# data[].attributes.body
สาเหตุ : เกิดจาก2ปัจจัยหลักๆคือ กรรมพันธ์และสิ่งแวดล้อม ในกรณีที่คนในครอบครัวมีประวัติเป็นโรคภูมิแพ้บุคคลนั้นก็มีโอากาสจะเกิดโรคภูมิแพ้ได้ง่าย ส่วนปัจจัยจากสิ่งแวดล้อม เป็นปัจจัยที่มีความสำคัญอย่างมากเพราะสารก่อภูมิแพ้ที่จะเข้าสู่ร่างกายของเรา เกิดจากภาวะแวดล้อมทั้งสิ้น ซึ่งสามารถเข้าสู่ร่างกายได้หลายทาง เช่น การหายใจ การรับประทานอาหาร หรือแม้กระทั่งการสัมผัสสารที่ร่างกายได้รับ

อาการ : เช่น
-มีผื่นที่ผิวหนัง เช่นผื่นแพ้ ลมพิษ คันตามผิวหนัง
-คัดจมูก น้ำมูกไหล จาม
-ไอ แน่นหน้าอก หายใจมีเสียงหวีด โรคหอบหืด
-เคืองตา  และตาแดง คัดจมูก
-บวมรอบปาก อาเจียน และถ่ายเหลว
-แสบคอ น้ำมูกไหลลงคอ หูอื้อ

วิธีป้องกัน :  -ออกกำลังกายสม่ำเสมอ อย่างน้อยวันละ 30 นาที อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง
-ให้ทานอาหารที่มีประโยชน์
-ดูแลความสะอาดภายในบ้าน โดยเฉพาะห้องนอน ควรเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง เพื่อลดการกักเก็บฝุ่น

# data[].attributes.body
สาเหตุ
-เกิดจากกรรมพันธุ์ โดยพบว่า ถ้าพ่อหรือแม่เป็นโรคภูมิแพ้ จะทำให้ลูกมีโอกาสเป็นโรคภูมิแพ้ประมาณร้อยละ 30-50 แต่ถ้าทั้งพ่อและแม่เป็นโรคภูมิแพ้ ลูกก็จะมีโอกาสเป็นโรคภูมิแพ้มากขึ้นถึงร้อยละ 50-70 -เกิดจากสิ่งแวดล้อม เป็นปัจจัยที่มีความสำคัญ เพราะสารก่อภูมิแพ้ที่เข้าสู่ร่างกายของเรา เกิดจากสภาพแวดล้อมซึ่งสามารถเข้าสู่ร่างกายได้หลายทาง เช่น การหายใจ การรับประทานอาหาร หรือการสัมผัสสารต่างๆ สารก่อภูมิแพ้ที่พบบ่อย

อาการ
-อาการแสดงทางระบบทางเดินหายใจ เช่น จาม มีน้ำมูก คัดจมูก คันจมูก คันตา
-อาการแสดงทางผิวหนัง เช่น ผื่นแดงตามใบหน้าและลำตัว ผื่นลมพิษเป็นๆ หายๆ ผิวหนังแห้ง คันตามผิวหนัง
-อาการแสดงทางระบบทางเดินอาหาร เช่น มีอาการอาเจียน สำรอก ปวดท้อง ถ่ายเหลว
-อาการแสดงในระบบอื่น เช่น ปวดศีรษะ นอนหลับไม่สนิท อ่อนเพลีย

การป้องกัน
-หลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้น ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นละออง ควันรถยนต์ ควันบุหรี่ ควันธูป กลิ่นน้ำหอมแรงๆ สารเคมีต่างๆ
-ดูแลความสะอาดภายในบ้าน โดยเฉพาะห้องนอน ควรเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง
-ออกกำลังกายสม่ำเสมอ อย่างน้อยวันละ 30 นาที อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง จะให้ร่างกายมีภูมิคุ้มกันที่แข็งแรง
-ให้ทานอาหารที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะโปรตีน ผัก และผลไม้ ก็จะช่วยเพิ่มภูมิต้านทานให้กับร่างกายได้
-พักผ่อนให้เพียงพอ เพื่อให้ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายมีการซ่อมแซม ฟื้นฟู และปรับสมดุล ในช่วงเวลานอนพักผ่อนได้อย่างเต็มที่
-พบแพทย์เฉพาะทาง เพื่อปรึกษาแพทย์ใช้ยาตามที่แพทย์วินิจฉัย และปฏิบัติตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัด

# data[].attributes.headline
สาเหตุโรคเอดส์

# data[].attributes.subject
สาเหตุโรคเอดส์

# data[].attributes.body
การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่มีเชื้อเอชไอวีโดยไม่ได้สวมถุงยางอนามัย การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน ซึ่งพบบ่อยในกลุ่มของผู้ที่เสพสารเสพติด หรือฉีดยาเข้าเส้น การรับเชื้อจากมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี

# data[].attributes.body
เชื้อ HIV สามารถติดต่อได้จากการสัมผัสเลือด  น้ำเหลือง น้ำอสุจิ  น้ำในช่องคลอด  ส่วนน้ำลาย เสมหะและน้ำนมมีปริมาณเชื้อ HIV น้อย

การมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกัน
ใช้เข็มหรือกระบอกฉีดยาร่วมกับผู้ติดเชื้อ HIV
การสัมผัสเลือดหรือน้ำเหลืองของผู้ติดเชื้อ HIV ผ่านผิวสัมผัสที่เป็นแผลเปิดหรือรอยถลอก
การติดต่อจากแม่สู่ลูก

ระยะแรกเริ่มของการติดเชื้อ HIV ในช่วงแรกที่ติดเชื้อปริมาณไม่มาก ซึ่งอาจเป็นช่วงตั้งแต่ 2-12 สัปดาห์ ในระยะนี้ผู้ติดเชื้อจะมีอาการไข้ หนาวสั่น  เจ็บคอ ปวดเมื่อยตามตัว มีผื่นขึ้น ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต บางรายอาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ถ่ายเหลว  น้ำหนักลด หรือมีฝ้าขาวในช่องปาก
ระยะติดเชื้อโดยไม่มีอาการ ผู้ติดเชื้อมักจะแข็งแรงเป็นปกติเหมือนคนทั่วไป แต่เมื่อตรวจเลือดจะพบเชื้อ HIV และสารภูมิคุ้มกันต่อเชื้อชนิดนี้ จึงสามารถแพร่เชื้อให้ผู้อื่นได้
ระยะติดเชื้อที่มีอาการ
-อาการเล็กน้อย ต่อมน้ำเหลืองที่คอโตเล็กน้อย  โรคเชื้อราที่เล็บ  แผลร้อนในในช่องปาก
-อาการปานกลาง เริมที่ริมฝีปากหรืออวัยวะเพศ  ซึ่งกำเริบบ่อยและเป็นแผลเรื้อรัง  งูสวัด  โรคเชื้อราในช่องปากหรือช่องคลอด
ระยะป่วยเป็นเอดส์ (เอดส์เต็มขั้น) มีไข้เรื้อรังติดต่อกันหลายสัปดาห์หรือเป็นเดือน ไอเรื้อรังหรือหายใจหอบเหนื่อยจากวัณโรคปอดหรือปอดอักเสบ ท้องเสียเรื้อรังจากเชื้อราหรือโปรโตซัว น้ำหนักลด รูปร่างผอมแห้งและอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน กลืนลำบากหรือเจ็บเวลากลืน

ป้องกัน
ใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธุ์
มีคู่นอนเพียงคนเดียว
ก่อนแต่งงาน หรือมีบุตร ควรมีการตรวจร่างกาย และตรวจเลือด
งดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และใช้สารเสพติดทุกชนิด โดยเฉพาะการใช้เข็ดฉีดยาร่วมกับผู้อื่น

# data[].attributes.headline
โรคเอสแอลอี (โรคลูปัส)

# data[].attributes.subject
โรคเอสแอลอี (โรคลูปัส)

# data[].attributes.body
โรค SLE แพ้ภูมิตัวเอง หรือ โรคพุ่มพวง

เกิดจากความผิดปกติระบบภูมิคุ้มกันโดยภูมิคุ้มกันจะไปทำลายเนื้อเยื่อภายในร่างกายของตนเอง จนเกิดการอักเสบและเกิดความผิดปกติกับอวัยวะได้ทั่วร่างกาย เช่น ปวดข้อ ข้ออักเสบ ผื่นขึ้น อ่อนเพลีย ปวดกล้ามเนื้อ ผมร่วง เป็นต้น

ผู้ป่วยบางราย อาการของโรคอาจคุกคามถึงขั้นเสียชีวิตได้ เช่น ไตอักเสบ ปอดอักเสบ เซลล์กระดูกตาย หรือสมองขาดเลือดเฉียบพลัน

อาการเริ่มแรกคือ มีไข้ปวดหัว มีผื่นแดงขึ้นที่หน้า กลับจากที่ทำงานจะรู้สึกปวดกล้ามเนื้อมากๆ อยากนอนอย่างเดียว บางครั้งหายใจรู้สึกเจ็บหน้าอก

การป้องกัน ยังไม่มีแนวทางการป้องกันโรคนี้เนื่องจากยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด ส่วนการป้องกันการกำเริบของอาการนั้นสามารถทำได้โดย ตรวจร่างกายกับแพทย์เป็นประจำ รับประทานยาสม่ำเสมอเมื่อได้รับการติดเชื้อควรรักษาโดยด่วนและจริงจัง

# data[].attributes.body
สาเหตุ-การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่มีเชื้อเอชไอวีโดยไม่ได้สวมถุงยางอนามัย การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน และการรับเชื้อจากมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี

อาการ-อาการของโรคเอดส์มีดังนี้
-ปอดอักเสบ
-สูญเสียความจำ อาการซึมเศร้าและอาการทางระบบประสาทอื่นๆ
-ท้องเสียเรื้อรังนานกว่าหนึ่งสัปดาห์
เหนื่อยผิดปกติ
-อาการไข้ที่กลับมาเป็นซ้ำๆ
-เหงื่อออกตอนกลางคืน
-น้ำหนักลดอย่างรวดเร็ว
-มีผื่นตามผิวหนัง ในช่องปาก จมูกและเปลือกตา
-แผลที่ริมฝีปาก อวัยวะเพศและทวารหนัก
อาการบวมที่ต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ รักแร้และขาหนีบ

วิธีป้องกันเอชไอวี
-สวมใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้งเมื่อมีเพศสัมพันธ์
-หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่ไม่ใช่คู่สมรส หรือ คนที่ไม่รู้จัก
-ไม่ใช้เข็มฉีดยาหรือกระบอกฉีดยาร่วมกับคนอื่น
-ตรวจเลือดก่อนการแต่งงาน เพื่อให้มั่นใจว่าร่างกายของทั้งคู่ไม่มีการติดเชื้อ
-รับการตรวจเลือดอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง

# data[].attributes.body
สาเหตุ-เกิดจากภาวะภูมิไวเกิน/พันธุกรรม
อาการ- ระบบการหายใจ ตั้งแต่จาม คันจมูก น้ำมูกไหล คัดจมูก คันตา คันคอ หรือไอเรื้อรัง
วิธีป้องกัน-
1.ให้ทารกกินนมแม่อย่างเดียวตั้งแต่แรก
2.อาหารเสริมตามวัยสามารถให้ได้เมื่อทารกอายุ 4-6 เดือน
3.หลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้ในบ้านโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ห้องนอนทารกควรเป็นห้องโปร่ง สะอาด มีของเท่าที่จำเป็น

# data[].attributes.body
สาเหตุ : เกิดจากการมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่มีเชื้อเอชไอวีโดยไม่ได้สวมถุงยางอนามัย การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน
อาการ : จะมีอาการคล้ายกับอาการไข้หวัดใหญ่ทั่วไป หรือคล้ายกับอาการติดเชื้อไวรัสชนิดอื่น ๆ เป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายต่อการติดเชื้อไวรัสเอชไอวี

มีไข้ หนาวสั่น

อาการไอเรื้อรัง

กล้ามเนื้ออ่อนแรง

ปวดเมื่อย เมื่อยล้าตามตัว

ปวดศีรษะ วิงเวียนศีรษะ

คลื่นไส้อาเจียน

ผิวหนังเป็นผื่น ผิวหนังอักเสบ รอยฟกช้ำเป็นจุด

ต่อมน้ำเหลืองบวม

น้ำหนักลด ท้องเสียเรื้อรัง

เหงื่อออกมากผิดปกติ

วิธีป้องกัน :

สวมใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้งเมื่อมีเพศสัมพันธ์กับผู้อื่น

หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่ไม่ใช่คู่สมรส หรือคนที่ไม่รู้จัก

ไม่ใช้เข็มฉีดยาเสพติดชนิดเข้าเส้นร่วมกับคนอื่น

หากต้องการสักตามผิวหนัง หรือเจาะส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย ต้องมั่นใจว่าสถานบริการนั้น ๆ ปลอดภัยไว้ใจได้

ตระหนักไว้เสมอว่า ไม่ว่าใครก็มีโอกาสติดเชื้อเอชไอวีได้ทั้งสิ้น จึงไม่ควรไว้วางใจคนที่เป็นคู่นอน และป้องกันตัวเองอย่างรอบคอบ

ตรวจเลือดก่อนการแต่งงาน เพื่อให้มั่นใจว่าร่างกายของทั้งคู่ไม่มีการติดเชื้อ หรือเป็นโรคอื่น ๆ ที่สามารถแพร่สู่คู่สมรสได้

รับการตรวจเลือดอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง

# data[].attributes.body
โรคภูมิแพ้ เกิดจากภาวะภูมิไวเกิน (Hypersensitivity) ทำให้มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสารที่พบได้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน
อาการของโรคภูมิแพ้
มีผื่นที่ผิวหนัง เช่นผื่นแพ้ ลมพิษ คันตามผิวหนัง
คัดจมูก น้ำมูกไหล จาม
ไอ แน่นหน้าอก หายใจมีเสียงหวีด โรคหอบ หืด
เคืองตา และตาแดง คัดจมูก
บวมรอบปาก อาเจียน และถ่ายเหลว
แสบคอ น้ำมูกไหลลงคอ หูอื้อ
วิธีป้องกัน
หลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้น ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นละออง ควันรถยนต์ ควันบุหรี่ ควันธูป กลิ่นน้ำหอมแรงๆ สารเคมีต่างๆ เพื่อไม่ให้อาการภูมิแพ้กำเริบ ดูแลความสะอาดภายในบ้าน โดยเฉพาะห้องนอน ควรเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง เพื่อลดการกักเก็บฝุ่น

# data[].attributes.body
โรคเอดส์มีสาเหตุจากการติดเชื้อเอชไอวี โดยสามารถติดต่อได้จากการรับเลือด ของเหลวในช่องคลอด และอสุจิ
อาการ
ปอดอักเสบ
สูญเสียความจำ อาการซึมเศร้าและอาการทางระบบประสาทอื่นๆ
ท้องเสียเรื้อรังนานกว่าหนึ่งสัปดาห์
เหนื่อยผิดปกติ
วิธีป้องกัน
1.ใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธุ์
2.มีคู่นอนเพียงคนเดียว
3.ก่อนแต่งงาน หรือมีบุตร ควรมีการตรวจร่างกาย และตรวจเลือด
4.งดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และใช้สารเสพติดทุกชนิด โดยเฉพาะการใช้เข็ดฉีดยาร่วมกับผู้อื่น

# data[].attributes.headline
โรคเอสแอลอี (SLE)

# data[].attributes.subject
โรคเอสแอลอี (SLE)

# data[].attributes.body
โรคเอสแอลอี
เกิดจากสาเหตุหลายประการรวมกัน เช่น พันธุกรรม ปัจจัยทางสภาวะแวดล้อม เช่น แสงแดด (รังสีอัลตราไวโอเลต) ความเครียด การติดเชื้อไวรัสหรือเชื้อโรคอื่นๆ
วิธีป้องกัน
ยังไม่มีแนวทางการป้องกันโรคนี้เนื่องจากยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด ส่วนการป้องกันการกำเริบของอาการนั้นสามารถทำได้โดย ตรวจร่างกายกับแพทย์เป็นประจำ รับประทานยาสม่ำเสมอ เมื่อได้รับการติดเชื้อควรรักษาโดยด่วนและจริงจัง
อาการ
•ข้อบวม และ/หรือปวด
•มีไข้
•มีผื่นขึ้นบริเวณผิวหนังที่ได้รับแสงแดด โดยเฉพาะบริเวณจมูกและแก้ม
•อ่อนแรงมาก
•ผมร่วง

# data[].attributes.body
สาเหตุของโรคนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่นักวิจัยเชื่อว่าเกิดจากสาเหตุหลายประการรวมกัน เช่น พันธุกรรม ปัจจัยทางสภาวะแวดล้อม เช่น แสงแดด (รังสีอัลตราไวโอเลต) ความเครียด การติดเชื้อไวรัสหรือเชื้อโรคอื่นๆ

อาการเริ่มแรกคือ: มีไข้ปวดหัว มีผื่นแดงขึ้นที่หน้า กลับจากที่ทำงานจะรู้สึกปวดกล้ามเนื้อมากๆ อยากนอนอย่างเดียว บางครั้งหายใจรู้สึกเจ็บหน้าอก

วิธีป้องกัน: ตรวจร่างกายกับแพทย์เป็นประจำ รับประทานยาสม่ำเสมอ เมื่อได้รับการติดเชื้อควรรักษาโดยด่วนและจริงจัง

# data[].attributes.body
สาเหตุ : เกิดจากระบบภูมิคุ้มกันตอบสนอต่อแอนติเจนบางอย่างที่ได้รับรุนแรงเกินไป
อาการ : แพ้เกสรดอกไม้ ฝุ่น สารบางชนิดในอาหารเป็นต้น
รักษา : หลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้ รักษาสุขภาพร่างกายให้แข็งแรงอยู่เสมอ รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกาย พักผ่อนให้เพียงพอ

# data[].attributes.attachment_link.title
ภาพประเภท PNG

# data[].attributes.body
สาเหตุ
-การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่มีเชื้อเอชไอวีโดยไม่ได้สวมถุงยางอนามัย การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน ซึ่งพบบ่อยในกลุ่มของผู้ที่เสพสารเสพติด หรือฉีดยาเข้าเส้น การรับเชื้อจากมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งมีโอกาสรับเชื้อได้ 3 ช่วง คือ ขณะตั้งครรภ์ ระหว่างคลอด และ กินนมแม่
อาการ
-ปอดอักเสบ
-สูญเสียความจำ
-อาการซึมเศร้า
-อาการทางระบบประสาทอื่นๆ
-ท้องเสียเรื้อรังนานกว่าหนึ่งสัปดาห์
-เหนื่อยผิดปกติ
-อาการไข้ที่กลับมาเป็นซ้ำๆ
-เหงื่อออกตอนกลางคืน
-น้ำหนักลดอย่างรวดเร็ว
-มีผื่นตามผิวหนัง ในช่องปาก จมูกและเปลือกตา

ป้องกัน
-ใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธุ์
-มีคู่นอนเพียงคนเดียว
-ก่อนแต่งงาน หรือมีบุตร ควรมีการตรวจร่างกาย และตรวจเลือด
-งดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และใช้สารเสพติดทุกชนิด โดยเฉพาะการใช้เข็ดฉีดยาร่วมกับผู้อื่น

# data[].attributes.body
สาเหตุของการเกิดโรคภูมิแพ้
สาเหตุของโรคภูมิแพ้มีหลายปัจจัย แต่สิ่งที่สำคัญ คือ เรื่องของกรรมพันธุ์และสิ่งแวดล้อม ถ้าเกิดกรณีที่คุณพ่อและคุณแม่เป็นภูมิแพ้ทั้งคู่ โอกาสที่ลูกจะเป็นภูมิแพ้ก็มีมากขึ้นประมาณ 40-60% แต่กรรมพันธุ์อย่างเดียว ก็อาจยังไม่แสดงอาการ ปัจจัยสำคัญอีก 2 ส่วนก็คือ ความสมบูรณ์แข็งแรงของร่างกาย และสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะในปัจจุบันความสมบูรณ์แข็งแรงของร่างกายน้อยลง สิ่งแวดล้อมแย่ลง มีมลภาวะ ก็จะเป็นเหตุผลที่ทำให้คนเป็นโรคภูมิแพ้มากยิ่งขึ้น
วิธีป้องกันการ "แพ้"
• หลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้น ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นละออง ควันรถยนต์ ควันบุหรี่ ควันธูป กลิ่นน้ำหอมแรงๆ สารเคมีต่างๆ เพื่อไม่ให้อาการภูมิแพ้กำเริบ
• ดูแลความสะอาดภายในบ้าน โดยเฉพาะห้องนอน ควรเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง เพื่อลดการกักเก็บฝุ่น

# data[].attributes.headline
โรคเอส แอล อี

# data[].attributes.subject
โรคเอส แอล อี

# data[].attributes.body
เกิดจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน โดยภูมิคุ้มกันของคน ๆ นั้นทำลายเนื้อเยื่อภายในร่างกายของตัวเองจนเกิดการอักเสบและสามารถทำให้เกิดความผิดปกติกับอวัยวะได้ทั่วร่างกายอาการ

ผู้ป่วยโรคเอส แอล อี แต่ละคนจะมีอาการต่างกัน
อาการมีตั้งแต่เป็นมาก บางรายเย็นน้อย อาการที่พบบ่อยได้แก่ อาการทางผิวหนังและอาการปวดข้อ อาการทางผิวหนังจะมีผื่น โดยเฉพาะที่บริเวณที่ถูกแสงแดด เช่น ผื่นที่หน้าบริเวณโหนกแก้มและจมูก ทำให้มีลักษณะคล้ายปีกผีเสื้อ ซีด ปลายนิ้วมีสีม่วงอ่อน
บางรายปวดหัวซึม ชักผู้ป่วยโรคเอส แอล อ็ อาจมีอาการอักเสบเพียง
ระบบเดียว บางรายมีการอักเสบหลายระบบ เช่น
ระบบไต ระบบประสาท ระบบโลหิต ระบบหัวใจ
และปอด ระบบภูมิคุ้มกัน ระบบทางเดินอาหารระบบหายใจ อาการทางตา

การรักษา
การรักษาผู้ป่วยโรคเอส แอล อี ขึ้นกับอาการของ
ผู้ป่วยแต่ละคนยาที่ใช้รักษามีดังนี้
ยาสเตียรอยด์ เช่น เพร็ดนิโซโลน แพทย์จะเป็นผู้สั่ง
และควบคมการใช้ยานี้ เนื่องจากการได้รับในขนาดสูง
และเป็นระยะเวลานานๆ จะทำให้เกิดโทษได้ ผู้ป่วยที่
ได้รับยาสเตียรอยด์ควรได้รับแคลเซียม และวิตามิ้นเสริม
เพื่อป้องกันโรคกระดูกพรุน
ยาคลอโรควินและไฮดรอกชิคลอโรควิน ควบคม
อาการทางผิวหนัง อาการข้ออักเสบ ไข้ต่ำๆ
- ยาเอ็นด๊อกเชนหรือชัยโคลฟอสฟาไมด์ ใช้ในการ
รักษาโรค เอส แอล อี ที่รุ่นแรง เช่น ไตอักเสบรุนแรง
กล้ามเนื้ออักเสบ

# data[].attributes.headline
อาการของโรคเอดส์

# data[].attributes.subject
อาการของโรคเอดส์

# data[].attributes.body
อาการของโรคเอดส์มีดังนี้

ปอดอักเสบ

สูญเสียความจำ อาการซึมเศร้าและอาการทางระบบประสาทอื่นๆ

ท้องเสียเรื้อรังนานกว่าหนึ่งสัปดาห์

เหนื่อยผิดปกติ

อาการไข้ที่กลับมาเป็นซ้ำๆ

เหงื่อออกตอนกลางคืน

น้ำหนักลดอย่างรวดเร็ว

มีผื่นตามผิวหนัง ในช่องปาก จมูกและเปลือกตา

แผลที่ริมฝีปาก อวัยวะเพศและทวารหนัก

อาการบวมที่ต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ รักแร้และขาหนีบ

# data[].attributes.body
สาเหตุ เป็นโรคที่เกิดจากภูมิต้านทานทำร้ายตนเอง โดยภูมิต้านทานไม่สามารถแยกแยะระหว่างสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาในร่างกายกับเซลล์และเนื้อเยื่อของตนเองทำให้ภูมิต้านทานคิดว่าเซลล์ปกตินั้น
อาการ เหนื่อย อ่อนเพลีย ปวดเมื่อยตามตัว ซึ่งเป็นอาการเริ่มแรกที่พบได้บ่อยที่สุด ในเด็ก เด็กหลายคนที่เป็นโรคเอสแอลอีจะมีไข้เป็นๆ หายๆ หรือไข้สูงลอย เบื่ออาหารและน้ำหนักลดร่วมด้วย
ป้องกัน โรคเอสแอลอีไม่สามารถป้องกันได้ อย่างไรก็ตามเด็กที่เป็นโรคควรจะ หลีกเลี่ยงการสัมผัสสิ่งที่อาจกระตุ้นให้ เกิดโรคหรือทำให้โรคกำเริบได้ (เช่น สัมผัสแดดโดดไม่ทาครีมกันแดด เชื้อไวรัสบางชนิด ความเครียด ฮอร์โมน และยาบางอย่าง)

# data[].attributes.headline
วิธีป้องกันโรคเอดส์

# data[].attributes.subject
วิธีป้องกันโรคเอดส์

# data[].attributes.body
1. ใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธุ์

2. มีคู่นอนเพียงคนเดียว

3. ก่อนแต่งงาน หรือมีบุตร ควรมีการตรวจร่างกาย และตรวจเลือด

4. งดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และใช้สารเสพติดทุกชนิด โดยเฉพาะการใช้เข็ดฉีดยาร่วมกับผู้อื่น

# data[].attributes.body
สาเหตุ เกิดจากภาวะภูมิไวเกิน ทำให้มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสารที่พบได้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน เช่น อาหาร ไรฝุ่น ละอองเกสร ซึ่งในคนทั่วไปจะไม่มีปฏิกิริยาต่อสิ่งเหล่านี้ อาการของโรคอาจเกิดขึ้นกับระบบใดระบบหนึ่งของร่างกาย หรือเกิดขึ้นพร้อมกันหลายระบบ มักจะเป็นเรื้อรัง ความรุนแรงมีตั้งแต่รบกวนชีวิตประจำ.

# data[].attributes.headline
สาเหตุโรคเอสแอลอี (SLE) หรือ โรคลูปัส

# data[].attributes.subject
สาเหตุโรคเอสแอลอี (SLE) หรือ โรคลูปัส

# data[].attributes.body
โรคเอสแอลอีเป็นโรคไม่ติดต่อ เป็นโรคที่เกิดจากภูมิต้านทานทำร้ายตนเอง โดยภูมิต้านทานไม่สามารถแยกแยะระหว่างสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาในร่างกายกับเซลล์และเนื้อเยื่อของตนเองทำให้ภูมิต้านทานคิดว่าเซลล์ปกตินั้น เป็นสิ่งแปลกปลอมจึงได้ไปทำร้ายเซลล์นั้นซึ่งผลทำให้เกิดการอักเสบของอวัยวะนั้นๆ (ข้อ ไต ผิวหนัง เป็นต้น) การอักเสบหมายถึงการที่ส่วนของ ร่างกายมีการร้อน แดง บวม และอาจปวดได้ ถ้ามีการอักเสบเป็นระยะเวลา นานอย่าง เช่นในโรคเอสแอลอีก็จะทำให้เนื้อเยื่อนั้นถูกทำลายและไม่ สามารถทำหน้าที่ได้ปกติ ดังนั้นจุดประสงค์ของการรักษาคือการลดการ อักเสบนั่นเอง

# data[].attributes.headline
โรคเอสแอลอี (โรคลูปัส)

# data[].attributes.subject
โรคเอสแอลอี (โรคลูปัส)

# data[].attributes.body
สาเหตุ : เกิดจากร่างกายสร้างแอนติบอดีหรือกระตุ้นเซลล์ทีให้ต่อต้านและทำลายเนื้อเยื่อหรือเซลล์ของตนเองในระบบต่างๆ
อาการ : มีผื่นแดงที่ใบหน้า มีไข้ ปวดบริเวณข้อเนื่องจากอักเสบ เป็นต้น
รักษา : รักษาตามความรุนแรงของอาการและจำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่องรวมทั้งปฏิบัติตนอย่างถูกต้องตามคำแนะนำหมอ

# data[].attributes.attachment_link.title
ภาพประเภท PNG

# data[].attributes.body
โรคภูมิแพ้ มีผื่นที่ผิวหนัง เช่นผื่นแพ้ ลมพิษ คันตามผิวหนัง
คัดจมูก น้ำมูกไหล จาม
ไอ แน่นหน้าอก หายใจมีเสียงหวีด โรคหอบ หืด เคืองตา และตาแดง คัดจมูก
บวมรอบปาก อาเจียน และถ่ายเหลว
แสบคอ น้ำมูกไหลลงคอ หูอื้อ

# data[].attributes.body
โรคภูมิแพ้หลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้น ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นละออง ควันรถยนต์ ควันบุหรี่ ควันธูป กลิ่นน้ำหอมแรงๆ สารเคมีต่างๆ เพื่อไม่ให้อาการภูมิแพ้กำเริบ ดูแลความสะอาดภายในบ้าน โดยเฉพาะห้องนอน ควรเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง เพื่อลดการกักเก็บฝุ่น

# data[].attributes.headline
อาการโรคเอสแอลอี (SLE) หรือ โรคลูปัส

# data[].attributes.subject
อาการโรคเอสแอลอี (SLE) หรือ โรคลูปัส

# data[].attributes.body
โรคนี้อาจจะมีอาการใหม่ๆ เกิดขึ้นอย่างช้าๆ ในช่วงหลายสัปดาห์ หลายเดือน หรือปี เริ่มมีอาการอื่นๆ ที่ไม่เฉพาะเจาะจง เช่น เหนื่อย อ่อนเพลีย ปวดเมื่อยตามตัว ซึ่งเป็นอาการเริ่มแรกที่พบได้บ่อยที่สุด ในเด็ก เด็กหลายคนที่เป็นโรคเอสแอลอีจะมีไข้เป็นๆ หายๆ หรือไข้สูงลอย เบื่ออาหารและน้ำหนักลดร่วมด้วย
เด็กจำนวนมากจะเริ่มมีอาการจำเพาะที่แสดงว่ามีอวัยวะใดอวัยวะหนึ่งหรือหลายอวัยวะที่ได้รับผลกระทบ อาการทางผิวหนังและเยื่อเมือกเป็นอวัยวะ ที่พบได้บ่อยมาก ไม่ว่าจะเป็นผื่นผิวหนังหลายๆแบบ ผื่นแพ้แสง (มีผื่น เมื่อสัมผัสกับแสง) แผลในจมูกและปาก ส่วน"ผื่นผีเสื้อ" คือผื่นที่ข้าม จมูกและแก้มทั้ง 2 ข้างโดยมักจะพบประมาณ 1 ใน 3 หรือครึ่งนึงของเด็ก ที่เป็นโรคนี้ บางครั้งผู้ป่วยจะมีอาการผมร่วง (หัวล้าน) ร่วมด้วย และมืออาจเปลี่ยนเป็นสีแดง ขาว หรือคล้ำเขียวเมื่อโดนความเย็น (ปรากฏการณ์เรย์โนด์) ผู้ป่วยสามารถมีข้อบวมและติด ปวดกล้ามเนื้อ ซีด เป็นจ้ำเลือดง่าย ปวดศรีษะ ชักและเจ็บหน้าอก มักพบอาการทางไตได้ในผู้ป่วยเด็ก โดยอาการทางไตจะเป็นปัจจัยสำคัญที่จะบอกถึงผลการรักษา ในระยะยาว ของโรคนี้

# data[].attributes.headline
วิธีป้องกันโรคเอสแอลอี (SLE) หรือโลกลูปัส

# data[].attributes.subject
วิธีป้องกันโรคเอสแอลอี (SLE) หรือโลกลูปัส

# data[].attributes.body
โรคเอสแอลอีไม่สามารถป้องกันได้ อย่างไรก็ตามเด็กที่เป็นโรคควรจะ หลีกเลี่ยงการสัมผัสสิ่งที่อาจกระตุ้นให้ เกิดโรคหรือทำให้โรคกำเริบได้ (เช่น สัมผัสแดดโดดไม่ทาครีมกันแดด เชื้อไวรัสบางชนิด ความเครียด ฮอร์โมน และยาบางอย่าง)

# data[].attributes.body
อาการ :
ระยะแรกเริ่มของการติดเชื้อ HIV ในช่วงแรกที่ติดเชื้อปริมาณไม่มาก และยังไม่ได้สร้างภูมิต้านทานขึ้นมาอาจยังตรวจหาเชื้อหรือภูมิต้านทานต่อเชื้อไม่พบ  ซึ่งอาจเป็นช่วงตั้งแต่ 2-12 สัปดาห์ ในระยะนี้ผู้ติดเชื้อจะมีอาการไข้ หนาวสั่น  เจ็บคอ ปวดเมื่อยตามตัว มีผื่นขึ้น ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต บางรายอาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ถ่ายเหลว  น้ำหนักลด หรือมีฝ้าขาวในช่องปาก อาการเหล่านี้มักจะเป็นอยู่ประมาณ 1-2 สัปดาห์ แล้วหายไปได้เอง

ระยะติดเชื้อโดยไม่มีอาการ ผู้ติดเชื้อมักจะแข็งแรงเป็นปกติเหมือนคนทั่วไป แต่เมื่อตรวจเลือดจะพบเชื้อ HIV และสารภูมิคุ้มกันต่อเชื้อชนิดนี้ จึงสามารถแพร่เชื้อให้ผู้อื่นได้ เรียกว่าเป็นพาหะ (Carrier) ระยะนี้แม้ว่าจะไม่มีอาการแต่เชื้อ HIV จะแบ่งตัวเจริญเติบโตขึ้นไปเรื่อย ๆ และทำลายระบบภูมิคุ้มกันโรคจนมีจำนวนลดลง เมื่อลดต่ำลงมาก ๆ ก็จะเกิดอาการเจ็บป่วย

ระยะติดเชื้อที่มีอาการ  ผู้ป่วยจะมีอาการมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับระบบภูมิคุ้มกันโรค ดังนี้
1.อาการเล็กน้อย ระยะนี้ถ้าตรวจระดับ CD4 มักจะมีจำนวนมากกว่า 500 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิเมตร
2.อาการปานกลาง ระยะนี้ถ้าตรวจระดับ CD4 มักจะมีจำนวนระหว่าง 200-500 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิเมตร ผู้ป่วยอาจมีอาการดังนี้  เริมที่ริมฝีปากหรืออวัยวะเพศ
3.ระยะป่วยเป็นเอดส์ (เอดส์เต็มขั้น) ระยะนี้ระบบภูมิคุ้มกันโรคของผู้ป่วยเสื่อมเต็มที่ ถ้าตรวจระดับ CD4 จะพบว่ามักมีจำนวนต่ำกว่า 200 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิเมตร เป็นผลทำให้เชื้อโรคต่าง ๆ เช่น ไวรัส แบคทีเรีย เชื้อรา โปรโตซัว วัณโรค ฉวยโอกาสเข้ารุมเร้าเรียกว่า โรคติดเชื้อฉวยโอกาส
สาเหตุ :

# data[].attributes.body
สาเหตุ : เกิดจากภูมิคุ้มกันบกพร่องจากกานติดเชื้อ HIV ผ่านทางเลือดหรือสารคัดหลั่ง
อาการ : ท้องเสีย เหนื่อยผิดปกติ มีอาการซึมเศร้า มีผื่นแดง เป็นต้น
รักษา : ต้องดูแลสุขภาพให้แข็งแรงอยู่เสมอ รับประทานยาต้านเชื้อเพื่อยับยั้งหรือหยุดการเพิ่มจำนวนของเชื้อไวรัส และปฏิบัติตามคำแนะนำหมอ

# data[].attributes.attachment_link.title
ภาพประเภท PNG

# data[].attributes.body
วีรวิชญ์ เกียรติภัทรนันท์ เลขที่ 2 4/11
ชยพล อุปพงษ์ เลขที่ 9 4/11
อันดามัน ฉายมณี เลขที่ 19 4/11
สยามชัย วรรณทวี เลขที่ 11 4/11
ลัทธปรัชญ์ โอริส เลขที่ 20 4/11

# data[].attributes.body
อภิรักษ์  เลขที่3
จิรพัฒน์ เลขที่5
แพรวพรรณ เลขที่22
ปฐมพร  เลขที่23
กฤตพร เลขที่24

# data[].attributes.body
เลขที่ 1
4
10
12

# data[].attributes.body
แนวทางการรักษาผู้ติดเชื้อเอชไอวีในปัจจุบัน คือ การรักษาด้วยยาต้านเอชไอวีเท่านั้น เนื่องจากเป็นวิธีการรักษาที่ได้ผลดีที่สุด โดยผู้ติดเชื้อจะได้รับยาต้านเอชไอวีอย่างน้อย 3 ชนิดร่วมกันเป็นสูตรยา แต่มีหลักการรักษา คือ ผู้ติดเชื้อต้องกินยาให้ตรงเวลาทุกวันต่อเนื่องตลอดชีวิต เพราะยาจะไปทำการยับยั้งการแบ่งตัวและการเพิ่มจำนวนของเชื้อไวรัส ถ้าหยุดกินเมื่อไหร่ก็จะทำให้เชื้อไวรัสแบ่งตัวเพิ่มจำนวนและแพร่กระจาย

# data[].attributes.headline
วิธีการรักษา HIV

# data[].attributes.subject
วิธีการรักษา HIV

# data[].attributes.body
สำหรับการป้องกันวัยรุ่นที่รับเชื้อเอชไอวีทางเพศสัมพันธ์ สามารถป้องกันได้โดยการให้ความรู้และสร้างทัศนคติให้วัยรุ่นตระหนักถึงความสำคัญในการใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งในการมีเพศสัมพันธ์ ในกรณีที่มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกัน และคิดว่ามีความเสี่ยงสูงในการติดเชื้อเอชไอวี สามารถปรึกษาแพทย์ เพื่อพิจารณากินยาต้านไวรัสเพื่อป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีได้ (หลักการคล้ายกับการใช้ฮอร์โมนยาคุมกำเนิดเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์) แบ่งเป็น กินยาต้านไวรัสหลังมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกัน (เพ็พ) โดยกินยาต้านไวรัสโดยเร็วที่สุดภายในเวลาไม่เกิน 3 วันหลังมีความเสี่ยง โดยกินยาต้านไวรัสเป็นเวลา 4 สัปดาห์ หรือ กินยาต้านไวรัสก่อนการสัมผัส (เพร็พ) โดยรับประทานวันละ 1 เม็ดทุกวันในช่วงที่มีพฤติกรรมเสี่ยง

# data[].attributes.headline
โรคเอสแอลอี (โรคลูปัส)

# data[].attributes.subject
โรคเอสแอลอี (โรคลูปัส)

# data[].attributes.body
สาเหตุ : โรคภูมิแพ้ เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน โดยที่ร่างกายจะมีปฏิกิริยาไวต่อสารก่อภูมิแพ้หรือสารระคายเคือง ซึ่งทำให้เกิดอาการแพ้
อาการ : เป็นกลุ่มโรคที่แสดงอาการได้ในหลายระบบของร่างกาย เช่น โรคเยื่อบุจมูกอักเสบภูมิแพ้ หรือโรคภูมิแพ้อากาศ โรคหอบหืด โรคภูมิแพ้อาหาร ผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง รวมถึงผื่นลมพิษเรื้อรัง ซึ่งมีอาการแสดงแตกต่างกันไป
วิธีการรักษา : ควรได้รับการตรวจหาสาเหตุว่าเกิดจากสารก่อภูมิแพ้ตัวใด เพื่อหลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้ที่เป็นสาเหตุ ก็จะทำให้อาการของโรคภูมิแพ้ดีขึ้นได้และเมื่อทราบสาเหตุของการเป็นโรคภูมิแพ้แล้ว ควรรับการรักษาและติดตามอาการอย่างต่อเนื่อง

# data[].attributes.body
อาการ :อาการของโรคนี้จะแตกต่างกันไปในผู้ป่วยแต่ละรายตั้งแต่ไม่รุนแรงจนกระทั่งรุนแรงมาก ในผู้ป่วยบางรายจะได้รับผลกระทบเพียงบางส่วนของร่างกาย เช่น ผิวหนัง แต่ในอีกหลายๆ รายอาจได้รับผลกระทบทุกส่วน ทั้งนี้แม้อาการของโรคนี้อาจเป็นอาการเรื้อรัง แต่การกำเริบอาจเกิดขึ้นเป็นบางช่วงเท่านั้น
อาการทั่วไป เช่น
ข้อบวม และ/หรือปวด
มีไข้
มีผื่นขึ้นบริเวณผิวหนังที่ได้รับแสงแดด โดยเฉพาะบริเวณจมูกและแก้ม
อ่อนแรงมาก
ผมร่วง
เจ็บหน้าอก หายใจลำบาก มีอาการเจ็บที่ชายโครงเวลาหายใจเข้า
ไตอักเสบ ปัสสาวะมีเลือดปนหรือมีฟองมากผิดปกติ
ความดันโลหิตสูง
ภาวะเลือดจางหรือมีความผิดปกติของเม็ดเลือดขาวหรือเกล็ดเลือด
ไวต่อแสงแดด
แผลเปื่อยบริเวณจมูกหรือปาก
ต่อมน้ำเหลืองบวมโต
ปวดศีรษะ สับสน ลมชัก
กล้ามเนื้ออักเสบ มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง
เยื่อบุรอบปอดอักเสบ หัวใจอักเสบ
ตาแห้ง ปากแห้งเรื้อรัง

สาเหตุ :สาเหตุของโรคนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่นักวิจัยเชื่อว่าเกิดจากสาเหตุหลายประการรวมกัน เช่น
พันธุกรรม
ปัจจัยทางสภาวะแวดล้อม เช่น แสงแดด (รังสีอัลตราไวโอเลต) ความเครียด
การติดเชื้อไวรัสหรือเชื้อโรคอื่นๆ
การใช้ยาบางตัว เช่น methyldopa, procainamide, hydralazine, isoniazid, chlorpromazine เป็นต้น

การรักษา:ปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาใดที่ทำให้หายขาดได้ แต่การปฏิบัติตัวที่ดี การเลือกใช้ยาที่ถูกต้องทั้งชนิด ขนาด และช่วงเวลาที่เหมาะสม จะสามารถควบคุมอาการของโรคนี้ได้

การรักษาขึ้นกับความรุนแรงของโรค หากอาการไม่รุนแรงอาจใช้ยาเพื่อช่วยบรรเทาอาการ แต่หากรุนแรงมากมีผลกระทบต่ออวัยวะสำคัญจำเป็นต้องใช้ยากดภูมิต้านทานเพื่อช่วยควบคุมโรคให้สงบ เนื่องจากเป็นโรคเรื้อรังจึงต้องได้รับการรักษาระยะยาวและต้องรับประทานยาสม่ำเสมอถึงแม้จะเป็นช่วงที่ไม่มีอาการก็ตาม

# data[].attributes.body
นางสาววิรชา อยู่เลข เลขที่25
นางสาวชนม์ณิชา ปาวะศรี เลขที่31
นางสาวชุติกาญจน์ ตาแก้ว เลขที่36
นางสาวชุติกาญจน์ อัศวเมธาพร เลขที่37

# data[].attributes.body
พลพล 13
ภัทรพงศ์ 14
กมลพรรณ 27
นันท์นภัส 34
ธนภรณ์ 39

# data[].attributes.body
ชัยยานุภาพ ทองทิพย์ เลขที่16
นิชาภาว์ ศรีวณิก เลขที่28
พิมพ์ญาดา กุยยาวัฒนานนท์ เลขที่ 33
สุภัชญา หาญฐาปนาวงศ์ เลขที่35

# data[].attributes.body
สมาชิก
21
26
29
30
32
39

# data[].attributes.body
นายเดชาภัค ผาสุกกุล เลขที่ 6
นายปิยวัฒน์ ศุภพรฐากร เลขที่ 7
นายกษิด์เดช ประสมศรึ เลขที่ 8
นายภูวัฒน์ คงอนันต์ เลขที่ 15
นายชยพล ไฝทอง เลขที่ 17