# data[].attributes.body
po raz pierwszy został użyty eksperymentalnie przez Francuzów w sierpniu 1914 roku. W kwietniu 1915 Niemcy wypuścili na pozycje przeciwnika chlor.

# data[].attributes.body
Pierwsze moździerze Stokesa trafiły na front w 1916 i mimo pierwotnej zawodności (wczesne modele były wrażliwe na uszkodzenia dwójnogów, jeśli źle je rozstawiono), szybko okazały się skuteczne i proste w obsłudze. Ulepszone wersje, z dobrze wyszkolonymi załogami, zachwycały szybkostrzelnością, będąc w stanie wystrzelić nawet 30 granatów na minutę. Dla właściwej celności moździerze te wymagały wkopania płyty oporowej pod odpowiednim kątem.

W 1917 wykazały się dużą skutecznością w zwalczaniu gniazd karabinów maszynowych, rewolucjonizując taktykę piechoty, która posiadała trzycalowe działo wsparcia, które trzech żołnierzy mogło wziąć na plecy i ponieść w ślad za nacierającymi oddziałami. Do końca wojny 11 tysięcy wprowadzonych do służby moździerzy wystrzeliło 20 milionów bomb. Ich siła niszcząca była porównywalna z granatem armaty 18-funtowej, ale celność armaty szacowano na 5%, podczas gdy „stokesy” osiągały nawet 70%. Biorąc pod uwagę, że granat moździerzowy kosztował 2£, a armatni – 6£, moździerze Stokesa były niebywale ekonomiczne i skuteczne.

Zbudowano też wersję 4-calową (102 mm), używaną między innymi do wystrzeliwania pocisków zapalających i gazowych. Wprowadzona do akcji pod Loos w 1915 broń wystrzeliwała bombę o trzykrotnie większym niż wersja 3-calowa ładunku użytecznym.

Podstawowa wersja 3-calowa (81 mm) pozostała na wyposażeniu armii brytyjskiej do wczesnych lat 30., kiedy to zastąpiono ją moździerzem Ordnance ML 3 in.

# data[].attributes.body
Czołg pojawił się podczas I Wojny Światowej .Pierwsze wyprodukowane czołgi zostały oznaczone jako Mark I. Były to maszyny mogące pokonać  najtrudniejsze wówczas przeszkody napotkane na polu bitwy. Niestety jako że były to maszyny dość przełomowe jak na czas I Wojny Światowej miały swoje wady. Ilość kilometrów jaką mogły przebyć nie  napawała optymizmem nie mówiąc już o lichej konstrukcji którą z łatwością niszczyli Niemcy.

# data[].attributes.body
Pierwszy lotniskowiec powstał w 1911r. Został on wybudowany poprzez przebudowanie pasażerskiego statku Argus. Posiadał zupełnie płaski lotniczy pokład , hangary mieszczące 20 maszyn oraz windy hydrauliczne. W związku ze słabo rozwiniętym lotnictwem lotniskowce  nie zostały w pełni wykorzystane za czasów I wojny światowej. Postrzegane były raczej jako okręty pomocnicze lub zwiadowcze. Prawdziwe i poważne konstrukcje tych statków postały dopiero pod koniec wojny.

# data[].attributes.body
W czasie I wojny światowej samoloty uważane były za maszyny do pobijania rekordów. Po pewnym czasie zorientowano się jednak że moga być wykorzystane do celów wojennych . Początkowo samoloty te nie posiadały uzbrojenia. Zniszczenie przeciwnika polegało na rzucie granatem czy strzałem z pistoletu. Dopiero w późniejszym czasie do samolotów tych dodano karabiny maszynowe. Jednym z pierwszych myśliwców był Vickers FB.5 Gunbus .

# data[].attributes.body
Karabin brytyjskiej armii - w różnych wariantach na wyposażeniu od 1895 do 1957 roku! Brał udział w niezliczonej ilości konfliktów, a niektóre egzemplarze widziano w użytku jeszcze w Afganistanie, po 2001 roku i rozpoczęciu wojny z terrorem. Nas najbardziej interesuje Lee-Enfield Mark III z czasów I wojny światowej. Ulepszono w nim trochę magazynek, przyrządy celownicze oraz rączkę przeładowywania. Dzięki tym usprawnieniom 10-strzałowy Mk. III miał małą przewagę nad konkurencją, pozwalając strzelać odrobinę szybciej - od 20 do 30 celnych strzałów na minutę.