# data[].attributes.headline
เลขที่ 43 นางสาววิภาดา  กิจสนิท 

# data[].attributes.subject
เลขที่ 43 นางสาววิภาดา  กิจสนิท 

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้
-คนเรามองจากภายนอกรูปร่างหน้าตาไม่ได้อย่างน้องๆหน้าตาดี แต่กระทำความผิด
-ได้รู้ถึงกระบวนการทำงานของหน่ยวงาน แต่ขั้นตอนตั้งแต่เข้ามา
-ได้ทราบถึงการดำเนินชีวิตอยู่ในสานพินิจและศูนย์ฝึก
-ทราบถึงกฏหมายเด็กและเยาวชน

# data[].attributes.body
1.ได้เห็นการจัดการที่เป็นระบบมีเวลา เกณฑ์ที่ดี ทำให้เยาวชนได้ถูกอยู่ในกฎระเบียบ เกิดการขัดเกลาเยาวชนไม่ให้กับไปทำผิดอีก มีมาตราการที่ปลอดภัยให้โอกาสเยาวชนที่ทำดี มีระยะเวลาที่กำหนดชัดเจนเพื่อที่เยาวชนออกไปเป็นคนที่ดีของสังคม

2.ได้เห็นการให้การศึกษาของเยาวชนที่อยู่ในสถานพินิจ ได้ให้เยาวชนเลือกตามที่ถนัดและมีใจรักในด้านนั้นๆ ทำให้เด็กสามารถนำไปประกอบอาชีพได้ในภายภาคหน้า

3.ได้เห็นการจัดการความขัดแย้งที่จะเกิดขึ้นในสถานพินิจ ปัจจัยที่ทำให้เด็กมีปัญหานั้นคือสิ่งแวดล้อม ชุมชน และครอบครัว จึงทำให้เกิดการเลียนแบบหรือถูกบีบบังคับให้ทำ

2.เราทุกคนในสังคมสามารถร่วมกันแก้ไขได้  โดยเริ่มที่ตัวเราถ้าเราทำผิดรู้ว่ามันผิดเราจะไม่ทำมันซ้ำอีก สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องเริ่มจากสถาบันครอบครัว เป็นสิ่งที่ขัดเกลาเยาวชนมาตั้งแต่เริ่มแรก ที่จะทำให้เยาวชนนั้นเป็นคนที่ดีได้ ผมจะช่วยสร้างจิตสำนึกให้เหล่านี้เป็นคนที่ดี ไม่กลับไปเดินทางเดิมอีก เพื่อให้สังคมยอมรับและเป็นคนดีของสังคมต่อไป

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ
- ได้เห็นวิธีการทำงานในระบบองค์กรที่ต้องใช้บุคคลากรผู้เชี่ยวชาญในด้านต่างๆ ซึ่งต้องร่วมมือกันทำงานอย่างเป็นระบบที่รัดกลุมเพื่อดูแลเด็กต่ำกว่า18ปีที่กระทำความผิด เพื่อให้เด็กเหล่านี้ออกไปใช้ชีวิตได้ปกติ จุดมุ่งหมายคือ เด็กต้องไม่กระทำผิดซ้ำอีก
ได้เรียนรู้ขั้นตอนที่นักสังคมต้องทำ การดูแลไม่ได้มีเพียงในสถานพินิจเท่านั้น นักสังคมยังต้องประเมินสภาพแวดล้อมของเด็กต่อเนื่องเพื่อป้องกันการกระทำผิดซ้ำ
-ได้เห็นความเป็นอยู่ของน้องๆ ซึ่งรู้สึกได้ว่าน้องๆพร้อมจะปรับปรุงตัว และจะไม่กลับไปกระทำความผิดซ้ำอีก ภาพในสถานพินิจ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด เด็กในสถานพินิจส่วนใหญ่แล้วดูมีความสุขในนั้น แม้จะถูกดูแลควบคุมอย่างเคร่งคัด

# data[].attributes.body
-สิ่งที่ได้รู้จากการไปสถานพินิจคือ
1.ได้รู้ได้เห็นภาพภายในว่าไม่ได้ร้ายแรงหรือน่ากลัวอย่างที่เราคิดเมื่อตอนก่อนไปเลย น้องๆอยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อนเหมือนครอบครัว
2.ได้รู้ขั้นตอนการทำงานของพี่ๆที่ทำงานในนั้นว่าต้องปฏิบัติอย่างไรและทำอย่างไรให้เด็กที่เข้ามาแล้วปรับตัวให้ดีขึ้นเมื่อออกไปสามารถไปใช้ชีวิตปกติได้
3.ได้รู้ถึงปัญหาที่เกิดกับเด็กและเยาวชนที่เข้าไปอยู่ในสถานพินิจ หลักๆก็จะพบปัญหายาเสพติด ลักขโมย ด้วยสังคมที่อาจจะเลือกเกิดไม่ได้ของน้องๆจึงอาจจะจำเป็นต้องทำ
-วิธีการแก้ไข
ควรแก้ไขเริ่มต้นจากครอบครัวและสังคมที่น้องๆเติบโตขึ้นมาก่อนควรจะพัฒนาสังคมให้มีคุณภาพไม่มีเรื่องยาเสพติดหรือลดปัญหายากจนในสังคมให้มากที่สุด และควรจะมีผู้ใหญ่ที่ดีเป็นแนวทางคอยสั่งสอนไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการลงพื้นที่ครั้งนี้
-ได้ประสบการณ์ฝหม่ให้ตัวเองในการเข้าไปในสถานพินิจเด็กครั้งแรกและได้ทำกิจกรรมร่วมกับน้องๆเป็นครั้งแรกถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ดี
-ได้ทราบถึงกระบวนการทำงานและระบบการทำงานของสถานพินิจว่ามีการทำงานแบบใดบ้าง
-ได้สัมผัสถึงความเป็นอยู่ของน้องๆที่อยู่ในสถานพินิจ และเห็นคุณค่าของคนที่เคยกระทำมีแล้วมากขึ้นว่าเราควรให้โอกาสกับคนพวกนี้บ้างไม่มากก็น้อย
การแก้ไขปัญหาสำหรับเยาวชนที่มีปัญหานั้น
-เราไม่ควรละเลยความรู้สึก นึกคิดของเด็กเหล่านั้นและควรใส่ใจและรับฟังกับปัญหาที่เด็กเหล่านี้นั้นที่กำลังบอกกับเราเพราะปัญหาของเขาที่ดูเล็กน้อยสำหรับเราอาจะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับเขา

# data[].attributes.body
1. ได้รู้เกี่ยวกับกระบวนการต่างๆในสถานพินิจว่ามีการคุ้มครองดูแลเยาวชนอย่างไรบ้าง
2. ได้เข้าไปสัมผัสว่าจริงๆแล้วข้างในสถานพินิจนั้นเป็นอย่างไร ซึ่งก็ทำให้ได้รู้ว่าจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด
3. ได้รู้เกี่ยวกับกฎหมายว่าเยาวชนที่จะเข้ามาอยู่สถานพินิจได้นั้นต้องเป็นเยาวชนที่ทำความผิดก่อนอายุครบ 18 ปี

ข้อเสนอแนะ
เยาวชนส่วนใหญ่ที่เข้ามาอยู่ในสถานพินิจนั้น จะเป็นเยาวชนที่ครอบครัวมีปัญหาซะส่วนใหญ่ วิธีแก้ปัญหาก็คงต้องเริ่มจากจัดการปัญหาในครอบครัวของเขาก่อน เพราะมันเป็นปัจจัยหลักที่จะทำให้เยาวชนเติบโตมาในทางที่ผิดและไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาอยากเป็น

# data[].attributes.headline
ปณิตา พันธ์ทอง เลขที่26 

# data[].attributes.subject
ปณิตา พันธ์ทอง เลขที่26 

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้รับจากการไปศึกษาดูงานที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กแล้วเยาวชนบ้านบึง กับศูนย์ฝึกเยาวชนบ้านบึง
สิ่งแรกรู้สึกคือ เรามองภาพน้องๆเหล่านั้นติดลบไปก่อนที่จะเข้าไปทำกิจกรรม กลัวไปก่อน แต่พอได้ลองพูดคุย จริงแล้วน้องๆไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ แต่อาจจะเป็นเพราะสิ่งที่น้องเจอมามันสะสมจนทำให้เกิดการแก้ปัญหาที่ผิดและปลายเหตุ
- หนูไม่ทราบมาก่อนว่ามีกฎหมายที่ได้ระบุ ว่า น้องๆที่เข้ามาที่สถานพินิจ เมื่อออกไปจะไม่มีประวัติขึ้น สามารถ ไปสมัครงานได้ เป็นการให้โอกาสคนในสังคมเพิ่มมากขึ้น หนูคิดว่ามันดีที่มีกฎหมายแบบนี้แต่คนเหล่านี้ไม่สามารถเข้ามาในสายงานราชการได้อยุ่ดี เหมือนเปิดโอกาสให้แต่ให้ไม่สุด
-เพิ่งได้ทราบเรื่องการฝึกของศูนย์ฝึกบ้านบึง ว่า จะมีระยะเวลากำหนดในการให้ฝึก อายุของน้องๆ จะมี ไม่เกิน 18 และมีระยะเข้ารับฝึกจะอายุ 18-24 ทั้งหมดจะเป็น7ปี ถ้าเกินไป1ปี หรืออายุ25 คดีของน้องจะถูกส่งไปที่ศาลน้องจะถูกปล่อยตัวให้ศาลตัดสินหรือให้ศาลติดตามดู เป็นหน้าที่ของศาล
-ได้ทราบถึงขั้นตอนการเข้ารับการอบรมการฝึก ว่ามีผู้เกี่ยวข้องเป็นใครบ้างทำหน้าที่ใดบ้าง เช่น ตอนแรกที่น้องได้เข้ามาศูนย์ฝึกจะเป็นหน้าที่ของนักสังคมสงเคราะห์ที่จะเข้าไปพูดคุยกับน้อง ในอาทิตย์แรก พออาทิตย์ที่2-3เป็นหน้าที่ของนักจิตวิทยากับนักวิชาการมาประชุมเพื่อหาข้อ อบรมเองหรือหากระบวนการฝึก จนสุดท้ายเป็นหน้าที่ของ ico ที่คอยติดตามดูพฤติกรรม
-การที่จะมาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ได้สิ่งแรกที่ต้องทำคือ เปิดใจ เข้าใจ จะทำให้น้องกล้าที่จะพูดสิ่งที่เขาคิดออกมาและลบความอคติให้ได้ก่อน ถึงจะสามารถเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ดีได้

# data[].attributes.body
- สิ่งที่จากสถานพินิจและคุ้มครองงเด็กและเยาวชนบ้านบึงกับศูนย์ฝึกอบรมอาชีพบ้านบึง ในตอนแรกไม่มีความกังวลอะไรเกี่ยวกับสถานที่ที่เราจะไป แต่เมื่อไปแล้วพบว่าเด็กกับเยาวชนที่อยุ่ในที่สถานพินิจกับศูนย์ฝึกมีความเป็นระเบียบ ซึ่งในสถานพินิจมีการเลี้ยงไก่ ปลูกผัก และในศูนย์ฝึกมีการทำงานตามความสนใจของตนเอง ซึ่งเยาวชนที่อยู่ในที่นี้ก็มีความรู้ความสามารถกันมากมาย ถึงเขาจะเป็นคนที่เคยทำผิดพลาดมาก่อน แต่พอเขาได้มาเรียนสือได้ทดลองทำอาชีพ พอถึงเวลาที่เขาได้กลับเข้าไปอยู่ในสังคม เขาจะได้มีอาชีพที่สามารถทำมาหากินได้ ไม่ไปยุ่งกับสิ่งที่ไม่ดีอีก แต่ปัจจัยที่สำคัญคือ สถาบันครอบครัว ที่เป็นสิ่งเล็กๆแต่สำคัญมากที่สุด และเมื่อวันหนึ่งเขาได้กลับเข้าไปสู่สังคม โอากาสคือสิ่งที่ควรมอบให้เขาได้กลับตัว สถานพินิจและศูนย์ฝึกอาชีพ จะมีเด็กอายุ 10-18ปีเท่าน้ัน แล้วบุคคลที่ทำผิดขณะที่เป็นเยาวชน แล้วยังอยุ่ที่นี่อายุมากกว่านี้สามารถอยู่ได้ถึงแค่อายุ24 ปีเท่านั้น จริงๆแล้วเยาวชนเหล่านี้ก็อยากได้รับโอกาส ที่ทำผิดอาจจะเป็นเพราะเขาขาดความรู้ความคิดพื้นฐานที่ควรมีไป แต่สักวันหนึ้งถ้าเขามีทางเลือก เขาต้องคิดได้และทำดีแน่นอนน

# data[].attributes.body
สิ่วที่ได้เรียนรู้จากการไปดูงาน: อย่างแระคือได้ทำความเข้าใจคำว่าสถานพินิจอย่างเเท้จริง ก็คือสถานที่คุมประพฤติเด็กที่กระทำความผิดที่อายุต่ำกว่า18ปีบริบูรณ์ ก็จะมีอยู่2อย่างคือมีที่คุมประพฤติรอศาลตัดสินเเละหลังสานตัดสิน
- รู้ระบบการทำงานกฎกติการภายในสำหรับเด็กทำผิดเเละคนเข้าไปเยี่ยมว่ามีอะไรบ้าง คือข้างในสำหรับเด็กที่ทำความผิดก็มีกฎทุกอย่างที่ต้องทำตามตั้งเเค่ตื่นยันนอน มีการตรวจอย่างเคร่งคัด ส่วนคนภายนอกเข้าไปเยี่ยมก็จะเป็นเรื่องการเเต่งตัว เวลา ของต่างๆ
- เเละเป็นเรื่องของการใช้ชีวิตในเเต่ละวันของเด็กที่กระทำความผิด ก็คือเด็กที่รอศาลตัดสินเมื่อได้เข้าไปเเล้วจะต้องมีการเเบ่งเเยกชั้นเหมือนตามชั้นการศึกษามอต้นมอปลาย เพราะจะมีการเรียนพร้อมกับสอดเเทรกอาชีพเข้าไป ส่วนเด็กหลังการตัดศิลที่ศาลบังคับให้เข้าไปคุมประพฤติ ก็จะมีการเรื่ยนรู้เเบบเป็นการฝึกอาชีพเพื่อเป็นการสร้างโอกาสให้เด็กๆที่ยังไม่มีวุฒิภาวะมากพอ ให้กลับไปเป็นคนดีได้
-โดยรวมเเล้วก็คือได้เรียนรู้ระบบการทำงานของสถานพินิจทั้งรอศาลตัดสินเเละหลังการตัดสินเเล้วว่าเป็นอย่างไร มีใ่ายไหน เเละมีขั้นตอนการทำงานในรูปแบบใด การเเก้ปัญหา ต่างๆที่เกิดขึ้น จะทำมห้เห็นว่าในองค์กรพวกนี้จะอยู่ภายใต้คำสั่งของศาล แต่คนที่จะเข้าไปทำงานในนี้ได้คือต้องเปิดใจเท่านั้น ถึงเเม้ว่าเงินเดือนจะเยอะก็จริง เเต่ถ้าไม่เปิดใจยอมรับก็จะทำงานเเบบนนี้ไม่ได้เลย คือสิ่งที่สำคัญสำหรับการจะทำงานนี้ได้ต้องเปิดใจ เเละให้โอกาส คนทุกคนไม่มีใครดีเพอร์เฟค ทุกคนต้องเคยทำพลาดกันทั้งนั้น เเต่จะร้ายเเรวเเค่ไหนขึ้นอยู่กับปัญหาที่เเต่ละคนได้เจอ เเต่เด็กสาวนใหญ่ที่เข้ามาอยู่ในนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่เกิดในครอบครัวที่ไม่ค่อยสมบูรณ์ไม่อบอุ่น เช่น มีการเลี้ยงดูเเบบเปลี่ยนมือ เกิดในครอบครัวที่โดนคนในครอบครัวทำร้าย ส่งนใหญ่จะเป็นเด็กที่โดนสะสมอะไรที่ไม่ดีเรื่อยๆจนวันนึงมันระเบิดไม่ได้ยั้งคิด ก็คล้ายๆกับเด็กเก็บกด จริงๆเเล้วถึงพวกเขาจะเป็นคนที่เคยทำผิดเคยฆ่าคนหรือทำอะไร ถ้าถามว่ากลัวพวกเขามั้ย ก็รู้สึกกลัว เเต่จริงๆเเล้วเขาน่าสงสารทุกอย่างมันเกิดขึ้นจากครอบครัวเป็นส่วนใหญ่ ฉะนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสถาบันครอบครัวค่ะ
😭หนูได้ถามพี่เจ้าหน้าที่คนนึงเกี่ยวกับเรื่องประวัติว่าถ้าน้องมาอยู่เเบบนี้เเล้วทางกฎหมายบอกว่าถ้าออกไปจะไม่ทำประวัติ เเต่จริงๆเเล้วเหมือนมันเป็น เรื่องโกหก เพราะเจ้าหน้าที่อยู่อยู่สถานพินิจเขาบอกว่าลูกศิษย์ที่ออกไปจากที่นี่ พอไปสมัครที่ไหนเวลาเชิทหาข้อมูล ก็ยังมีประวัติขึ้นเป็นตัวสีเเดงอยู่
แนวทางการเเก้ไขสำหรับหนู หนูคิดว่าต้องเริ่มจากสถาบันครอบครัว ที่จะต้องให้ความเข้าใจเด็ก รักและให้ความอบอุ่นเด็ก จุดเล็กๆเหล่านี้ถือเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยลดปัญหาต่างๆขึ้น เเละสำหรับตัวหนูเองหนูคิดว่าตัวหนูคงไม่สามารถไปแก้ไขเรื่องราวต่างๆของใครได้เเต่หนูสามารถเป็นที่ปรึกษารับฟังปัญหา ช่วยคิดหาทางออก ช่วยปลอบ ช่วยให้กำลังใจได้ค่ะ

# data[].attributes.headline
ธนิก มิลินทสูต เลขที่5

# data[].attributes.subject
ธนิก มิลินทสูต เลขที่5

# data[].attributes.body
สถานพินิจ
-ได้รู้กระบวนการทำงาน ว่ามีการรับเด็กอย่างไร ดูแลอย่างไร และปล่อยตัวอย่างไร มีแผนรับมือกับเหตุการณ์ต่างๆยังไง
-ภายในสถานพินิจเองก็มีความขัดแย้งกันเองของเด็กที่ดูแล และมีวิธีการรับมือ/บทลงโทษ รองรับสำหรับความขัดแย้งที่เกิดขึ้น
-มีระบบติดตามเด็กที่ถูกปล่อยตัวออกจากสถานพินิจ เพื่อป้องกันการกระทำความผิดซ้ำอีก และมีการเตรียมความพร้อมก่อนปล่อยเป็นระยะเวลา6เดือน เพื่อให้รับมือกับสังคมภายนอกได้
ศูนย์ฝึกอบรม
-เป็นสถานที่รับเด็กและเยาวชนหลังจากที่ศาลตัดสิน มีระบบการศึกษารูปแบบเดียวกับโรงเรียนทั่วไป และมีสายวิชาชีพให้เรียน
-มีทั้งครูและนักสังคมสงเคราะห์คอยดูแลเด็กในศูนย์ฯ รวมทั้งนักจิตวิทยา เพื่อปรับทัศนคติความคิดในการอยู่ร่วมกันภายใน
-มีการติดตามประเมิณผลเช่นเดียวกับสถานพินิจ โดยติดตามเป็นระยะเวลา1ปี ทุกๆ1เดือน

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้จากการไปศึกษาดูงานที่สถานพินิจและศูนย์ฝึกอบรมบ้านบึง
อย่างแรกหนูต้องบอกก่อนเลยว่า ก่อนจะไปหนูกลัวมากเพราะหนูมีความรู้สึกว่าเหมือนไปเรือนจำเด็ก แต่พอไปถึงสถานที่จริงๆ พอเห็นสภาพแวดล้อมด้านในมันดูคล้ายๆกับโรงเรียนประจำมากกว่า พอเจอกับเด็กก็รู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด พวกเขาเป็นมิตร ยิ้มแย้ม และพูดคุยกับเราปกติ และหนูก็พูดคุยกับเขาถามนู่นถามนี่โดยไม่ได้มีความรู้สึกกลัวที่จะคุยกับพวกเขา พวกเขาให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมเป็นอย่างดีทั้งที่สถานพินิจและศูนย์ฝึก
สิ่งที่ได้จากการไปศึกษาดูงานครั้งนี้ ทำให้หนูรู้ว่า เป็นสถานที่ที่คุมประพฤติเด็กที่กระทำความผิดร้ายแรง อย่างเช่น ลักทรัพย์ ฆ่าคน ค้ายาเสพติด ตั้งแต่อายุ 10-18 ปี (ในกรณีของสถานพินิจ) จะมีเด็กผู้ชายมากกว่าผู้หญิง แยกหอนอน ระหว่างที่อยู่ในสถานพินิจจะมีกิจกรรมให้ทำ เช่น เล่นดนตรี แกะกระจก ตัดผม เป็นต้น ที่นี่จะคุมประพฤติพฤติกรรมเด็กเป็นเวลา 90 วันเป็นขั้นต่ำ บางกรณีก็เป็นปี จะมีเวลาชัดเจนไว้ให้ทำกิจกรรมต่างๆ ตื่นนอน 5.30 เข้านอน 22.00 ก่อนนอนทุกคืนจะมีการตรวจร่างกายอย่างละเอียดทุกคืนเพื่อเป็นการเช็คว่าเอาอะไรเข้ามาในหอนอนบ้าง อีกทั้งยังสามารถให้ผู้ปกครองมาเยี่ยมได้อีกด้วย. อยุ่ในระหว่างคำพิพากษาโทษจากศาล
ที่ที่2 ศูนย์ฝึกอบรม เป็นสถานที่ที่รับเด็กจากสถานพินิจมาหาแนวทางประกอบอาชีพ โดยแบ่งสีเสื้อเป็นสีเหลืองเข้าใหม่ สีส้มไม่สมประกอบ สีน้ำเงินกำลังประกอบอาชีพ เป็นต้น ในศูนย์ฝึกจะมีอายุตั้งแต่ 10-24 ปี โดยได้รับคำพิพากษาจากศาลแล้วว่าให้อยู่ในสถานที่นี้กี่เดือนหรือปี จะมีการฝึกอาชีพตั้งแต่การแกะกระจก เชื่อมโลหะ ตัดผม ร้องเพลงเล่นดนตรี และชงน้ำขาย พร้อมทั้งมีใบประกอบอาชีพให้ อีกทั้งยังมีเงินเดือนให้กับพวกเขาอีกด้วย
แนวทางการแก้ไข หนูคิดว่าเราต้องเริ่มจากสถาบันครอบครัวก่อน เพราะสถาบันครอบครัวจะเป็นเสาหลักในการดำรงชีวิต ถ้าได้รับการใส่ใจ อบรมเลี้ยงดู และได้รับความรักจริงๆ หนูคิดว่าพวกเขาเหล่านี้ก็คงไม่มีพฤติกรรมอย่างนี้ จะเห็นได้ว่าเด็กที่เกิดมาจากแม่ แล้วแม่นำไปให้ตายายเลี้ยง ตายสยเลี้ยงไม่ไหว ส่งกลับมาให้แม่ แต่แม่ติดทำแต่งานไม่มีเวลาว่างให้กับลูก ลูกก็จะหันเหไปทางเพื่อน และเพื่อนก็เป็นตัวหลักที่นำพาเราไปในทางที่ไม่ดี อีกทั้งสภาพแวดล้อม ถ้าบ้านของเราตั้งอยู่ในที่ที่สภาพแวดล้อมดี พฤติกรรมและความคิดเราก็จะดีตามไปด้วย แต่บางทีมันก็ขึ้นอยู่กับเด็ก ถ้าเด็กคิดได้ มีการการจัดการความรู้ที่ดี เด็กก็จะไม่พาตัวเองไปทางที่ผิด ต่อไปเป็นสื่อและโซเชียล ปัจจุบันจะเห็นได้ว่ามีตัวอย่างที่ไม่ดีออกมาให้เห็นเป็นจำนวนมากทางทีวี อินเตอร์เน็ต ถ้าเราเสพข่าวอย่างมีวิจารณญาณในการรับชมและรับฟังที่ดี แยกแยะได้อันไหนอันไหนผิดก็จะดีกับตัวเรา แต่ถ้าเราเห็นต่างอย่างทำตาม สนุก ก็จะทำให้เราเสียอนาคต สังคมมันไม่ได้แคบอย่างที่หลายๆคนคิด ยังมีคนอีกมากที่พร้อมจะให้โอกาสกับคนที่ทำผิด แค่เขายอมรับ ปรับตัวและแก้ไขมัน สัญญาว่าจะไม่ทำอีก พิสูจน์ให้หลายๆคนเห็น ทุกคนก็พร้อมที่จะอภัยและลดอคติต่อคุณลง

# data[].attributes.headline
เลขที่ 23 นางสาวธัญญ

# data[].attributes.body
เลขที่ 23 นางสาวธัญญาภรณ์ ศรนารา
สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ จากการไปสถานพินิจ และศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชนบ้านบึง

-ได้เรียนรู้ถึงวิธีการดูแลน้องๆ เยาวชนในสถานพินิจ ว่าเค้าดูแลน้องๆที่นี่กันอย่างไร และได้ทราบถึงความเป็นอยู่ของน้องๆเยาวชน

- น้องๆเยาวชนที่ได้เข้ามาอยู่ในสถานพินิจนั้นภายนอกเราหลายคนอาจจะคิดว่าพวกเค้าเป็นเด็กไม่ดี ทำความผิดมาถึงได้เข้ามาอยู่ในนี้ แต่ตัวฉันคิดว่าพวกเค้านั้นอาจจะไม่ได้ต้องการที่จะเป็นแบบนี้ แต่ด้วยหลายๆสิ่งหลายอย่างทำให้พวกเค้าต้องมาอยู่ในที่แบบนี้ ตอนแรกตัวดิฉันก็ค่อนข้างกลัว และวิตกกังวลเกี่ยวกับพวกเค้า แต่พอได้เข้ามาทำกิจกรรมแล้วนั้น ก็ทำให้ความคิดของดิฉันเปลี่ยนไป น้องๆเหล่านี้ควรจะได้รับโอกาสจากสังคมภายนอก คนทำผิดไม่ได้หมายถึงคนไม่ดี ทุกคนล้วนเคยทำผิดพลาด ฉะนั้นจึงควรให้โอกาสพวกเขาได้กลับเข้าสู่สังคมใหม่อีกครั้ง

- แนวทางแก้ไขปัญหา

ครอบครัวคือสิ่งสำคัญในการที่จะช่วยทำให้เด็กๆมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ควรมีการดูแลเอาใจใส่พวกเขา ให้ความรักความอบอุ่นแก่พวกเขา ไม่ปล่อยปะละเลย สนับสนุนเฉพาะด้านที่ดีๆ เข้าใจ และช่วยแก้ปัญหา ควรดูแลพวกเค้าให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ที่สถานพินิจศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน บ้านบึง
1.สถานพินิจคือคุกสำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีที่กระทำความผิดต้องกระทำความผิดเเล้วถูกพิพากษาโดยศาลเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เข้าไปอยู่ และอยู่ได้ไม่เกิน 24 ปีบริบูรณ์ น้องๆที่เข้ามาในสถานพินิจฯ หรือถูกศาลสั่งให้รับการฝึกอบรมในศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนไม่ได้หมายความว่าชีวิตน้องๆ จะสิ้นหวังหรือหมดอนาคต ภายหลังที่น้องๆ ได้รับการปล่อยตัวเพราะคดีสิ้นสุดแล้วน้องๆสามารถที่จะไปสมัครงานหรือสอบเข้ารับราชการได้  เช่นเดียวกับบุคคลทั่วไป เพราะจะไม่มีการบันทึกประวัติการทำผิดไว้สำหรับผู้กระทำผิดที่เป็นเด็กและเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมสำหรับเด็กและเยาวชน
2.ระหว่างที่เด็กอยู่ในสถานพินิจฯ จะได้รับการดูแลด้านอาหาร ที่พัก การรักษาพยาบาล จัดหาปัจจัยสี่ที่จำเป็นและเหมาะสมให้กับเด็ก มีกิจวัตรประจำวันสำหรับเด็กที่คล้ายคลึงกับโรงเรียนประจำ มีการจัดการศึกษาทั้งสายสามัญ สายอาชีพ และจัดกิจกรรมต่างๆ สำหรับการบำบัด แก้ไข ทั้งทางร่างกายและจิตใจทั้งนี้  ก็เพื่อให้เด็กยอมรับและเข้าใจถึงสาเหตุแห่งการทำผิด มีวิธีทางเลือกต่างๆ  มากขึ้นในการนำมาใช้เพื่อการดำเนินชีวิตที่ปลอดภัยและลดความเสี่ยงต่อการกระทำผิดอีก
3.ในชีวิตของคนทุกคนอาจเคยทำความผิดเพราะโดยพลั้งเผลอหรือด้วยความคึกคะนอง  เช่น  เคยชกปากเพื่อนที่พูดจาไม่เข้าหู  หรือเคยขโมยมะม่วงจากสวนของลุกข้างบ้าน  หรือเคยรับฝากของที่เพื่อนไปขโมยคนอื่นมา  บางคนโชคร้ายก็ถูกตำรวจจับกุมแต่ถ้าโชคดีก็รอดตัวไป  ถึงอย่างไรก็ตาม  คงมีสักวันที่จะต้องถูกจับกุมได้ถ้าหากยังคงทำผิดอยู่เรื่อยๆ

แนวทางการแก้ปัญหา

1.มีหลายเหตุผลมากที่ทำให้เด็ก ๆ  ทำความผิด  ทั้งนี้ เพราะเด็กยังขาดความสามารถในการยับยั้งชั่งใจ ยังคิดไม่รอบคอบเท่ากับผู้ใหญ่ เพราะอ่อนด้อยประสบการณ์ ขาดคนชี้แนะ ตักเตือน จึงเป็นเหตุให้ต้องทำผิดเพราะบางคนต้องการความตื่นเต้นท้าทายบางคนไม่อยากขัดใจเพื่อน บางคนไม่รู้วิธีแก้ปัญหาที่ถูกต้องบางคนทำไปด้วยความเคยชินและไม่คิดว่าจะถูกจับกุม ปัจจัยหลักมาจากครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์และสภาพแวดล้อมที่ไม่ดี
2.สถานพินิจฯ มีหน้าที่ในการหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสาเหตุที่ทำผิดและช่วยเหลือแก้ไขให้เด็กได้ปรับปรุงตัวเป็นคนดีต่อไป และขึ้นอยู่กับตัวบุคคลนั้นด้วยว่ามีพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นรึป่าว
3.มีความมุ่งมั่น  ตั้งใจและสัญญากับตัวเองว่า  จะปรับปรุงตัวใหม่ไม่ให้ทำพฤติกรรมเสี่ยง  ถ้าหากตกอยู่ในสถานการณ์จำเป็นที่จะนำไปสู่การทำผิด  ก็ขอให้มีสติคิดถึงคนที่เรารัก  และคิดถึงผลที่จะตามมา  และสำหรับวิธีการแก้ไขพฤติกรรมเสี่ยง  ก็ให้ขอคำปรึกษาหรือความช่วยเหลือจากคนที่รักและหวังดีกับเรา  ได้แก่  พ่อแม่  ญาติพี่น้อง  คุณครู  เพื่อนสนิท(ที่ดี)  แฟน  เพื่อช่วยเป็นกำลังใจหรือร่วมกันคิดหาวิธีการด้วยกัน

# data[].attributes.headline
เลขที่ 21 นางสาวธัชริน ก้องอัมพร 

# data[].attributes.subject
เลขที่ 21 นางสาวธัชริน ก้องอัมพร 

# data[].attributes.body
- ได้เรียนรู้ถึงวิธีการดูแลเด็กในสถานพินิจ ว่าได้รับการดูแลแบบไหน ความเป็นอยู่ การใช้ชีวิตเป็นอย่างไร
- ได้ร่วมสร้างกิจกรรมนันทนาการน้องๆ เพื่อให้น้องๆมีความกล้าที่จะแแสดงออก เพื่อให้รู้สึกไม่เป็นที่แปลกแยกจากคนอื่นๆ
- ได้รู้ถึงว่าเด็กๆที่อยู่ในนั้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ เขาก็คือคนธรรมดาที่อาจจะหลงผิดไปบ้าง บางคนอาจจะไม่ได้ต้องการที่จะทำผิด แต่สังคมอาจจะบีบบังคับให้ต้องทำแบบนั้น
วิธีการแก้ไขปัญหา
- ควรมีการปรึกษาหารือกับครอบครัว ว่าควรให้ความรัก การดูแลเอาใจใส่เด็กให้ดี แนะนำเขาให้เดินไปในทางที่ถูก สิ่งไหนที่ไม่ดีก็ไม่ควรไปลอง หรือไม่ควรทำตามเพื่อน ควรเลือกหาสังคมที่ดีๆให้ลูก เช่นโรงเรียน ชุมชน ควรสนับสนุนลูกในสิ่งที่เด็กสนใจ อย่าเอาแต่ความต้องการของตัวเองว่าอยากให้ลูกเป็นแบบนี้แบบนั้นทั้งที่ลูกตัวเองไม่ได้สนใจ หรืออาจจะไม่มีความสามารถมากพอที่จะทำในสิ่งนั้นๆ

# data[].attributes.headline
เลขที่ 1 นางสาวสิริยากร แสนใจ 59020254

# data[].attributes.subject
เลขที่ 1 นางสาวสิริยากร แสนใจ 59020254

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้
1. ได้รับรู้ถึงสาเหตุและปัญหาของเยาวชนส่วนใหญ่ที่ต้องเขามาอยู่ในสถานพินิจ และศูนย์ฝึกและอบรม ที่บ้านบึง
2. ได้รู้ระบบการทำงานในหน่วยงานว่ามีการทำงานและมีการอบรมและฝึกเยาวชนยังไงเพื่อที่เยาวชนจะได้มี
3. ทำให้ฉันต้องมีสติในการใช้ชีวิตตลอดเวลา ฉันจะเก็บเรื่องเหล่านี้เอาไว้เตือนสติตัวเองในการดำเนินชีวิต
แก้ไขปัญหา
ครอบครัวควรให้ความสนใจใส่ใจต่อเด็กๆ ไม่ควรละเลยควรมีการทำกิจกรรมร่วมกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ภายในครอบครัว เยาวชนทุกคนควรมีสติในการใช้ชีวิตด้วย สถานศึกษาควรมีการปลูกฝังให้เด็กไม่มีการแบ่งพรรคแบ่งพวก

# data[].attributes.headline
เลขที่22 นางสาว ธัญญ์นภัส ธนไพศาลวรโชติ 59021420

# data[].attributes.subject
เลขที่22 นางสาว ธัญญ์นภัส ธนไพศาลวรโชติ 59021420

# data[].attributes.body
-ได้เรียนรู้ว่าการจัดระบบต่างๆเป็นยังไง การจัดระเบียบ การดูแลเด็กๆภายในนั้นว่าเป็นยังไง สถานที่ที่อยู่ว่ามีอะไรบ้าง การเรียนการสอนต่างๆ
-ได้ทราบปัญหาของเด็กที่กระทำผิดในนั้น
-สาเหตุของการกนะทำผิด ซึ่งอาจจะเกิดจาก เพื่อน ครอบครัว สิ่งแวดล้อมรอบตัว
-เด็กที่กระทำผิดตอนแรกดิฉันกลัว กลัวว่าจะมีอะไรรึป่าวไปสถานที่แบบนั้น แต่พอได้ศึกษา รับฟัง ก็มีความคิดที่เปลี่ยนไป บางคนไม่ได้เลวร้ายในแบบที่เราคิดเสมอไป คนทุกคนนั้นมีบางครั้งที่ทำผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็สามารถที่ตะเริ่มต้นใหม่ได้
แก้ไขปัญหา
- จากครอบครัว เพราะครอบครัวคือสถาบันที่สำคัญที่สุด การดูแลอบรมสั่งสอน ให้ลูกหลานเป็นคนที่ดีมีคุณภาพในสังคม เอาใจใส่มห้ความรัก ให้เด็กมีความสุข
-เพื่อน การเลือกคบเพื่อนที่ดี พากันไปพบสิ่งที่ดี ไม่ใช่ทำเรื่องที่ไม่ดี
-สถาบัน/สิ่งแวดล้อม เราควรเลือกสถาบันที่ดี สิ่งแวดล้อมที่ดี
-ตัวเองควรคิดดีทำดีมีสติให้มากๆ ทำผิดแล้วไม่ควรทำผิดซ้ำ
-สังคมควรให้โอกาสไม่ปิดกั้นและแสดงออกถึงความไม่ชอบ

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปดูสถานพินิจ
-ได้เรียนรู้ว่าระบบที่จัดการภายในนั้นว่าเขามีระบบระเบียบมีการทำงานและจัดการเด็กเหล่านี้อย่างไร
-ได้เรียนรู้ว่าชีวิตภายในนั้นของน้องๆมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดมีข้อบังคับและไม่ได้เป็นอิสระเหมือนอยุ่ข้างนอก
-ได้ความรู้จากเจ้าหน้าที่ภายในนั้นและได้เห็นสภาพสถานที่ๆเป็นจริงว่าเขามีไรบ้าง

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงาน
-ได้ทราบถึงกระบวนการจัดการในและดูแลควบคุมเด็กในสถานพินิจฯ ว่าเด็กมีความเป็นมาอย่างไร ด้วยสาเหตุใดทำไมเด็กถึงกระทำผิดและหาทางออกที่เป็นผลดีกับเด็ก
-ได้ทราบถึงสาเหตุของปัญหาต่างๆที่ส่งผลให้เด็กกระทำผิด ไม่ว่าจะขาดการดูแลเอาใจใส่พ่อแม่ หรือความอยากรู้อยากลอง ตามเพือนถูกเพื่อนชักชวนทำในสิ่งที่ผิด
-เด็กที่อยู่ในสถานพินิจไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด เด็กพวกนี้จากเท่าที่ฟังน้องพูด คิดว่าตนทำผิดคิดว่าตนเป็นที่รังเกียจของสังคม
วิธีการแก้ไขปัญหา
-สิ่งแรกคือต้องเริ่มที่ตัวเด็กก่อนต้องให้เด็กมีกระบวนการคิดแบบใหม่ฝึกให้เด็กคิดแบบรอบคอบไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน รู้ว่าสิ่งใดควรทำไม่ควรทำ
-สิ่งที่สองคือสถาบันครอบครัวควรมีเวลาและควรเอาใจใส่ลูกรวมถึงหากลูกหลานควรกระทำผิดก็ควรตักเตือนและสั่งสอน พูดจาด้วยเหตุและผลไม่ใช่ความรุนแรง รู้จักให้เขารู้จักขอโทษและสำนึกผิดและทางครอบครัวก็ควรให้อภัยเขา
-สิ่งที่สามสังคมควรยอมรับและให้โอกาสคนเหล่านี้ หากยังมีการปิดกั้นปิดโอกาสกับคนเหล่านี้ มีโกาสที่เขาจะกลับไปกระทำซ้ำแบบเดิมได้อีก

# data[].attributes.headline
ธมลวรรณ สังพรหม เลขท

# data[].attributes.body
ธมลวรรณ สังพรหม เลขที่ 20
สิ่งที่ได้
- ได้รู้ถึงปัญหาและสาเหตุของเด็กและเยาวชนที่ทำให้พวกเขาต้องเข้ามายู่ในสถานพินิจแห่งนี้ ว่าเข้ามาอยู่ได้อย่างไร
- ได้รู้ถึงการดำรงชีวิตของเด็กและเยาวชนที่อาศัยอยู่ภายในสถานพินิจว่าเมื่อเข้ามาแล้ว รูปแบบการใช้ชีวิตของพวกเขาเป็นอย่างไรหรือมีอะไรที่ต้องทำบ้างและต้องประพฤติตัวอย่างไรให้ถูกต้อง
- ได้รู้ว่าถึงจะต้องเข้ามาอยู่ที่สถานพินิตหรือศูนย์ฝึกฯแต่เด็กและเยาวชนเหล่านี้ก็ยังมีโอกาสที่จะได้เรียนหนังสือตามหลักสูตรอาชีพที่เราสนใจ ทำให้เมื่เด็กได้ออกไปแล้วก็สามารถประกอบอาชีพตามที่เรียนมาได้ เพราะประวัติการกระทำผิดของพวกเขาอาจทำให้หางานทำได้ยาก

การแก้ไขปัญหาของเด็กและเยาวชน
- ต้องแก้ที่ความคิดที่ทัศนคติของแต่ละคน  ต้องสามารถคิดได้เองว่าสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิดอะไรควรทำตามอะไรไม่ควรทำตาม โดยต้องมีพ่อแม่หรือคนในครอบครัวมีส่วนสำคัญที่จะคอยให้คำแนะนำหรือคำปรึกษาแก่เด็กหรือเยาวชนที่อยู่ในความปกครองของตนเองให้ดี ผู้ใหญ่ต้องไม่ปล่อยปะละเลยต่อพฤติกรรมต่างๆทั้งของเด็กในปกครองตนเองและกลุ่มเพื่อนที่จะมีอิทธิพลต่อการแสดงออกในด้านต่างๆ เพื่อที่จะทราบถึงปัญหาได้รวดเร็วและสามารถแก้ปัญหาได้ทันท่วงที

# data[].attributes.headline
ธมลวรรณ สังพรหม เลขที่ 20สิ่งที่ได้- ได้รู้ถึงปัญหาและสาเหตุของเด็กและเยาวชนที่ทำให้พวกเขาต้องเข้ามายู่ในสถานพินิจแห่งนี้ ว่าเข้ามาอยู่ได้อย่างไร- ได้รู้ถึงการดำรงชีวิตของเด็กและเยาวชนที่อาศัยอยู่ภายในสถานพินิจว่าเมื่อเข้ามาแล้ว รูปแบบการใช้ชีวิตของพวกเขาเป็นอย่างไรหรือมีอะไรที่ต้องทำบ้างและต้องประพฤติตัวอย่างไรให้ถูกต้อง- ได้รู้ว่าถึงแม้จะต้องอยู่ในสถานพินิจหรือศูนย์ฝึกแต่ก็ยังมีโอกาาได้เรียนหนังสือที่เป็นหลักสูตรการแก้ไขปัญหาของเด็กและเยาวชนต้องแก้ที่ความคิดที่ทัศนคติของแต่ละคน  ต้องสามารถคิดได้เองว่าสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิดอะไรควรทำตามอะไรไม่ควรทำตาม โดยต้องมีพ่อแม่หรือคนในครอบครัวมีส่วนสำคัญที่จะคอยให้คำแนะนำหรือคำปรึกษาแก่เด็กหรือเยาวชนที่อยู่ในความปกครองของตนเองให้ดี ผู้ใหญ่ต้องไม่ปล่อยปะละเลยต่อพฤติกรรมต่างๆทั้งของเด็กในปกครองตนเองและกลุ่มเพื่อนที่จะมีอิทธิพลต่อการแสดงออกในด้านต่างๆ เพื่อที่จะทราบถึงปัญหาได้รวดเร็วและสามารถแก้ปัญหาได้ทันท่วงที

# data[].attributes.subject
ธมลวรรณ สังพรหม เลขที่ 20สิ่งที่ได้- ได้รู้ถึงปัญหาและสาเหตุของเด็กและเยาวชนที่ทำให้พวกเขาต้องเข้ามายู่ในสถานพินิจแห่งนี้ ว่าเข้ามาอยู่ได้อย่างไร- ได้รู้ถึงการดำรงชีวิตของเด็กและเยาวชนที่อาศัยอยู่ภายในสถานพินิจว่าเมื่อเข้ามาแล้ว รูปแบบการใช้ชีวิตของพวกเขาเป็นอย่างไรหรือมีอะไรที่ต้องทำบ้างและต้องประพฤติตัวอย่างไรให้ถูกต้อง- ได้รู้ว่าถึงแม้จะต้องอยู่ในสถานพินิจหรือศูนย์ฝึกแต่ก็ยังมีโอกาาได้เรียนหนังสือที่เป็นหลักสูตรการแก้ไขปัญหาของเด็กและเยาวชนต้องแก้ที่ความคิดที่ทัศนคติของแต่ละคน  ต้องสามารถคิดได้เองว่าสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิดอะไรควรทำตามอะไรไม่ควรทำตาม โดยต้องมีพ่อแม่หรือคนในครอบครัวมีส่วนสำคัญที่จะคอยให้คำแนะนำหรือคำปรึกษาแก่เด็กหรือเยาวชนที่อยู่ในความปกครองของตนเองให้ดี ผู้ใหญ่ต้องไม่ปล่อยปะละเลยต่อพฤติกรรมต่างๆทั้งของเด็กในปกครองตนเองและกลุ่มเพื่อนที่จะมีอิทธิพลต่อการแสดงออกในด้านต่างๆ เพื่อที่จะทราบถึงปัญหาได้รวดเร็วและสามารถแก้ปัญหาได้ทันท่วงที

# data[].attributes.headline
นางสาว ดนิตา สืบสงวน เลขที่ 19

# data[].attributes.subject
นางสาว ดนิตา สืบสงวน เลขที่ 19

# data[].attributes.headline
นางสาวอรอุษา พูลสวัสดิ์ เลขที่

# data[].attributes.subject
นางสาวอรอุษา พูลสวัสดิ์ เลขที่

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ
1.ได้รู้ถึงวิธีการจัดการความขัดแย้งภายในสถานพินิจและศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน
2.ได้รู้ถึงปัญหาต่างๆของเด็กๆที่ได้ก้าวเข้ามาอยู่ในสถานพินิจและศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน
3.ได้รู้ถึงการอยู่ร่วมกันของผู้คุมและเด็กในสถานพินิจและศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน ให้อยู่ด้วยความเข้าใจเด็ก และไม่กดดันเด็กจนเกินไป
จะกำจัดความขัดแย้งได้โดยการอยู่ร่วมกันด้วยความเข้าใจ ไม่แบ่งพรรคแบ่งพวก อยู่ด้วยความเป็นมิตร ให้เกียรติกัน

# data[].attributes.headline
นาย นนทชัย วารีจันทร์ เลขที่6

# data[].attributes.subject
นาย นนทชัย วารีจันทร์ เลขที่6

# data[].attributes.body
-ได้ทราบถึงกระบวนการการทำงานของสถานพินิจว่ามีหน้าที่อะไรบ้าง มีขั้นตอนตอนการดำเนินงานอย่างไร แต่ละขั้นตอนต้องดำเนินงานแบบไหน มีหลักการอย่างไรจึงจะทำให้เยาวชนที่เข้ามาสถานพินิจแห่งนี้กลับออกไปใช้ชีวิตตามปกติแบบบุคคลทั่วไปได้
-ศูนย์ฝึก มีการจัดสรรพื้นที่ให้เยาวชนที่อยู่ในสถานพินิจเป็นระเบียบและมีกฎต่างๆในการอยู่อาศัยเพื่อความสงบสุข มีการใส่เสื้อที่มีสีเหลือง น้ำเงิน ส้ม เพื่อจำแนกเยาวชนที่เข้ามาใหม่ อบรม และก่อนปล่อย
-รู้ว่าเยาวชนทุกคนในสถานพินิจที่ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เราคิด เขาก็เป็นคนธรรมดาเหมือนพวกเรา พวกเขาหัวเราะและสามารถสนุกไปกับการจัดกิจกรรมของพวกเรา
-รู้ว่ามนุษย์อย่างเราก็มีความผิดผลาดเกิดขึ้นกันได้ทุกคน ไม่ใช่เฉพาะแค่เยาวชนในสถานพินิจ ตัวเราเองก็มีสิ่งที่เคยทำผลาดมาแล้วเหมือนกัน ความผิดผลาดนั้นเป็นเรื่องปปกติในชีวิตมนุษย์ที่มีขึ้นเพื่อให้มนุษย์อย่างเราเรียนรู้ จดจำ แก้ไข และเติบโตขึ้นไปพร้อมกับมัน
วิธีการแก้ไขปัญหา
-ปรับเปลี่ยนทัศนคติและความคิดของเยาวชน ให้เขาได้เรียนรู้ว่าสิ่งไหนผิด สิ่งไหนไม่ควร ปัจจัยหลักจริงๆแล้วอยู่ที่การเติบโตมาของของเยาวชน เช่น จากสภาพแวดล้อมสังคม ชุมชนที่อยู่อาศัย ครอบครัว มุมมองของเด็ก คือ สาเหตุในการเติบโตของเยาวชน ทั้งความคิดและการใช้ชีวิตของเขา เขาจะทำในสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาตั้งแต่เด็กๆ ฉะนั้นการแก้ไขปัญหาที่ผมคิดว่าสามารถทำได้ คือการให้ครอบครัวของเยาวชนหันมาใส่ใจกับลูกหลานตัวเองให้มากขึ้น ไม่ปล่อยปละละเลย สอนการใช้ชีวิตในแบบที่ดี ให้เขารู้สิ่งไหนถูกสิ่งไหนผิด ห้ามทำพฤติกรรมที่รุนแรงให้เด็กเห็นหรือทะเลาะวิวาทกันเองในครอบครัว ให้เด็กรู้จักการเสียสละ แบ่งปัน สอนการเห็นใจผู้อื่น เอาใจเขามาใส่ใจเรา และอย่าไปกดดันเด็กมากเกินไป ควรให้เขาได้เรียนรู้เองในบางโอกาส คอยตักเตือนเมื่อเขาทำในสิ่งที่ผิด

# data[].attributes.headline
เลขที่ 30 น.ส. พรพิมล เอี่ยมสะอาด

# data[].attributes.subject
เลขที่ 30 น.ส. พรพิมล เอี่ยมสะอาด

# data[].attributes.body
(1). 3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงาน
1.ทำให้ได้ทราบถึงปัญหาที่เกิดจากเด็กและเยาวชนส่วนใหญ่ที่เข้าไปอยู่ในสถานพินิจ ว่าส่วนใหญ่แล้วปัญหาเกิดจากยาเสพติด รองลงมาชิงทรัพย์ลักขโมย ทำให้ได้รู้ว่าปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นกับเด็กและเยาวชนส่วนใหญ่นี้ ก็ขึ้นอยู่กับสถานบันครอบครัว เพื่อน คนรอบข้างต่างๆเป็นต้น เด็กและเยาวชนบางคนเพียงแค่ต้องการโอกาสจากสังคม ให้โอกาสเค้าได้เรียนรู้ด้วยตัวเอง ให้โอกาสให้เค้ามีรายได้มีงานทำ ให้ได้เรียนหนังสือต่อ เพื่อให้เค้ามีวิชาและสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ โดยที่ไม่ต้องสร้างความเดือดร้อนในสังคมอีก
2.ทำให้ได้ทราบถึงกระบวนการทำงานของสถานพินิจและศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชน ว่าเด็กที่เข้าอยู่ที่นี่มีความเป็นมาอย่างไร การที่ได้ทราบถึงกระบวนการทำงานของทั้ง2แห่ง มันเป็นประโยชน์ต่อการเรียนรู้เป็นอย่างมาก มันสามารถนำไปต่อยอดในการเรียนในอนาคตและอาชีพที่ตรงกับสายการเรียน
3.ได้นันทนาการกับน้องๆ ทำให้น้องๆมีความสุขทำให้น้องรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า มีประโยชน์ต่อส่วนรวมอีกเยอะ ได้เล่นเกมส์สนุกๆและเรียนรู้ไปกับน้อง บางครั้งมันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้ ภาพที่คิดก่อนที่จะมาที่สถานพินิจ คือรู้สึกกลัว แต่พอได้เข้าไปสัมผัส รู้สึกถึงบรรยากาศเหมือนอยู่ในบ้าน มีเพื่อนคอยช่วยเหลือกัน มีครูคอยสอนคอยแนะนำแนวทาง บางครั้งเด็กเหล่านี้อาจจะทำความผิดพลาดไป และเมื่อเค้าได้เรียนรู้ในสิ่งที่เค้าทำผิดพลาดไปแล้ว ก็อยากที่จะให้โอกาสเค้าในการเริ่มต้นใหม่ โดยที่จะไม่กลับมากระทำผิดซ้ำอีก ดีใจที่ได้ไปสัมผัส ได้ไปเรียนรู้ ว่าบางสิ่งบางอย่างมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้
(2). วิธีการแก้ไข
- ดิฉันคิดว่าวิธีการแก้ไขที่ดีที่สุดควรแก้ไขที่สถาบันครอบครัวก่อน คือครอบครัวควรให้ความรักให้ความอบอุ่นเค้า ครอบครัวควรดูแลเอาใจใส่กัน คอยสั่งสอนให้คำแนะนำและตักเตือน ครอบครัวควรเข้าใจและควรเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุด มันอาจจะทำให้ปัญหาที่เกิดขึ้นลดน้อยลงได้ และควรปรับสภาพแวดล้อมที่ใกล้ชิดตัวเด็กและเยาวชน ไม่ว่าจะเป็นที่บ้าน ชุมชน หรือจะเป็นเพื่อน เป็นต้น ให้เด็กและเยาวชนอยู่ในที่ ที่น่าอยู่ สิ่งแวดล้อมดี อาจจะช่วยให้เค้าเข้าใจกับสภาพแวดล้อมมากขึ้น และรู้จักที่จะปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้มากขึ้นอีกด้วย

# data[].attributes.headline
น.ส.ศุมิตตรา อภิวัฒโนภาส เลขที่ 8

# data[].attributes.subject
น.ส.ศุมิตตรา อภิวัฒโนภาส เลขที่ 8

# data[].attributes.body
1.3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
- ได้เรียนรู้ในเรื่องของกระบวนการจัดการ และดูแลเด็กๆที่รับเข้ามาในสถานพินิจ จะมีกฎ ระเบียบที่ใช้ร่วมกัน แต่จะไม่ใช่การดุด่า เด็กไม่ได้กลัวแต่ก็มีความเกรงใจคนที่ดูแล เด็กที่อยู่ในที่นี้จะต้องทำกิจกรรมทุกอย่างเป็นเวลา เช่นตื่นตี 5.30 กินข้าวเวลาไหน ทำกิจกรรมอาชีพเวลาไหน เป็นต้น
- ได้รู้ถึงความเป็นมาของเด็กๆว่ามาที่นี่ได้อย่างไร ทำอะไรผิด เด็กส่วนใหญ่ที่มาอยู่ในสถานพินิจจะถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง ดูแลไม่ดี ส่งผลให้กลายเป็นเด็กมีปัญหา อาจมีขโมยของบ้าง พยายามทำร้ายบ้าง
- เด็กที่เข้ามาอยู่ในสถานพินิจไม่ได้น่ากลัวแต่อย่างใด เราจึงได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของคน และคุณค่าในการใช้ชีวิต อย่าตัดสินเด็กด้วยการกระทำเพียงอย่างเดียวต้องมองถึงปัญหาในหลายๆด้านด้วย และการใช้ชีวิตเราควรใช้ชีวิตให้เป็น เราทุกคนล้วนเป็นคนดีได้ ด้วยการไม่ประมาทหรือหลงผิดไปทำเรื่องร้ายแรงให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร
- คิดว่าการแก้ปัญหาควรจะเริ่มที่ตัวเราเองก่อน เราควรควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ได้ หากอยู่ในสภาพครอบครัวที่ไม่ได้อำนวยจริงๆเราก็คิดในแง่มุมดีๆไม่ควรคิดในทางทีแย่ เพราะมันส่งผลกระทบหลายอย่างทั้งตัวเราเองและคนอื่นด้วย
- คิดว่าวิธีที่จะแก้ไขอีกวิธีคือพ่อแม่ควรอยู่ดูแลให้ความสนใจในตัวเด็กมากกว่านี้ ไม่ใช่คิดว่าเขาอยู่ได้ บางทีเขาอาจเจอสภาพแวดล้อมภายนอกที่มันชักจูงไปในทางที่ผิดก็มากล่าวโทษคนอื่น ถ้าจะมีลูกควรให้ความสนใจในตัวเด็กมากจริงๆเพราะเป็นในเรื่องของการพัฒนาความคิดด้วย เด็กบางคนอาจคิดช้าคิดเร็วแตกต่างกันไป

# data[].attributes.headline
น.ส อรอนงค์ รันระนา เลขที่48

# data[].attributes.subject
น.ส อรอนงค์ รันระนา เลขที่48

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปดูงานที่สถานพินิจและสถานที่ฝึกอบรมเยาวชน คือ
1. ได้รับรู้ถึงปัญหาอันเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กเยาวชนต้องเข้าไปอยู่ในสถานพินิจและสถานที่ฝึกอบรม สาเหตุหลักๆมาจากตัวบุคคลเองที่ไม่สามารถแยกแยะไตร่ตรองสิ่งทีาถูกหรือผิดได้อาจเป็นผลมาจากการที่ครอบครัวไม่สมบูรณ์ และสิ่งแวดล้อมใกล้ตัว แต่สาเหตุหลักๆคือการไม่คิดไตร่ตรองให้ดีของตัวบุคคลนั่นเอง
2. ได้รู้ถึงขั้นตอนการปฎิบัติตนของเด็กเยาวชนเมื่อเข้าไปอยู่ในสถานพินิจและสถานที่ฝึกอบรมว่ามีการฝึกอบรมอย่างไร สภาพการเป็นอยู่ และการใช้ชีวิตที่อยู่ในนั้นที่ต้องเจอการฝึกปฎิบัติแบบที่ไม่เคยทำตอนอยู่ข้างนอกมาก่อน แต่เมื่อฝึกแล้วถ้าถึงเวลาได้ถูกปล่อยตัวออกไปก็สามารถนำความรู้ความสามารถนี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้
3. ได้รู้ถึงคุณค่าของชีวิต และรู้ว่าควรใช้ชีวิตอย่างมีสติและคิดไตร่ตรองไม่ว่าจะทำอะไรให้คำนึงถึงผลที่จะตามมาอยู่เสมอ
วิธีแก้ไขปัญหา : คิดว่าควรเริ่มจากตัวบุคคลก่อน ต้องให้เค้าทำความเข้าใจกับตัวเองว่าต้องการอะไร และอะไรถูกอะไรผิด สังคมหรือครอบครัวก็ควรให้คำแนะนำที่ดีและคอยอยู่ข้างๆไม่ควรละเลยเพราะบางคนยังคิดไม่ได้ แยกแยะไม่ออกว่าสิ่งไหนควรไม่ควร แล้วเมื่อเค้าทำผิดอย่าให้ท้ายและอย่าซ้ำ ควรเตือนและให้เค้ารับรู้ผลเสียที่ตามมาด้วยตนเอง เพื่อเป็นประสบการณ์สอนใจให้เค้าไม่กลับมาทำอีก

# data[].attributes.headline
น.ส. ณัชชา หลงหลุ่ม เลขที่ 3

# data[].attributes.subject
น.ส. ณัชชา หลงหลุ่ม เลขที่ 3

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้ คือ
1.ได้เรียนรู้ว่าสาเหตุต่างๆของเด็กที่มาอยู่ที่นี่ ส่วนมากมาจากครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ ขาดการเลี้ยงดูเอาใจใส่ ทำให้เด็กมีปัญหาและเด็กๆไม่ได้น่ากลัวหรือเลวร้ายอย่างที่คนภายนอกมอง
2. ได้เรียนรู้ถึงกระบวนการดูแลเด็กว่าทำอย่างไร และเด็กมีความเป็นอยู่อย่างไร รู้ว่าเด็กต้องทำทุกอย่างเป็นระบบ เป็นเวลาเช่นตื่นนอนตีห้าครึ่ง สวดมนต์ ฝึกให้เด็กมีระเบียบวินัยในตนเองมากขึ้น
3.ได้เรียนรู้ว่าในสถานพินิตจะมีการดูแลเด็กๆเป็นอย่างดี เช่นในเรื่องของการเรียน การฝึกวิชาชีพให้กับเด็กๆ เพื่อให้เด็กมีอะไรทำ ไม่ว่าง และสามารถนำไปประกอบวิชาชีพต่อในอนาคตได้อีกด้วย
การร่วมแก้ปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนเหล่านี้ คือ เด็กๆเหล่านี้ควรได้รับการอบรมได้รับความเอาใจใส่ของคนในครอบครัวให้มากกว่านี้ คนในครอบครัวควรให้ความสำคัญกับเด็กและเยาวชน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาอื่นๆตามมา เช่นการเรียกร้องความสนใจโดนการขโมยของต่างๆ ที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

# data[].attributes.headline
น.ส. ณัชชา หลงหลุ่ม เลขที่ 

# data[].attributes.subject
น.ส. ณัชชา หลงหลุ่ม เลขที่ 

# data[].attributes.headline
น.ส.ประภาสิริ อิ่มอุรา เลขที่27

# data[].attributes.subject
น.ส.ประภาสิริ อิ่มอุรา เลขที่27

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้

1.ได้รู้ถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่และสภาพแวดล้อมของน้องๆที่อยู่ในสถานพินิจ ว่าทำอะไรบ้างในแต่ละวัน โดยน้องจะตื่นตั้งแต่ตี5ครึ่ง และในแต่ละวันได้มีการเรียนรู้ในวิชาต่างๆ และมีการฝึกอาชีพตามที่น้องๆสนใจกัน เพื่อเป็นการพัฒนาความรู้ในสายอาชีพและพัฒนาศักยภาพในการเรียนรู้ต่างๆให้แก่น้องๆได้นำความรู้นี้ไปใช้ เมื่อออกจากสถานพินิจแล้ว

2.ได้ร่วมทำกิจกรรรมนันทนาการให้กับน้องๆ โดยกิจกรรมนั้นน้องๆได้มีส่วนร่วมด้วย ช่วยให้น้องๆมีความกล้าแสดงออกและได้ร่วมสนุกด้วยกัน เพื่อเป็นกำลังใจให้น้องๆที่อยู่ในสถานพินิจ

3.ได้รู้ว่าน้องๆที่อยู่ในสถานพินิจนั้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด โดยน้องๆทุกคนได้รับการขัดเกลา การปรับทัศนคติที่ดีขึ้นจากนักสังคมสงเคราะห์ที่ดูแลน้องๆ โดยน้องทุกคนพร้อมที่จะทำตามกฎระเบียบข้อบังคับต่างๆของสถานพินิจแต่โดยดี

การแก้ไขปัญหาเด็กเยาวชน

การแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนดิฉันคิดว่าควรเริ่มจากสร้างพื้นฐานที่ดีของครอบครัว โดยพ่อแม่และผู้ปกครองควรให้การดูแลเอาใจใส่ และการอบรมเลี้ยงดูที่ดีแก่ลูกหลาน และสภาพแวดล้อมก็้เป็นปัยจัยหนึงที่ทำให้เกิดปัญหาเยาวชน ควรให้เด็กได้อยู่ในที่ที่สภาพแวดล้อมดี ไม่อยู่ในแหล่งมั่วสุมของยาเสพติด ซึ่งก็เป็นการลดสาเหตุของการกระทำความผิด และเมื่อเด็กออกจากสถานพินิจแล้วไม่ควรที่จะดูถูกหรือเหยียดหยามเด็กเพราะจะทำให้เด็กเกิดความรู้สึกที่ไม่ดี รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า แต่ควรที่จะให้เด็กๆได้รับโอกาส พิสูจน์ตัวเองในการเป็นคนดีของสังคมต่อไปให้สมกับที่ได้รับโอกาสมา

# data[].attributes.headline
นางสาวรักษิตา ประสานพันธ์ เลขที่36 

# data[].attributes.subject
นางสาวรักษิตา ประสานพันธ์ เลขที่36 

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้จากการไปศึกษาดูงาน
-ได้รู้ว่าในสถานพินิจมีการจัดการกับเด็กๆอย่างไร มีขั้นตอนการดูแลยังไงบ้าง
-ได้ทราบถึงกฏหมายที่เกี่ยวกับเยาวชนว่ามีบทลงโทษอย่างไร
-รู้สึกว่าได้เปลี่ยนทัศนคติจากก่อนที่จะเข้าไปก็คิดว่าเด็กพวกนี้ต้องน่ากลัว แต่ความจริงพวกเขาก็เป็นกลุ่มเยาวชนกลุ่มหนึ่งที่ต้องได้รับการขัดเกลาและฝึกฝนให้ออกไปเป็นคนดีอนาคตที่ดีของประเทศชาติต่อไป
วิธีแก้ไขปัญหาคิดว่าควรเริ่มจากสถาบันครอบครัวก่อน เพราะถ้าหากเด็กได้รับความรักความอบอุ่นจากครอบครัวก็จะทำให้เด็กไม่หลงทำผิด พ่อแม่ควรให้ความรักความเอาใจใส่แก่เด็ก

# data[].attributes.headline
น.ส.บังอร จำปา เลขที่25

# data[].attributes.subject
น.ส.บังอร จำปา เลขที่25

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปศึกษาดูงาน ณ สถานพินิจ และศูนย์ฝึกอบรม บ้านบึง

1.ได้รู้การทำงานภายในหน่วยงานว่าเป็นยังไงมีขั้นตอนหรือวิธีการอะไรบ้างในการดูแลเด็กที่ได้เข้ามาในที่แห่งนี้

2.ได้รู้ว่าภายในศูนย์ฝึกอบรมมีการเรียนการสอนวิชาต่างๆโดยเฉพาะงานช่างงานฝีมือจากเด็กที่อยู่ในนั้นมีการสอนให้เรียนรู้สิ่งต่างๆเหล่านี้เพื่อที่เมื่อออกจากที่นี่ไปจะได้มีวิชาติดตัวไปใช้ในการประกอบอาชีพต่อไ

3.ได้รู้ว่าเด็กๆในสถานพินิจและศูนย์ฝึกอบรมนี่ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด พวกเขาน่ารักและเป็นมิตรกับพวกเราทุกคน ให้ความร่วมมือในขณะทำกิจกรรม ไม่ได้เป็นอันตรายอย่างที่คิดไว้ก่อนจะเข้าไป

การแก้ไขปัญหาคือ การให้ความรู้ให้คิดและตระหนักว่าการทำสิ่งไม่ดีต่างๆนั้นไม่ดีและไม่ควรทำ สำหรับคนที่หลงทำผิดไปแล้วก็ไม่ควรกลับไปทำอีก คิดถึงตัวเองและครอบครัวให้มากๆ และไม่ควรมองว่าเด็กๆเหล่านี้ไม่เชื่อฟังหรือหัวแข็ง แต่ต้องค่อยๆสอนค่อยๆขัดเกลาให้เขาคิดได้ว่าสิ่งไหนควรทำสิ่งไหนไม่ควรทำ อาจจะต้องใช้เวลาแต่เชื่อว่าเด็กเหล่านี้โตออกมาเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพแน่นอน

# data[].attributes.headline
นางสาวอกนิษฐ์ ผินกระโทก เลขที่45

# data[].attributes.subject
นางสาวอกนิษฐ์ ผินกระโทก เลขที่45

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปศึกษาดูงานที่สถานพินิจและศูนย์ฝึกอาชีพ

1.คือการที่เด็กและเยาวชนจะเข้าไปอยู่ในนั้นได้จะต้องมีความผิดเช่นมีคดีลักทรัพย์ ยาเสพติดหรือแม้กระทั่งการฆ่าคนตายทั้งเจตนาและไม่เจตนา

2.คือการที่เด็กและเยาวชนเข้าไปอยู่ในนั้นก็มีกิจกรรมให้ทำเช่นการเรียน การทำสาธารณประโยชน์ให้กับสถานที่นั้น และเมื่อศาลได้ตัดสินคดีและได้เตรียมออกมาสู่โลกภายนอกก็จะมีการฝึกอาชีพตามความถนัดของตนเอง เพื่อที่จะได้ไปต่อยอดเป็นอาชีพเลี้ยงตนเองและครอบครัวได้ เพื่อที่จะได้ไม่ทำให้เด็กและเยาวชนรู้สึกไร้ค่าเมื่อกลับคืนสู่สังคม

3.คือในสถานที่นี้มีการอยู่แบบครอบครัวเด็กและเยาวชนจะเรียกเจ้าหน้าที่ ครูสอน เป็นพ่อและแม่ การที่มีการอยู่แบบครอบครัวจะทำให้เด็กและเยาวชนเหล่านี้รู้สึกไม่ขาดความอบอุ่น เพราะเด็กและเยาวชนส่วนใหญ่ที่เข้ามาในนี้จะมีปัญหามาจากครอบครัวดังนั้นสถานที่นี้จึงมีการอยู่แบบครอบครัว

ในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง ส่วนใหญ่จะเกิดมาจากครอบครัวดังนั้นครอบครัวจึงเป็นสถาบันครอบครัวที่สำคัญที่สุดในการที่จะให้ความรัก ความอบอุ่นและมีการสั่งสอนลูกว่าอะไรดีไม่ดีอะไรควรทำไม่ควรทำ และการที่ครอบครัวมีปัญหาก็เป็นปัญหาที่จะทำให้เด็กและเยาวชนมีปัญหาเพราะว่าการเลี้ยงดู เช่นแม่แต่งงานไปมีสามีใหม่ และทำให้ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ จึงจะต้องไปอยู่กับญาติสิ่งเหล่านี้ก็ทำให้เด็กมีปัญหาได้เพราะขาดความรักความอบอุ่นจากพ่อแม่ หรือมาจากแรงชักจูงของเพื่อน การอยากรู้อยากลองเพราะเด็กและเยาวชนเป็นช่วงที่อยากลองทำสิ่งใหม่ๆและแตกต่างโดยที่ไม่คิดว่าสิ่งที่ทำเป็นสิ่งที่ผิดหรือถูก

จะร่วมแก้ไขปัญหานี้ได้คือการให้โอกาสเด็กและเยาวชน โดยการมองว่าเด็กและเยาวชนเหล่านี้เป็นคนธรรมดาโดยไม่ได้เข้าไปในสถานที่นี้เพราะถ้าเรามองว่าเด็กและเยาวชนเหล่านี้เป็นบุคคลที่มีคดีและได้เข้าไปในสถานที่นี้จะทำให้เด็กและเยาวชนรู้สึกไร้ค่าและจะทำให้เด็กและดยาวชนเหล่านี้หลงผิดและเข้าไปกระทำความผิดอีกและจะทำให้เด็กและเยาวชนเข้าไปในสถานที่แห่งนี้อีก

# data[].attributes.headline
นนฐกาญจน์ รัตนเดชณรงค์ เลขที่24

# data[].attributes.subject
นนฐกาญจน์ รัตนเดชณรงค์ เลขที่24

# data[].attributes.body
*สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการมาศึกษาดูงาน
1.ได้รู้ถึงกฎระเบียบภายในสถานพินิจ ว่ามีการดูแล และปฏิบัติต่อเยวชนที่อยู่ด้านในอย่างไรบ้าง
2.ได้เรียนรู้ว่าการที่เยาวชนต้องมาอยู่สถานที่แห่งนี้มีสาเหตุการกระทำผิดมาจากอะไรบ้าง อาทิเช่น ลักทรัพย์ ยาเสพติด เป็นต้น
3.ได้รู้ว่าก่อนเยาวชนที่ทำผิดจะออกสู่โลกภายนอก จะมีการฝึกอาชีพ ขัดเกลา รวมถึงปรับทัศนคติ ดังนั้นจึงได้รู้ว่าเยาวชนเหล่านี้ไม่ได้น่ากลัวแต่พร้อมที่จะขอโอกาสจากสังคม ดังนั้นเราควรที่จะให้โอกาสพวกเขา

*วิธีแก้ไขปัญหานี้คือ การเอาใจใส่คนในครอบครัว ไม่ปล่อยปะละเลย คอยให้คำสั่งสอนและให้คำแนะนำในการใช้ชีวิต

# data[].attributes.headline
วิภา แดงสุวรรณ เลขที่42   สิ่งที่เรียนรู้อย่างแรกเลยคือกิจกรรมต่างๆทั้งในสถานพินิจและศูนย์ฝึกฯลฯ ว่ามีกิจกรรมที่พัฒนาศักยภาพของเยาวชนเพื่อเป็นการฝึกสร้างอาชีพที่จะสามารถนำไปต่อยอดได้อีกทั้งการเกษตร ตัดผม การช่าง ต่างๆซึ้งทั้งหมดนั้นจะเป็นการเลือกโดยเยาวชนในนั้นเองเลือกที่ตนสนใจซึ้งเป็นเรื่องที่ดีมันคือการที่ช่วยทำให้จากแค่ความชอบกลายเป็นความถนัดได้และเป็รการทำให้เค้าเห็นคุณค่าในตนเองว่าตนก็มีความสามารถ     ต่อไปคือการทราบข้อมูลรายละเอียดต่างๆที่เป็นเชิงลึกไปอีกที่จากตอนแรกทราบแค่ว่าเป็นการนำเด็กที่กระทำผิดเข้ามาได้ทราบว่าในตอนแรกนั้นเด็กที่มีคดีกระทำผิดจะต้องไปอยู่ที่สถานพินิจก่อนเพื่อรอคำสั่งศาลเมื่อมีคำสั้งว่าให้มีการฝึกต้องนำไปอยู่ศูนย์ฝึกฯลฯตามคำสั่งและในนั้นไม่ใช่แค่เพียงมีเด็กที่ต่ำกว่า18ซึ่งยังมีเด็กที่อายุเกินแต่ด้วยเนื่องจากยังไม่ถึงเวลาปล่อยตัวจำเป็นจะต้องอยู่ต่อถึงแม้อายุจะเกิน     สุดท้ายคือเห็นถึงสาเหตุของปัญหาว่าทำไมเยาวชนถึงกระทำผิดซึ่งได้ทราบข้อเท็จจริงจากวิทยากรว่าเด็กส่วนใหญ่ในศูนย์ฝึกนั้นล้วนมีครอบครัวที่ไม่อบอุ่นไม่ได้รับการใส่ใจที่มากพอเด็กเลยขาดความอบอุ่นการทำให้ตนมีตัวตนในสังคมจึงเป็นทางออกเพื่อเรียกร้องความสนใจแต่เป็นการกระทำที่ผิดและพ่อแม่ก็ไม่ได้มาใส่ใจมาสังเกตุพฤติกรรมของเด็กเลยเป็นความรุนแรงขึ้นจนเป็นคดีไม่ใช่เพียงครอบครัวแต่ทั้ง เพือน ชุมชน ก็มีส่วนเช่นเดียวกัน

# data[].attributes.subject
วิภา แดงสุวรรณ เลขที่42   สิ่งที่เรียนรู้อย่างแรกเลยคือกิจกรรมต่างๆทั้งในสถานพินิจและศูนย์ฝึกฯลฯ ว่ามีกิจกรรมที่พัฒนาศักยภาพของเยาวชนเพื่อเป็นการฝึกสร้างอาชีพที่จะสามารถนำไปต่อยอดได้อีกทั้งการเกษตร ตัดผม การช่าง ต่างๆซึ้งทั้งหมดนั้นจะเป็นการเลือกโดยเยาวชนในนั้นเองเลือกที่ตนสนใจซึ้งเป็นเรื่องที่ดีมันคือการที่ช่วยทำให้จากแค่ความชอบกลายเป็นความถนัดได้และเป็รการทำให้เค้าเห็นคุณค่าในตนเองว่าตนก็มีความสามารถ     ต่อไปคือการทราบข้อมูลรายละเอียดต่างๆที่เป็นเชิงลึกไปอีกที่จากตอนแรกทราบแค่ว่าเป็นการนำเด็กที่กระทำผิดเข้ามาได้ทราบว่าในตอนแรกนั้นเด็กที่มีคดีกระทำผิดจะต้องไปอยู่ที่สถานพินิจก่อนเพื่อรอคำสั่งศาลเมื่อมีคำสั้งว่าให้มีการฝึกต้องนำไปอยู่ศูนย์ฝึกฯลฯตามคำสั่งและในนั้นไม่ใช่แค่เพียงมีเด็กที่ต่ำกว่า18ซึ่งยังมีเด็กที่อายุเกินแต่ด้วยเนื่องจากยังไม่ถึงเวลาปล่อยตัวจำเป็นจะต้องอยู่ต่อถึงแม้อายุจะเกิน     สุดท้ายคือเห็นถึงสาเหตุของปัญหาว่าทำไมเยาวชนถึงกระทำผิดซึ่งได้ทราบข้อเท็จจริงจากวิทยากรว่าเด็กส่วนใหญ่ในศูนย์ฝึกนั้นล้วนมีครอบครัวที่ไม่อบอุ่นไม่ได้รับการใส่ใจที่มากพอเด็กเลยขาดความอบอุ่นการทำให้ตนมีตัวตนในสังคมจึงเป็นทางออกเพื่อเรียกร้องความสนใจแต่เป็นการกระทำที่ผิดและพ่อแม่ก็ไม่ได้มาใส่ใจมาสังเกตุพฤติกรรมของเด็กเลยเป็นความรุนแรงขึ้นจนเป็นคดีไม่ใช่เพียงครอบครัวแต่ทั้ง เพือน ชุมชน ก็มีส่วนเช่นเดียวกัน

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้เรียนรู้ คือ
-ได้รู้ว่าสาเหตุที่แท้จริงแล้วเยาวชนที่ต้องเข้ามาอยู่ในสถานพินิจแห่งนี้มีสาเหตุหลักๆเกิดจากอะไร ทำให้เขาต้องสร้างคดีเหล่านี้มาจนทำให้ได้มาอยู่ในสถานที่แห่งนี้
-ได้รู้ว่าจริงๆเยาวชนเหล่านั้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ หลังจากที่เขาได้ฝึกได้รับการขัดเกลาแล้ว ได้ทำให้จิตใจของพวกเขาดีขึ้น รู้จักคิดก่อนทำมากขึ้น โตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีมากขึ้น จากแต่ก่อนที่จะมีทัศนคติเป็นของตัวเองสูง อยากทำอะไรก็ทำโดนไม่นึกถึงประโยชน์หรือผลเสียที่ตามมา
-ได้รู้ว่าภายในสถานพินิจและศูนย์ฝึกมีการฝึกเยาวชนที่เข้าไปอยุ่อย่างไร ฝึกให้มีการขัดเกลาและมีการสร้างให้เยาวชนมีวิชาชีพติดตัวหลังจากได้รับการปล่อยสู่สังคมโลก
-สำหรับวิธีการแก้ไขปัญหา ที่จะทำให้เยาวชนเหล่านี้ไม่เข้ามาอยุ่ในสถานพินิจคือ การเริ่มต้นปลูกฝังการเลี้ยงดูลูกที่เริ่มมาจากครอบครัว พ่อแม่ คือการเลี้ยงดูและใส่ใจพวกเขา ให้พวกเขาไม่รู้สึกขาด มีการอบรมสั่งสอนที่ดี ปลูกฝังกันตั้งแต่เด็กๆก็จะทำให้พวกเขาไม่เข้ามาอยุ่ในสถานพินิจแห่งนี้

# data[].attributes.headline
น.ส.ปิยนุช  ปิ่นประภาพันธ์ เลขที่ 29 

# data[].attributes.subject
น.ส.ปิยนุช  ปิ่นประภาพันธ์ เลขที่ 29 

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้
1.ได้รู้ว่าสถานพินิจคือ สถานที่รับดูแลเด็กๆที่กำลังพิจารณาคดี เด็กอยู่ในช่วง10-18ปี เด็กที่เข้ามาในสถาพินิจ ไม่ใช่ว่าจะเป็นเด็กที่ไม่ดีอย่างที่สังคมมอง แต่พอได้เข้ามาร่วมทำกิจกรรมกับน้องๆ ก็ได้เห็นว่าพวกน้องๆได้รับการอบรม ฟื้นฟู ต่างๆจากเจ้าหน้าที่มาเป็นอย่างดีแล้ว จากตอนแรกอาจจะกลัวหน่อย แต่พอได้มาจริงๆน้องๆน่ารักมาก ให้ความร่วมมือกับกิจกรรมที่พวกเราจัดมาเป็นอย่างดี
2.ได้รู้ว่าในศูนย์ฝึกนอกจากจะมีการควบคลุมดูแลฝึกอบรมแล้ว ยังมีการสร้างหรือฝึกวิชาชีพต่างๆให้แก่น้องๆอีกด้วย แล้วทำให้ได้ข้อคิดต่างๆ ตระหนักในตนเองมากขึ้นว่าจะทำอะไรควรคิดตรึกตรงอย่างรอบคอบก่อน
3.ศูนย์ฝึกวิชาชีพเด็กและเยาวชน เด็กสามารถอยู่ที่ได้ถึงอายุ24ปี เป็นเด็กที่ถูดศาลตัดสินแล้วว่ามีความผิดจริงจึงได้เข้ามาอยู่ที่นี่ โดยเด็กๆที่นี่มีการแบ่งกลุ่มโดยดูได้จากสีเสื้อ สีเหลืองก็จะเป็นน้องๆที่อีก6เดือนกำลังจะออกจากศูนย์ฝึก , น้องๆเสื้อสีน้ำเงิน อยู่ในระหว่างการฝึกฝน , น้องๆเสื้อสีส้ม พึ่งจะเข้ามาศูนย์ฝึกหรือเรียกว่าเป็นเด็กใหม่ของที่นี่ค่ะ

วิธีการแก้ไขปัญหา ประเด็กเด็กและเยาวชน คือ แน่นอนว่าสถาบันที่สำคัญที่สุดคือสถาบันครอบครัว การที่เด็กจะคนนั้นจะมีลักษณ์นิสัยอย่างไรก็เริ่มต้นที่ครอบครัวเป็นสำคัญที่สุด ในการที่จะคอยดูแล อบรม สั่งสอนเรื่องต่างๆที่เด็กควรจะมีในตนเอง เพื่อให้เด็กๆเติบโตเป็นตนดีของสังคมอย่างสมบูรณ์ คอยดูแลในการใช้สื่อหรือเทคโนโลยีต่างๆ เพราะสมัยนี้เทคโนโนโลยี นั้นมีผลต่อเด็ก/เยาวชนและสังคมเป็นอย่างมาก

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้จากการไปศึกษาดูงาน คือ
1.เด็กทุกคนที่เข้าไป ไม่ใช่เด็กที่ไม่ดีแต่กำเนิด แต่เป็นเพราะ บางอย่างจึงทำให้เด็กเป็นแบบนี้
2.สถานพินิจจะมีการสอน อาชีพหรือวิชาที่เด็กสนใจเพื่อที่จะใช้ในตอนที่เด็กออกไปแล้ว และมีการทำ Mou กับบริษัทต่างๆเพื่อรับเด็กใฟ้เข้าทำงาน
3.การดูแลของผู้ที่ดูแลเด็กนั้น สังเกตได้ว่าจะเป็นการทำให้เด็กสนิทกับผู้ดูแลมากๆ ซึ่งเป็นการลดระยะห่างระหว่างเด็กกับผู้ดูแล
การแก้ไขปัญหาเหล่านี้คือ
อย่าตัดสินว่าเด็กจะไม่มีทางที่จะกลับตัวกลับใจได้ เพียงเพราะว่าทำผิดพลาดแค่ครั้งเดียว เขาย่อมสามารถกลับตัวเป็นคนที่สังคมมองว่าดีได้ แค่เราปรับมุมมองในการตัดสินใจก็สามารถช่วยเขาได้

# data[].attributes.headline
นางสาวกนกพร ยิบรัมย์ เลขที่ 

# data[].attributes.subject
นางสาวกนกพร ยิบรัมย์ เลขที่ 

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้
1)ได้รู้ศูนย์การฝึก และ สถานพินิจต่างกันยังไง

-ศูนย์การฝึกวิชาชีพ คือ เยาวชนทำผิดที่ผู้พิพากษาให้รอการปล่อยตัว โดยจะต้องฝึกอาชีพ และเรียนรู้ต่างๆ ให้สามารถอยู่โลกข้างนอกได้ปกติ มีสิทธิเท่ากับผู้อื่น ซึ่งเยาวชนมีอายุตั้งแต่ 18 ปี อยู่ได้ถึงอายุ 24 ปี

-สถานพินิจ เป็นสถานที่ควบคุมขังเยาวชนทำผิดที่ยังไม่ได้ตัดสินว่าจะให้โทษอย่างไร เป็นการกักขังชั่วคราว หรือระยะเวลานานแล้วแต่การศาลจะตัดสิน ซึ่งเยาวชนที่นี้มีอายุระหว่าง 10-18 ปี สถานพินิจจะเป็นที่บำบัด ฟื้นฟู แก้ไข ให้กับเยาวชนระหว่างควบคุม

2)รู้สาเหตุของเยาวชนที่กระทำผิดจนต้องโดนควบคุม เกิดจากครอบครัวเป็นหลัก เด็กขาดความอบอุ่น หลายมือที่เลี้ยงดู พ่อแม่ไม่มีเวลาให้ หรือเกิดความขัดแย้งภายในครอบครัว ขาดทักษะในการคบเพื่อน ขาดทักษะในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง จึงทำให้เด็กหรือเยาวชนหาแนวทางในการให้เกิดการยอมรับที่ผิด เช่น ค้ายา เสพยา เป็นภัยต่อสังคม เป็นต้น

3)ได้รู้ถึงการเป็นอยู่ของน้องๆ ทำอะไรบ้างในแต่ละวัน เป็นเครื่องเตือนสติให้เรามีสติในการดำเนินชีวิตให้ถูกต้อง และไม่เดือดร้อนต่อตนเองและครอบครัวและสังคม

วิธีแก้ไขปัญหา คือ ครอบครัวควรให้ความสำคัญกับเด็กที่อยู่ในวัยกำลังโตและวัยอื่นๆ ด้วยเช่นกัน ควรเอาใจใส่เสมอ แบ่งเวลางานและครอบครัวให้เหมาะสมให้เด็กไม่รู้สึกขาดความรักความอบอุ่นกับครอบครัว คุยกันเสมอภายในครอบครัว เพื่อที่จะได้รู้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับชีวิตตนและช่วยกันแก้ไขปัญหา ควรที่จะให้กำลังใจกันเสมอ สำหรับเด็กหรือเยาวชน ควรรักตัวเองให้มากๆ จะทำอะไรต้องเตือนสติตัวเองเสมอว่าจะส่งผลเสียหรือกระทบอะไรให้กับตัวเองหรือครอบครัวหรือสังคมบ้าง เรียนรู้ข้อผิดพลาดให้เป็นประสบการณ์นำทางไปในทางที่ดี ควรสร้างคุณค่าให้ตัวเองสม่ำเสมอโดยเริ่มจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่น ช่วยเหลืองานบ้าน พาเด็กหรือคนพิการข้ามถนน เป็นต้น สิ่งที่สำคัญนึกถึงหน้าพ่อแม่และครอบครัวไว้หากสิ่งนั้นเรากำลังหลงไหลในทางที่ผิด

# data[].attributes.headline
นางสาวชุติมา แก้วทอง เลขที่13

# data[].attributes.subject
นางสาวชุติมา แก้วทอง เลขที่13

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการที่มาศึกษาสถานพินิจ

1.สถานที่แรกเป็นสถานที่ที่เด็กอยู่ในการพิจารณาของศาลซึ่งอยู่ในความดูแลของเจ้าหน้าที่ จะมีอายุตั้งแต่ 10-18ปี การใช้ชีวิตของเด็กที่นั้นจะเป็นเวลามาก เช่น ตอนเช้าต้องตื่นตั้งแต่ตี5ครึ่งเข้านอนในเวลา 4ทุ่มครึ่ง ฉันคิดว่าเราได้การเรียนรู้จากการใช้ชีวิตของเด็กที่นี่ว่าเป็นอย่างไร และได้รู้ถึงสิ่งแวดล้อม สภาพความเป็นอยู่อย่างทั่วถึง

2.การที่เด็กจะได้ออกจากสถานพินิจต้องอยู่ในการดูแลหรือควบคุมของเจ้าหน้าที่เป็นเวลา1ปี เจ้าหน้าที่จะเข้าไปเยื่ยม นั้นทำให้รู้ว่ามีกฎหรือระเบียบในการติดตาม เพื่อไม่ให้ผู้ที่ทำผิดมาทำผิดซ้ำอีก

3.สถานที่สอง คือสถานที่ฝึกอาชีพ สถานที่นี้ทำให้รู้ว่าต้องรับการฝึกอบรม เด็กที่นี้คือศาลตัดสินแล้วว่าได้รับกระทำผิดจริง ในเรื่องนี้ทำให้รู้ถึงกฎหมายที่ปฏิบัติต่อเยาวชนที่มีอายุตั้งแต่18ปีขึ้นไป ว่าเป็นอย่างไร

# data[].attributes.headline
ฟาริดา สิงหสุรศักดิ์ no.32

# data[].attributes.subject
ฟาริดา สิงหสุรศักดิ์ no.32

# data[].attributes.body
1.ได้รู้ขั้นตอนในการดูแลเยาวชน
2.ได้รู้วิธีการที่จะทำให้เยาวชนสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างไม่รู้สึกไม่ดีและสามารถปรับตัวได้
3.มีการสอนฝึกอบรมให้เยาวชนได้ฝึกอาชีพที่ตนเองสนใจเพื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต

# data[].attributes.body
👉🏻 3 อย่างที่ได้จากการไปที่สถานพินิจ จังหวัด ชลบุรี
1 คือได้เรียนรู้คดีต่างๆที่เกี่ยวกับเด็กในสถานพินิจ รวมถึงวิถีชีวิตของเด็กที่ว่าเขาได้ทำไรบ้างในแต่ละวัน ทางสถานพินิจเขาก็มีกิจกรรมต่างๆเช่น สอนการปลูกผัก เลี้ยงไก่ ตัดผม คือหางานให้แก่เด็กสร้างอาชีพให้แก่เด็ก เมื่อเด็กออกไปแล้วก็จะได้มีงานทำ
2 ได้ร่วมทำกิจกรรมที่พวกเราได้จัดขึ้นเพื่อร่วมทำกับเด็กที่สถานพินิจ ได้ทั้งความสนุกสนาน และได้ทั้งข้อคิดไปด้วย เด็กๆก็ให้ความร่วมมือทำให้ กิจกรรมผ่านไปได้ด้วยดี
3 ได้ข้อคิดและตระหนักถึงตัวเองว่า แท้ที่จริงแล้วเด็กๆที่นี่เขาไม่ได้เป็นอันตรายแก่เราเลย เขาถูกฝึกจากทางสถานพินิจเป็นอย่างดี และการได้มาสถานพินิจก็ทำให้รู้ว่าในแต่ละวันเราควรมีสติก่อนที่จะทำอะไร และไตร่ตรองการกระทำของตัวเอง เป็นคนดีของสังคม เราก็ได้
ใช้ชีวิตที่มีความสุข 👍🏻👍🏻
👉🏻 วิธีการแก้ไขปัญหานี้คือ ควรเริ่มจากคนในครอบครัวก่อน พ่อแม่เป็นที่ปรึกษาที่ดีให้แก่เด็ก พูดคุยกับเด็ก และเข้าใจในตัวเด็กด้วย เพราะเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เด็กขาดความรู้ ขาดสติ จนกลายเป็นปัญหาของสังคมไทยในปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
นางสาวเมธิวรรณ ทองดีเลิศ เลขที่ 35

# data[].attributes.subject
นางสาวเมธิวรรณ ทองดีเลิศ เลขที่ 35

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ในการลงพื้นที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดชลบุรี

ได้สร้างกิจกรรมนันทนาการให้น้องๆเป็นการฝึกฝนตัวเองในการกล้าแสดงออกและกล้าที่จะคิดจะทำสิ่งใหม่ๆ

ได้ทราบถึงกฏหมาย ที่ปฏิบัติต่อเยาวชนว่ามีขั้นตอน มีการลงโทษอย่างไร และแบ่งแยกอย่างไรในการจำแนกความผิดของน้องๆ และได้ทราบถึงมาตราต่างๆเช่น มต 132

ได้ประสบการณ์ในการดูวิถีชีวิตของน้องๆว่าทำอะไรบ้างในแต่ละวัน เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจให้ฉันตระหนักถึงความถูกผิด และการยับยั้งอารมณ์คิดไตร่ตรองก่อนจะทำใดๆ

# data[].attributes.headline
น.ส.ณัฐชยาพร สังข์โชติ เลขที่16

# data[].attributes.subject
น.ส.ณัฐชยาพร สังข์โชติ เลขที่16

# data[].attributes.body
- สถานพินิจ
ได้รู้ว่า สถานพินิจรับดูแลเด็กที่กำลังรอพิจารณาคดี และควบคุมประพฤติอยู่ ซึ่งเป็นเด็กอายุ 10-18ปี มีทั้งชายและหญิง ได้ฟังบรรยายและเดินชมรอบสถานพินิจ ได้ไปชมหอนอน และร่วมทำกิจกรรมกับน้องๆ
-ศูนย์ฝึกฯ
ได้รู้ว่า ศูนย์ฝึกเปึนศูนย์ที่รับเด็กที่พิจารณาคดีจากศาลแล้ว และได้มาอยู่ที่นี่ เสื้อส้ม คือ เด็กที่เพิ่งเข้ามาอยู่ ใน1เดือนแรกก็จะได้อยู่กับนักสังคมสงเคราะห์และจิตแพทย์ปรับจิตใจ เสื้อสีน้ำเงิน เป็นช่วงระหว่างฝึก ก็จะมีฝึกไปตามที่ถนัดเช่นช่างเชื่อม ทำสวน คอมพิวเตอร์ และก็จะต้องเรียนตามชั้นเรียนเหมือนกับสถานพินิจ ที่นี่จะรับเด็กขณะที่มีคดี อายุ10-18ปี แต่อายุความหรือมีอายุไม่เกิน24ปี
-วิธีร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชน คือ การดูแลลูกหลานให้ความรักความอบอุ่นเพราะดิฉันคิดว่าปัญหาส่วนใหญ่เริ่มมาจากครอบครัว ถ้าครอบครัวไม่สามารถดูแลได้ ก็ควรเอาลูกหลานไปอยู่ในที่ที่สมควรจะอยู่ ที่สามารถดูแลได้ เช่นศูนย์รับเลี้ยงเด็ก เพ

# data[].attributes.headline
นาย เจษฎา เนตรจินดา 59021396 เลขที่ 10

# data[].attributes.subject
นาย เจษฎา เนตรจินดา 59021396 เลขที่ 10

# data[].attributes.body
1.สถานพินิจแห่งแรก รับเด็กและเยาวชนที่อายุ 10-18 ปี ซึ่งสถานพินิจจะกำหนดให้เด็กและเยาวชนอยู่ที่นี่ได้ 90 วัน หรือแล้วแต่กรณีความร้ายแรง เด็กและเยาวชนที่นี่จะตื่น ตั้งแต่ 5.30 มาอาบน้ำกิจกรรมต่างๆ และเข้านอนตอน 22.30 ซึ่งจะมีการตรวจเช็คร่างกายอย่างละเอียดเพื่อป้องกันในเรื่องของเหตุอันตรายที่จะเกิดขึ้น

2.ห้องนอนจะแบ่งเป็น 2 ห้อง แยกตามเคสกรณี ห้องแรกจะเป็นเคสเกี่ยวกับการลักทรัพย์ พยายามฆ่า ห้องที่สองจะเป็นเคสเกี่ยวกับยาเสพติดทั้งหมด

3.ศูนย์ฝึกวิชาชีพเด็กและเยาวชน สถานที่นี้ให้เด็กและเยาวชน ที่ถูกศาลตัดสินว่ามีความผิด ให้อยู่ที่นี่ได้ถึงอายุ 24 ปี จะแบ่งเสื้อออกเป็น 3 สี คือ สีส้ม สีน้ำเงินและสีเหลือง สีส้มคือเด็กใหม่ที่พึ่งเข้ามารับการอบรมไม่ถึงหนึ่งเดือน สีน้ำเงินคือเยาวชนที่กำลังอยู่ในขั้นตอนรับการอบรม สีเหลืองคือ ใกล้จบการอบรมและจะได้รับการปล่อยตัว

# data[].attributes.headline
ชื่อ และเลขที่

# data[].attributes.subject
ชื่อ และเลขที่

# data[].attributes.body
1.3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร
กรุณาใส่รูปภาพตนเองขณะดูงานด้วยร้อมรูปภาพตนเองขณะดูงาน ส่งภายในวันที่ 22 พ.ย.