# data[].attributes.body
Eugène Delacroix était un peintre français, né le 26 avril 1798 à Charenton-Saint-Maurice et mort le 13 août 1863 à Paris.

# data[].attributes.body
Vincent-Nicolas Raverat était un peintre français, né le 22 janvier 1801 à Moutiers-Saint-Jean et mort le 30 juin 1865 à Paris.
Vincent-Nicolas Raverat: Portrait jeune de Soult

# data[].attributes.body
Auguste Hilaron Touret était un officier français qui a participé comme militaire à la guerre de l'Indépendance grecque, né le 23 août 1797 à Sarreguemines et mort le 28 août 1857 au Pirée.

# data[].attributes.body
Το κίνημα του Φιλελληνισμού εμπνέεται από τον Ρομαντισμό και τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης. Διαδίδεται και εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη, κινητοποιώντας και ευαισθητοποιώντας την κοινή γνώμη για τον αγώνα των Ελλήνων και τα δεινά που υφίστανται.  ΄Ένα κύμα αλληλεγγύης, καλλιτεχνικής, αλλά και έμπρακτης, στέκεται αρωγός στο απελευθερωτικό κίνημα που διεκδικεί την εθνική του ταυτότητα, εμπνέοντας με τον αγώνα του σεβασμό σε όλη την Ευρώπη...
Οι πιο σπουδαίοι γαλλόφωνοι Φιλέλληνες και το έργο τους, αφιερωμένο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, παρουσιάζονται εδώ.

# data[].attributes.headline
Κατάλογος Φιλελλήνων

# data[].attributes.subject
Κατάλογος Φιλελλήνων

# data[].attributes.body
Λίστα με τα ονόματα των Φιλελλήνων που πήραν μέρος στους αγώνες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα.
Το σύνολο των Φιλελλήνων που έλαβαν μέρος στην Ελληνική Επανάσταση ανέρχεται στα 1.200 άτομα περίπου, στην πλειονότητά τους νέοι σε ηλικία.
Τα απομνημονεύματα των Φιλελλήνων, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, επαγγελματίες στρατιωτικοί, συντελούν στην τροφοδότηση σημαντικών πληροφοριών για τη δράση  των τακτικών στρατευμάτων, την έκβαση πολεμικών επιχειρήσεων και σημαντικών μαχών, καθώς και στη θέαση των Ευρωπαίων για τον αγώνα των Ελλήνων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Καταλογος Φιλελληνων

# data[].attributes.body
Victor Hugo était  un poète, dramaturge, écrivain, romancier et dessinateur romantique français, né le 26 février 1802 à Besançon et mort le 22 mai 1885 à Paris.

# data[].attributes.body
L' enfant Grec (1828) αναφέρεται στο γεγονός της σφαγής της Χίου (1822) που συγκλόνισε τους Ευρωπαίους.
Το ποίημα συγκινεί κι ευαισθητοποιεί, αντιπαραβάλλοντας το αλλοτινό όμορφο τοπίο του νησιού με τις συνέπειες της σφαγής, την ερήμωση και την εξαθλίωση που προκάλεσε η εισβολή και οι φρικαλεότητες των Τούρκων.

# data[].attributes.body
Ποιητική συλλογή εμπνευσμένη από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

# data[].attributes.body
Απόσπασμα...
Les Turcs ont passé là. Tout est ruine et deuil.
Chio, l'île des vins, n'est plus qu'un sombre éceuil,
Chio, qu'ombrageaient les charmilles,
Chio, qui dans les flots reflétait ses grands bois,
Ses coteaux, ses palais, et le soir quelquefois
Un choeur dansant de jeunes filles.

Tout est désert. Mais non; seul près des murs noircis,
Un enfant aux yeux bleus, un enfant grec, assis,
Courbait sa tête humiliée;
Il avait pour asile, il avait pour appui
Une blanche aubépine, une fleur, comme lui
Dans le grand ravage oubliée.

Τούρκοι πέρασαν από κει. Παντού συντρίμμια και πένθος.
Χίος! Το νησί του κρασιού, δεν είναι παρά ένα ερημονήσι
Χίος! που σκιάζουν οι συστάδες των δέντρων
Χίος! Που στους αφρούς της καθρεφτίζονταν τα μεγάλα της δάση,
Οι πλαγιές της τα παλάτια της και πότε πότε  τα βράδια
Μια Χορωδία κοριτσιών που χόρευαν.

Παντού ερημιά. Όμως όχι! Μόνο του, δίπλα στους μπαρουτιασμένους τοίχους ένα γαλανομάτικο παιδί, ένα Ελληνόπουλο καθισμένο,
Γέρνει το ταπεινό του κεφαλάκι.
Είχε για καταφύγιο, είχε για στήριγμα,
Μια ασπραγκαθιά, ένα λουλούδι που όπως κι αυτό
ήταν ξεχασμένο μέσα στη μεγάλη καταστροφή.

# data[].attributes.body
François-René de Chateaubriand était un écrivain et homme politique français, né à Saint-Malo le 4 septembre 1768 et mort le 4 juillet 1848 à Paris.

# data[].attributes.headline
Note sur la Grèce (Υπόμνημα περί της Ελλάδας), 1825

# data[].attributes.subject
Note sur la Grèce (Υπόμνημα περί της Ελλάδας), 1825

# data[].attributes.body
Μέλος του Φιλελληνικού Κομιτάτου των Παρισίων ο Σατομπριάν συμβάλλει στη δημιουργία και διάδοση της φιλελληνικής κοινής γνώμης στη Γαλλία. Υποστήριξε με πάθος την ανάγκη επέμβασης των δυνάμεων της Ευρώπης υπέρ του ελληνικού αγώνα.

# data[].attributes.headline
Itineraire de Paris a Jerusalem 1806-1807.

# data[].attributes.subject
Itineraire de Paris a Jerusalem 1806-1807.

# data[].attributes.body
Στο Οδοιπορικό από το Παρίσι στην Ιερουσαλήμ περιγράφει την Ελλάδα τονίζοντας τη φυσική της ομορφιά, τα παραμελημένα ιστορικά της μνημεία, αλλά και τις άθλιες συνθήκες ζωής των υπόδουλων Ελλήνων.

# data[].attributes.body
Louis Dupré était un peintre français, philhellène né le 9 janvier 1789 à Versailles et mort le 12 octobre 1837 à Paris.
Tα έργα του από την Ελλάδα δημοσιεύτηκαν το 1825 στο εικονογραφημένο ταξιδιωτικό χρονικό Voyage à Athènes et à Constantinople.

# data[].attributes.headline
Εργασία των μαθητών:  ΖΑΡΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ Γ1 &  ΚΟΥΤΣΑΓΓΕΛΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Γ2 (Παραγωγή, δημιουργία βίντεο/συνέντευξης με τον ζωγράφο Louis Dupré)

# data[].attributes.subject
Εργασία των μαθητών:  ΖΑΡΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ Γ1 &  ΚΟΥΤΣΑΓΓΕΛΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Γ2 (Παραγωγή, δημιουργία βίντεο/συνέντευξης με τον ζωγράφο Louis Dupré)

# data[].attributes.body
"Έμπνευσή μας γι' αυτό το βίντεο είναι όλα αυτά τα ντοκιμαντέρ και αφιερώματα σε τηλεοπτικές εκπομπές για ανθρώπους που έχουν συμβάλει στην ανάπτυξη του ελληνικού πολιτισμού. Έτσι λοιπόν, ο Γάλλος φιλέλληνας Louis Dupré είναι ένας από αυτούς. Το συγκεκριμένο βίντεο είναι μια συνέντευξη του Γάλλου φιλέλληνα στο παρελθόν. Στο βίντεο αυτό λοιπόν ο Dupré μας αφηγείται την ιστορία της αξιοθαύμαστης ζωής του μέσα από ερωτήσεις ενός Γάλλου δημοσιογράφου. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που καταφέραμε μέσα από ένα βίντεο να απεικονίσουμε εν συντομία την ζωή ενός πολύ σημαντικού ανθρώπου για την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό. Ευχαριστούμε πολύ την κυρία των γαλλικών μας που μας πρόσφερε την ευκαιρία να ξεδιπλώσουμε τη δημιουργικότητά μας και να μάθουμε καινούργια πράγματα για έναν άνθρωπο που έχει αφήσει ιστορία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Γαλλία".
ΖΑΡΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ Γ1
ΚΟΥΤΣΑΓΓΕΛΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Γ1

# data[].attributes.body
Voyage à Athenes et à Constantinople, ou collection des portraits, de vues et costumes grecs et ottomans. Paris: Dondey- Dupré, 1825

# data[].attributes.body
Mariage grec à Athènes, 1825

# data[].attributes.body
Jeune homme de Yannina, Epire, 1820

# data[].attributes.body
Un Souliote à Corfu, Nicolo Pervoli, Corfu, 1825

# data[].attributes.body
Voyage à Athènes, 1825

# data[].attributes.attachment_caption
DUPRE_ΚΑΠΛΑΤΖΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΚΑΠΛΑΤΖΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ Γ1 (Εικαστική απόδοση - πορτρέτο του Dupré φιλοτεχνημένο από τη μαθήτρια)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΚΑΠΛΑΤΖΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ Γ1 (Εικαστική απόδοση - πορτρέτο του Dupré φιλοτεχνημένο από τη μαθήτρια)

# data[].attributes.body
"Ο Dupré που όπως τον βλέπουμε στο πορτρέτο του ζωγραφίζει ήταν εκτός από Φιλέλληνας και αρχαιολάτρης. Μαθητής του Jean-Louis David επισκέφτηκε την Ελλάδα το 1819 ταξιδεύοντας από το βορά μέχρι τα νησιά και τον νότο. Τα έργα του από την Ελλάδα δημοσιεύθηκαν το 1825 στο μνημειώδες εικονογραφημένο ταξιδιωτικό χρονικό "Voyage à Athènes et à Constantinople ou collection de portraits, de vues et de costumes grecs et ottomans peints sur les lieux, d`après nature, lithographiès et coloriès".
Το πολύτιμο αυτό λεύκωμα δημοσιεύτηκε σε μία σειρά από τεύχη από το 1825 έως και μετά το 1837, αποτελείται από 40 υπέροχους πίνακες που συνοδεύονται από κείμενο εμπνευσμένο από βαθιά φιλελληνικά αισθήματα. Στο Μουσείο Μπενάκη φυλάσσεται ένα σπάνιο αντίτυπο του λευκώματος καθώς και μία σειρά από πρωτότυπα έργα (σχέδια, υδατογραφίες και μία ελαιογραφία) που συνδέονται με το ταξίδι εκείνο, αλλά και με πρωταγωνιστές της Ελληνικής επανάστασης.
ΚΑΠΛΑΤΖΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
DUPRE_ΚΑΠΛΑΤΖΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

# data[].attributes.body
Un prêtre Grec et un Turc, 1819

# data[].attributes.body
Un Grec arborant son étendard sur les murs de Salone (Nicolakis Mitropoulos), 1821

# data[].attributes.body
Demetrios Mavromichalis, 1820

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης

# data[].attributes.body
Une Athénienne, 1827

# data[].attributes.body
La princesse Hélène Soutzos, 1820

# data[].attributes.body
Une demoiselle grecque de Livadie, 1827

# data[].attributes.body
Jeune GrecThéssalien, 1825

# data[].attributes.body
Grec d'Hydra, 1825

# data[].attributes.body
Konstantinos Kanaris, 1825

# data[].attributes.body
Vue d'Acropole d'Athènes, 1825

# data[].attributes.body
Le Palais et la Forteresse de Janina, vus du lac, 1825

# data[].attributes.body
Hector Berlioz était un compositeur, chef d'orchestre et écrivain français, né le 11 décembre 1803 à la Côte-St.-André et mort le 8 mars 1869 à Paris.

# data[].attributes.body
Φιλέλληνας και υπέρμαχος της ελληνικής ανεξαρτησίας, παρουσιάζει το έργο του θρηνώντας την πτώση του Μεσολογγίου (1826) και τον θάνατο του Λόρδου Βύρωνα, τον οποίο θαύμαζε απεριόριστα.

# data[].attributes.body
La Révolution Grecque (1826)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γιώργος Βιδάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Hector Berlioz - LA RÉVOLUTION GRECQUE, 1826, (The Greek Revolution) Laurent Naouri,Nicolas Rivenq

# data[].attributes.body
Jean-Gabriel Eynard était un financier et diplomate né le 28 décembre 1775 à Lyon et mort le 5 février 1863 à Génève.
Η σημαντικότερη προσφορά του Εϋνάρδου στον εθνικό αγώνα υπήρξε η συμβολή του στη σύναψη δανείων του νέου ελληνικού κράτους με οικονομικούς κύκλους στο Λονδίνο και το Παρίσι, καθώς και η πρωτοβουλία του για οργάνωση εράνων, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της Επανάστασης.

# data[].attributes.body
Σχεδίασε την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας, της οποίας υπήρξε επίτιμος διοικητής μετά την ίδρυσή της το 1841, ενώ χορήγησε το 1847 πενήντα χιλιάδες φράγκα για ικανοποίηση απαιτήσεων της Αγγλίας από το δάνειο του 1832.

# data[].attributes.body
"Le Courrier Français", 28 Απριλίου 1826, τεύχος 118. Περιέχει μία από τις πρώτες γραπτές αναφορές στα γεγονότα της ελληνικής Επανάστασης καθώς και αλληλογραφία του Jean-Gabriel Eynard, όπου σχολιάζει τα γεγονότα και τις κινήσεις των γειτονικών περιοχών σε σχέση με την 3η πολιορκία του Μεσολογγίου.

# data[].attributes.body
Τιμητικό μετάλλιο με τη μορφή του J.G. Eynard και τον τίτλο "L' ami des grecs".
Το 1827 ανακηρύχθηκε επίτιμος πολίτης της Ελλάδας.

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή:  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ Γ1 (Εικαστική δημιουργία - καλλίγραμμα, και σχολιασμός των ποιημάτων: Τα κεφάλια στο Σεράι και Κανάρης)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή:  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ Γ1 (Εικαστική δημιουργία - καλλίγραμμα, και σχολιασμός των ποιημάτων: Τα κεφάλια στο Σεράι και Κανάρης)

# data[].attributes.body
Με την τεχνική του "καλλιγράμματος" (calligramme d' Apollinaire) και έμπνευση από τον ποιητή Apollinaire, απέδωσα τους τέσσερις τελευταίους στίχους του ποιήματος "Canaris".
Selon V. Hugo, "une société chante d'abord ce dont elle rêve, puis raconte ce qu'elle fait et, enfin, peint ce qu' elle pense"...
Ο V. Hugo, πρέσβευε ότι "μια κοινωνία, κατ' αρχήν τραγουδά αυτό που ονειρεύεται, κατόπιν αφηγείται αυτό που κάνει και, τελικά, ζωγραφίζει αυτό που σκέφτεται"...

# data[].attributes.attachment_link.title
HUGO CALLIGRAMMA_ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.body
Jean-François-Maxime Raybaud était un officier (colonel à l'armée de Napoléon) et écrivain, né le 19 juin 1795 à la Colle-sur-Loup et mort le 1er janvier 1894 à la Colle-sur-Loup.

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή:   Καψιάνη Γιώργου Γ2 (παρουσίαση ενσωματωμένης βιογραφίας σε padlet)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή:   Καψιάνη Γιώργου Γ2 (παρουσίαση ενσωματωμένης βιογραφίας σε padlet)

# data[].attributes.body
Πηγές:
1.https://defence-point.com/2019/03/25/how-the-1821-greek-revolution-sparked-philhellenism-around-the-globe/
2.https://www.eefshp.org/viografies-o-gallos-filellin-maxime-raybaud/
3.https://cognoscoteam.gr/tag/jean-francois-maxime-raybaud/

# data[].attributes.body
Olivier Voutier, était un officier de marine française, ayant revendiqué la découverte de la Vénus de Milo et participé à la guerre d'indépendance grecque, né le 30 mai 1796 à Thouars et mort le 18 avril 1877 à Hyères.

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΜΟΥΤΣΟΥ ΣΟΦΙΑ Γ3  (πορτρέτο και σχολιασμός της εικαστικής παρέμβασης εμπνευσμένης από τη ζωή και τη δράση του Touret)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΜΟΥΤΣΟΥ ΣΟΦΙΑ Γ3  (πορτρέτο και σχολιασμός της εικαστικής παρέμβασης εμπνευσμένης από τη ζωή και τη δράση του Touret)

# data[].attributes.body
"Εμπνεύστηκα από τον ίδιο, βλέποντας το πορτρέτο του κυρίως από το σοβαρό του βλέμμα που με μαγνήτισε και την καθαρότητα της έκφρασής του που αποτυπώνει και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του".

# data[].attributes.body
https://www.arte.tv/fr/videos/092846-000-A/la-grece-heroique-de-chateaubriand/

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΠΕΝΓΚΟΥ ΤΖΟΥΛΙΑΝΑ Γ3 (παρουσίαση-ανάλυση έργου/πίνακα μέσω δημιουργίας padlet)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΠΕΝΓΚΟΥ ΤΖΟΥΛΙΑΝΑ Γ3 (παρουσίαση-ανάλυση έργου/πίνακα μέσω δημιουργίας padlet)

# data[].attributes.body
La mort du jeune diacre de Vincent-Nicolas Raverat était un tableau d'inspiration philhellénique, dont le sujet était tiré d'un poème de Casimir Delavigne, "Le Jeune Diacre ou La Grèce Chrétienne'", publié en 1822.
Il est exposé au musée de l' hôtel Sandelin de Saint-Omer.

# data[].attributes.body
Το πρώτο του ελληνικό ποίημα Τ α Κεφάλια στο σεράι (Les Têtes du sérail) δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Journal des Débats στις 3 Ιουνίου 1826, πριν κλείσει ένας μήνας από την Έξοδο του Μεσολογγίου. Το 1827 συνέθεσε τα ποιήματα Ναυαρίνο (Navarin) και Ενθουσιασμός (Enthousiasme) και την επόμενη χρονιά τα Κανάρης (Canaris), Λαζάρα (Lazzara) και το περίφημο Ελληνόπουλο (L' enfant), το οποίο αναφέρεται στην σφαγή των Ελλήνων της Χίου, το 1822. Όλα τα παραπάνω ποιήματα συμπεριελήφθησαν στη συλλογή Τα Ανατολίτικα (Les Orientales, 1829).

Les Têtes du sérail (1826) (απόσπασμα)
Le sérail...! Cette nuit il tressaillait de joie.

Au son des gais tambours, sur des tapis de soie,

Les sultanes dansaient sous son lambris sacré ;

Et, tel qu'un roi couvert de ses joyaux de fête,

Superbe, il se montrait aux enfants du prophète,

De six mille têtes paré !

Si je verse le sang qui me reste à répandre,

Dans une terre libre allez porter ma cendre,

Et creusez ma tombe au soleil !

« Missolonghi ! — Les Turcs ! — Chassons, ô camarades,

Leurs canons de ses forts, leurs flottes de ses rades.

Brûlons le capitan sous son triple canon.

Allons !que des brûlots l'ongle ardent se prépare.

Sur sa nef, si je m'en empare,

C'est en lettres de feu que j'écrirai mon nom.

« Oui, Canaris, tu vois le sérail et ma tête

Arrachée au cercueil pour orner cette fête.

Les Turcs m'ont poursuivi sous mon tombeau glacé.

Vois !ces os desséchés sont leur dépouille opime :

Voilà de Botzaris ce qu'au sultan sublime

Le ver du sépulcre a laissé !

« Écoute : Je dormais dans le fond de ma tombe,

Quand un cri m'éveilla : Missolonghi succombe !

Je me lève à demi dans la nuit du trépas ;

J'entends des canons sourds les tonnantes volées,

Les clameurs aux clameurs mêlées,

Les chocs fréquents du fer, le bruit pressé des pas.

« J'entends, dans le combat qui remplissait la ville,

Des voix crier : « Défends d'une horde servile,

Ombre de Botzaris, tes Grecs infortunés ! »

Et moi, pour m'échapper, luttant dans les ténèbres,

J'achevais de briser sur les marbres funèbres

Tous mes ossements décharnés.

ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΣΤΟ ΣΕΡΑΪ (μετάφραση αποσπάσματος)

Το σεράι! Σκιρτούσε απόψε από χαρά.

Οι σουλτάνες χόρευαν υπό τον ήχο των χαρούμενων τυμπάνων,

Επάνω σε μεταξωτά χαλιά.

Και σαν βασιλιάς, πλημμυρισμένο από γιορτινά δώρα,

Εξαίσιο, παρουσιαζόταν στα παιδιά του προφήτη

Στολισμένο με 6000 κεφάλια.

Εάν χυθεί το αίμα που απομένει για να κυλήσει

Σε μια ελεύθερη γη , να σκορπίσετε τη στάχτη μου

Και ν’ ανοίξετε τον τάφο μου στον ήλιο.

Μεσολόγγι! Οι Τούρκοι ! Να πολεμήσουμε , αδέλφια,

τα κανόνια τους στα φρούρια,

Το στόλο τους στα λιμάνια.

Να κάψουμε τον καπετάνιο κάτω από το τριπλό κανόνι Εμπρός!

Πόσα πυρπολικά τα τρομερά χέρια ετοιμάζουν!

Στο καράβι επάνω, αν το καταλάβω ,

Με γράμματα της φωτιάς θα γράψω τ’ όνομά μου.

Ναι , Κανάρη, βλέπεις το σεράι και το κεφάλι μου

Έξω από το φέρετρο , στολίδι της γιορτής.

Οι Τούρκοι με κυνήγησαν στον παγωμένο τάφο Βλέπεις!

Αυτά τα στεγνά κόκαλα είναι το λείψανό τους

Να τι άφησε από τον Μπότσαρη στον εξοχότατο σουλτάνο,

το σκουλήκι του τάφου.

Άκου! Κοιμόμουν βαθειά στον τάφο μου

Όταν μια φωνή με ξύπνησε: το Μεσολόγγι πέφτει!

Μισοσηκώνομαι μες τη νύχτα του θανάτου

Ακούω τις βροντερές βολές των κανονιών

Τις βοές ανακατεμένες με βροντές

Τους κρότους των όπλων,

το βιαστικό θόρυβο των βημάτων.

Ακούω, μες τη μάχη που γινόταν στην πόλη Φωνές να λένε δυνατά:

“σκιά του Μπότσαρη, υπεράσπισε τους άτυχούς σου Έλληνες

Κι εγώ για να γλυτώσω,

πολεμώντας στα σκοτάδια,

θα θρυμματίσω στα μάρμαρα

Του τάφου όλα μου τα λιπόσαρκα κόκκαλα.

Σχολιασμός ποιήματος:
Η πολιορκία του Μεσολογγίου, που κατέληξε στην ηρωική Έξοδο, το 1826, συγκίνησε χιλιάδες φιλέλληνες, άρα και τον Ουγκώ. Πρόκειται για μια από τις κορυφαίες στιγμές της ελληνικής Επανάστασης, που προκάλεσε βαθιά συγκίνηση σ' ολόκληρο τον κόσμο. Η πόλη κυριεύθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς. Οι περισσότεροι άμαχοι επάνω στη σύγχυση οπισθοχώρησαν στο Μεσολόγγι, χάνοντας τη ζωή τους. Τα γυναικόπαιδα που αιχμαλωτίστηκαν, πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Ο Ουγκώ φαίνεται συγκινημένος και εντυπωσιασμένος από την ηρωική μορφή και παρουσία του Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος «έπεσε» αγωνιζόμενος στο Μεσολόγγι. Έτσι μπαίνει στη θέση του σουλιώτη ήρωα. Αρχικά, μας παρουσιάζει, τις γιορτές και τα γλέντια που ακολουθούν μετά από την βάρβαρη επικράτηση των Τούρκων, στην περιοχή. Η έλλειψη, τροφής και το πένθος, σε συνδυασμό με τις βάρβαρες πράξεις των Τούρκων, τις οποίες κορυφώνει η απόφαση να «στολίσουν» το Σεράι με τα κεφάλια των εχθρών τους, εξοργίζει τον Ουγκώ. Ο ποιητής παρουσιάζει τον Μπότσαρη ως πολεμιστή-πρότυπο για τους υπόλοιπους συμπατριώτες του, καθώς επίσης και παθιασμένο για ελευθερία. Ο αγώνας του αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτούς, ενώ διατηρεί το αγωνιστικό πνεύμα ζωντανό μέσα τους. Οι εχθροί είναι σκληροί βασανιστές που δρουν χωρίς κανένα σεβασμό και όρια. Η αντίθεση μεταξύ των δύο λαών γίνεται φανερή. Οι κατακτητές χαίρονται και γλεντούν με τα πτώματα των Ελλήνων, ενώ οι Έλληνες, πέρα από όλες τις δυσκολίες που υποφέρουν, βρίσκουν ακόμα το σθένος να συνεχίσουν τον αγώνα. Ο ποιητής εξυψώνει σε απόλυτο επίπεδο τους Έλληνες, μπροστά στους Τούρκους. Έτσι, ο Μπότσαρης-Ουγκώ παρακινεί τον υπόδουλο ελληνικό λαό να πολεμήσει «μέχρις εσχάτων».

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ1

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Γ2 (δημιουργία βίντεο με παρουσίαση επιλεγμένων πληροφοριών  που αναφέρονται στη ζωή και το έργο του Olivier Voutier)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Γ2 (δημιουργία βίντεο με παρουσίαση επιλεγμένων πληροφοριών  που αναφέρονται στη ζωή και το έργο του Olivier Voutier)

# data[].attributes.body
Χρήση εφαρμογής magistro

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.body
Poète : Victor Hugo (1802-1885)

Recueil : Les orientales (1829).

Lorsqu'un vaisseau vaincu dérive en pleine mer ;

Que ses voiles carrées

Pendent le long des mâts, par les boulets de fer

Largement déchirées ;

Qu'on n'y voit que des morts tombés de toutes parts,

Ancres, agrès, voilures,

Grands mâts rompus, traînant leurs cordages épars

Comme des chevelures ;

Que le vaisseau, couvert de fumée et de bruit,

Tourne ainsi qu'une roue ;

Qu'un flux et qu'un reflux d'hommes roule et s'enfuit

De la poupe à la proue ;

Lorsqu'à la voix des chefs nul soldat ne répond ;

Que la mer monte et gronde ;

Que les canons éteints nagent dans l'entre-pont,

S'entre-choquant dans l'onde ;

Qu'on voit le lourd colosse ouvrir au flot marin

Sa blessure béante,

Et saigner, à travers son armure d'airain,

La galère géante ;

Qu'elle vogue au hasard, comme un corps palpitant,

La carène entr'ouverte,

Comme un grand poisson mort, dont le ventre flottant

Argente l'onde verte ;

Alors gloire au vainqueur ! Son grappin noir s'abat

Sur la nef qu'il foudroie ;

Tel un aigle puissant pose, après le combat,

Son ongle sur sa proie !

Puis, il pend au grand mât, comme au front d'une tour,

Son drapeau que l'air ronge,

Et dont le reflet d'or dans l'onde, tour à tour,

S'élargit et s'allonge.

Et c'est alors qu'on voit les peuples étaler

Les couleurs les plus fières,

Et la pourpre, et l'argent, et l'azur onduler

Aux plis de leurs bannières.

Dans ce riche appareil leur orgueil insensé

Se flatte et se repose,

Comme si le flot noir, par le flot effacé,

En gardait quelque chose !

Malte arborait sa croix ; Venise, peuple-roi,

Sur ses poupes mouvantes,

L'héraldique lion qui fait rugir d'effroi

Les lionnes vivantes.

Le pavillon de Naples est éclatant dans l'air,

Et quand il se déploie

On croit voir ondoyer de la poupe à la mer

Un flot d'or et de soie.

Espagne peint aux plis des drapeaux voltigeant

Sur ses flottes avares,

Léon aux lions d'or, Castille aux tours d'argent,

Les chaînes des Navarres.

Rome a les clefs; Milan, l'enfant qui hurle encor

Dans les dents de la guivre ;

Et les vaisseaux de France ont des fleurs de lys d'or

Sur leurs robes de cuivre.

Stamboul la turque autour du croissant abhorré

Suspend trois blanches queues ;

L'Amérique enfin libre étale un ciel doré

Semé d'étoiles bleues.

L'Autriche a l'aigle étrange, aux ailerons dressés,

Qui, brillant sur la moire,

Vers les deux bouts du monde à la fois menacés

Tourne une tête noire.

L'autre aigle au double front, qui des czars suit les lois,

Son antique adversaire,

Comme elle regardant deux mondes à la fois,

En tient un dans sa serre.

L'Angleterre en triomphe impose aux flots amers

Sa splendide oriflamme,

Si riche qu'on prendrait son reflet dans les mers

Pour l'ombre d'une flamme.

C'est ainsi que les rois font aux mâts des vaisseaux

Flotter leurs armoiries,

Et condamnent les nefs conquises sur les eaux

A changer de patries.

Ils traînent dans leurs rangs ces voiles dont le sort

Trompa les destinées,

Tout fiers de voir rentrer plus nombreuses au port

Leurs flottes blasonnées.

Aux navires captifs toujours ils appendront

Leurs drapeaux de victoire,

Afin que le vaincu porte écrite à son front

Sa honte avec leur gloire !

Mais le bon Canaris, dont un ardent sillon

Suit la barque hardie,

Sur les vaisseaux qu'il prend, comme son pavillon,

Arbore l'incendie !

Novembre 1828.

Σχολιασμός ποιήματος:
Στο ποίημα Κανάρης, ο Ουγκώ ξεκινά με μια εικόνα ναυμαχίας, την οποία περιγράφει με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο, όπου τα καράβια βρίσκονται σε δεινή κατάσταση. Παρουσιάζει τραγική εικόνα με τραυματίες και νεκρούς και τους ναύτες να κινούνται πανικόβλητοι στα καράβια, σε αλλόφρονα κατάσταση. Περιγράφει στιγμές απόλυτης ακυβερνησίας και χάους, με σοβαρές ζημιές και στο πλοίο. Τότε το καράβι παρομοιάζεται με ψόφια φάλαινα. Συνήθως σε μια τέτοια δεινή κατάσταση κυριεύεται ένα καράβι και εισπράττει δόξα ο κουρσευτής. Κι έπειτα, επιβεβαιώνει με στολίδια και σημαίες την υπεροχή του. Ο Ουγκώ τονίζει την επιβλητικότητα και την ισχύ των ευρωπαϊκών στόλων, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Τουρκίας, της Αυστρίας, της Ρωσίας και της Αγγλίας. Αυτή η μακροσκελέστατη περιγραφή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους τέσσερις τελευταίους στίχους, αυτούς στους οποίους δηλώνεται περίτρανα το μεγαλείο του Κανάρη. Ο σπουδαίος ήρωας, χωρίς καμία υλική δύναμη, μόνο με μια βαρκούλα, διαθέτει αποκλειστικά ψυχική υπεροχή και πάθος «μ’ αποκοτιά» για τη διεκδίκηση της ελευθερίας. Συμπερασματικά το μήνυμα το οποίο ο Ουγκώ προσπαθεί να μεταφέρει μέσω αυτού του ποιήματος είναι ότι οι καταπιεσμένοι Έλληνες ακόμη και χωρίς επαρκή στρατιωτική δύναμη, με σθένος διεκδικούν το κορυφαίο ιδανικό, και ας μοιάζει ακατόρθωτο.

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ1

# data[].attributes.body
Nicolas-Joseph Maison était un général français de la Révolution et de l' Empire et maréchal de France sous la Restauration, né le 19 décembre 1771 à Epinay-sur-Seine et mort le 13 février 1840 à Paris.

# data[].attributes.headline
L' Expédition de Morée - Εκστρατεία του Μοριά

# data[].attributes.subject
L' Expédition de Morée - Εκστρατεία του Μοριά

# data[].attributes.body
Εκστρατεία του Μοριά ονομάσθηκε η αποστολή εκστρατευτικού σώματος  στην Πελοπόννησο κατά τα έτη 1828-1833 με σκοπό την απελευθέρωση της περιοχής από τις τουρκικό-αιγυπτιακές δυνάμεις του Ιμπραήμ Πασά. Συνοδεύτηκε και από μία επιστημονική επιτροπή Επιστημών και Τεχνών με εντολή της Γαλλικής Ακαδημίας. Η Επιστημονική Αποστολή του Μοριά (Mission Scientifique de Morée) απαρτιζόταν από 19 επιστήμονες, διαφόρων επιστημονικών ειδικοτήτων. Η γαλλική εκστρατευτική δύναμη που έφτασε πρώτη στην περιοχή το 1828 αποτελούταν από 15.000 άνδρες και τελούσε υπό την αρχηγία του στρατηγού Nicolas-Joseph Maison.

# data[].attributes.body
Le 28 août 1828, il arrive à Methoni en charge du Corps expéditionnaire français, suite à une décision conjointe des trois grandes puissances et en exécution du protocole de Londres du 19 juillet 1828, qui prévoyait le retrait de l'armée égyptienne de le Péloponnèse. L’objectif du Corps de Maison était d’évacuer le Péloponnèse des troupes ennemies d’Ibrahim.

Bien que l'évacuation du Péloponnèse soit achevée en octobre 1828, le corps français ne se retire pas immédiatement. L’objectif du gouverneur I. Kapodistrias était la participation de l’armée du général Maison à la libération de l’ Ouest Grèce et d’Evia, un objectif conforme aux instructions du ministre français de la Guerre à Maison (27 août 1828).
En 1828 Charles X lui confie le commandement du corps expéditionnaire français en Morée en tant que lieutenant-général, contre Ibrahim Pacha. Au cours de la campagne, il s'empare successivement des villes de Navarin, Modon, Coron, Patras ainsi que du château de Morée. Peu avant son retour en France, il est fait maréchal de France le 22 février 1829. Mais toutes ces faveurs n'altèrent pas le caractère vraiment indépendant du maréchal Maison.

Θα γράψει χαρακτηριστικά ο Maison στα απομνημονεύματά του: « Συνολικά, οι επιχειρήσεις μας ήταν επιτυχείς: δεν βρήκαμε καμία στρατιωτική δόξα εκεί, χωρίς αμφιβολία, αλλά ο λόγος για τον οποίο έχουμε έρθει, η απελευθέρωση της Ελλάδας, θα ήταν πιο ευτυχισμένο και ταχύτερο, ο Μοριάς θα έχει καθαριστεί από τους εχθρούς του»

«H Γαλλική Aποστολή στον Mοριά», έργο του Νοέλ Φινέρ του 1828. © Noël D. Finert,/Μουσείο Μπενάκη

# data[].attributes.attachment_link.title
Η γαλλική αποστολή στον Μοριά _ Νοέλ Φινέρ 1828

# data[].attributes.headline
Le général Maison réçoit la réddition du Château de Morée -  Παράδοση του "Καστέλι του Μοριά" (1828)

# data[].attributes.subject
Le général Maison réçoit la réddition du Château de Morée -  Παράδοση του "Καστέλι του Μοριά" (1828)

# data[].attributes.body
Ο στρατηγός Maison κάνει δεκτή την παράδοση του "Καστέλι του Μοριά" (1828) - Πίνακας του Jean Charles Langlois.

# data[].attributes.headline
Εργασία των μαθητών: ΜΕΛΙΓΩΝΙΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ Γ2 & ΜΟΡΦΙΑΔΑΚΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Γ2 (Παραγωγή βίντεο και σύνθεση μουσικού κομματιού εμπνευσμένο από τη μουσική του Berlioz για την Ελληνική Επανάσταση)

# data[].attributes.subject
Εργασία των μαθητών: ΜΕΛΙΓΩΝΙΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ Γ2 & ΜΟΡΦΙΑΔΑΚΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Γ2 (Παραγωγή βίντεο και σύνθεση μουσικού κομματιού εμπνευσμένο από τη μουσική του Berlioz για την Ελληνική Επανάσταση)

# data[].attributes.body
"Ciel"

# data[].attributes.attachment_link.title
"Ciel"  BERLIOZ - ΜΕΛΙΓΩΝΙΤΗΣ ΜΟΡΦΙΑΔΑΚΗ

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΚΑΙΜΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ Γ1 (δημιουργία σελίδας ημερολογίου με στοιχεία από τη ζωή και τη δράση του)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΚΑΙΜΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ Γ1 (δημιουργία σελίδας ημερολογίου με στοιχεία από τη ζωή και τη δράση του)

# data[].attributes.body
Ο Nicolas-Joseph Maison αφηγείται την εκστρατεία του Μοριά

«Ο μήνας είναι Αύγουστος του 1828 και είμαι αρχηγός μιας εκστρατευτικής δύναμης 15.000 ανδρών. Αποβιβαστήκαμε στα νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου. Τρεις μοίρες... Επικεφαλής των άλλων δύο ο Sebastiani και ο Schneider.Σκοπός μας ήταν να απελευθερώσουμε την Πελοπόννησο από τα τουρκικά και αιγυπτιακά στρατεύματα, για να μπορεί η Ελλάδα να σχηματίσει κράτος, σύμφωνα με την συνθήκη του Λονδίνου. Το στρατιωτικό σώμα αποτελούταν από τρείς ταξιαρχίες, με 8 συντάγματα πεζικού της γραμμής, ένα σύνταγμα ελαφρού πεζικού, ένα έφιππο σύνταγμα κυνηγών, δύο συντάγματα πεδινού και τρία πολιορκητικού πυροβολικού καθώς και δύο λόχους σκαπανέων και υπονομευτών. Στα μέσα του Αυγούστου συναντήθηκα με τον Καποδίστρια και τον Κολοκοτρώνη όπου στείλαμε επιστολή στον Ιμπραήμ ζητώντας του να αποχωρίσει με τα στρατεύματά του από την Πελοπόννησο, αφήνοντας και τους αιχμαλώτους ελεύθερους. Ο Ιμπραήμ άρχισε επιτέλους να αποσύρεται. O στρατός του είχε προξενήσει ήδη τεράστιες καταστροφές ερημώνοντας πόλεις και χωριά και κατακαίοντας την ύπαιθρο. Ποιος ξέρει πόσο ακόμα θα διαρκούσε ο λιμός και πόσο θα υπέφερε χωρίς τρόφιμα ο δύστυχος άμαχος ελληνικός πληθυσμός χωρίς την επέμβασή μας… Η πανούκλα και ο τύφος προστέθηκαν στα δεινά του δύστυχου λαού… ούτε οι στρατιώτες μας γλύτωσαν από αυτό… Διαμαρτυρήθηκα με επιστολή μου στον Κυβερνήτη, ότι οι διαβεβαιώσεις που λάβαμε δεν ήταν αρκετές και να τώρα έχουμε κι εμείς τα πρώτα θύματα… Ευτυχώς η αντίδρασή του ήταν άμεση και έδωσε εντολή να απομονωθούν τα μολυσμένα χωριά και η πόλη της Πάτρας…

Η εκκένωση των στρατευμάτων του Ιμπραήμ έπρεπε να γίνει με τάξη οπότε συνοδέψαμε τα τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα για να μην χτυπηθούν από Έλληνες μαχητές. Πρέπει να προσέξουμε και την ανταλλαγή αιχμαλώτων.. Είχαμε άλλωστε ρητή εντολή να προσέξουμε ώστε να μη διαταραχθούν οι σχέσεις μεταξύ Γαλλίας και Πύλης. Μέχρι τον Οκτώβριο είχαμε λάβει ανεμπόδιστα και χωρίς αντίσταση, εκτός από κάποιες μικρές μάχες, το έλεγχο των κυρίων οχυρών που κατείχε ακόμα ο τουρκικός στρατός. Την εκστρατεία συνόδευε και μία επιστημονική επιτροπή που είχε εγκρίνει η γαλλική Ακαδημία αποτελούμενη από ζωγράφους, αρχιτέκτονες, βοτανολόγους, εντομολόγους, γεωγράφους και καλλιτέχνες. Η συμμετοχή τους μας βοήθησε στην εκστρατεία αλλά και το πλούσιο έργο τους έδειξε στο γαλλικό κοινό την αχαρτογράφητη ομορφιά της Ελλάδος. Ανυπομονώ για τη συνέχεια… θα φύγω σύντομα να επιστρέψω στη Γαλλία. Θέλω να πιστεύω ότι «έθεσα τον τελευταίο της Ελληνικής ανεξαρτησίας λίθο»…  Adieu et bonjour la Grèce libre!»

Πηγές:
Καλογεράκου Π.: Η συμβολή του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην αποκατάσταση των φρουρίων και των πόλεων της Μεσσηνίας.

https://www.grecehebdo.gr/culture/histoire/2708-exp%C3%A9dition-de-mor%C3%A9e-scientifiques-et-militaires-fran%C3%A7ais-en-gr%C3%A8ce-au-19%C3%A8me-si%C3%A8cle

https://syndesmos1971.wordpress.com/2020/05/15/%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%B6%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%B1/

# data[].attributes.body
Scène des massacres de Scio, 1824, Musée du Louvre, Paris.

Ο Ευγένιος Ντελακρουά ήταν μεγάλος Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος του 19ου αιώνα, που επηρέασε την ζωγραφική συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του ιμπρεσιονισμού. Εμπνεύστηκε από ιστορικά γεγονότα, όπως η Ελληνική και η Γαλλική Επανάσταση, καθώς και από ένα ταξίδι του στο Μαρόκο.

Το 1824 σε ηλικία 24 ετών παρουσίασε τον πρώτο του πίνακα στο Παρίσι. Πηγή έμπνευσης ήταν η σφαγή χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τους Οθωμανούς, που είχε γίνει δύο χρόνια νωρίτερα ως αντίποινα για τον ξεσηκωμό τους.

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Γ1 (αναπαραγωγή λεπτομέρειας από πίνακα του Delacroix)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Γ1 (αναπαραγωγή λεπτομέρειας από πίνακα του Delacroix)

# data[].attributes.body
"Διάλεξα αυτόν τον πίνακα από τα τόσα έργα του Ντελακρουά γιατί είναι ένα γυναικείο πρόσωπο που συγκλονίζει με την έκφραση των ματιών του… Δείχνει όλον τον πόνο, την υπομονή, τα βάσανα ενός ανθρώπου σκλαβωμένου. Πίσω από αυτή την ματιά όμως μπορεί κάποιος να δει την ελπίδα για την ελευθερία, μια ελπίδα ότι δεν τελείωσαν όλα και ότι αξίζουν όλες οι θυσίες προκειμένου οι επόμενες γενιές να ζήσουν ελεύθερες".

# data[].attributes.headline
Στους πίνακε

# data[].attributes.body
Στους πίνακες του Ντελακρουά, το πρόσωπο των Τούρκων συμβόλιζε την τυφλή, βίαιη δύναμη και το πρόσωπο των Ελλήνων την ελευθερία και τον πολιτισμό. Όπως ανέφερε στο Ημερολόγιο του το 1822 «Όταν οι Τούρκοι προφταίνουν τους λαβωμένους στο πεδίο της μάχης, ή ακόμη και τους αιχμαλώτους τους λένε: Μη φοβάσαι και τους χτυπούν στο πρόσωπο με τη λαβή του σπαθιού τους για να τους κάνουν να σκύψουν το κεφάλι: τους το παίρνουν με μια σπαθιά!…»

# data[].attributes.attachment_link.title
κεφαλή γυναίκας

# data[].attributes.headline
Σχόλια των μαθητών ΜΕΛΙΓΩΝΙΤΗ και ΜΟΡΦΙΑΔΑΚΗ πάνω στη σύλληψη και παραγωγή του βίντεο, του μουσικού κομματιού και του φανταστικού σεναρίου.

# data[].attributes.subject
Σχόλια των μαθητών ΜΕΛΙΓΩΝΙΤΗ και ΜΟΡΦΙΑΔΑΚΗ πάνω στη σύλληψη και παραγωγή του βίντεο, του μουσικού κομματιού και του φανταστικού σεναρίου.

# data[].attributes.body
Μελιγωνίτης Άγγελος Γ2:

Η κύρια έμπνευση μας για τη σύνθεση του 'ciel' ήταν το γεγονός ότι τα κομμάτια του Berlioz είχαν μια ανοδική πορεία. Φαίνεται εξάλλου ότι στα περισσότερα του κομμάτια η ένταση αυξάνεται και κορυφώνεται προς το τέλος. Αυτό θέλαμε να πετύχουμε. Δώσαμε το όνομα 'ciel' που σημαίνει ουρανός διότι, όπως ο ουρανός έχει απρόβλεπτα χαρακτηριστικά, άλλες φορές βρέχει άλλες φορές έχει ήλιο έτσι και το κομμάτι άλλες φορές τονίζει τις major νότες και άλλες τις minor. Εμπνευστήκαμε ένα υποθετικό σενάριο, στο οποίο ανακαλύπτουμε σε ένα κτήριο στο οποίο ζούσε ο συνθέτης μια παρτιτούρα με σύνθεσή του, αφιερωμένη στον αγώνα των Ελλήνων.

Μορφιαδάκη Σταυρούλα Γ2:

Είμαι τόσο χαρούμενη που μπορέσαμε να ξαναζωντανέψουμε με κάποιον τρόπο ένα υπέροχο κομμάτι αυτού του συνθέτη. Ειδικά τώρα που είναι αφιερωμένο στην Ελλάδα. Παίζοντας αυτό το κομμάτι είναι σαν να καταλαβαίνεις τη σύγχυση που βρισκόταν ο Βerlioz εκείνο το βράδυ. Η αγωνία στα μάτια των θεατών, η έκπληξη που προκαλεί το άκουσμα της μελωδίας στο βλέμμα τους σε κάνει να καταλάβεις πόσο καλός ήταν στη δουλειά του. Με ένα τόσο υπέροχο κομμάτι μπόρεσε κι έφερε τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο πεδίο της μάχης.

# data[].attributes.headline
Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine

# data[].attributes.subject
Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine

# data[].attributes.body
Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine  était un poète, romancier, dramaturge, et un homme politique français, né le 21 octobre à Mâcon et mort le 28 février 1869 à Paris. Il était l'une des plus grands figures du romantisme en France.

# data[].attributes.headline
Με διεθνή ακτινοβολί

# data[].attributes.body
Με διεθνή ακτινοβολία και εκπρόσωπος του ρομαντισμού, με σειρά ποιημάτων ύψιστου λυρισμού και μουσικότητας, o Lamartine γνωστός στα ελληνικά ως Λαμαρτίνος υπήρξε εξέχων εκφραστής του "Mal du Siècle" (αρρώστια του αιώνα), την έκφραση της μελαγχολίας που φτάνει στα όρια της απόγνωσης.

# data[].attributes.body
Tο Ταξίδι στην Ανατολή, (1832) ήταν το πρώτο πεζό του έργο το οποίο έγραψε μετά την πραγματοποίηση ενός ταξιδιού του στην Εγγύς Ανατολή. Στο βιβλίο αυτό διαφαίνεται ο θαυμασμός του για την αρχαία ελληνική τέχνη και ιστορία.

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης

# data[].attributes.headline
Εργασία  του μαθητή:  ΚΑΡΑΔΗΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Γ2 (δημιουργία ηλεκτρονικής αφίσας - έκθεση)

# data[].attributes.subject
Εργασία  του μαθητή:  ΚΑΡΑΔΗΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Γ2 (δημιουργία ηλεκτρονικής αφίσας - έκθεση)

# data[].attributes.body
"Η δημιουργία ηλεκτρονικής αφίσας  θα αφορούσε ενδεχομένως τη δημιουργία της στο πλαίσιο οργάνωσης μιας έκθεσης αφιερωμένη στο έργο του Λαμαρτίνου αναφορικά με την Ελλάδα. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε με το ψηφιακό εργαλείο  PosterMyWall".
ΚΑΡΑΔΗΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Γ2

# data[].attributes.attachment_link.title
A New Design - Made with PosterMyWall(1)

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΜΕΓΚΙΣΙΔΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ Γ2 (επιστολή προς τον εγγονό του Voutier)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΜΕΓΚΙΣΙΔΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ Γ2 (επιστολή προς τον εγγονό του Voutier)

# data[].attributes.body
LETTRE A MON PETIT FILS
Αγαπημένε μου Dominique,

Σου γράφω αυτό το γράμμα, γιατί θέλω να μάθεις για τη συμμετοχή  μου στον ελληνικό αγώνα από εμένα τον ίδιο, για να μην επηρεαστείς από τις φήμες που κυκλοφορούν.

Όταν κηρύχθηκε η Επανάσταση, ήμουν μαθητής σε ναυτική σχολή της Βρέστης και ειδικευόμουν ταυτόχρονα στο πυροβολικό. Μέρος της εκπαίδευσής μου αποτελούσαν τα ταξίδια, που μου έδωσαν την ευκαιρία να επισκεφτώ πολλά μέρη στην Ευρώπη και την Αμερική. Στον ελληνικό χώρο βρέθηκα για πρώτη φορά το 1820 ως σημαιοφόρος γαλλικού πολεμικού πλοίου. Κατά την παραμονή του πλοίου στη Μήλο αναμείχθηκα στην ανεύρεση του αγάλματος της Αφροδίτης, που εντοπίστηκε σε διπλανό αγρό από έναν αγρότη. Τι τυχερός που ήμουν να πρωτοδιαβάσω την επιγραφή στη βάση του αγάλματος. “Αφροδίτη” ήταν τη λέξη που έκανε το πρόσωπο μου να λάμψει και  τότε κατάλαβα την αξία του γλυπτού.

Στις αρχές του 1821 έχασα ένα πολύ αγαπητό μου πρόσωπο. Απογοητευμένος, έψαχνα να αφοσιωθώ σε έναν ευγενή σκοπό, και έφυγα για να πολεμήσω στην Ελλάδα. θα ακολουθήσω τον Γκόρντον στο πλοίο που ναύλωσε με δικά του έξοδα  για να βοηθήσει τον ελληνικό αγώνα. θα αποβιβαστούμε στην Ύδρα την 1η Σεπτεμβρίου 1821 και από εκεί θα αρχίζουν οι περιπέτειες μου. Πρώτοι σταθμοί  η πολιορκία και άλωση της Τριπολιτσάς, ο αποκλεισμός του Ναυπλίου και η  πολιορκία των Αθηνών. Καθώς μάλιστα η πείνα άρχισε να μαστίζει τους πολιορκημένους, παρατηρήθηκε το φαινόμενο του εμπορίου όπου οι μεν Έλληνες τροφοδοτούσαν με ψωμί τους Τούρκους, οι δε Τούρκοι έδιναν ως αντάλλαγμα στους Έλληνες όπλα. Με εξέπληξε  με τι πάθος πολεμούσαν οι  Έλληνες για την ελευθερία τους. Μια γυναίκα ζητούσε μια χάρη από τον Κολοκοτρώνη. «Αφέντη, του έλεγε, κάνε μου αυτή τη χάρη και θα γίνω σκλάβα σου». «Σκλάβα, φώναξε και τινάχτηκε επάνω. Ηλίθια! Μα για τη λευτεριά πολεμάμε και θέλεις να γίνεις σκλάβα μου!!!».

Η ισχυρή και καρτερική πίστη ήταν το μέσον εκείνο που βοήθησε τον ελληνικό λαό να διατηρήσει τις αρετές του και να επιβιώσει ύστερα από τόσες βαναυσότητες. Δε θα ξεχάσω την απογοήτευση στο πρόσωπο του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, για την αποτυχημένη εκστρατεία μας στην Ήπειρο.

Το 1823 αναγκάστηκα να γυρίσω στη  Γαλλία, γιατί θα έχανα την γαλλική ιθαγένεια. Ως αυτόπτης μάρτυρας γεγονότων που το γαλλικό κοινό πληροφορούταν μόνο από τις εφημερίδες, θέλησα να αποκαταστήσω την αλήθεια και εξέδωσα σχεδόν αμέσως, τις αναμνήσεις μου από την συμμετοχή μου στον ελληνικό αγώνα της ανεξαρτησίας. Θεωρώ πως οι Έλληνες άξιζαν την συμπόνια και βοήθεια των Ευρωπαίων, ακόμη και εάν πολλές φορές η στάση τους ήταν απογοητευτική. Τα ελαττώματα τους πιστεύω πως οφείλονται στη σκλαβιά των πολλών ετών…

Αλλά  η καρδιά μου με τραβούσε να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα. Το 1824 επέστρεψα και  έλαβα μέρος στην εκστρατεία του Κωλέττη στη Λοκρίδα. Έμεινα στην Ελλάδα έως το 1827.

Δε μετανιώνω για τη βοήθεια που έδωσα στους Έλληνες. Πολέμησα για τους “σύγχρονους Λεωνίδες του Ελληνικού Έθνους. Στα όνειρά μου βλέπω ακόμα τον ελληνικό πληθυσμό ενθουσιασμένο να τρέχει ομαδικά μπροστά από τους Φιλέλληνες για να τους υποδεχτεί όταν φιλελληνικά στρατεύματα έφταναν σε διάφορες περιοχές του επαναστατημένου αγώνα.  Οι γυναίκες τους να μας βλέπουν ως αγγέλους που ήρθαν από τον ουρανό για να τις σώσουν και οι άνδρες τους  να μας χαιρετούν με πυροβολισμούς από τα τουφέκια τους…
Με πολλή αγάπη
Ο παππούς σου                                     Olivier Voutier
...........................................................
"Επέλεξα να ασχοληθώ με τον Ολιβιέ Βουτιέ, γιατί μου έκανε εντύπωση η αγάπη του, αλλά και ο θαυμασμός του για τον ελληνικό λαό . Στήριξε με αυτοθυσία την ελληνική επανάσταση και πίστεψε στον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία τους. Χαρακτηριστική ήταν επίσης η συμβολή του στην ανακάλυψη της ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ που αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς".
ΜΕΓΚΙΣΙΔΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ Γ2

Πηγές:

Απομνημονεύματα  Εκδ. Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος

http://istoria.gr/2020/01/01/olivier-voutier-apomnimoneymata-toy-syntagmatarxi-voutier/

Εταιρεία για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό (www.eefshp.org)

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΚΑΝΤΑΡΗ ΖΩΗ Γ1 (συνέντευξη με τον Ρεμπό, όσο ήταν εν ζωή, βασισμένη σε πληροφορίες της ζωής του, απόδοση σε γαλλικά και ελληνικά)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΚΑΝΤΑΡΗ ΖΩΗ Γ1 (συνέντευξη με τον Ρεμπό, όσο ήταν εν ζωή, βασισμένη σε πληροφορίες της ζωής του, απόδοση σε γαλλικά και ελληνικά)

# data[].attributes.body
Entretien avec Jean-François-Maxime Raybaud

( Ελληνική Μετάφραση: Συνέντευξη από τον Μαξίμ Ρεμπό όσο βρισκόταν εν ζωή)

-Bonsoir, M. Raybaud, c'est un grand honneur pour nous d'accepter de me donner cette interview.
-Bonsoir, je vous en prie, l’honneur est à moi.
-Mr. Raybaud, pourriez-vous partager avec nous quelques informations sur votre vie d'enfance?
-Certainement. Eh bien, je suis né le 19 juin 1795, au Château du Canadel, à La Col-sur-Loop sur la Côte d'Azur. Mon père était Louis-Maxime Raybaud. Mon père, alors, je ne me souviens pas exactement de quelle année c'était parce que de nombreuses années se sont écoulées depuis, ont trouvé un emploi lucratif en tant que chef de la célèbre école militaire "Rectorat militaire national" et donc compte tenu de tous les avantages que cette opportunité offrirait à notre famille, ils ont décidé avec ma mère de s'y installer, à La Flees dans la Loire. Notre vie là-bas s'est bien déroulée, du moins pour moi qui étais alors un enfant innocent, j'ai joué avec mes amis, je suis allé à l'école et je n'avais aucun souci.
-Je suis très heureux d'apprendre que vous avez eu une telle enfance si paisible selon ce que vous nous décrivez. Aussi, aimerais-je savoir ce que vous a motivé à aider les Grecs pendant la révolution de 1821, puisque d'après ce que vous nous avez dit vous avez eu une belle vie en France?
-C'est un grand plaisir pour moi de répondre, initialement mon implication dans la révolution grecque de 1821 visait à développer une nouvelle carrière comme celle de mon père. Mais pendant le temps où j'ai combattu et vécu avec eux, j'ai vu leur passion pour la liberté, leur angoisse à la fois pour leur propre vie lorsque nous allions nous battre et pour la vie de leurs camarades. En en plus, j'ai aussi vu leur gratitude quand les choses se sont bien passées et que nous avons gagné une bataille, mais je me souviens toujours que quelle que soit la bataille que nous gagnions, le chagrin des soldats qui ont perdu était toujours le même. Maintenant, vous vous demanderez pourquoi je vous dis tout cela… mais ces aspects du tempérament des Grecs, m'ont donné envie de les aider vraiment et profondément. J'ai donc commencé à écrire mes célèbres mémoires de la guerre de la Révolution grecque.
- L'aide que vous avez apportée aux Grecs a été vraiment valable non seulement dans le domaine des batailles mais aussi dans les ouvrages que vous avez écrits en l'honneur de cette lutte. Je vous serais reconnaissant de bien vouloir nous expliquer ce que vous a motivé et pourquoi vous avez écrit vos mémoires bien connues.
-Bien sûr, je peux vous en parler. Cette lutte des Grecs et tous les événements qui se sont déroulés à cette époque étaient uniques en ce qui concerne les batailles des Grecs et par l'attitude des soldats grecs envers leurs ennemis et leurs camarades. Cette passion et ce sacrifice des Grecs ne pouvaient tout simplement pas être oubliés au fil des ans, ces héros à qui les Grecs doivent ce qu'ils ont aujourd'hui devaient être honorés comme ils le méritent et les jeunes apprennent à ce sujet, pour que cela puisse continuer en même temps. et l'histoire. Alors j'ai pensé que quelqu'un devait s'assurer que ces événements étaient mémorisés et que quelqu'un était moi. Mon objectif n'était donc pas de laisser ces héros et leurs œuvres être oubliés, alors j'ai commencé à écrire les mémoires que vous connaissez.
- Je dois avouer, Monsieur Raybaud, que votre travail est admirable et constitue un moyen qui nous ramène à la Grèce antique et nous rappelle les facteurs qui nous sont parvenus comme vous l’avez dit jusqu’à présent. De plus, je ressens le besoin de mentionner qu'outre le fait que ces œuvres relient le monde grec moderne au grec ancien, vos mémoires inspirent et influencent les jeunes en termes d'attitudes et de mode de vie. Ils apprennent aux jeunes d'où ils viennent et assurent la continuité de l'histoire grecque. A ce point, j'aimerais que vous nous donniez quelques informations sur votre travail "Mémoires sur la Grèce pour servir à l'histoire de la guerre de l'indépendance, accompagnés des plans topographiques".
-L'ouvrage a été publié en 1824 dans la ville de Paris. Mon travail contient des mémoires de Grèce sur ce qui s'est passé pendant la lutte pour l'indépendance de la Grèce, dans lesquels il y a des plans topographiques.
- Je voudrais également vous demander sur la fameuse controverse qui a existé entre vous et Olivier Voutier. De plus, est-ce vrai que vous vous êtes battus avec lui et si cela était un évènement vrai, quelles en étaient les raisons?
- Il est en effet vrai qu'il y avait une querelle constante entre moi et Voutier. Dans mes mémoires, je dois avouer que je suis ridiculisé mais parfois je me moque même de cet auteur, notamment à propos de ses propres mémoires "Mémoires sur la guerre actuelle des Grecs", parues à Paris un an avant mon travail. Cependant, je ne suis pas fier de mon acte et j'aurais aimé que nous ayons résolu nos différences. Maintenant, en ce qui concerne le duel que vous avez mentionné ci-dessus, c’est vrai, Voutier et moi nous nous sommes battus en 1826, lorsque nous sommes revenus tous les deux en Grèce. Les raisons qui m'ont poussé personnellement à cette violence étaient l'hostilité ainsi que la rivalité envers Voutier. Le résultat de cet acte horrible nous a blessés tous les deux.
- On dit, en plus, que vous avez établi une imprimerie en Grèce à votre retour après votre duel avec M. Voutier, est-ce vrai? Si oui, dans quel but avez-vous commis cet acte?
-C' est vrai que j'ai créé une imprimerie en Grèce. Mon objectif avec cet acte était de publier un journal français, le journal "Le Courrier d'Orient". L'imprimerie s'est finalement installée à Patras, en 1828, avec l'aide précieuse de Kapodistrias. Ce journal intéressait principalement les officiers et les soldats français. Le journal a d'abord été publié chaque semaine, puis tous les quinze jours. Par la suite, le journal fut publié à Athènes le 13 novembre 1828, mais sous un autre titre, "Le Courrier de la Grèce", traduit en grec, mais ce journal cessa de paraître en 1829.
- Je suis content d'apprendre que vous avez offert une fois de plus quelque chose d’absolument utile en Grèce et en France. En outre, je voudrais mentionner quelques mémoires dans lesquels vous vous êtes distingué.
-S'il vous plaît laissez-moi vous en dire quelques-uns. À l'origine, “Le chevalier de l'ordre national de la Légion d'honneur” est un mémoire que j'ai écrit le 31 mars 1837 en France. De plus, mon ouvrage “Brigadier Général de l'Ordre de Charles III” a été écrit en Espagne. De plus, j'ai écrit mon ouvrage “Croix d'Or de l'Ordre du Sauveur” le 28 octobre 1836 en Grèce. Puis j'ai écrit mon ouvrage “Croix d'Or de l'Ordre National de la Légion d'Honneur” le 17 novembre 1849 en France. Enfin, le “général de brigade de l'ordre national de la Légion d'honneur” est écrit le 26 mai 1852 en France. Ce sont quelques-unes de mes œuvres remarquables.
- Notre entretien se termine quelque part ici. Merci beaucoup pour m' avoir donné ces informations précieuses  pendant cet entretien ainsi que pour cette interview. J'espère que tous les Grecs mais aussi les Français reconnaîtront votre offre et votre grande aide dans la lutte de notre pays et pas seulement. Je vous remercie encore une fois.
- Merci bien. Bonne chance.

Ελληνική Μετάφραση:

-Καλησπέρα σας κύριε Ρεμπό, είναι μεγάλη μου τιμή που δεχτήκατε να μου παραχωρήσετε αυτή την συνέντευξη.
-Καλησπέρα, παρακαλώ η τιμή είναι όλη δική μου.
-Κύριε Ρεμπό, θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας ορισμένες πληροφορίες για την ζωή σας ως παιδί;
-Ασφαλώς. Λοιπόν, γεννήθηκα στις 19 Ιουνίου 1795 στο Σατώ ντυ Καναντέλ, στο Λα Κολ-συρ-Λουπ της Κυανής Ακτής. Ο πατέρας μου ήταν ο Λουίς-Μαξιμ Ρεμπό. Ο πατέρας μου, λοιπόν, δε θυμάμαι ακριβώς ποια χρονιά ήταν διότι πάνε πολλά χρόνια από τότε, βρήκε μια συμφέρουσα θέση εργασίας ως επικεφαλής της φημισμένης στρατιωτικής σχολής «Εθνικό Στρατιωτικό Πρυτανείο» και έτσι λαμβάνοντας υπόψη όλα τα οφέλη που θα προσέφερε στην οικογένεια μας η ευκαιρία αυτή αποφάσισαν με την μητέρα μου να μετακομίσουμε εκεί, στο Λα Φλες του Λίγηρα. Η ζωή μας εκεί κύλισε ήρεμα, τουλάχιστον για εμένα που ήμουν τότε ένα αθώο παιδί, έπαιζα με τους φίλους μου, πήγαινα σχολείο και δεν είχα καθόλου έγνοιες.
-Χαίρομαι πολύ που ακούω πως είχατε μια τόσο γαλήνια παιδική ηλικία σύμφωνα με αυτά που μας περιγράφετε. Επίσης, θα ήθελα να μάθω τι σας κινητοποίησε ώστε να βοηθήσετε τους Έλληνες στην επανάσταση του 1821, αφού σύμφωνα με αυτά που μας είπατε είχατε μια καλή ζωή στην Γαλλία;
-Αχ, αυτή την ερώτηση πολλοί μου την έχουν κάνει. Ευχαρίστως να σας απαντήσω, αρχικά η ανάμειξη μου στην Ελληνική επανάσταση του 1821 είχε  σκοπό την ανάπτυξη μιας νέας καριέρας σαν αυτή του πατέρα μου. Στο διάστημα όμως που πολέμησα και έζησα μαζί τους είδα το πάθος τους για την ελευθερία, την αγωνία τους τόσο για τις δικές τους ζωές όταν πηγαίναμε να πολεμήσουμε όσο και για τις ζωές των συνανθρώπων τους. Εκτός αυτών όμως, είδα και την ευγνωμοσύνη τους όταν  τα πράγματα πήγαιναν καλά και νικούσαμε μια μάχη, αλλά πάντα θυμάμαι πως σε όποια μάχη κι αν νικούσαμε η λύπη για τους στρατιώτες που χάθηκαν ήταν πάντα η ίδια. Τώρα θα αναρωτιέσαι γιατί σας τα λέω όλα αυτά… όμως αυτές οι πτυχές της ιδιοσυγκρασίας των Ελλήνων, με έκαναν να θέλω να τους βοηθήσω πραγματικά και ουσιαστικά. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησα να γράφω τα ευρέως γνωστά απομνημονεύματα μου από τον Ελληνικό πόλεμο.
- Πραγματικά η βοήθεια που δώσατε στους Έλληνες ήταν ανεκτίμητη όχι μόνο στον τομέα των μαχών αλλά και στα έργα τα οποία συντάξατε προς τιμήν του αγώνα αυτού. Θα το εκτιμούσα ιδιαίτερως, αν μπορούσατε να μας εξηγήσετε τι σας ώθησε και με ποιο σκοπό γράψατε τα ευρέως γνωστά απομνημονεύματα σας.
-Βεβαίως μπορώ να σας μιλήσω γι’ αυτά. Ο αγώνας αυτός των Ελλήνων και όλα τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την περίοδο ήταν μοναδικά, τόσο όσον αφορά τις μάχες των Ελλήνων, όσο και τις στάσεις των Ελλήνων στρατιωτών απέναντι στους εχθρούς τους αλλά και τους συμπολεμιστές τους. Αυτό το πάθος και η θυσία των Ελλήνων δεν μπορούσε απλά να ξεχαστεί στο πέρασμα των χρόνων, αυτοί οι ήρωες στους οποίους οι Έλληνες οφείλουν όσα διαθέτουν τη σήμερον ημέρα έπρεπε να τιμηθούν όπως τους αξίζει και να μαθαίνουν γι αυτούς οι νέοι άνθρωποι, ώστε να συνεχιστεί συγχρόνως και η ιστορία. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα πως κάποιος  έπρεπε να εξασφαλίσει την απομνημόνευση αυτών των συμβάντων και αυτός ο κάποιος ήμουν εγώ. Έτσι, ο στόχος μου ήταν να μην αφήσω αυτούς τους ήρωες και τα έργα τους να ξεχαστούν, για αυτό ξεκίνησα τη συγγραφή των απομνημονευμάτων για τα οποία γνωρίζετε.
- Οφείλω να ομολογήσω, κύριε Ρεμπό, να πω πως η δουλειά σας είναι αξιοθαύμαστη και αποτελεί ένα μέσο το οποίο μας γυρίζει πίσω στην αρχαία Ελλάδα και μας θυμίζει τους παράγοντες που μας έφτασαν, όπως είπατε μέχρι εδώ. Επιπλέον, νιώθω την ανάγκη να αναφέρω πως εκτός του ότι αυτά τα έργα συνδέουν τον σημερινό Ελληνικό κόσμο με τον Αρχαίο Ελληνικό, τα απομνημονεύματα σας εμπνέουν και επηρεάζουν τους νέους ανθρώπους όσον αφορά τις στάσεις αλλά και τον τρόπο ζωής τους. Διδάσκουν στους νέους από πού προήλθαν και εξασφαλίζουν τη συνέχιση της ιστορίας των Ελλήνων. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να μας δώσετε ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το έργο σας «Mémoires sur la Grèce pour servir à l'histoire de la guerre de l'Indépendance, accompagnés de plans topographiques».
- Το έργο δημοσιεύθηκε το 1824 στην πόλη του Παρισίου. Το έργο μου περιέχει απομνημονεύματα από την Ελλάδα για όσα συνέβησαν στον Αγώνα Ανεξαρτησίας των Ελλήνων, μέσα στα οποία υπάρχουν ορισμένα τοπογραφικά σχέδια.
- Θα ήθελα, επιπλέον, αν μου επιτρέπετε να σας ρωτήσω για την φημισμένη διαμάχη που υπήρχε ανάμεσα σε εσάς και τον Ολιβιέ Βουτιέ. Επιπλέον, αληθεύει ότι μονομαχήσατε μαζί του κι αν αυτό ισχύει ποιες ήταν οι αιτίες;

- Είναι πράγματι αλήθεια ότι υπήρχε μια συνεχής διαμάχη ανάμεσα σε εμένα και τον Βουτιέ. Στα απομνημονεύματα μου, πρέπει να ομολογήσω, πως ειρωνεύομαι αλλά μερικές φορές χλευάζω κιόλας τον συγγραφέα αυτόν κυρίως σε σχέση με τα δικά του απομνημονεύματα «Mémoires sur la guerre actuelle des Grecs», τα οποία δημοσιεύθηκαν στο Παρίσι ένα χρόνο πριν το έργο μου. Ωστόσο, δεν είμαι υπερήφανος για αυτή μου την πράξη και θα προτιμούσα να είχαμε λύσει τις διαφορές μας. Τώρα, όσον αφορά την μονομαχία που προαναφέρατε, ναι ισχύει εγώ και ο Βουτιέ μονομαχήσαμε το 1826, όταν και οι δύο επιστρέψαμε στην Ελλάδα. Οι λόγοι που ώθησαν εμένα προσωπικά σε αυτή τη βιαιότητα ήταν η εχθρότητα καθώς και η αντιπαλότητα απέναντι στον Βουτιέ. Αποτέλεσμα αυτής της άσχημης πράξης ήταν ο τραυματισμός και τον δύο μας.
- Λέγεται, συμπληρωματικά, πως εγκαταστήσατε τυπογραφείο στην Ελλάδα όταν επιστρέψατε εκεί μετά την μονομαχία σας με τον κύριο Βουτιέ, αληθεύει; Αν ναι με ποιο σκοπό προβήκατε σε αυτή την πράξη;
- Είναι αλήθεια πως εγκατέστησα τυπογραφείο στην Ελλάδα. Ο στόχος μου με αυτή την πράξη ήταν να εκδώσω μια γαλλική εφημερίδα, την εφημερίδα «Le Courrier d'Orient». Το τυπογραφείο τελικά εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, το 1828 με την πολύτιμη βοήθεια του Καποδίστρια. Η συγκεκριμένη εφημερίδα ενδιέφερε κυρίως αξιωματικούς και στρατιώτες της Γαλλίας. Για πρώτη φορά η εφημερίδα δημοσιεύθηκε εβδομαδιαίως και στη συνέχεια κάθε δεκαπέντε ημέρες. Ακολούθως, η εφημερίδα δημοσιεύθηκε και στην Αθήνα στις 13 Νοέμβρη 1828, με διαφορετικό όμως τίτλο,  «Le Courrier de la Grèce», μεταφρασμένη στα Ελληνικά. Η εφημερίδα αυτή ωστόσο σταμάτησε να εκδίδεται το 1829.
- Χαίρομαι που ακούω ότι προσφέρατε γι ακόμη μια φορά κάτι απολύτως χρήσιμο στην Ελλάδα, αλλά και τη Γαλλία. Θα ήθελα επιπρόσθετα, να μας αναφέρεται κάποια απομνημονεύματα στα οποία έχετε διακριθεί.
-Ευχαρίστως να σας αναφέρω μερικά. Αρχικά, το « Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής» είναι ένα απομνημόνευμα το οποίο συνέγραψα στις 31 Μαρτίου 1837 στη Γαλλία. Συμπληρωματικά, το έργο μου «Ταξιάρχης του Τάγματος του Κάρολου Γ’» συγγράφηκε στην Ισπανία. Εκτός αυτού, το έργο μου «Χρυσούς Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος» το έγραψα στις 28 Οκτωβρίου του 1836 στην Ελλάδα. Έπειτα, το έργο μου «Χρυσούς Σταυρός του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής» το έγραψα στις 17 Νοεμβρίου του 1849 του στη Γαλλία. Τέλος, ο «Ταξιάρχης Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής» συγγράφηκε στις 26 Μαΐου  του 1852 στην Γαλλία. Αυτά αποτελούν μερικά από τα διακεκριμένα μου έργα.
-Η συνέντευξή μας κάπου εδώ τελειώνει. Σας ευχαριστώ βαθύτατα για τις πολύτιμες πληροφορίες που μου δώσατε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης καθώς και για την παραχώρηση της συνέντευξης αυτής. Ελπίζω όλοι οι Έλληνες αλλά και οι Γάλλοι να αναγνωρίσουν την προσφορά και τη μεγάλη βοήθεια σας στον αγώνα της χώρα μας και όχι μόνο. Και πάλι σας ευχαριστώ, να είστε καλά.
-Εγώ ευχαριστώ. Καλή συνέχεια.

# data[].attributes.body
Henry Fornèsy (Ερρίκος Φορνέζης) était "un officier adjoint des philhellènes" suisse, né le 11 novembre 1803 à Orbe et mort à Athènes le 16 avril 1872. Il a servi dans la lutte pour l'indépendance de la Grèce.

# data[].attributes.body
Fornèsy a écrit une liste de biographies et de notes historiques des philhellènes qui sont morts pour l'indépendance grecque, ou étaient au service de la Grèce de 1821 à 1860, ou ceux qui ont vécu en Grèce en 1860.
Son manuscrit, intitulé "Le  monument des Philhellènes" a été créé sur la base des notes de Hilarion Touret.

# data[].attributes.headline
Eργασία της μαθήτριας: ΡΕΒΙΘΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ Γ3 (παράθεση πληροφοριών και παρουσίαση μέσω δημιουργίας padlet)

# data[].attributes.subject
Eργασία της μαθήτριας: ΡΕΒΙΘΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ Γ3 (παράθεση πληροφοριών και παρουσίαση μέσω δημιουργίας padlet)

# data[].attributes.body
Ο Auguste Hilarion Touret ήταν ένας από τις ευγενέστερες μορφές φιλελλήνων του ΄21 καθώς  ήταν πρώην συνταγματάρχης των Ουσάρων, Γάλλος φιλέλληνας και εθελοντής στην Ελληνική Επανάσταση. Είχε υπηρετήσει στον γαλλικό στρατό μέχρι και το 1825, όπου μαζί με άλλους Γάλλους φιλέλληνες έλαβαν μέρος σε πολλές μάχες, μεταξύ αυτών, της Χίου, στη Μάχη του Ανατόλου και στις μάχες Φαλήρου.

Όταν έφτασε στην Ελλάδα διορίστηκε ως μέλος του επιτελείου του πρώτου τακτικού συντάγματος του  ελληνικού στρατού υπό τον Φαβιέρο Κάρολο, σε αξιωματικό του ιππικού.
Ο Αντισυνταγματάρχης Hilarion Touret είναι γνωστός για τη λίστα των Φιλελλήνων που συνέταξε και η οποία περιέχει τα ονόματα 276 ανδρών που πέθαναν για την Ελλάδα εκ των οποίων 61 ήταν Γάλλοι. Με μέριμνα του ίδιου κατασκευάστηκε η καθολική εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στο Ναύπλιο το 1841, μνημείο το οποίο φέρει τα ονόματα των Φιλελλήνων που πέθαναν, είτε από κακουχίες, είτε λόγω αρρώστιας, είτε ο θάνατός τους ήταν απόρροια του πολέμου.
Έμεινε στην Ελλάδα μετά την ανακήρυξή της σε ανεξάρτητο κράτος υπό τη βασιλεία του Όθωνα κατά τη διάρκεια της οποίας, ως διοικητής της Αθήνας συνέβαλλε στην εκπαίδευση και οργάνωση του ελληνικού στρατού, ενώ διετέλεσε και αρχηγός του σώματος της Πυροσβεστικής.

Είχε κάνει δωρεά το 1841 μια λιτή και ξύλινα αψίδα στην καθολική εκκλησία του Ναυπλίου.
Ο θάνατος του επήλθε,  όταν το ατμόπλοιο εισερχόταν στον Πειραιά από Γαλλία, όπου είχε μεταβεί για μια θεραπεία για αρρώστια που είχε δημιουργηθεί από τις κακουχίες της Ελληνικής Επανάστασης.

Πηγές:
1.https://fr.wikipedia.org/wiki/Auguste_Hilarion_Touret
2. Ναυτική Επιθεώρηση, Τεύχος 589: Οι Γάλλοι Φιλέλληνες στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας, Τσαγκαράκη Αναστασία.

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Γ1 (προσωπογραφία του Delacroix)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Γ1 (προσωπογραφία του Delacroix)

# data[].attributes.body
"Εμπνευσμένη από τον ίδιο τον ζωγράφο και το έργο του έφτιαξα και το δικό του πορτρέτο..."

# data[].attributes.body
La Grèce sur les ruines de Missolonghi, 1826, Musée des Beaux-Arts de Bordeaux.

# data[].attributes.body
Combat du Giaour et du Pacha (Hassan), 1835, Petit Palais, Paris.

# data[].attributes.body
Combat du Giaour et du Pacha, 1826, L' Art Institute of Chicago.

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΚΑΤΣΙΠΟΥΛΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Γ2 (παρουσίαση έργων του Delacroix μέσω padlet)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΚΑΤΣΙΠΟΥΛΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Γ2 (παρουσίαση έργων του Delacroix μέσω padlet)

# data[].attributes.body
Πηγές:
https://en.wikipedia.org/wiki/Eugène_Delacroix

# data[].attributes.body
Louis Ambroise Garneray était un corsaire, peintre de marine, dessinateur, graveur et écrivain français, précurseur du roman d'aventure maritime, né le 19 février 1783 à Paris et mort le 11 septembre 1857 à Paris.

# data[].attributes.body
À l’âge de treize ans, il s’engage dans la marine. Toute sa carrière maritime se déroule dans l' Océan Indien.  il fut huit ans prisonnier des Britanniques.

# data[].attributes.body
L’œuvre picturale de Garneray se compose de 141 tableaux, 176 gravures et 22 aquarelles. Une partie de ses travaux est directement inspirée par sa vie aventureuse, telle la toile La Prise du Kent par Surcouf, l’autre entre dans le cadre de sa fonction de peintre de la marine. Il réalise notamment 64 vues de ports français et 40 vues de ports étrangers (gravures), suite aux voyages effectués dans les années 1820.

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΜΠΟΥΡΝΙΑ ΝΕΦΕΛΗ-ΑΝΝΑ Γ3 (εικαστική απόδοση της "Ναυμαχίας του Ναβαρίνου")

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΜΠΟΥΡΝΙΑ ΝΕΦΕΛΗ-ΑΝΝΑ Γ3 (εικαστική απόδοση της "Ναυμαχίας του Ναβαρίνου")

# data[].attributes.body
"Ο Louis Ambroise Garneray ήταν ένας Γάλλος ζωγράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1783 στο Παρίσι και πέθανε το 1857. Στην ηλικία των δεκατριών ετών αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να ασχοληθεί με την ναυτική. Κατατάχτηκε στο γαλλικό ναυτικό και μετά από χρόνια έγινε κουρσάρος. Έχοντας γνώσεις και εμπειρία πάνω στο θέμα της ναυτικής έγινε διάσημος για τις θαλασσογραφίες του. Μία από αυτές είναι η Ναυμαχία του Ναβαρίνου, μία ναυμαχία που διαδραματίστηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1827 κατά την διάρκεια της ελληνικής επανάστασης του 1821, στην Πελοπόννησο. Στη βιογραφία του Ambroise δεν υπάρχουν αναφορές ότι ο ζωγράφος ταξίδεψε στην Ελλάδα, άρα καταλαβαίνουμε ότι ο πίνακας αυτός είναι ζωγραφισμένος από την φαντασία του Garneray και την εμπειρία του.
Με το που πρωτοβλέπουμε τον πίνακα μας μεταφέρει αμέσως την φρίκη του πολέμου. Εστιάζοντας στο βάθος  βλέπουμε το πιο συνταρακτικό σημείο του πίνακα. Αυτό το σημείο επέλεξα και εγώ να μεγεθύνω καθώς απεικονίζει και όλη την ουσία του. Εκεί διαδραματίζεται η πιο σκληρή μάχη, με τεράστιες φλόγες, εκρήξεις και καπνούς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο καλλιτέχνης έχει επιλέξει να χρησιμοποιήσει τις πιο μουντές και σκούρες αποχρώσεις σε εκείνο το κομμάτι. Εγώ θέλοντας να τονίσω την ασχήμια του πολέμου, σκούρυνα τα χρώματα ακόμα περισσότερο. Με αποτέλεσμα να γίνεται πιο έντονο το συναίσθημα της αποστροφής."

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΝΟΥΑΝΓΚΟΡ ΤΣΟΥΚΒΟΥΝΤΙ Γ3 (παραγωγή και εκτέλεση ραπ τραγουδιού αφιερωμένο στους Φιλέλληνες)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΝΟΥΑΝΓΚΟΡ ΤΣΟΥΚΒΟΥΝΤΙ Γ3 (παραγωγή και εκτέλεση ραπ τραγουδιού αφιερωμένο στους Φιλέλληνες)

# data[].attributes.body
"Μελετώντας για τους Φιλέλληνες, το έργο τους και την προσφορά τους στον ελληνικό αγώνα για την ανεξαρτησία, αλλά και τη συνεισφορά τους στην ευρωπαϊκή ιδέα μέσα από ένα πνεύμα αλληλεγγύης, εμπνεύστηκα να συνθέσω στίχους που θα παρέπεμπαν στο έργο τους παντρεύοντας τη μουσική ραπ με την ιστορία..."

Les Philhellènes:

Υπήρχαν πολλοί, Γάλλοι Φιλέλληνες
και Βέλγοι κι Ελβετοί
που βοήθησαν την Ελλάδα όταν έδειχνε να σβήνει
Leur aide et leur présence en Grèce, précieuses, inoubliables pour tous

Ο Κάρολος Φαβιέρος ήταν στρατιωτικός

Ο Chateaubriand ήταν πολιτικός
Ο Φραγκίσκος Πoυκεβίλ ήταν ο γιατρός

Et ensemble ils ont atteint la liberté

Όλοι μαζί βοήθησαν να γίνει ο ελληνικός στρατός,
πιο γερός, πιο ανθεκτικός
Να οργανωθεί, να αντεπιτεθεί,
Τα εδάφη που του στέρησαν να επανακτήσει, όσα μπορεί…

Δεν ξεχνάμε τους ζωγράφους, που απεικόνισαν, τα πάντα
με μεγάλο πάθος για την Ελλάδα.
Et leur passion nous inspire,
maintenant et pour toujours dans l’avenir...

Ντελακρουά (Delacroix), Ντιπρέ (Dupré), Mercier, (Μερσιέ), Peytier (Πετιέ)

Αυτοί ήταν οι Φιλέλληνες ζωγράφοι,
Les grands peintres,
αυτοί βοήθησαν για να βλέπεις τις εικόνες σε κάθε μονοπάτι.
Την αληθινή ζωή ενός λαού που αγκομαχά και παλεύει τ’ άδικο και τη σκλαβιά
και την ανταλλάσσει πια, μόνο με τη λευτεριά…
Ils ont inspiré le peuple européen
Et ils ont lutté pour La liberté des Grecs esclaves…

Υπήρχαν πολλοί, υπήρχαν καλοί,
Άνθρωποι με ιδεώδη, κάποιοι ρομαντικοί, ήταν οι συγγραφείς…
Δε θα ήξερες τι να πεις, αν δεν ήταν αυτοί…
Υπήρχαν και τόσοι πολλοί, αρχαιολόγοι, ιστορικοί, λογοτέχνες, και πολιτικοί:
Victor Hugo (Βικτόρ Ουγκό), Pouqueville (Πουκεβίλ) , Eynard (Εινάρ)…. Και τόσοι άλλοι, πολλοί…
On vous doit Messieurs, un GRAND MERCI!

# data[].attributes.attachment_link.title
Γάλλοι φιλέλληνες song

# data[].attributes.body
Vidéo expliquant l'œuvre de Garneray Ambroise-Louis, "La Bataille de Navarin". Cette peinture est conservée au Palais-Musée des Archevêques de Narbonne dans l'Aude

# data[].attributes.attachment_link.title
Chef d'œuvre commenté : "La Bataille de Navarin" de Garneray Ambroise Louis (Palais-Musée des Archevêques)

# data[].attributes.attachment_link.description
Vidéo expliquant l'œuvre de Garneray Ambroise-Louis, "La Bataille de Navarin". Cette peinture est conservée au Palais-Musée des Archevêques de Narbonne dans l'Aude (11).

# data[].attributes.headline
Η προσφορά του Voutier στον αγώνα για ανεξαρτησία

# data[].attributes.subject
Η προσφορά του Voutier στον αγώνα για ανεξαρτησία

# data[].attributes.body
To 1821 o Voutier έρχεται στην Ελλάδα αφού παραιτείται από το γαλλικό ναυτικό για να βοηθήσει στον ελληνικό αγώνα. Θα συμμετάσχει ενεργά σε σπουδαίες μάχες όπως η άλωση της Τριπολιτσάς, ο αποκλεισμός του Ναυπλίου, η πολιορκία των Αθηνών. Λόγω της ενεργούς φιλελληνικής στρατιωτικής του δράσης του αφαιρέθηκε η γαλλική ιθαγένεια γεγονός που τον εξανάγκασε να επιστρέψει στη Γαλλία το 1823, ενώ την επόμενη χρονιά θα ξαναγυρίσει στην Ελλάδα με το αξίωμα του διοικητή του πυροβολικού και θα παραμείνει μέχρι το 1827.

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ Γ3 (δημιουργία graffiti μέσω ψηφιακής εφαρμογής)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ Γ3 (δημιουργία graffiti μέσω ψηφιακής εφαρμογής)

# data[].attributes.body
"Επειδή ασχολούμαι με τη δημιουργία graffiti και street art επέλεξα να φτιάξω με την ηλεκτρονική/ψηφιακή εφαρμογή fontmeme.com/graffiti-creator, δύο επιγραφές στα γαλλικά ως φόρο τιμής στους Φιλέλληνες και το έργο τους".
ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΡΑΤΟΣ Γ3

# data[].attributes.body
Charles Nicolas Fabvier (Φαβιέρος) était un officier, ambassadeur et homme politique français, né le 10 décembre 1782 à Pont-à-Mousson et mort le 15 septembre 1855 à Paris. Il revient en Grèce plusieures fois afin de la rejoindre en pleine guerre d'indépendance comme colonel: Il fut chargé de la tâche de former une armée régulière.
Il avait des relations souvent tendues avec Yannos Gouras, le chef de la Roumélie orientale. Ses relations avec Kapodistrias n'étaient pas idéales non plus car avec l'appui du gouvernement français essayait d' imposer ses vues à Kapodistrias sur la réorganisation militaire de l'armée grecque.

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΚΟΥΡΕΝΤΖΗ ΦΑΝΗ Γ2 (Ημερολόγιο: καταγραφή από τον Φαβιέρο μίας ημέρας στο πεδίο της μάχης) 

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΚΟΥΡΕΝΤΖΗ ΦΑΝΗ Γ2 (Ημερολόγιο: καταγραφή από τον Φαβιέρο μίας ημέρας στο πεδίο της μάχης) 

# data[].attributes.body
Σήμερα 8 Αυγούστου του 1826, ηττηθήκαμε από τον Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή. Η μάχη αυτή δόθηκε στο Χαϊδάρι μετά από την είδηση δύο Ελλήνων από την Ακρόπολη, ότι ο πασάς ετοιμαζόταν να φύγει λύνοντας έτσι την πολιορκία. Ζήτησαν στρατό για να επιτεθούν στους αποχωρούντες Τούρκους. Στο πλευρό μας πολέμησαν 4.200 άνδρες και στην κατοχή μας είχαμε 4 πυροβόλα. Όλα έδειχναν πως θα ήμασταν εμείς οι νικητές. Όμως οι πληροφορίες που μας μετέφεραν ήταν ανακριβείς, ο πασάς δεν έφευγε. Αλλά ενίσχυσε τον στρατό του με 3.000 άντρες του Ομέρ. Οι Τούρκοι έφτασαν εκεί πολυάριθμοι με 5.000 πεζούς και ιππείς και διέθεταν 26 πυροβόλα. Μόλις τους αντικρίσαμε καταλάβαμε αμέσως, πως η μάχη ήταν χαμένη, ήταν αδύνατο να νικήσουμε τόσο στρατό. Η μάχη άρχισε, εγώ κατάφερα να αποκρούσω την πρώτη έφοδο των Τούρκων, όμως έρχονταν κι άλλοι, κι άλλοι, κι άλλοι, η κούραση γινόταν ακόμη μεγαλύτερη, γύρω μου έβλεπα παλικάρια να χάνονται. Κάποια στιγμή με τραυμάτισε στο χέρι ένα βόλι από τους Τούρκους. Αφού τραυματίστηκα και αποχώρησε από το πεδίο της μάχης ο διοικητής Ροβέρτος, συνέβη μια παρανόηση. Δημιουργήθηκε ένα κενό, από το οποίο κατάφεραν να περάσουν οι Τούρκοι ιππείς και άρχισαν να σπαθίζουν τους τακτικούς Έλληνες, οι οποίοι αποχώρησαν αφήνοντας την θέση τους. Ο στρατός του Καραϊσκάκη ανατίναξε τους υπόλοιπους Τούρκους. Όσοι έμειναν από αυτούς  κατέλαβαν τον λόφο και εγκαταστάθηκαν εκεί. Η μάχη τελείωσε στις 2:00 μ.μ. Από τη σύγκρουση αυτή η Ελλάδα θρηνεί 134 άντρες, οι οποίοι έπεσαν μαχόμενοι, για την ελευθερία της πατρίδας τους. Έτσι λοιπόν για να μη δημιουργηθεί η αίσθηση της ήττας, αλλά και προς τιμήν των συμμάχων μας που σήμερα έπεσαν ηρωικά, απεφασίσαμε να κάνουμε μια νυχτερινή επίθεση στους Τούρκους, εκείνοι όμως μας αντιλήφθηκαν και δυστυχώς αναγκαστήκαμε να τραπούμε σε φυγή.

Η ελευθερία δεν θα αργήσει να έρθει, όμως ο δρόμος θα είναι δύσκολος...
La liberté ne tardera pas à venir mais la route sera difficile..

# data[].attributes.headline
Εργασία της μαθήτριας: ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ Γ1 (Δημιουργία βίντεο με ψηφιακή εφαρμογή)

# data[].attributes.subject
Εργασία της μαθήτριας: ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ Γ1 (Δημιουργία βίντεο με ψηφιακή εφαρμογή)

# data[].attributes.body
"Επεξεργασία και βίντεο παρουσίαση φωτογραφιών και εικόνων του ίδιου του Hugo καθώς και εξωφύλλων από βιβλία που αφορούν στην Ελλάδα ή έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα, από κινητή συσκευή Android με τη ψηφιακή εφαρμογή wondervideo".

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ Γ1

# data[].attributes.body
Etant élève officier de marine français, Olivier Voutier visite des îles grecques passionné d’Histoire, et notamment par l’Antiquité. Le 8 avril 1820 sur l'île de Milos, il aperçoit un paysan cherchant des pierres pour clôturer son champ. En creusant, celui-ci met à jour ce qui ressemble à des pierres sculptées. Voutier l’aide à creuser plus profondément. Tous deux viennent de découvrir la fameuse Vénus de Milo. Grâce à l’intervention de Voutier auprès de ses supérieurs, la statue est ramenée en France en septembre 1820, offerte au roi Louis XVIII et cédée par ce dernier au Musée du Louvre.

# data[].attributes.body
Horace Vernet était peintre et lithographe français, qui appartanait à une famille des peintres célèbres. Il était un bonapartiste fidèle au Napoléon, à qui il a réalisé plusieurs portraits, né le 30 juin 1789 à Paris où il est mort le 17 janvier 1863. Il realisé des portraits et comme peintre militaire, des batailles et des paysages aussi.
Il prit le premier daguerréotype du port de Marseille en 1839.
En 1862 Napoléon III, apprenant la grave maladie de l’artiste, lui écrit: «Mon cher Monsieur Horace Vernet, je vous envoie la croix de Grand officier de la Légion d’honneur comme au grand peintre d’une grande époque…»

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΧΟΥΣΕΪΝΙ ΜΑΓΝΤΙ Γ2 (Δημιουργία δύο βίντεο που αφορούν στον ζωγράφο)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΧΟΥΣΕΪΝΙ ΜΑΓΝΤΙ Γ2 (Δημιουργία δύο βίντεο που αφορούν στον ζωγράφο)

# data[].attributes.body
"Ο Horace Vernet με ενέπνευσε να φτιάξω δύο βίντεο με την ψηφιακή εφαρμογή Vita σε Android συσκευή, το ένα με συλλογή από αυτοπροσωπογραφίες του ίδιου του ζωγράφου και το άλλο με έργα του που είχαν ως θέμα την επαναστατημένη Ελλάδα".

ΧΟΥΣΕΪΝΙ ΜΑΓΝΤΙ

# data[].attributes.body
Vernet a voyagé en Grèce et en Orient en 1839. L'Orientalisme fascinait les artistes  et Vernet prenait des daguerreotypes de tous les villes et les villages qu'il a visité et pour montre cette technique nouvelle pour son époque, il a publié à Paris en 1842 "Les excursions daguerriennes".

# data[].attributes.body
La Defaite: un Turc se rendant a un cavalier Grec

# data[].attributes.body
Pirate Grec de l' Archipel. Palicar, 1843

# data[].attributes.body
Soldat grec

# data[].attributes.body
Soldats français instruisant des Grecs

# data[].attributes.body
Casimir Delavigne était un poète et auteur dramatique né au Havre le 4 avril 1793 et mort le 11 décembre 1843 à Lyon. Il a publié en 1818 ses premières Messéniennes qui ont obtenu un grand succès patriotique et l' ont nommé bibliothécaire à la chancellerie.
Sa célébrité est consacrée par son élection à l'Académie française.

# data[].attributes.headline
Εργασία του μαθητή: ΜΠΟΛΜΑΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ Γ3 (Σύνθεση μουσικού κομματιού)

# data[].attributes.subject
Εργασία του μαθητή: ΜΠΟΛΜΑΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ Γ3 (Σύνθεση μουσικού κομματιού)

# data[].attributes.body
"Η σύνθεση με τίτλο "Τα μικρά Ελληνόπουλα" είναι εμπνευσμένο από την 6η Μεσσηνιάδα του Casimir Delavigne".
ΜΠΟΛΜΑΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ Γ3

# data[].attributes.body
Les Messeniennes est un recueil de poésies de Casimir Delavigne (1818-1827). Ce sont des élégies, inspirées soit par les deuils de 1815, soit par les malheurs de la Grèce, livrée aux Turcs, et sur laquelle toute l'Europe portait alors ses regards.
Casimir Delavigne prend parti pour la guerre d'indépendance en Grèce en écrivant trois nouvelles Messéniennes.