# data[].attributes.headline
ΕΛΕΝΗ  -Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ{

# data[].attributes.body
ΕΛΕΝΗ  -Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ{Γ 2 ΗΛΙΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ}[κ.Καλαμακίδου]

# data[].attributes.headline
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ1.

# data[].attributes.body
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1.Σε όλο το Β επεισόδιο και κυρίως στη 1η σκηνή υπάρχει έντονα το στοιχείο της τραγικής ειρωνείας ,δηλαδή η διαφορά γνώσης μιας δραματικής κατάστασης ανάμεσα στους θεατές και στα πρόσωπα του έργου.Αρχικά η Ελένη πιστεύει ότι ο Μενέλαος θα φτάσει στην Αίγυπτο όταν τελειώσουν πρώτα οι περιπέτειές του ενώ οι θεατές γνωρίζουν πως ο Μενέλαος βρίσκεται ήδη στην Αίγυπτο και μάλιστα τόσο κοντά της.Επίσης η Ελένη θεωρεί ότι ο άντρας που στέκεται μπροστά της είναι ένας απεσταλμένος του Θεοκλύμενου σε αντίθεση με το κοινό που γνωρίζει οτι πρόκειται για τον πολυαγαπημένο της σύζυγο.Επιπλέον πιστεύει πως αυτός ο άντρας θέλει να τη παραδώσει στο βασιλιά για να τη παντρευτεί ενώ οι θεατές ξέρουν πως αυτός ο άντρας δε θέλει με τίποτα να γίνει αυτός ο γάμος.Ο Μενέλαος από την άλλη ευχεται στην Ελένη να είναι ευτυχισμένη μιας και μοιάζει στη πραγματική Ελένη αλλά οι θεατές γνωρίζουν οτι πρόκειται για την πραγματική Ελένη.Προχωρώντας στην εξέλιξη του έργου του επεισοδίου και στην εμφάνιση του Αγγελιαφόρου εντοπίζεται μία απίστευτη τραγική ειρωνεία όταν ο Αγγελιαφόρος νομίζει ότι η Ελένη που έχει μπροστά του είναι το είδωλο που πέταξε στον ουρανό και τελικά έφτασε εκεί στο παλάτι,ενώ οι θεατές γνωρίζουν πως μπροστά του είναι η αληθινή Ελένη.

# data[].attributes.body
Στην 2 σκηνή του Β επεισοδίου όταν όλοι νομίζουν πως όλα θα καταλήξουν σε ένα ναυάγιο ,γίνεται η εμφάνιση του Αγγελιαφόρου ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση και τα λόγια του φανερώνουν την αντίθεση ανάμεσα στο είναι και τι φαίνεσθαι.Αυτό λοιπόν που πιστεύει ο Αγγελιαφόρος είναι πως μπροστά του έχει το είδωλο της Ελένηςπου πέταξε από τη σπηλιά στον ουρανό και τελικά μεταφέρθηκε στο παλάτι[φαίνεσθαι] ενώ αντίθετα μπροστά του βρίσκεται η πραγματική Ελένη.[είναι]

# data[].attributes.headline
3.Κατά τη διάρκεια του Β' επεισοδίου παρατηρειται μία στιχομυθία μεταξ΄θ Μελελάου και Ελενης με τη μάντισσα Θεονόη προκειμένου να την πείσουν να μην αποκαλύψει τη παρουσία του Μενελαου στον Θεοκλύμενο.

# data[].attributes.subject
3.Κατά τη διάρκεια του Β' επεισοδίου παρατηρειται μία στιχομυθία μεταξ΄θ Μελελάου και Ελενης με τη μάντισσα Θεονόη προκειμένου να την πείσουν να μην αποκαλύψει τη παρουσία του Μενελαου στον Θεοκλύμενο.

# data[].attributes.body
Η Ελένη ενώ αρχικά εμφανίζεται πανικόβλητη,φοβισμένη και σε σύγχυση για τη σωτηρία της ίδιας και του Μενέλαου,στη συνέχεια ανακτά τις δυνάμεις και τη λογική της και επιστρατεύοντας τη γυναικεία της ευαισθησία ,εξυπνάδα και ευστροφία προσπαθεί με ωραίο λόγο να πείσει τη μάντισσα.Η στάση μπροστά της είναι ταπεινήκαι ικευτική [την παρακαλεί γονατιστή]όπως άλλωστε ταιριάζει τη δύσκολη αυτή ώρα.
Από την άλλη πλευρά ο Μενέλαος παρουσιάζεται ως "ομηρικός ήρωας'" αρκετά θαρραλέος ,αποφασιστικός και καθόλου δειλός ο οποιόςθέλει να επιβάλλει το δίκιο του για να σωθεί,επειδή αυτό πρέπει και όχι επειδή αυτό συγκινεί τη Θεονόη.Ενδιαφέρεται για τη τιμήκαι την αξιοπρέπειά του τονίζοντας την αντρική του φύση γι αυτό δε γονατίζει ούτε ταπεινώνεται μπροστά στη Θεονόη!Συνεπώς υπάρχει μία διαφορετική προσέγγιση της Θεονόης από τους 2 ήρωες στην προσπάθειά τους να τη πείσουν.

# data[].attributes.body
Τα λόγια του Αγγελιαφόρου απηχούν ξεκάθαρα τις απόψεις του για τους Θεούς ,την τύχη αλλά και την ανθρώπινη μοίρα .Συγκεκριμένα ο γέροντας υπηρέτης του Μενέλαου πιστεύει πως το θείο είναι ευμετάβλητο,ασταθές και δυσκολονόητο καθώς οι Θεοί κάνουν ότι θέλουν πάντα εκείνοι ,ξεγελώντας πολλές φορέςτους ανθρώπους και λειτουργώντας με βάση τα προσωπικά τους συμφέροντα.Επίσης καλό θα ήταν να ζητά κανείς ότι θέλει από τους Θεούς κάνοντας θυσίες και όχι να καταφεύγει στη μαντεία,και φυσικά ζητώντας πάντα κάτι καλό.Είναι σημαντικό με βάση τον Αγγελιαφόρο ο άνθρωπος να κερδίζει την εύνοια των Θεών ,οι οποίοι δεν είναι πάντοτε δίκαιοι και αμερόληπτοι,με δική του προσπάθεια και να μη τα περιμένει όλα από εκείνους!

# data[].attributes.body
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

# data[].attributes.body
Σε αρκετά σημεία του Β επεισοδίου ο Ευριπίδης περνά άμεσα ή έμεσα
αντιπολέμικα μηνύματα ξεκινώντας από το γεγονός ότι όλος αυτός ο πόλεμος έγινε απλά για ένα είδωλο δείχνοντας πως όλη αυτή η απώλεια ανθρώπινων ψυχών και η καταστροφή έγινε για κάτι ουσιαστικά ανύπαρκτο.Ακόμα μέσα από τα λόγια της Θεονόης [πως όποιος δε σέβεται τους Θεούς και το δίκαιο τιμωρείται]ο ευριπίδης φανερώνει την αντίθετη γνώμη του για την Σικελική Εκστρατεία και κατά συνέπεια για τον πόλεμο,καθώς εξαιτείας της αποτυχίας της οι Αθηναίοι ζουν πολύ ασχημες στιγμές.Καταδικάζει συνεπώς και μέσα από τα λογια του Αγγελιάφορου αλλά και της Θεονόης τον πόλεμο δίνοντάς του μία αντιηρωική διαστασή.