# data[].attributes.body
Ang pamagat ay nagpapahiwatig ng isang mahiwagang karanasan na may kaugnayan sa isang sapatos, na naging susi sa pagbabago ng buhay ng pangunahing tauhan na si Laya.

Isinulat ni Joan Manayaga siya ay 21 taong gulang at kasalukuyang nag-aaral.

# data[].attributes.body
Sa isang liblib na baryo, may batang si Laya na lumaki sa hirap at walang sapatos. Isang araw, inanunsyo ng guro ang isang karera na may premyong bagong sapatos. Bagamat wala siyang sariling sapatos, nakuha ni Laya ang isang pares mula kay Lola Sima—isang misteryosang matanda. Mahiwaga ang sapatos at tila may mahika. Sa karera, nanalo si Laya, at nalaman niyang ang sapatos ay pag-aari ng isang batang hindi natupad ang pangarap. Siya ngayon ang tagapagdala ng mga naiwang pangarap.

# data[].attributes.body
Ang layunin ng kwento ay magbigay inspirasyon sa mga mambabasa, lalo na sa mga batang nawawalan ng pag-asa, na ang tagumpay ay hindi nasusukat sa kung anong meron ka, kundi sa tibay ng loob, tiwala sa sarili, at paniniwala sa mga pangarap.

# data[].attributes.attachment_link.title
🤯 CRAZY 🤯 sprint for gold in the women's marathon! | Paris Champions

# data[].attributes.body
Mahalaga ang kwento sapagkat itinuturo nito ang kahalagahan ng pag-asa, pagkakaroon ng pangarap, at pagtitiyaga sa kabila ng kahirapan. Nagsisilbi rin itong paalala na minsan, may mahika sa mga bagay na simpleng tiningnan ngunit may malalim na pinanggalingan.

# data[].attributes.headline
“Hindi sapatos ang nagpapatakbo sa tao, ang tibay ng puso.”

# data[].attributes.subject
“Hindi sapatos ang nagpapatakbo sa tao, ang tibay ng puso.”

# data[].attributes.body
Isang malalim na paalala na hindi hadlang ang kahirapan upang makamit ang tagumpay. Sa huli, puso pa rin ang pinagmumulan ng tunay na lakas.

# data[].attributes.body
Bilang isang mambabasa, natanim sa akin ang ideya na ang mga pangarap ay hindi natutupad sa pamamagitan lamang ng materyal na bagay kundi sa paniniwala sa sarili at pagtanggap ng tulong mula sa iba. Si Laya ay naging larawan ng maraming batang Pilipino—punô ng pangarap, kulang sa kagamitan, ngunit puspos ng pag-asa. Sa simpleng kwento, naipakita kung paano natin kayang buuin muli ang mga naiwang pangarap ng iba, at kung paano tayo magiging inspirasyon sa kapwa nating nangangarap din.