# data[].attributes.headline
Κουφοπούλου Κέλλυ

# data[].attributes.subject
Κουφοπούλου Κέλλυ

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Σκασιαρχείο | Δημοκρατική Παιδεία

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Σκασιαρχείο

# data[].attributes.headline
Κουφοπούλου Κέλλυ, Μαθητικά συμβούλια

# data[].attributes.subject
Κουφοπούλου Κέλλυ, Μαθητικά συμβούλια

# data[].attributes.body
ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

Τα μαθητικά συμβούλια ή αλλιώς τα συμβούλια του μαθητικού συνεταιρισμού έ- χουν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της σχολικής κοινοτικής ζωής και στις σχέ- σεις ανάμεσα στα μέλη της.

Τα μαθητικά συμβούλια γίνονται συστηματικά , για παράδειγμα κάθε Δευτέρα πρωί από τις 9:15 έως τις 10:00 . Έχουν εκ περιτροπής έναν υπεύθυνο λόγου και ένα γραμματέα . Οι μαθητές που έχουν θέμα συζήτησης , σημειώνουν από το πρωί το όνομά τους και το θέμα συζήτησης .

Εδώ γίνεται συλλογική διαχείριση των σχέσεων ή και των συγκρούσεων της τά-ξης , διαμορφώνονται και εξελίσσονται οι κανονισμοί της τάξης , οι διάφορες υπευ-θυνότητες , αποφασίζονται οι συλλογικές δράσεις και ελέγχεται η πρόοδός τους σύμφωνα με τα πλάνα εργασίας . Οι αποφάσεις σημειώνονται από τον γραμματέα στο βιβλίο της ζωής της τάξης.

Τα μαθητικά συμβούλια εδώ δεν αποβλέπουν απλά στην επιβολή της τάξης για την επίτευξη των μαθησιακών στόχων , αλλά υπηρετώντας τις αρχές του διαλόγου, της αλληλοκατανόησης , του αλληλοσεβασμού και της δικαιοσύνης , στοχεύουν στην καλλιέργεια της πολιτειότητας , της ειρήνης και της δημοκρατίας στην πράξη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Aslanian, P. et al.. (2005). Ξεκινώντας την παιδαγωγική Φρενέ, (μτφρ) Χ. Παπαδόπουλος 2017. Αθήνα, Παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο».

Freinet, C., (1977), Το σχολείο του λαού, (μτφρ.) Κ. Δεναξά-Βενιεράτου. Αθήνα, Οδυσσέας

# data[].attributes.headline
Ποιοσ ειναι ο φρενε

# data[].attributes.subject
Ποιοσ ειναι ο φρενε

# data[].attributes.body
Ο Φρενέ γεννήθηκε στην Προβηγκία το 1896 και ήταν το πέμπτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Μόνο δυο μεγαλύτερα αδέρφια (ένας αδερφός και μια αδερφή) επέζησαν μέχρι την ενήλικη ζωή τους. Ο πατέρας του, Ζοζέφ Φρενέ, ήταν αγρότης (πέθανε το 1939) και η μητέρα του, Μαρί Βικτουάρ Τορκά (πέθανε το 1929) εργαζόταν στο μπακάλικο του χωριού. Ως παιδί, αναλάμβανε να φυλάει τα κοπάδια της οικογένειας. Το 1909 εισήχθη στη σχολή ανωτέρων σπουδών (με υποτροφία) στο Grasse, από όπου έλαβε το πτυχίο του και εισήχθη στη σχολή κατάρτισης εκπαιδευτικών της Νίκαιας όπου παρακολούθησε μαθήματα από το 1912 έως το 1914. Στις 26 Οκτωβρίου 1914 κατέλαβε τη θέση του προσωρινού δασκάλου στο σχολείο Σαιντ-Σεζάρ, αντικαθιστώντας τον προηγούμενο δάσκαλο ο οποίος κατετάγη στο στρατό. Κινητοποιήθηκε και ο ίδιος και ενσωματώθηκε στον στρατό στις 10 Απριλίου 1915 όπου απέκτησε τον τίτλο του αξιωματικού του πεζικού την 1η Ιανουαρίου 1916. Συμμετείχε στην επίθεση στο Chemin des Dames. Στις 27 Οκτωβρίου 1917 τραυματίστηκε σοβαρά από μια σφαίρα στον πνεύμονα (από την οποία επέζησε), μια εμπειρία που τον οδήγησε να γίνει αποφασιστικός πασιφιστής - ειρηνιστής. Πέρασε επτά μήνες στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Soissons. Θεωρήθηκε ανάπηρος πολέμου σε ποσοστό 70% και του απονεμήθηκε ο σταυρός του πολέμου και το μετάλλιο του στρατού. Ζήτησε από τη διοίκηση του στρατού να αναλάβει μια εργασία, που να συμβάδιζε με την κατάσταση της υγείας του. Τον Ιανουάριο του 1919 διορίστηκε στο La Croix Villard, όπου δεν του άρεσε. Στις 31 Δεκεμβρίου 1919 έλαβε την απόσπασή του στο Bar-sur-Loup, όπου έγινε φίλος με τον μυθιστοριογράφο Henri Barbusse και ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Henri Poulaille.

# data[].attributes.headline
Ποιος ηταν ο Φρενε

# data[].attributes.subject
Ποιος ηταν ο Φρενε

# data[].attributes.body
Ο Φρενέ γεννήθηκε στην Προβηγκία το 1896 και ήταν το πέμπτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Μόνο δυο μεγαλύτερα αδέρφια (ένας αδερφός και μια αδερφή) επέζησαν μέχρι την ενήλικη ζωή τους. Ο πατέρας του, Ζοζέφ Φρενέ, ήταν αγρότης (πέθανε το 1939) και η μητέρα του, Μαρί Βικτουάρ Τορκά (πέθανε το 1929) εργαζόταν στο μπακάλικο του χωριού. Ως παιδί, αναλάμβανε να φυλάει τα κοπάδια της οικογένειας. Το 1909 εισήχθη στη σχολή ανωτέρων σπουδών (με υποτροφία) στο Grasse, από όπου έλαβε το πτυχίο του και εισήχθη στη σχολή κατάρτισης εκπαιδευτικών της Νίκαιας όπου παρακολούθησε μαθήματα από το 1912 έως το 1914. Στις 26 Οκτωβρίου 1914 κατέλαβε τη θέση του προσωρινού δασκάλου στο σχολείο Σαιντ-Σεζάρ, αντικαθιστώντας τον προηγούμενο δάσκαλο ο οποίος κατετάγη στο στρατό. Κινητοποιήθηκε και ο ίδιος και ενσωματώθηκε στον στρατό στις 10 Απριλίου 1915 όπου απέκτησε τον τίτλο του αξιωματικού του πεζικού την 1η Ιανουαρίου 1916. Συμμετείχε στην επίθεση στο Chemin des Dames. Στις 27 Οκτωβρίου 1917 τραυματίστηκε σοβαρά από μια σφαίρα στον πνεύμονα (από την οποία επέζησε), μια εμπειρία που τον οδήγησε να γίνει αποφασιστικός πασιφιστής - ειρηνιστής. Πέρασε επτά μήνες στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Soissons. Θεωρήθηκε ανάπηρος πολέμου σε ποσοστό 70% και του απονεμήθηκε ο σταυρός του πολέμου και το μετάλλιο του στρατού. Ζήτησε από τη διοίκηση του στρατού να αναλάβει μια εργασία, που να συμβάδιζε με την κατάσταση της υγείας του. Τον Ιανουάριο του 1919 διορίστηκε στο La Croix Villard, όπου δεν του άρεσε. Στις 31 Δεκεμβρίου 1919 έλαβε την απόσπασή του στο Bar-sur-Loup, όπου έγινε φίλος με τον μυθιστοριογράφο Henri Barbusse και ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Henri Poulaille.

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Σκασιαρχείο | Δημοκρατική Παιδεία

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Σκασιαρχείο

# data[].attributes.headline
Αρχικά, Ο Φρενέ ήταν α

# data[].attributes.body
Αρχικά, Ο Φρενέ ήταν από την Προβηγκία της νοτιανατολικής Γαλλίας και έζησε από το 1896 μεχρι το 1966. Αυτός ήταν ο πρώτος που επεδίωξε να εισάγει τις νέες τεχνολογίες της εποχής στην  εκπαίδευση: τυπογραφία, ραδιόφωνο, κινηματογράφο. Είναι πιο γνωστός ως ο πρώτος που έβαλε το τυπογραφείο στην τάξη και καθιέρωσε την διασχολική αλληλογραφία.Λιγότερο γνωστό είναι ότι πρώτος αυτός έβαλε τον κινηματογράφο στο σχολείο το 1926!Ήταν φυσικό οι πρωτοποριακές του μέθοδοι να μην είναι αρεστές στο κατεστημένο, γι αυτό κυνηγήθηκε ανελέητα.Πάλεψε μέσα από αντίξοες συνθήκες και στο τέλος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τη δημόσια εκπαίδευση για να συνεχίσει πιο ελεύθερος το παιδαγωγικό του έργο. Αλλά πια δεν ήταν μόνος.Στη βάση των ιδεών του δημιουργήθηκε ένα μεγάλο διεθνές παιδαγωγικό κίνημα που είναι ακόμα ζωντανό.

Βιβλιογραφία : https://e-wall.net/41191/i-paidagogiki-methodos-tou-frene-o-daskalos-pou-afine-ta-paidia-na-oneirevontai-protasi-tainias/

# data[].attributes.headline
Μικρά Βιβλία : 

# data[].attributes.subject
Μικρά Βιβλία : 

# data[].attributes.body
Το σημαντικότερο πράγμα στην μάθηση για τον Φρενέ, ήταν η αλληλογραφία στην εκπαίδευση. Με συνεργάτες παιδαγωγούς σε όλο το κόσμο, τα παιδιά μπορούσαν να έχουν φίλους σε διάφορα μέρη του κόσμου και να ανταλλάσσουν τα Μικρά τους βιβλιαράκια. Έτσι, κάθε εβδομάδα, ένα πακετάκι με βιβλιαράκια, εφημερίδες, ταινιάκια, γεύσεις και δωράκια έφταναν στην τάξη τους! Τι νομίζετε ότι συνέβαινε τότε;

Χαρά κι ενθουσιασμός, μοίρασμα, συνεργασία ανάμεσα στα παιδιά της τάξης και αδελφοσύνη, φιλία με τα παιδιά όλου του κόσμου!

Τα παιδιά άνοιγαν τους ορίζοντές τους, έσπαγαν τα σύνορα της τάξης τους και του μικρού τους τόπου, ταξίδευαν και μάθαιναν με τον πιο ευχάριστο και ζωντανό τρόπο για τους άλλους τόπους, τα ενδιαφέροντα και τις συνήθειες των παιδιών εκεί. Έτσι, όλος ο κόσμος ανοίγονταν μπροστά τους!

Βιβλιογραφία : http://mikra-vivlia.weebly.com/iotasigmatauomicronrhoiotakappa972.html

# data[].attributes.headline
Το Σκασιαρχείο           (Δημήτρης Μητρογιάννης)        

# data[].attributes.subject
Το Σκασιαρχείο           (Δημήτρης Μητρογιάννης)        

# data[].attributes.body
Η ταινία «L'École buissonnière» («Το σκασιαρχείο») είναι μία γαλλική ταινία του 1949 του σκηνοθέτη Jean-Paul Le Chanois . Η ταινία αποτελεί σημείο αναφοράς μίας μεγάλης περιόδου στην ιστορία του μεταπολεμικού κινηματογράφου.

Η επιτυχία της ταινίας έγκειται κυρίως στον τρόπο προσέγγισης των παιδαγωγικών απόψεων του Σελεστέν Φρενέ . Αφηγείται την αρχή της διδασκαλίας του γνωστού παιδαγωγού και τη δημιουργία ανάγκης για μάθηση στους μαθητές.

Το 1990, το Συμβούλιο του ΟΗΕ για τον Κινηματογράφο έθεσε υπό την αιγίδα του, «Το Σκασιαρχείο» διότι, όπως αναφέρει, πρόκειται για ένα εξαιρετικό έργο τέχνης το οποίο εικονογραφεί με μοναδικό τρόπο μια από τις πλευρές της Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Η Πλοκή :

Λίγο μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1920, σε ένα μικρό χωριό της Προβάνς, προσλαμβάνεται ένας νέος δάσκαλος στο σχολείο αρένων, ο κύριος Πασκάλ. Ο κύριος Πασκάλ συγκρούεται με την έλλειψη ενδιαφέροντος των μαθητών του. Αποφασίζει να αλλάξει ριζικά τις διδακτικές του μεθόδους. Εφαρμόζει καινούριες, φιλελεύθερες μεθόδους διδασκαλίας, ερχόμενος αντιμέτωπος με τις συντηρητικές αρχές της περιοχής, αφού αυτή η μικρή επανάσταση δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις σε κάποιους γονείς και παράγοντες της περιοχής. Ταυτόχρονα όμως ο δάσκαλος προσφέρει μία συμφωνία: αν έστω και ένας μαθητής αποτύχει στις κρατικές εξετάσεις, θα παραιτηθεί. Όλο το ενδιαφέρον στρέφεται γύρω από τον Άλμπερτ, έναν μεγαλύτερο μαθητή που έχει αποτύχει ήδη τρεις φορές.

Οι παιδαγωγικές μέθοδοι που προβάλλονται μέσα στην ταινία :

Η ταινία «Το Σκασιαρχείο» παρουσιάζει, ουσιαστικά, τα πρώτα βήματα του Σελεστέν Φρενέ (περίπου το 1920) στην εκπαίδευση. Ο Φρενέ έθεσε τη βάση για να δημιουργηθεί μία καινούρια εκπαιδευτική αντίληψη. Ο ίδιος απέβλεπε στη δημιουργία ενός σχολείου που θα στηριζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών και στη συνεχή αλληλεπίδραση του με την κοινωνική πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, ο ρόλος του εκπαιδευτικού σε αυτό θα ήταν να δημιουργεί «σκαλωσιές» ώστε τα παιδιά να φτάνουν από μόνα τους στη γνώση. Ο Σελεστέν Φρενέ εισήγαγε πρώτος τις τεχνολογίες της εποχής στο εκπαιδευτικό περιβάλλον με κυριότερα το τυπογραφείο και τον κινηματογράφο. Ωστόσο, οι πρωτοπόρες μέθοδοί του προκάλεσαν αντιδράσεις κυρίως από την Καθολική Εκκλησία, οι οποίες είχαν αρνητικές συνέπειες στο εκπαιδευτικό του έργο αναγκάζοντας τον να αποχωρήσει από την δημόσια εκπαίδευση. Παρόλα ταύτα είχε θέσει τις βάσεις για ένα νέο παιδαγωγικό κίνημα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF_%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF

# data[].attributes.attachment_link.title
ο-δάσκαλος-που-άφηνε-τα-παιδιά-να-ονειρεύονται

# data[].attributes.headline
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.subject
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.body
Ο Σελεστέν Φρενέ (Γκαρ 15 Οκτωβρίου 1896 – Βανς 8 Οκτωβρίου 1966) ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.

Ανέπτυξε με τη βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών,αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στη Βανς, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών κ.ά. Ο Φρενέ, ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμή εμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στη Βανς, που έγινε κρατική το 1991, αποτελεί κληρονομιά της UNESCO.

Βιβλιογραφία: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BD_%CE%A6%CF%81%CE%B5%CE%BD%CE%AD

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Συνεισφέροντες στα εγχειρήματα Wikimedia

# data[].attributes.attachment_link.title
Σελεστέν Φρενέ - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Σελεστέν Φρενέ (Célestin Baptistin Freinet, Γκαρ 15 Οκτωβρίου 1896 – Βανς 8 Οκτωβρίου 1966) ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.

# data[].attributes.headline
ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ ΦΡΕΝΕ ,             (Δημήτρης Μητρογιάννης)       

# data[].attributes.subject
ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ ΦΡΕΝΕ ,             (Δημήτρης Μητρογιάννης)       

# data[].attributes.body
Ο Σελεστέν Φρενέ ( Celestin Freinet ) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους μελετητές- θεωρητικούς της εκπαίδευσης. Γεννήθηκε το 1896 στην Προβηγκία της Γαλλίας, όπου και πέθανε το 1966. Τα παιδικά του χρόνια ήταν αρκετά δύσκολα και επίμοχθα, γεγονός που σημάδεψε την ψυχή του και, ως εκ τούτου, διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τις ιδέες του για την εκπαίδευση και τη ζωή των μαθητών εν γένει. Ειδικότερα, μεγάλωσε σε μία αρκετά μεγάλη οικογένεια, η οποία – όπως ήταν φυσικό – αντιμετώπιζε σημαντικά οικονομικά προβλήματα. Ο πατέρας του εργαζόταν ως αγρότης και η μητέρα του ως πωλήτρια σε ένα μικρό μαγαζί του χωριού, όπου ζούσαν. Ο Σελεστέν Φρενέ αφιέρωνε μεγάλο μέρος του χρόνου του στη φύλαξη των κοπαδιών της οικογένειάς του και για μεγάλα χρονικά διαστήματα προσπαθούσε να συμβάλλει και ο ίδιος στην οικονομική ανάκαμψη της οικογένειας εργαζόμενος ως αγρότης . (Freinet, 1969)Οι απαιτητικές αυτές στιγμές που βίωσε, καθώς και οι αντιλήψεις που υιοθέτησε λόγω των συνθηκών αυτών τον οδήγησαν να θελήσει να μορφωθεί και να αποκτήσει τη μέγιστη δυνατή παιδεία. Ως εκ τούτου, κατάφερε να αποκτήσει μία θέση στο Πανεπιστήμιο του Grasse με υποτροφία. Εξάλλου, τα οικονομικά μεγέθη των γονιών του δεν θα επέτρεπαν σε καμία περίπτωση την εισαγωγή του σε αυτή τη σχολή με διαφορετικό τρόπο. Αργότερα, μετακόμισε στη Νίκαια, όπου και σπούδασε για 3 χρόνια (από το 1912 – 1914) παιδαγωγικά και επιδόθηκε στην κατάρτιση εκπαιδευτικών.Σημαντικός σταθμός στην πορεία της ζωής του υπήρξε ο διορισμός του σε ένα σχολείο του Sed – Sezer το 1914. Αυτό το γεγονός τον οδήγησε να αντιληφθεί την εκπαιδευτική διαδικασία με άμεσο τρόπο ως καθηγητής και να προσπαθήσει, στο βαθμό πάντοτε που μπορούσε, να μεταβάλλει την ποιότητα παιδείας που λάμβαναν οι μαθητές. Καθίσταται, λοιπόν, σαφές πως από νεαρή ακόμη ηλικία ενδιαφέρθηκε για την παροχή παιδείας και προχώρησε τελικά σε καίριες αλλαγές για την εκπαίδευση και τα σχολεία, οι οποίες έχουν διαμορφώσει ακόμη και τη σύγχρονη διδασκαλία και, φυσικά, τις μεθόδους και τις ιδέες των εκπαιδευτικών στο σημερινό εκπαιδευτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Η ζωή του έλαβε δυστυχώς άσχημη τροπή, καθώς υπέστη ένα σοβαρό τραυματισμό μετά τη συμμετοχή του σε στρατιωτικές κινητοποιήσεις στο πλαίσιο του πολέμου του 1966. Παρά τις συμβουλές των γιατρών, επέστρεψε στο σχολείο και εξακολούθησε να εργάζεται ως καθηγητής, επιδιώκοντας την πραγματοποίηση των μεταρρυθμίσεων, στις οποίες ήθελε ο ίδιος να προβεί. Μάλιστα, αγόρασε και ένα τυπογραφείο για να μπορέσει να διευκολύνει την εκπαιδευτική διαδικασία και να καταστήσει πιο κατανοητό και πιο δημιουργικό το μάθημα για τα παιδιά. Μάλιστα, μέσω αυτής της ιδέας του ενέπνευσε ένα αρκετούς μαθητές να ενδιαφερθούν για την εκτύπωση κειμένων και έδωσε στην ουσία την ώθηση, προκειμένου τα παιδιά να δημιουργήσουν τη δική τους εφημερίδα. Με αποτέλεσμα τα παιδιά να καλλιεργούν και να διατυπώνουν ελεύθερα τις σκέψεις τους. Μέσω αυτής της πρακτικής, όμως, κατάφερε να οξύνει σε μεγάλο βαθμό και την κριτική σκέψη και αμφισβήτηση των μαθητών και τους βοήθησε να αντιτίθενται απέναντι σε οτιδήποτε θέσφατο και να αναζητούν μόνοι τους την αλήθεια (Freinet, 1973).

BΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976479/file.pdf

# data[].attributes.headline
Ταινίες για τον Φρενέ

# data[].attributes.subject
Ταινίες για τον Φρενέ

# data[].attributes.body
«Ο δάσκαλος που άφηνε τα παιδιά να ονειρεύονται»

Είναι ένα φιλμ (2006) του Daniel Losset .

Το σενάριο της ταινίας στηρίζεται στη ζωή του μεγάλου Γάλλου παιδαγωγού και μεταρρυθμιστή της παιδείας Σελεστέν Φρενέ. Η παιδαγωγική μέθοδος του Φρενέ στοχεύει στη δημιουργία ενός άλλου σχολείου όπου κάθε παιδί αντιμετωπίζεται σαν μια ξεχωριστή προσωπικότητα, μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα. Σε αυτό το σχολείο η παιδεία δεν είναι αποκομμένη από την κοινωνική πραγματικότητα κι ο ρόλος του εκπαιδευτικού συνίσταται κυρίως στο να βοηθήσει τα παιδιά να βρουν μόνα τους το δρόμο της γνώσης.

# data[].attributes.headline
Τα μικρά βιβλία του Φρενέ

# data[].attributes.subject
Τα μικρά βιβλία του Φρενέ

# data[].attributes.body
Τι είναι το «ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ»

Οι μαθητές με ένα απλό χαρτί Α4 παράγουν σε πολλά αντίτυπα μικρά 8σέλιδα βιβλιαράκια για να διαβαστούν από τους συμμαθητές τους, τις οικογένειές τους, τους φίλους τους και από άλλες ομάδες συνομήλικων άλλων τάξεων. Οι μαθητές αυτενεργούν, ερευνούν και συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ένα έργο που θα δημοσιευτεί – που απευθύνεται σε πραγματικό κοινό.

Το «Μικρό Βιβλίο» είναι μια δημιουργική εργασία, κατά την οποία οι μαθητές αναπτύσσουν δεξιότητες (γνωστικές, κοινωνικές και επικοινωνιακές) με φυσικό και βιωματικό τρόπο διότι μαθαίνουν μέσα από τα ίδια τους τα έργα, κατανοούν τι μαθαίνουν και γιατί το μαθαίνουν.

Επίσης, συμβάλλει στη σύνδεση διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων, στη μεταφορά και καλύτερη ανάπτυξη δεξιοτήτων (βλ. Bordallo et Ginestet, 1993, Huber, 2005) η οποία δίνει ξεχωριστό νόημα στη μαθησιακή διαδικασία.

Σύμφωνα με τον D. Sénore (2008), το « Μικρό βιβλίο » « είναι ένα μαγικό μέσο για να κινητοποιήσουμε την ενέργεια των μαθητών ώστε να καταλαβαίνουν το νόημα αυτών που μαθαίνουν στο σχολείο ». Για τον Ph. Meirieu (2008) πρόκειται για ένα δημιουργικό Σχέδιο Εργασίας και μέσα από αυτό « ένας μαθητής μπορεί πραγματικά να συμφιλιωθεί με το σχολείο και να μειώσει τις αδυναμίες του. Το σημαντικό είναι να θέλει να πετύχει σε αυτό που κάνει. »

Το «ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ» και η ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων

Το Μικρό Βιβλίο είναι ένα εργαλείο για την ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων, της γραφής και ανάγνωσης, της έκφρασης και επικοινωνίας. Οι μαθητές, δηλαδή, αναπτύσσουν τη γραφή και την ανάγνωση μέσα σε πραγματική περίσταση επικοινωνίας, ενώ τους δίνεται ένα πραγματικό κίνητρο για τη χρήση της γλώσσας, εφόσον πρόκειται να γράψουν για να διαβαστούν. Εδώ, λοιπόν, η γλώσσα εκπληρώνει τον πραγματικό της σκοπό, την έκφραση και την επικοινωνία. Οι μαθητές αναπτύσσουν την ελεύθερη έκφραση, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους για να δημιουργήσουν ένα έργο που θέλουν να είναι ξεχωριστό.

Το ιστορικό του Μικρού βιβλίου

Η ιδέα ξεκίνησε το 2001 στο σχολείο Garcia Lorca de Vaulx-en-Velin (Rhône) όπου η δράση Petits livres (Μικρά βιβλία) απέσπασε το 2007 βραβείο εκπαιδευτικής καινοτομίας από την Ligue de l’enseignement της Γαλλίας. Σπουδαία καινοτομία αποτέλεσε η δημιουργία της ιστοσελίδας http://petitslivres.free.fr και των ψηφιακών εκδόσεων «Éditions Célestines»

Η δράση Petits livres οφείλει πολλά στο ICEM (Institut coopératif de l’école moderne -Pédagogie Freinet). Στηρίζεται στις παιδαγωγικές αρχές του «Μοντέρνου σχολείου» σύμφωνα με τον Célestin Freinet, τον οποίο τιμά και με το όνομα των εκδόσεων «Éditions Célestines».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: https://skasiarxeio.wordpress.com/%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF/

# data[].attributes.headline
Χάρτα των σχολείων Freinet

# data[].attributes.subject
Χάρτα των σχολείων Freinet

# data[].attributes.body
Τα σχολεία Freinet αναγράφονται στο πλαίσιο του δημόσιου λαïκού σχολείου. Απολαμβάνουν τα ίδια μέσα και συνθήκες με τα υπόλοιπα σχολεία (χρηματοδοτήσεις, διοικητική οργάνωση…). Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα σχολεία αυτά εντάσσουν στους σκοπούς τους τη διάδοση εξάσκησης των πρακτικών τους και λειτουργίας.

Αποβλέποντας κυρίως στην επιτυχία και την ολόπλευρη ανάπτυξη όλων των παιδιών τα σχολεία αυτά ωστόσο δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στο κοινό που πολιτισμικά είθισται να απέχει από το σχολικό σύστημα. Υπό αυτήν την έννοια, η κοινωνική ετερότητα ανάμεσα στα παιδιά για τα σχολεία αυτά λειτουργεί σαν πλεονέκτημα.

Τα σχολεία Freinetαναζητούν αρχικά να ριζώσουν μέσα σε μικρές δομές ανθρώπινου χαρακτήρα.

Μέσα σ’ αυτήν την οπτική, το σχολείο οφείλει να πετύχει:

να αναγνωρίζει το παιδί ως προσωπικότητα

να σέβεται το ρυθμό εργασίας του καθένα, την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα και όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς του και να σέβεται επίσης τα κοινωνικά και πολιτιστικά βιώματα του παιδιού

να είναι ανοιχτό στην κοινωνική ζωή

να δίνει στο κάθε παιδί τη θέση και την αναγνώριση που χρειάζεται για την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του

να ευνοεί την αυτονομία, να αναπτύσσει την έννοια της κριτικής, να επιτρέπει στο παιδί να αναλαμβάνει πραγματικά τις ευθύνες του

να ευνοεί την ελευθερία της μάθησης στα πλαίσια μιας ομάδας

να χρησιμοποιεί διαδικασίες μάθησης και πρόσληψη των γνώσεων, σύμφωνα με το πνεύμα της φυσικής μεθόδου.

Ένα σχολείο «παιδοκεντρικό» προτάσσει:

το σεβασμό προς το παιδί, στις κλίσεις του και στον ρυθμό του σε συνάρτηση με τα επίπεδα μάθησης

την ανάπτυξη της προσωπικότητάς και των εν δυνάμει ικανοτήτων του

τη γνώση της ελευθερίας

Η Παιδαγωγική Freinet προσπαθεί να εφαρμόζει τα ακόλουθα:

τη φυσική μέθοδο και τον πειραματικό ψηλαφισμό

την ελεύθερη έκφραση: προφορική, γραπτή, σωματική, καλλιτεχνική, μαθηματική

την επικοινωνία (με εσωτερικά και εξωτερικά δίκτυα)

την εξάσκηση της ιδιότητας του «πολίτη» μέσα από μια ζωή «συνεταιριστική» (προτάσεις, επιλογές, σχέδια, αποφάσεις, απολογισμοί, δικαιώματα και υποχρεώσεις, Συμβούλιο των παιδιών)

το να λαμβάνει υπόψη το περιβάλλον

Ένα σχολείο που να επιτρέπει στον καθένα να κτίσει την πρόσληψη γνώσης μέσα από:

την προσωποποίηση της μάθησης με τη βοήθεια εργαλείων και

κατάλληλης οργάνωσης του χρόνου και του χώρου

τη δόμηση γνώσεων σε διάδραση με ομηλίκους σε ζευγάρια αλλά και τους ενήλικες.

τη διαμορφωτική αξιολόγηση σε σχέση με την κοινωνικοποίηση του παιδιού και σε σχέση με την επανένταξη του ανένταχτου σχολικού πληθυσμού

Βιβλιογραφία:

https://skasiarxeio.wordpress.com/%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1-freinet/%CF%87%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CF%89%CE%BD-freinet/

# data[].attributes.headline
Τι είναι τα μαθητικά συμβούλια

# data[].attributes.subject
Τι είναι τα μαθητικά συμβούλια

# data[].attributes.body
Το Συμβούλιο είναι βασικός θεσμός της συνεργατικής τάξης, που κινείται προς την κατεύθυνση της αυτοδιαχείρισης. Τα παιδιά θεσπίζουν τους κανόνες τους, διαχειρίζονται τις συγκρούσεις, εξετάζουν τις προτάσεις που αφορούν τις δραστηριότητες και τις σχέσεις τους στους κόλπους της ομάδας. Μπορούν επίσης να ολοκληρώσουν το πλάνο εργασίας τους για την εβδομάδα ή να συζητήσουν για τα επιτεύγματα τους.

Το συμβούλιο ένας θεμελιώδης θεσμός

Ο πλούτος και η πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων και των σχέσεων στους κόλπους της συνεταιριστικής τάξης, απαιτούν μια καλή κοινωνική οργάνωση, αλλά και τη δημιουργία θεσμών, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες που εντοπίζονται από την ομάδα.

Σύμφωνα με τον Femand Oury, οτιδήποτε θεσπίζει η ομάδα με βάση την καθημερινότητα που βιώνει, μπορεί να ονομαστεί θεσμός: οι «κανόνες της τάξης», τα καθήκοντα (ευθύνες, υπηρεσίες…..), οι ρόλοι (πρόεδρος, γραμματέας), η υπόσταση του καθένα, οι βάρδιες, τα πλαίσια ελεύθερου λόγου («Τι νέα», συμβούλιο)….

Μεταξύ των θεσμών αυτών το συμβούλιο κατέχει μια σημαντική θέση. Αποτελεί τη θεσπίζουσα δομή, το πλαίσιο ανταλλαγής λόγου, στο οποίο τα μέλη της ομάδας από κοινού αναλύουν τις διαφορετικές πτυχές της συλλογικής τους ζωής, παίρνουν αποφάσεις και αξιολογούν την εφαρμογή τους. Η οργάνωση του, λοιπόν, είναι θεμελιώδους σημασίας. Για να είναι αξιόπιστο, οφείλει να είναι και αποτελεσματικό.

Η οργάνωση του συμβουλίου

Τι είναι το συμβούλιο; «Επιτρέπει να γίνονται σεβαστοί οι κανόνες, να κοινοποιεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας, να μιλάει, να προτείνει, να βρίσκονται λύσεις, να βοηθούνται όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα……. Όλα αυτά είναι θεμιτά, αφού δεν είναι μόνο ο δάσκαλος που αποφασίζει.»

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται το συμβούλιο σαν ένα σημαντικό πλαίσιο πληροφόρησης, ανάλυσης, ρύθμισης και οργάνωσης, στο οποίο μοιράζονται τη συλλογική εξουσία με τον ενήλικα. Υπάρχει πραγματική δυνατότητα για αυτά να επιδράσουν άμεσα στις συνθήκες ζωής και εργασίας τους. Όμως, η εξουσία του συμβουλίου εξαρτάται από τις ικανότητες του εκπαιδευτικού να κάνει σεβαστές τις αποφάσεις του: Δεν μπορώ να μοιραστώ παρά μόνο την εξουσία που κατέχω κι εγώ ο ίδιος.

Βιβλιογραφία: Απόσπασμα από το άρθρο του Jean Le Gall (1999). Coopérer pour développer la citoyenneté: la classe coopérative (Μτφρ. Η συνεργασία για την ανάπτυξη της ιδιότητας του πολίτη: η συνεταιριστική τάξη), Edition Hatier. Collection Questions d’École.

# data[].attributes.headline
Σχολεία που εφαρμόζουν την τεχνική Φρενέ

# data[].attributes.subject
Σχολεία που εφαρμόζουν την τεχνική Φρενέ

# data[].attributes.body
Τη μέθοδο Φρενέ εφαρμόζουν σήμερα στην Ελλάδα εκατοντάδες νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα.

Πολλοί από αυτούς ανήκουν στο Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων, ενώ άλλοι την εφαρμόζουν άτυπα.

Την πρωτοβουλία της εφαρμογής αυτού του πρωτοπόρου εκπαιδευτικού συστήματος έχουν πάρει ήδη πολλά σχολεία σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, αλλά τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα.

Η ιδέα του δημοκρατικού και ελεύθερου σχολείου ξεκίνησε στη Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα εφαρμόστηκε κατά το μεσοπόλεμο πρώτη φορά, αλλά σταμάτησε εξαιτίας της δικτατορίας.

Το Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων

Από το 2015 έχει συγκροτηθεί το «Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων με την Παιδαγωγική Freinet» τα μέλη του οποίου συναντιούνται μια φορά το μήνα και ανταλλάσσουν εμπειρίες και πρακτικές από τις τάξεις τους, το οποίο δημιουργήθηκε από την παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο. Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας» σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς της Ελληνικής Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Συμμετέχει στη «Διεθνή Ομοσπονδία του Κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου» (FIMEM), όπου συναντιούνται κάθε δύο χρόνια εκπαιδευτικοί από 40 χώρες.

https://www.votanistas.com/lifestyle/laxanokipoi-sta-sxoleia-ths-koinotitas-methodos-frene/

# data[].attributes.headline
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.subject
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.body
Ο Σελεστέν Φρενέ Γκαρ 15 Οκτωβρίου 1896 ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.Αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στη Βανς ανέπτυξε με τη βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ, και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών. Ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, ο Φρενέ θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμήεμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στη Βανς, που έγινε κρατική το 1991.

Βιβλιογραφία:https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BD_%CE%A6%CF%81%CE%B5%CE%BD%CE%AD

# data[].attributes.headline
ΣΕΛΕΣΤΕΝ ΦΡΕΝΕ

# data[].attributes.subject
ΣΕΛΕΣΤΕΝ ΦΡΕΝΕ

# data[].attributes.body
Ο Σελεστέν Φρενέ (Célestin Baptistin Freinet, Γκαρ 15 Οκτωβρίου 1896 – Βανς 8 Οκτωβρίου 1966) ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.

Αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στη Βανς ανέπτυξε με τη βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ, και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών κ.ά. Ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, ο Φρενέ θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμή εμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στη Βανς, που έγινε κρατική το 1991, αποτελεί κληρονομιά της UNESCO.

# data[].attributes.headline
Μικρό Βιβλίο

# data[].attributes.subject
Μικρό Βιβλίο

# data[].attributes.body
Μια ιδιαίτερη και πρωτότυπη ιδέα είναι το λεγόμενο “Μικρό Βιβλίο”. Πρόκειται

στην ουσία για ένα σύνολο από σελίδες δημιουργικού περιεχομένου, όπου τα παιδιά καλούνται

να αναπτύξουν τη σκέψη τους και να πραγματευτούν πράγματα που για αυτά είναι ενδιαφέροντα.

Σε μεταγενέστερο στάδιο, τα βιβλία αυτά θα διαβαστούν από τους φίλους, τους συγγενείς, τις

οικογένειες, τους φίλους, τους καθηγητές και, γενικότερα, το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, με το

οποίο οι μαθητές έρχονται σε καθημερινή επαφή μέσα ή έξω από το σχολικό περιβάλλον – χώρο

Με τη βοήθεια του «Μικρού Βιβλίου» οι μαθητές αναπτύσσουν διάφορες δεξιότητες όπως

είναι η γνώση, η κοινωνικότητα, η επικοινωνία. Αποτελεί, δηλαδή, μία σημαντική βιωματική

εμπειρία, καθώς τα παιδιά καλούνται να αναπτύξουν μέσα σε αυτές τις σελίδες τις σκέψεις τους

και να ασχοληθούν με οποιοδήποτε θέμα τους ευχαριστεί.

Μέσω αυτής της μεθόδου λοιπόν, επιτυγχάνεται η καλλιέργεια της σκέψης και της

δημιουργικότητας, με αποτέλεσμα να ξεφεύγουν τα παιδιά από το πρόβλημα της έλλειψης ιδεών.

Εκτός από αυτό, αναπτύσσουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες και είναι σε θέση να

εμπλουτίσουν σημαντικά το λεξιλόγιο τους εισάγοντας νέες λέξεις και χρησιμοποιώντας πιο καλή

έκφραση

Συγχρόνως, αποκτούν περαιτέρω αυτοπεποίθηση καθώς αυτά τα κείμενα διαβάζονται στο

πλαίσιο της τάξης. Αυτό όμως, συνεισφέρει και σε ένα άλλο στοιχείο: τα παιδιά αποκτούν

ουσιαστικότερες σχέσεις με το σύνολο – ομάδα και κοινωνικοποιούνται. Οι μαθητές μοιράζονται

εμπειρίες από την προσωπική τους ζωή και καλλιεργούν μια πιο ουσιαστική σχέση με τους

συμμαθητές τους η οποία βασίζεται στην ειλικρίνεια, την εμπιστευτικότητα και το διάλογο.

Παράλληλα, όλες οι απόψεις και οι εμπειρίες ακούγονται στο πλαίσιο του μαθήματος, με

αποτέλεσμα να επέρχεται η κοινωνικοποίηση, αλλά και η συμπερίληψη των παιδιών, ακόμη και

των μειονοτήτων που αισθάνονται περιττοί και συχνά δεν προσπαθούν να ενταχθούν ομαλά και

να δραστηριοποιηθούν στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της ευρύτερης τάξης

(Lahlou, 2013). Μάλιστα, για τον Ph. Meirieu (2008) πρόκειται για ένα δημιουργικό Σχέδιο

Εργασίας και μέσα από αυτό « ένας μαθητής μπορεί πραγματικά να συμφιλιωθεί με το σχολείο και

να μειώσει τις αδυναμίες του. Το σημαντικό είναι να θέλει να πετύχει σε αυτό που κάνει. »

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976479/file.pdf

# data[].attributes.headline
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.subject
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.body
Ένας δάσκαλος που άφηνε τα παιδιά να ονειρεύονται. Αυτός ήταν ο ριζοσπάστης Γάλλος παιδαγωγός Σελεστέν Φρενέ (1896-1966) ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην οικοδόμηση του δημόσιου σχολείου, του «σχολείου του λαού».

Γαλλία 1920. Στο δημοτικό σχολείο του Bar-sur-Loup διορίζεται ένας δάσκαλος διαφορετικός. Ζητά από τα παιδιά να μην σηκώνονται κατά την προσέλευση του μέσα στην τάξη, και τον αργοπορημένο Τιτέν  δεν τον τιμώρησε, ως είθισται.  Ο μικρός Τιτέν βρήκε ένα άρρωστο περιστέρι  (ο Ζεντεόν), πάνω σε ένα πηγάδι και ήθελε να το βοηθήσει να ζήσει. Ο Σελεστέν αντιλήφθηκε αμέσως την αγάπη του παιδιού αυτού για τα ζώα και τη φύση.

Λίγες μέρες αργότερα και ενώ τα παιδιά είχαν αρχίσει να εκτιμούν τη διάθεση του δασκάλου τους να διαφοροποιήσει το μάθημα και να έρθει πιο κοντά τους, εκείνος ένιωθε πώς κάτι έλειπε. ‘Ενιωθε πώς η εκπαιδευτική διαδικασία δεν τραβούσε το ενδιαφέρον των παιδιών. Άλλα μιλούσαν, άλλα τους έπαιρνε ο ύπνος και άλλα κοιτούσαν το ταβάνι.

Προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει τι ήταν αυτό που έλειπε, άρχισε να παρατηρεί τα παιδιά κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Οι κινήσεις και οι συναναστροφές τους ήταν αυτές που τον οδήγησαν να καταλήξει σε μερικά συμπεράσματα, τα οποία και εκμυστηρεύτηκε στον διευθυντή του σχολείου του.

πληροφοριες:https://pigipaideias.gr/

# data[].attributes.headline
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.subject
Ποιος ήταν ο Φρενέ

# data[].attributes.body
ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.

Αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στην Βανς, ανέπτυξε με την βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ, και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών κ.ά. Ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, ο Φρενέ θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμή εμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στην Βανς, που έγινε κρατική το 1991, αποτελεί κληρονομιά της UNESCO

πληροφορίες https://blogs.sch.gr/

# data[].attributes.headline
Τα σχολεια Φρενε

# data[].attributes.subject
Τα σχολεια Φρενε

# data[].attributes.body
Ο μεγάλος Γάλλος ριζοσπάστης παιδαγωγός, Σελεστέν Φρενέ (1896-1966), ήταν ο πρώτος που εισήγαγε στη σχολική αίθουσα το τυπογραφείο και τη σχολική εφημερίδα ήδη από το μεσοπόλεμο εμπνέοντας με τις διδακτικές του μεθόδους το μεταρρυθμιστικό κίνημα του «Μοντέρνου Σχολείου».

# data[].attributes.body
Ο μεγάλος Γάλλος ριζοσπάστης παιδαγωγός, Σελεστέν Φρενέ (1896-1966), ήταν ο πρώτος που εισήγαγε στη σχολική αίθουσα το τυπογραφείο και τη σχολική εφημερίδα ήδη από το μεσοπόλεμο εμπνέοντας με τις διδακτικές του μεθόδους το μεταρρυθμιστικό κίνημα του «Μοντέρνου Σχολείου».