# data[].attributes.headline
1984 Ve Hayvan Çiftliği'nde Bulduğum Sorular

# data[].attributes.subject
1984 Ve Hayvan Çiftliği'nde Bulduğum Sorular

# data[].attributes.body
Cahillik mutluluk mudur?
İnsan özgür olabilir mi?
İdeal yaşam var mıdır?
Yaşam mutluluk mudur?
Hayat mutlulukta olmak mı yoksa mutluluğa ulaşma çabası mıdır?
Gerçek nedir?
İnançlar gerçekliği değiştirebilir mi?

# data[].attributes.body
Söz silmek

Savaş barıştır. Özgürlük Köleliktir. Umursamazlık güçtür.

Önemli olan hayatta kalabilmek değil, Önemli olan insan kalabilmektir.

# data[].attributes.body
Hayvan Çiftliği 1984'te olduğu gibi totaliter bir rejimi eleştirir. Buradaki totaliter rejim genel bir rejim yerine SSCB yani Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğini eleştirmektedir. Domuzlar en zeki olanlar diye geçiyor. Buda bir kommunist Slavlara hakaret olarak göndermedir aslında. George Orwell'in yazdıklarını ne kadar sevsemde Hayvan Çiftliği tamamen kendi perspektifinden yazdığı bir eserdir. Kapital düzeni övdüğünden değil, commune yaşamı anlayamamasından bu sorun ortaya çıkıyor. Sinirimi bozan ise bu yazdıklarının çok etkileyici olması.

Kitaba gelecek olursam kitapta SSCB'nin tarihini anlatmaktadır. Lenin'in ülkeyi çarlık yönetiminden kurtarması, Stalin'in diktatörlüğe geçmesi, Trotsky'nin hain ilan edilmesi, Stalin'in vadettiği sözleri tutmaması ve işin sonunda SSCB'nin kapital düzene ayak uydurması.

Kitapta bu tarihsel gelişmeler kronolojik olarak verilmiş olsada filminde iyi bir tahminde bulunamamışlar. Filmin sonunda bir aile çiftliği sahiplenir ve herkes mutlu olarak yaşar. Bu Orwell'in destopik dünyasından bile daha kurgu. Bahsedilen bu son Rusya'ya kapitalizmin geldiğini sembolize ediyor. Rusya'nın 2022'de nasıl bir durumda olduğunu herkes fark edebilir. %3000 enflasyon ile Rusya tam bir cennete dönüştü.

Orwell tam bir manipülasyon yöntemi uygulamış. Doğruları yazarken aralarına kişisel  görüşlerini yazmış ve insanların kıvrak olmayan zekaları yüzünden iki doğru arasındaki bir yanlışı fark edememesine sebep olmuş. Dâhiyane bir fikir ama bunu siyasette çok yaptıkları için artık o kadarda iyi bir fikir değil, konuyu bilen birisi yanlışları rahatlıkla görebiliyor.

# data[].attributes.body
1984'te totaliter bir rejim eleştiriliyor. Yani devletin insan özgürlüğünü kısıtladığı ve sert kuralları olan ülkeleri eleştiriyor. Fakat 1984'te bu sistemi eleştirmek ile beraber insanın düşünceleri ve psikolojik sorunlarını da anlatıyor. Trajikomik durum ise bizler totaliter bir rejimde yaşamıyor olsak bile aynı problemleri yaşıyoruz.

İnsanların 1984'te en çok benimsediği cümle "Cahillik mutluluktur." cümlesidir. İnsanlara yaşamak için sunulmuş bu dünyada cahil olmadığın sürece yaşayamıyorsun. Bu durumu 1984 somut bir devlet örneği ile vermiş ama insanlar düşüncelerini çoğu zaman mutluluğu için kısıtlıyor. Gerçekten nefret ediyor ve kolaya kaçıyor. İnsanın kaçmadığı zamanlar zaten mutlu olmak için kaçmasının gerekmediği zamanlar oluyor.
Bu söylediklerimden "Cahillik mutluluktur." sözünü desteklediğimi anlayabilirsiniz. Bu düşünceyi eserlerde kötü tarafta gördüğümüz için insanlar bu sözün yanlış olduğunu düşünüyor. Bunu sadece bu söz için değil, kötü tarafın söylediği bütün düşünceler için böyle düşünülüyor. Bu insanların ayırabilmesi gereken çok ince bir çizgidir. Kötü tarafın söylediği sözler her zaman kötü değildir.

1984'te ilgimi çeken diğer bir konu ise insanın kendi bilmediğini olmasıdır. 1984'te bir bölümde birisi terörist olduğu için cezalandırılacaktı. Sorun şu ki terörist olduğunu adam bile bilmiyordu. Öğrendiğinde ise iyiki beni yakalamışlar dedi. Bu da manipülasyonun ne kadar büyük bir güç olduğunu gösterir. O kadar güçlü ki gerçeği bile değiştirebiliyor. Çünkü gerçek dediğimiz olgu aslında inandığımızdır. 1984'ün üstünde durduğu önemli konulardan biriside budur. Gerçek olan rasyonel olandır. Peki rasyonel olan nedir? Rasyonel olan inandığımızdır. 2+2'nin 4 olduğunu söyleyenler insanlardır. 1984'te 2+2'nin 5 olduğuna inandırmışlardı. 2+2'nin 4 olduğuna inanda bizleriz. 4'ün sembolünü var edenler bizleriz. 4'e inanalar bizleriz.