# data[].attributes.attachment_link.readable_text
jak uczyć angielskiego online

Odwołany lub przesunięty termin sesji?

Skontaktuj się jak najszybciej z Twoim centrum egzaminacyjnym. Na liście centrów wybierz nazwę Miasta, a następnie kliknij przycisk Skontaktuj się z centrum i wyślij bezpośrednie zapytanie.
Zapytaj centrum egzaminacyjne
Wsparcie dla naszej społeczności nauczycieli i szkół na całym świecie

Staramy się wspierać nasze centra egzaminacyjne, szkoły, osoby prowadzące szkoły językowe oraz nauczycieli i uczniów w tych trudnych okolicznościach.

Mamy dostępną całą gamę bezpłatnych zasobów i materiałów online umożliwiających wsparcie uczniów i społeczności szkolnych dostosowując się do nowych okoliczności nauczania.

Nauka angielskiego online - wsparcie Cambridge English dla szkół i nauczycieli

Jak uczyć angielskiego w świecie online? Zwłaszacza teraz, w obliczu bardzo dynamicznie rozwijającej się sytuacji powodującej, że wszyscy jesteśmy obecni praktycznie tylko Online. Zapraszamy do zaglądania na tą stronę po stale aktualizowane linki, materiały, porady i wskazówki.

Guy Chapman, Head of Schools,
Cambridge Assessment English

Plany lekcji (online)

Przygotowaliśmy też specjalne plany lekcji, które można dostosować do zajęć online lub wykorzystać, po powrocie do lekcji w klasie. Obejmują wszystko, czego potrzebujesz, aby przeprowadzić 45minutową lekcję, w tym ćwiczenia dla uczniów do lekcji oraz zadania domowe.

Interaktywne PDFy

Wszystko w jednym miejscu
Sięgnij po interaktywne PDFy do egzaminów For Schools oraz testów dla najmłodszych, a także specjalny Support Pack for Teachers, czyli PAKIET INFORMACYJNY dla nauczycieli i osób prowadzących szkoły (jezykowe). Pobierz PDFy i sprawdź praktyczne linki oraz wskazówki do wykorzystania podczas lekcji (online). Przekaż najważniejsze informacje uczniom i rodzicom w swojej szkolnej społeczności.

Zajęcie lekcyjne online lub w klasie?

Przygotowaliśmy szereg wskazówek i porad dotyczących, między innymi, takich tematów, jak nauczanie w salach lekcyjnych w warunkach rygoru sanitarnego, prowadzenie nauczania w formule mieszanej, czyli online i w klasie oraz nauka uczniów będących na różnych poziomach zaawansowania.
Sięgnij po szczegóły

Dotyczących kluczowych aspektów nauczania online. 12 wskazówek, które pomogą opanować technologię i zaplanować bezpieczne, skuteczne i ciekawe lekcje online.

Uczenie online najmłodszych uczniów może być trudne. Przygotowaliśmy praktyczne porady wyjaśniające, jak pomóc uczniom lepiej zaangażować się podczas lekcji online.

Jak uczyć online - bezpłatny kurs dla nauczycieli

Cały czas można dołączać do bezpłatnego kursu online Teaching English Online. Wszystkie lekcje i materiały w kursie są dostępne od razu. Można też zadawać pytania do każdej lekcji, na które na bieżąco odpowiadają Lead Educators wspierając Uczestników kursu! Nawet jeśli już uczysz online - warto dołączyć i sprawdzić poszczególne sekcje kursu!
Kliknij i dowiedz się więcej

Bezpłatne materiały dla nauczycieli

Zapoznaj się z naszymi materiałami przygotowującymi do testów i egzaminów Cambridge English oraz darmowymi zasobami cyfrowymi, które możesz łatwo udostępnić uczniom, ale też w bardzo praktyczny sposób możesz wykorzystać nasze materiały do przygotowywania swoich lekcji online. Bezpłatne materiały, takie jak gotowe Lesson Plans, przykładowe nagrania części ustnych, Classroom Activities, listy słówek czy przykładowe testy oraz Handbooks for Teachers zawierają praktyczne wskazówki i porady na temat tego jak przygotowywać ciekawe lekcje.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
bezpłatne materiały cambridge english dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.description
jak uczyć angielskiego online Skontaktuj się jak najszybciej z Twoim centrum egzaminacyjnym. Na liście centrów wybierz nazwę Miasta, a następnie kliknij przycisk Skontaktuj się z centrum i wyślij bezpośrednie zapytanie. Zapytaj centrum egzaminacyjne Staramy się wspierać nasze centra egzaminacyjne, szkoły, osoby prowadzące szkoły językowe oraz nauczycieli i uczniów w tych trudnych okolicznościach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nowy rok szkolny już się rozkręca, więc pewnie wielu z was zastanawia się nad tym jak w tym roku być lepszym, efektywniejszym, mniej zmęczonym i lepiej zorganizowanym nauczycielem. Niestety nie mam odpowiedzi na wszystkie te pytania, sama nadal pracuję nad tym, żeby moje starania przynosiły mi więcej przyjemności niż rozterek, ale jeden rodzaj wątpliwości postaram się rozwiać dzisiejszym postem - jak sprawić, żeby podczas pracy w grupie zaangażować wszystkich bez wyjątku?

W ubiegłym roku szkolnym wielkim wyzwaniem było dla mnie zaangażowanie wszystkich uczniów do pracy w grupach. Jak powszechnie wiadomo, zawsze znajdzie się jedna osoba, która wygląda na super zaangażowaną, ale myślami jest całkowicie gdzie indziej. Inni wcale nie udają swojego zaangażowania, a ich wzrok wędruje od kartki papieru do zegara, na nauczyciela i tak bez przerwy. Czasem cała grupa decyduje "Ola, Ty piszesz bo ty się na tym znasz", "To my napiszemy, a ty przeczytasz". Jak więc spowodować, żeby każdy wniósł chociaż trochę siebie i własnych pomysłów do pracy grupowej? Nie obędzie się bez kilku trików.

Po pierwsze, zawsze biorę pod uwagę to, że rzeczywiście niektóre osoby są bardziej "wygadane", lepiej radzą sobie z angielskim i ogólnie mają większą pewność siebie i swoich umiejętności, podczas gdy inni nie są pewni swoich pomysłów, wstydzą się podzielić z innymi swoimi przemyśleniami i uważają własne kompetencje językowe za bardzo kiepskie. Ważna jest obserwacja klasy, zapoznanie się z nimi i przekonanie się, co myślą o sobie i swoim poziomie językowym, a co najważniejsze jak to się ma do stanu rzeczywistego.

Po drugie, nigdy nie krytykuję swoich uczniów, szczególnie publicznie. Ma to zawsze odwrotny efekt do zamierzonego. Tutaj polecam przeczytać kilka słów o pozytywnej motywacji i zachęcenia uczniów do aktywnego brania udziału w zajęciach, poprzez pokazanie im praktycznych i realnych korzyści z nauki i pracy tak jak np. tutaj, w grupach rówieśniczych.

Dzisiejszy post przygotowałam szczególnie z myślą o grupach młodzieżowych, myślę że spokojnie możecie stosować je od 7 klasy wzwyż.

Jeśli uczycie w liczniejszych klasach i trudno kontrolować z bliska pracę każdej grupy, możecie spróbować pierwszego pomysłu, który nazwałam "colors of the rainbow". Kiedy uczniowie w grupach pracują np. nad wadami i zaletami jakiejś sytuacji, czy projektem opartym na przygotowaniu argumentów, proszę ich, żeby każdy wybrał sobie długopis w innym kolorze np. czerwony, niebieski, zielony itd. Kolory w grupie nie mogą się powtarzać. Zasada jest bardzo prosta, osoba, która w obrębie grupy wpadła na jakiś pomysł, podzieliła się nim z grupą i wyjaśniła, dlaczego pomysł powinien znaleźć się na kartce, może zapisać swoją propozycję wybranym przez siebie kolorem. Oznacza to automatycznie, że ten pomysł będzie przedstawiała nam ta konkretna osoba i to ona jest odpowiedzialna za jego wyjaśnienie.
Jakie są plusy takiej metody?
* Przede wszystkim nie krytykujemy uczniów słowami "Marta ty znowu nie pracujesz, zobacz jak inni się starają, a ty?", każdy kontroluje osobiście jaki jest jego wkład w pracę. Jeśli dana osoba widzi, że jej kolor nie pojawił się na kartce ani razu, oznacza, że nie wniosła nic w pracę grupy i to inni pracowali na ocenę końcową grupy.
Nie porzucajcie pomysłu jeśli nie zadziała raz. Za drugim lub trzecim razem, osoba która nie była aktywna w żadnym procencie, zauważy na pewno konsekwencje braku swojego wkładu.

Ja zawsze po wykonaniu takiego ćwiczenia pytam moich uczniów o to jak myślą dlaczego używali różnych kolorów? Dlaczego jest to tak ważne, aby każdy kolor pojawił się na kartce? Co oznacza brak na kartce czyjegoś koloru? Wspólnie wyciągamy wnioski, bez zrzucania winy na jedną osobę.

2. One way ticket... one way ticket...

Czasem pomimo naszych największych starań nadal w którejś z grup znajduje się uczeń, który uparcie woli obserwować upływający czas lub aktualny stan farby na suficie. Jak trochę konkretniej "zmusić" takiego ucznia do pracy w grupie, bez grożenia negatywnymi konsekwencjami i pracy "na siłę". Taktykę, którą chciałabym wam przedstawić nazywam "one way ticket...". Do takiej pracy w grupie musimy się lekko przygotować. Będą potrzebne nam wydrukowane i zalaminowane wzory biletów do kina, czy teatru, na których nadrukujemy napis "speaking ticket". Dla każdego ucznia potrzebne są zazwyczaj trzy bilety. Przed pracą w grupach rozdajemy każdej grupie jej przydział, nie komentując na razie do czego będą nam potrzebne. Po przedstawieniu zadania np. dyskusji na wybrany temat, przygotowania argumentów "za i przeciw", możemy zdradzić po co potrzebne nam będą bilety. Za każdym razem, kiedy wybrana osoba wypowie się na temat związany z zadaniem może otrzymać "speaking ticket". Jeśli grupy są liczne możemy wprowadzić maksymalną ilość biletów, które może otrzymać jedna osoba np. 2 lub 3. Grupa, w której uczniowie otrzymają podobną ilość biletów (czyli każdy wypowie się podobnie często jak inni) może wybrać temat kolejnej debaty, czy zajęć opartych na mówieniu.

Jakie są zalety tego typu metody?

*Uczniowie sami kontrolują swój wkład w pracę grupy, nauczyciel nie musi zmuszać ich do wypowiedzi, co często kończy się zniechęceniem lub bardzo krótkim, byle jakim argumentowaniem, żeby tylko powiedzieć cokolwiek.

Jest tutaj dodatkowa funkcja motywacyjna w postaci nagrody, nie jest to nagroda materialna, nie ma również kary za najmniejszą liczbę biletów. Dzięki daniu im możliwości wyboru, uczniowie czują faktyczny wkład i wpływ na przebieg zajęć.
Dzięki biletom unikamy sytuacji, w której w grupie pracowała tylko jedna osoba lub możemy prosto to sprawdzić, kontrolując przyznaną osobie liczbę biletów.

UWAGA- jak mieć pewność, że uczniowie rzeczywiście otrzymali bilety za własną wypowiedź?
Pod koniec zajęć oczywiście sprawdzamy, za co konkretny bilet został przyznany, czyli dzielimy się swoimi opiniami, a ja dodatkowo, żeby sprawdzić, czy argumenty rzeczywiście pochodziły od wybranej osoby, zadaję dodatkowe pytania, które utwierdzą mnie w moim przekonaniu.

3. Tangled, czyli zaplątani

Jak dobrze wiemy, grupa powinna stanowić świetnie współpracującą całość i być ze sobą dobrze powiązana. W przypadku tej aktywności powiążemy ze sobą uczniów w sposób dosłowny. Z tego względu będą nam potrzebne włóczki lub inne dłuższe sznurki. Moi uczniowie uwielbiają ten sposób prowadzenia zajęć, ponieważ oprócz współpracy w grupach wprowadza również wiele dobrej atmosfery, śmiechu i niespodziewanych elementów. Po zadaniu wszystkim grupom wybranej przez nas aktywności, wspominamy, że jedną z dodatkowych trudności będzie oswobodzenie się z plątaniny sznurków, którą obwiązuję uczniom ręce, każdego z osobna, ale tym samym sznurkiem, dzięki czemu cała grupa jest ze sobą powiązana, ale nadal mają własną przestrzeń do pracy i swobodę. Kiedy można sznurki ściągnąć? Osoba, która wypowie się na omawiany w grupie temat może ściągnąć pierwszą warstwę pętli, następnie kolejne osoby i kolejne warstwy, aż oswobodzi się cała grupa.

Sznurki stanowią element symbolicznego związania ze sobą całej grupy, dlatego pod koniec aktywności warto zapytać uczniów o to dlaczego według nich zostały użyte pętle i sznurki, jaką pełnią funkcję i do czego motywują.

3. Sticky notes

# data[].attributes.attachment_link.title
W grupie raźniej, czyli jak zapanować nad pracą w grupach.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nowy rok szkolny już się rozkręca, więc pewnie wielu z was zastanawia się nad tym jak w tym roku być lepszym, efektywniejszym, mniej zmęczonym i lepiej zorganizowanym nauczycielem. Niestety nie mam odpowiedzi na wszystkie te pytania, sama nadal pracuję nad tym, żeby moje starania przynosiły mi więcej przyjemności niż rozterek, ale jeden rodzaj wątpliwości postaram się rozwiać dzisiejszym postem - jak sprawić, żeby podczas pracy w grupie zaangażować wszystkich bez wyjątku?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapewne nie będzie to nowością. Raz na jakiś czas daję dzieciom naklejkę motywacyjną lub pieczątkę* (najczęściej na rękę, w kl. I-III do zeszytu). Ale nie robię tego za każdym razem, by dzieci się nie przyzwyczaiły. Wcześniej, przed rozpoczęciem zajęć, ustalamy, za co mogą je otrzymać. W trakcie zajęć przypominam dzieciom, co mogą otrzymać, buduję napięcie, że są coraz bliżej, bo świetnie im idzie.
Czasami daję dzieciom taki mały karnet, na który przybijam pieczątki, ale nie ustalamy, co dostaną, jak uzbierają całość (choć często słyszę pytania o to, odpowiadam, że będą mogli się pochwalić rodzicom). Czasem proponuję, że za zapełniony karnet będą mogli wybrać zabawę lub grę (np. memo, bingo itd.).

*Pamiętajmy, że zbieranie pieczątek czy naklejek np. przez cały semestr, by otrzymać „nagrodę" (dyplom, obejrzenie bajki w j. angielskim itd.) nie zawsze działa na dzieci (przynajmniej na moich uczniów). Dzieci w wieku przedszkolnym czy wczesnoszkolnym charakteryzuje motywacja bliska, czyli „to, co dzieje się teraz", a nie to, co czeka je w przyszłości (Pamuła M., Metodyka nauczania języków obcych w kształceniu zintegrowanym).

Myślę, że i ten sposób nie będzie dla Was zaskoczeniem. Na wielu moich uczniów działa bycie moją „prawą ręką". Czasem zdarza się, że mam 3 prawe ręce: swoją i dwójki energicznych uczniów. Wytyczam im zadania, mówię, za co będą odpowiedzialni, podkreślam, że jest to bardzo ważna funkcja, bo bez nich nie dam sobie rady 😉 I wtedy dzieje się... magia!

4. Należę do puszkomaniaków i zbieraczy zakrętek. Te rzeczy idealnie nadają się do wyciszenia dzieci, wpływają na motywację grupową: dzieci pilnują siebie i swoich kolegów. Wystarczy puszka z zakrętkami (ja mam takie z mleka z naklejonymi kolorowymi gwiazdkami lub po musach owocowych), dwie miseczki (w sumie cokolwiek - ważne, aby można było wrzucać do tego zakrętki) - jedna należy do dzieci, druga natomiast do mnie. Uczniowie przez lekcję zbierają zakrętki do swojej puszki (za dobre zachowanie, za pomoc koleżance/ koledze, za wykonane zadania itd. - to Wy decydujecie, za co mogą je otrzymywać). Ale jeśli w trakcie zajęć coś pójdzie nie tak (będą rozrabiać, chodzić po klasie, zaczepiać się itp.), wówczas zakrętka trafia do Waszej puszki. Ale tak się składa, że nawet największe „rozrabiaki" potrafią świetnie pracować i nie przeszkadzać. Dzieci zawsze ze mną zawsze wygrywają („Pani Angielska znowu przegrała!").

Magda - koleżanka, której poleciłam m.in. tę metodę, napisała:
„Kasiu! (...) Wypróbowałam (...) sposób z nakrętkami. Mam takie talerzyki z uśmiechniętą i smutną buzią. Dzieciaki zbierały nakrętki do uśmiechniętej buźki za „dobre zachowanie", ja zaś do smutnej. Jaś* był super grzeczny i pilnował, abym nie nazbierała zbyt wiele. Dziękuję za super pomysł".

*imię dziecka zostało zmienione

Z uczniami szkolnymi stosuję „metodę zegarka". Myślę, że dla niektórych z Was jest ona znana. Kiedy na zajęciach robi się głośno, ktoś mi przeszkadza itd., patrzę na zegarek i sprawdzam, ile czasu zabrali mi uczniowie na inne sprawy. Stracony czas zapisuję na tablicy w widocznym miejscu. Na koniec lekcji podliczam te sekundy czy minuty i tyle czasu „odrabiamy" podczas przerwy. Po 2-3 razach klasa się pilnuje, także rzadko stosuję tę metodę. Można powiedzieć, że jej kilkukrotne użycie daje długoterminowe efekty.

# data[].attributes.attachment_link.title
5 sposobów na energicznych uczniów - dyscyplina w klasie - made by kate

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapewne nie będzie to nowością. Raz na jakiś czas daję dzieciom naklejkę motywacyjną lub pieczątkę* (najczęściej na rękę, w kl. I-III do zeszytu). Ale nie robię tego za każdym razem, by dzieci się nie przyzwyczaiły. Wcześniej, przed rozpoczęciem zajęć, ustalamy, za co mogą je otrzymać.

# data[].attributes.body
Jak pracować z kartami „One minute – a speaking activity”? Wariant 1 Karty można wykorzystać do zabawy „speed dating”, gdzie uczniowie rozmawiają w parach na temat swoich preferencji. Uczestników ćwiczenia możemy usadzić na przeciw siebie lub ustawić stanowiska jak w restauracji, gdzie jedna osoba będzie miała swoje stałe miejsce, a druga będzie „wędrowała” pomiędzy stolikami. Czas trwania jednej rozmowy to 1 minuta. Oczywiście może on zostać skrócony lub wydłużony w zależności od poziomu językowego uczniów. Wariant 2 Dzielimy uczniów na pary lub grupy. Losują jedno zagadnienie i tworzą wypowiedź ustną lub pisemną na dany temat. Dobrze jest określić czas na wykonanie zadania lub podać limit słów.

Continue reading at https://www.englishfreak.pl/2020/07/one-minute-a-speaking-activity.html | englishfreak.pl

# data[].attributes.body
Just keep going :)

# data[].attributes.body
I watched this TED Talk and thought you would find it interesting.

Danielle N. Lee: How hip-hop helps us understand science
https://go.ted.com/CN87

Learn more about watching TED Talks on all of your favorite platforms: https://www.ted.com/about/programs-initiatives/ted-talks/ways-to-get-ted-talks

# data[].attributes.body
I watched this TED Talk and thought you would find it interesting.

Elizabeth Dunn: Helping others makes us happier -- but it matters how we do it
https://go.ted.com/CNg3

Learn more about watching TED Talks on all of your favorite platforms: https://www.ted.com/about/programs-initiatives/ted-talks/ways-to-get-ted-talks

# data[].attributes.body
I watched this TED Talk and thought you would find it interesting.

Sabine Doebel: How your brain's executive function works -- and how to improve it
https://go.ted.com/CN57

Learn more about watching TED Talks on all of your favorite platforms: https://www.ted.com/about/programs-initiatives/ted-talks/ways-to-get-ted-talks

# data[].attributes.body
I watched this TED Talk and thought you would find it interesting.

Matt Walker: Sleep is your superpower
https://go.ted.com/CNMD

Learn more about watching TED Talks on all of your favorite platforms: https://www.ted.com/about/programs-initiatives/ted-talks/ways-to-get-ted-talks

# data[].attributes.body
1. List your favourite English words.
2. List words that are unfamiliar to you

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
English isn't one of the romance languages, but that doesn't mean we don't have lovely words. There's some beauty in this ol' West Germanic language yet! In 2004, the British Council set out to highlight that fact with 70 of the most beautiful English words. The entire list is below, but here's a quick taste of our favorites: gazebo, smithereens, coconut, and hippopotamus. This is gonna be fun.

# data[].attributes.attachment_link.title
These Are the 70 Most Beautiful Words in English, According to a Survey

# data[].attributes.attachment_link.description
English isn't one of the romance languages, but that doesn't mean we don't have lovely words. There's some beauty in this ol' West Germanic language yet! In 2004, the British Council set out to highlight that fact with 70 of the most beautiful English words.

# data[].attributes.body
You're Happier With a Bronze Medal Than You Are With a Silver One |
1. Have you ever won a Silver or bronze medal? What did you feel then?
2. "There may, indeed, be times when less really is more." What do you think about this statement?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In Olympic events, the gold, silver, and bronze medal goes to the athlete that did the best, the second best, and the third best, respectively. You'd expect, then, that the bronze, silver, and gold medalist would feel happy, happier, and happiest, right? Strangely, that's not the case. The athlete who wins bronze routinely feels happier than the athlete who wins silver. It all comes down to a quirk of human psychology.

# data[].attributes.attachment_link.title
You're Happier With a Bronze Medal Than You Are With a ...

# data[].attributes.attachment_link.description
In Olympic events, the gold, silver, and bronze medal goes to the athlete that did the best, the second best, and the third best, respectively. You'd expect, then, that the bronze, silver, and gold medalist would feel happy, happier, and happiest, right? Strangely, that's not the case.

# data[].attributes.body
1. Did you have an imaginary friend as a kid?
2. How many kids have had an imaginary friends by age 7?
3. What are the effects of having an imagianry friends?
4. Is it true that all intelligent children create imaginary companions?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Researchers have found that kids who have imaginary friends might be more equipped to deal with real relationships later on in life. A 2013 study in the Journal of Experimental Child Psychology looked at how imaginary friends impacted a child's "private speech," that is, the chatter a young child has with himself, which has been shown to improve cognitive abilities. As it turned out, kids with imaginary friends were more likely than those without imaginary friends to engage in such private speech.

Marjorie Taylor, a researcher on the topic of imaginary friends, told Science Friday that the ability to create a fully formed character speaks to an imagination that will stick with a child even when they don't remember their fake pal anymore. "Imagination is not just a frivolous thing you outgrow," she explained.

That said, if you didn't have an imaginary friend, that's not cause for alarm. "It is not true that all intelligent children create imaginary companions nor that only highly intelligent children create them," Taylor said. "The absence of an imaginary friend says nothing about the child's intellectual abilities."

# data[].attributes.attachment_link.title
Imaginary Friends Have Very Real Benefits

# data[].attributes.attachment_link.description
Researchers have found that kids who have imaginary friends might be more equipped to deal with real relationships later on in life. A 2013 study in the Journal of Experimental Child Psychology looked at how imaginary friends impacted a child's "private speech," that is, the chatter a young child has with himself, which has been shown to improve cognitive abilities.

# data[].attributes.body
What does acronym WHOOP means?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
WOOP stands for wish, outcome, obstacle, plan. These four words make up what is a four-step mental strategy is realizing and achieving your wishes, or goals. In studies, this method is described as "mental contrasting." This essentially means picturing yourself achieving your goals (yes, a little vision board-y, but stick with us) and compare it against where you are in your present life. By contrasting the two, you can start to identify the obstacles preventing your present life from becoming your dream life.

On WOOP My Life, the method is broken down into four clear, easy-to-follow steps:

1. Identify your wish. This could be a bigger career goal or even a small personal goal, like making your bed every day or worrying less. Just WOOP it all!

2. Identify the best possible outcome of that wish coming true. How would you feel if you could achieve your goal? If it's making your bed, maybe you would feel more focused in your day. If it's worrying less, maybe you would feel a sense of calm.

3. Identify the obstacles keeping you from fulfilling your wish. What's holding you back from attaining your goal and feeling that best possible outcome? In the bed situation, maybe you're just too sleepy or crunched for time. In the worrying dilemma, maybe you fear not being good enough.

4. Identify a plan to fulfill your wish. What can you do to start overcoming those obstacles? To combat your sleepiness and make your bed every day, you could commit to doing ten jumping jacks as soon as you wake up or stretches. To defeat your fear of not being good enough, you can ask yourself "what's the worst that could happen?" or just take a moment to take some slow breaths.

# data[].attributes.attachment_link.title
WOOP Is A Research-Backed Method For Working Toward ...

# data[].attributes.attachment_link.description
Sorry to burst your Pinterest-fueled dreams, but a vision board isn't a magic wand. You have to put in more work than that if you really want to get anywhere. What you can do instead is WOOP, the goofy acronym for a very serious method to reach lofty goals.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jill is high-energy in social situations and so is her dog, Olive. While Jill is busy being the hostess with the mostest, Olive is right there with her, greeting each guest with a friendly bark and a wagging tail. On Jill's days off from work, you can find Olive and her relaxing in front of a Netflix marathon. Yes, it's precious that they're so much alike, but it's not actually a coincidence.

In the February 2017 study published in , Austrian researchers found that dogs and their owners shared similar personality traits, including the Big Five: agreeableness, neuroticism, extraversion, conscientiousness, and openness. This was discovered by studying 132 dogs and their owners using behavioral tests and physical markers (including heart rates and cortisol levels). The results? Dogs' and owners' temperaments often influence each other. Calm and relaxed dog owners can spur similar traits in their dogs, and vice versa. Lead author Dr. Iris Schoberl, of the University of Vienna, tells the BBC, "Our results nicely fit to experience from practice: owners and dogs are social dyads [a group of two], and they influence each other's stress coping."

# data[].attributes.attachment_link.title
Dogs Often Take On Their Owners' Personalities

# data[].attributes.attachment_link.description
We've long known that dogs and owners often look alike. We also know that dogs have bonded with humans for so long that they can both understand their owners and pick up on their emotions (to a certain degree). Well, a recent study takes this a step further.

# data[].attributes.body
1. Can dogs really smell fear?
2. Does your body produce a particular fear smell?
3. If dogs know you're afraid, are they any more likely to attack?
4. What should you do if you think a dog might attack?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
But news flash: it doesn't really matter. Fear doesn't make dogs any more likely to attack - well, your fear, anyway. A 2007 study in the journal Injury Prevention found that dogs were most likely to bite children when they perceived a threat to their food, territory, or belongings. When the researchers examined the dogs that had bitten children in the study, they found that half had a painful medical condition. A dog in pain is likely to be more anxious and protective, and therefore more likely to bite.

So what should you do if you think a dog might attack? Don't run. As Dr. Katherine Albro Houpt, a professor emeritus at Cornell University College of Veterinary medicine, told the New York Times, "We do know that dogs are likely to attack rapidly departing people. They are responding with predatory aggression, not recognition of fear in the victim."

Don't be too confident, either. Dogs often interpret eye contact as a sign of aggression, and that can also make them attack. Your best bet is to stand still, arms at your sides, and direct your gaze near, but not at the dog.

# data[].attributes.attachment_link.description
If you've ever been near a growling dog, you've probably remembered that you should stay calm, since dogs can smell fear. Is that really true? Can dogs smell fear? The simple answer: probably. The real answer, however, turns that old rule completely on its head.

# data[].attributes.body
1. "Technology is useful, but it comes at a cost." What do you think about this statement?

2. Do you often take notes by hand?

3. Do you prefer writing by hand or taking notes on laptop?

4. What do you think about this article?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In 2008, South Texas College of Law professor Kevin Yamamoto published a report in the Journal of Legal Education making the case for banning laptops in classrooms. The research he included showed that students who wrote notes by hand received higher exam scores, followed along more easily, were more engaged in discussions, and didn't rely on looking things up as much as their screen-reliant counterparts.

In his own classroom, banning laptops completely changed the dynamic, resulting in in-depth discussions that helped clarify concepts that may have otherwise gone under-explained. In fact, his research showed that students who took notes by hand passed the bar exam at a higher rate. And considering the notorious difficulty of the bar exam, it's easy to imagine that taking notes by hand would be a safer bet in a wide range of academic situations.

More recently in 2014, a study by Pam Mueller and Daniel Oppenheimer published in Psychological Science showed that students who take notes on laptops do worse on conceptual exam questions - ones that require a deep knowledge of a subject -than those who take notes longhand. And according to psychiatrist Victoria L. Dunckley, younger students who hand-write notes can greatly improve their reading and general language skills, memorization and retention, hand-eye coordination, and critical thinking. Practicing the written word can also improve reading skills, she says, because our brains recognize something more quickly and fluidly if we're familiar with creating it ourselves.

# data[].attributes.attachment_link.title
Taking Notes? Science Says You Should Skip The ...

# data[].attributes.attachment_link.description
Walk into any college classroom, and you're sure to witness a sea of glowing laptop screens and clicking keyboards. Teachers often worry about the distraction that laptops can create in a class, but what about students who stay honest and use them only to take notes? According to research, that's hardly any better.