# data[].attributes.headline
4 ΦΙΛΟΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ Ν ΣΜΥΡΝΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ  ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!!

# data[].attributes.subject
4 ΦΙΛΟΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ Ν ΣΜΥΡΝΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ  ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!!

# data[].attributes.body
Ρόλοι Μαθητών

# data[].attributes.body
ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Η ΧΩΡΑ!
ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΝΔΟΞΟΥ
ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ!!!!!!!!!!!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
"Μακεδονία Ξακουστή" | Famous Macedonia | 4Κ

# data[].attributes.headline
ΑΡΧΑΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

# data[].attributes.subject
ΑΡΧΑΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

# data[].attributes.body
ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ!!!
ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΣΑΣ!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαία μνημεία - Μακεδονία - Tripadvisor

# data[].attributes.attachment_link.description
Μακεδονία - Αρχαία μνημεία: Δείτε κριτικές από ταξιδιώτες και φωτογραφίες για αρχαία μνημεία (Μακεδονία, Ελλάδα) στο Tripadvisor.

# data[].attributes.headline
ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ!!!!!

# data[].attributes.subject
ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ!!!!!

# data[].attributes.body
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Λέγαμε πριν από λίγο καιρό για την Ήπειρο, και η γειτόνισσά της, όμως, δεν στερείται στο ελάχιστο φυσικών θαυμάτων και μαγικών εικόνων. Ανάμεσα στα ορεινά χωριά της, τα φώτα της Θεσσαλονίκης και το αρχαιολογικό μεγαλείο τόπων όπως η Βεργίνα ξεφυτρώνουν παραμυθένια φαράγγια, γαλήνιες λίμνες, φαντασμαγορικοί καταρράκτες και άλλα μικρά και μεγαλύτερα θαύματα όπως τα παρακάτω.

Το Δάσος της Ελατιάς

Φωτό: Petalas Theodoros

Αλλιώς γνωστό και ως Καράντερε, είναι το μεγαλύτερο δάσος της Ελλάδας: Οι κέδροι, οι οξιές και οι σημύδες απλώνονται σε έκταση 700 τετραγωνικών μέτρων, στις πλαγιές του βουνού με το ίδιο όνομα. Η Ελατιά βρίσκεται στο νομό Δράμας, είναι τμήμα της οροσειράς της Ροδόπης, και έχει στη δυτική πλευρά της το μοναδικό (όσο και κατακόκκινο αυτή την εποχή) δάσος σημύδας στην Ελλάδα.

Το Φαράγγι της Πορτίτσας

Φωτό: Γιάννης Καλλιάφας | Panoramio

Έξω από το χωριό Σπήλαιο, στην ευρύτερη περιοχή τω Γρεβενών, απλώνεται ένα φαντασμαγορικό φαράγγι, 500 μέτρα σε μήκος, με τα νερά του Βενέτικου να κυλούν ανάμεσα σε δύο πελώρια βράχια, που υψώνονται στα 150 μέτρα από πάνω τους. Στην είσοδο του φαραγγιού, το ομώνυμο Γεφύρι της Πορτίτσας, θεωρείται ένα από τα ομορφότερα της περιοχής και χρονολογείται από τα μέσα του 18ου αιώνα. Στην καρδιά του φαραγγιού φωλιάζει ένας από τους παλαιότερους οικισμούς της Δυτικής Μακεδονίας, το χωριό Σπήλαιο, κτισμένο εξ ολοκλήρου από πέτρα, στο τέρμα μιας φαντασμαγορικής διαδρομής κάτω από γιγάντιους σχηματισμούς από γρανίτη.

Τα λουτρά Πόζαρ

Τα λένε αλλιώς λουτρά... Λουτρακίου, βρίσκονται στο νομό Πέλλας, λίγο δυτικότερα από την Αριδαία, και -αν δε ζείτε σε μια σπηλιά χωρίς πρόσβαση στο ίντερνετ- αποκλείεται να μην έχετε ακούσει το όνομά τους την τελευταία πενταετία. Εδώ θα απολαύσετε την εμπειρία των λουτρών μέσα στην Λουτρόπολη που χτίστηκε καταμεσής ενός δάσους συγκλονιστικής ομορφιάς. Αφού... ζεσταθείτε στους ιαματικούς καταρράκτες και τα θερμά υδροφόρα ρεύματα ή δοκιμάσετε το χαμάμ και το μασάζ στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους, θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε τα υποβλητικά σπήλαια της περιοχής, στο πρώτο Σπηλαιολογικό Πάρκο της Ελλάδας κοντά στο χωριό Άνω Λουτράκι ή να ακολουθήσετε τις πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές που ξεκινούν από τα Λουτρά ή τα Γαλανά Νερά και κινούνται κατά μήκος του Θερμοποτάμου και μέσα από το φαράγγι.

Ο Κάρανος

Αν δεν αναγνωρίσατε το όνομα, δεν σας κατηγορούμε, ο περισσότερος κόσμος αναφέρεται σε αυτόν ως "καταρράκτη της Έδεσσας". Καταρράκτες, για την ακρίβεια, στον πληθυντικό. Ο Κάρανος, λοιπόν, τώρα που μάθατε το όνομά του, είναι ο μεγαλύτερος και εντυπωσιακότερος από τους επτά συνολικά καταρράκτες του πάρκου, με τα νερά του να πέφτουν από ύψος 70 μέτρων.

Η Κερκίνη

Μια από τις ομορφότερες ελληνικές λίμνες, πλημμυρίζει στις αρχές του φθινοπώρου με κοπάδια μεταναστευτικών πουλιών που ξεκινούν το μεγάλο ταξίδι για τον νότο, και στα τέλη της άνοιξης με χιλιάδες νούφαρα που ανθίζουν στα ακίνητα νερά της. Είναι κάθε εποχή του χρόνου ιδανική για βαρκάδες με φόντο το ονειρικό τοπίο της, παρέα με ερωδιούς, αργυροπελεκάνους και νεροβούβαλους, ποδηλατάδες και βόλτες με τα άλογα στις όχθες της, αλλά και εξερευνήσεις στα όμορφα, σταματημένα στον χρόνο χωριουδάκια γύρω της (Μανδράκι, Κερκίνη, Άνω Πορόια...) και τις ειδυλλιακές ορεινές διαδρομές του όρους Μπέλλες που υψώνεται από πάνω της.

Διαβάστε περισσότερα - 10 λόγοι να ταξιδέψετε στη λίμνη Κερκίνη
Το Σπήλαιο της Αλιστράτης

Λίγα χιλιόμετρα νότια της Δράμας βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια της Ευρώπης. Αλλά αυτό δεν είναι το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του Σπηλαίου της Αλιστράτης: Τον συγκεκριμένο τίτλο διεκδικούν οι εκκεντρίτες του, οι περίπλοκοι σχηματισμοί που μοιάζουν να αψηφούν τους νόμους της βαρύτητας, και που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Το επισκέψιμο κομμάτι του σπηλαίου εκτείνεται σε περίπου τρία χιλιόμετρα διαδρομών, ανάμεσα σε σούπερ εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Περισσότερες πληροφορίες (και ακόμα εντυπωσιακότερες φωτογραφίες) εδώ.

Οι καταρράκτες του Σκρα

Γνωστοί και ως "η Σμαραγδένια Λίμνη" είναι το απόλυτα εξωτικό σκηνικό ανάμεσα στα χωριά Σκρα και Αρχάγγελος, στις πλαγιές του Πάικου. Μια ανάσα από τα σύνορα με την ΠΓΔΜ, κρύβονται στο τέρμα μιας υπέροχης πεζοπορικής διαδρομής, πνιγμένης στα πλατάνια, και πέφτουν από πολλά διαφορετικά σημεία των (πράσινων από τη βλάστηση) βράχων τους, δημιουργώντας μια υδάτινη κουρτίνα χάρμα οφθαλμών. Λεπτομέρειες για την πεζοπορική διαδρομή, αλλά και το πώς θα τους βρείτε, έχει το Hiking Experience, εδώ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα 7 θαύματα της φύσης στη Μακεδονία

# data[].attributes.attachment_link.description
Λέγαμε πριν από λίγο καιρό για την Ήπειρο, και η γειτόνισσά της, όμως, δεν στερείται στο ελάχιστο φυσικών θαυμάτων και μαγικών εικόνων. Ανάμεσα στα ορεινά χωριά της, τα φώτα της Θεσσαλονίκης και το αρχαιολογικό μεγαλείο τόπων όπως η Βεργίνα ξεφυτρώνουν παραμυθένια φαράγγια, γαλήνιες λίμνες, φαντασμαγορικοί καταρράκτες και άλλα μικρά και μεγαλύτερα θαύματα όπως τα παρακάτω.

# data[].attributes.body
ΒΟΛΤΙΤΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΙΤΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ !!!

# data[].attributes.body
Ο εξερευνητής Βαγγέλης σας ξεναγεί στα όμορφα Γρεβενά!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα Γρεβενά είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Γρεβενών και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών στην δυτική Μακεδονία. Το υψόμετρο στην πλατεία των Γρεβενών είναι 535μ.

Τα Γρεβενά βρίσκονται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Δυτικής Μακεδονίας, στο δυτικό λεκανοπέδιο του ποταμού Αλιάκμονα, βόρεια του μεγαλύτερου παραπόταμού του Βενέτικο. σε υψόμετρο 530 μέτρα. Έχει πληθυσμό 13.137 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στις υπηρεσίες και το εμπόριο. Η πόλη εμφανίζεται από την εποχή του Βυζαντίου. Διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις γίνονται το καλοκαίρι, ενώ λαμβάνουν χώρα και διάφορα τοπικά έθιμα όπως τα "Ανακατωσάρια" και η "Γκαμήλα" την Κυριακή της Αποκριάς. Το Νοέμβριο του 2007 ανακηρύχθηκε επίσημα "Πόλη των Μανιταριών".

Την τελευταία δεκαετία τα Γρεβενά ακολουθούν αναπτυξιακή πορεία, έχουν αποκτήσει μεγάλα έργα υποδομής δίνοντας έμφαση στον ορεινό όγκο του νομού με τα πυκνά δάση και τα αλπικά τοπία, έχουν αναπτύξει ποικίλες πολιτιστικές δράσεις και έχουν κατορθώσει να αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους ορεινούς πόλους έλξης τουριστών κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Η πόλη των Γρεβενών απέχει 432 χιλιόμετρα από την Αθήνα (μέσω Τρικάλων), 164 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη (μέσω Βέροιας) και 98 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα.

Η πρόσβαση από όλη τη Βόρεια Ελλάδα είναι δυνατή μέσω της Εγνατίας Οδού, ενώ για τις περιοχές νότια της Θεσσαλίας η πρόσβαση γίνεται μέσω Τρικάλων ή Λάρισας.

Η πόλη των Γρεβενών χτίστηκε ακριβώς πλάι στις θέσεις δυο αρχαίων-ρωμαϊκών οικισμών, από τους οποίους ο ένας βρισκόταν δυτικά (στο ύψωμα "Μπούσιου μύλος") και ο άλλος ανατολικά (στη ράχη "Άγιος Αθανάσιος") από τα τελευταία σπίτια της σημερινής πόλης. Επίσης, λείψανα ενός άλλου αρχαίου οικισμού, με διάρκεια ζωής από τα προϊστορικά ως τα ρωμαϊκά χρόνια, επισημάνθηκαν στο ύψωμα "Τούμπα", που βρίσκεται σε απόσταση μόλις τριών χιλιομέτρων βόρεια από τα Γρεβενά. Κομμάτι της αρχαίας Ελιμείας και κοιτίδα των Δωριέων, η περιοχή διέγραψε δημιουργική πορεία έντονης πολιτιστικής, κοινωνικής και ιστορικής ζωής. Τα Γρεβενά αναφέρονται για πρώτη φορά σε κείμενο με το όνομα Γριβάνα από τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο (905 - 953). Το όνομα συναντιέται σε γραπτές και προφορικές πηγές με τις παραλλαγές "Γραιβινό", "Γρεβενός", "Γρεβυνόν", "Γκρεμπενίτζ", "Γρεβαινά", "Γρεβαινό" κλπ. Το πιθανό είναι η τοπωνυμία να είναι λατινικής προέλευσης, καθώς στη λατινική γλώσσα υπάρχει η λέξη gravis = δυσχερής, απότομος, τραχύς και το επίρρημα grave με παραπλήσιες έννοιες.Την περίοδο της τουρκοκρατίας, υπήρξε αρματολίκι και αναφέρεται το 1537 ως ένα από τα πέντε στα οποία χωριζόταν η Μακεδονία κάτω από τον Αξιό ποταμό. Στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε ο Μητροπολίτης Γρεβενών Αιμιλιανός.

Στα Γρεβενά υπάρχουν δύο κεντρικές πλατείες, η πλατεία Αιμιλιανού με τα κανόνια και η πλατεία του Ρολογιού, ενωμένες με έναν πεζόδρομο. Πρωταγωνιστής τα μανιτάρια, που έβαλε στη ζωή των Γρεβενών ο πρωτοπόρος ερευνητής Γιώργος Κωνσταντινίδης, το δείχνουν και τα μανιταροαγάλματα σε όλη την πόλη, και ένα εστιατόριο αφιερωμένο στα μανιτάρια και η εξοικείωση των κατοίκων με το σπορ της μανιταροσυλλογής και τα μαγαζιά που πουλούν πολύ καλά προϊόντα μανιταριών αποξηραμένα και διάφορα σκευάσματα -σάλτσες, ζυμαρικά, ακόμα και λικέρ και γλυκά του κουταλιού.

Από τους πιο ορεινούς νομούς της χώρας, τα Γρεβενά φιλοξενούν ένα τεράστιο κομμάτι του " Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου" με βουνά όπως η θρυλική Πίνδος και κοιλάδες σαν την προστατευόμενη Βάλια Κάλντα με τα απέραντα δάση βελανιδιάς, ποτάμια και παραπόταμους, λίμνες και μοναδικούς γεωλογικούς σχηματισμούς.

Θεόδωρος Ζιάκας, αγωνιστής του 1821 και του 1854.

Κωνσταντίνος Δημίδης, αγωνιστής του 1821, οπλοποιός του αγώνα και τυπογράφος

Χαρίσιος Τζιόγας, οπλαρχηγός του 1821, χιλίαρχος

Νικόλαος Τσολάκης, οπλαρχηγός, Μακεδονομάχος

Νικόλαος Ζαμκίνος, ηγέτης του Μακεδονικού Αγώνα με το ψευδώνυμο "Κυνηγός"

Γεώργιος Μπούσιος (1875 - 1929), ηγέτης του Μακεδονικού Αγώνα, υπουργός Εσωτερικών (1922)

Ο Πυρσός Γρεβενών στο ποδόσφαιρο, ο Πρωτέας στο μπάσκετ και ο Γυμναστικός στο βόλεϊ έχουν προσφέρει τις μεγαλύτερες επιτυχίες σε Εθνικές Κατηγορίες για το νομό Γρεβενών.

Αθλητικοί Σύλλογοι που δραστηριοποιούνται στο νομό Γρεβενών (όσοι είναι ενεργοί το 2015):

Πυρσός Γρεβενών (ποδόσφαιρο)

Πρωτέας Γρεβενών (μπάσκετ)

Κεραυνός Αγίου Γεωργίου Γρεβενών (μπάσκετ)

Γυμναστικός Σύλλογος Γρεβενών (βόλεϊ και στίβος)

Αστέρας Γρεβενών (βόλεϊ)

Γυμναστική Ένωση Γρεβενών (στίβος)

Αθλητικός Σύλλογος Γρεβενών ΕΛΙΜΕΙΑ (κολύμβηση)

και ακόμη 15-20 σύλλογοι που αγωνίζονται στα τοπικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου της ΕΠΣ Γρεβενών.

Επίσης στο Δήμο Δεσκάτης δραστηριοποιούνται οι:

Ποδοσφαιρικός Όμιλος Καμβουνιακός Δεσκάτης (ποδόσφαιρο)

Γυμναστικός Σύλλογος Δεσκάτης (βόλεϊ και στίβος)

1. . "Γεωγραφική Αρμοδιότητα | Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας". Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας http://www.pdm.gov.gr/periferia/chorika-oria/geografiki-armodiotita/.

2. "ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού", σελ. 10549 (σελ. 75 του pdf)

3. . "Γιορτές, Πανηγύρια"http://www.visitwestmacedonia.gr/el/ethima-panigiria-grevena.

4. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δημήτρης Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της ρωμαϊκής επαρχίας Μακεδονίας (Το τμήμα της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας), Θεσσαλονίκη 1989 (Έκδοση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ. 84. ISBN 960-7265-01-7.

5. [2] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δημήτρης Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Μακεδονίας, ό. π., σ. 84. ISBN 960-7265-01-7.

6. Αιμιλιανός Λαζαρίδης: Ο Μικρασιάτης επίσκοπος και μάρτυρας της Μακεδονίας

7. . "Γρεβενά: Η πόλη των μανιταριών και της έντονης δράσης". Greece@Russia. 2016-03-18. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-08-22https://web.archive.org/web/20180822060626/http://www.elru2016.gr/el/content/grevena-i-poli-ton-manitarion-kai-tis-entonis-drasis.

8. . "Γεωγραφία-Περιβάλλον"http://www.visitwestmacedonia.gr/el/geografia-periballon-grevena.

9. http://dlib.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/categoryyears?p_cat=10007862&p_topic=10007862

10. "Αρχειοθετημένο αντίγραφο" (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Ιανουαρίου 2013.

11. Οι εις τα μητρώα των αγωνιστών του 1821, αναγραφόμενοι Μακεδόνες, Γεώργιος Χ. Χιονίδης, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη

12. Γεωργίου Πετσίβα (επιμέλεια), Ιωάννη Καραβίτη, Ο Μακεδονικός Αγών, Αθήνα 1994, τόμος Α΄, σσ. 360,382

13. Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών, Αγωνιστών, Θυμάτων, Αναπήρων, Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Ζ-119

14. Α. Ανεστόπουλος, Ο Μακεδονικός Αγών 1903-1908, τόμος Β΄, Θεσσαλονίκη 1969, σ. 115

15. Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, επιστημονική επιμέλεια Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα Γρεβενά είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Γρεβενών και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών στην δυτική Μακεδονία. Το υψόμετρο στην πλατεία των Γρεβενών είναι 535μ. Τα Γρεβενά βρίσκονται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Δυτικής Μακεδονίας, στο δυτικό λεκανοπέδιο του ποταμού Αλιάκμονα, βόρεια του μεγαλύτερου παραπόταμού του Βενέτικο. σε υψόμετρο 530 μέτρα.

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

# data[].attributes.headline
ΠΡΩΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΓΡΕΒΕΝΑ 

# data[].attributes.subject
ΠΡΩΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΓΡΕΒΕΝΑ 

# data[].attributes.body
ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΔΡΕΚΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δεσκατη Γρεβενα

# data[].attributes.attachment_link.title
Δεσκάτη Γρεβενών - Παραδοσιακο Τραγουδι και Χοροσ - Mεροσ 1

# data[].attributes.body
Αγαπημένες συνταγές από τον Μάγειρα Άγγελο!

# data[].attributes.attachment_link.title
Συνταγές Γρεβενιώτικες!

# data[].attributes.attachment_link.description
Βόλτες στις ομορφιές του Νομού Γρεβενών!

# data[].attributes.body
Μια απ' τις πιο όμορφες πόλεις της Ελλάδας, εξερευνήστε τη με το Βαγγέλη...

# data[].attributes.attachment_link.title
Καστοριά - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Καστοριά είναι πόλη της Ελλάδας και πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο της Δυτικής Μακεδονίας. Ο πραγματικός πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στους 13.387 κατοίκους. Είναι χτισμένη πάνω σε χερσόνησο της λίμνης Ορεστιάδας, σε υψόμετρο 703 m από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα στα βουνά Βίτσι και Γράμμο.

# data[].attributes.body
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΛΙΜΝΑΙΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ<

# data[].attributes.body
ΝΟΜΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

# data[].attributes.body
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ ΓΙΑΝΝΗ.ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ!!

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑ

# data[].attributes.headline
ΚΑΣΤΟΡΙΑ !!!

# data[].attributes.subject
ΚΑΣΤΟΡΙΑ !!!

# data[].attributes.body
...Εδώ θα φας ΚΑΛΑ με Μάγειρα τον Άγγελο !

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μακεδονίτικα αρχοντικά και παραδοσιακά στέκια στρώνουν τα τραπέζια τους για να μας σερβίρουν καστοριανούς μεζέδες με κρέας και λιμνίσια ψάρια. Το κρασί και το τσίπουρο ρέουν άφθονα και δίνουν αφορμές για μια ακόμα γαστριμαργική εξόρμηση γύρω από τη λίμνη.

Το Στέκι της Παρέας
Ξεκίνησε το 1966 σαν στέκι για τους φαντάρους των κοντινών στρατοπέδων κι από τότε αποτελεί σταθερή επιλογή για τους ντόπιους. Δυνατό χαρτί του τα κρεατικά όπως τα μοσχαρίσια μάγουλα στη γάστρα, το χοιρινό κότσι και το ψαρονέφρι γεμιστό με πιπεριά Φλωρίνης και τυριά. Στο τέλος ζητήστε το εκμέκ τους- είναι όνειρο. Υπολοχαγού Διάκου 10, τηλ.: 24670 82397,από €12 το άτομο.

Παλιά Πόλη
Ζεστό παραδοσιακό περιβάλλον με καστοριανές συνταγές σε ένα παλιό πέτρινο σπίτι στη γραφική συνοικία Ντολτσό. Γεμιστό μπιφτέκι, κότσι στη γάστρα, κόκορας κοκκινιστός και καστοριανοί γίγαντες είναι μερικά μόνο από τα καλύτερα πιάτα. Αφήστε χώρο για τα πολύ καλά γλυκά που έρχονται στο τέλος.Ορεστιάδος 51, Ντολτσό, τηλ. 2467021401, από €15 το άτομο.

Ντολτσό
Στο αρχοντικό του 1860, στην παλιά πόλη της Καστοριάς απολαμβάνουμε μακεδονίτικες γεύσεις όπως σαρμαδάκια με ρύζι και κότα με αρμιά (λάχανο τουρσί), καστοριανά φασόλια γίγαντες, κεφτεδάκια με σάλτσα μακάλο, σπιτικές πίτες και πολλά μαγειρευτά. Τραπεζάκια ξύλινα και πέτρινοι τοίχοι στολισμένοι με ασπρόμαυρες εικόνες τοπίων της Δυτικής Μακεδονίας. Γλυκό του κουταλιού για το τέλος. Μη χάσετε τη σπεσιαλιτέ, το ζυγούρι στη γάστρα. Τσακάλη 2, Πλατεία Ντολτσό, τηλ. 24670 23377, www.ntoltso.gr, από €15 το άτομο.

Family
Νιώθουμε σαν να καθόμαστε σε κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι, με την πέτρα και το αναμμένο τζάκι να εντείνουν τη ζεστασιά. Το φαγητό τοπικό: σαλιγκάρια κοκκινιστά, κότα με αρμιά (όπως λένε εδώ το λάχανο τουρσί) ή με μακάλο (αλεύρι με χυμό ντομάτας, σκόρδο και καρυκεύματα περασμένο απ' το τηγάνι) και, φυσικά, λιμνίσιο ψάρι (γριβάδι, τούρνα γουλιανό) σε δύο παραλλαγές: "ταβάς", δηλαδή στο φούρνο με σάλτσα από ντομάτες και πιπεριές και "γκαρούφα", ήτοι το κεφάλι του ψαριού, μαζί με το χαβιάρι του, συνοδευόμενο από σκορδαλιά με καρύδια. Ολόκληρο κεφάλαιο και τα επιδόρπια: γλυκιά πίτα με κολοκύθα, σάλιαροι, λαλαγκίτες, ραϊσκόφ και νυφιάτικη ριζόπιτα με σπιτικό φύλλο. Περιοχή Χλόη, τηλ.: 24670 26155,familyrestaurant.gr

Γράδα
Το πρώτο γκουρμέ εστιατόριο της Καστοριάς, στη βόρεια πλευρά της πόλης, δίπλα στη λίμνη. Ο σεφ και ιδιοκτήτης Κοσμάς Καπετανόπουλος δημιουργεί με εμπνευσμένη ματιά πιάτα μεσογειακής κουζίνας όπως κριθαρότο με γαρίδες και μπον φιλέ με καραμελωμένα κρεμμύδια και αχλάδια ποσέ σε σάλτσα φραμπουάζ. Οι μερίδες είναι γενναιόδωρες και το σέρβις ευγενικό. Ορεστείων 37, τηλ. 24670 29615. από €25 το άτομο.

Αλλοτινό
Ωραίος και προσεγμένος χώρος με ρετρό διακοσμητικά στοιχεία (πιατοθήκη της γιαγιάς, παλιά κουτάλια κ.ά.) και θέα στη λίμνη. Ποικιλία από τσιπουρομεζέδες, νόστιμα μαγειρευτά και ψητά. Θα βρείτε και αρκετά ιδιαίτερα πιάτα όπως χοιρινό με γλυκόξινη σος και καραμελωμένα κρεμμύδια. Το γλυκό έρχεται κερασμένο. Λεωφ. Κύκνων 30, τηλ. 24675 04404, από €15 το άτομο.

Γαϊτάνης
Αγαπημένο στέκι για ψαροφαγία, 1 χλµ. από το Δισπηλιό. Ολόφρεσκα ψάρια που φτάνουν καθημερινά από το Ιόνιο και µαµαδίστικες συνταγές από την κυρία Έλλη. Δοκιμάστε ψαρόσουπα, κριθαρότο με γαρίδες και αχνιστή γλωσσά με σάλτσα από σκόρδο και λεμόνι. Στα συν η καλή λίστα κρασιών. Δισπηλιό, τηλ. 24670 85384, από €18 το άτομο.

1896
Αξίζει να βγούμε 10 χλμ. από την Καστοριά για το υπέροχα χυμώδες χοιρινό κότσι που σερβίρει. Ώσπου να' ρθει στο τραπέζι, κάναμε όρεξη με γίγαντες και λαχανοσουρμάδες. Πολύ ωραίο και το γλυκό χανούμ μπουρέκ με αγελαδινό γάλα. Στην κουζίνα του μπαίνουν μόνο ντόπια κρεατικά ενώ όσες λιχουδιές φτάνουν στο τραπέζι μας είναι χειροποίητες. Αλ. Μιχαήλ 19, Άργος Ορεστικό, τηλ.: 24670 44583, από €15 το άτομο.

Αθήρι
Στους Αμπελόκηπους, 7 χλµ. από την Καστοριά, τα πιάτα της κυρίας Λίτσας, που βασίζονται στην παραδοσιακή κουζίνα της Καστοριάς, με τη προσθήκη μοντέρνων πινελιών από τη μεσογειακή κουζίνα, θα σας αφήσουν τις καλύτερες εντυπώσεις. Οι παραδοσιακοί πρασοκεφτέδες της γιαγιάς Όλγας, ο καστοριανός μπάτζος και το χοιρινό κότσι στη γάστρα είναι μερικά από τα καλύτερα. Μπορείτε επίσης να πάρετε μαζί σας τα παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού που γίνονται με πολύ μεράκι. Αµπελόκηποι, τηλ. 24670 85031, www.athirikastoria.g

Νοσταλγία
Καστοριανοί μεζέδες στη βόρεια παραλία της λίμνης: γίγαντες μαλακοί σαν λουκούμια, καπνιστή πέστροφα, πιπεριά Φλωρίνης γεμιστή με λάχανο, τυρί μπάτζος και τηγανιά από τρυφερό χοιρινό με ρίγανη και κρεμμύδι, σβησμένη με κόκκινο μπρούσκο κρασί. Λεωφ. Νίκης 2, τηλ. 24670 22630.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολιτικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιταλικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γαλλικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολίτικη κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιταλικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολιτικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ισπανικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κριτικές εστιατορίων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ασιατικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γαλλικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσογειακη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αμερικανικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνική κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ισπανικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιταλική κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γαλλική κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιταλικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ανατολιτικη κουζινα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αμερικανικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κριτικες εστιατοριων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικες συνταγες μαγειρικης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσογειακες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσογειακεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικη γαστρονομια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολιτικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιταλικές συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολίτικες συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κριτικεσ εστιατοριων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικές συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσογειακή κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γαλλικη γαστρονομια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γαλλικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ασιατικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ανατολιτικες συνταγες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ισπανική κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικεσ συνταγεσ μαγειρικησ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αμερικανικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσογειακές συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ανατολίτικη κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικές συνταγές μαγειρικής

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ανατολιτικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ασιατική κουζίνα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ισπανικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ασιατικεσ συνταγεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βραβευμενα εστιατορια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γαλλικές συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κριτικες κρασιων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ισπανικές συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικη μαγειρικη

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
top εστιατορια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνική μαγειρική

# data[].attributes.attachment_link.title
Καστοριά: 10 ξεχωριστές προτάσεις για φαγητό

# data[].attributes.attachment_link.description
Μακεδονίτικα αρχοντικά και παραδοσιακά στέκια στρώνουν τα τραπέζια τους για να μας σερβίρουν καστοριανούς μεζέδες με κρέας και λιμνίσια ψάρια. Το κρασί και το τσίπουρο ρέουν άφθονα και δίνουν αφορμές για μια ακόμα γαστριμαργική εξόρμηση γύρω από τη λίμνη.

# data[].attributes.body
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ

# data[].attributes.body
Βόλτα στην Κοζάνη με τον εξερευνητή Βαγγέλη...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Κοζάνη είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Κοζάνης και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης στη δυτική Μακεδονία. Επίσης, αποτελεί την έδρα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις οροσειρές του Βερμίου, του Μπούρινου και των Πιερίων, 15 χλμ βορειοδυτικά της λίμνης του Πολυφύτου, σε υψόμετρο 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 120 χλμ από τη Θεσσαλονίκη και 470 χλμ από την Αθήνα. Έχει πληθυσμό 41.066 κατοίκους, ενώ ο νέος διευρυμένος Καλλικρατικός Δήμος έχει 71.388 κατοίκους (απογραφή 2011).

Νεολιθική εποχή - Αρχαία περίοδος - Βυζαντινή περίοδος

Αρχαιότητες από την προϊστορική εποχή μέχρι τη Βυζαντινή περίοδο έχουν ανακαλυφθεί σε πολλά σημεία της πόλης. Στα ανατολικά της Κοζάνης, έχει ανασκαφεί νεκρόπολη, η οποία χρονολογείται από την εποχή του Σιδήρου.

Οι αρχαιότητες που βρέθηκαν εδώ μαρτυρούν την ύπαρξη μιας από τις αρχαιότερες πόλεις της αρχαίας Ελιμιώτιδας (ή Ελίμειας), της οποίας η ακρόπολη βρισκόταν στον λόφο του "Αγίου Ελευθερίου".

Στα νοτιοδυτικά της σύγχρονης πόλης, στον λόφο Σιόποτο, υπήρχε οικισμός ο οποίος ονομαζόταν Καλύβια, μεταξύ 1100 και 1300, ίχνη του οποίου υπάρχουν ακόμα.

Οθωμανική περίοδος - Βαλκανικοί πόλεμοι - Σύγχρονοι καιροί

Το 1392 άποικοι προερχόμενοι από την Πρεμετή, το Βυθικούκι και την Κόζδιανη της Ηπείρου, κατέφυγαν κυνηγημένοι από τους Τουρκαλβανούς στην περιοχή βόρεια της Σέλιτσας (που μέχρι σήμερα ονομάζεται Παλιοκόζδιανη) και στη συνέχεια μεταναστεύοντας ανατολικά συνάντησαν τον χριστιανικό οικισμό στα Καλύβια. Οι κάτοικοι των Καλυβιών δεν τους αποξένωσαν, αλλά τους υποχρέωσαν να χτίσουν τις κατοικίες τους ανατολικότερα. Οι νέοι κάτοικοι ονόμασαν την περιοχή Τζαμουριά διασώζοντας το πατρωνύμιο της παλιάς τους περιοχής. Σήμερα η περιοχή ονομάζεται Τζάμπρα. Επίσης, τον βραχώδη λόφο επάνω από την Τζάμπρα τον ονόμασαν Σκρίκα ή Σκίρκα (Σκ'ρκα), που σημαίνει βραχώδες ύψωμα. Αν και υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το όνομα της πόλης η επικρατέστερη είναι πως οι άποικοι αυτοί της Ηπείρου ονόμασαν τον νέο οικισμό Κόσδιανη που στη συνέχεια μετατράπηκε σε Κόζιανη και οι μετέπειτα λόγιοι το μετασχημάτισαν σε Κοζάνη. Οι κάτοικοι παλιών και νέων οικισμών ενώνονται σε μια νέα ενιαία κοινότητα, χτίζουν εκκλησία, κατασκευάζουν υδραγωγεία και κρήνες. Πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά στην Κοζάνη γίνεται σε σουλτανικό φιρμάνι του 1528, σαν οικισμός με 91 σπίτια, 23 εργένηδες και 15 χήρες.

Ο Χαρίσιος Τράντας, που θεωρείται ο πρώτος προύχοντας της πόλης, έκτισε μεγαλοπρεπή οικήματα και στόλισε την πόλη με πλατάνια και κρήνες. Το 1664 θεμελίωσε το ναό του Αγίου Νικολάου, που αποτελεί και τον πολιούχο της πόλης. Ο ναός ανακαινίστηκε το 1721. Το 1668 ιδρύεται η βιβλιοθήκη και η σχολή της Κοζάνης. Από τα οικοδομήματα ξεχωρίζει το δημαρχείο, ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Νικολάου και τα αρχοντικά των Γ. Λασσάνη (στην ομώνυμη πλατεία) και Γ. Βούρκα. Το 1675 ιδρύεται η Σχολή της Κοζάνης, μετέπειτα Στοά, ένα Πανεπιστήμιο ανεπτυγμένο πνευματικά. Ο σπουδαιότερος καθηγητής ήταν ο Ευγένιος Βούλγαρης. Η Στοά αποτέλεσε φυτώριο πνευματικών ανθρώπων την περίοδο του ύστερου Νεοελληνικού διαφωτισμού όπως ο Χαρίσιος Μεγδάνης, Γεώργιος Σακελλάριος, Μιχαήλ Πεδικάρης, Γεώργιος Λασσάνης και άλλοι πολλοί. Κατά τον 18ο αιώνα, όπως ξένοι περιηγητές αναφέρουν, ο πληθυσμός της Κοζάνης ήταν ελληνικός και με αυξητικές τάσεις. Η λεηλασία της πόλης το 1803 από τον Ασλάν Μπέη διέκοψε παροδικά την ανάπτυξή της. Οι κάτοικοι της Κοζάνης συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Ιωάννης Τσόντζας, που μετείχε της υπεράσπισης των Ψαρών. Άλλοι Κοζανίτες αγωνιστές του 1821 ήταν οι Μιχαήλ Ιωάννου, Εμμανουήλ Χατζηκωνσταντίνου, Κωνσταντίνος Ναουμίδης, Ιωάννης Τιάλιος, Γεώργιος Μάρανδος και Ιωάννης (Νάνος) Μπαρούτας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1904, στην πόλη κατοικούσαν 12.350 Έλληνες, από τους οποίους οι 350 ήταν βλαχόφωνοι.

Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα οι Κοζανίτες αγωνίστηκαν για την ελευθερία με σημαντικότερους Μακεδονομάχους, τον οπλαρχηγό Κωνσταντίνο Σιδέρη (καπετάν Τσίτσο) και τους προύχοντες Παναγιώτη Λιούφη, Κωνσταντίνο Καπιτσόγλου, Αθανάσιο Μάνο και Νικόλαο Μουμούζια.

Απελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό στις 11 Οκτωβρίου 1912 όταν ο ελληνικός στρατός εισήλθε στην πόλη ύστερα από τη μάχη του Σαραντάπορου. Το 1923 κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, πλήθος προσφύγων εγκαταστάθηκαν κυρίως στα νοτιοανατολικά της Κοζάνης.

Κατά τις τελευταίες μέρες της Κατοχής και συγκεκριμένα την 27η Οκτωβρίου του 1944, μηχανοκίνητες δυνάμεις της βρετανικής Force 133 επιτέθηκαν εναντίον της γερμανικής φρουράς της πόλης. Παρόλο που οι Γερμανοί απέκρουσαν την επίθεση, αποχώρησαν την επόμενη οριστικά από την Κοζάνη κινούμενοι προς την Πτολεμαΐδα.

Η ζωή της πόλης είναι πολύ έντονη, γεγονός στο οποίο συμβάλλουν και οι χιλιάδες φοιτητές των τεχνολογικών ιδρυμάτων ( ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας) και του πανεπιστημίου της πόλης ( Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας). Την εβδομάδα της Απόκρεω η πόλη ζει στους ρυθμούς του καρναβαλιού. Το ξεφάντωμα γίνεται στους φανούς, σε όλες τις γειτονιές της πόλης.

Η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ελλάδα μετά από αυτή της Αθήνας, και διαθέτει 153.000 τόμους, περισσότερα από 380 χειρόγραφα, 315 κώδικες και πολλές σπάνιες εκδόσεις, μεταξύ των οποίων και ένα από τα 17 σωζόμενα πρωτότυπα της Χάρτας του Ρήγα Φεραίου. Για το λόγο αυτό η Κοζάνη είχε ενταχθεί στο Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων με αντικείμενο προώθησης το Βιβλίο και την Ανάγνωση. Έτσι συστήθηκε το Ινστιτούτο Βιβλίου και Ανάγνωσης και καθιερώθηκε η Κοζάνη ως πόλη του Βιβλίου. Το Ινστιτούτο έπαψε να υφίσταται μετά την εφαρμογή του νόμου Καλλικράτη.

Το Ιστορικό-Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο Κοζάνης βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και στεγάζεται σε κτήριο μακεδονικής αρχιτεκτονικής.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κοζάνης στεγάζεται σε νεοκλασικό κτίριο, γνωστό ως Παναγιωτίδειο Αρχοντικό, δωρεά του Δήμου Κοζάνης στην Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας.

Τα Αρχοντικά του Γρ. Βούρκα και Γ. Λασσάνη από τα λίγα εναπομείναντα στην πόλη. Το αρχοντικό Γρ. Βούρκα είναι κτίσμα του 18ου αι., το οποίο παρουσιάζει ενδιαφέρον από αρχιτεκτονικής κυρίως άποψης και έχει χαρακτηρισθεί ως ιστορικό μνημείο. Στο αρχοντικό του Γ. Λασσάνη λειτουργεί η Δημοτική Χαρτοθήκη όπου μεταξύ των άλλων εκτίθεται και ένα από τα ελάχιστα πρωτότυπα της χάρτας του Ρήγα Φερραίου.

Ο Μητροπολιτικός ναός του Αγίου Νικολάου (17ος αι.) με τις σημαντικές τοιχογραφίες, το ξυλόγλυπτο τέμπλο και το καμπαναριό - σύμβολο της Κοζάνης.

Το πάρκο Κουρί και το πάρκο του Αγίου Δημητρίου, όπου βρίσκονται το πνευματικό κέντρο και το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της πόλης. Ο Δημοτικός Κήπος Κοζάνης που δημιουργήθηκε στη θέση του παλαιού στρατοπέδου Ψυχογιου κερδίζει τις εντυπώσεις προσφέροντας οξυγόνο στην πόλη.

Η ενότητα αυτή δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με παραπομπές. Παρακαλούμε βοηθήστε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Ατεκμηρίωτο υλικό μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. (Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 13/01/2020)

Οι αποκριάτικες εκδηλώσεις στην Κοζάνη ξεκινούν με χορούς και τραγούδια την "Τσικνοπέμπτη", 12 μέρες πριν από τη Μεγάλη Αποκριά. Αυτό το δωδεκαήμερο κάθε βράδυ ανάβει κι ένας φανός σε κάποια γειτονιά της πόλης με τους ντόπιους να προσφέρουν στους επισκέπτες άφθονο κρασί και τα παραδοσιακά κιχιά, χορεύοντας όλοι μαζί γύρω από τη φωτιά.

Τη Μεγάλη Αποκριά γίνεται παρέλαση αρμάτων που συνήθως σατιριζουν θέματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία η εθνικά θέματα, χρησιμοποιώντας την τοπική διάλεκτο και χορεύοντας σε παραδοσιακούς ρυθμούς. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην παρέλαση είτε ειναι ντυμένοι σύμφωνα με το θέμα του άρματος η ντυμένοι με τις παραδοσιακές φορεσιές.

Το βράδυ της Αποκριάς, μετά την απογευματινή παρέλαση αρμάτων, ανάβουν σε κάθε γειτονιά οι "φανοί". Γύρω από τη φωτιά συνεχίζεται ολονύχτιο γλέντι με Κοζανίτικα σκωπτικά και παραδοσιακά τραγούδια της Αποκριάς. Μαζί με τους μεζέδες και τα παραδοσιακά Κοζανίτικα "κιχιά" προσφέρεται και άφθονο κρασί " κοκκινέλι", τοπικής παραγωγής. Τα τραγούδια της Αποκρίας τραγουδιούνται, κατά βάση, στο κοζανίτικο ιδίωμα και μόνο κατά τη διάρκεια της Αποκριάς. Πολλά από αυτά κινούνται γύρω από κοινούς θεματικούς άξονες με εκείνους των Δημοτικών τραγουδιών. Η πρώτη προσπάθεια συγκέντρωσης όλων των τραγουδιών πραγματοποιήθηκε το 2010 από τον Θεόδωρο Λάκκα, πρωτοτραγουδιστή των φανών και συγγραφέα σύντομων σατιρικών ιστοριών, σε έναν τόμο με τίτλο Ιβγάτι αγόρια μ' στου χουρό.

Εκτός από την αποκριά, άλλες εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στην πόλη είναι τα Λασσάνεια (προς τιμή του αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Γ. Λασσάνη), στο τέλος του καλοκαιριού. Αποτελούνται από θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, αθλητικούς αγώνες κ.ά. Η ετήσια εμποροπανήγυρη Νιάημερος γίνεται την πρώτη Τρίτη του Οκτώβρη στην ομώνυμη περιοχή της πόλης.

Η Φιλαρμονική του Δήμου, η Πανδώρα, είναι η παλιότερη στην Ελλάδα και συμμετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις και εορτές της πόλης.

Η πόλη και η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας γενικότερα, είναι γνωστή για την συνεισφορά της στην ηλεκτρική ενέργεια της χώρας, και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δουλεύει στα ατμοηλεκτρικά εργοστάσια της Δ.Ε.Η., που παράγουν ηλεκτρισμό με πρώτη ύλη το λιγνίτη. Άλλα προϊόντα της περιοχής είναι τα μάρμαρα, ο κρόκος, φρούτα, κρασιά και διάφορα εξειδικευμένα βιοτεχνικά είδη. Η περιοχή της Κοζάνης είναι η μοναδική κροκοκαλλιεργούμενη περιοχή της χώρας μας σε μερικά χωριά της οποίας ( Κρόκος, Καρυδίτσα, Αγία Παρασκευή, Ανω Κώμη, Κάτω Κώμη, Λευκοπηγή, Πετρανά κ.λπ.) γίνεται από πάρα πολλά χρόνια συστηματική καλλιέργεια του φυτού. Πολλές Τράπεζες έχουν υποκαταστήματα στην πόλη, ενώ σημαντικός για την τοπική οικονομία είναι και ο ρόλος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Νομού Κοζάνης. Κάθε Σεπτέμβριο στην περιοχή Κοίλα, Κοζάνης, στο Εκθεσιακό Κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας, γίνεται η εμπορική έκθεση, όπου συμμετέχουν με τοπικά προϊόντα έμποροι από την Ελλάδα αλλά και από άλλα κράτη των Βαλκανίων.

Στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, και ειδικότερα στην λεκάνη Πτολεμαΐδος και Κοζάνης υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερο κοίτασμα λιγνίτη των Βαλκανίων αν όχι της Ευρώπης. Η πρώτη έρευνα για κοιτάσματα λιγνίτη το 1937. Η βιομηχανία του λιγνίτη ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1956 όταν η ΛΙΠΤΟΛ ΑΕ υπέγραψε σύμβαση με τη γερμανική KHD AG με στόχο τη δημιουργία λιγνιτικού σταθμού ισχύος 10MW. Τον Αύγουστο του 1950 είχε προηγηθεί η ίδρυση της Δημόσιας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού, μέσω της οποίας οι δραστηριότητες παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας συγκεντρώθηκαν σε έναν δημόσιο φορέα. Σήμερα στη δυτική Μακεδονία εξορύσσονται ετησίως 50 εκατομμύρια τόνοι λιγνίτη, οι οποίοι τροφοδοτούν τις 12 ατμοηλεκτρικέε μονάδες της περιοχής, συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 3,775 MW.

Τα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι αρκετά, όσον αφορά κυρίως την έντυπη μορφή του. Παραδείγματα εφημερίδων είναι οι "Kosmos News", "Αθλητική Φλόγα", "Γραμμή Κοζάνης", "Εγώ και Εμείς", "Ελεύθερη Γνώμη", "Θάρρος News", "Κοζάνη News", "ΠΕ.ΣΥ.Π. (τα Νέα)", "Προβολή Κοζάνης", "Πρωινή Κοζάνης", "Πρωινός Λόγος", "Ταχυδρόμος News", "Φωνή της Ένωσης", "Χρόνος Κοζάνης", "EveKozani Magazine", "Omikron Magazine", "Secret Magazine" κλπ. Ωστόσο, πέρα από την κλασσική ύπαρξη εφημερίδων έχει ισχυροποιηθεί και η τοπική ενημέρωση σε ηλεκτρονική μορφή.

Στην πόλη εκπέμπουν όλοι οι μεγάλοι σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας, ενώ στην πόλη, λειτουργούν και 3 τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί περιφερειακής εμβέλειας: Flash TV (Ιδιωτική Τηλεόραση Βορειοδυτικής Ελλάδας - Ορεστίδα Α.Ε.), Top Channel (Top Channel Α.Ε. - Ιδιωτική Περιφερειακή Τηλεόραση Δυτικής Μακεδονίας) και West Channel (Ηχοεικόνα - Τηλεοπτικός Δίαυλος Κεντροδυτικής Μακεδονίας Α.Ε.).

Επίσης, από τους γύρω Νομούς εκπέμπουν και οι σταθμοί Δίκτυο (Καστοριά), και η ορθόδοξη εκκλησιαστική τηλεόραση Όσιος Νικάνωρ (με έδρα τα Γρεβενά).

Στην Κοζάνη συναντάται ο τελευταίος σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Αμυνταίου - Κοζάνης. Μέχρι το 2010, πραγματοποιούνταν τρία δρομολόγια ημερησίως προς τη Θεσσαλονίκη, μέσω Πτολεμαΐδας, Έδεσσας και Βέροιας, ενώ έκτοτε έχει ανασταλεί η λειτουργία της συγκεκριμένης σιδηροδρομικής γραμμής.

Από τον νέο και υπερσύγχρονο σταθμό των ΚΤΕΛ ξεκινούν λεωφορεία για τις μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη (κάθε μία ώρα), η Αθήνα (3 φορές την ημέρα), η Λάρισα, τα Ιωάννινα, ο Βόλο, καθώς και για τις περισσότερες περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας. Βόρεια της πόλης πδιέρχεται ο αυτοκινητόδρομος Εγνατία Οδός, ο οποίος ξεκινάει από την Ηγουμενίτσα και καταλήγει στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η συγκοινωνία μέσα στην πόλη πραγματοποιείται μέσω δημοτικών minibus, ενώ μεταξύ του κέντρου και των Δημοτικών Διαμερισμάτων μέσω του αστικού ΚΤΕΛ, ωστόσο, το κυκλοφοριακό είναι ένα από τα βασικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει η πόλη.

Το κλίμα της περιοχής είναι ηπειρωτικό, με ψυχρούς και ξηρούς χειμώνες και θερμά καλοκαίρια.

Το 1745 ιδρύθηκε στην Κοζάνη η "Στοά". Στην εν λόγω σχολή δίδαξε θετικές επιστήμες ο Ευγένιος Βούλγαρης, η διδασκαλία όμως των θετικών επιστημών δε συνεχίστηκε καθώς οι διάδοχοι του, ο Νικόλαος Βάρκοσης, ο ιερέας Κωνσταντίνος, ο ιερομόναχος από τα Άγραφα Κύριλλος και ο Ι. Πέζαρος δεν είχαν γνώσεις θετικών επιστημών. Για την λειτουργία της "Στοάς" έδιναν χρήματα ντόπιοι αλλά και απόδημοι Κοζανίτες της Ουγγαρίας. Η "Στοά" πιθανώς σταμάτησε τη λειτουργία της το 1774.

Το 1756, ίσως επειδή ορισμένοι από τους αποδήμους Κοζανίτες που χρηματοδοτούσαν τη "Στοά" άρχισαν να αμφισβητούν ότι γινόταν σωστή διαχείριση των χρημάτων που έστελναν στην πατρίδα, δημιουργήθηκε και μια δεύτερη σχολή, η "Σχολή της Κομπανίας" (1756-1769) όπου δίδαξε αριστοτελικά σχόλια του Θεόφιλου Κορυδαλλέα ο Σιασανόπουλος από τα Ιωάννινα, μαθητής του Μπαλάνου Βαλασόπουλου. Άλλοι δάσκαλοι ήταν ο Γ. Παρακείμενος, ο Ι. Παπαλούιας και ο ιεροδιάκονος Καλλίνικος. Η εν λόγω σχολή έκλεισε το 1769 ίσως επειδή σταμάτησε η χρηματοδότησή της.

Το 1776 ιδρύθηκε από την Μητρόπολη και τους προκρίτους της Κοζάνης το "Ελληνικόν Μουσείον" (1776-1797/9) που χρηματοδοτούνταν κυρίως από τους τόκους κεφαλαίου 4.292 δουκάτων, του Κοζανίτη Δημητρίου Μανόλη Παγούνη, που ήταν κατατεθειμένο στην επίσημη τράπεζα της Βενετίας, Zecca (γι' αυτό και λεγόταν και "Σχολείο του Παγούνη") και από τους τόκους κεφαλαίου 800 γροσίων που ήταν κατατεθειμένο στη Θεσσαλονίκη. Στο "Ελληνικόν Μουσείον" δίδαξαν μεταξύ άλλων οι Αμφιλόχιος Παρασκευάς, Γ. Λούιας, Ι. Αιτωλός, Δ. Παπαγιαννούσης, Κ. Στάμκος, Γ. Πάικος και ο ιερέας Χριστόδουλος. Το 1797/9, μετά την κατάληψη της Βενετίας από τους Γάλλους, διακόπηκε η αποστολή χρημάτων και έτσι σταμάτησε η λειτουργία του εν λόγω σχολείου.

Την περίοδο 1804-1810 δίδαξε στην Κοζάνη ο Στέφανος Σταμκίδης με χρηματοδότηση των αδελφών Τακιατζή.

Το Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας είναι ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας και ιδρύθηκε το 1976. Στην Κοζάνη είναι η έδρα της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας, της Σχολής Τεχνολογικών Εφαρμογών και της Σχολής Υγείας. Επίσης στην πόλη βρίσκεται και η βάση του πανεπιστημίου της περιφέρειας και της Πολυτεχνικής του Σχολής, το οποίο ιδρύθηκε το 2002. Σήμερα στην Κοζάνη σπουδάζουν περίπου 15.000 φοιτητές από την Έλλάδα και από άλλες περιοχές.

Η Δημοτική Χαρτοθήκη Κοζάνης στεγάζεται στο αρχοντικό του Γ. Λασσάνη στην ομώνυμη πλατεία της πόλης.

Αποτελεί σημαντικό τμήμα του πολιτισμού της Κοζάνης και δημιουργήθηκε με τη συνεργασία του δήμου Κοζάνης και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Τα εγκαίνια της Δημοτικής Χαρτοθήκης έγιναν μαζί με τα εγκαίνια του αρχοντικού στις 11 Οκτωβρίου 2008 (96η επέτειος από την Απελευθέρωση της Κοζάνης). Στα εκθέματά της περιλαμβάνονται: αντίγραφο της πρωτότυπης Χάρτας του Ρήγα Φεραίου, αντίγραφο του χάρτη ή άτλαντα της υδρογείου του Άνθιμου Γαζή, ομοιότυπο του χάρτη (Πίνακα) της Ελλάδας του ίδιου και άλλα έργα της εποχής του Νεοελληνικού και Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.

Το Μαμάτσειο Γενικό Νομαρχειακό Νοσοκομείο Κοζάνης [2] λειτουργεί από το 1953, φέρει το όνομα του Κοζανίτη δωρητή του, Κωνσταντίνο Μαμάτσιο και εξυπηρετεί τις ανάγκες όλης της περιοχής. Στην πόλη επίσης υπάρχουν 5 ιδιωτικές γενικές κλινικές, Μαιευτική Κλινική και 2 Ψυχιατρικά θεραπευτήρια.

Γεώργιος Παρακείμενος, φιλόσοφος και εκπαιδευτικός.

Μιχαήλ Περδικάρης (Κοζάνη 1766 - Μοναστήρι 1828) ιατρός και λόγιος.

Χαρίσιος Μεγδάνης (1768-1823), ιατρός και λόγιος.

Γεώργιος Ρουσιάδης (1783-1852), λόγιος, Φιλικός, συμμετείχε στην επανάσταση του 1821.

Γεώργιος Σακελλάριος, φιλόσοφος και εκπαιδευτικός.

Μανόλης Τριανταφυλλίδης, γλωσσολόγος

Γεώργιος Καραγιάννης, πρόγονος του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν

Γεώργιος Λασσάνης, λόγιος και πολιτικός

Ιωάννης Τσόντζας, οπλαρχηγός του 1821

Κωνσταντίνος Σιδέρης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Ηλίας Ατματζίδης, τερματοφύλακας.

Γιάννης Αμανατίδης, ποδοσφαιριστής.

Ιεροκλής Στολτίδης, ποδοσφαιριστής.

Νικόλαος Άσιμος, συνθέτης και τραγουδιστής.

Κώστας Αγέρης, τραγουδιστής και λυράρης.

Καλλιόπη Βέττα, τραγουδίστρια.

Άννα Διαμαντοπούλου, πολιτικός.

Γιώργος Παπακωνσταντίνου, πολιτικός.

Ευριπίδης Μπακιρτζής, πολιτικός.

Πάσχος Μανδραβέλης, δημοσιογράφος.

Μίλτος Μακρίδης, παρουσιαστής, ηθοποιός.

Ιωάννης Τοπαλίδης, ποδοσφαιριστής, βοηθός προπονητή.

Χρήστος Ραφαηλίδης, μουσικοσυνθέτης στη Νέα Υόρκη.

Γιάννης Διδιλης, πιανίστας, συνθέτης, μαέστρος, συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη

1. "ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού", σελ. 10546 και 10544 (σελ. 72 και 70 του pdf), και σε μορφή Excel "Πίνακας αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ Πληθυσμού-Απογραφής 2011" στην ιστοσελίδα της ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 24/11/2017. Ανακτήθηκε 09/01/2018.

2. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δημήτρης Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της ρωμαϊκής επαρχίας Μακεδονίας (Το τμήμα της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας), Θεσσαλονίκη 1989 (Έκδοση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ.144. ISBN 960-7265-01-7.

3. Παπακωνσταντίνου Μιχάλης, Μια Βορειοελληνική πόλη στην Τουρκοκρατία. Ιστορία της Κοζάνης 1400-1912, Εκδόσεις Εστία, Αθήνα 1992.

4. Χατζηιωάννου Μ.-Χ. 2000:32. Η ιστορική εξέλιξη των οικισμών στην περιοχή του Αλιάκμονα κατά την Τουρκοκρατία. Ο κώδικας αρ. 201 της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρου Ζάβορδα, Αθήνα: Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών & Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

5. William Martin Leake. 1835:305. Travels in Northern Greece. London.

6. Bouè, A. 1854:87. Recueil d' itineraires dans la Turquie d' Europe. Details topographiques et statistiques sur cet empire. Vienna.

7. Κωνσταντίνος Σπανός. Η απογραφή του Σαντζακίου των Σερβίων, in: Ελιμειακά, 48-49, 2001.

8. Αφανείς γηγενείς Μακεδονομάχοι, επιστημονική επιμέλεια Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, ΕΜΣ, εκδόσεις University Studio Press. Θεσσαλονίκη 2008

9. Αθανάσιος Καλλιανιώτης, Οι πρόσφυγες στη Δυτική Μακεδονία (1941 - 1946), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Διδακτορική Διατριβή, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 403-404.

10. Λάκκας, Θεόδωρος, επιμ. (2010). Αποκριά Κοζάνης, τραγούδια των φανών: ιβγάτι αγόρια μ΄ στου χουρό. Κοζάνη: Μοχλός.

11. Ε/Ιστορικά, ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία, ΚΟΖΑΝΗ: Από την αρχαιότητα έως σήμερα, 16 Ιανουαρίου 2003, τεύχος 168, σελ.16-18

Βασίλειος Β. Πασχαλίδης: Ο Ιατροφιλόσοφος Γεώργιος Κ. Σακελλάριος , Ο Κοζανίτης, Αθήνα 1993

Πασχαλίδης Β. Βασ., "Το αρχοντικό των Σακελλαρίων στην Κοζάνη, 1670-1977", Η Κοζάνη και η περιοχή της. Ιστορία και Πολιτισμός. Πρακτικά Α΄ Συνεδρίου (Σεπτέμβριος 1993). Κοζάνη 1997, σ. 431-458.

Παπακωνσταντίνου Μιχάλης, Μια Βορειοελληνική πόλη στην Τουρκοκρατία. Ιστορία της Κοζάνης 1400-1912, Εκδ. Εστία, Αθήνα 1992.

Kαλινδέρης Μιχαήλ, Αι συντεχνίαι της Κοζάνης επί Τουρκοκρατίας, Θεσσαλονίκη 1958.

Καλινδέρης Μιχαήλ, Τα λυτά έγγραφα της δημοτικής βιβλιοθήκης Κοζάνης 1676-1808, Θεσσαλονίκη 1951.

[3]Δημήτρης Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της ρωμαϊκής επαρχίας Μακεδονίας (Το τμήμα της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας), Θεσσαλονίκη 1989 (Έκδοση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ. 144. ISBN 960-7265-01-7.

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Κοζάνη είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Κοζάνης και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης στη δυτική Μακεδονία. Επίσης, αποτελεί την έδρα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις οροσειρές του Βερμίου, του Μπούρινου και των Πιερίων, 15 χλμ βορειοδυτικά της λίμνης του Πολυφύτου, σε υψόμετρο 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

# data[].attributes.body
Ο Μάγειρας Άγγελος σας προτείνει συνταγές με τι άλλο?.. με Κρόκο Κοζάνης !

# data[].attributes.attachment_link.title
Κρόκος κοζάνης συνταγές - 147 συνταγές

# data[].attributes.attachment_link.description
Αποτελέσματα αναζήτησης για κρόκος κοζάνης. 147 εύκολες και νόστιμες σπιτικές συνταγές. Δείτε επίσης πολύ ωραίες συνταγές για Βελουτέ πατάτας, με κόκκινες φακές και σαφράν!

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

# data[].attributes.body
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΥΙΚΟ ΓΙΑΝΝΗ <<ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΦΑΝΩΝ>>

# data[].attributes.attachment_link.title
TΑ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΦΑΝΩΝ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

# data[].attributes.body
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Φλώρινα είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Φλώρινας και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Δυτική Μακεδονία. Η πόλη της Φλώρινας βρίσκεται σε υψόμετρο 687 μέτρων και έχει πληθυσμό 17.686 κατοίκους ( απογραφή 2011).

Η αρχαία ονομασία της περιοχής ήταν Λυγκηστίς, που ήταν ένα αυτόνομο αρχικά μακεδονικό κρατίδιο, στο οποίο κατοικούσαν συγγενή ελληνικά-μακεδονικά φύλλα δωρικής καταγωγής, και το οποίο ο Φίλιππος Β' ένωσε με το δικό του μεγάλο μακεδονικό βασίλειο. Η περιοχή οφείλει την ονομασία της στον πρώτο μυθικό βασιλιά της, τον ήρωα και αργοναύτη Λυγκέα. Η περιοχή κατακλύστηκε από ελληνόφωνα φύλα γύρω στο 19ο αιώνα π.Χ. όταν η βορειότερη Πελαγονία ήταν ένα από τα δύο κύρια κέντρα του ελληνόφωνου κόσμου (το δεύτερο ήταν η Χαονία). Τους αμέσως επόμενους αιώνες, ελληνόφωνα φύλα όπως οι Αχαιοί και οι Αιολείς μετανάστευσαν νοτιότερα, υπό την πίεση των Βρυγών. Εντούτοις, το εθνικό υπόβαθρο της περιοχής παρέμεινε ελληνικό, και αφού αποχώρησαν οι Βρύγες στη Μικρά Ασία (15ος αιώνας π.Χ.), τους επόμενους αιώνες, σημείωσε ιδιαίτερη πληθυσμιακή ανάπτυξη. Αυτό οδήγησε σε νέα μετανάστευση νοτιότερα κατά τον 11ο αιώνα π.Χ. που έμεινε γνωστή ως κάθοδος των Δωριέων. Στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονος, υπάρχει αρχαιολογικός χώρος οικισμού που κατοικούνταν αδιάλειπτα από το 16ο έως τον 6ο αιώνα π.Χ. και από το 4ο έως τον 1ο αιώνα π.Χ. Όπως μαρτυρεί η ανεύρεση λατινικών επιγραφών και ρωμαϊκών αγγείων και νομισμάτων, ο σημαντικός αυτός οικισμός επιβίωσε ως το τέλος της ρωμαϊκής αρχαιότητας, χάρη στην εξαιρετικά στρατηγική θέση του, καθώς ασκούσε έλεγχο σε δυο σπουδαίους δρόμους, δηλαδή στη ρωμαϊκή Εγνατία οδό και στον δρόμο που οδηγούσε, μέσω των στενών του Πισοδερίου, από την περιοχή των Πρεσπών στον κάμπο της Φλώρινας. Στη Φλώρινα υπάρχει κατοίκηση από την ύστερη Εποχή του Χαλκού όπως δείχνουν και τα αρχαιολογικά ευρήματα. Η θέση της πόλης ως φυσικό πέρασμα από το λεκανοπέδιο Πρεσπών προς το λεκανοπέδιο Λυγκηστίδας ανάμεσα στα όρη Βαρνούντας και Βέρνο, δημιούργησε την ανάγκη για την κατασκευή φρουρίου ήδη από την αρχαιότητα. Λόγω της στρατηγικής της θέσης έγινε συχνά πεδίο μαχών, κάτι που εμπόδισε την ανάπτυξή της. Αργότερα κατά τη Βυζαντινή περίοδο το φρούριο κτίστηκε ψηλότερα στους πρόποδες του Βαρνούντα και έμεινε γνωστό ως "Κάστρο του Χλερηνού". Γι αυτό και ο οικισμός κατά το μεσαίωνα αναφέρεται ως "Χλερηνός" και εξελίχθηκε κατά τη βυζαντινή εποχή, σε πόλη. Το όνομα "Χλερηνός" προέρχεται πιθανώς από τη λέξη χλωρό, λόγω του κλίματος και της βλάστησης της περιοχής.

Η Πιθανότατα παρουσιάζει κάποια γεγονότα ή απόψεις μονομερώς ή με δυσανάλογη ισορροπία σε σχέση με την αντίστοιχη βαρύτητά τους. Παρακαλούμε δείτε τη σχετική συζήτηση στη ουδέτερη οπτική γωνία αυτού του λήμματος σελίδα συζήτησης του λήμματος. αμφισβητείται.

Έως την Ελληνική επανάσταση του 1821

Επί Τουρκοκρατίας, η Φλώρινα ήταν τοπικό εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο ενώ η πλειοψηφία των κατοίκων της ήταν Μουσουλμάνοι. Το 16ο αιώνα δρα στην περιοχή ο αρματολός Τσολάκης. Από τη Φλώρινα καταγόταν ο νεομάρτυρας Αγαθάγγελος που μαρτύρησε το 1727 στο Μοναστήρι. Στις αρχές του 19ου αιώνα η Φλώρινα, κείμενη βορείως της νοητής γραμμής που αποτελούσε το βόρειο όριο της συμπαγούς ελληνοφωνίας στη Μακεδονίας, ήταν μία νησίδα ελληνογλωσσίας σε μία εν πολλοίς αλλόφωνη ενδοχώρα, που, ως έδρα μητρόπολης όπου λειτουργούσαν ελληνικά σχολεία, δρούσε ως εστία εξελληνισμού των Αλβανών, Βλάχων και Σλάβων που συνέρρεαν από την ύπαιθρο στην πόλη, δίχως, ωστόσο, να εξαλειφθεί η αλλοφωνία. Κατά το 1821, οι Έλληνες ήταν περίπου 80 οικογένειες. Οι Φλωρινιώτες συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής, ήταν ο Αγγελίνας που πολέμησε, μεταξύ άλλων, και στην Κρήτη. Φλωρινιώτες επίσης, πολέμησαν στο Μεσολόγγι. Μέλη της Φιλικής Εταιρείας, ήταν οι αδελφοί Λουκάς Νεδέλκος και Νικόλαος Νεδέλκος, καταγόμενοι από την περιοχή της Φλώρινας. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, οι Οθωμανοί συγκέντρωσαν στην κεντρική πλατεία της πόλης τους 7 σημαντικότερους προκρίτους, και τους κρέμασαν.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Φλώρινα είναι σημαντικό κέντρο μεταποίησης καπνών, διάσημη για τα καπνοξηραντήριά της.

Εθνικοί Ανταγωνισμοί

Ως αποτέλεσμα του εξελληνιστικού ρόλου που διαδραμάτιζε το ελληνικό σχολείο, στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, μεγάλο τμήμα των κατοίκων της Φλώρινας, ιδίως οι νέοι, συνήθιζαν να μιλούν τα ελληνικά και στο σπίτι τους. Το 1881, οι Έλληνες οπλαρχηγοί Ναούμ Κωνσταντινίδης (ή Καραναούμ ή Ορλίνης) και Νάιδος εισέβαλαν με το σώμα τους στην πόλη και απήγαγαν τον Οθωμανό καϊμακάμη (έπαρχο), σε μια προσπάθεια να σταματήσουν οι διώξεις των ανταρτών της Μακεδονικής Επανάστασης του 1878. Μετά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878 που είχε αναστατώσει την περιοχή, και την ίδρυση του βουλγαρικού κράτους, άρχισαν να εμφανίζονται στην περιοχή της Φλώρινας, πολυάριθμες βουλγαρικές ένοπλες ομάδες, σταλμένες από τη Βουλγαρία με σκοπό να πιέζουν τους κατοίκους να μεταστραφούν στη Βουλγαρική Εξαρχία. Μάλιστα, όταν το 1885 πήρε τα όπλα και άρχισε να δρα στην περιοχή ο καπετάν Τσανάκας, ως αντίδραση στις βουλγαρικές επιθέσεις, οι οθωμανικές αρχές, παρόλο που η ομάδα ντύνονταν με την τοπική ελληνική φουστανέλα και μιλούσε ελληνικά, ήταν πεπεισμένες ότι επρόκειτο για βουλγαρική ομάδα, που προσπαθούσε να παραπλανήσει τις αρχές ως προς την καταγωγή της. Οι Βούλγαροι, προκειμένου να δελεάσουν τους Έλληνες μαθητές να εγγραφούν στο σχολείο τους, είχαν εισαγάγει και την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά παρόλ' αυτά οι μαθητές του εν λόγω σχολείου ήταν ελάχιστοι κατά το 1883, και συνεχώς μειούμενοι, αφού προσέτρεχαν στα ελληνικά σχολεία της πόλης. Το 1884, η Κοινότητα Φλωρίνης έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας προς την Υψηλή Πύλη, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, για τις ψευδείς και παραποιημένες στατιστικές του πληθυσμού που διοχέτευαν εντέχνως οι Βούλγαροι προς τους Ευρωπαίους, και αρκετές είχαν μάλιστα υιοθετηθεί, διατρανώνοντας την ελληνική τους συνείδηση. Κατά την επίσημη Οθωμανική απογραφή του 1885, στην υποδιοίκηση ( καζά) Φλώρινας οι Έλληνες αποτελούσαν τα 2/3 του συνολικού πληθυσμού, παρόλο που οι Βούλγαροι, με διάφορες μεθοδεύσεις, είχαν κατορθώσει να χαρακτηρίζονται οι σλαβόφωνοι Έλληνες, ως "πατριαρχικοί Βούλγαροι" (ήταν η πρώτη φορά που εισάχθηκαν οι έννοιες "πατριαρχικοί" και "εξαρχικοί" κατ' απαίτηση των Βουλγάρων).

Τα δυσμενή για τους Βούλγαρους, αποτελέσματα της απογραφής εντατικοποίησαν τις ενέργειές τους και εκμεταλλευόμενοι την αναταραχή που σημειώνονταν στην Ανατολική Ρωμυλία, βρήκαν την ευκαιρία να αποστείλουν εκατοντάδες πολυάριθμα ένοπλα σώματα σε όλη τη Μακεδονία. Στην περιοχή της Φλώρινας, η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη και η βουλγαρική τρομοκρατία, σχεδόν παρέλυσε την οικονομική ζωή. Οι Οθωμανικές αρχές αναγκάστηκαν να εγκαταστήσουν στη Φλώρινα ισχυρή στρατιωτική δύναμη. Στα τέλη του 1886, αποκαλύφθηκε η μυστική οργάνωση των Ελλήνων της Βορειοδυτικής Μακεδονίας, που δρούσε από το 1867 υπό τον Αναστάσιο Πηχεώνα, και ξέσπασαν μεγάλες διώξεις κατά των Ελλήνων κατοίκων, τα γνωστά Πηχεωνικά. Στην πόλη της Φλώρινας πολλοί κάτοικοι διώχθηκαν, καθώς από τις ανακρίσεις αποκαλύφθηκε ότι πολλοί Φλωρινιώτες ήταν συνεργαζόμενοι με τη " νέα Φιλική Εταιρεία". Τελικά, συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν αρκετοί Φλωρινιώτες, ενώ ο ιατρός Αργύριος Βούζας εξορίστηκε. Τον Σεπτέμβριο του 1888, ο βοηθός επίσκοπος Μογλενών και Φλωρίνης και Επίτροπος Φλωρίνης, Άνθιμος Πελτέκης αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Φλώρινα, προκειμένου να εγκατασταθεί για το χειμώνα στη Γευγελή, για να εισπράξει τους εκεί φόρους της μητρόπολης. Οι Βούλγαροι εκμεταλλεύτηκαν το κενό που δημιουργήθηκε στην πόλη, προκειμένου να μεταστρέψουν πολλούς κατοίκους στη Βουλγαρική Εξαρχία.

Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα ο συνολικός πληθυσμός της πόλης ανερχόταν σε 9 με 10 χιλιάδες, από τους οποίους τα 3/4 ήταν Μουσουλμάνοι και οι υπόλοιποι Χριστιανοί και Τσιγγάνοι. Το 1890 ο Γάλλος περιηγητής Βικτόρ Μπεράρ επισκέφθηκε την πόλη και ανέφερε πως τα 3/4 των κατοίκων (1.500 σπίτια) ήταν Μουσουλμάνοι (κυρίως Αλβανοί και Σλάβοι προσηλυτισμένοι και περίπου εκατό οικογένειες Τούρκων). Όλοι οι Χριστιανοί, περίπου 500 οικογένειες, ήταν σλάβοι ελληνόφρονες, που χρησιμοποιούσαν την ελληνική και αυτοπροσδιορίζονταν ως Έλληνες, εκτός από περίπου 200-300 φανατικούς νεοπροσήλυτους Βουλγάρους, που απολάμβαναν της προστασίας της τοπικής οθωμανικής διοίκησης. Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1896 - 1897, πολλοί Φλωρινιώτες ξεσηκώθηκαν εναντίον των βουλγαρικών ένοπλων σωμάτων, ενώ κατά την άφιξη των σωμάτων των Τάκη Περήφανου (Νάτσιου), Λάζου Βαρζή και Ιωάννη Τσάμη κοντά στην πόλη, προκλήθηκε μεγάλη αναταραχή που οδήγησε στην εγκατάσταση ισχυρού Οθωμανικού στρατιωτικού αποσπάσματος 200 ανδρών στην πόλη για την καταστολή της εξέγερσης. Σύμφωνα με Αυστριακές στατιστικές του 1897, στην πόλη της Φλώρινας επικρατεί το ελληνικό στοιχείο. Το 1898, λόγω της συνεχιζόμενης διαμάχης ανάμεσα, από τη μία, των εκπροσώπων της Ελληνικής κυβέρνησης, δηλαδή των προξένων Μοναστηρίου, που προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν τη βουλγαρική ένοπλη βία χωρίς καμία συνεννόηση και συνεργασία με την τοπική μητρόπολη Μογλενών, και από την άλλη, των Μητροπολιτών, οι κάτοικοι είχαν χωριστεί σε δύο αντιμαχόμενες πτέρυγες (φιλομητροπολιτική και αντιμητροπολιτική). Για το λόγο αυτό, ο Μητροπολίτης Ιωαννίκιος Μαργαριτιάδης απέστειλε το ίδιο έτος επιστολή προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, αναλύοντας τους προβληματισμούς του για την τεταμένη κατάσταση και μάλιστα, εντός μίας ολοένα και εχθρικότερης προς τους Έλληνες Μητροπολίτες, Οθωμανικής Διοίκησης. Για τον ίδιο λόγο, το ίδιο έτος, ο Μητροπολίτης Πελαγονίας Ιωακείμ Φορόπουλος, απέστειλε επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, προτείνοντας να αποσπαστούν τα Μογλενά (Αλμωπία) από τη Μητρόπολη και να δημιουργηθεί μία νέα Μητρόπολη Πρεσπών και Φλωρίνης, ώστε να υπάρξει αποτελεσματικότερη διοικητική οργάνωση, ανταποκρινόμενη στην ιδιαίτερα ταραγμένη περίοδο. Τελικά, οι προτάσεις του δεν υλοποιήθηκαν.

Την περίοδο 1899 - 1900, οι βουλγαρικές ένοπλες ομάδες στην περιοχή οργάνωσαν μαζικές δολοφονίες Ελλήνων επιφανών ανδρών, μεταξύ των οποίων και ο Φλωρινιώτης Κωνσταντίνος (Κώτσης) Πέτρου. Την ίδια χρονιά, ο αρχηγός των κομιτατζήδων στην περιοχή, Γεώργης Ιβάνωφ (Μάρκος), που γνώριζε άπταιστα ελληνικά, κατάφερε να οργανώσει πυρήνα εντός της πόλης της Φλώρινας, διαδίδοντας ότι στοχεύει στην ελληνοβουλγαρική σύμπραξη, επιδεικνύοντας τα όπλα του που είχε φέρει λαθραία από την Αθήνα. Λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής τρομοκρατίας στον τοπικό πληθυσμό, ο Έλληνας πρόξενος Μοναστηρίου, Σταμάτης Κιουζές Πεζάς, το 1901, πρότεινε τη σύσταση τριμελούς επιτροπής από Φλωρινιώτες για την οργάνωση του αγώνα και τη συγκρότηση ένοπλων ελληνικών σωμάτων. Σε στατιστική της σχολικής χρονιάς 1901/1902, οι Έλληνες μαθητές υπερτερούσαν σαφώς έναντι των Βουλγάρων. Στις αρχές του 1902, οι Βούλγαροι, στα πλαίσια της προπαγάνδας, διέρρευσαν ψευδώς ότι θα εγκατασταθεί στη Φλώρινα Βούλγαρος επίσκοπος, κάτι που προκάλεσε νέα απογοήτευση στον ελληνικό πληθυσμό. Προς επίρρωση των φημών μάλιστα, αντιπρόσωποι της βουλγαρικής κοινότητας Μοναστηρίου ευχαρίστησαν δημόσια τον Βαλή (Περιφερειάρχη) του Βιλαετίου Μοναστηρίου για την ευνοϊκή στάση του Σουλτάνου προς τους Βούλγαρους.

Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου του 1902, ο καπετάνιος Κώτας Χρήστου, σε μια προσπάθεια να προσεταιριστεί τον Αναστάς Γιάγκωφ και να τον απομονώσει από τους λοιπούς κομιτατζήδες της ΕΜΕΟ στην περιοχή, σχεδίασε επίθεση, από κοινού με τον Γιάγκωφ, στη Φλώρινα. Η κοινή δράση Κώττα - Γιάγκωφ προκάλεσε την έντονη ανησυχία των Ελλήνων κατοίκων που θεωρούσαν τον Γιάγκωφ, μισητό εχθρό αλλά και την αποστροφή των εκπροσώπων του βουλγαρικού Κομιτάτου. Έτσι, όταν επιχειρήθηκε η επίθεση στη Φλώρινα στα τέλη του πρώτου δεκαπενθήμερου του Σεπτεμβρίου του 1902, πολλοί ήταν εκείνοι, και από τις δυο πλευρές που ήταν καχύποπτοι ως προς το εγχείρημα. Ο Κώττας έστειλε τότε, επιστολή στον Έλληνα ιατρό Κύρο Καραμπίνα, προκειμένου να καθησυχάσει τους Έλληνες της Φλώρινας και να προετοιμάσει προμήθειες σε τρόφιμα, λόγω της επικείμενης επίθεσης στην πόλη. Η επιχείρηση τελικά απέτυχε γιατί αφενός, η επιστολή δεν έφτασε ποτέ στον παραλήπτη, καθώς έπεσε στα χέρια κομιτατζήδων οι οποίοι την κατέστρεψαν και αφετέρου το σχέδιο προδόθηκε στις Οθωμανικές αρχές από τον Έλληνα πρόκριτο της Τύρσιας (Τρίβουνο), που δεν έβλεπε με καλό μάτι την εμπλοκή του Γιάγκωφ στις ελληνικές ενέργειες. Επίσης, και ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης φαίνεται να είχε ειδοποιήσει τις οθωμανικές αρχές. Στις αρχές του 1903, ο Νικόλαος (Λάκης) Πύρζας είχε συγκροτήσει μυστική επιτροπή στη Φλώρινα με τους Φλωρινιώτες Γεώργιο Λουκά, Πέτρο Χατζητάση, Αθανάσιο Κοτλάρτζη και Στέργιο Σαπουντζή προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη βουλγαρική βία (το 1904 ως εκπρόσωπος της "Επιτροπής Φλώρινας" στάλθηκε στην Αθήνα και επέστρεψε συνοδεύοντας τον Παύλο Μελά). Στα μέσα του 1903 τα πολυάριθμα βουλγαρικά σώματα που δρούσαν στην περιοχή, στα πλαίσια της προετοιμαζόμενης εξέγερσης πύκνωσαν τις επιθέσεις τους, ώστε να προκαλέσουν τα Οθωμανικά αντίποινα κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Έτσι, στα μέσα του 1903 επιτροπές κατοίκων της Φλώρινας (Ελλήνων και Βουλγάρων) μετέβηκαν στο Μοναστήρι προκειμένου να διαμαρτυρηθούν στους Ευρωπαίους προξένους και να ζητήσουν της προστασίας τους. Παρά την καταπίεση, κατά την εξέγερση του Ίλιντεν, ελάχιστοι Φλωρινιώτες συμμετείχαν, αναφέρονται μόνο δυο αδέρφια από την πόλη της Φλώρινας,.

Μακεδονικός Αγώνας

Στον Μακεδονικό Αγώνα, η πόλη ανέδειξε σημαντικούς οπλαρχηγούς, όπως ο Νικόλαος Πύρζας (1880 - 1947) και ο Πέτρος Χατζητάσης, ενώ ηγετική μορφή στην περιοχή ήταν ο Ξενοφών Πούσκας. Σε απογραφή των πατριαρχικών κατοίκων της πόλης που διενεργήθηκε το 1905 από το Μητροπολίτη Μογλενών και Φλωρίνης Άνθιμο για τον χωρισμό τους σε ενορίες καταγράφονται 406 ελληνορθόδοξες οικογένειες. Από το καλοκαίρι του 1906, η δράση των ελληνικών αντάρτικων σωμάτων καρποφόρησε, και στην πόλη της Φλώρινας, καθώς και στη γύρω περιοχή, σταμάτησαν πλέον να δρούν βουλγαρικές ένοπλες ομάδες. Ταυτόχρονα, η ελληνική εκπαιδευτική δραστηριότητα είχε επικρατήσει πλήρως, παρά την άστοχη παρουσία του Μητροπολίτη Άνθιμου. Τον Ιούλιο του 1907, οι Βούλγαροι δολοφόνησαν τον ιερέα της πόλης παπα-Κωνστάντιο. Σε αντίποινα ο Αρ. Γιαννόπουλος, γραμματέας της Μητρόπολης, σκότωσε τον Βούλγαρο ιερέα παπα-Ηλία. Για την ενέργειά του αυτή, συνελήφθη και εκτελέστηκε από τις Οθωμανικές αρχές. Κατά τα έτη 1906 και 1907 οι συγκρούσεις ελληνικών και βουλγαρικών ομάδων στην περιοχή ήταν τόσο έντονες, που οι Οθωμανικές αρχές για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση προέβαιναν σε αθρόες συλλήψεις, φυλακίσεις, αλλά και φόνους Χριστιανών. Αυτό προκάλεσε μαζικές μεταναστεύσεις κατοίκων προς τις ΗΠΑ. Στα τέλη του 1907, η Οθωμανική καταστολή απέδωσε αποτελέσματα και συνέλαβε πολλούς Έλληνες οπλαρχηγούς και οπλίτες. Έτσι, νέα ένοπλα βουλγαρικά σώματα άρχισαν να δρουν στην περιοχή δολοφονώντας Έλληνες, όπως η δολοφονία του Γεώργιου Στεφάνου στην πόλη της Φλώρινας στα μέσα Ιανουαρίου του 1908.

Η πόλη απελευθερώθηκε τελικά από τον ελληνικό στρατό στις [8 Νοεμβρίου]] το 1912.

Το 1936, εκδρομείς από την Αθήνα στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας πληροφόρησαν τη Διεύθυνση Βαλκανικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών ότι στην πόλη της Φλώρινας "η βουλγαρική ομιλείται εις ίσην μοίραν με την ελληνικήν, ανεξαρτήτως ηλικίας" και ότι οι δικηγόροι της πόλης ήταν αναγκασμένοι να τη μαθαίνουν για να είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις τους.

Στην πόλη υπάρχουν λιγοστοί δίγλωσσοι κάτοικοι οι οποίοι ομιλούν τοπική διάλεκτο που κατατάσσεται στην Σλαβομακεδονική γλώσσα, η οποία αποκαλείται και "ντόπικα" ή ως "σλαβική διάλεκτος". Στη Φλώρινα εδρεύει το μειονοτικό κόμμα Ουράνιο Τόξο που εκπροσωπεί την ομάδα των Σλαβομακεδόνων. Το κόμμα αυτό στις Ευρωεκλογές του 2009 κατάφερε να αποσπάσει 36 ψήφους. Τον Σεπτέμβριο 1995 τα γραφεία του κόμματος δέχτηκαν επίθεση με αφορμή μια επιγραφή του ονόματος του κόμματος "Ουράνιο Τόξο" στην Σλαβομακεδονική γλώσσα. Δικαστική δίωξη είχε δεχτεί και ο Σιδηρόπουλος ο οποίος δήλωνε εθνικά Μακεδονάς (Σλαβομακεδόνας) και μαζί με άλλους προσπάθησε να ιδρύσει το σωματείο "Στέγη Μακεδονικού πολιτισμού" το 1990 στην Φλώρινα. Οι δύο υποθέσεις έφτασαν μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπου η Ελλάδα καταδικάστηκε δύο φορές (γνωστές ως "υπόθεση Σιδηρόπουλου" και "υπόθεση Ουράνιου Τόξου").

Το κλίμα της Φλώρινας είναι το ψυχρότερο της Ελλάδας λόγω της εσωτερικής θέσης της και του υψομέτρου. Με μέση ετήσια θερμοκρασία μόλις 12 °C και τις ελάχιστες θερμοκρασίες τους χειμερινούς μήνες να αγγίζουν συχνά τους -10 °C, η Φλώρινα αποτελεί την πιο παγωμένη πόλη της Ελλάδας. Οι βροχοπτώσεις είναι γενικά μέτριες, τα καλοκαίρια ήπια και οι χιονοπτώσεις συχνές τους χειμερινούς μήνες. Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί είναι 40,8 °C και η χαμηλότερη -32 °C.

Αξιοσημείωτο είναι το φαινόμενο της 'παγωμένης ομίχλης'(γνωστό στην περιοχή ως σινιάκι), που παρατηρείται κατά κανόνα τους χειμερινούς μήνες και, συνήθως, τον Ιανουάριο. Πρόκειται για ένα πυκνό πέπλο ομίχλης το οποίο καλύπτει την πόλη της Φλώρινας και το ευρύτερο λεκανοπέδιο Φλώρινας - Μοναστηρίου, από την Βεύη ως και το Πρίλεπ της Βόρειας Μακεδονίας. Το φαινόμενο μπορεί να διαρκέσει ακόμη και για αρκετές εβδομάδες(ιδιαίτερα αν επικρατεί άπνοια) και έχει ως αποτέλεσμα πέραν της πολύ χαμηλής ορατότητας, την διατήρηση της θερμοκρασίας ακόμη και στο κέντρο της πόλης κάτω από τους 0 °C καθ'όλη την διάρκεια της ημέρας(ολικός παγετός), την ίδια ώρα που σε περιοχές που απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα και βρίσκονται εκτός του λεκανοπεδίου η θερμοκρασία μπορεί να είναι αρκετούς βαθμούς υψηλότερη.

Στις 18 Ιανουαρίου 2012 καταγράφηκε η χαμηλότερη θερμοκρασία στο σταθμό της Ε.Μ.Υ. (-25,1 °C) με αρκετές αναφορές, ωστόσο, στον τοπικό τύπο για θερμοκρασίες σε χωριά του δήμου που άγγιξαν τους -32 °C, χωρίς όμως να έχει υπάρξει επίσημη καταγραφή τέτοιας θερμοκρασίας. Ο σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στην πόλη σημείωσε μία μέρα νωρίτερα θερμοκρασία -22,2 °C, ενώ ο ίδιος σταθμός κατέγραφε συνεχώς ελάχιστες θερμοκρασίες κάτω από -20 °C από τις 16/1/12 έως και τις 19/1/12, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία για τον μήνα Ιανουάριο μόλις -0,6 °C, και με την επικράτηση επί 13 συνεχόμενες ημέρες συνθηκών ολικού παγετού (θερμοκρασία μικρότερη των 0 °C ολόκληρο το 24ωρο). Η παραπάνω κατάσταση είχε σαν αποτέλεσμα η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, κατόπιν αιτήματος του δημάρχου Φλώρινας, να κηρύξει στις 16/1/12 το δήμο Φλώρινας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης πολιτικής προστασίας, λόγω των πολικών θερμοκρασιών αλλά και των έντονων χιονοπτώσεων που επικρατούσαν επί μέρες.

Το ιδιαίτερα πλούσιο φυσικό τοπίο του νομού καθώς και οι προσπάθειες σημαντικών Φλωρινιωτών έδωσαν την ευκαιρία στη Φλώρινα να αναπτυχθεί μέσα από προγράμματα προώθησης του οικοτουρισμού εκμεταλλευόμενοι κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κοινοτικού πλαισίου στήριξης. Θεωρείται πόλη των καλλιτεχνών, διαθέτοντας δεκάδες ζωγράφους, επαγγελματίες και ερασιτέχνες. Το χιονοδρομικό κέντρο του Πισοδερίου βρίσκεται στη θέση Βίγλα 24 χιλιόμετρα από την πόλη της Φλώρινας. Έχει δημιουργηθεί ένα αξιόλογο σαλέ και 10 πίστες εξυπηρετούν τους επισκέπτες. Διαθέτει τη μεγαλύτερη πίστα Ολυμπιακών προδιαγραφών στην Ελλάδα. Η Φλώρινα έχει πολλούς τουρίστες το καλοκαίρι αλλά ακόμα περισσότερους τον χειμώνα. Το καλοκαίρι γίνονται πάρα πολλές εκδηλώσεις από χορευτικά, συλλόγους, ζωγράφους, χορωδίες και μουσικούς.

Στα μέσα Αυγούστου 2016 δόθηκε σε λειτουργία ο ανακαινισμένος Ζωολογικός Κήπος Φλώρινας, ο οποίος κοσμεί την πόλη από το 1967.

Η ενότητα αυτή δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με παραπομπές. Παρακαλούμε βοηθήστε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Ατεκμηρίωτο υλικό μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Προσοχή, το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για την σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{πηγές ενότητας|8|05|2020}}

Από τα παλαιά χρόνια, έχουν ιδρυθεί αρκετοί σύλλογοι, οι οποίοι συνεχίζουν μέχρι σήμερα το έργο τους:

1. Ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλώρινας "Ο Αριστοτέλης" (Φ.Σ.Φ. "Ο Αριστοτέλης"), είναι ένας εκ των παλαιότερων συλλόγων της πόλης με χρονολογία ίδρυσης 1941. Ο σύλλογος ιδρύθηκε με σκοπό την πολιτιστική αντίσταση στην τριπλή κατοχή Ιταλών, Γερμανών, Βουλγάρων και τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πνεύματος στους Φλωρινιώτες. Τα πρώτα τμήματα που δημιουργήθηκαν μέσα στους κόλπους του "Αριστοτέλη" ήταν η Μικτή Χορωδία Ενηλίκων και η πρώτη παιδική χορωδία της Φλώρινας. Στην πορεία ο σύλλογος έκλεισε για ελάχιστο χρόνο αφού ο μαέστρος της μικτής χορωδίας Θεόδωρος Θωμαΐδης κρεμάστηκε από τους Γερμανούς κατα τη διάρκεια της κατοχής. Λίγα χρόνια αργότερα ο σύλλογος θα ανοίξει ξανά. Συμμετέχει ενεργά στην πολιτιστική-αθλητική ζωή της πόλης και της χώρας γενικότερα με μια ποικιλία τμημάτων. Ο σύλλογος περιλαμβάνει το ιστορικό και παλαιότερο τμήμα της Μικτής Χορωδίας Ενηλίκων, το τμήμα της παιδικής χορωδίας "Δημήτριος Λιώτσης" (Ο Δημήτρης Λιώτσης υπήρξε ανάπηρος πολέμου και πρώτος ιδρυτής παιδικών χορωδιών στη Φλώρινα), τμήμα Εικαστικών, τμήμα Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών, τμήμα Καλαθοσφαίρισης Γ' Κατηγορίας (μπάσκετ), τμήμα volley, τμήμα Λαογραφίας, τμήμα Φωτογραφίας, τμήμα Βυζαντινής Μουσικής, τμήμα Αγιογραφίας, ακαδημία οίνου, όμιλο βιβλίου, παιδικό κινηματογραφικό εργαστήριο, βιβλιοθήκη, ιματιοθήκη, πινακοθήκη.

2. Ο σύλλογος Λύκειο Ελληνίδων Φλώρινας που έχει ομάδες χορευτικού (παιδιών και ενηλίκων) και ομάδες ζωγραφικής. Στο ΛΕΦ μπορούν να συμμετέχουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά διαφόρων ηλικιών.

3. Ο σύλλογος Ηπειρωτών που έχει ομάδες χορευτικού (παιδιών, ενηλίκων)

4. Ο σύλλογος Θεσσαλών που έχει ομάδες χορευτικού (παιδιών, ενηλίκων)

5. Η Εύξεινος Λέσχη που έχει ομάδες χορού (παιδιών, ενηλίκων)

6. Το Ωδείο Φλώρινας το οποίο εκτός από την εκμάθηση μουσικών οργάνων διαθέτει και χορωδία

7. Ο σύλλογος ιεροψαλτών Φλώρινας

8. Ο σύλλογος Πήγασος με διάφορες δραστηριότητες

9. Ο σύλλογος ΣΑΡΙΣΕΣ με ομάδες πινκ-πονκ

10. Ο σύλλογος Κρητικών με χορευτικές ομάδες

11. Ο σύλλογος κυνηγών

12. Ο σύλλογος ΠΑΣ-ΦΛΩΡΙΝΑΣ με ομάδες ποδοσφαίρου

13. Ο σύλλογος ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΝ για καράτε

14. O Ο.ΞΙ.Φ. (Όμιλος Ξιφασκίας Φλώρινας) με διακρίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Εξωτερικό

15. Η Σκοπευτική Αθλητική Λέσχη Φλώρινας στην οποία περιλαμβάνονται τμήματα όπλων χειρός (πρακτική σκοποβολή IPSC), αεροβόλων όπλων και τοξοβολίας.

16. Το Σωματείο Ελληνικών Παραδοσιακών ΛΥΓΚΗΣΤΕΣ Φλώρινας.

17. Αθλητικός Όμιλος Φλώρινας (ΑΟΦ) που καλλιεργεί την Χιονοδρομία και την Ποδηλασία με πολλές διακρίσεις στην αγωνιστική Χιονοδρομία (3η πανελλήνια κατάταξη 2017).

Στη Φλώρινα κυριαρχεί ο Χριστιανισμός, ενώ από αρκετά παλιά κατοικούσαν χριστιανικές οικογένειες στην περιοχή. Σημαντικότατο έργο είχε επιτελέσει ο μακαριστός μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Αυγουστίνος Καντιώτης, ο οποίος στην περίοδο του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου πραγματοποιούσε γύρω στα 3.000 συσσίτια καθημερινώς. Επί Αυγουστίνου κτίστηκε, ακόμη, ένας μεγάλων διαστάσεων σταυρός στην κορυφή του λόφου Αγίου Παντελεήμονα, που δεσπόζει πάνω από την πόλη. Ωστόσο, o τοπικός ιεράρχης είχε κατά καιρούς προβεί σε ακραίες ενέργειες, όπως ο αφορισμός του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου, κατά το διάστημα των εκεί γυρισμάτων της ταινίας "Το Μετέωρο Βήμα Του Πελαργού".

Ο τωρινός Μητροπολίτης Φλωρίνης, κ. Θεόκλητος, είχε διατελέσει Πρωτοσύγγελος Αρχιμανδρίτης κατά την περίοδο της διακονείας του μακαριστού Αυγουστίνου.

Η πόλη της Φλώρινας έχει πέντε ναούς. Ο καθεδρικός ναός, όπως και ο προστάτης της πόλεως, είναι ο Άγιος Παντελεήμονας, ενώ οι υπόλοιποι ναοί είναι ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Νικόλαος και η Αγία Παρασκεύη. Η 27η Ιουλίου, γιορτή του Άγιου Παντελεήμονος, θεωρείται αργία για την πόλη.

Στην πόλη λειτουργούν το Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η Πινακοθήκη Φλωρινιωτών Καλλιτεχνών, η Δημόσια Βιβλιοθήκη "Βασιλικής Πιτόσκα" και τα Λαογραφικά Μουσεία της Λέσχης Πολιτισμού Φλώρινας και του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Φλωρίνης "Ο Αριστοτέλης". Επίσης, σε λειτουργία βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της ελληνιστικής πόλης, στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα.

Στην πόλη της Φλώρινας αλλά και στα γύρω χωριά τις παραμονές των Χριστουγέννων τα μεσάνυχτα 23 προς 24 Δεκεμβρίου οι κάτοικοι ανάβουν φωτιές σε δεκάδες γειτονιές και συνοικίες της πόλης, με μεγαλύτερη και δημοφιλέστερη τη φωτιά Χαμάμ. Οι φωτιές αυτές ανάβονται στις γειτονιές με ξύλα από το βουνό, κυρίως κέδρα, που κάνουν θόρυβο όταν καίγονται και θεωρείται ότι διώχνουν τα κακά πνεύματα με την προετοιμασία να ξεκινά πολύ καιρό πριν, ενώ παλαιότερα συνηθιζόταν και το κλέψιμο ξύλων μεταξύ των ομάδων - γειτονιών κάθε φωτιάς, ως μέρος του εθίμου. Γύρω από τις φωτιές στήνεται γλέντι και φαγοπότι με παραδοσιακά εδέσματα στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι κάτοικοι καθώς και πάρα πολλοί τουρίστες που επισκέπτονται την πόλη τις ημέρες εκείνες.

Το έθιμο έχει πιθανόν τις ρίζες του σε προχριστιανικές παγανιστικές τελετές, όμως στις μέρες μας είναι άρρηκτα συνυφασμένο με τη φωτιά που άναψαν οι βοσκοί στο νεογέννητο Χριστό.

Ένα άλλο έθιμο που επικρατεί σε χωριά της Φλώρινας είναι το μασκάρεμα την εποχή των γιορτών των Χριστουγέννων. Οι κάτοικοι εφοδιασμένοι με πλαστικά ρόπαλα χτυπούν τους περαστικούς. Το έθιμο αυτό λέγεται ότι επικράτησε από την εποχή που ήθελαν να φυγαδεύσουν τους αντάρτες, οπότε και τους μασκάρευαν για να χαθούν στο πλήθος.

Η πόλη της Φλώρινας διαθέτει στους μαθητές όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Τα σχολεία είναι τα έξης:

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ: 1ο, 2ο, 3ο, 4ο, 5ο, 6ο, 7ο, 8ο, 9ο, 10ο και Ειδικό Νηπιαγωγείο Φλώρινας.

ΔΗΜΟΤΙΚΑ: 1ο, 2ο, 3ο, 4ο, 5ο, 6ο, Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Φλώρινας.

ΓΥΜΝΑΣΙΑ: 1ο, 2ο, 3ο, Εκκλησιαστικό και Εσπερινό Γυμνάσιο Φλώρινας.

ΛΥΚΕΙΑ: 1ο Γενικό Λύκειο, 2ο Γενικό Λύκειο, 3ο Γενικό Λύκειο, ΕΠΑ.Λ., Εσπερινό ΕΠΑΛ Φλώρινας, Εκκλησιαστικό Λύκειο-Γυμνάσιο και Εσπερινό Λύκειο Φλώρινας.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ - Τ.Ε.Ι.: Στην πόλη της Φλώρινας εδρεύουν οι παρακάτω σχολές και τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας:

Παιδαγωγική Σχολή (Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης και Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών)

Τμήμα Ψυχολογίας (Σχολή Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών)

Σχολή Καλών Τεχνών (Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών)

Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής (Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων με κατευθύνσεις α) Φυτικής Παραγωγής β) Ζωικής Παραγωγής γ) Αγροτικής Οικονομίας και δ) Ποιοτικού Ελέγχου Αγροτικών Προϊόντων.)

Στη Φλώρινα για τις διαδρομές εντός πόλεως διατίθενται αστικά λεωφορεία,ενώ υπάρχει και η δυνατότητα να κληθεί ταξί. Άνετη είναι η μετακίνηση πεζή ή με ποδήλατο, καθώς διαθέτει ποδηλατοδρόμους. Για μετακινήσεις εκτός πόλεως, δρομολόγια πραγματοποιούνται με τα Κ.Τ.Ε.Λ. Ν.Φλώρινας, εντός και εκτός Νομού (από-προς: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Λαμία, Ιωάννινα, Έδεσσα, Γιαννιτσά, Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Καστοριά, Γρεβενά). Επίσης, η Φλώρινα διαθέτει Σιδηροδρομικό Σταθμό που τη συνδέει με τρία δρομολόγια ημερησίως με τη Θεσσαλονίκη.Η πόλη δεν διαθέτει αεροδρόμιο αλλά εξυπηρετείται από τα αεροδρόμια της Καστοριάς, της Κοζάνης και της Θεσσαλονίκης.

Η πρόσβαση στην πόλη της Φλώρινας με αυτοκίνητο από επιλεγμένα αστικά κέντρα μπορεί να πραγματοποιηθεί ως εξής:

Αγγελίνας, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821

Νικόλαος Πύρζας, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Πέτρος Χατζητάσης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Δημήτρης Καλαμάρας, γλύπτης

Λεωνίδας Καλαμάρας, καθηγητής γλυπτικής στο πανεπιστήμιο του Περθ

Νικόλαος Τσουλιάς, τέως πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καμπέρας Αυστραλίας

Θεόδωρος Τσαπάνος, καθηγητής σεισμολογίας Α.Π.Θ.

Χαράλαμπος Παπαγεωργίου, καθηγητής Μαθηματικών Πανεπιστημίου Αθηνών, κοσμήτορας Σχολής Θετικών Επιστημών

Θεμιστοκλής Χατζηιωάννου, καθηγητής χημείας, ακαδημαϊκός, ιδρυτής του εργαστηρίου Αναλυτικής Χημείας, του Πανεπιστημίου Αθηνών

Περικλής Μήτκας, καθηγητής Πληροφορικής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ και διατελέσας Πρύτανης του ΑΠΘ.

Γιώργος Λιάνης, καθηγητής και διπλωμάτης

Γιώργος Λιάνης, δημοσιογράφος και πολιτικός

Πάνος Παπαζάχος ζωγράφος

Αλέξης Αλεξούδης, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής

Βούλα Πατουλίδου, είναι πρώην αθλήτρια και πολιτευτής, η πρώτη γυναίκα ολυμπιονίκης στην Ελλάδα.

Γιάννης Φλωρινιώτης, λαϊκός τραγουδιστής

Γεώργιος Ηλιόπουλος, ευρεσιτέχνης κατασκευαστής αεροσκαφών

Μαίρη Κούστας, Ελληνοαυστραλή ηθοποιός

Νάντια Τας (Τασσοπούλου), Ελληνοαυστραλή ηθοποιός και σκηνοθέτις

Βάσσυ Καραγιώργου, Ελληνοαυστραλή τραγουδίστρια

Θωμαή Κακούλη, Καθηγήτρια Βιοεπιστημών & Βιοτεχνολογίας Περιβάλλοντος Πανεπιστημίου Δουβλίνου, πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Ιρλανδίας

Νικόλαος Δογούλης, Γλύπτης

Δημητριάδης Βασίλειος,πρωταθλητής Ελλάδος στο αλπικό σκι. Συμμετάσχει σε τέσσερις Ολυμπιάδες

1. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της ρωμαϊκής επαρχίας Μακεδονίας (Το τμήμα της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας), Θεσσαλονίκη 1989 (Έκδοση Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ. 197-199. ISBN 960-7265-01-7.

2. Bérard, Viktor (1893). La Turquie et l'hellénisme contemporain. Παρίσι: Félix Alcan. σελ. 307., Hart 2006, σελ. 314

3. Καράβας, Σπύρος (2014). Μυστικά και παραμύθια από την ιστορία της Μακεδονίας. Αθήνα: Βιβλιόραμα. σελίδες 428-9.

4. "Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011" (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017.

5. M. Danforth, Loring (1995). The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World. Princeton University Press. σελ. 116. ISBN 0-691-04357-4.

6. Keith Brown, Sarah Ogilvie (2009). Concise Encyclopedia of Languages of the World. Elsevier. σελ. 664. ISBN 978-0-08-087774-7.

7. Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων-Πρώτο Τμήμα. Υπόθεση Ουράνιου Τόξου και λοιπών κατά Ελλάδας Προσφυγή αριθ. 74989/01.

8. "Αρχειοθετημένο αντίγραφο". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2014.

9. . "H Φλώρινα πίσω από την ομίχλη, ΟΛΓΑ ΧΑΡΑΜΗ | Kathimerini"http://www.kathimerini.gr/890539/article/ta3idia/sthn-ellada/h-flwrina-pisw-apo-thn-omixlh.

10. . "Φλώρινα: Οι φωτιές των Χριστουγέννων, ΟΛΓΑ ΧΑΡΑΜΗ | Kathimerini"http://www.kathimerini.gr/842894/article/ta3idia/sthn-ellada/flwrina-oi-fwties-twn-xristoygennwn.

11. . "Σχολές & Τμήματα". Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. 2016-02-10https://uowm.gr/education/scholes-tmimata/.

12. "ΚΤΕΛ Φλώρινας". www.ktelflorinas.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2017.

13. "ellines.com Έργα Ελλήνων". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2012.

Κολιόπουλος, Ιωάννης Σ. (2003). Η πέραν Ελλάς και οι άλλοι Έλληνες: Το σύγχρονο ελληνικό έθνος και οι ετερόγλωσσοι σύνοικοι χριστιανοί 1800-1912. Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

Βιβλίο - Τάσος Κωστόπουλος: Η απαγορευμένη γλώσσα - Κρατική Καταστολή των Σλαβικών Διαλέκτων στην Ελληνική Μακεδονία, Εκδόσεις Βιβλιόραμα, Δ' Έκδοση, Αθήνα 2008, ISBN 978-960-8087-73-6.

Ντίνας, Κώστας Δ. (2008). ""Διανομή των ελληνορθόδοξω οικογενειών της πόλεως Φλωρίνης εις τέσσαρας ενορίας": Σχολιασμένη (επαν)έκδοση της απογραφής του ελληνορθόδοξου πληθυσμού της Φλώρινας από τον Μητροπολίτη Μογλενών και Φλωρίνης Άνθιμο". Στο: Μίμης Σουλιώτης. Necati Cumali, 1921-2001: ένας Τούρκος συγγραφέας από τη Φλώρινα. Περίβιβλος 2007: Πρακτικά διεθνούς συνεδρίου, Φλώρινα, 1-3 Ιουνίου 2007 (PDF). Φλώρινα: Βιβλιολογείον / Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Παιδαγωγική Σχολή και Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών. σελίδες 227-251.

Hart, Laurie Kain (2006). "Provincial Anthropology, Circumlocution, and the Copious Use of Everything". Journal of Modern Greek Studies 24 (2): 307-345. doi:10.1353/mgs.2006.0022.

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Φλώρινα είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Φλώρινας και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Δυτική Μακεδονία. Η πόλη της Φλώρινας βρίσκεται σε υψόμετρο 687 μέτρων και έχει πληθυσμό 17.686 κατοίκους ( απογραφή 2011).

# data[].attributes.body
Ο ΜΑΓΕΙΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΣ ΠΑΡΟΣΥΣΙΑΖΕΙ ΜΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ..ΜΕ ΤΙ ΑΛΛΟ? ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ!!!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Συνδεθείτε στο cooktime για να μπορείτε να αποθηκεύετε τις αγαπημένες σας συνταγές

Αν δεν έχετε γραφτεί ακόμη, εγγραφείτε τώρα!

Το Cooktime είναι μια μηχανή αναζήτησης συνταγών που βρίσκει συνταγές με ειδικά φίλτρα αναζήτησης όπως υλικά, κατηγορίες και λέξεις-κλειδιά.
Το Cooktime δεν φιλοξενεί συνταγές αλλά links προς site συνταγών. | FAQ | Privacy
Copyright 2020 ® - Επικοινωνία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πιπεριές φλωρίνης γεμιστές φανταστικές !!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Συνταγή: Πιπεριές Φλωρίνης γεμιστές φανταστικές !!!

# data[].attributes.attachment_link.description
Συνταγή Πιπεριές Φλωρίνης γεμιστές φανταστικές !!!: Υλικά 8 πιπεριές Φλωρίνης 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο 1 κουταλιά σούπας πελτέ αραιωμένο σε λίγο νερό,η 1 φλιτζάνι τσαγιού πουμαρό ντομάτα 200 γρα.φέτα 300 γραμ.κιμά μοσχαρίσιο 2 φλιτζανάκια του καφέ ρύζι Καρολίνα Μαϊντανό ψιλοκομμένο αλάτι-πιπέρι-λίγη ζάχαρη ελαιόλαδο[...]

# data[].attributes.body
Η κουκλίστικη πόλη από τον Φωτογράφο Άγγελο!
...the video is made by  me !

# data[].attributes.body
Μουσική από το dj Βαγγέλη, που σε κάνει να θες να σηκωθείς να χορέψεις!

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΟΥΣΤΣΕΝΟ ΦΛΩΡΙΝΑΣ - Greek folk music (Florina, Macedonia)

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

# data[].attributes.body
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 13/05/2010.

Πέλλα ονομάζεται η πόλη που ιδρύθηκε από τον Αρχέλαο κοντά στο 400 π.Χ.. Στη διάρκεια της Βυζαντινής και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας η ονομασία της είχε αλλάξει σε "Άγιοι Απόστολοι" και ήταν γνωστό ως Ποστόλ. Το 1926 (ΦΕΚ 97Α) ξαναπήρε την αρχική της ονομασία.

Η πόλη Πέλλα (Αρχαία Πέλλα επίσης) είναι κτισμένη επάνω σε λόφο σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την οδική αρτηρία Θεσσαλονίκης - Έδεσσας και τον αρχαιολογικό χώρο και 7 χλμ από τα Γιαννιτσά. Νοτίως του δρόμου βρίσκεται ο εύφορος κάμπος που προέκυψε από την αποξήρανση της Λουδίας λίμνης ή λίμνης των Γιαννιτσών από την Αμερικανική εταιρεία Foundation μεταξύ των ετών 1927-1937.

Η Πέλλα έχει έκταση περίπου 3 τ. χμ. και πληθυσμό 2450 κατοίκους.

Επί Τουρκοκρατίας είχε 70 περίπου οικογένειες που ήταν κολλήγοι του Τούρκου Αγά και ενός Εβραίου Ιταλικής υπηκοότητας, του Σαούλ Μοδιάνο.

Η Νέα Πέλλα Πέλλας βρίσκεται 2 χλμ μετά τον αρχαιολογικό χώρο με κατεύθυνση προς Γιαννιτσά και είναι μία νέα πόλη. Τα πρώτα σπίτια άρχισαν να χτίζονται το 1925 από τους πρώτους κατοίκους της που ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία.

Κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών με την συνθήκη της Λωζάνης (24 Ιουλίου 1923) ήρθαν στην Πέλλα:

Πρόσφυγες από το χωριό Νεοχώριo (Γενίκιοϊ) της Καλλίπολης που εγκαταστάθηκαν εκτός της Πέλλας και στα χωριά Εξαπλάτανος, Άθυρα, Κουφάλια και αλλού.

Πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία που ήρθαν στην Πέλλα το 1918 -1924 από το χωριό Μοναστήρι της σημερινής Βουλγαρίας και μοιράστηκαν στην Πέλλα στο Μικρό Μοναστήρι Nομού Θεσσαλονίκης και το Νέο Μοναστήρι (Τζόμπα) περιοχής Δομοκού.

Έτσι υπερδιπλασιάσθηκε ο πληθυσμός του χωριού, σε σχέση μ' αυτόν που είχε στις αρχές του αιώνα. Τέλος ήλθαν στο χωριό το 1947, περίπου 50 οικογένειες Σαρακατσάνων, προερχόμενοι από τις περιοχές της Φλώρινας.

Η Πέλλα αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα στις 28 Ιουνίου 1918 με την ονομασία "Άγιοι Απόστολοι", αποτελούμενη και από τους συνοικισμούς Ραχώνας, Λειβαδίτσας και Αγροσυκιάς. Οι δύο τελευταίοι αποσπάστηκαν από την Πέλλα το 1922 και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Αθύρων.

Στις 2 Μαρτίου 1926 μετονομάστηκε σε "Παλαιά Πέλλα". To 1975 ονομάστηκε "Πέλλα".

Η κοινότητα αναβαθμίστηκε σε δήμο το 1989, για ιστορικούς λόγους, με το Προεδρικό Διάταγμα 592/21-12-1989.

Με το σχέδιο Καποδίστριας, ο Δήμος Πέλλας διευρύνεται και περιλαμβάνει τις μέχρι τώρα κοινότητες Νέας Πέλλας, Αθύρων, Δυτικού, Αγροσυκιάς και Ραχώνας με τον οικισμό της Λειβαδίτσας. Με το σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος διευρύνεται ακόμα περισσότερο και συγχωνεύεται με τους δήμους Γιαννιτσών, Κύρρου, Κρύας Βρύσης και Μεγάλου Αλεξάνδρου και η έδρα μεταφέρεται στα Γιαννιτσά. Έτσι ο Δήμος Πέλλας σήμερα είναι ο πολυπληθέστερος του νομού έχει πάνω από 63.122 κατοίκους.

Βρύση στο κέντρο της Πέλλας

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 13/05/2010. Πέλλα ονομάζεται η πόλη που ιδρύθηκε από τον Αρχέλαο κοντά στο 400 π.Χ..

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΠΕΛΛΑΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΠΕΛΛΑΣ

# data[].attributes.body
Ο ΜΑΓΕΙΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΣ
ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ ΓΙΑ ΠΡΩΙΝΟ <<ΛΑΓΓΙΤΕΣ ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΜΕ ΜΕΛΙ>>

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Λαγγίτες, τηγανίτες από τα παλιά,

Μια συνταγή από τις παλιές, αυτές τις συνταγές που όταν τις βλέπουμε, τις φτιάχνουμε και τις γευόμαστε, έρχονται στο μυαλό μας οι πιο όμορφες αναμνήσεις!

Οι λαγγίτες ή τηγανίτες είναι η πιο απλή και εύκολη συνταγή για τηγανίτες, μια συνταγή της γιαγιάς!

Απολαύστε τις ως πρωινό ή σνάκ!

Λαγγίτες

By ΕΥΑ ΜΟΝΟΧΑΡΗ Published:

Λαγγίτες, τηγανίτες από τα παλιά, Μια συνταγή από τις παλιές, αυτές τις ...

Υλικά

Οδηγίες

1. Σε ένα λεκανάκι κοσκινίζουμε το αλεύρι.
Βάζουμε σε ένα μπωλ την μαγιά, την ζάχαρη και διαλύουμε με λίγο χλιαρό νερό.

2. Προσθέτουμε το μείγμα της μαγιάς και το νερό στο αλεύρι, ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να πάρουμε ένα παχύρευστο χυλό.
Σκεπάζουμε και αφήνουμε τον χυλό για 30 λεπτά.

3. Σε ένα τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί καλά.
Ρίχνουμε τον χυλό, σχηματίζοντας στρογγυλές τηγανίτες.
Αν θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα χωνί, μέσα στον οποίο θα βάλετε τον χυλό, χρησιμοποιήστε το δάχτυλό σας στο στόμιο αφήνωτας τον χυλό να ρέει και δημιουργήστε τέλειες και ομοιόμορφες τηγανίτες!

4. Τηγανίστε και από τις 2 πλευρές μέχρι να ροδίσουν και να αποκτήσουν ωραίο χρυσό χρώμα!
Ακουμπήστε τις τηγανίστες σε απορροφητικό χαρτί.
Σερβίρετε τις τηγανίτες με μέλι, ζάχαρη άχνη, κανέλα, είτε με μαρμελάδα ή τυριά, όπως ανθότυρο ή γραβιέρα!

# data[].attributes.attachment_link.title
Λαγγίτες - Τηγανίτες

# data[].attributes.attachment_link.description
Λαγγίτες, τηγανίτες από τα παλιά, Μια συνταγή από τις παλιές, αυτές τις συνταγές που όταν τις βλέπουμε, τις φτιάχνουμε και τις γευόμαστε, έρχονται στο μυαλό μας οι πιο όμορφες αναμνήσεις! Οι λαγγίτες ή τηγανίτες είναι η πιο απλή και εύκολη συνταγή για τηγανίτες, μια συνταγή της γιαγιάς! Απολαύστε τις ως πρωινό ή σνάκ!

# data[].attributes.body
Μουσική από το χωριό του Βαγγέλη, την Αριδαία!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΝΙΚΟΣ ΑΛΒΑΝΟΥΔΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΟΥΣΑΜΝΑΤΟ - "ΑΛΜΩΠΕΣ ΑΡΙΔΑΙΑΣ"- ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Η πατρίδα της καρδιάς μας 15 3 19

# data[].attributes.body
Φωτογραφίες από την πρωτεύουσα της Μακεδονίας!...the video is made by Aggelos!

# data[].attributes.body
ΚΑΙ ΤΩΡΑ...ΩΡΑ ΓΙΑ ΓΛΥΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ  ΜΑΓΕΙΡΑ ΓΙΑΝΝΗ <<ΣΙΡΟΠΙΑΣΤΟ ΡΑΒΑΝΙ ΒΕΡΟΙΑΣ>>

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Καιρό τώρα ψάχνω να βρω την "σωστή" συνταγή για Ρεβανί,όχι όποιο - όποιο ρεβανί αλλά αυτό από την Βέροια!

Το ραβανί βέβαια είναι μια διαδεδομένη και αγαπημένη συνταγή στην Ελληνική Κουζίνα, το συγκεκριμένο δε αποτελεί το "στολίδι" της Μακεδονίτικης Κουζίνας και φυσικά όσο και να αναζητάς την "αυθεντική" συνταγή χάνεσαι σε αμέτρητες απόψεις.
Η συνταγή που αποφάσισα να επιλέξω, να την δοκιμάσω και να μοιραστώ μαζί σας εν τέλει είναι η συνταγή που ζήτησα από την Έλλη Νικολαίδου Σερασίδου, γνήσια Μακεδονίτισσα, η συμβουλή της: να μην αλλάξω τίποτα από την συνταγή, το τήρησα και την ευχαριστώ πάρα πολύ.

Υλικά

Για το Ρεβανί
340 gr. σιμιγδάλι χοντρό
125 gr. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
180 gr. ζάχαρη
250 ml. σπορέλαιο
200 gr. γιαούρτι στραγγιστό
4 μεγάλα αυγά
1 κάψουλα βανίλια
1 κουταλιά της σούπας ξύσμα λεμονιού
1 ½ κουταλάκι του γλυκού baking powder

Για το Σιρόπι
800 gr. ζάχαρη
750 ml. νερό
Φλούδες λεμονιού
1 κουταλιά της σούπας γλυκόζη

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 °C Κελσίου.

Στο μίξερ χτυπάμε το σπορέλαιο με την ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν, προσθέτουμε το γιαούρτι και συνεχίζουμε το χτύπημα σε μέτρια ταχύτητα.

Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά, την βανίλια και το ξύσμα. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε το σιμιγδάλι, το αλεύρι και το baking powder.
Προσθέτουμε τα υλικά κοσκινισμένα στο μείγμα και ανακατεύουμε καλά να ομογενοποιηθούν.

Λαδώνουμε και αλευρώνουμε καλά ένα μέτριο ταψί και προσθέτουμε το μείγμα.
Ψήνουμε για 45 λεπτά στους 180 °C Κελσίου.

Μόλις βάλουμε το ρεβανί να ψηθεί βράζουμε τα υλικά του σιροπιού. Όταν το ρεβανί είναι έτοιμο το σιροπιάζουμε κουταλιά κουταλιά.

Αφήνουμε 4 τουλάχιστον ώρες να απορροφήσει το σιρόπι και σερβίρουμε!

# data[].attributes.attachment_link.title
Σιροπιαστό Ρεβανί Βεροίας

# data[].attributes.attachment_link.description
Καιρό τώρα ψάχνω να βρω την "σωστή" συνταγή για Ρεβανί,όχι όποιο - όποιο ρεβανί αλλά αυτό από την Βέροια! Το ραβανί βέβαια είναι μια διαδεδομένη και αγαπημένη συνταγή στην Ελληνική Κουζίνα, το συγκεκριμένο δε αποτελεί το "στολίδι" της Μακεδονίτικης Κουζίνας και φυσικά όσο και να αναζητάς την "αυθεντική" συνταγή χάνεσαι σε αμέτρητες απόψεις.

# data[].attributes.headline
Ο Αντρέας σας ξεναγε

# data[].attributes.body
Ο Αντρέας σας ξεναγεί στην Βέροια , πρωτεύουσα του νομού Ημαθίας

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Βέροια είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του Δήμου Βέροιας και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας (νομού) Ημαθίας στην Κεντρική Μακεδονία. Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του Βερμίου, έχει πληθυσμό 43.158 κατοίκους (απογραφή 2011) και είναι έδρα της Μητρόπολης Βέροιας, Ναούσης και Καμπανίας

Δεν υπάρχει ασφαλής προσδιορισμός της ετυμολογίας του ονόματος και υπάρχουν διάφορες εκδοχές περί αυτού. Σύμφωνα με γλωσσολόγους, η κατάληξη -ροια είναι παράγωγο του ρήματος ρέω και προσδίδεται σε πόλεις πλούσιες σε υδάτινα αποθέματα, πράγμα το οποίο ισχύει για την περιοχή της Βέροιας. Το ρήμα φέρω στην αρχαία ελληνική ενέχει και την έννοια είμαι πλούσιος σε κάτι, εξ ου και η λέξη φερνή, που σημαίνει προίκα. Οι δε Τούρκοι κατακτητές την αποκαλούσαν Καραφέρρια, δηλαδή Μαυρο-Βέροια λόγω της καταχνιάς κατά την υγρή χειμερινή περίοδο. Παλιότερα η λέξη είχε άλλη ορθογραφία και την έγραφαν " Βέρροια " (με δύο "ρ").

Μια άλλη γλωσσολογική ερμηνεία αποδίδει την ονομασία της Βέροιας στη φράση φέρειν ρόιας που σημαίνει παράγει ρόδια, πράγμα το οποίο επίσης ισχύει για την περιοχή. Τούτο, όμως, ενδέχεται και να μην ευσταθεί, γιατί κατά την άποψη των ειδικών δεν ήταν δυνατόν να ευδοκιμούν στην περιοχή οι ροδιές λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών κατά τη χειμερινή περίοδο.

Σύμφωνα με τη μυθολογία η Βέροια είναι κόρη του Ωκεανού και της Θέτιδος, ή κόρη του Αδώνιδος και της Αφροδίτης. Η πόλη λέγεται ότι κτίστηκε από το Μακεδόνα στρατηγό Φέρωνα, ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομά του (το γράμμα Φ εκείνη την εποχή στην περιοχή προφέρεται ως Β). Κατά την εκδοχή της μακεδονικής μυθολογίας η πόλη κτίστηκε από το βασιλιά Βέρητα, ο οποίος της έδωσε το όνομα της μιας από τις κόρες του. Τα ονόματα των γόνων του βασιλιά ήταν Βέροια, Μίεζα και Όλγανος και Ορέστης.

Την ονομασία Βέροια πήραν από τη μακεδονική μητρόπολη πολλές πόλεις του κόσμου, όπως η Βέροια ή Βερόη της Θράκης (πλέον Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας), το μετονομασθέν Χαλέπι της Συρίας, τα Βέρρια ή Βέρροια της Λακωνίας, η Μπέρια (αγγλικά: Berea) του Οχάιο των Η.Π.Α. (και άλλοι οικισμοί της Αμερικής), μια συνοικία του Γιοχάνεσμπουργκ της Αφρικής, κ.ά.

Γνωστή από την κλασική εποχή (ο Θουκυδίδης έγραψε για την πόλη), η Βέροια μεγάλωσε στις ελληνιστικές και ρωμαϊκές εποχές. Στις αρχές της ελληνιστικής εποχής οι βεροιώτες κατά διαταγή του Σελεύκου επανίδρυσαν την συριακή πόλη Χαλυβώνα σε . Από τη Βέροια σώζεται ο μόνος εξ Ελλάδος νόμος περί γυμνασίων ( 167 π.Χ.). Μαζί με την Έδεσσα και την Πέλλα ήταν πρωτεύουσα της Τρίτης Μακεδονίας (Liv. 45,30,5 "Macedonia Tertia"). Ο Απόστολος Παύλος και ο Σίλας κήρυξαν στη Βέροια (σώζεται μέχρι και σήμερα το "Βήμα του Αποστόλου Παύλου"). Ο Λουκιανός το 145 περίπου μ.Χ. λέει "Βέρροιαν (όπως λεγόταν την εποχή που έζησε ο Λουκιανός η Βέροια) ως πόλιν της Μακεδονίας μεγάλη και πολυάνθρωπων".

Η σπουδαιότερη και ενδοξότερη εποχή του παρελθόντος της Βέροιας είναι κατά τους ελληνιστικούς χρόνους και συγκεκριμένα στη διάρκεια της βασιλείας της τελευταίας δυναστείας των Μακεδόνων, των Αντιγονιδών, η καταγωγή της οποίας ήταν από αυτή την πόλη. Κατά μία εκδοχή μάλιστα η Βέροια πρωτοέγινε έδρα του "Κοινού των Μακεδόνων", είχε Βουλή, έκοβε δικό της νόμισμα, ενώ γινόντουσαν και αθλητικοί αγώνες, που ονομάζονταν "Ολύμπια" ή και "Αλεξάνδρεια" προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η παρακμή της πόλης άρχισε κατά τους πρώτους Βυζαντινούς χρόνους, εξαιτίας των επιδρομών των σλαβικών φύλων. Ωστόσο, κατά τους μέσους Βυζαντινούς χρόνους απέκτησε μεγάλη σημασία και το 985 καταλήφθηκε από τους Βουλγάρους. Απελευθερώθηκε από το Βασίλειο Β΄.

Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, ο Βούλγαρος Κράλης Ιωαννίτζης εκμεταλλευόμενος τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εισβάλει βίαια το 1205 στην περιοχή της Θράκης και της Μακεδονίας φθάνοντας έως τις Σέρρες. Η περιοχή ελευθερώνεται τελικά αργότερα από τον βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Δούκα Βατάτζη, ο οποίος ανέκτησε τη Βέροια, τις Σέρρες και άλλες σημαντικές πόλεις της Μακεδονίας..

Τον 14ο και 15ο αιώνα την πόλη εποφθαλμιούσαν οι Σέρβοι και αρκετές φορές κατάφεραν να την καταλάβουν από τους Βυζαντινούς. Το πιθανότερο είναι ότι το 1430 περιήλθε οριστικά στην Κατοχή των Οθωμανών. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας εγκαταστάθηκαν Μουσουλμάνοι και Εβραίοι. Το 1530 είχε 657 χριστιανικά και 234 μουσουλμανικά νοικοκυριά. Ταυτόχρονα, ειδικά το 17ο και 18ο αιώνα δημιουργήθηκε ελληνική αστική τάξη, εξαιτίας της ύπαρξης εμπόρων. Το 1822 συντελέστηκε η εξέγερση της πόλης εναντίον του τουρκικού ζυγού, με επικεφαλής τον Τάσο Καρατάσο. Από τη Βέροια ήταν οι οπλαρχηγοί της επανάστασης του '21 Γεώργιος Συρόπουλος, Αθανάσιος Συρόπουλος και οι άλλοι Συροπουλαίοι ή " Σύροι", καθώς και οι αδερφοί Γεώργιος και Δημήτριος Κολέμης. Απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό στις 16 Οκτωβρίου του 1912. Το 1946 κηρύχθηκε πρωτεύουσα του νομού Ημαθίας.

Την παραμονή της εορτής της 15 Αυγούστου 1864 οι χριστιανοί κάτοικοι, κατά το έθιμο, έφυγαν από την πόλη και πήγαν στο Μοναστήρι της Παναγίας Δοβράς για τον πανηγυρικό εορτασμό. Το βράδυ άναψε μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης, δεδομένου ότι τα περισσότερα σπίτια ήταν ξύλινα. Σύμφωνα με αναφορά ιερέα της Μητρόπολης κάηκαν πάνω από 300 σπίτια, καταστήματα και εργαστήρια συνολικά. Επίσης κάηκαν οκτώ εκκλησίες καθώς και η Μητρόπολη, το Ελληνικό Σχολείο και η περίφημη βιβλιοθήκη. Το 1965, κατά την κατεδάφιση πέτρινου σπιτιού στην οδό Π. Τσαλδάρη 53, βρέθηκε στα θεμέλια κατάλληλα προστατευμένο σημείωμα του ιατρού Δημοσθένη Δ. Γεωργακόπουλου, με ημερομηνία 1/5/1883, που γνωστοποιεί ότι κατασκευάζει πέτρινο σπίτι " για να δώσει δείγμα πέτρινων σπιτιών στις επερχόμενες γενεές, διότι από καιρού εις καιρόν οι ίδιοι οι οθωμανοί βάζουν φωτιά στα σπίτια των χριστιανών για βλάβη και για αρπαγή των πραγμάτων ". Σχετικά με την πυρκαγιά διασώθηκε και δημοτικό τραγούδι, το οποίο εσφαλμένα, ίσως για λόγους μέτρου, αναφέρει ότι το γεγονός συνέβη το 1862.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στη Βέροια οικογένειες Μικρασιατών προσφύγων. Οι Μικρασιάτες, σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, οδηγήθηκαν προς εγκατάσταση κυρίως στις μουσουλμανικές συνοικίες της πόλης αλλά και σε νεοϊδρυθέντες συνοικισμούς. Το 1924 ιδρύθηκε το "Νοσοκομείο Προσφύγων Βεροίας που στεγαζόταν σε ένα διώροφο οίκημα της Τράπεζας Ελλάδος στην οδό 16ης Οκτωβρίου 12 με πρώτο ιατρό Διευθυντή τον Μικρασιάτη Σταύρο Μουράτογλου. Το 1941 το νοσοκομείο μεταφέρθηκε σε μεγάλο πολυώροφο κτίριο, κτήμα του Μικρασιάτη ιατρού Χρήστου Χατζημάμογλου, στη γωνία των οδών Βενιζέλου και Μητροπόλεως.

Βήμα του Αποστόλου Παύλου: Ιστορικό μνημείο παγκοσμίου ενδιαφέροντος και πηγή θρησκευτικού τουρισμού για την πόλη. Κάθε εποχή του χρόνου άνθρωποι από όλον τον κόσμο φτάνουν στη Βέροια για να δουν από κοντά τα χνάρια της περιοδείας του Απόστολου. Ο Απόστολος Παύλος δίδαξε στην πόλη της Βέροιας τον 1ο αιώνα μ.Χ. και συνέχισε το ταξίδι του ευχαριστημένος από την θερμή υποδοχή των κατοίκων της και την προσήλωσή τους στο λόγο του. Στο εν λόγω μνημείο, διεξάγεται κάθε χρόνο τον Ιούνιο εορταστική εκδήλωση, υπό τον τίτλο "Παύλεια".

Αρχαιολογικός χώρος Αγίου Παταπίου: Αποτελούσε το κέντρο της αρχαίας, αλλά και της παλαιοχριστιανικής Βέροιας, καθώς βρισκόταν στην ανατολική πλευρά κεντρικής οδικής αρτηρίας, που οδηγούσε από τη βόρεια πύλη του οχυρωματικού περιβόλου στο εσωτερικό της αρχαίας πόλης. Στα ερείπια κτιρίων της ρωμαϊκής περιόδου ανασκάφηκε το πιο εκτεταμένο σύνολο, που παρέχει μια πολύ σημαντική εικόνα για την οργάνωση της πόλης κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο. Στη θέση αυτή αποκαλύφθηκαν τμήματα ενός κτιριακού συγκροτήματος με εκτεταμένα ψηφιδωτά δάπεδα, ενός παλαιοχριστιανικού βαπτιστηρίου που οργανώθηκε στους χώρους προγενέστερου ρωμαϊκού οικοδομήματος (πιθανότατα του Νυμφαίου), μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής μαζί με τα προσκτίσματά της, καθώς και τμήματος πιθανόν από το επισκοπείο της πόλης.

Βυζαντινές εκκλησίες: Η Βέροια είναι γνωστή για τις πολυάριθμες βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες που διαθέτει (περίπου 48 σωζόμενες σήμερα και 72 αρχικά, με αποτέλεσμα να επονομάζεται και μικρή Ιερουσαλήμ), καθώς και μοναδικές συλλογές βυζαντινών εικόνων. Ιδιαίτερα φημισμένος είναι ο ναός της Αναστάσεως του Σωτήρος ή αλλιώς "η Εκκλησία του Χριστού". Άλλοι σημαντικοί ναοί είναι η παλαιά Μητρόπολη, ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (13ος αιώνας), ο ναός των αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης (16ος αιώνας) και ο ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου (11ος αιώνας), μεταξύ των λοιπών βυζαντινών κτισμάτων.

Βεργίνα: Σε μικρή απόσταση από τη Βέροια βρίσκεται η Βεργίνα, κτισμένη γεωγραφικά στη θέση των αρχαίων Αιγών, στην οποία έκανε ανασκαφές ο εξαίρετος αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος, όπου και ανακάλυψε τον αρχαίο τάφο του Βασιλιά Φιλίππου Β'. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το σύγχρονο υπόγειο μουσείο της Βεργίνας με τους Βασιλικούς τάφους και εκθέματα από ολόκληρη την ιστορία της Μακεδονίας.

Οθωμανικά μνημεία: Το Χουνκιάρ τζασίμι, το Καζακτσί και Ορτά τζαμί είναι μερικές από τις παλιές εκκλησίες που μετέτρεψαν οι Τούρκοι σε τζαμιά με την εγκατάστασή τους στη Βέροια (15ος αιώνας). Ένα νεότερο μουσουλμανικό τέμενος, που χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα, είναι το Μεντρεσέ Τζαμί, το οποίο πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο μεντρεσέ, το μουσουλμανικό ιεροδιδασκαλείο.

Εβραϊκή Συναγωγή: Στην καρδιά της εβραϊκής συνοικίας της Βέροιας, της Μπαρμπούτας, βρίσκεται το πέτρινο κτίριο της Συναγωγής, με περίτεχνο εσωτερικό διάκοσμο. Πίσω από αυτή διασώζεται ακόμη το Μικβέ (θρησκευτικός λουτρώνας), και σε αντίθεση με τις χριστιανικές συνοικίες που είχαν την εκκλησία στη μέση, στην εβραϊκή συνοικία η Συναγωγή ήταν στην ίδια ευθεία με τα σπίτια. Σήμερα είναι κλειστή και ανοίγει μόνο όταν Εβραίοι ταξιδεύουν κι έρχονται για να προσευχηθούν. Εδώ κήρυξε ο Απόστολος Παύλος όταν επισκέφθηκε την πόλη το 51 και το 57 μ.Χ.

Στα μέσα του 19ου αιώνα η πόλη είχε 16 "μαχαλάδες" (συνοικίες). Καθ' όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, τα εμπορικά καταστήματα ήταν συγκεντρωμένα στη Βυζαντινή αγορά, στο παζάρι. Οι πιο γνωστές από αυτές που διασώζονται σήμερα είναι η εβραϊκή και η χριστιανική. Μαζί με αυτές, πολυάριθμες χριστιανικές και μουσουλμανικές συνοικίες συνέθεταν τον αστικό ιστό εκείνης της εποχής. Έλληνες, Τούρκοι, εβραίοι και αθίγγανοι κατοικούσαν στους περιμαντρωμένους μαχαλάδες της, διατηρώντας τα δικά τους έθιμα και συνήθειες.

Η Μπαρμπούτα είναι η εβραϊκή συνοικία, που χρονολογείται από τα ρωμαϊκά χρόνια (50 μ.Χ.) και οφείλει το όνομά της σε μία βρύση στην περιοχή, που διατηρείται ακόμα και σήμερα. Τοποθετείται βορειοδυτικά στο χάρτη της πόλης, πλάι στον ποταμό Τριπόταμο. Η Μπαρμπούτα αποτελούσε ένα περίκλειστο και απομονωμένο "γκέτο", με τη συναγωγή και το μοναδικό εμπορικό δρόμο της εποχής, την οδό Χάβρας. Αρχικά εξυπηρετούσε μια μικρή κοινότητα Εβραίων, η οποία προς το τέλος του 15ου αιώνα μ.Χ. μεγάλωσε με την άφιξη πολυάριθμων Εβραίων από την Ισπανία και την Πορτογαλία. Χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία της γειτονιάς αποτελούν τα περίφημα (οι προεξοχές των κτιρίων), ο υπερυψωμένος πάνω από τη στέγη ηλιακός και οι δίφυλλες βαριές εξώπορτες με οριζόντια και διαγώνια ξύλα, που φέρουν πλατυκέφαλα καρφιά.

Εικόνες από τη ζωή της πόλης κατά τον 18ο αιώνα, φέρει η χριστιανική συνοικία Κυριώτισσα, με τα στενά καλντερίμια της, τα λιθόστρωτα σοκάκια και τις στέγες των σπιτιών που μοιάζουν να ακουμπούν μεταξύ τους. Πίσω από τους ψηλούς αυλόγυρους και δίπλα στα σοκάκια ξεπροβάλλουν μικρές λιθόκτιστες εκκλησίες. Η συνοικία απαριθμεί πολλές χριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες. Η Κυριώτισσα ακολουθεί το αρχιτεκτονικό στυλ της Μπαρμπούτας με τα σαχνισιά και τις βαριές πόρτες. Πολλά από τα διατηρητέα σπίτια έχουν αναπαλαιωθεί και έχουν μετατραπεί σε χώρους αναψυχής και διασκέδασης.

Βυζαντινό Μουσείο Βέροιας: Παρουσιάζεται η ακμή της Βέροιας κατά τη Βυζαντινή εποχή με κάθε λεπτομέρεια. Στεγάζεται στον παλαιό Μύλο του Μάρκου, κοντά στα τείχη της πόλης. Στα ευρήματα συμπεριλαμβάνονται ψηφιδωτά, χειρόγραφα, έργα αγγειοπλαστικής, ξυλόγλυπτα και νομίσματα.

Αρχαιολογικό Μουσείο: Πρόσφατα ανακαινισμένο, ελκύει τεράστιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον από κάθε σημείο της γης εδώ και πολλά χρόνια και προσφέρει μια αναδρομή στο πλούσιο παρελθόν της Βέροιας, ενώ μας παραπέμπει στο ιστορικό μεγαλείο της Αρχαίας Πόλης εκείνων των χρόνων. Στις τρεις αίθουσες του Μουσείου μπορεί κανείς να δει ευρήματα από την παλαιολιθική εποχή ως και την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Τα νεολιθικά ευρήματα προέρχονται από τον οικισμό Νέα Νικομήδεια, που θεωρείται ο παλαιότερος γνωστός μόνιμος οικισμός στο ευρωπαϊκό έδαφος. Τα ευρήματα από την πρώιμη εποχή του Σιδήρου προέρχονται από το νεκροταφείο της Βεργίνας. Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωρίζουν μια χάλκινη υδρία του 4ου αιώνα π.Χ., η στήλη του Γυμνασιαρχικού Νόμου, στην οποία περιγράφεται η λειτουργία της μέσης και ανώτερης εκπαίδευσης στο Γυμνάσιο της Βέροιας, καθώς επίσης η προτομή του θεού Ολγάνου, του 2ου αιώνα μ.Χ., που ανακαλύφθηκε στον Κοπανό.

Μουσείο Εκπαίδευσης: Λειτουργεί μόνιμη έκθεση, που παρουσιάζει την εξέλιξη της εκπαίδευσης και των μέσων διδασκαλίας της στην Ελλάδα, από τους χρόνους των κηρωμένων πινακίδων, των περγαμηνών, της αρχαίας μελάνης και των κονδυλοφόρων μέχρι την εποχή των τετραδίων, των θρανίων και των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Μουσείο Νεότερης Ιστορίας και Τέχνης: Γνωστό ως Βλαχογιάννειο εκθέτει με μοναδικό τρόπο την άνθηση της τέχνης και την πρόοδο της νεότερης ιστορίας της περιοχής.

Λαογραφικό Μουσείο: Στεγάζεται στο παλαιό αρχοντικό Σαράφογλου. Το μουσείο εστιάζει στη λαογραφία του τόπου, αναδεικνύοντας το πλούσιο ιστορικό των συνηθειών των κατοίκων της Βέροιας. Παρουσιάζει εκπληκτικό ενδιαφέρον το υλικό του μουσείου, ενώ παράλληλα στεγάζεται εντός ενός παλιού αρχοντικού, που σου επιτρέπει να δεις και εσωτερικά την αρχιτεκτονική της πόλης.

Λαογραφικό Μουσείο Βλάχων: Σε διατηρητέο οίκημα δίπλα από την πλατεία Ωρολογίου στεγάζεται το Μουσείο αναδεικνύοντας την πολιτισμική κληρονομιά των Βλάχων. Στο μουσείο υπάρχουν εκθέματα όπως παραδοσιακές στολές, πλούσιο φωτογραφικό υλικό και συλλογή παραδοσιακού υλικού σχετικά με την παράδοση των Βλάχων της περιοχής.

Κειμηλιαρχείο Μονής Παναγίας Δοβρά: Από το 2022 λειτουργεί το Κειμηλιαρχείο της Μονής, στο οποίο εκτίθενται πλήθος σημαντικών εκκλησιαστικών κειμηλίων όπως το πετραχήλι και η ζώνη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.

Χαρακτηριστικά δείγματα της μακεδονικής αρχιτεκτονικής συναντώνται στους παραδοσιακούς οικισμούς Μπαρμπούτα και Κυριώτισσα.

Σημαντικά κτίρια από αρχιτεκτονικής άποψης είναι επίσης το Δημαρχείο της Βέροιας που χτισμένο περίπου το 1905 και λειτούργησε σαν γυμνάσιο αρρένων μέχρι το 1996 καθώς και το παλαιό δικαστικό μέγαρο στην πλατεία Ωρολογίου. Για χρόνια αποτελεί το δικαστήριο της πόλης, μέχρι το 2013 οπότε και μεταφέρεται στις νέες εγκαταστάσεις στην είσοδο της πόλης. Υπάρχουν μελέτες πιθανής στέγασης μουσείου στους χώρους του κτιρίου.

Το νεόκτιστο Συνεδριακό κέντρο της Βέροιας είναι μοντέρνας αρχιτεκτονικής έχει 2 μεγάλες αμφιθεατρικές αίθουσες.

Το ανοικτό θέατρο "Μελίνα Μερκούρη" φιλοξενεί παραστάσεις και εκδηλώσεις.

Η παρουσία του πράσινου είναι παντού ορατή στη Βέροια, είτε χάρη στη φύση, είτε στους ανθρώπους. Ο ποταμός Τριπόταμος διασχίζει το δυτικό μέρος της πόλης και μπορεί κανείς να περπατήσει στα γεφυράκια και την κοίτη του.

Η κεντρική πλατεία της πόλης, Εληά, δικαίως ονομάστηκε "μπαλκόνι της Βέροιας" αφού τοποθετείται σε πλαγιά, στα όρια του κέντρου της Βέροιας και της γύρω περιοχής.

Το νομό Ημαθίας διασχίζει ο ποταμός Αλιάκμονας, ο μεγαλύτερος ποταμός στην Ελλάδα. Το φράγμα που έχει δημιουργηθεί είναι άριστο δείγμα φυσικού κάλλους και μοναδικό θέαμα για τον κόσμο. Κατά τη θερινή περίοδο, η νεολαία της Βέροιας πραγματοποιεί θεάματα και συναυλίες στις όχθες του.

Λόγω του Βερμίου που είναι ένα κατάφυτο βουνό με πολλές πηγές, η πόλη έχει το πλεονέκτημα να διαθέτει πλούσιους υδατικούς πόρους. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της Βέροιας μάλιστα, που σπάνια συναντάται σε άλλες πόλεις στην Ελλάδα, είναι οι πάρα πολλές δημόσιες βρύσες με κρύο νερό που τρέχει 24 ώρες το 24ωρο. Αυτές είναι συνήθως χτιστές με κόκκινο τουβλάκι και βρίσκονται διάσπαρτες σε κάθε γωνιά της πόλης. Ο λόγος που οι βρύσες αυτές δεν κλείνουν, είναι η μεγάλη πίεση που υπάρχει μέσα στο δίκτυο της ύδρευσης και που με κάποιον τρόπο πρέπει να εκτονωθεί για να αποφευχθούν οι ζημιές στους αγωγούς.

Οι ανθισμένες ροδακινιές του κάμπου της Βέροιας, έγιναν κεντρικό θέμα στο ντοκιμαντέρ του National Geographic με τίτλο: "Europe From Above", κατατάσσοντάς την στους προορισμούς με αξιοθέατα παγκοσμίου φήμης. https://etravelnews.gr/anthismenes-rodakinies-verias-national-geographic/ Αρχείο:Ανθισμένες ροδακινιές.jpg

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται κυρίως στη γεωργία και συγκεκριμένα, εκτός άλλων φρούτων και λαχανικών, στην παραγωγή του ροδάκινου - επιτραπέζιου και βιομηχανικού. Η βιομηχανική υποδομή της περιοχής αφορά κυρίως στη συσκευασία και κονσερβοποιία των φρούτων. Στην περιοχή παρασκευάζεται κομπόστα και είδη φρουτοσαλάτας, προϊόντα τα οποία έχουν μεγάλη εξαγωγική επιτυχία κυρίως στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Η απόσταση οδικώς από την Αθήνα είναι 511 χλμ. και από τη Θεσσαλονίκη 73 χλμ. Επίσης συνδέεται σιδηροδρομικώς με τη γραμμή Θεσσαλονίκη - Πλατύ - Φλώρινα.

Πλησίον της πόλης διέρχεται η Εγνατία Οδός, η οποία ενώνει την πόλη με την Ηγουμενίτσα και τα Ιωάννινα προς τα δυτικά και την Θεσσαλονίκη, την Καβάλα και την Αλεξανδρούπολη προς τα ανατολικά.

Η Βέροια εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό που εγκαινιάστηκε το 1894 επί σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλωρίνης. Από το 2008, εξυπηρετείται από τον προαστιακό Θεσσαλονίκης ο οποίος συνδέει την πόλη με τη Θεσσαλονίκη και μετά και με την Έδεσσα.

Εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης (90χιλ).

Η τοπική κουζίνα της Βέροιας περιλαμβάνει φαγητά με μαγειρεμένα κρέατα, το χασάπικο, το χοιρινό με σέλινο ή πράσο, την τηγανιά, τους σαρμάδες, τα κεφτεδάκια, που στην τοπική διάλεκτο λέγονται και "μπαρμπούρια", το κουκουλωτό, το ζυγούρι με κυδώνι, το κυνήγι από τα δάση του Βερμίου, τις παραδοσιακές πίτες με σκληρό φύλλο κρούστας με γέμιση πράσου, τυριού ή χόρτων και τον αλμυρό μπάτζο, ο οποίος είναι ένα είδος τυριού. Ένα από τα πιο γνωστά εδέσματα της περιοχής είναι ο φασουλοταβάς ή φασουλονταβάς, δηλαδή φασόλια στο φούρνο και προέρχεται από τη λέξη " ταβάς" που στα τούρκικα σημαίνει ταψί.

Παραδοσιακό γλυκό της πόλης αποτελεί το ρεβανί που διατίθεται σε όλα σχεδόν τα ζαχαροπλαστεία της Βέροιας, αλλά και οι σιροπιαστοί λουκουμάδες. Στα εστιατόρια και στις ταβέρνες σερβίρονται συνήθως μετά το φαγητό ως κέρασμα. Επίσης, ένα παραδοσιακό σιροπιαστό γλύκισμα της Βέροιας είναι και τα μπαμπαδάκια ή μπαμπάδες.

Όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στην πόλη, βρίσκονται υπό την αιγίδα της Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολλαπλής Ανάπτυξης Βέροιας (ΚΕΠΑ) και είναι ο επίσημος φορέας πολιτιστικής πολιτικής του δήμου. Έχει την υποτεία του χώρου τεχνών της πόλης, γνωστού ως "Αντωνιάδειος Στέγη γραμμάτων και τεχνών" που διοργανώνει αριστουργηματικές εκδηλώσεις και πρωτοποριακά εκθέματα καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Επιπλέον υπό την εποπτεία της επιχείρησης βρίσκεται η δημοτική βιβλιοθήκη, το δημοτικό ωδείο, η σχολή χορού, εικαστικά εργαστήρια και η φιλαρμονική του δήμου. Στο συνεδριακό κέντρο της πόλης φιλοξενούνται θεατρικές και μουσικές παραστάσεις από διάφορα μέρη της Ελλάδας και του κόσμου. Θίασοι των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. της χώρας, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Εθνικού Θεάτρου κ.ά. που βρίσκονται σε περιοδεία επιλέγουν να παρουσιάσουν τα θεατρικά έργα τους στο ανοικτό θέατρο " Μελίνα Μερκούρη" στο Άλσος Παπάγου. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας κάθε χρόνο ανεβάζει παραστάσεις τη χειμερινή περίοδο στη Βέροια και τη θερινή περίοδο βρίσκεται σε περιοδεία σε όλη τη χώρα. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας διοργανώνει εκδηλώσεις και ημερίδες, ενώ το 2010 έλαβε το βραβείο "Πρόσβαση στη μάθηση 2010" του ιδρύματος Bill & Melinda Gates ως επιτυχές πρότυπο βιβλιοθήκης στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Δημόσια Βιβλιοθήκη: Στην καρδιά της πόλης φιλοξενείται μια υπερσύγχρονη βιβλιοθήκη ευρωπαϊκών προδιαγραφών, η οποία διαθέτει παιδικό τμήμα με εργαστήριο τεχνολογίας, υπολογιστές και κονσόλα παιχνιδιού και τμήμα ενηλίκων, με υπολογιστές με διαδικτυακή πρόσβαση και αναγνωστήριο. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας διοργανώνει καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου πολλά εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και για γονείς και ενήλικες (στα πλαίσια ημερίδων-σεμιναρίων). Στις 12 Αυγούστου 2010, το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates απένειμε το Βραβείο του "Πρόσβαση στη Μάθηση" 2010 ύψους US$1 εκατομμυρίου στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας για τη δημιουργική χρήση των υπηρεσιών πληροφόρησης και τεχνολογίας για την ικανοποίηση των οικονομικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών αναγκών περισσοτέρων από 180,000 ανθρώπων.

Σχολεία Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης: Στη Βέροια λειτουργούν δεκατέσσερα δημοτικά σχολεία, έξι γυμνάσια και πέντε λύκεια. Λειτουργεί επίσης εσπερινό γυμνάσιο και λύκειο.

Ποδόσφαιρο: Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα της Βέροιας έχει μία ξεχωριστή ιστορία, με περιόδους άνθησης στο ενεργητικό της αλλά και αρκετούς υποβιβασμούς σε κατώτερες κατηγορίες. Έχει αγωνιστεί αρκετές χρονιές στην Α' Εθνική (κερδίζοντας το προσωνύμιο "Βασίλισσα του Βορρά") και διαθέτει πολλά φυτώρια ποδοσφαιριστών που έχουν βγάλει πολλούς διάσημους παίκτες της Superleague.

Χειροσφαίριση: Η Βέροια είναι η μητρόπολη του ελληνικού χάντμπολ. Αγκάλιασε το άθλημα αυτό από τα πρώτα του βήματα στην χώρα μας και συνεχίζει να το αναπτύσσει μέχρι και σήμερα σε πολύ υψηλά επίπεδα. Γνωστότερη ομάδα της πόλης, ο Φίλιππος Βέροιας, είναι από τις λίγες επαρχιακές ομάδες που έχουν να επιδείξουν 9 Πανελλήνια Πρωταθλήματα σε ένα άθλημα και πλήθος συμμετοχών σε Ευρωπαϊκά Κύπελλα, καθώς και συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Τελικό (EHF Challenge Cup 2003).Μία άλλη ομάδα χάντμπολ της πόλης είναι ο Φέρωνας.

Άλλα αθλήματα: Ένα ακόμα άθλημα, στο οποίο η Βέροια έχει δώσει μεγάλους αθλητές, είναι το σκι. Το πρώτο χιονοδρομικό κέντρο της Ελλάδας, αυτό του Σελίου, έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς Βεροιώτες να έρθουν από νωρίς σε επαφή με τον χειμερινό αθλητισμό και πρωταθλητισμό. Η πόλη διαθέτει ακόμα μικρές ομάδες μπάσκετ, βόλεϊ, γυμναστικής και πινγκ-πονγκ, καθώς και ομίλους σκακιού, ορειβασίας και ποδηλασίας.

Βέροια 2008: Το 2008, διοργανώθηκε στη Βέροια η πρώτη ολυμπιάδα " Δημήτριος Βικέλας - Έτος Αθλητισμού και Νεολαίας", υπό τον τίτλο "Βέροια 2008", που θα συνεχιστεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Την ολυμπιάδα συνέστησαν ολυμπιακά αγωνίσματα που έλαβαν χώρα σε στάδια και αθλητικές εγκαταστάσεις σε όλη τη Βέροια και συμμετείχαν αθλητές και αθλητικοί σύλλογοι όλης της χώρας. Τη διοργάνωση της πρώτης και των επικείμενων Ολυμπιάδων έχουν αναλάβει οι Δήμοι: Βέροιας, Αθηναίων, Ιωαννίνων και Ερμούπολης και διεξάγονται προς τιμήν του Δημητρίου Βικέλα, του Πρώτου Προέδρου της Ολυμπιακής επιτροπής και των 100 χρόνων από το θάνατό του.

Φεστιβάλ Αλιάκμονα: Καλοκαιρινό φεστιβάλ που διεξαγόταν κάθε χρόνο δίπλα σε φράγμα του ποταμού Αλιάκμονα στον οικισμό Αγία Βαρβάρα και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από το κέντρο της Βέροιας. Διοργανώθηκε από το 2008 από τον Τοπικό Σύλλογο Νεολαίας της Βέροιας κάθε Ιούλιο. Κατά την διάρκεια του τετραήμερου φεστιβάλ διοργανώνονταν συναυλίες, αθλητικές δραστηριότητες ενώ υπήρχε η δυνατότητα κατασκήνωσης. Κάθε χρόνο συμμετείχαν γνωστοί τραγουδιστές και μπάντες, αλλά και τοπικά συγκροτήματα. Το φεστιβάλ προσέλκυσε πολλούς επισκέπτες από όλη την Βόρεια Ελλάδα. Τελευταία φορά διοργανώθηκε το καλοκαίρι του 2011.

Σωσίπατρος, σύντροφος του αποστόλου Παύλου (1ος αιώνας μ.Χ.), άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας

Κωνσταντίνος Καλλοκράτος, λόγιος και ποιητής του 17ου αιώνα

Μητροφάνης Κριτόπουλος, λόγιος, θεολόγος, πατριάρχης Αλεξανδρείας (1636-1639)

Ιωάννης Κωττούνιος, νεοαριστοτελικός φιλόσοφος και ευεργέτης του 17ου αιώνα

Νήφων Α΄, Οικουμενικός πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1310 - 1314)

Γεώργιος Κολέμης, οπλαρχηγός της Ελληνικής επανάστασης του 1821

Αντώνιος Νικολαΐδης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Στέφανος Παπαγάλος, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Θωμάς Ακριβόπουλος, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Ιωάννης Παπαργυρίου, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Δημήτριος Βικέλας, Πρώτος Πρόεδρος ΔΟΕ

Κωνσταντίνος Ρακτιβάν, δικαστικός, πολιτικός, πρώτος πρόεδρος του ΣτΕ

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πολιτικός

Γεωργία Ανεζίνη-Λεράκη, Συγγραφέας

Ευθύμης Βαρλάμης, Ζωγράφος - Γλύπτης - Αρχιτέκτονας

Χρήστος Ζαμπούνης, Συγγραφέας

Νίκος Ζιώγαλας, Τραγουδοποιός

Γιάννης Καισαρίδης, Συγγραφέας

Σόνια Θεοδωρίδου, Σοπράνο

Γιώργος Καραμίχος, Ηθοποιός

Παντελής Καφές, Ποδοσφαιριστής

Παύλος Κοντογιαννίδης, Ηθοποιός - Τραγουδιστής

Δημήτρης Μαυρόπουλος, Ηθοποιός

Μωρά στη Φωτιά, μουσικό συγκρότημα της ροκ

Παύλος Παυλίδης, Μουσικός - Στιχουργός - Τραγουδιστής

Μάγδα Πένσου, Ηθοποιός - Τραγουδίστρια

Κώστας Τσαρτσαρής, Ολυμπιονίκης, Καλαθοσφαριστής

Δημήτρης Τζιμούρτος, Ολυμπιονίκης, Χειροσφαιριστής

Σωκράτης Πατσίκας, Ηθοποιός

Γρηγόρης Σανίκης, Χειροσφαιριστής

Σοφία Υφαντίδου, Αργυρή μεσογειονίκης του επτάθλου

Γιώτης Τσαλουχίδης, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής

Στέλιος Σβαρνόπουλος, ποιητής

Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης, τραγουδιστής

Ματθαίος Τσαχουρίδης, λυράρης

Αναστασία Πάπαρη, Δρ Αρχιτέκτων - Πολεοδόμος Dipl., MSc, PhD (A.U.Th.), M. Phil. (U.C.L., The Bartlett)

Ο σημερινός δήμος Βέροιας προκύπτει από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Βέροιας, Βεργίνας, Μακεδονίδος, Δοβρά και Αποστόλου Παύλου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, που εφαρμόστηκε την 1η Ιανουαρίου του 2011. Ο πληθυσμός του ενιαίου δήμου ανέρχεται στους 66.547 κατοίκους, ενώ η έκταση που καταλαμβάνει αγγίζει τα 791,43 τ.χλμ.

1. Καμπανία είναι η περιοχή Χαλάστρας Θεσσαλονίκης και ανήκει εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη αυτή

2. Αναφέρεται στο 1,16,4 στις επιχειρήσεις των Αθηναίων εναντίον της Ποτίδαιας το 432 π.Χ

3. Χιονίδης, Γεώργιος (1970). ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ : ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ. Θεσσαλονίκη: [χ.ό.] σελ. 65. <<Το πιθανότερο είναι ότι η Βέροια κατελήφθη, οριστικώς, το αργότερο κατά το Μάρτιο ή κατά τον Απρίλιο του 1430 από τον Μουράτ Β΄,...>>

4. Ανέκδοτα έγγραφα και άγνωστα στοιχεία για κλεφταρματολούς και για την επανάσταση (1821-1822) στη Μακεδονία και ιδιαίτερα στον Όλυμπο, Γεώργιος Χ. Χιονίδης, Βέροια 1979

5. Τζαφερόπουλος Α. (φιλόλογος), Η Βέροια παραδίδεται στη μεγάλη πυρκαγιά. Περιοδικό "Μακεδονική Ζωή", τεύχος 85 (1973), σ. 34, 35.

6. . "Βεροιώτικες συνοικίες - Μπαρμπούτα". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-06-18https://web.archive.org/web/20170618070635/http://www.veriahistory.gr/%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1/%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82/item/6491-%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B1.

7. "Λαογραφικό Μουσείο Βλάχων". Museum Finder | Ανακαλύψτε τα Μουσεία της Ελλάδας.

8. "Τοπικές συνταγές". discover Veria. discover Veria. 21 Δεκεμβρίου 2018.

9. "Για εμάς | Εθνικό Χιονοδρομικό Κέντρο Σελίου". www.seli-ski.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2017.

Ταξιδιωτικός Οδηγός, Δυτική - Κεντρική Μακεδονία, εκδ. Explorer, 2003.

Ιάκωβος Μιχαηλίδης, "Μεταξύ παράδοσης και εκσυγχρονισμού: Βέροια 1900-1950", Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, Ερατεινή Ημαθία (Βέροια, 2004), σσ.378-398.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βέροια - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Βέροια είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του Δήμου Βέροιας και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας (νομού) Ημαθίας στην Κεντρική Μακεδονία. Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του Βερμίου, έχει πληθυσμό 43.158 κατοίκους (απογραφή 2011) και είναι έδρα της Μητρόπολης Βέροιας, Ναούσης και Καμπανίας Δεν υπάρχει ασφαλής προσδιορισμός της ετυμολογίας του ονόματος και υπάρχουν διάφορες εκδοχές περί αυτού.

# data[].attributes.body
Από το μουσικό Βαγγέλη αφιερωμένο στις Κατερίνες όλης της Ελλάδας...

# data[].attributes.attachment_link.title
ΡΙΝΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΕΡΙΝΑ (Μελίκη Ημαθίας) - Μακεδονικά τραγούδια

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΗΜΑΘΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΗΜΑΘΙΑΣ

# data[].attributes.body
Εικόνες βγαλμένες από παραμύθι...By Aggelos !

# data[].attributes.body
Ο εξερευνητής Άγγελος σας παρουσιάζει τα 10 κορυφαία αξιοθέατα της Πιερίας!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Περιοχή Πιερίας: Βρήκαμε κάποια πολύ καλά αποτελέσματα, αλλά μερικά είναι εκτός αυτής της περιοχής. Εμφανίζονται αποτελέσματα σε γειτονικές πόλεις.

Περιοχή Πιερίας: Να περιοριστεί η αναζήτηση σε αυτήν την περιοχή.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα 10 κορυφαία αξιοθέατα - Περιοχή Πιερίας - Tripadvisor

# data[].attributes.attachment_link.description
Περιοχή Πιερίας: Βρήκαμε κάποια πολύ καλά αποτελέσματα, αλλά μερικά είναι εκτός αυτής της περιοχής. Εμφανίζονται αποτελέσματα σε γειτονικές πόλεις. Περιοχή Πιερίας: Να περιοριστεί η αναζήτηση σε αυτήν την περιοχή.

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

# data[].attributes.body
Ο Σεφ Βαγγέλης προτείνει Μύδια Πιερίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Μύδια Πιερίας με τραχανά και μπούκοβο

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε αυτή τη συνταγή συνυφαίνονται δύο τοπικές παραδόσεις: τα μύδια, η καλλιέργεια των οποίων είναι σημαντική επιχείρηση στα παράλια της Πιερίας, και την τραχανόσουπα, ένα από τα πιο ευχάριστα πιάτα της ενδοχώρας, που συνήθως σερβίρεται με κεφτέδες. 5 κ.σ. εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ½ φλιτζ. ξινό τραχανά ή τραχανά νηστίσιμο (λαχανικών) 3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες ¼ κ.γ.

# data[].attributes.body
ΣΕΡΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΟΡΌ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ ΑΡΧΗΓΟ!

# data[].attributes.attachment_link.title
Χρονια πολλα στην ομορφη ρητινη πιεριας!!!

# data[].attributes.body
ΟΜΟΡΦΕς ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΠΙΕΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ ΓΙΑΝΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
Wonder Προτάσεις | Προτεινόμενα | Ν. Πιερίας | Περιοχές | WonderGreece.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Wondergreece.gr - Ο καλύτερος τρόπος να ανακαλύψετε την Ελλάδα!

# data[].attributes.headline
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ !!!

# data[].attributes.subject
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ !!!

# data[].attributes.body
Ευλογημένη με φυσική ομορφιά και προικισμένη με μία πλούσια ιστορία, η απίστευτη Χαλκιδική είναι ένα μέρος που αξίζει να εξερευνήσετε με τον Άγγελο !

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το HalkidikiTravel είναι ο online τουριστικός οδηγός σας για τη Χαλκιδική που αποτελεί τον πιο διάσημο τουριστικό προορισμό της Βόρειας Ελλάδας. Ένας τόπος προικισμένος με σπάνιες φυσικές ομορφιές, μαγευτικές ακτές που αγκαλιάζουν τις πεντακάθαρες παραλίες της Κασσάνδραςκαι της Σιθωνίας με τα γαλαζοπράσινα νερά και τη χρυσή άμμο.

Οι παραλίες της Χαλκιδικής σας περιμένουν να τις εξερευνήσετε, να κολυμπήσετε, να απολαύσετε τον ήλιο και να ζήσετε εσείς και η οικογένεια σας αξέχαστες εμπειρίες. Κατά τη διάρκεια των διακοπών σας, σας προτείνουμε να επισκεφτείτε τις πανέμορφες παραλίες της περιοχής, όπως ο Γλαρόκαβος στο Πευκοχώρι, οι παραλίες με τα Beach Bar στο Παλιούρι, η παραλία στο Σάνη, η παραλία Αϊ-Γιάννη και οι Σπαθιές στη Σιθωνία, η Τριστινίκα και η Τορώνη, οι διάσημες εξωτικές Καβουρότρυπες, η παραλία Καρύδι στη Βουρβουρού, αλλά και τις υπόλοιπες από τις 52 βραβευμένες με τη γαλάζια σημαία παραλίες της περιοχής.

Halkidiki Video

Δημοφιλείς παραλίες

Χωριά και παραλίες στη Χαλκιδική

Τα περισσότερα παραλιακά χωριά της Χαλκιδικής είναι οργανωμένα παρέχοντας στον επισκέπτη υψηλής ποιότητας τουριστικές υπηρεσίες καθώς υπάρχουν σε όλη τη Χαλκιδική πολυτελή τουριστικά θέρετρα, ξενοδοχεία, βίλλες αλλά και ενοικιαζόμενα δωμάτια για κάθε γούστο. Το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, η Κασσάνδρα, είναι κοσμοπολίτικο, με πολλά χωριά που τους καλοκαιρινούς μήνες σφίζουν από ζωή. Η Σιθωνία, το δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, σας προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία πιο κοντά στη φύση με μαγευτικές παραλίες.

Αν αναζητάτε πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα θα σας προτείναμε την περιοχή του Σάνη όπου βρίσκεται το Porto Sani Village & Spa και της Ποτίδαιας με το διάσημο Pomegranate Spa Hotel. Στο Νέο Μαρμαρά στη Σιθωνία δεσπόζει το Πόρτο Καρράς και η ιστορική Βίλλα Γαλήνη. Επίσης πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα θα βρείτε και στην Καλλιθέα, στο Πευκοχώρι, στη Χανιώτη και σε άλλες περιοχές.

Αν αναζητάτε έντονη νυχτερινή ζωή, η Καλλιθέα στην Κασσάνδρα είναι σίγουρα ο πρώτος σας προορισμός. Στα πολυσύχναστα νυχτερινά μαγαζιά της περιοχής μπορείτε να διασκεδάσετε μέχρι το πρωί. Η Χαλκιδική είναι γνωστή και για το καλό φαγητό. Εδώ θα απολαύσετε την εμπειρία της απόλυτης μεσογειακής κουζίνας. Βραβευμένα εστιατόρια υπάρχουν σε όλη την περιοχή, όπου μπορείτε να απολαύσετε παραδοσιακά εδέσματα. Τα πιο φρέσκα ψάρια θα τα βρείτε στο Πόρτο Κουφό.

Αν είστε λάτρεις της κατασκήνωσης και του κάμπινγκ σας προτείνουμε να επισκεφτείτε τη Σιθωνία, όπου υπάρχουν οργανωμένα κάμπινγκ όπως το Καλαμίτσι.

Ένας τόπος ευλογημένος, το Άγιο Όρος πλαισιώνει τη μοναδική ταξιωτική εμπειρία της Χαλκιδικής. Το Άγιο Όρος είναι μία αυτόνομη μοναστική πολιτεία, χαρακτηρισμένη ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Στα 20 μοναστήρια κατασκευασμένα στη βυζαντινή εποχή, διαμένουν περισσότεροι από 2000 μοναχοί. Η είσοδος στο Άγιο Όρος επιτρέπεται μόνο στους άντρες με ειδική άδεια, ωστόσο υπάρχουν εκδρομικά σκάφη που πλέουν γύρω απο το Άγιο Όρο και δίνουν τη δυνατότητα σε όλους να θαυμάσουν τα μοναστήρια και άλλα αξιοθέατα της φύσης από κοντά.

Στις σελίδες του HalkidikiTravel θα βρείτε αναλυτικές πληροφορίες για τη Χαλκιδική, τα σημεία ενδιαφέροντος, τις παραλίες, τα χωριά, και άλλες τουριστικές υπηρεσίες. Μέσα από τις σελίδες μας μπορείτε να κλείσετε ξενοδοχεία και άλλα καταλύμματα για τη διαμονή σας στη Χαλκιδική, να βρείτε φθηνά αεροπορικά εισιτήρια, αλλά και να ενημερωθείτε για δραστηριότητες που θα κάνουν τη διαμονή σας στη Χαλκιδική μοναδική και αξέχαστη.
Σας περιμένουμε στη Χαλκιδική!

# data[].attributes.attachment_link.title
Halkidiki Travel - Expert picks for your vacation in Halkidiki

# data[].attributes.attachment_link.description
Το HalkidikiTravel είναι ο online τουριστικός οδηγός σας για τη Χαλκιδική που αποτελεί τον πιο διάσημο τουριστικό προορισμό της Βόρειας Ελλάδας. Ένας τόπος προικισμένος με σπάνιες φυσικές ομορφιές, μαγευτικές ακτές που αγκαλιάζουν τις πεντακάθαρες παραλίες της Κασσάνδραςκαι της Σιθωνίας με τα γαλαζοπράσινα νερά και τη χρυσή άμμο.

# data[].attributes.body
ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ ΝΑ ΧΟΡΕΨΟΥΜΕ ΚΑΡΣΙΛΑΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΜΑΚΔΑΣ

# data[].attributes.body
Από το Άγιο Όρος ο Σεφ Βαγγέλης σας προτείνει μπακαλιάρο αγιορείτικο!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σε ένα μικρό μπολ ρίχνουμε 150 ml ζεστό νερό, τον ντοματοπελτέ, το κόκκινο πιπέρι, τη ρίγανη, το κύμινο, την κανέλα και το ξίδι και ανακατεύουμε. Σε μια φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα (πλασοτέ) βάζουμε τον μπακαλιάρο και τακτοποιούμε ολόγυρα τις πατάτες. Ρίχνουμε τόσο νερό ώστε να καλύψει τις πατάτες και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για περίπου 2 λεπτά, μέχρι να αρχίσουν τα υγρά να κοχλάζουν. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, τη δάφνη, τους κόκκους πιπεριού και 150 ml από το ελαιόλαδο και μαγειρεύουμε για περίπου 5 λεπτά, μέχρι να αναμειχθούν τα αρώματα και οι γεύσεις. Με τρυπητή κουτάλα βγάζουμε προσεκτικά τον μπακαλιάρο σε ένα σκεύος και τον αφήνουμε στην άκρη. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με το καπάκι, χαμηλώνουμε τη φωτιά και μαγειρεύουμε για περίπου 30 λεπτά, μέχρι να μισομαλακώσουν οι πατάτες. Ξαναβάζουμε τον μπακαλιάρο στην κατσαρόλα, περιχύνουμε με τον αραιωμένο ντοματοπολτό και σείουμε την κατσαρόλα, να αναμειχθεί η σάλτσα με τα υπόλοιπα υλικά. Μαγειρεύουμε για άλλα 20 λεπτά, μέχρι να γίνει ο μπακαλιάρος και να δέσει ελαφρώς η σάλτσα. Περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού και το υπόλοιπο ελαιόλαδο, σκορπίζουμε το μαϊντανό και αποσύρουμε από τη φωτιά. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με το καπάκι και αφήνουμε το φαγητό να σταθεί για περίπου 10 λεπτά.

Σερβίρουμε τον μπακαλιάρο με τις πατάτες στα πιάτα, περιχύνουμε γενναιόδωρα με τη σάλτσα και σερβίρουμε.

Στο ποτήρι μας: Ενα ελαφρύ, ερυθρό κρασί, χωρίς έντονες τανίνες. Ενα Μούχταρο ή ένα Λημνιό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βακαλάος αγιορείτικος με πατάτες και κόκκινη σάλτσα

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε ένα μικρό μπολ ρίχνουμε 150 ml ζεστό νερό, τον ντοματοπελτέ, το κόκκινο πιπέρι, τη ρίγανη, το κύμινο, την κανέλα και το ξίδι και ανακατεύουμε. Σε μια φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα (πλασοτέ) βάζουμε τον μπακαλιάρο και τακτοποιούμε ολόγυρα τις πατάτες.

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

# data[].attributes.body
ΕΝΑΣ ΟΜΟΡΦΟΣ
ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ!!!!
ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ..
ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

# data[].attributes.body
Τρίγωνα Πανοράματος συνταγή από το Βαγγέλη με τη βοήθεια του Άκη...

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Άκης Πετρετζίκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Τρίγωνα Πανοράματος | Άκης Πετρετζίκης

# data[].attributes.headline
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

# data[].attributes.subject
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

# data[].attributes.body
ΦΎΓΑΜΕ ΓΙΑ ΛΑΔΑΔΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Σ ΑΝΑΖΗΤΩ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ

# data[].attributes.headline
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

# data[].attributes.subject
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!

# data[].attributes.body
Ένα μικρό αφιέρωμα στα 100 χρόνια της κόρης του βορρά από τον εξερευνητή Άγγελο !

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ιστορία της Θεσσαλονίκης σε 10΄.wmv

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

# data[].attributes.body
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΩΧΙΑ
<<ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ>>
ΣΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΦΤΩΧΟΜΑΝΑΣ!!!
ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Λευκός Πύργος, το αναμφισβήτητο τοπόσημο της Θεσσαλονίκης, στις ωραιότερες φωτογραφίες, με την "άλλη" ματιά φωτογράφων με πάθος και φαντασία!

Μια εξαιρετική δουλειά και επιλογή από εκατοντάδες φωτογραφίες, από τα μέλη της ομάδας Thessaloniki Arts and Culture photos!

(Οι φωτογραφίες είναι πνευματική ιδιοκτησία των δημιουργών. Για οποιαδήποτε χρήση μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους. Το όνομα του κάθε δημιουργού αναγράφεται κάτω από την αντίστοιχη φωτογραφία του, ακριβώς όπως αναγράφει το προφίλ του στο Facebook.)

Adonis Keramidas

Apostolis Xatzivasileiou

David Xc

Dimitris Symeonidis

Dimitris Symeonidis

Eirene Kiaou

Evangelia Meimeti

George Papadopoulos

Grigoris Varnavas

Katerina Petridou

Konstantinos Evgenidis

Konstantinos Evgenidis

Konstantinos Evgenidis

Konstantinos Tolias

Leuteris Tsotsos

Leuteris Tsotsos

Maria Achtsioglou

Panos Kazanasmas

Popi Petrou

Silenced Eyes

Stavros Zembilis

Stavros Zembilis

Thanos Charisis

Απόστολος Σιμόπουλος

Γεώργιος Αργυριου

Γεώργιος Αργυριου

Γιώτα Δημητρίου

Θάνος Καριάς

Θάνος Καριάς

Κατερίνα Λεβενιώτη

κωστας κωνσταντινιδης

κωστας κωνσταντινιδης

κωστας κωνσταντινιδης

κωστας κωνσταντινιδης

κωστας κωνσταντινιδης

Μιχάλης Αγιαννίδης

Πάνος Καραδούκας

Πασχάλης Έλλην

Νοπη Τρυφωνιδου

Thessaloniki Arts and Culture

# data[].attributes.attachment_link.title
Λευκός Πύργος: οι ωραιότερες φωτογραφίες με "άλλη" ματιά

# data[].attributes.attachment_link.description
Λευκός Πύργος, το αναμφισβήτητο τοπόσημο της Θεσσαλονίκης, στις ωραιότερες φωτογραφίες, με την "άλλη" ματιά φωτογράφων με πάθος και φαντασία! Μια εξαιρετική δουλειά και επιλογή από εκατοντάδες φωτογραφίες, από τα μέλη της ομάδας Thessaloniki Arts and Culture photos! (Οι φωτογραφίες είναι πνευματική ιδιοκτησία των δημιουργών. Για οποιαδήποτε χρήση μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους.

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΚΙΛΚΙΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΚΙΛΚΙΣ

# data[].attributes.headline
ΚΙΛΚΙΣ ΜΕ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

# data[].attributes.body
ΚΙΛΚΙΣ ΜΕ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟ ΚΙΛΚΙΣ!!! ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ ΓΙΑΝΝΗ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Νομός Κιλκίς είναι ένας από τους 51 νομούς και ήταν μια αυτοδιοικητική δομή της σύγχρονης Ελλάδας, ενώ σήμερα αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, μια υποδιαίρεση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία και καταλαμβάνει την έκταση των Καλλικρατικών δήμων Κιλκίς και Παιονίας. Συνορεύει στα βόρεια με τη Βόρεια Μακεδονία, στα νότια με τον νομό Θεσσαλονίκης, στα ανατολικά με τον νομό Σερρών και στα δυτικά με τον νομό Πέλλας. Ιδρύθηκε το 1934 με το Νόμο 6311/8-10-1934 και καταργήθηκε το 2010 με το Ν.3852/2010 ( Πρόγραμμα Καλλικράτης). Έκτοτε αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς. Τα όρια του νομού καθορίστηκαν το 1935 με το Διάταγμα 5/16-3-1935 και η συνολική του επιφάνεια ήταν 2.505 τ.χλμ.

Η περιοχή του νομού Κιλκίς έχει πλούσια ιστορία, από την εποχή του Τρωικού πολέμου έως και σήμερα. Τόπος κατοικίας Παιόνων στα δυτικά και Κρηστώνων στα ανατολικά κατά την Τρωική εκστρατεία, αποτελούσε κέντρο της περιοχής λόγω της στρατηγικής θέσης. Η Αμυδών (σημερινό Αξιοχώρι), ήταν ξακουστή πρωτεύουσα της Παιονίας. Εκεί εμφανίζεται η αρχαιότερη χρήση σιδήρου στη νότιο Βαλκανική. Οι Παίονες της Αμυδώνας συμμετέχουν στον Τρωικό Πόλεμο με τον βασιλιά και τον Αστερόπαιο. Σημαντικές πόλεις επίσης, ήταν η Καραβία (σημερινός Λιμνότοπος) και οι Χαίται (σημερινή Ποντοηράκλεια), επίσης πόλεις Παιόνων. Πόλεις Κρηστώνων είναι το Ίωρον (σημερινό Παλατιανό), όπου και ο ναός του Διονύσου και οι Κλιταί (σημερινή Ξυλοκερατιά). Κατά το 12ο αιώνα π.Χ. η περιοχή της Παιονίας και Αμφαξίτιδας κατοικήθηκε από Κρήτες, που ονομάστηκαν Βοττιαίοι, λόγω του οικιστή Βόττωνα. Οι Βοττιαίοι ίδρυσαν, στην περιοχή την Αταλάντη (σημερινή Αξιούπολη), τη Γόρτυνα (σημερινή Γοργόπη) και την Ειδομένη. Στις αρχές της αρχαϊκής περιόδου, η περιοχή δέχεται επιδρομές Φρυγών από δυτικά και Θρακών από ανατολικά. Οι Φρύγες εγκαθίστανται τελικά στην περιοχή και ιδρύουν τη Βαϊρό (σημερινό Κάστρο) στην Αμφαξίτιδα και τις Βραγύλες (σημερινό Μεταλλικό) στην Κρηστωνία.

Ο Σέλευκος Α΄ ο Νικάτωρ, γενάρχης της δυναστείας των Σελευκιδών από την Ευρωπό

Την κλασική περίοδο, η περιοχή εισέρχεται στο βασίλειο των Μακεδόνων και έκτοτε ακολουθεί τη μοίρα της υπόλοιπης Ελλάδας. Οι Παίονες περιορίζονται στην περιοχή της Δοβήρου (Δοϊράνη). Ιδρύονται σημαντικές ελληνικές πόλεις όπως η Μόρρυλος ή Μορρία Ύλη (σημερινοί Άνω Απόστολοι) με το περίφημο Ασκληπιείο, η Καλλίνδοια και η Ευρωπός. Σημαντικός οικισμός υπήρχε επίσης και στο σημερινό Μικρόδασος, όπου ταυτοποιείται ναός του Απόλλωνος. Μετά την έλευση των Ρωμαίων, η περιοχή πέφτει σε δυσμένεια λόγω των πολλαπλών και συνεχών επιδρομών από βόρειους λαούς. Σημαντική πόλη όμως, παραμένει το Ίωρον. Επίσης ιδρύεται το Κάλλικουμ, Callicum (ή μετέπειτα Γκάλλικουμ, Gallicum), κοντά το σημερινό Κιλκίς, που αποτελεί σημαντικό κέντρο συλλογής χρυσού, προερχόμενου από τον ποταμό Εχέδωρο (σημερινό Γαλλικό). Οι Ρωμαίοι ιδρύουν επίσης, τα Ταυριανά (Tauriana), το σημερινό Πολύκαστρο. Με τον ερχομό του Χριστιανισμού ιδρύονται δύο επισκοπές στην περιοχή: η Επισκοπή Δοβήρου (2ος μ.Χ. αιώνας) με έδρα τη Δόβηρο και η Επισκοπή Καλλίκου με έδρα την Κάλλικο. Οι επιδομές των Σλάβων κατά τους 6ο και 7ο αιώνα, αν και προκάλεσαν πολλές καταστροφές, δεν άλλαξαν την εθνική και θρησκευτική κατάσταση στην περιοχή, καθώς προσπέρασαν και δεν έδωσαν δείγματα μετέπειτα εγκατάστασης ή παρουσίας. Τον ένατο αιώνα εγκαθίστανται στην κοιλάδα του Αξιού, οι , Περσικής καταγωγής που εκχριστιανίστηκαν και χρησιμοποιούνταν μισθοφορικά από το Βυζαντινό Αυτοκράτορα Θεόφιλο. Οι Βαρδάροι, έκτοτε αναφερόμενοι ως Βαρδαριώτες, που εξαιτίας τους ονομάστηκε αργότερα και ο Αξιός Βαρδάρης, ήταν κλειστή κοινωνία και δεν έρχονταν σε επαφή με τους γύρω Έλληνες. Έκτοτε η αρχαία Καραβία μετονομάστηκε σε και το 10ο αιώνα ιδρύεται η Επισκοπή Βαρδαριωτών με έδρα τη Βάρδαινα. Το 10ο αιώνα επιδράμουν στην περιοχή και τη λεηλατούν. Τότε παύει και η Επισκοπή Καλλίκου, καταστρέφεται η Κάλλικος και πολλοί κάτοικοι καταφέυγουν στη Μονή της Παναγίας Καλλικούς, στο σημερινό Κιλκίς. Λίγο αργότερα τον 11ο αιώνα, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας εγκατέστησε επίσης στην κοιλάδα του Αξιού Ογούζους Τούρκους (Ούγγρους όπως αποκαλούνταν) που επέδραμαν από Βορρά, προκειμένου να εκχριστιανιστούν και να πάψουν τις λεηλασίες. Αυτοί αναμείχθηκαν με τους Βαρδάρους, και έκτοτε αναφέρονται συνολικά ως Βαρδαριώτες. Το 13ο αιώνα παύει και η Επισκοπή Δοβήρου, καθώς η Δόβηρος καταστρέφεται μετά της άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους. Κατά την τελευταία Βυζαντινή περίοδο και ενώ οι επιδρομές από βορρά συνεχίζονται, γίνονται κάποια αμυντικά έργα. Οχυρώνεται ξανά ή Βαϊρός (Κάστρο) και χτίζεται το Γυναικόκαστρο.

Ο επίσκοπος Πολυανής Θεόκλητος Πολυειδής, μεγάλος διδάσκαλος του Γένους και λόγιος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Με τον ερχομό των Οθωμανών Τούρκων (14ος αιώνας) και τους διωγμούς κατά των Ελλήνων, η περιοχή αν και βρίσκεται σε παρακμή, αποκτά μία πολιτική σταθερότητα μετά τον 15ο αιώνα. Η μεταξουργία και υφαντουργία βρίσκονται σε άνθηση και παραχωρούνται σημαντικά προνόμια στη Γουμένισσα, τη Γρίβα και τα γύρω χωριά. Λόγω της αγροτικής οικονομίας όμως, έρχονται στην περιοχή πολλοί Βούλγαροι αγροτοεργάτες οι οποίοι βαθμιαία, εκτοπίζουν το ελληνικό στοιχείο από πεδινούς οικισμούς, προς τα ορεινά. Τον 15ο αιώνα ιδρύεται στην περιοχή η Επισκοπή Πολυανής, με έδρα την Πολυανή. Συγκεκριμένα, εώς 1560 υπάγονταν απ' ευθείας στη Μητρόπολη Λητής και Ρεντίνης, ενώ έως το 1564 ήταν αυτόνομη με Πρόεδρο Πολυανής τον τότε μητροπολίτη Λητής Δαμασκηνό Στουδίτη. Το 1564 ιδρύθηκε επίσημα ως μητρόπολη με προσωρινό μητροπολίτη, το Δαμασκηνό Στουδίτη, ενώ το 1565 τοποθετήθηκε ο Μακάριος. Πρόκειται για τη που είχε καταστραφεί 250 χρόνια πριν, και πλέον αναφέρεται με νέο όνομα. Το 16ο αιώνα ήδη οι Βαρδαριώτες (Βαρδάροι και Ογούζοι) έχουν εκχριστιανιστεί και εξελληνιστεί πλήρως (πολλοί έχουν παράλληλα εξισλαμιστεί) και αποφασίζεται η παύση της Επισκοπής Βαρδαριωτών και η υπαγωγή της στην Επισκοπή Πολυανής που πλέον ονομάζεται Επισκοπή Πολυανής και Βαρδαριωτών (με τον καιρό ο δεύτερος προσδιορισμός εξέλειψε αφού και η αναφορά σε "Βαρδαριώτες", είχε εκλείψει ήδη από το 14ο αιώνα). Κατά τους αγώνες των Ελλήνων για την απελευθέρωσή τους από τους Τούρκους συμμετείχαν οι κάτοικοι της περιοχής Μητροπόλεως Πολυανής (σήμερα Δοϊράνη, Σκόπια) στον 5ο και 6ο Ενετοτουρκικό πόλεμο ( 1687 - 1715) στην Πελοπόννησο, όταν επίσκοπος ήταν Θεόκλητος Πολυειδής. Το 1716 με την υποστήριξη της Αυστρίας, οι κάτοικοι της περιοχής του νομού Κιλκίς συμμετείχαν στην ενθουσιώδη εξέγερση της Μακεδονίας υπό τον μητροπολίτη Σιατίστης και Σισανίου, Ζωσιμά Ρούση. Στα τέλη του 18ου αιώνα, σημαντικότερη πόλη της περιοχής του νομού Κιλκίς είναι τα Λιβάδια. Στην επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του νομού Κιλκίς συμμετέχουν άμεσα (όπως ο Ζαφείριος Σταματιάδης από την Ειδομένη) ή έμμεσα (συλλέγοντας οπλισμό). Την περίοδο εκείνη, Μητροπολίτη Πολυανής ήταν ο Θεοδόσιος, στη δικαιοδοσία του οποίου, υπάγονταν το μεγαλύτερο τμήμα της σημερινής Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς. Λόγω της αθρόας συμμετοχής των κατοίκων στις επαναστατικές κινήσεις της περιοχής, αλλά και των εξεγέρσεων της γειτονικής Γευγελής και Στρώμνιτσας, το 1822 οι Οθωμανικές αρχές κατέστρεψαν και λεηλάτησαν την πόλη του Κιλκίς, καθώς και το Καρασούλι (Πολύκαστρο), το Αμάτοβο (Άσπρος), τα Αλτσάκ Καλύβια, το Αρτζάν (Κάστρο), το Καλίνοβο (Σουλτογιανναίικα), το Τσιφλίκ Μαχαλά (Λαγκαδοχώρι) και το Σέχοβο (Ειδομένη). Το 1828 η περιοχή μαστίζεται από επιδρομές Τουρκαλβανών ληστών.

Οι Κιλκισιώτες Μακεδονομάχοι Ιωάννης Βίλιογλου (Ράμναλης) από Ίσωμα (αρ.) και Λάζαρος Δογιάμας από Καστανερή (δεξ.)

Στα χρόνια που ακολουθούν επικρατεί βίαιος ανταγωνισμός μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων για την επικράτηση στην περιοχή με αποκορύφωμα το Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). Την περίοδο αυτή η περιοχή ανέδειξε σημαντικούς Μακεδονομάχους, όπως ο Μιχαήλ Σιωνίδης, ο Γεώργιος Δοϊτσίνης, οι αδερφοί και Γεώργιος (Γκόνος) Δογιάμας (από την Καστανερή) και ο Ιωάννης Βίλιογλου ή Ράμναλης (από το Ίσωμα). Τελικά η Παιονία απελευθερώνεται κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο (1912) και ο υπόλοιπος νομός κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο (1913) μετά την ιστορική μάχη του Κιλκίς. Στην περιοχή προσφεύγουν και πολλοί Έλληνες, από της περιοχές βορείως των συνόρων (όπως Γευγελή, Στρώμνιτσα κ.α.).

Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή αποτελεί το σημαντικότερο κέντρο επιχειρήσεων των συμμάχων που μετά τις μάχες Σκρα-Κιλκίς-Λαχανά διασπούν το Μακεδονικό μέτωπο του Γερμανοβουλγαρικού Άξονα. Ακολουθούν οι ανταλλαγές πληθυσμών με Βουλγαρία ( 1919) και Τουρκία ( 1923), με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν από την περιοχή οι κάτοικοι με βουλγαρική συνείδηση και οι μουσουλμάνοι και να εγκατασταθούν πρόσφυγες από Βόρειο και Ανατολική Θράκη, Μικρά Ασία, Καππαδοκία και Πόντο. Τη δεκαετία του 1920, σημειώνεται έξαρση ληστειών στην περιοχή. Τη δεκαετία του '30 έγιναν σημαντικά εγγυοβελτιωτικά έργα και αποξηράθηκαν οι δίδυμες λίμνες Αρζάν - Αματόβου, με σκοπό την αγροτική ανάπτυξη. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή υφίσταται τις οδυνηρές συνέπειες της Γερμανικής κατοχής και του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε. Μετά το πέρας του εμφυλίου πολέμου, πολλοί κάτοικοι με σλαβική συνείδηση (που είχαν παραμέινει εκούσια το 1919), κατέφυγαν στην τότε Γιουγκοσλαβία. Από το 1949 έως και σήμερα η ανάπτυξη του νομού Κιλκίς είναι συνεχής και σήμερα συνιστά έναν σημαντικό πόλο ανάπτυξης και πολιτισμού της Μακεδονίας.

Προσφυγική κρίση

Ήδη από το 2014 η περιοχή της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, έχει καταστεί το μοναδικό σημείο εξόδου των προσφύγων από την Ελλάδα. Το 2015 δημιουργήθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ο καταυλισμός της Ειδομένης που φιλοξενεί έως και 7.000 πρόσφυγες, ενώ το 2016 έχει δημιουργηθεί ένας καταυλισμός από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, έξω από το Πολύκαστρο επί της ΠΑΘΕ, που φιλοξενεί έως 1.000 πρόσφυγες. Με κυβερνητική απόφαση έχουν σχεδιαστεί το ίδιο έτος 4 νέοι καταυλισμοί σε Νέα Καβάλα, Χέρσο, Δροσάτο και Κεντρικό, με δυνατότητα φιλοξενίας έως 7.000 ο καθένας. Έτσι, η Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς των 80.000 κατοίκων θα φιλοξενεί έως 36.000 πρόσφυγες από Συρία και Ιράκ, καθώς και μετανάστες από Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μαρόκο κ.α., καθιστώντας την έτσι το κύριο σημείο διαμονής των προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα στην πορεία τους προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Τελικά, το 2016 λειτουργούν στην περιοχή 2 κρατικοί καταυλισμοί ( Νέας Καβάλας και Χέρσου) και τρεις ιδιωτικοί ( Ειδομένης, Ευζώνων και Πολυκάστρου) συνολικού πληθυσμού, άνω των 22.000. Το καλοκαίρι του 2016 σχεδιάστηκε η μετεγκατάσταση όλων των μεταναστών και προσφύγων από διάφορα σημεία της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, στο Χωρύγι, σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο πυρομαχικών που αγοράστηκε από το δημόσιο, με χωρητικότητα άνω των 9.000 ανθρώπων.

Ο νομός Κιλκίς περιβάλλεται, από ανατολικά από την οροσειρά των Κρουσσίων με τα όρη Δύσωρο και Μαυροβούνι που αποτελούν το φυσικό σύνορο με το νομό Σερρών. Η ψηλότερη κορυφή των Κρουσσίων είναι στο Μαυροβούνι στα 1.179 μέτρα. Δυτικά δεσπόζει το όρος Πάικο, φυσικό σύνορο με το νομό Πέλλας, με ψηλότερη κορυφή τα 1.650 μέτρα. Βορειοδυτικά ορθώνεται η Κερκίνη, που αποτελεί ένα φυσικό τείχος που χωρίζει, από τη μια την Ελλάδα και από την άλλη, Βουλγαρία και Σκόπια. Στον νομό Κιλκίς, η ψηλότερη κορυφή είναι 1.874 μέτρα. Ανάμεσα σε αυτά τα όρη δημιουργούνται δύο κοιλάδες, που αποτελούν και τις λεκάνες απορροής των δύο ποταμών του νομού. Δυτικά, η λεκάνη του Αξιού, που διαρρέει το νομό κάθετα, από Βορρά προς Νότο, με τους παραποτάμους του: Μέγα Ρέμα και Σείριο δυτικά. Από ανατολικά συμβάλλουν στον Αξιό, το Ρέμα Βούρκου (ή ρέμα Βρυσούλων) που πηγάζει από τα υψώματα του Γυναικοκάστρου και χύνεται στον Αξιό μέσω της τάφρου του Ανθοφύτου. Ένας άλλος ανατολικός παραπόταμος είναι το Αγιάκι που πηγάζει από την περιοχή του Χέρσου και αφού συμβάλει σ' αυτόν ο Σιλεμλής (που πηγάζει από το ομώνυμο χωριό της Σκόπια) καταλήγει στον Αξιό μέσω του καναλιού του Λιμνοτόπου. Στο Μέγα Ρέμα (Κοτζάντερε) έχει σχηματιστεί η τεχνητή λίμνη του Μεταλλείου. Επίσης σε έναν παραπόταμο του Μεγάλου Ρέματος, (βορειοδυτικά) σχηματίζεται ένας καταρράκτης που χύνεται στη Σμαραγδένια λίμνη. Στα ανατολικά του νομού σχηματίζεται η λοφώδης λεκάνη του Γαλλικού ή Εχέδωρου ποταμού (παλαιότερα λεγόταν και Γομαροπνίχτης, λόγω των ξαφνικών πλημμύρων του) με κυριότερο παραπόταμο, το Σπανό. Στο νομό σχηματίζονται δύο μεγάλες λίμνες. Βόρεια η λίμνη Δοϊράνη, η οποία είναι χωρισμένη στη μέση, μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων και νότια η Πικρολίμνη, η οποία είναι ξακουστή για τα ιαματικά λασπόλουτρά της. Επίσης, πολύ γνωστή είναι η Σμαραγδένια λίμνη μεταξύ Σκρα και Κούπας, λόγω του καταρράκτη και των γαλάζιων νερών της. Στο νομό έχει δημιουργηθεί και η τεχνητή λίμνη Αρζάν στο κέντρο της παλαιάς αποξηραθείσας λίμνης, καθώς και η λίμνη Μεταλλείου στο Μέγα Ρέμα, στις πλαγιές του Πάικου.

Από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος "Καλλικράτης", ο Νομός Κιλκίς αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, με έδρα το Κιλκίς, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Με τη συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 11 σε 2 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:

Ονοματεπώνυμο (γέννηση-θάνατος)

Από

Έως

Σημειώσεις

Χρήστος Γκουντενούδης (1961-)

1η Ιανουαρίου 2011

31 Αυγούστου 2014

Γεωπόνος, πρώτος αιρετός αντιπεριφερειάρχης Κιλκίς.

Περικλής Κολότσιος (1945-2015)

1 Σεπτεμβρίου 2014

9 Ιουλίου 2015

Γιατρός, απεβίωσε εν ενεργεία.

Ιούλιος 2015

Σημερινός

Επανεξελέγη το 2019 και το 2023.

Αλέξανδρος Καραθόδωρος, πολιτικός, υπουργός Συγκοινωνιών (Λατόμι)

Κωνσταντίνος Τριαρίδης, πολιτικός, υπουργός Βορείου Ελλάδος (Κιλκίς)

Κώστας Κιλτίδης, πολιτικός, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (Κάτω Απόστολοι)

Γιώργος Φλωρίδης, πολιτικός, βουλευτής, υπουργός (Σταυροχώρι)

Γιάννης Αμανατίδης, πολιτικός, υφυπουργός εξωτερικών (Λαγκαδοχώρι)

Γιώργος Γεωργαντάς, πολιτικός, υφυπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης (Αγία Παρασκευή)

Παντελής Σαββίδης, δημοσιογράφος ΕΤ3, διευθυντής εφημερίδας (Αξιούπολη)

Βίκυ Χατζηβασιλείου (1964-) , νομικός, δημοσιογράφος, πολιτικός, τηλεπαρουσιάστρια ΕΤ3, Αlpha TV (Κιλκίς)

Φαίη Σκορδά (1980-), θεατρολόγος, κριτικός τέχνης & τηλεπαρουσιάστρια TV 100, MEGA, ANT1 (Κιλκίς)

Πόπη Τσαπανίδου, δημοσιογράφος (Καμπάνης)

Βασίλης Φθενάκης (1937-), Ανθρωπολόγος/Ανθρωπογενετικός, Ψυχολόγος, Καθηγητής, Επίτιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Μόσχας και Zhejiang University for International Studies/Κίνα, επίτημος διδάκτορας των Πανεπιστημίων Κρήτης και Χαροκοπείου (Κιλκίς)

Μιχάλης Μπέλλης, ποδοσφαιριστής και προπονητής (Πολύκαστρο)

Δημήτριος Μάρκος (1971-), παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής ΠΑΟ, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Άρη, Σέφιλντ Γιουνάιτεντ (Κιλκίς)

Παγώνης Βακαλόπουλος, ποδοσφαιριστής (Πολύκαστρο)

Νίκος Παπαδόπουλος (1971-), παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Άρη, Ξάνθης, Εργοτέλη, ΟΦΗ και προπονητής Ολυμπιακού Λευκωσίας, Καβάλας (Κιλκίς)

Ευανθία Μάλτση, διεθνής καλαθοσφαιρίστρια (Γουμένισσα)

Γιώργος Αθανασιάδης, ποδοδσφαιριστής Αστέρα Τρίπολης, ΑΕΚ, Σερίφ Τίρασπολ (Μελάνθιο)

1. "Μια σύντομη αναφορά στην Εκκλησιαστική Ιστορία του Κιλκίς, Κωνσταντίνος Βαστάκης, θεολόγος". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2016.

2. "Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον, Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατά τους αγώνας του έθνους, Αθ. Ε. Καραθανάση, Καθηγητού του Α.Π.Θ.". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2011.

3. Ελληνική Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, Τόμος 25, σελ. 252

4. Ελληνική Ιστορία, Τουρκοκρατία και Ελληνική Επανάσταση, Καθημερινή, σελ. 34

5. "Οι Αρχιερείς στον Αγώνα του 1821, Πέτρος Α. Γεωργαντζής, Ξάνθη 1985". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2016.

6. Γεώργιος Χ. Χιονίδης, διάλεξη: Τα ληφθέντα υπό των Τούρκων μέτρα κατά των Ελλήνων επαναστατών του 1821 εις την Μακεδονίαν (ανάτυπον από Μακεδονικά ΙΑ΄ τεύχος. 27), Θεσσαλονίκη 1971

7. "Η εξόντωση των Αλβανών ληστών της Πύλης στο Μοναστήρι (μέσα 1830), η καταδίωξη των τελευταίων Μακεδόνων κλεφταρματολών (1830-1834) και η εξάλειψη του θεσμού τους" Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, Σελ.4

8. iefimerida, Στήνουν πέντε νέους χώρους για πρόσφυγες, σε Κιλκίς και Γιαννιτσά, 25 Φεβρουαρίου 2016

9. Ηλεκτρονική Εφημερίδα του Κιλκίς: Ειδήσεις.gr, Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016, Νικόλαος Τερζενίδης, ΟΧΙ στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων στο νομό Κιλκίς

10. Aπεβίωσε ο αντιπεριφερειάρχης Κιλκίς Περικλής Κολότσιος, newsbomb.gr, 9 Ιουλίου 2015, ανάκτηση 29 Ιουλίου 2018.

# data[].attributes.attachment_link.title
Νομός Κιλκίς - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Νομός Κιλκίς είναι ένας από τους 51 νομούς και ήταν μια αυτοδιοικητική δομή της σύγχρονης Ελλάδας, ενώ σήμερα αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, μια υποδιαίρεση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία και καταλαμβάνει την έκταση των Καλλικρατικών δήμων Κιλκίς και Παιονίας.

# data[].attributes.body
Ο Μουσικός Άγγελος παρουσιάζει Αρχαιοελληνικά μουσικά όργανα από το Κιλκίς σε όλον τον κόσμο !

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαιοελληνικά μουσικά όργανα από το Κιλκίς σε όλον τον κόσμο

# data[].attributes.body
Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΡΕΑΤΟΠΙΤΑ..

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κρεατόπιτα

Μακεδονίτικη

Υλικά για 4-6 άτομα

6 χωριάτικα φύλλα

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο

1 μεγάλο κρεμμύδι

500γρ. πράσα κομμένα σε μικρά κομματάκια

300γρ. κιμάς χοιρινός

αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση

Ρίχνουμε στο τηγάνι το μισό λάδι και σοτάρουμε πρώτα το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και μετά από λίγο ρίχνουμε τα πράσα και τα αφήνουμε μέχρι να τραβήξουν τα υγρά τους. Κατόπιν σοτάρουμε και τον κιμά για 7-10 λεπτά, προσθέτουμε το αλάτι και το πιπέρι, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε τη γέμιση να κρυώσει.
Λαδώνουμε ένα ταψί και βάζουμε τα 3 φύλλα στον πάτο λαδώνοντάς τα εναλλάξ , ρίχνουμε τη γέμιση και στο τέλος βάζουμε από πάνω τα άλλα 3 φύλλα, λαδώνοντάς τα κι αυτά εναλλάξ. Χαράζουμε την πίτα σε κομμάτια και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 50 λεπτά.

Επιμέλεια & φωτογράφηση συνταγών:
Στέλλα Σπανού
Συγγραφέας Βιβλίων Μαγειρικής, Βραβευμένη Φωτογράφος

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αγροτουρισμός

# data[].attributes.attachment_link.description
Υλικά για 4-6 άτομα 6 χωριάτικα φύλλα 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο 1 μεγάλο κρεμμύδι 500γρ. πράσα κομμένα σε μικρά κομματάκια 300γρ. κιμάς χοιρινός αλάτι & πιπέρι Εκτέλεση Ρίχνουμε στο τηγάνι το μισό λάδι και σοτάρουμε πρώτα το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και μετά από λίγο ρίχνουμε τα πράσα και τα αφήνουμε μέχρι να τραβήξουν τα υγρά τους.

# data[].attributes.body
Σπήλαιο Αγίου Γεωργίου Φωτογραφίες από το Βαγγέλη...

# data[].attributes.body
ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗΣ ΣΕΡΡΕΣ ΜΕ ΟΔΗΓΟ ΤΟΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ ΓΙΑΝΝΗ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο νομός Σερρών είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας. Από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και μία από τις επτά της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, στο Περιφερειακό Συμβούλιο της οποίας κατέχει τις 5 από τις 61 έδρες. Έιναι ο μεγαλύτερος σε έκτασή νομός στην Βόρεια Ελλάδα, ενώ ο νομός Σερρών διαθέτει τα περισσότερα χωριά από κάθε άλλον νομό στην ελληνική επικράτεια.

Ανατολικά συνορεύει με τους νομούς Δράμας και Καβάλας και δυτικά με τους νομούς Θεσσαλονίκης και Κιλκίς. Στα βόρεια συνορεύει με τη Βουλγαρία ( Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ) και με τη Βόρεια Μακεδονία.

Ανήκει στους πεδινότερους νομούς της Ελλάδας, δεδομένου ότι το 48% της συνολικής έκτασης του χαρακτηρίζεται σαν πεδινό-ημιορεινό. Περικλείεται δυτικά από τις οροσειρές Κερκίνης- Βερτίσκου-Κερδυλίων, ανατολικά από τις οροσειρές Ορβήλου- Μενοικίου- Παγγαίου, ενώ βόρεια δεσπόζει το όρος Μπέλες. Το νομό διασχίζει ο ποταμός Στρυμώνας, που πηγάζει από τη Βουλγαρία και εκβάλλει στο Στρυμονικό κόλπο (Ορφανού). Κυριότερος παραπόταμός του είναι ο Αγγίτης, στο ανατολικό τμήμα του νομού, όπου ρέει μεταξύ του Παγγαίου και του Μενοικίου όρους, σχηματίζοντας το φαράγγι του Αγγίτη, δίπλα στα Σπήλαια της Αλιστράτης.

Ο νομός Σερρών, που εκτείνεται στην κοιλάδα του κάτω ρου του Στρυμώνα, κατοικήθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια από διάφορους πληθυσμούς. Εκτός από τους αυτόχθονες, άλλοι γνωστοί πληθυσμοί που είχαν εγκατασταθεί εδώ ήταν οι Φρύγες (Βρύγες), οι Στρυμόνιοι, οι Παίονες και στους ιστορικούς χρόνους διάφορες θρακικές φυλές, όπως ήταν οι Οδόμαντες, οι Βισάλτες, οι Σιντοί και οι Ηδωνοί, οι οποίοι έδωσαν και το όνομά τους στις περιοχές όπου κατοίκησαν : Οδομαντική, Βισαλτία, Σιντική και Ηδωνίδα. Στα μέσα περίπου του 5ου π.Χ. αιώνα Αθηναίοι άποικοι ίδρυσαν κοντά στις εκβολές του Στρυμόνα την Αμφίπολη, η οποία αναδείχτηκε στη σημαντικότερη πόλη της ευρύτερης περιοχής. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση διαπιστώνεται η εγκατάσταση Ρωμαίων, ιδίως μετά την ίδρυση της γειτονικής ρωμαϊκής αποικίας των Φιλίππων, της οποίας η επικράτεια (territorium) είχε συμπεριλάβει μέσα στα όριά της το ΝΑ τμήμα του νομού Σερρών. Τέλος, στα αυτοκρατορικά χρόνια μαρτυρούνται εγκαταστάσεις μεταναστών από την Ελληνική Ανατολή και κυρίως από τη Μ. Ασία. Οι παραπάνω πληθυσμοί, όπως και οι άποικοι, εκμεταλλεύτηκαν τα πλούσια δάση και βοσκοτόπια, τις απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τα πλούσια μεταλλεία (χρυσού, αργύρου, χαλκού και σιδήρου) της περιοχής. Πολύ προνομιακή ήταν, από συγκοινωνιακή άποψη, η γεωγραφική θέση του νομού, καθώς ήλεγχε ένα σπουδαίο σταυροδρόμι αρχαίων δρόμων, οι οποίοι εξασφάλιζαν την επικοινωνία του Αιγαιακού κόσμου (ακτές Στρυμονικού κόλπου) με τη Βαλκανική παραδουνάβια ενδοχώρα, όπως και την επικοινωνία μεταξύ Ανατολής και Δύσης, καθώς η Εγνατία οδός διέσχιζε το νότιο τμήμα του νομού. Από άποψη τοπογραφίας, στο νομό Σερρών έχουν εντοπιστεί πολλές θέσεις πόλεων και αγροτικών οικισμών (κωμών), που είχαν ιδρυθεί κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή. Από τις αρχαίες πηγές μας είναι γνωστά τα ονόματα ορισμένων πόλεων, όπως είναι η Σίρις - Σίρρα ( Σέρρες), η Δραβήσκος, η Γάζωρος, η Σκοτούσσα, η Ηράκλεια, η Ευπορία, η Βέργη, η Ορέσκεια, η Τράγιλος κ.ά.

Σταθμός στην ιστορία του Βυζαντίου υπήρξε η Μάχη του Κλειδίου επί Αυτοκράτορος Βασιλείου Β´ του Βουλγαροκτόνου, που με ορμητήριο την πόλη των Σερρών κατανίκησε τους Βουλγάρους το 1014 στη θέση , μεταξύ των οροσειρών της Κερκίνης και του Δυτικού Ορβήλου (περιοχή Σιντικής κοντά στον Προμαχώνα).

Η Μάχη του Δημητρίτζη διεξήχθη το έτος 1185, στην περιοχή της Σιντικής, μεταξύ των δυνάμεων του Βυζαντινού στρατού και των Νορμανδών του Βασιλείου της Σικελίας, οι οποίοι είχαν πρόσφατα αλώσει την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τη Θεσσαλονίκη. Ήταν καθοριστική Βυζαντινή νίκη, η οποία τερμάτισε οριστικά την Νορμανδική απειλή για την Αυτοκρατορία.

Οι κάτοικοι του νομού είναι είτε γηγενείς Έλληνες είτε πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο. Η συνολική έκταση του νομού ανέρχεται σε 3.967,744 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που είναι το 3% της έκτασης της Ελλάδας. Το 41% της συνολικής έκτασης του νομού είναι καλλιεργήσιμες εκτάσεις, γεγονός που καθορίζει και την κύρια ασχολία των κατοίκων του νομού.

Από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος "Καλλικράτης", ο νομός Σερρών αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Σερρών (με έδρα τις Σέρρες) της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Με την συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 22 σε 7 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:

Δήμοι και κοινότητες του νομού Σερρών όπως ίσχυσαν έως το 2010

Αντιπεριφερειάρχες

Λίμνη Κερκίνη

Αλιστράτη: Το φαράγγι του ποταμού Αγγίτη

Στο νομό υπάρχουν αξιόλογοι αρχαιολογικοί και ιστορικοί τόποι, όπως:

1. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών). ISBN 960-7265-16-5.

2. [2] Αρχειοθετήθηκε 2018-06-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999 (Ιστoσελίδα του Δήμου Σερρών)

3. Nicetae Choniatae Historia, Τόμος 23, σελ.469

4. Ιστορία του ελληνικού έθνους - Τόμος δ΄, Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, περιεχόμενα

5. ΒΑΣΙΛΕΙΩ ΤΩ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙ ΜΝΗΜΟΝΕΣ ΔΕΙΝΩΝ ΑΕΘΛΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΗΣ ΤΟΔΕ ΛΑΪΝΟΝ ΕΠΙΓΟΝΟΙ ΣΤΗΣΑΝ ΔΟΞΗΣ ΑΪΔΙΟΝ

# data[].attributes.attachment_link.title
Νομός Σερρών - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο νομός Σερρών είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας. Από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και μία από τις επτά της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, στο Περιφερειακό Συμβούλιο της οποίας κατέχει τις 5 από τις 61 έδρες.

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΣΕΡΡΩΝ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΣΕΡΡΩΝ

# data[].attributes.body
Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΣΕΡΡΑΪΚΉ ΓΙΑ ΠΡΩΙΝΌ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Εκτέλεση

Ξεκινάμε να φτιάξουμε τη Σερραϊκή μπουγάτσα με κρέμα, βάζοντας σε κατσαρόλα το γάλα µε τη ζάχαρη να ζεσταθεί. Ρίχνουμε το αλάτι, τις βανίλιες και το σιμιγδάλι βροχηδόν και ανακατεύουμε µε σύρμα μέχρι να βράσει και να δέσει η κρέμα. Μόλις πήξει τη βγάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το βούτυρο. Ανακατεύουμε να λιώσει καλά. Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει και να σφίξει ελαφρά.

Βουτυρώνουμε ένα ρηχό ταψί για πίτα 34 ή 36 εκ. Στρώνουμε ακτινωτά (να περισσεύει πολύ φύλλο έξω) 9 φύλλα ραντίζοντάς τα ενδιάμεσα µε λίγο λιωμένο βούτυρο. Αδειάζουμε την κρύα κρέμα σε λεπτή στρώση. Γυρίζουμε προς τα µέσα τα φύλλα που εξέχουν, πάνω στην κρέμα. Καλύπτουμε µε τα υπόλοιπα βουτυρώνοντάς τα καλά µε το πινέλο. Μπήγουμε τα περισσεύματα μέσα στο ταψί µε σπάτουλα, όπως στο γαλακτομπούρεκο.

Ψήνουμε την μπουγάτσα στους 200°C για 25΄-30΄, να ροδίσει καλά το φύλλο. Κόβουμε σε κομματάκια και πασπαλίζουμε µε κανελοζάχαρη.
Extra tips
-Χρησιμοποιήστε ρηχό, μεγάλο ταψί, γιατί πρέπει να βγει σε λεπτή στρώση η μπουγάτσα.
-Εάν την αναποδογυρίσετε στη μέση του ψησίματος σε άλλο ταψί θα ξετρελαθείτε µε το τραγάνισμα των φύλλων.
-Δοκιμάστε να φτιάξετε τομοναδικό χειροποίητο φύλλο για μπουγάτσα.

Διαβάστε οπωσδήποτε και όλα τα μυστικά μου για να φτιάχνετε πάντα τέλειες μπουγάτσες με σίγουρη επιτυχία .

Αν σας άρεσε η Σερραϊκή μπουγάτσα με κρέμα, ρίξτε μια ματιά και στην παρακάτω εύκολη συνταγή

Η γρήγορη μπουγάτσα της τεμπέλας

# data[].attributes.attachment_link.title
Σερραϊκή Μπουγάτσα | Συνταγή | Argiro.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Ξεκινάμε να φτιάξουμε τη Σερραϊκή μπουγάτσα με κρέμα, βάζοντας σε κατσαρόλα το γάλα µε τη ζάχαρη να ζεσταθεί. Ρίχνουμε το αλάτι, τις βανίλιες και το σιμιγδάλι βροχηδόν και ανακατεύουμε µε σύρμα μέχρι να βράσει και να δέσει η κρέμα. Μόλις πήξει τη βγάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το βούτυρο.

# data[].attributes.body
Παραδοσιακοί χοροί γλεντιού από τον Μουσικό Άγγελο !

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραδοσιακοί Χοροί Σερρών (HD)

# data[].attributes.body
Πανέμορφα Φλαμίνγκο στη Λίμνη Κερκίνη ... Φωτογραφία από το Βαγγέλη!!!

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ.Ο ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΦΕ ΣΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΕΦΕΝΕΔΑΚΙ ΜΕ ΘΕΑ ΘΑΛΑΣΣΑ!!!

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ.Ο ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΦΕ ΣΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΕΦΕΝΕΔΑΚΙ ΜΕ ΘΕΑ ΘΑΛΑΣΣΑ!!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 01/08/2019.

Για την τοπική αυτοδιοίκηση του Νομού Καβάλας, δείτε: Π.Ε. Καβάλας και Π.Ε. Θάσου.

Ο Νομός Καβάλας είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας. Συνορεύει με τους νομούς Σερρών στα Δυτικά, στα Βορειοδυτικά του με το Νομό Δράμας, στα Βορειοανατολικά με το Νομό Ξάνθης, ενώ προς Νότια βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος.

Κατατάσσεται 34ος ως προς την έκταση έκταση νομός της χώρας και καταλαμβάνει επιφάνεια 2.111 τ.χμ., από τα οποία τα 18 τ.χμ. είναι εσωτερικά ύδατα, και 20ος σε πληθυσμό με 58.663 κατοίκους. Διαιρούνταν σε 4 επαρχίες, 7 δήμους και 66 κοινότητες έως το 1997 και με τον Καποδίστρια σε 11 δήμους. Η μεγαλύτερη πόλη και μοναδική του νομού είναι η Καβάλα (58.663) η οποία είναι και η πρωτεύουσα του νομού και ακολουθούν οι κωμοπόλεις Χρυσούπολη (8.004) και Ελευθερούπολη (4.360).

Ως Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καβάλας αποτελούσε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας στο Ανατολικό τμήμα της, με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη και στεγαζόταν αρχικά στο κτίριο Ζιουντί, ενώ αργότερα έγινε η μεταστέγασή της στο διοικητήριο.

Το έδαφος του νομού είναι ορεινό κατά 55%, ημιορεινό κατά 24% και πεδινό κατά 21%. Στο ανάγλυφο του νομού δεσπόζουν τρεις μεγάλοι ορεινοί όγκοι: το Παγγαίο στο Δυτικό τμήμα, στα όρια με το νομό Σερρών, τα όρη της Λεκάνης στο Βορειοανατολικό τμήμα, στα όρια με τους νομούς Δράμας και Ξάνθης και το όρος Σύμβολο στο Νότιοδυτικό τμήμα, απέναντι και παράλληλα με το Παγγαίο. Μεταξύ των ορέων αυτών ή στα όριά τους σχηματίζονται οι πεδινές εκτάσεις του νομού. Σημαντικότερο υδάτινο ρεύμα του νομού είναι ο ποταμός Νέστος, ο οποίος ρέει στα όρια του νομού με το νομό Ξάνθης και αρδεύει την πεδιάδα της Χρυσουπόλεως.

Οι ακτές του νομού, που εκτείνονται μεταξύ των εκβολών του Στρυμώνα και του Νέστου, στο Δυτικό τμήμα τους είναι χαμηλές και μονότονες, κατόπιν, καθώς στρέφονται προς Βόρεια, όπου απολήγει το όρος Σύμβολο, γίνονται ψηλότερες, αλλά πάντα αλίμενες, έως το ακρωτήριο Βρασίδας, στην Νέα Πέραμο, δυτικό όριο του Κόλπου της Καβάλας, μετά το οποίο σχηματίζεται ο όρμος των Ελευθερών, του Παληού, της Τόσκας, του Μπάτη, της Καλαμίτσας ως τον μυχό, όπου βρίσκεται το λιμάνι της Καβάλας και είναι 105 χιλιομέτρων. Το κλίμα του νομού είναι μεσογειακό στην παράκτια ζώνη, με βροχοπτώσεις 400-600 χλστ., γίνεται όμως ηπειρωτικό προς Βόρεια με διπλάσιες βροχοπτώσεις.

Η περιοχή έγινε παγκοσμίως γνωστή για την άφιξη των δημοκρατικών στρατευμάτων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ενόψει της ιστορικής μάχης των Φιλίππων και από την άλλη για την άφιξη του Αποστόλου Παύλου, κάνοντας τη Νεάπολη (σημερινή Καβάλα) πρώτη Ευρωπαϊκή πόλη που δέχτηκε το Χριστιανισμό.

Η πόλη της Καβάλας είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους "Σύμβολο" και είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη και λιμένας της Μακεδονίας καθώς επίσης και ένα από τα στρατηγικότερα λιμάνια της Βορείου Ελλάδας. Η ιστορία της Καβάλας ξεκινά από του Προϊστορικούς χρόνους και εκτείνεται μέχρι σήμερα. Οι αναφορές για αυτήν από τη μία χάνονται στις ομηρικές αφηγήσεις και από την άλλη καταγράφονται στα αρχεία της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Είναι διάσημη για τα μεγαλοπρεπή έργα Βυζαντινών και Τούρκων (όπως το Κάστρο και οι Καμάρες) όσο και για το ότι αποτέλεσε γενέτειρα του Μεχμέτ Αλί, αντιβασιλέα της Αιγύπτου. Παράλληλα η νεότερη ιστορία της πόλης παρουσιάζει εξίσου ενδιαφέρον, τόσο για την καπνεργασία και τις πρώτες απεργίες στα Βαλκάνια (1896) όσο και για την πλούσια βιομηχανική δραστηριότητα με κυρίαρχη αυτή της εξόρυξης πετρελαίου. Η ανάπτυξη του εμπορίου κατέστησε αναγκαία την κατασκευή νέου λιμανιού στην Βιομηχανική Περιοχή της πόλης. Οι εργασίες κατασκευής του νέου λιμένα της Καβάλας "Φίλιππος Β" ξεκίνησαν το 1990 και έχει ήδη ολοκληρωθεί το Δυτικό κρηπίδωμα. Από τον Οκτώβριο του 2002 έχει μεταφερθεί όλος ο μηχανολογικός εξοπλισμός και η εμπορική κίνηση εξυπηρετείται πλέον από αυτό.

Οι Φίλιπποι ήταν αρχαία πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας με αρχικό όνομα , η οποία μετονομάστηκε από τον Φίλιππο Β΄ που αντιλήφθηκε την οικονομική και στρατηγική σημασία της πόλης και την κατέλαβε. Στον αρχαιολογικό χώρο έχουν γίνει ανασκαφές, τα ευρήματα των οποίων εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Φιλίππων. Αναστηλωτικές εργασίες έχουν γίνει στα περισσότερα μνημεία του Αρχαιολογικού Χώρου Φιλίππων. Σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πρόγραμμα στερέωσης, αναστήλωσης και ανάπλασης του αρχαίου θεάτρου, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος 1994 "Ιστορικά Κτήρια και Χώροι Θεαμάτων".

Στις 31 Μαρτίου 1915 συστήνεται ο Νομός Δράμας με το Βασιλικό Διάταγμα της 31-3-1915 (Φ.Ε.Κ. 120/1915 τ.Α') "περί διοικητικής διαιρέσεως των νέων χωρών", με έδρα του Νομού να ορίζεται η πόλη της Δράμας.

Με το προαναφερθέν Βασιλικό Διάταγμα, ο Νομός Δράμας διαιρέθηκε σε τέσσερις υποδιοικήσεις, κατά κόσμον γνωστές και ως επαρχίες, Δράμας, Καβάλλας (προσαρτήθηκε και η τέως υποδιοίκηση (Θάσου), Πραβίου (Ελευθερουπόλεως) και Σαρή Σαμπάν (Νέστου). Με το Διάταγμα της 3ης Οκτωβρίου 1916 της Προσωρινής Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. Πρ. Κυβ. 9), που είχε έδρα την Θεσσαλονίκη ανασυστάθηκε η Επαρχία Θάσου. Στις 23 Οκτωβρίου 1918 (Φ.Ε.Κ. 225/1918 τ.Α'), αποσπάστηκε η Υποδιοίκηση της Θάσου από τη Γενική Διοίκηση της Θεσσαλονίκης και προσαρτήθηκε ξανά στο Νομό Δράμας. Στη συνέχεια με το Β.Δ. της 30 ης Ιουνίου 1920 (Φ.Ε.Κ. 158/1920), συστήθηκε στο Νομό Δράμας η Επαρχία Ζυρνόβου, με έδρα το Ζύρνοβο (Νευροκόπι).

Λογότυπο του νομού

Ο Νομός Καβάλας δημιουργήθηκε με τη Νομοθεσία .3191 της 11ης Αυγούστου 1924 (δημοσίευση Φ.Ε.Κ. 193/1924 τ.Α') "περί συστάσεως του Νομού Καβάλας", τότε οι επαρχίες Καβάλας, Νέστου, Πραβίου και Θάσου αποσπάστηκαν από το Νομό Δράμας και αποτέλεσαν το Νομό Καβάλας.

Ιστορικά με το Ν. 2218/9-6-1993 (Φ.Ε.Κ. 90/13-6-1994 τ. Α'), συστάθηκαν, ως δεύτερη βαθμίδα Ο.Τ.Α., οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις (Ν.Α.), καταργήθηκαν τα μεικτά Νομαρχιακά Συμβούλια και καθιερώθηκαν τα αιρετά Νομαρχιακά και Επαρχιακά Συμβούλια.

Με το Π.Δ.( Προεδρικό Διάταγμα) 30/1996 ("Κώδικας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης" Κ.Ν.Α.) κωδικοποιήθηκε και συμπληρώθηκε ο Ν. 2218/1994, δυνάμει του οποίου είχαν ιδρυθεί ως Ο.Τ.Α. Β΄ βαθμού οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις.

Οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις ήταν δημόσια νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητες μεταξύ τους, με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, χωρίς δικαίωμα εποπτείας στις πράξεις και τα όργανα των Ο.Τ.Α. Α΄ βαθμού.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 και 2 του Ν. 2240/94 και το Π.Δ. 62/1995 συστάθηκε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με χωρική αρμοδιότητα τις περιφέρειες των Νομών Δράμας, Καβάλας και Ξάνθης, προσωρινή έδρα την Ξάνθη (με άλλο νομοθέτημα αργότερα η έδρα έγινε οριστική) και ονομασία "Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας - Καβάλας Ξάνθης", η οποία περιλάμβανε τους Νομούς Δράμας, Καβάλας και Ξάνθης.

Κάθε Νομός ή Νομαρχία αποτελεί Νομαρχιακό Διαμέρισμα της ενιαίας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Έδρα του Νομαρχιακού Διαμερίσματος είναι η έδρα του αντίστοιχου Νομού ή της Νομαρχίας. Σε κάθε Νομαρχιακό Διαμέρισμα εκλέγεται αριθμός Νομαρχιακών Συμβούλων ανάλογος με τον πληθυσμό του, κατά τις διακρίσεις της παραγράφου 2 του άρθρου 4. Στην περιοχή μας κάθε Νομαρχιακό Συμβούλιο είχε 25 μέλη.

Με το νόμο 2539/1997 καταργήθηκαν οι 4 επαρχίες και συγχωνεύθηκαν δήμοι και κοινότητες και από τους 73 (7 δήμοι και 66 κοινότητες) πρωτοβάθμιους ΟΤΑ παρέμειναν 11 δήμοι.

Με το Νόμο 3852/2010 οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήαεις καταργούνται και μετονομάζονται σε Περιφερειακές Ενότητες υπαγόμενες σε μία ενιαία ευρύτερη Περιφέρεια. Η Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας υπάγεται στη Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με πρωτεύουσα την Κομοτηνή. Το 2011 ο Νόμος Καβάλας διασπάστηκε σε δύο ΠΕ, την ΠΕ Καβάλας και την ΠΕ Θάσου. Ο θεσμός του Νομάρχη αντικαταστάθηκε από τον αντίστοιχο του Αντιπεριφερειάρχη ο οποίος είναι ο Θεόδωρος Μαρκόπουλος. Επίσης συγχωνεύθηκαν δήμοι και από 11 δήμοι έγιναν 3, συν ένας στη Θάσο.

Δείτε επίσης: Διοικητική διαίρεση νομού Καβάλας

Οι πρώην νομάρχες είναι οι εξής:

Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση

Στα αριστερά διακρίνεται το κτίριο της πρώην Νομαρχίας Καβάλας

# data[].attributes.attachment_link.title
Νομός Καβάλας - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 01/08/2019. Για την τοπική αυτοδιοίκηση του Νομού Καβάλας, δείτε: Π.Ε. Καβάλας και Π.Ε. Θάσου.

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

# data[].attributes.body
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΜΕ ΚΟΥΤΑΛΙΑ !!!
ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Χορός με τα κουτάλια-Ν. Καβάλας (Χοροστάσι)

# data[].attributes.body
ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΑΓΕΙΡΑΣ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΑ ΓΙΑΠΡΑΚΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ - ΓΙΑΠΡΑΚΙΑ - ΣΑΡΜΑΔΑΚΙΑ

# data[].attributes.body
Φρούριο και Καμάρες
Το σήμα κατατεθέν της Καβάλας από το φωτογράφο Βαγγέλη...

# data[].attributes.body
Ο μουσικός Άγγελος σας παρουσιάζει ντόπια τραγούδια σε σύγχρονη ενορχήστρωση !

# data[].attributes.attachment_link.title
ΝΤΟΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ-Traditional Songs of Drama

# data[].attributes.headline
ΝΟΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

# data[].attributes.subject
ΝΟΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

# data[].attributes.body
ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΙ ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΜΑ !

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τόπος με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, η Δράμα
διαμόρφωσε και ιδιαίτερες διατροφικές συνήθειες. Η κουζίνα της
είναι απλή στον τρόπο μαγειρέματος, όμως πλούσια σε συνδυασμό
υλικών. Οι γαστρονομικές συνήθεις των ντόπιων, αλλά και την
Ελλήνων προσφύγων της Μ.Ασίας του Πόντου, της Καππαδοκίας και της
ΒΑ Θράκης, καθώς και των τουρκόφωνων, των πομακόφωνων, των Ρομά,
των Αρμενίων αλλά και των σαρακάτσων, δημιούργησαν στο
πέρασμα του χρόνου μια πολύ γευστική κουζίνα, με συνταγές που
"παντρεύουν" τη Θράκη και τη Μακεδονία.

Η ιδιομορφία του εδάφους του νομού Δράμας, οι κλιματολογικές
συνθήκες, τα μεγάλα ποτάμια, όπως ο Νέστος, που τον διασχίζουν και
τον καθορίζουν, τα μεγάλα λεκανοπέδια, όπως αυτό του Νευροκοπίου
και οι ατέλειωτες ορεινές εκτάσεις συνθέτουν ένα τοπίο
μοναδικό. Προϊόντα που καλλιεργούνται είναι κυρίως δημητριακά,
όσπρια, φρούτα και λαχανικά.

ΠΑΤΑΤΕΣ & ΦΑΣΟΛΙΑ
ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

Το λεκανοπέδιο του Νευροκοπίου είναι ένας τόπος δημιουργικών
αντιθέσεων. Από τη μία είναι γνωστό για τους δριμύτατους χειμώνες
του και τις πολικές του θερμοκρασίες, κι από την άλλη διαθέτει ένα
χρυσοφόρο κάμπο, όπου καλλιεργείται η καλύτερη ελληνική πατάτα, η
οποία όπως και τα περίφημα φασόλια του τόπου είναι προϊόντα
Π.Ο.Π.

Τα γευστικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά της πατάτας Νευροκοπίου
την κάνουν περιζήτητη στις αγορές, τόσο για άμεση κατανάλωση όσο
και για βιομηχανική χρήση.

Κάθε φθινόπωρο στις πολιτιστικές εκδηλώσεις "Ημέρες
Πατάτας", έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε νοστιμότατα
εδέσματα με βάση την πατάτα και να ακούσετε τοπικούς ρυθμούς και
τραγούδια.

ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ

Στην αρχαιότητα η Δράμα αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα
κέντρα της διονυσιακής λατρείας και έφερε το όνομα "Ηδωνίδα
Γη". Η παράδοση αυτή, σε συνδυασμό με τη γεωγραφική θέση της
Δράμας στην πεδιάδα που περικλείεται από τα όρη Παγγαίο και
Φαλακρό, αλλά και το κλίμα, προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για την
καλλιέργεια αμπελώνων και την παραγωγή κρασιού υψηλής ποιότητας. Ο
συνδυασμός του υψόμετρου με το ιδιαίτερο κλίμα και την ποιότητα του
χώματος δίνει στα τοπικά κρασιά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Στο νομό καλλιεργούνται γηγενείς και ξένες ποικιλίες, οι
κυριότερες ελληνικές όπως είναι το Ασύρτικο με απαλό κίτρινο χρώμα
και φρουτώδες άρωμα, το Λήμνιο με το ξεχωριστό άρωμα και την απαλή
γεύση, ο Ροδίτης και το Αθήρι. Οι ξένες ποικιλίες που
καλλιεργούνται είναι Cabernet Sauvignon, Gabernet Franc &
Meklot (κόκκινα κρασιά) και Sauvignon Blanc & Chardonnay (λευκά
κρασιά).

Η αμπελοκαλλιέργεια τα τελευταία χρόνια αποκτά νέα δυναμική. Τα
κρασιά της Δράμας αποκτούν όλο και πιο μεγάλη αναγνώριση στην
ελληνική και διεθνή αγορά.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ
ΔΡΑΜΑΣ: ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ

Στην τοπική κουζίνα της Δράμας, υπερέχουν τα προϊόντα της
κτηνοτροφικής παραγωγής, τα άφθονα ποταμίσια ψάρια, οι πίτες, τα
χειροποίητα ζυμαρικά και οι παραδοσιακές συνταγές των κατοίκων
ποντιακής και σαρακατσάνικης καταγωγής που ζουν στο νομό.

Χαρακτηριστικά ποντιακά πιάτα της περιοχής είναι ο σορβάς (σούπα
με γιαούρτι), τα τσιριχτά, τα ύβριστα, το κεσκέκ (κοτόπουλο με
σιτάρι), ο τραχανάς. Ισλί κιοφτέ, χουνκιάρ μπεγεντί, γκιούλπασι. Τα
ντόπια ψητά κρέατα και η τοπική πέστροφα υπερέχουν σε γεύση και
άρωμα.

Από την σαρακατσάνικη παράδοση ξεχωρίζουν η λαχανόπιτα
(χοντροκομμένα φύλλα που τοποθετούνται σε ένα ταψί και
βουτυρώνονται καλά βάζοντας μία στρώση από ψιλοκομμένο λάχανο,
κρεμμύδια, τυρί, αλάτι, πιπέρι, βούτυρο ή λάδι). Γαλατόπιτα (μείγμα
από αλεύρι αλάτι και ζάχαρη που βράζεται ώσπου να πήξει. Μπαίνει
ανάμεσα σε χοντροκομμένα φύλλα και ψήνεται με λίγο βούτυρο). Η πίτα
αυτή γίνεται το Πάσχα και του Άϊ Γιώργη. Η στριφτόπιτα, η
ψαρόπιτα και πολλές άλλες. Ανοίγουν πολύ λεπτά φύλλα με τον πλάστη.
Σε ένα φύλλο μπαίνει τυρί και τραχανάς, τυλίγεται σφιχτά σε μάκρος
(ρολό). Κάθε τυλιγμένο φύλλο μπαίνει γύρω-γύρω σε στρογγυλό
βουτυρωμένο ταψί, το ένα κοντά στο άλλο. Γίνεται μια πίτα στριφτή
που αλείφεται με βούτυρο και ψήνεται στην γάστρα.

Ο ΜΑΣΤΙΧΑΤΟΣ ΧΑΛΒΑΣ ΤΗΣ
ΔΡΑΜΑΣ

Το ζύμωμα του τοπικού χαλβά γίνεται αποκλειστικά με τα χέρια σε
μεγάλες ανοξείδωτες λεκάνες. Όταν το ταχίνι και η καραμέλα έχουν
γίνει πλέον μια ομοιογενής τεράστια ελαστική μπάλα, αρχίζει το
ζύμωμα με τους αγκώνες (αγκωνάτο). Το φινάλε είναι φαντασμογορικό:
η λεκάνη μεταφέρεται σε μια μαρμάρινη επιφάνεια και τότε αρχίζει
ένα ρυθμικό λίκνισμα. Με αυτό τον τρόπο η υφή του χαλβά γίνεται
ακόμη πιο λεπτή και μαστιχωτή.

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΜΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΓΕΥΩΝ

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΚΑΙ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Τόπος με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, η Δράμα διαμόρφωσε και ιδιαίτερες διατροφικές συνήθειες. Η κουζίνα της είναι απλή στον τρόπο μαγειρέματος, όμως πλούσια σε συνδυασμό υλικών.

# data[].attributes.headline
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΔΡΑΜΑΣ!!           ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ!!!!

# data[].attributes.subject
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΔΡΑΜΑΣ!!           ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ!!!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο νομός Δράμας είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας με πληθυσμό 98.287 κατοίκων (2011). Βρίσκεται στη Μακεδονία και υπάγεται διοικητικά στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Πρωτεύουσά του είναι η Δράμα.

Ο Νομός Δράμας, από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος "Καλλικράτης", αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, με έδρα την πόλη της Δράμας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Με τη συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 7 σε 5 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι εξής:

Οι πηγές της Αγίας Βαρβάρας με τον ομώνυμο ναό της πολιούχου Δράμας.

Ο αρχαίος Ναός του Διονύσου στην Καλή Βρύση Δράμας.

Οι Πηγές αγίας Βαρβάρας Δράμας.

Ο βυζαντινός Ναός Αγίας Σοφίας Δράμας (10ος αιώνας).

Ο βυζαντινός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχων Δράμας (14ος αιώνας).

Ο βυζαντινός Ναός Αγίου Παντελεήμονος Προσοτσάνης.

Τα βυζαντινά τείχη στην πόλη της Δράμας.

Ο παλαιός Μητροπολιτικός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου Δράμας (18ος αιώνας).

Το ιστορικό Οχυρό Λίσσε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και το Μουσείο που δημιουργήθηκε. Το Οχυρό Λίσσε αποτελεί το μοναδικό οχυρό το οποίο δεν έπεσε από τους Γερμανούς αλλά παραδόθηκε μόνο όταν η Θεσσαλονίκη έπαψε να βρίσκεται στα χέρια των Ελλήνων.

Το ρωμαϊκό υδραγωγείο στο χωριό Νικηφόρος Δράμας, γνωστό και ως Γεφύρι της Δράμας[2][3]

Χιονοδρομικό Κέντρο του Φαλακρού

Το Φρακτό όρος με το μοναδικό παρθένο δάσος της Ελλάδας

Ο Φαρασινός ποταμός με τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια και τους καταρράκτες

Το δάσος Ελατιάς, το μεγαλύτερο στην Ελλάδα.[4]

Λίμνη Λευκογείων.[5][6]

Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας. Καλύπτει χρονικά την ανθρώπινη παρουσία στον νομό Δράμας από τη Μέση Παλαιολιθική εποχή (50.000 χρόνια πριν) μέχρι και τους Νεότερους Χρόνους (το 1913).

Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας. Σε αυτό εκτείθενται αντικείμενα λατρευτικής ζωής της ορθοδόξου εκκλησίας που προέρχονται από ναούς και μονές της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Ανάμεσα στα εκθέματα βρίσκονται κειμήλια προσφύγων από τις Αλησμόνητες Πατρίδες της Μικράς Ασίας και τη Θράκης καθώς επίσης και αντικείμενα του Αγίου Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Δράμας, του μετέπειτα μάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης.

Μουσείο Τραίνων Δράμας, που δημιούργησε ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Σιδηροδρομικών Υπαλλήλων "ΗΦΑΙΣΤΟΣ", πλέον λειτουργεί κι ως μοχλός αναβίωσης μνήμης από μία άλλη εποχή. Μια εποχή που η Δράμα γνώριζε την ανάπτυξη στην οποία συνέβαλε κατά πολύ και ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δράμας.

Λαογραφικό Μουσείο Δράμας.

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Παρανεστίου.[7]

Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα σε έκταση (700 τετραγωνικά χιλιόμετρα), και αποτελείται από ερυθρελάτη, πεύκα, κέδρους, οξιές, σημύδες, λεύκες, σφενδάμια, δρύες, αγριοτριανταφυλλιές κ.α. Στο δυτικό τμήμα του βουνού, στη θέση Μαγούλα, υπάρχει το δάσος Σημύδας, το μοναδικό του είδους του στην Ελλάδα.

Το Φρακτό όρος έχει υψόμετρο 1.953 μέτρα και στο νότιο τμήμα του Φρακτού ( Ελληνικό τμήμα) υπάρχει το Παρθένο Δάσος Φρακτού, το μοναδικό παρθένο δάσος στην Ελλάδα και ένα από τα ελάχιστα στην Ευρώπη.

Το σπήλαιο Αγγίτη είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου με μήκος 11 χιλιόμετρα και βρίσκεται στο χωριό Αγγίτης του δήμου Προσοτσάνης του Νομού Δράμας. Επίσης, αποτελεί το μεγαλύτερο σπήλαιο στην Ελλάδα.. Η ιδιαιτερότητα του έγκειται στο γεγονός ότι μέσα στο σπήλαιο κυλάει ο ποταμός Αγγίτης. Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει τεράστιους σταλακτίτες. Είναι επισκέψιμο σε μήκος 500 μέτρων.

Το όρος Φαλακρό με υψόμετρο 2.232 μέτρα, είναι το ψηλότερο βουνό της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στο οποίο λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο λίγο πιο πάνω από το χωριό Βώλακας.

Το Μενοίκιο όρος με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα στα πυκνά δάση, φαράγγια, οροπέδια και υποαλπικά λιβάδια του, το κατατάσσουν στις πιο σημαντικές ορεινές περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας. Έχουν καταγραφεί περισσότερα από 500 φυτικά είδη, τα οποία συνθέτουν 20 περίπου οικότοπους.

Το Μεγάλο Λιβάδι Λεπίδα είναι οροπέδιο στο νομό Δράμας σε υψόμετρο τα 1.350 μέτρα και αποτελεί τμήμα του ορεινού συγκροτήματος της Κούλας, στην οροσειρά της Ροδόπης. Βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Στάμνας (βορειοδυτικά) και Χαϊντούς (νοτιοανατολικά) και απέχει 42 χιλιόμετρα από το Παρανέστι (14χλμ. από τα Διπόταμα). Το Μεγάλο Λιβάδι Λεπίδα είναι εκτεταμένο ομαλό χορτολίβαδο, περιτριγυρισμένο από δάση πεύκης. Στο οροπέδιο δημιουργείται το Σκοτεινό ρέμα που χύνεται μετά από καταρράκτες, στο Αρκουδόρεμα (παραπόταμο του Νέστου). Η βλάστηση του λιβαδιού είναι έντονη και αποτελείται από βιόλες, κρόκους, ορχιδέες, καμπανούλες κ.α.

1. "Τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ, Γυρίσματα, Δάσος Ελατιάς". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2016.

2. "Πάμε Ελλάδα, Τα Δάση της Ροδόπης, Φθινοπωρινό ταξίδι στο όνειρο, Κατερίνα Καρακίζη, Μαρία Τζωρτζάκη". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2012.

3. "Υδρόβια μακροπανίδα του Σπηλαίου Πηγές Αγγίτη, Δρ Μάνος Κοντράκης, Ινστιτούτο Αλιεντικής Έρεννας". searchculture.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2020.

# data[].attributes.attachment_link.title
Νομός Δράμας - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο νομός Δράμας είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας με πληθυσμό 98.287 κατοίκων (2011). Βρίσκεται στη Μακεδονία και υπάγεται διοικητικά στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Πρωτεύουσά του είναι η Δράμα.

# data[].attributes.body
Πάμε για Σκι στο Φαλακρό με Βαγγέλη...