# data[].attributes.body
Style funkcjonalne polszczyzny-ćwiczenia.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wyrazu styl używamy w różnych znaczeniach. Odnosimy go do sposobu postępowania, zachowywania się, myślenia, wiążemy z cechami charakterystycznymi dla sztuki jakiejś epoki lub jakiegoś regionu. Wyraz styl stosowany jest również w nauce o języku, czyli w językoznawstwie.

1) Na podstawie dostępnych ci źródeł (np. słowników) napisz, co w językoznawstwie oznacza wyraz styl.

2) Zgromadź jak najwięcej określeń wyrazu styl odnoszących się do sposobu wypowiadania się. twoją listę mogą rozpoczynać na przykład takie określenia, jak „zawiły", „kwiecisty".

Osoby, które znają tylko jeden język, nawet w codziennych sytuacjach posługują się kilkoma jego odmianami, w tym różnymi stylami, czyli sposobami językowego ukształtowania tekstu. W odmienny sposób budujemy zdania i używamy innych słów w rozmowie z rodzicami, z koleżanką, z nauczycielem czy z pracownikiem urzędu. Specyficznie kształtowane są też wypowiedzi literackie, publicystyczne lub teksty biblijne. Inaczej porozumiewamy się w sytuacjach oficjalnych i nieoficjalnych. Możemy więc powiedzieć, że język polski, podobnie jak inne języki, jest zróżnicowany stylistycznie. Nie oznacza to jednak, że możemy łączyć dowolne style w jednej wypowiedzi. Mając do wyboru różne style polszczyzny, powinniśmy się orientować, którego z nich użyć w konkretnej sytuacji.

Poszczególne style (naukowy, urzędowy, artystyczny, potoczny, publicystyczny, biblijny) różnią się słownictwem i środkami gramatycznymi. Na przykład w stylu naukowym używa się zdań wielokrotnie złożonych, wyrażeń porządkujących wypowiedź (m.in. „po pierwsze", „przejdźmy do", „podsumowując") oraz wyrazów wskazujących na relacje („zatem", „z kolei", „jednak", „również"). W stylu potocznym często występują zdania urwane, eliptyczne (czyli takie, w których pominięty jest jakiś wyraz, najczęściej czasownik). Styl urzędowy cechują konstrukcje bezosobowe (np. „postanawia się", „odwołano") i wskazujące na obowiązek, pozwolenie lub zakaz („jest obowiązany", „jest dozwolone", „zakazuje się"). Specjalną nazwę mają też słowa i wyrażenia charakterystyczne dla danego stylu: dla potocznego są to kolokwializmy („kobitka", „zbaranieć", „dycha" 'dziesięć'), dla urzędowego - kancelaryzmy („awizo", „zakazuje się", „uiścić opłatę"), dla naukowego - terminy („derywacja", „akomodacja"), a dla artystycznego - poetyzmy („smętny", „dumać", „niebiosa"). Można zatem powiedzieć, że style są zakorzenione w powtarzalnych i stałych sytuacjach, które są typowe np. dla urzędów, nauki, religii. Twierdzi się, że najważniejszym dla każdego człowieka stylem jest ten, który poznaje najwcześniej, a więc styl potoczny. Wszystkie pozostałe są wtórne wobec niego. Specyficzne cechy ma też styl biblijny, a więc styl, którym napisano Pismo Święte. Charakteryzuje go specjalne słownictwo (np. „miłosierdzie", „grzech", „łaska"), utarte połączenia językowe, czyli frazeologizmy („zakazany owoc", „arka Noego"), a także słownictwo podniosłe i archaiczne (dawne), np. „miłować", „niewiasta", „albowiem", „zaprawdę".

Pamiętaj, by zawsze dostosować styl swojej wypowiedzi do sytuacji komunikacyjnej!

Nigdy w jednej wypowiedzi nie łącz różnych stylów!

zadanie interaktywne

W poniższych zdaniach wskaż słowa nieoficjalne.

a) Temat był tak {skomplikowany}, że zanim Wojtek {#zajarzył}, {minęła} cała godzina.
b) Kiedy w lesie zobaczył {dzika}, {#zwiewał} {najszybciej}, jak tylko potrafił.
c) Ile {#kasy} trzeba przynieść na jutro za tę {klasową} {#fotkę}?
d) {Złodzieje} {#migiem} {opróżnili} {kasy} sklepowe.
e) Moja {#kumpela} ma mnóstwo {#odlotowych} {#ciuchów}.

Słowa nieoficjalne wskazane w zadaniu 1.1 zastąp oficjalnymi.

zadanie interaktywne

Poniżej podano pięć zdań. Dwa z nich reprezentują styl biblijny. Wskaż je.

Nie mogli trafić do domu, albowiem szybko zapadł zmrok.

Po uiszczeniu opłaty zobowiązuję się do poinformowania o tym fakcie zainteresowane instytucje.

Wczoraj deliberowano nad zasadnością ukonstytuowania się tak licznego gremium.

Nie brońcie człowiekowi miłować bliźniego.

W kwietniu po brzegach wody niosą jęczmienia urody.

Wskaż wyrazy i wyrażenia, które przesądziły o twoim wyborze w zadaniu 2.1.

zadanie interaktywne

Niektóre nasze wypowiedzi są niespójne stylistycznie, to znaczy, że jednocześnie posługujemy się więcej niż jednym stylem. Łączenie różnych stylów (np. potocznego i urzędowego) traktuje się jako poważny błąd stylistyczny. Jakie dwa style dostrzegasz w każdej z poniższych wypowiedzi? Połącz w pary podane wypowiedzi i odpowiadające im określenia.

styl urzędowy i artystyczny, styl potoczny i urzędowy, styl biblijny i potoczny, styl naukowy i artystyczny

Miłosierny Bóg jest źródłem łaski nawet dla tych, którzy mają w nosie jego przykazania.

Otwarcia nowego obiektu dokonała roniąca łzy kobieta o lśniąco kruczych włosach.

Oleńko, dzióbasku mój ukochany, czy dokonałaś wpłaty za energię elektryczną?

Kaktusy należą do rodziny sukulentów, żyjących na obszarach pustynnych, pokrytych piaskiem niby drogocennym pyłem złota.

W Przypowieści o synu marnotrawnym wskaż przykłady następujących cech stylu biblijnego: rozpoczynanie zdań spójnikami oraz częste używanie różnych form takich zaimków, jak „twój" i „swój".
(11) Powiedział też: Pewien człowiek miał dwóch synów. (12) Młodszy z nich rzekł do ojca: Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada. Podzielił więc majątek między nich. (13) Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. (14) A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. (15) Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. (16) Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. (17) Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. (18) Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; (19) już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. (20) Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. (21) A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. (22) Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. (23) Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, (24) ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić. (25) Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. (26) Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. (27) Ten mu rzekł: Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego. (28) Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. (29) Lecz on odpowiedział ojcu: Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. (30) Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę. (31) Lecz on mu odpowiedział: Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. (32) A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął, a odnalazł się.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wyrazu styl używamy w różnych znaczeniach. Odnosimy go do sposobu postępowania, zachowywania się, myślenia, wiążemy z cechami charakterystycznymi dla sztuki jakiejś epoki lub jakiegoś regionu. Wyraz styl stosowany jest również w nauce o języku, czyli w językoznawstwie. 1) Na podstawie dostępnych ci źródeł (np. słowników) napisz, co w językoznawstwie oznacza wyraz styl.

# data[].attributes.attachment_link.title
53. Matura 2016: Style użytkowe współczesnej polszczyzny

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zróżnicowanie języka

2

1

4

7B

Czy wiesz, jak powstał język polski???

Obejrzyj krótki filmik :)

,,Błyskawiczne dzieje polszczyzny"

1

Każda nasza wypowiedź charakteryzuje się określonym stylem.Styl językowy to nic innego jak sposóbwysławiania się w mowie lub piśmie.

Styl- również to słowo pochodzi z łaciny. Lacińskie stilus oznaczało rylec do pisania.A jakie znaczenie ma dzisiaj ???

CHCSZ PRZEKAZAĆ !!!

OD CZEGO ZALEŻY STYL WYPOWIEDZI?OD TEGO

CO?

KOMU?

GDZIE?

KIEDY?

JAK?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

FUNKCJONALNE

STYLE

POTOCZNY

URZĘDOWY

NAUKOWY

ARTYSTYCZNY

PUBLICYSTYCZNY

ZASTOSOWANIE !

POTOCZNY

ARTYSTYCZNY

PUBLICYSTYCZNY

życie codziennenieoficjalne rozmowyprywatne listypamiętnik, sms

prasa, radio, telewizja, internetw tekstach dotyczących aktualnych wydarzeń, np. reportaże, komentarze

w utworach literackich w celu wywołania u odbiorcy określonych uczuć i wrażeń

URZĘDOWY

NAUKOWY

artykuły naukowewykładyreferatyteksty pokazujące wiedzę z różnych dziedzin nauki

podaniapisma urzędoweustawyregulaminyinstrukcje

Myślę, że tyle już wiesz, że wykonanie tego ćwiczenia nie sprawi Ci problemu! Powodzenia:)

Kliknij na żarówkę:)))

3

2

1

4

Do zobaczenia:)

DZIĘKUJĘ:)))

# data[].attributes.attachment_link.title
Untitled genially by Kornela Musiał on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Zróżnicowanie języka 2 1 4 7B Czy wiesz, jak powstał język polski??? Obejrzyj krótki filmik :) ,,Błyskawiczne dzieje polszczyzny" 1 Każda nasza wypowiedź charakteryzuje się określonym stylem.Styl językowy to nic innego jak sposóbwysławiania się w mowie lub piśmie. Styl- również to słowo pochodzi z łaciny.

# data[].attributes.body
Stylizacje językowe

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stylizacja językowa

Stylizacja może dotyczyć wszystkich językowych i kompozycyjnych elementów dzieła - może obejmować warstwę foniczną, składniową, morfologiczną i leksykalną, odnosić się do objętości całego utworu lub jego części. Aby móc stwierdzić obecność stylizacji językowej w danym utworze, niezbędna jest możliwość identyfikacji wzorca, a więc klarowność jego pochodzenia. Jakie istnieją rodzaje stylizacji językowej i jak świadomie z nich korzystać?

Archaizacja

Inaczej stylizacja archaizująca. Polega na sięgnięciu po wyrazy, konstrukcje składniowe i związki frazeologiczne, które wyszły z użycia, a są charakterystyczne dla języka danej epoki. Archaizacji towarzyszy intencja przestawienia minionych czasów w realistyczny sposób, tak aby utwór lub jego fragment imitował powstały w konkretnej epoce historycznej. W niektórych przypadkach archaizacja służy także wprowadzeniu do utworu patetycznego lub groteskowego zabarwienia (tak jak w przypadku Trans-Atlantyku Witolda Gombrowicza). Klasycznym przykładem archaizacji jest Trylogia Henryka Sienkiewicza, w której autor odtworzył klimat epoki XVII wieku za pomocą archaizmów składniowych, leksykalnych, fleksyjnych i fonetycznych. Sienkiewicz w listach z 1880 roku opisywał swoje poglądy na temat stylizacji językowej:

Język dawny polega więcej na toku, który ma prawię powagę łaciny, nie zaś na sadzeniu dzikimi archaizmami (...). Żeby dobrze pisać, trzeba znać nie tylko Polaków z XVI i XVII wieku, ale i autorów łacińskich, i przekłady dawniej dokonane, bo na nich kształcili się właśnie nasi i duchem ich się przejęli. Potrzeba też umieć odtworzyć sferę pojęć właściwą współczesnym ludziom, co już jest rzeczą intuicji.

Dialektyzacja

Inaczej stylizacja gwarowa. Polega na celowym zastosowaniu w utworze wykładników konkretnego dialektu. Można więc powiedzieć, że stylizacja gwarowa nie tylko oddaje cechy regionalne, lecz także charakteryzuje bohaterów literackich, wskazując na ich przynależność zarówno do konkretnego regionu, jak i grupy społecznej. Warto także zwrócić uwagę na bogactwo i autentyczność poszczególnych gwar, co bezpośrednio wpływa na to, że dialektyzacja czyni język artystyczny bardziej ekspresyjnym i oryginalnym. Ze stylizacją gwarową mamy do czynienia na przykład w utworze Na skalnym Podhalu Kazimierza Przerwy-Tetmajera.

Stylizacja środowiskowa

Jest rodzajem dialektyzacji, polega bowiem na wprowadzeniu do wypowiedzi przeróżnych form językowych właściwych konkretnym grupom społecznym (często zawodowym lub pokoleniowym). Do stylizacji środowiskowej zalicza się m.in. gwara młodzieżowa, ta z kolei nierzadko zbudowana jest na gwarze przestępczej i miejskiej. Ten typ stylizacji możemy odnaleźć zwykle nie w utworach literackich, ale w mowie codziennej (w przeciwieństwie do dialektyzacji).

Poetyzacja i prozaizacja

Wymienione dwa typy stylizacji językowej stanowią swoje przeciwieństwo. Poetyzacja (inaczej stylizacja poetycka) nadaje cechy poetyckie utworom prozatorskim, co ma za zadanie wzruszać czytelnika. Przeciwny skutek wywołują prozaizmy zastosowane w utworach poetyckich.

Stylizacja biblijna

Ten charakterystyczny typ stylizacji językowej odwołuje się do podniosłego tonu Biblii. Polega na zastosowaniu inwersji, charakterystycznych sentencji, powtórzeń, frazeologii, archaizmów, biblijnej symboliki, charakterystycznego podziału na wersety oraz zdań rozpoczynających się od spójników. Podobnym stylem charakteryzują się Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego Adama Mickiewicza.

Indywidualizacja mowy

Jest to typ stylizacji dotyczący wyłącznie wypowiedzi postaci. Kształtuje język bohaterów literackich w na tyle odmienny sposób, że za pomocą ich wypowiedzi czytelnik może scharakteryzować konkretną postać, odkryć jej osobowość i dowiedzieć się o niej niemal wszystkiego, nawet tego, czego autor utworu nie powiedział wprost. Doskonałym przykładem dzieła, w którym zastosowana została indywidualizacja mowy postaci, jest Pan Tadeusz Adama Mickiewicza. Analiza językowa wypowiedzi bohaterów pozwala stworzyć ich charakterystykę. Tak jest na przykład z postacią Sędziego, który jest bohaterem o silnie rozwiniętych umiejętnościach interpersonalnych, przejawiających się umiejętną obserwacją ludzi i skutecznością w podsumowywaniu sytuacji maksymami (jak w przypadku jednej z jego wypowiedzi: Grzeczność wszystkim należy, lecz każdemu inna).

Stylizacja humorystyczna

Stylizacja humorystyczna dzieli się na kilka różnych rodzajów:

Stylizacja językowa - podsumowanie

Stylizacja językowa, jak sami widzicie, polega na naśladowaniu. Styl, do którego odwołuje się dana stylizacja, nazywamy wzorcem stylizacyjnym, który tworzy pewne napięcie ze stylem autora, swoisty kontrast uwypuklający cechy wzorca stylizacji. Warto pamiętać, że pojęcie stylizacji językowej przez różnych twórców i językoznawców bywa różnie interpretowane. Znacie już podstawy, na których można oprzeć dalsze poszukiwania!

💡 Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.description
Stylizacja może dotyczyć wszystkich językowych i kompozycyjnych elementów dzieła - może obejmować warstwę foniczną, składniową, morfologiczną i leksykalną , odnosić się do objętości całego utworu lub jego części. Aby móc stwierdzić obecność stylizacji językowej w danym utworze, niezbędna jest możliwość identyfikacji wzorca, a więc klarowność jego pochodzenia.

# data[].attributes.body
Stylizacje językowe - ćwiczenia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pewnych wyrazów używamy zarówno w znaczeniach ogólnych (stosujemy je wówczas np. w codziennej komunikacji), jak i specjalistycznych (posługujemy się nimi jako terminami). Niektóre słowa mogą też pełnić funkcję terminów w różnych dziedzinach nauki i sztuki. Takim słowem jest np. gatunek. Wyrazem wieloznacznym, odnoszącym się do różnych zjawisk, jest też stylizacja, której poświęcona jest ta lekcja.

Wyraz stylizacja używany w naukach filologicznych odnosi się do świadomego, umyślnego wprowadzenia do wypowiedzi pisanej lub ustnej, reprezentującej określony styl, elementów charakterystycznych dla innego stylu.

Teksty można stylizować na różne odmiany terytorialne i środowiskowe, a także na style funkcjonalne i gatunkowe. Można te teksty upodabniać do języka minionych epok.

Wypowiedzi stylizuje się, aby zwiększyć ich realizm, a także odtworzyć koloryt lokalny. Zabieg ten może też służyć charakterystyce bohaterów i środowiska, z którego się oni wywodzą. Cele stylizacji to również albo ośmieszenie, sparodiowanie jakiejś odmiany języka, albo jej nobilitacja (np. wytworzenie podniosłego nastroju). Stylizacja może też pełnić funkcje humorystyczne.

Stylizacja może obejmować wymowę, odmianę wyrazów, składnię lub słownictwo i frazeologię. Nadawca tekstu może dążyć do wiernego odwzorowania jakiegoś stylu lub ograniczać się do stosowania wybranych jego elementów.

Najczęściej spotykamy następujące rodzaje stylizacji:

Stylizacja środowiskowa - wprowadzanie do wypowiedzi elementów charakterystycznych dla odmian zawodowych (profesjonalizacja) lub środowiskowych (argotyzacja), takich jak gwara uczniowska, aktorska, żołnierska, język użytkowników internetu, żargon przestępców lub subkultury hip‑hopu. Sygnałem stosowania tego typu stylizacji jest leksyka charakterystyczna dla poszczególnych odmian zawodowych lub środowiskowych, np. posługiwanie się takimi wyrazami, jak: chawira, doliniarz, gryps, które są charakterystyczne dla gwary przestępczej. Dzięki omawianemu zabiegowi można wiarygodnie opisać przebieg akcji i zaprezentować dialogi bohaterów. Jest to też sposób na nadanie ich wypowiedziom zabarwienia humorystycznego.

Dialektyzacja (stylizacja gwarowa) - nadawanie wypowiedziom cech gramatycznych lub leksykalnych, charakterystycznych dla odmian terytorialnych, czyli gwar i dialektów. Obie te odmiany są związane z językiem mieszkańców wsi, często omawiany rodzaj stylizacji wykorzystuje się, aby scharakteryzować bohaterów - podkreślić ich wiejskie pochodzenie. Bardzo często przypisuje się im wówczas nie tyle cechy charakterystyczne dla konkretnego regionu Polski, ile właściwości, głównie fonetyczne, które w świadomości użytkowników polszczyzny łączone są właśnie z mową mieszkańców wsi. Taką cechą jest pochylanie samogłosek (wymowa „i" zamiast „e", „o" - zamiast „a", „u" - zamiast „o"), mazurzenie (wymowa „z", „s", „dz", „c" zamiast „ż", „sz", „dż", „cz") , labializacja (wymowa „ł" na początku wyrazu przed samogłoską „o", np. łokno zamiast okno, łoko zamiast oko), prejotacja (wymowa „j" przez samogłoską, np. janioł zamiast anioł). Jedną z najczęstszych cech fleksyjnych wykorzystywanych w stylizacji jest posługiwanie się końcówką - ów w dopełniaczu liczby mnogiej takich wyrazów, jak mysz, kapelusz, zupa, czyli stosowanie form myszów, kapeluszów, zupów itp. Z kolei typowe leksykalne gwaryzmy, dialektyzmy i regionalizmy to ajuści, akuratnie, dlaboga, na pole ('na dwór'), ichni, flaszka, sznytka, pyrka. Dzięki nim opisywane wydarzenia, przedmioty i zjawiska zyskują koloryt lokalny.

Archaizacja to wprowadzanie do wypowiedzi elementów językowych charakterystycznych dla języka epok minionych, czyli archaizmów. Do często używanych archaizmów leksykalnych możemy zaliczyć wyrazy: azali, zawżdy, alkierz, macierz, wartko. Archaizmy gramatyczne tonp. wyrazy odnoszące się do zwierząt i rzeczy z końcówką - owie w mianowniku liczby mnogiej ( ptakowie, psowie, stołowie, sądowie) lub formy czasu zaprzeszłego ( Dokonał był wielkich rzeczy). Zabieg ten może służyć zwiększeniu realizmu dzięki wprowadzeniu odbiorcy w atmosferę epoki, co czynili m.in. tacy pisarze, jak Henryk Sienkiewicz czy Ignacy Kraszewski. Może też być wykorzystywany, by wytworzyć podniosły nastrój, nadać wypowiedzi patetyczny, uroczysty charakter lub - wręcz przeciwnie - żartobliwy czy groteskowy. Prześmiewcze funkcje archaizacji wykorzystywali m.in. Sławomir Mrożek i Witold Gombrowicz.

Stylizacja biblijna - to nadanie tekstom cech stylu biblijnego, a więc korzystanie z gatunków biblijnych (psalmu, przypowieści), metaforyki, frazeologii mającej źródła w Piśmie Świętym ( oko za oko, ząb za ząb, Arka Przymierza) oraz charakterystycznej składni (przewaga zdań współrzędnie złożonych, szyk przestawny, przestawny).

Ponadto wyróżniamy: poetyzację (upodobnianie wypowiedzi do stylu artystycznego), intelektualizację (nadawanie tekstom cech stylu naukowego), kolokwializację (potoczne nacechowanie wypowiedzi) i inne rodzaje stylizacji.

Podsumowaniem dotychczasowych rozważań jest schemat prezentujący najważniejsze funkcje różnych typów stylizacji.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pewnych wyrazów używamy zarówno w znaczeniach ogólnych (stosujemy je wówczas np. w codziennej komunikacji), jak i specjalistycznych (posługujemy się nimi jako terminami). Niektóre słowa mogą też pełnić funkcję terminów w różnych dziedzinach nauki i sztuki. Takim słowem jest np. gatunek. Wyrazem wieloznacznym, odnoszącym się do różnych zjawisk, jest też stylizacja, której poświęcona jest ta lekcja.

# data[].attributes.headline
Przykładowa realizacja zagadnienia zróżnicowania polszczyzny na maturze ustnej.

# data[].attributes.subject
Przykładowa realizacja zagadnienia zróżnicowania polszczyzny na maturze ustnej.

# data[].attributes.headline
Przykładowa realizacja zagadnienia zróżnicowania polszczyzny na maturze ustnej.

# data[].attributes.subject
Przykładowa realizacja zagadnienia zróżnicowania polszczyzny na maturze ustnej.