# data[].attributes.body
Hann fæddist árið 1892, og ólst upp á Eskifirði. Hann fór til Reykjavíkur eftir barnæskuna og bjó þar sem lengst. En á þriðja áratugnum fór hann útum alla Evrópu og lét prenta sitt fyrsta safn árið 1930 í Berlín í Þýskalandi. Halldór var einn af rithöfundum "Rauðra penna", sem er félag byltingarsinnaðra rithöfunda, einnig var hann einn af stofnendum Máls og menningar og sat lengi þar í sæti stjórn félagsins. Halldór skrifaði allt frá Skáldsögum í leikrit og orti líka kvæði, en lagði mesta áherslu á smásagnaformið og var talinn einn af fegnustu smásagnahöfunda Íslands. Halldór skrifaði meðal annars smásöguna Grimmd. Hann dó árið 1979

# data[].attributes.body
Rauðir pennar, var tímarit stofnað árið 1933 af félagi byltingarsinnaðra rithöfunda meðal annars Halldór Laxness, Jóhannes úr Kötlum, Steinn Steinarr, Halldór Stefánsson. Tilgangur tímaritsins var að starfa á alþjóðlegurm grundvelli byltingasinnaðra rithöfunda, efla róttækra skáldskaparstefnu og berjast gegn fasisma í íslenskum bókmenntum. Einnig var tilgangurinn að vera málsvari og samherji verkalýðsins í menningalegu byltingarstarfi.

Ef þið opnið myndina hér fyrir neðan er hægt að sjá forsíðu 1. Tölublaðs árið 1935, og þar standa nöfn félagsmanna rauðra penna.

# data[].attributes.body
Grimmd er smásaga eftir Halldór Stefánsson, sem kom út árið 1942. Sagan hlaut hratt vinsælda á íslandi og hefur verið mikið notuð sem kennslu efni.
Sagan segir frá ungum stráki sem verður fyrir miklu einelti, hann var eithvað öðruvísi, hann var illa talandi vegna holgóma. Mamma hans hafði sagt honum að halda sig frá þessum slæmu krökkum, en honum fannst þessir krakkar ekkert vera slæmir krakkar því þau voru altalandi, en hann var í raun gallaður. Honum leið alls ekki vel. Hann lendir þar af leiðandi aftur í krökkunum, honum er boðið að vera með í leik, og þar gleymir hann sér og fljótt fer leikur út í ljótan leik, og tekur hann þar ráð mömmu sinnar, hún sendir hann svo á kot eitt þar sem gömul hjón búa, þar voru eingin börn. Eftir einhvern tíma snýr hann aftur heim, og fer með hundinn í göngu, sér krakkana og reynir að læðast þar framhjá án þess að þau sjá til hans, en krakkarnir sjá til hans og hundsins, kalla þau á hundin til sín, með ýmis hljóðum. Krakkarnir fara í þann mund að stíða honum aftur og gera lítið úr hundinum. Eftir að strákurinn nær hvutta aftur verður hann ósáttur að hundurinn skuli hafa farið til þeirra og ekkert pælt í sér.

Hér fyrir neðan er er hægt að opna og lesa þessa smásögu.

# data[].attributes.body
Á Íslandi er talað um að félagslegt raunsæi hafi verið ríkjandi á árunum 1930-1950 og var það mikið blómaskeið í bókmenntalífinu. Það sem var að gerast er að einkenni raunsæisbókmennta að taka á vandamálum líðandi stundar, skoða og skilgreina og leita leiða til úrbóta. Er því þar settar aðalpersónur oft sem smælingja, lágstéttar fólks/ fátækt fólk.
Einkenni : Höfundur skrifar raunsægislegar samtíðasögur og beitir því félagslegri greiningu.

Félagslegt raunsæi var ætlað til að sýna að persónurnar væru mótaðar af kjörum og menningu sinnar stéttar og dæmigerðar fyrir hana, um leið átti bókmenntapersónan að vera einstaklingur með eigin persónueinkenni og eigin sögu. Ef bókmenntirnar lýstu samfélaginu á þennan hátt, af raunsæi, átti gerð og hugmyndafræði hins stettskipta auðvaldssamfélags að birtast lesandanum í örlögum persónunnar
( Dagný Kristjánsdóttir, 2010, bls. 69)

# data[].attributes.body
Smásagan Grimmd er gott dæmi að félagslegu raunsæi, í þessari sögu er einblýnt á strákinn sem er auðruvísi og þá "fittar" ekki inn í hóp krakkana. Hann er ekki nógu góður hann talar ekki nógu vel og er honum strítt vegna þess.