# data[].attributes.body
Οι Ντετέκτιβ Σκούμπι Ντου, άνοιξαν τους σάκους τους κι έβγαλαν όλα όσα είχαν μέσα.  Έστρωσαν ένα τεράστιο λευκό χαρτί  πάνω στο καταπράσινο χορτάρι και άρχισαν να σχεδιάζουν. Ο χρόνος σταμάτησε κι έγινε σύμμαχός του. Όλα τα ρολόγια του κόσμου σταμάτησαν  κι οι άνθρωποι έμειναν σαν αγάλματα. Μόνο τα παιδιά όλου του κόσμου στεκόταν μπροστά από το παράθυρο του δωματίου τους σαν κάτι να περίμεναν και  τα ζώα μαζί με τα φυτά ήταν έτοιμα κι αυτά.  Οι Ντετέκτιβ μας, μιλούσαν, έξυναν το κεφάλι τους πού και πού, σχεδίαζαν, έγραφαν και... ώσπου...
Ο Βασίλης με τη  Δεσποινούλα και τον Ηλία, άνοιξαν τα lego.
Θυμάστε αυτά που είχε στον σάκο του ένας Ντετέκτιβ όταν ξεκίνησαν το ταξίδι.
Κατασκεύασαν ένα ιπτάμενο ανθρωποειδές ρομπότ. Τον Άκη Ρομποτάκη. Του έβαλαν
κινητήρες, αισθητήρες και τον προγραμμάτισαν. Ο Άκης πέταξε ψηλά  και ήταν
τα μάτια και τα αυτιά της ομάδας τους. Πέρασε πόλεις και χωριά ώσπου... βρήκε
ένα στοιχείο. Έναν τόσο δα δεινόσαυρο που είχε πέσει από τον σάκο του Θεόφιλου.
Χαμήλωσε λίγο ακόμη,  πάτησε το κουμπί που του είχαν βάλει τα παιδιά κάτω
από τον αγκώνα του αριστερού χεριού, έγινε αόρατος, πλησίασε σιγά σιγά και...
βρήκε τον Θεόφιλο καθισμένο  μέσα σε μια  σπηλιά που τη φυλούσαν δύο άγρια σκυλιά. Μα ο
Θεόφιλος δεν καθόταν με σταυρωμένα χέρια, είχε τους δεινόσαυρούς του και
ετοίμαζε τον στρατό του για να αντιμετωπίσει τα σκυλιά που φυλούσαν την είσοδο
της σπηλιάς. Αμέσως ο Άκης έστειλε σήμα στην ομάδα  του, έστειλε και
σχέδιο με την πορεία που θα έπρεπε να ακολουθήσουν  κι  αφού τους είπε τα καλά νέα, ζήτησε
τη βοήθειά τους. Όπως μαντεύτε, η ομάδα των Ντετέκτιβ, έφτασε αμέσως στη
σπηλιά.  Μαζί με τις αμαζόνες και τα χελωλονιτζάκια, που είχαν βάλει στα
σακίδιά τους/  Ένωσαν τις δυνάμεις τους,
βοήθησαν και οι δεινόσαυροι για να πούμε την αλήθεια και ο Θεόφιλος ήταν πια
ελεύθερος.
Η Ιωάννα με τη
Δέσποινα, φώναξαν όλα τα πουλιά του κόσμου και τους έδωσαν τις φωτογραφίες της
μάγισσας. Αυτές που είχε βγάλει ο Ηλίας. Είπαν κάτι μυστικό στο αυτί των
πουλιών κι αυτά κρατώντας με προσοχή στο ράμφος τους τις φωτογραφίες έφτασαν ως
τα πέρατα της γης και τις έδωσαν  σε όλα
τα παιδιά,  που περίμεναν στο παράθυρο
των  δωματίων  τους. Όλοι γνώριζαν τώρα πιο ήταν το πρόσωπο
της Μάγισσας που έφερε το κακό. Κι αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Όλοι μαζί θα
μπορούσαν να τη βρουν σίγουρα.
Η Αλεξάνδρα με τη
Γεωργία  είχαν μπροστά τους ένα σωρό μικρά μπουκαλάκια, μολύβια, χαρτιά,
ένα tablet, κάτι περίεργους σωλήνες και κάτι ανακάτευαν και κάτι ψιθύριζαν
ώσπου....
Ώσπου μαζεύτηκαν
όλοι μαζί οι Ντετέκτιβ. Αυτή ήταν η δύναμή τους. Μια δύναμη μοναδική! Και...να
σου και η μάγισσα, την είχαν ξετρυπώσει   τα παιδιά όλου του κόσμου στο
υπόγειο ενός σκοτεινού παλατιού που ο ήλιος δεν το έβλεπε γιατί ήταν σκεπασμένο
με μαύρα σύννεφα. Να την ήταν εκεί μπροστά τους. Να φωνάζει με την τσιριχτή
φωνή της και να απειλεί όλο κακία και θυμό. Να σκορπίζει τον φόβο και τον φόβο
και  τον φόβο πάλι. Τότε η Αλεξάνδρα με τη Γεωργία, αντάλλαξαν μια ματιά
όλο νόημα, κούνησαν το κεφάλι τους και... ψέκασαν τη μάγισσα με το υγρό από ένα
τόσο δα μπουκαλάκι που το είχαν  φτιάξει με πολύ κόπο και πολύ πολύ
διάβασμα. Η μάγισσα άρχισε να χάνει τη φωνή της, να μικραίνει, να μικραίνει ώσπου
χάθηκε. Γύρισαν όλοι και κοίταξαν τον μικρό περίεργο φίλο τους. Αυτόν με τα
παράξενα ρούχα και τα παπούτσια που έμοιαζαν
με παγωτό χωνάκι. Αυτόν που κρατούσε την κόκκινη κορδέλα. Το χαμόγελο
άνθισε στα χείλη τους. Ο παράξενος φίλος τους χαμογελαστός, ευτυχισμένος,
χαρούμενος και ελεύθερος, φορούσε στο κεφάλι του μια...ολόλευκη  κορόνα με  βιολετί ανθάκια. Η κόκκινη κορδέλα είχε
εξαφανιστεί  μαζί με τη Μάγισσα. Ο
πολύχρωμος δράκος του καλού πετούσε πάνω στον καταγάλανο ουρανό και από το
στόμα του έβγαιναν καρδούλες και χρωματιστές τσιχλόφουσκες. Ο χρόνος άρχισε να
κυλάει  και οι άνθρωποι ξύπνησαν από τον
παράξενο ύπνο τους με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη τους.  Οι Ντετέκτιβ
Σκούμπι Ντου  έβαλαν τα πράγματά τους στους σάκους τους, πήραν μαζί τους
τον Άκη Ρομποτάκη και άρχισαν να γελάνε. Δυνατά, πιο δυνατά, γαργαλιστά, πιο
γαργαλιστά και μαζί τους γελούσε όλη η ΓΗ, όλα τα πλάσματα της γης από το πιο
μικρό ως το πιο μεγάλο. Ααααα κι αν έχετε κι εσείς να λύσετε κάποιο μυστήριο ή
αν ο πλανήτης γη χρειάζεται βοήθεια, τότε... βήξτε τρεις φορές, πιάστε με το
δεξί σας χέρι το αριστερό αυτί, κάντε δυο στροφές γύρω από τον εαυτό σας και
γελάστε, γελάστε πολύ δυνατά και πού ξέρετε; μπορεί οι Ντετέκτιβ Σκούμπι Ντου
να έρθουν γρήγορα σαν τον άνεμο πάνω σε ένα βιολετί σύννεφο.
Μαρία

# data[].attributes.body
- Τώρα είναι η ώρα να συνεργαστούμε περισσότερο από κάθε φορά. Ας πάρουμε δυο βαθιές ανάσες, να ηρεμήσει το μυαλό μας. Ας κάνουμε τρεις ανάποδες τούμπες, να πάρουμε ενέργεια.  Ας γελάσουμε δυνατά, γαργαλιστά, γιατί το γέλιο φοβίζει τη μάγισσα και θα την κρατήσει μακριά μας όσο θα αργανώνουμε το σχέδιό μας. Αυτά πρότεινε η Αλεξάνδρα και όλη η ομάδα αφού πήρε δυο βαθιές ανάσες, έκανε τρεις υπέροχες τούμπες, ξέσπασε στο πιο δυνατό και γαργαλιστό γέλιο που ακούστηκε ως τα πέρατα της γης. Ο ήλιος έγινε πιο λαμπερός, τα σύννεφα έγιναν ροζ της χαράς και όλα τα πλάσματα της φύσης από το μικρό χαμομήλι ως τον τεράστειο ελέφαντα έστεισαν αυτί να ακούσουν το σχέδιο των Ντετέκτιβ . Έτοιμα να βοηθήσουν, χωρίς κανένας να τους το ζητήσει γιατί απλά αυτό ήταν το σωστό.
Μαρία

# data[].attributes.body
-Θα συνεχίσεις να ταξιδεύεις….Θα γυρίσεις όλο τον κόσμο!!!Να συνεχίσεις αυτό που άφησες στη μέση!!!Και γω θα σου χαρίσω πλούτη, ευτυχία και χαρά!!!Και φυσικά την παλιά σου ζωή πίσω!!!

Το μικρό αγόρι κοντοστάθηκε….Ήταν φοβισμένο…αλλά δεν ήθελε να κάνει αυτό που του πρότεινε η κακιά μάγισσα.

-Και αν αρνηθώ??

-Δεν μπορείς να αρνηθείς!!!!Δε θέλεις να θυμηθείς ποιος είσαι ?Δε θέλεις να επιστρέψεις στην οικογένειά σου??

-Η οικογένειά του είμαστε εμείς τώρα! είπε η ομάδα Σκούμπι Ντου με μια φωνή!!!

-ΔΕ ΘΕΛΩ να συνεχίσω αυτό το ταξίδι,δε θέλω να σκορπάω άλλο κακό…συνέχισε το μικρό αγόρι.

-Είμαστε όλοι εδώ!!Για να σε βοηθήσουμε!!!

-Ποια είσαι εσύ η τόσο κακιασμένη που σκορπάς παντού δυστυχία??Ρώτησε η Ιωάννα..

-Δε θα το μάθετε ποτέ!!!Ούτε τον φίλο σας το Θεόφιλο θα μάθετε πού τον έχω!!! και με δυο τρεις ελιγμούς εξαφανίστηκε από μπροστά τους…

-Παιδιά πρόλαβα και την έβγαλα πολλές φωτογραφίες με τη μηχανή μου, είπε ο Ηλίας..

-Πάμε γρήγορα στην αστυνομία είπε η Δέσποινα…

-Πρέπει να βρούμε το Θεόφιλο και να σώσουμε τον κόσμο!!!είπε ο Βασίλης.

# data[].attributes.headline
21 Και εκεί που είχα

# data[].attributes.body
21 Και εκεί που είχαν βάλει στην μέση του δρόμου και μόνο του τον καινούριο τους φίλο ακούγεται ενα σατανικό  γέλιο από τον ουρανό!! Αχαχαχαχαχαχεχεχεχχχοοοχιιιι καλοστον και ας άργησες είπε η μάγισσα που ήταν τόσο ενθουσιασμένη που συνάντησε αυτόν που έψαχνε. Ε λοιπόν εσυ ψάχνεις εμένα και εγώ εσένα έτσι δεν είναι και με δυο τρεις ελιγμούς προσγειώθηκε με το μαγικό της σκουπόξυλο κοντά στο αγορι που ήταν κατά τρομαγμένο από το φόβο του.Θα σου προτείνω κάτι και αν το δεχτείς όλα θα τελειώσουν εδώ...

# data[].attributes.body
-Κυρία Μαρία χρειαζόμαστε την βοήθεια σου ....

-Καλησπέρα καλά μου παιδιά!!!Τί πάθατε?

-Χάσαμε το Θεόφιλο!!!Πρέπει να τον βρούμε!!!Θα μας βοηθήσετε? Μήπως ξέρετε πού είναι??

-Θα σκεφτώ και θα σας πω…Αλλά πρώτα πρέπει να μου εξηγήσετε τι συμβαίνει!!!

Τα παιδιά της τα εξήγησαν όλα με το Νι και με το Σίγμα…Η Κυρία Μαρία ήταν προβληματισμένη!!!Τους είπε:

-Τρίψτε   τη μύτη σας δύο φορές. Πιάστε με το δεξί σας χέρι το αριστερό αυτί και κάντε  τρία μικρά  πηδηματάκια.  Ξύστε το κεφάλι μια φορά για να μας έρθει μια σούπερ ιδέα!!!

-Α!!!!!Έχω μια ιδέα!!!Είπε ο καινούριος τους φίλος

-Είμαστε όλοι αυτιά!!!

-Σίγουρα ήταν δουλειά της παλιο-Μάγισσας!!!

-Πώς θα μπορέσουμε να τη βρούμε?Διερωτήθηκε η Δέσποινα φωναχτά!!!

-Θα βάλουμε δόλωμα τον καινούριο μας φίλο είπε ο Ηλίας!!!

-Πολύ καλή ιδέα αλλά πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί είπε η δασκάλα τους…Περνάει η ώρα και γω θα πρέπει να επιστρέψω!!!Αντίο!!

Τα παιδιά έμειναν μόνα,αλλά πιο δυνατά από πριν!!!Η δασκάλα τους,τους έδωσε αυτό που τους έλειπε!!Πίστη και δύναμη για να πετύχουν το σκοπό τους!!!
-Μήπως έχει φέρει κάποιος tablet μαζί του???Μου ήρθε μια ιδέα!!!Είπε ο Βασίλης και συνέχισε:-Θα μας περιγράψει ο παράξενος φίλος μας πώς έμοιαζε η κακιά μάγισσα !Θα τη ζωγραφίσουμε και θα κάνουμε αναζήτηση στο google να δούμε αν θα τη βρει!!Να δούμε επιτέλους τί άνθρωπος είναι αυτός που θέλει να προκαλεί τόσο κακό!!!Και ίσως βρούμε και στοιχεία:Πού μένει,το όνομά της,τί δουλειά κάνει κλπ..

Καμμία θετική απάντηση…Τα παιδιά παρέμειναν σκεπτικά…

-Ά!!!Μπορώ να τη ζωγραφίσω..!Έχω φέρει μπογιές και μπλοκ ζωγραφικής!Είπε η Γεωργία

-Τέλεια!!Να τη ζωγραφίσεις πολλές φορές,να χωριστούμε σε ομάδες και να γυρνάμε έξω να ρωτάμε αν την γνωρίζει ή την έχει δει κάποιος!!Είπε η Αλεξάνδρα!

Βασίλης-Νίκος-Λουίζα

# data[].attributes.headline
19 Οι σούπερ ήρωες μ

# data[].attributes.body
19 Οι σούπερ ήρωες μας με περισιο θάρρος έφτασαν στην Κίνα για να λύσουν επητελους όλο αυτό το κακό που δεν είχε σταματημό.Τα παιδιά μπαίνουν μέσα σε μια σπηλιά άχνα  δεν βγαίνει ούτε λαλιά...μάτια πολλά,μάτια κακά να τα κοιτούν στα σκοτεινά ....!!!νομιζω φίλοι μου οτη κατη κακό μας περιτριγυρίζει!!θεοφιλεεεεεεε....... οχ όχι κατη άρπαξε τον Θεόφιλο και εξαφανίστηκε οχ τη θα κάνουμε τώρα είπαν οι σκουμπι ντου... πρέπει ν σκεφτούμε κατη Αμεσα .... κυρία Μαριααααα.... ναι αυτό είναι ας χτυπήσουμε το καμπανάκι για να εμφανιστεί η κυρία Μαρία.... Ντίν ντριν ντάν!! Και μέσα στο σκοτάδι μια εκτυφλωτική λάμψη.... κυρία Μαρία χρειαζόμαστε την βοήθεια σου ....Δέσποινα τζουφα

# data[].attributes.headline
18Σίγουρα θα σκέ

# data[].attributes.body
18
Σίγουρα θα σκέφτεστε τους γονείς τους και πώς θα λείψουν τόσο καιρα μακρια από τις οικογένειες τους.Αυτο είναι ένα μαγικό μυστικό που δε χρειάζεται να το μάθετε.Ενα μυστικό ανάμεσα στην καλή τους κυρία και σ αυτό .Εφτανε μόνο να χτυπήσει η κυρία το μικρό κουδουνάκι που κρατούσε στο μπρελοκ της για να.αρχισει ο χρόνος να κυλάει πολύ μα πολύ σιγά.. .(Θεόφιλος)

# data[].attributes.headline
17..Τα παιδιά ετ

# data[].attributes.body
17..
Τα παιδιά ετοιμάστηκαν για αυτό το  ταξίδι που θα κρατούσε καιρό.Πηραν τα σακίδια τους με όλα τα απαραίτητα που απαιτούσε η περίσταση .Ένα απ' τα παιδιά πήρε τα λεγκο του  άλλο πήρε τα χελονονιντζακια του   και το άλλο τους δεινόσαυρους του.Τα κορίτσια βέβαια της κούκλες τους που για τη περίσταση τις μεταμόρφωσαν σε αμαζόνες. .Βγήκαν έξω ένωσαν τα χεράκια τους όπως κάνανε πάντα και φώναξαν όλα μαζί.  Ομάδα ομάδα ομάδα Σκούμπι ντου ο φόβος και ο τρόμος του κακού..Το παιδάκι μόλις είδε τα παιδιά ενωμένα για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ένοιωσε χαρά στη καρδιά του.Καπου εκεί κοντά μια μυτούλα άρχισε να κουνιέται συγκινημένη.....για τη γενναία απόφαση των παιδιών της..Αλλά και κάπου μακριά ένα αυτί τεντώθηκε ανήσυχο γιατί κακα μαντάτα  έφταναν.....(Θεοφ.Χριστ.Ραφ.)

# data[].attributes.headline
16Τότε όλα τα πα

# data[].attributes.body
16
Τότε όλα τα παιδιά είπαν ότι θα τον βοηθήσουν και ξεκίνησαν την επόμενη μέρα. Σκεφτήκανε ένα σχέδιο, πήγαν όλα τα παιδιά   στο σπίτι  του Βασίλη για να δουν πως θα τον προστατεύσουν.Η Γεωργία  είπε να ξεφορτωθούμε την κορδέλα, και ρώτησε η Αλεξάνδρα ναι καλή ιδέα  άλλα με ποιόν τρόπο; Ο Θεόφιλος φώναξε θα την κόψουμε κομματάκια και θα την κάψουμε.Τα παιδιά είπαν ότι είναι φανταστική ιδέα και έτσι ξεκίνησαν για να την κάψουν, η Δέσποινα έτρεξε πρώτη και την άναψε.ακόμα και αν τελείωσε ένα μικρό πρόβλημα,  υπήρχε ένα μεγαλύτερο πως θα βοηθήσουν τον μικρό τούς φίλο να  διορθώσει το κακό που έσπειρε.η ομάδα σκεφτόταν τον τρόπο κάποια  στιγμή φώναξε η Ιωάννα το βρήκα για να καταπολεμήσουμε το κακό, και αφού είμαστε  μια ανίκητη ομάδα πρέπει να πάμε εκεί που ξεκίνησαν όλα.  Η ομάδα συμφώνησε και έτσι φώναξε η Δέσποινα ας ξεκινήσει  η περιπέτεια μας από την μακρινή Κίνα . Και   τα παιδιά τρέξανε για ένα μακρινό ταξίδι που θα ήταν με έντονες  περιπέτειες  και  γεμάτο εκπλήξεις. [Ηλίας]

# data[].attributes.body
Ο παράξενος φίλος τους έσκυψε να κρυφτεί...
-Τώρα κρύβεσαι ε??του είπε η Κορωνοκοκκινιά..
.Ενώ όλα τα παιδιά ήταν μαγεμένα και χαρουμενα από το θέαμα του δράκου ο μικρός καινούργιος φίλος τους είχε σκύψει μέσα στο αερόστατο,έτρεμε σαν ψάρι από το φόβο του και ήταν έτοιμος αυτός να βάλει τώρα τα κλάματα...
.-Γιατί είσαι φοβισμένος?ρώτησε ο Βασίλης...
-Αυτός είναι ο δράκος του καλού...Βγήκε να ξορκίσει και να διώξει μακριά το κακό...είπε ο μικρός
-Παιδιά ακούσατε τι είπε??Ο δράκος του καλού!!!Γιούπι!!Φώναξε δυνατά η Γεωργία...και τα παιδιά αναθάρρησαν....
-Εσύ όμως γιατί φοβάσαι??τον ρώτησε η Δέσποινα...
Ο παράξενος φίλος που ούτε το όνομά του δεν ήξεραν γούρλωσε τα μάτια του και κοίταξε όλα τα παιδιά...Κάτι παράξενο συνέβαινε...Οι μικροί ντετεκτιβ ήταν έτοιμοι να το ανακαλύψουν και να σώσουν την κατάσταση...
-Ναι πρέπει να μας πεις εδώ και τώρα γιατί φοβάσαι??είπε ο Ηλίας
-Ναι,και να μας πεις και το όνομά σου..είπε ο Θεόφιλος
Ο μικρούλης δακρυσμένος άρχισε να εξιστορεί:
-Το δικό μου ταξίδι ξεκίνησε από εδώ...από την Κίνα...Δεν ξέρω πώς ακριβώς...Ούτε πώς με λένε...Μου έδωσε κάποια κυρία που είχε μια σκούπα και ένα μυτερό καπέλο...αυτό το αερόστατο,μου φόρεσε την κόκκινη κορδέλα και μου είπε να ξεκινήσω να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο...Ήμουν πολύ χαρούμενος...Αλλά παρατήρησα πως σε όσα όμορφα μέρη πήγαινα και τα γνώριζα γεμάτος χαρά και ευγνωμοσύνη..Όταν έφευγα...Πόνος,θλίψη και αρρώστιες γέμιζε ο τόπος που άφηνα πίσω...Πήγα στην Ιταλία,στην Ισπανία και στην Αμερική...Κατάλαβα τότε πως αυτή η κυρία, "Μάγισσα" θα την λέω...κάτι μου έκανε...και έγινα κακός..και σκορπούσα και αλλού αυτή την κακία..Τότε άκουσα για εσάς...και είπα πως ίσως να μπορέσετε να με βοηθήσετε..Γιατί η ομάδα σας είναι Ανίκητη!!!και έτσι ήρθα και στην Ελλάδα στο μικρό σας το χωριό...Αλλά τώρα που βγήκε ο δράκος του καλού...Φοβάμαι μήπως με εξαφανίσει...Και δεν ξέρω αν θα μπορέσουν μετά να εξαφανιστούν τα κακά που σκόρπισα...Δεν τα θέλω...Ούτε την κόκκινη κορδέλα τη θέλω....Μπορείτε να με βοηθήσετε??Σας παρακαλώ!!!!(Λουίζα-Βασίλης)

# data[].attributes.headline
Εκεί που βλέπανε όλα

# data[].attributes.body
Εκεί που βλέπανε όλα αυτά είδανε κάτι πολύ πολύ περίεργο, είδανε ένα σπίτι που έμοιαζε σαν δράκος.Τα παιδιά χάρηκαν γιατί νόμιζαν πως είναι το σπίτι του Καρδενιου.Τρεχουνε προς τα εκεί και τη να δουν...Ευγενε από το σπίτι ένας πολύχρωμος δράκος, τόσο πολύχρωμος που από τα τόσα πολλά χρώματα που είχε τα παιδιά ζαλίστηκαν.(Γεωργία).

# data[].attributes.headline
13.Φτάσανε σε ένα παράξενο μέρος εκεί οι Ντετέκτιβ έμειναν  ακίνητοι ...και με τα χεράκια τους έκλειναν τα αυτάκια είχε πολύ θόρυβο και φασαρία  έβλεπαν παντού χρώματα στους δρόμους,  ουρανοξύστες ,πολυκατοικίες, αυτοκίνητα το ένα πίσω από το άλλο να πατάνε κόρνες, ανθρώπους δεξιά και αριστερά να μιλάνε ή να  φωνάζουν....Ξέρετε που βρισκόμαστε?είπε το παράξενο παιδάκι ....ΟΧΙ  απάντησαν με μια φωνή όλα ...είμαστε στην Κίνα εκεί οι άνθρωποι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ανακαλύπτουν καινούρια πράματα. (Αλεξάνδρα)    

# data[].attributes.subject
13.Φτάσανε σε ένα παράξενο μέρος εκεί οι Ντετέκτιβ έμειναν  ακίνητοι ...και με τα χεράκια τους έκλειναν τα αυτάκια είχε πολύ θόρυβο και φασαρία  έβλεπαν παντού χρώματα στους δρόμους,  ουρανοξύστες ,πολυκατοικίες, αυτοκίνητα το ένα πίσω από το άλλο να πατάνε κόρνες, ανθρώπους δεξιά και αριστερά να μιλάνε ή να  φωνάζουν....Ξέρετε που βρισκόμαστε?είπε το παράξενο παιδάκι ....ΟΧΙ  απάντησαν με μια φωνή όλα ...είμαστε στην Κίνα εκεί οι άνθρωποι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ανακαλύπτουν καινούρια πράματα. (Αλεξάνδρα)    

# data[].attributes.headline
12.Αρχισε και πάλι τ

# data[].attributes.body
12.Αρχισε και πάλι το σύννεφο αερόστατο για ένα καινούργιο προορισμό .Οι μικροί ντετέκτιβ περίμεναν με αγωνία τι άλλο θα αντικρισουνε.Αρχισαν να σκέφτονται τι καλά που ήταν στο σχολείο τους και στο χωριουδάκι τους.Το σπίτι τους  οι γονείς τους.....και πάνω που ήταν έτοιμα αλά να μπιξουν τα κλάματα και τα ξεφωνιτα για το κακό που τα βρήκε από κάπου αλλού άρχισαν να έρχονται φωνές και τσιριδες..Που τους πας τώρα.;Τι άλλο θέλεις να τους δείξεις.Δε βλέπεις ποσο λυπημένα είναι;Φώναζε έξαλλη η κορδέλα και φαινόταν ακόμη πιο κόκκινη από τον θυμό της.Να μου κάνεις τη χάρη και να μη χώνεις τη μύτη σου στις δουλειές μου έλεγε άλλο τόσο θυμωμενο το παράξενο παιδάκι και άρχισε να παίρνει μια μπλε απόχρωση από τα νεύρα του.Μπλε αυτός κόκκινη αυτή δώσανε ένα υπέροχο βιολετί χρώμα στα συνεφφα του αερόστατου τόσο όμορφο που τα παιδιά μας ξέχασαν τις μελαγχολικές σκέψεις τους και κοίταζαν μαγεμένα.Η μια Δέσποινα μάλιστα πήρε μια χούφτα βιολετί σύννεφο και το εκρηψεε μέσα στο πουλόβερ της.Μολις γύριζε σπίτι θα στόλιζε τα μαλλιά της κούκλα της ,της Ευτυχίας...(Θεοφ..Ραφ Χρησ...)

# data[].attributes.body
Η ομάδα Σκούμπι Ντου επιβιβάστηκε στο παράξενο αερόστατο…!!!

-Ετοιμαστείτε για ένα μεγάλο ταξίδι…

τους είπε ο καινούριος τους φίλος...

και το αερόστατο απογειώθηκε…

-Θα σας δείξω τον κόσμο πώς είναι σήμερα….

1η στάση :

Βόρειος Πόλος…

-Κοιτάξτε τους πάγους που λιώνουν…Γνωρίζετε ποιος φταίει γι’αυτό??

Τα παιδιά τον κοίταξαν με απορία…

-Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ… τους είπε…Με τη μόλυνση της ατμόσφαιρας από τα καυσαέρια και τα χημικά χάνεται η προστασία που μας προσφέρει από τις επικίνδυνες ακτίνες του Ήλιου…Έτσι οι ακτίνες αυτές μπαίνουν στη γη,ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη και λιώνουν οι πάγοι….Καταστρέφεται το Περιβάλλον…Συνεχίζουμε!!!

2η στάση:

Συρία…

-Δείτε τι γίνεται εκεί κάτω…ΠΟΛΕΜΟΣ..Κάποιοι κακοί άνθρωποι που θέλουν να γίνουν πιο πλούσιοι,σκοτώνουν τους ανθρώπους που ζουν εκεί για να πάρουν τα πετρέλαιά τους..Πόνος,θλίψη και θάνατοι…Βλέπετε πόσοι άνθρωποι κλαίνε και πονούν???Παντού δυστυχία…Ξέρετε ποιος φταίει γι’αυτό??Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ…

3η στάση:
(Βασίλης)

# data[].attributes.headline
10.Μαλιστα.Οπως κατα

# data[].attributes.body
10.Μαλιστα.Οπως καταλάβατε το μικρό παράξενο παιδάκι  τους κουνούσε το χεράκι για να πάνε κοντά του.Η ομάδα μας βέβαια που τη χαρακτηρίζει τόλμη και γενναιότητα τι άλλο μπορούσε να κάνει πάρα να τρέξει κοντά στον καινούριο φιλαράκο που ακόμα ούτε το όνομα του δεν ήξεραν.Πως βρέθηκες εδώ τον ρώτησε ο Θεόφιλος.Τι θέλεις από μας συμπλήρωσε ο Βασίλης.Εχουμε  μάθημα είπε και η Αλεξάνδρα.Δε μπορούμε να είμαστε έξω φώναξαν οι Δέσποινες με ένα στόμα .Η Γιωργια και η Ιωάννα για πρώτη και σπάνια φορά δεν είπαν τίποτα.Ο Ηλίας τον παρατηρούσε και έτριβε το πετραδάκι που πρόλαβε να κριψει στην τσέπη του.Ειναι ώρα να φύγουμε τους είπε εκείνο και τους έδειξε ένα αερόστατο από ολόλευκα σύννεφα..Εμπρός φίλοι μου η περιπέτεια τώρα αρχίζει....(Θεόφιλος....)

# data[].attributes.headline
9.Και πάνω που ετοιμ

# data[].attributes.body
9.Και πάνω που ετοιμαζόταν να δαγκώσουν την πρώτη λαχταριστη μπουκιά ένας θόρυβος που ακουστικέ από το παράθυρο τους άφησε με το στόμα ορθανοιχτο (κυριολεκτικά).Μα τι είναι αυτό ρώτησε ο Ηλίας και μάζεψε ένα πετραδάκι που κατρακιλισε στα πόδια του.Κοιταξτε κοιτάξτε..Φώναξε η Ιωάννα δείχνοντας προς το παράθυρο.Τα παιδιά γουρλωσαν τα μάτια τους.Μια κόκκινη κορδέλα φαινόταν να ανεμίζει απ' το παράθυρο.Με μιας όλα τρεξαν και κολυσαν τις μυτουλες τους πάνω στο τζάμι.Καταλαβενετε φαντάζομαι τι είδαν.(Θεόφιλος)

# data[].attributes.headline
8.Το πρωί της Δευτέρας πήγαν όλοι τους στο σχολείο ,κάνανε την προσευχή  και μπήκαν στην τάξη τους.Τα παιδιά καλημέρισαν την δασκάλα τους την κυρία Μαρία κι άρχισαν να την εξηγούν αυτά που έγιναν το Σαββατοκύριακο με το παράξενο παιδάκι.Η κυρία έμεινε με ανοιχτό το στόμα και πριν προλάβει να μιλήσει χτύπησε η πόρτα και εμφανίστηκε ο διευθυντής του σχολείου ο κύριος Γιώργος και κάλεσε την κυρία στο γραφείο του ,έτσι τα παιδιά μείναν μόνα τους ...Ξαφνικά σηκώθηκε η Αλεξάνδρα από την καρέκλα της και είπε (Σαν ντετέκτιβ που είμαστε πρέπει πρώτα να ΦΑΜΕ ).Βγάλτε όλοι τα σάντουϊστ σας. Πετάγεται  ο Θεόφιλος και λέει έχω 8 σοκολάτες, η Ιωάννα είπε ότι έχει μια σακούλα με καραμέλες,η Γεωργία έφερε διάφορα φρούτα, η μια Δέσποινα έφερε χυμούς και η άλλη Δέσποινα έφερε ποτήρια ο Βασίλης και ο Ηλίας έφεραν από το σπίτι τους μικρά κεκάκια και λουκουμάδες  όλοι μαζί  χοροπήδησαν. Έτσι κάτσανε στην παρεούλα της τάξη τους για να φάνε και να πιούνε για να μπορέσουν να λύσουν το μυστήριο τους....       

# data[].attributes.subject
8.Το πρωί της Δευτέρας πήγαν όλοι τους στο σχολείο ,κάνανε την προσευχή  και μπήκαν στην τάξη τους.Τα παιδιά καλημέρισαν την δασκάλα τους την κυρία Μαρία κι άρχισαν να την εξηγούν αυτά που έγιναν το Σαββατοκύριακο με το παράξενο παιδάκι.Η κυρία έμεινε με ανοιχτό το στόμα και πριν προλάβει να μιλήσει χτύπησε η πόρτα και εμφανίστηκε ο διευθυντής του σχολείου ο κύριος Γιώργος και κάλεσε την κυρία στο γραφείο του ,έτσι τα παιδιά μείναν μόνα τους ...Ξαφνικά σηκώθηκε η Αλεξάνδρα από την καρέκλα της και είπε (Σαν ντετέκτιβ που είμαστε πρέπει πρώτα να ΦΑΜΕ ).Βγάλτε όλοι τα σάντουϊστ σας. Πετάγεται  ο Θεόφιλος και λέει έχω 8 σοκολάτες, η Ιωάννα είπε ότι έχει μια σακούλα με καραμέλες,η Γεωργία έφερε διάφορα φρούτα, η μια Δέσποινα έφερε χυμούς και η άλλη Δέσποινα έφερε ποτήρια ο Βασίλης και ο Ηλίας έφεραν από το σπίτι τους μικρά κεκάκια και λουκουμάδες  όλοι μαζί  χοροπήδησαν. Έτσι κάτσανε στην παρεούλα της τάξη τους για να φάνε και να πιούνε για να μπορέσουν να λύσουν το μυστήριο τους....       

# data[].attributes.body
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

# data[].attributes.body
-Γεια σας παιδιά....
Οι μικροί φίλοι κοιτάχτηκαν μεταξύ τους...
-Μια κορδέλα που μιλάει...είπε η Γεωργία
-Πώς είναι δυνατόν να μιλάει μια κορδέλα??διερωτήθηκε η Δέσποινα
-Πρέπει να το ανακαλύψουμε όλοι μαζί...είπαν με μια φωνή η Αλεξάνδρα και ο Βασίλης...
-Κάτι παράξενο συμβαίνει εδώ...
Είπε ο Ηλίας, και η Ιωάννα με τη Δέσποινα κούνησαν καταφατικά το κεφάλι...
-Πώς σε λένε??
-Κορωνοκοκκινιά!!
-Ε?τι όνομα είναι αυτό???
-Είναι το όνομα που έχω,μέχρι να μεταμορφωθώ...
-Πώς μπορούμε να σε βοηθήσουμε να μεταμορφωθείς???
-Πάρα πολύ εύκολα:Θα πρέπει να συνεχίσετε να αγκαλιάζεστε,να φιλιέστε,να παίζετε όλοι μαζί μέρα και νύχτα...Το βράδυ που επιστρέφετε σπίτι να μην κάνετε μπάνιο και να ζητάτε από τους γονείς σας να πηγαίνετε να κοιμάστε στα σπίτια των παππούδων σας!!!
Καταλάβατε?Εύκολο δεν είναι???
Οι δαιμόνιοι ντεντέκτιβ ξανακοιτάχτηκαν μεταξύ τους...
Κάτι παράξενο συνέβαινε εδώ...και έπρεπε με προσοχή να το ανακαλύψουν και να δώσουν λύση στο μυστήριο...............(Λουίζα)

# data[].attributes.body
6 Τα παιδιά κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και άρχισαν να κλαίνε όλα μαζί, έκλαιγαν τόσο δυνατά μα τόσο δυνατά που η φωνή τους ακούστηκε μέχρι τα πέρατα της γης,μέχρι το φεγγάρι και πάλη πίσω.δεν εννοούσα αυτό όταν έλεγα να εισται χαρούμενα και ευτυχισμένα ,δεν θέλω να κλαίτε παρά μόνο να με βοηθεισεται να κάνω την μαγική μου κορδέλα να μεταμορφωθεί σε κορόνα...Τότε όλοι σοπασαν και πλησίασαν το κεφάλι του μικρού παιδιού ποπο!!!!ειπε ένα από τα παιδιά που είχε πλησιάσει ποιο κοντά πως μυρίζεις έτσι άσχημα καλε;;!!Εμενα που με βλέπετε φίλοι μου έχω περάσει πολλά θάλασσες και ωκεανούς,δάση και ερήμους έχω κινήσει γη και ουρανό και όλο αυτό για να δω την όμορφη μου γη να είναι υγιής χωρίς ρύπους δίχως φωτιές με καθαρές θάλασσες και καταγάλανο ουρανό και έναν όμορφο κόσμο χωρίς να υπάρχουν παντού σκουπίδια.!!Ξαφνου ακούστηκε μια φωνούλα ίσα ίσα που ακουγοταν  δηλαδή !!! Με έκπληξη μεγάλη έπεσαν όλα τα παιδιά πάνω από το κεφάλι του αγοριού από εκεί δηλαδή που προερχόταν η φωνή..Και τη να δουν η κορδέλα είχε εμφανίσει Ματια μυτη και στόμα πήρε μορφή και φωνή

# data[].attributes.headline
5. Τους επισκέφτηκε ένα μικρό παιδάκι που ήταν  πολύ λυπημένο έκλαιγε και φυσούσε τη μύτη του.Τα παιδιά τρόμαξαν όταν τον είδαν τον κοιτούσαν από πάνω προς τα κάτω με μάτια γεμάτα απορίες....Αλλά γρήγορα άρχισαν να γελάνε κρυφά γιατί τα ρούχα που φορούσε ήταν πολύ παράξενα .Η μπλούζα που φορούσε ήταν από ασημένια λέπια το παντελόνι του ήταν μπαλωμένο με χρυσή κλωστή διάφορες φατσούλες και τέλος τα παπούτσια του είχαν σχήμα από παγωτό χωνάκι. Στο κεφάλι του φορούσε μια μαγική κόκκινη κορδέλα. Σήκωσε το κεφάλι του προς τα παιδιά και τους είπε κλαίγοντας όσο εσείς είστε χαρούμενα και ευτυχισμένα εγώ δεν πρόκειται να γίνω βασιλιάς και η μαγική μου κορδέλα δε θα μεταμορφωθεί σε κορόνα.     ( Αλεξάνδρα) 

# data[].attributes.subject
5. Τους επισκέφτηκε ένα μικρό παιδάκι που ήταν  πολύ λυπημένο έκλαιγε και φυσούσε τη μύτη του.Τα παιδιά τρόμαξαν όταν τον είδαν τον κοιτούσαν από πάνω προς τα κάτω με μάτια γεμάτα απορίες....Αλλά γρήγορα άρχισαν να γελάνε κρυφά γιατί τα ρούχα που φορούσε ήταν πολύ παράξενα .Η μπλούζα που φορούσε ήταν από ασημένια λέπια το παντελόνι του ήταν μπαλωμένο με χρυσή κλωστή διάφορες φατσούλες και τέλος τα παπούτσια του είχαν σχήμα από παγωτό χωνάκι. Στο κεφάλι του φορούσε μια μαγική κόκκινη κορδέλα. Σήκωσε το κεφάλι του προς τα παιδιά και τους είπε κλαίγοντας όσο εσείς είστε χαρούμενα και ευτυχισμένα εγώ δεν πρόκειται να γίνω βασιλιάς και η μαγική μου κορδέλα δε θα μεταμορφωθεί σε κορόνα.     ( Αλεξάνδρα) 

# data[].attributes.headline
4.Ήταν ημέρα Παρασκευή,η δασκάλα τους λοιπόν τους ανέθεσε σαν εργασία,μέσα στο Σαββατοκύριακο  να κάνουν από μία ζωγραφιά(ας ζωγραφίσουν όλα τα παιδιά από μία) που να σχετίζεται με την οικολογική καταστροφή του πλανήτη.Και  πάνω στη ζωγραφιά να έχει και από έναν τίτλο που να λέει ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κάνει ο άνθρωπος για να προστατέψει το περιβάλλον και τον πλανήτη....Μαζεύτηκαν λοιπόν όλα μαζί,το Σάββατο το απόγευμα στο σπίτι του Θεόφιλου για να κάνουν τις ζωγραφιές τους....(εδώ θα βάλουμε τις ζωγραφιές που θα κάνουν,δεν είμαι η Μαριάννα,ηΛουίζα γράφει)...

# data[].attributes.subject
4.Ήταν ημέρα Παρασκευή,η δασκάλα τους λοιπόν τους ανέθεσε σαν εργασία,μέσα στο Σαββατοκύριακο  να κάνουν από μία ζωγραφιά(ας ζωγραφίσουν όλα τα παιδιά από μία) που να σχετίζεται με την οικολογική καταστροφή του πλανήτη.Και  πάνω στη ζωγραφιά να έχει και από έναν τίτλο που να λέει ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κάνει ο άνθρωπος για να προστατέψει το περιβάλλον και τον πλανήτη....Μαζεύτηκαν λοιπόν όλα μαζί,το Σάββατο το απόγευμα στο σπίτι του Θεόφιλου για να κάνουν τις ζωγραφιές τους....(εδώ θα βάλουμε τις ζωγραφιές που θα κάνουν,δεν είμαι η Μαριάννα,ηΛουίζα γράφει)...

# data[].attributes.body
Μα πριν προλάβει να έρθει η Δευτέρα κάτι παράξενο συνέβει στον τόπο τους......(Βασιλης)

# data[].attributes.body
Μοιραζόταν το γέλιο και τον ήλιο στην καρδιά. Όταν μαζευόταν η μυστική ομάδα των Σκούμπι Ντου και συζητούσαν, άλλες φορές είχε Άνοιξη και οι ιδέες φύτρωναν όπως τα κρίνα στην πλαγιά του βουνού,. Άλλες  φορές είχε  Φθινόπωρο  γιατί διαφωνούσαν τόσο δα λιγάκι και σύννεφα σκέπαζαν την καρδούλα τους. Άλλες  φορές, πολύ λίγες, αλήθεια σας λέω, ερχόταν στην ομάδα ο Χειμώνας,  ή βαρυχειμωνιά και τόσο δα λιγάκι θύμωναν. Άλλες φορές είχε Καλοκαίρι και οργάνωναν τις ιδέες που τους είχε φέρει η Άνοιξη. Στις μυστικές  συναντήσεις είχαν τις πιο πολλές φορές Άνοιξη και Καλοκαίρι. Όταν συναντιόταν οι Σκούμπι Ντου, τα σύννεφα χαμήλωναν από τον ουρανό για να τους ακούσουν.  Ο άνεμος σταματούσε να φυσάει και γινόταν αεράκι απαλό που περνούσε ανάμεσά τους για να τους ακούσει. Τα λουλούδια τέντωναν το μίσχο τους να ψηλώσουν, γύριζαν τα άνθη τους για να τους ακούσουν. Τα πουλιά σταματούσαν το κελάηδημα και τα τζιτζίκια το τραγούδι τους και πήγαιναν πάνω από τα κεφάλια των Ντετέκτιβ σαν ένα όμορφο στεφάνι, για να τους ακούσουν. Μέχρι και τα  εργατικά μυρμήγκια έκαναν διάλειμμα για να ακούσουν κι αυτά.
Μία μέρα τα οχτώ παιδάκια καθώς παίζανε στην αυλή του σχολείου μιας και το παιχνίδι είναι η ζωή των παιδιών άρχιζαν να κουβεντιάζουν όλοι μαζί με την κυρία τους για την οικολογική καταστροφή πού δέχεται ο πλανήτης γη . Παίζανε τόσο όμορφα και κάνανε διάφορες σκέψεις πως μπορούν να αλλάξουν τον πλανήτη γη.Αρχισαν να συζητάνε για την ανακύκλωση η οποία είναι απαραίτητη, για την οικονομία του νερού που είναι πάρα πολύ βασικό .Για την υπερθέρμανση του πλανήτη που προκαλεί την καταστροφή των παγετώνων και πάρα πολλά άλλα που πρέπει να προσέχουμε όλοι μικροί και μεγάλοι.(Γεωργία)

# data[].attributes.body
μια παρέα οχτώ μικρών παιδιών...Ήταν για πολλά χρόνια φίλοι...Γνωρίστηκαν στο Νηπιαγωγείο...Όλα μαζί παρέα συνέχισαν και στο Δημοτικό σχολείο...Είχαν κάνει και μυστική ομάδα...Το όνομά της Ντετέκτιβ Σκούμπι Ντου!!!
Ήταν οι θρυλικοί και γενναίοι,  Ντετέκτιβ Σκούμπι Ντου!!! Οι Ντετέκτιβ Σκούμπι Ντου όταν πήγαιναν σχολείο  φαινόταν να είναι, αυτό που λέμε συνηθισμένοι μαθητές. Αγαπούσαν τη  γυμναστική και το διάλειμμα.  Όταν ήταν στο σπίτι τους φαινόταν να είναι ,αυτό που λέμε κανονικά παιδιά. Βοηθούσαν τους γονείς τους στις δουλειές, διάβαζαν τα μαθήματά τους και τέτοια. Όταν  όμως βρισκόταν όλοι μαζί, όλα γινόταν μαγικά. Οι μύτες τους  γινόταν μαγικές και μύριζαν από το  άρωμα του πιο μικρού  λουλουδιού ως το πιο πολύπλοκο μυστήριο. Τα αυτιά τους, γινόταν μαγικά και άκουγαν από τον ψίθυρο του ψύλου  ως  τον αναστεναγμό των σύννεφων. Και τα μάτια τους, αχ αυτά τα μάτια τους, γινόταν κι αυτά μαγικά κι έβλεπαν τους πάγους να λιώνουν και τον ήλιο να δακρύζει.  Κι έτσι μια ηλιόλουστη μέρα, πήραν τη μεγάλη απόφαση. Η ομάδα τους  θα αναλάμβανε την προστασία του πλανήτη Γη.

Όμως… η ύπαρξη της ομάδας έφτασε γρήγορα και στα αυτιά της καλής τους, της δασκάλας...Όχι, , όχι μη βιάζεστε. Κανένας δεν πρόδωσε το μυστικό τους. Αλλά… να  και η δασκάλα τους είχε μαγική μύτη και τα μυριζόταν όλα. Κυρίως μυριζόταν τα μυστήρια και τις περιπέτειες. Αν δεν πιστεύετε ρωτήστε και τα μεγαλύτερα παιδιά.

Όλα κινούσανε ωραία,στο σχολείο ήτανε όλοι μαζί παρέα...(Βασιλης)

# data[].attributes.headline
1 Μύθι, μύθι παραμύθι

# data[].attributes.subject
1 Μύθι, μύθι παραμύθι

# data[].attributes.body
Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώστης κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν΄αρχινήσει. Μια φορά κι ένα καιρό, σε έναν τόπο μαγικό, μακρινό ή κοντινό ήταν...