# data[].attributes.body
Ondanks dat Hazim nog altijd werd misbruikt door Robert, was er licht aan het einde van de tunnel. De schijnheilige man liet een dokter komen naar de zieke vader en Youssef kreeg zijn prothesen. Toen de vader genezen was en Youssef zijn prothesen eindelijk kreeg, wou Hazim Robert nooit meer zien ...

# data[].attributes.body
Hazim en Armine waren op 12-jarige leeftijd nog nooit naar school gegaan omdat ze geld moesten verdienen voor hun familie. Het was tijd voor verandering. De twee jongens vroegen hun baas om één dag in de werkweek over te slaan en in de plaats les te krijgen in een naburige school. Natuurlijk voor hetzelfde loon. Eerst deed de baas wat moeilijk, maar daarna liet de baas zijn goed hart zien en gaf hen gelijk. Een opsteker voor de twee jongens dus ...

# data[].attributes.body
Al snel kwam Hazim te weten dat de man uit Europa seksuele bedoelingen met hem had. In ruil voor het misbruik zou de man prothesen geven aan Youssef en geld geven om zijn vader te laten genezen.
Hazim had dus twee opties: zeggen aan zijn ouders en beste vriend dat hij werd misbruikt of het zo laten doorgaan zodat Youssef prothesen kreeg en de vader werd genezen. Het werd de tweede optie: afzien dus.

# data[].attributes.body
Na een zware werkdag ontmoette Hazim Youssef, zijn beste vriend zonder handen. De jongen had bijzonder nieuws. 'Ik heb een man leren kennen, Robert. Robert komt van een ander land en wil mij helpen aan prothesen!', zei de jongen enthousiast.
Hazim geloofde hem niet en daarom nodigde Youssef Hazim uit bij het huis van de man de dag erna. Zo leerde Hazim Robert kennen. Nu geloofde de jongen zijn beste vriend wel.

# data[].attributes.body
Hazim en zijn collega Armine hadden op maar één dag in hun werkweek rust, de vrijdag. Op die dag gingen ze meestal naar het pleintje om te voetballen. Bij het pleintje waren er ook meisjes die naar school gingen en de jongens wel mooi vonden. Hazim was dol op het meisje Soundos. Op een dag gingen ze samen naar huis, wat de jongen heel erg leuk vond. Er was dan toch één lichtpuntje in het leven van Hazim ...

# data[].attributes.body
Terwijl Hazim zich nog altijd kapot werkte, werd zijn vader erg ziek. Telkens wanneer de twaalfjarige jongen 's avonds thuiskwam, lag de man ziek op de sofa. Ze konden immers geen medicatie kopen, er was geen geld genoeg. En zo werd de vader alsmaar zieker en zieker.

# data[].attributes.body
Hoewel Hazim altijd hard moest werken voor een laag loon en zijn baas vaak boos op hem was, mocht Hazim soms bestellingen leveren aan 'dikke' Mohammed, een marktkramer die heel vrijgevig was. Op een zekere dag kreeg Hazim bij een bestelling wat extra geld. Dit mocht hij zeker niet aan zijn baas vertellen.
Armine, een vriend die in dezelfde koperslagerij werkte, wist dat Hazim soms wat geld kreeg. Hij verklikte hem omdat hij jaloers op Hazim was. Gelukkig kreeg Hazim slechts een kleine werkstraf. Bij een volgende keer zou hij op straat gezet worden.

# data[].attributes.body
Bettie Elias

# data[].attributes.body
Hazim en zijn vriend Youssef woonden in Marokko. Youssef werd gedwongen te werken voor een zeer laag loon in een klein schoenfabriekje. Op een dag kwam de jongen terecht in een machine ... Met als gevolg, Youssef verloor op 12-jarige leeftijd zijn handen.
Hazim bleef gelukkig zijn beste vriend. De jongen zonder handen moest  niet meer werken, zijn beste vriend wel.
Hazim werkte toen nog altijd in een koperslagerij in de stad Fez. Zijn vader was ziek en zijn mama moest op zijn zussen passen. Zo moest hij alleen het geld verdienen voor de hele familie.