# data[].attributes.body
Kumusta sa lahat♥
Maligayang pagdating sa aming pahina!
Kami ay sina GRACE SILAGAN , JINLY MAE TEJERO, CHRISTEL FATE ROILES!!

Natuto kami ng mga pangunahing gawain sa kusina mula sa aming mga magulang, ngunit bilang isang mahilig sa pagkain, sa huli ay tinuruan namin ang aming sarili na magluto, maglakbay, at tumikim ng mga pagkain sa loob at labas ng ang Pilipinas. Magpo-post kami ng mga simple ngunit napaka-proud na delicacy sa Pilipinas, dito pati na rin ang ilang mga kapaki-pakinabang na tip at random na mga saloobin na maaaring maging kapaki-pakinabang para sa ilan.

Maligayang pagba-browse!

# data[].attributes.body
Bagnet ito ay nagmula sa salitang Ilokano na "bagnetin" na nangangahulugang preserba sa Ingles. Ang Bagnet ay kinikilala bilang simbolo ng delicacy ng rehiyon. Base sa dokumentaryong serye na aking napanood na pinamagatang “PINAS SARAP” ni Kara David ang tiyan ng baboy ang pinakamagandang bahagi sa paggawa ng “Bagnet”.

Ang proseso sa paggawa ng "Bagnet" ay kailangan mong hiwain ang tiyan ng baboy nang patayo at hugasan ito ng maigi, pagkatapos ay lutuin ito sa "talyesa" na may pinaghalong mantika at tubig at tumatagal ng tatlong (3) oras upang maging malambot, pagkatapos na muli mong ipiprito sa kumukulong mantika sa loob ng isa – dalawang minuto at pagkatapos ay handa nang kainin ang “Bagnet”.

Ang malaking tipak ng karne na ito ay malutong na ginintuang balat na pinirito hanggang perpekto ay maaaring kainin anumang oras ng araw na maginhawa para sa mga manlalakbay dahil ito ay makikita sa lahat ng dako. Ang mga tao sa Ilocos region ay kailangan nilang siguraduhin na malutong sa labas at malambot sa gilid para magkaroon ng pinakamasarap at masarap na "Bagnet" kailanman.

# data[].attributes.body
Ang karamihan sa mga pagkaing Pilipino at pagkaing ay isang masarap na timpla ng mga katutubong at banyagang lutuin na umunlad sa paglipas ng panahon. Sinasabi ng mga mananalaysay na ilang daang taon na ang nakalilipas, dinala ng mga dayuhang mangangalakal at settler, kolonisador, at misyonero ang kanilang mga katutubong recipe at natatanging istilo ng pagluluto sa Pilipinas.

Ang mga culinary artifact at mga siglong lumang pottery cooking na natuklasan sa gitna at timog na mga rehiyon ng bansa ay nagpakita na ang Austronesian na pinagmulan ay halo-halong mga lutuin mula sa mga Espanyol, Amerikano, at Chinese, gayundin ang mga culinary impression mula sa iba pang mga kalapit na bansa sa Asya. Ang mga pagkaing naimpluwensyahan ng mga dayuhang impluwensyang ito ay inangkop sa mga lokal na sangkap at ang pinong lokal na panlasa. Bahagi ng kaugalian ng mga Pinoy ang kumain ng tatlong buong pagkain sa isang araw.

Ang pagkaing Pilipino ay puno ng tradisyon at magkakaibang kayamanan ng mga kulay, lasa, at kasaysayan.

# data[].attributes.body
Ang "Lomi" na sopas ay kilala sa mga lugar na may malamig na temperatura. Kaya naman isa ito sa mga delicacy sa Batangas na kilala ng maraming Batangueo ang lomi bilang isang uri ng comfort food na maaaring kainin sa anumang oras ng araw at anumang oras ng araw at sa anumang lagay ng panahon, at ito ay naging popular na. sa opsyon para sa mga lokal na gustong magpahinga mula sa karaniwang kanin.

Ang pansit na ulam na ito ay hindi simple at karaniwan, salamat sa pagdaragdag ng chicharon (pritong balat ng baboy), tinadtad na laman-loob ng baboy, pritong bawang, at hiniwang spring onion. Bukod sa signature gooey broth nito na gawa sa kumbinasyon ng tubig at cassava flour, ang makapal at malasang noodles ay ginagawang sulit na tiisin ang mataas na temperatura ng mainit na pansit na ito.

Ang banayad na tamis ng lomi ay nakikipaglaban sa tanginess ng pinaghalong pampalasa kapag ipinares sa pinaghalong toyo at calamansi. Kung gusto mong magdagdag ng higit pang mga sangkap sa iyong lomi, isang bote ng soda at ilang monay buns ang inirerekomenda.

Sinubukan ng aking ina na magluto ng ganitong uri ng ulam ngunit ito ay tinatawag naming "pancit sinabaw" na kung saan sa kahulugang pampanitikan ay may pancit at sabaw din ito kaya naman tinatawag namin itong "pancit sinabaw" ang aking ina ay laging nagluluto nito. isa sa panahon ng tag-ulan dahil ang ganitong uri ng ulam ay ang perpektong ulam na kainin sa panahon ng malamig na panahon.

Sa Batangas alam nating lahat na nagkaroon sila ng malamig na temperatura doon dahil sa heograpikal na lokasyon nitong “Lomi” na sopas ang isa sa kanilang delicacy na bawat turistang bumibisita sa probinsya ay gustong kumain at ayon sa kanila ay hindi kumpleto ang paglalakbay doon nang hindi umorder at kumakain ng pancit lomi, o simpleng lomi sa karamihan ng mga Batangueño.

Ang Lomi sa Batangas ay isang egg noodle dish sa makapal na stock ng sabaw na may mga bola-bola (minsan pusit bola) at hiwa ng kikiam, baboy at atay bilang mga toppings; minsan, may chicharon at hard-boiled egg din. But definitely, no vegetables, that's what sets Batangas lomi from other lomi variety, na masasabi kong sa Batangas lang tayo makakatikim ng pinakamasarap na lomi dahil lang sa kakaiba nito.

# data[].attributes.body
Ang Kalamay (na binabaybay din na Calamay, literal na "asukal"), ay isang malagkit na matamis na delicacy na sikat sa maraming rehiyon ng Pilipinas. Ito ay gawa sa gata ng niyog, brown sugar, at giniling na glutinous rice. Maaari rin itong lasahan ng margarine, peanut butter, o vanilla. Ang Kalamay ay maaaring kainin nang mag-isa ngunit kadalasang ginagamit bilang pampatamis para sa ilang mga Pilipinong panghimagas at inumin. Ito ay may kaugnayan sa Chamorro dessert na tinatawag na Kalamai.

Ah, calamay! Nagmula sa Bohol, ang matamis at makapal na delicacy na ito na literal na dumidikit na pagkain at Lalo na sa bibig pagkumain ka nito ay nagdudulot ng ganap na kaligayahana sa kumakain nito. Gustung-gusto ng iba na ipalaman at ipahid sa kanilang mga pandesal ang KALAMAY.

Ang  kalamay ay isang sentral na pigura sa paghubog ng kultura, kasaysayan, at ekonomiya ng munisipalidad ng Jagna, Bohol.

# data[].attributes.body
Isa sa mga paborito kong delicacy na sikat pagdating sa meryenda o karaniwang kilala bilang kakanin ay ang pinakamasarap na sayongsong. Ang lasa ay ang pinakamahusay dahil ito ay higit sa ube at ang anyo ng isang kono.

Ito ay inihain sa isang hinabing katutubong plato na may tumpok ng sayongsong, ang asul na tuktok na kumikinang na may mantika at nakasilip mula sa namumulang takip ng dahon ng saging. Ito ay walang alinlangan na isang rice cake na gawa sa giniling na malagkit (sticky rice) at gata (gatas), gatas, at asukal. Ang Ube (purple yam) ay hindi kasama, baka mali ang pagkakaintindi nito sa kulay nito.

# data[].attributes.body
Ang Budin, isang kilalang kakanin o katutubong delicacy sa Quezon Province, ay isang sikat na kakanin o katutubong delicacy. Talagang Cassava Cake, pero Budin ang tawag ng mga taga Quezon. Sikat na sikat ang Budin sa Quezon kaya laging dumaan ang mga bisita sa mga lokal na tindahan ng pasalubong pauwi para bumili nito.

Pamilyar tayong lahat sa cassava cake dahil kumalat ito sa buong Pilipinas. Palaging naroroon ang cassava cake sa aming cafeteria para sa meryenda noong elementary at highschool ako, at lagi ko itong binibili dahil napakasarap at napakasarap tikman.

Ang Budin ay gawa sa inihurnong kamoteng kahoy (kilala rin bilang tapioca), niyog, asukal, at margarine, at ito ay nilagyan ng keso. Ang mga cassava cake sa Kalye Budin ay halos magkapareho sa hitsura at lasa. Ang Budin ay matamis at may kaparehas na parang puding (ang iba ay chewy, ang iba ay natutunaw sa iyong bibig). Isa itong sikat na panimula, meryenda, o dessert.