# data[].attributes.body
Op deze padlet zie je hoe ik mijzelf gefilmd heb op verschillende groepen, momenten en locaties van Skik kinderopvang. Ik laat zien hoe ik de verschillende domeinen beheers, of toch nog niet helemaal en leg aan de hand van theorie uit hoe ik dit kan verbeteren.

Ik werk met de doelgroep 2 tot 4 jaar (peuters). De activiteiten die ik aanbied zijn altijd gericht om de kinderen hun verschillende ontwikkelingsgebieden te stimuleren.

# data[].attributes.headline
1. Het stimuleren van een positief klimaat

# data[].attributes.subject
1. Het stimuleren van een positief klimaat

# data[].attributes.body
Bij het domein positief klimaat stimuleren staan zeven verschillende punten. Ik denk dat punt twee "kinderen zijn graag dichtbij de professional en andersom. De relatie maakt een warme indruk. Er is affectie, verbaal of non-verbaal tussen de kinderen en de professional." hier duidelijk te zien is. We zijn hier een boek aan het lezen/bekijken, het is een praatplatenboek over de winter met zes verschillende bladzijdes. Bij iedere plaat vroeg ik de kinderen om een voorwerp te zoeken bijvoorbeeld de sneeuwpop of de schaats. De kinderen mochten dan zoeken en hadden veel lol, je kunt het helaas niet zien door de hartjes maar ze hadden en lach op hen gezicht. Positieve emoties worden zeker getoond en tegelijkertijd hebben we gesprekjes over wat er precies op de praatplaat staat. Ik stimuleer ook het positieve contact doordat ze samen naar de voorwerpen moeten zoeken, iedere keer als ze het voorwerp hebben gevonden complimenteer ik ze "goed gedaan".

sterke kanten en ontwikkelpunten

Ik sta als persoon (bijna) altijd positief in het leven, gebeurd er iets ergs probeer ik er toch een positieve belichting in te vinden. Dit zie ik ook terug in mijn werk. Als er bijvoorbeeld een kind erg verdrietig is bij het afscheid probeer ik hem/haar met een grapje op te vrolijken of door te zeggen "we gaan vandaag allemaal leuke dingen doen en als we klaar zijn komt mama je gewoon weer lekker ophalen".

Ik vond het dan ook erg lastig om hier een ontwikkelpunt in te vinden maar het is gelukt. Voor deze opdracht hadden we het formulier analyse interactievaardigheden gekregen, deze heb ik gekopieerd en per filmpje ingevuld. Ik heb de punten gearceerd die ik terugzag en bij alle vijf filmpjes heb ik één punt geen een keer terug gezien en dus niet gearceerd. Dit is punt vier "Er is sprake van respectvol taalgebruik: 'dankjewel en alsjeblieft'. Ik ben me hier nooit bewust van geweest dat ik als professional dus eigenlijk nooit dankjewel en alsjeblieft zeg maar bij de kinderen is het me ook nog nooit opgevallen totdat ik alle analyses naast elkaar hield.

Theorie

Positieve woorden zoals alsjeblieft en dankjewel tonen erkenning aan anderen

Als een kind van drie of vier een winkel ingaat en ‘goedemorgen’ of ‘alsjeblieft zegt, krijgt hij altijd aandacht en een glimlach. Dit is positief gedrag, wat het kind vanaf een jonge leeftijd aansluiting laat vinden met anderen.

Waarschijnlijk begrijpt je kind op deze leeftijd nog niet hoe belangrijk deze uitdrukkingen zijn. Maar ze begrijpen wel dat het zeggen ervan ze zal helpen om gerespecteerd, bewonderd en gewaardeerd te worden.

‘Dankjewel’ zeggen is een manier om de dingen te erkennen die andere mensen voor ons doen. Dergelijke gewoonten helpen om de fundamenten te leggen voor authentieke empathie, wat een belangrijk element is voor de sociale en emotionele ontwikkeling van het kind. (Suzanne, 2019)

# data[].attributes.body
Bij dit domein vind ik mijn kwaliteit; een luisterend oor bieden, het meest terug. Wanneer kinderen aangeven aandacht nodig te hebben reageer ik hier enthousiast op en voer ik ook een gesprek met ze. Tijdens het kringmoment doe ik een activiteit met pepernoten, ik haal 10 pepernoten uit de zak en de kinderen tellen (bijna) allemaal met mij mee. Als we het toverkleed er overheen leggen en "hocus pocus pilatus pas" zeggen, zijn er ineens een aantal pepernoten weg. Daarna tellen we gezamenlijk de pepernoten die nog wel op de tafel liggen.

Als ik de tweede keer het toverkleed voorzichtig weg schuif zit er nog een pepernoot tussen het kleed en de opening. S zegt "sjog, ien tussen" (vertaling; kijk, een ertussen), ik hoor het en zeg "ik sjog m S, dankjewol". S neemt het initiatief om mij even te vertellen dat er nog een pepernoot tussen het kleed zit, ik ga er op in (goes with the flow" en sta zijn beweging en praten zeker toe tijdens het kringmoment. Ik zie dan ook het kind perspectief en ga mee want de kinderen hebben ook gelijk, deze is pepernoot is helemaal niet weggetoverd.

Sterke kanten en ontwikkelpunten

Ik sta altijd open voor het kind perspectief, mijn aanpassingsvermogen komt ten goede in deze sector. Dit zie ik nu terug tijdens het kringmoment maar ook op de BSO waar ik iedere donderdagmiddag werk. Van te voren heb ik een dagritme bedacht maar als kinderen vragen mogen we met z'n allen naar de speeltuin gaat het dagritme weer over de kop en dat is helemaal prima.

Ik ben wel erg slecht in open vragen stellen aan kinderen, vaak stel ik vragen waar kinderen gemakkelijk ja of nee op kunnen antwoorden of ik vraag bijvoorbeeld wie haalt je op papa of mama? Kinderen hoeven dan niet na te denken over het woord maar kunnen gewoon mij herhalen.

Theorie

Door open vragen te stellen en geduldig te zijn, kunnen we een positieve invloed hebben op de ontwikkeling van kinderen en hen helpen bij het ontdekken van hun eigen gedachten en gevoelens. Samen kunnen we de weg vrijmaken voor diepere gesprekken en betere communicatie met de jongere generatie.

Waarom open Vragen?

Open vragen zijn vragen waarop geen enkelvoudig antwoord of ja- /nee-antwoord past. Ze nodigen kinderen uit om na te denken, te analyseren en hun gedachten te delen. Het stellen van open vragen:

Het stimuleert diepere reflectie: Kinderen worden aangemoedigd om na te denken over hun antwoorden en meer informatie te geven.

Het bevordert communicatie: Het helpt kinderen om hun gedachten en gevoelens effectiever uit te drukken.

Het versterkt probleemoplossend vermogen: Open vragen moedigen kinderen aan om creatief na te denken over mogelijke oplossingen.

Hoe stel je goede open vragen?

Het stellen van open vragen vereist wat oefening, maar hier zijn enkele tips om je op weg te helpen:

Begin met "Wat," "Hoe," "Waarom," "Wanneer," en "Waar": Deze woorden openen gesprekken en nodigen uit tot uitgebreide antwoorden.

Vermijd suggestieve vragen: Probeer vragen te stellen die neutraal zijn en geen gewenst antwoord suggereren.

Geef ruimte voor stilte: Wanneer je een vraag hebt gesteld, wacht dan minstens 7 seconden voordat je verwacht dat het kind antwoordt. Stilte moedigt kinderen aan om na te denken en zich comfortabel te voelen bij het formuleren van hun gedachten. (Houweling, 2023)

# data[].attributes.body
Het domein sensitief pedagogisch handelen is hier erg duidelijk te zien. We zien hier D die tijdens een kringmoment mij een heel ander verhaal komt vertellen over sinterklaas die bij haar thuis was geweest en dat ze heel veel cadeautjes had gekregen. Ik ga rustig op D in en vraag hoe ze dat vond, D verteld nog even hoe leuk het was en gaat daarna weer op haar plekje terug zitten.

Doordat ik in het midden van de kring zit heb ik goed zicht op alle kinderen en als D aangeeft een beetje aandacht nodig te hebben wil ik gerust even met haar in gesprek gaan over de hoeveelheid kado's ze heeft gekregen van de goede Sint. D voelt haar veilig genoeg om haar verhaal te vertellen midden in de kring maar met haar kijkrichting continu richting mij.

Op het plaatje kan je het niet zien maar achter D zit een jongentje die zijn schoenen aan het uit doen is. Hij doet dit vaker en dan op momenten dat we met z'n allen zitten. Tijdens het fruitmoment, kringmomenten of net voordat we naar huis gaan. Mijn vermoeden is dat de schoenen te klein zijn en niet lekker zitten en hij ze daarom continu uit trekt. Hij kan het ons niet vertellen want zijn taalontwikkeling is nog niet op dat niveau, wel merk ik zijn ongemak op.

Sterke kanten en ontwikkelpunten

Je ziet dat ik een veilig omgeving creëer voor de kinderen door te luisteren als ze iets willen vertellen. Ik ben geduldig en daardoor kunnen kinderen hun verhaal ook afmaken als ze dat willen. Dit is een van mijn sterke kanten.

Tegelijkertijd is dit misschien ook wel een ontwikkelpunt doordat ik graag de verhalen van kinderen aan hoor op iedere moment van de dag beheerst dat wel eens het dagritme. Bijvoorbeeld tijdens een kringmoment; één kind verteld haar verhaal over het weekend, kind twee begint ook te vertellen en kind drie en vier willen eigenlijk ook wel iets zeggen. Maar doordat kind één en twee door vertellen raken de andere kinderen afgeleid en is het een rommeltje in de kring. Hoe houd ik de kring interessant genoeg zodat alle kinderen actief betrokken zijn maar ook hun verhaal kunnen doen?

Theorie

om te beginnen is Meestal vijf tot tien minuten een goede lengte voor een kringtijd. Zelden zal een kringtijd van twintig minuten succesvol zijn door de spanningsboog van kinderen, maar de enige manier om de juiste lengte te beoordelen is door te kijken hoe de groep reageert.

Ook kan je de kring gebruiken om nieuwe ideeën te presenteren. Sommige verzorgers gebruiken kringtijd om de probleemoplossende vaardigheden van kinderen te ontwikkelen. Ze leren de kinderen om hun eigen problemen op te lossen via een proces dat conflictbemiddeling wordt genoemd. Wanneer kinderen een probleem hebben om met elkaar om te gaan tijdens vrij spel, lost de verzorger het probleem niet voor hen op; in plaats daarvan wordt de kinderen gevraagd om met elkaar over het probleem te praten en te proberen een oplossing te bedenken die voor iedereen acceptabel is. Zelfs driejarigen kunnen een aantal van hun eigen problemen oplossen. Het leren wordt tijdens kringtijd uitgebreid door echte problemen uit te beelden die de kinderen die dag hebben gehad. Eenvoudige poppen kunnen worden gebruikt om een ​​probleem uit te beelden en vervolgens de oplossing die de kinderen hebben gevonden te delen of de groep te vragen hun ideeën te delen. Hoe dan ook, de kinderen leren van de oplossingen die andere kinderen hebben gevonden die werken. (Successful Circle Times (Early Learning Professionals), z.d.)

# data[].attributes.body
Van de vijf verschillende filmpjes die ik heb gemaakt is bij dit beeld als enige goed te zien dat ik het gedrag van de kinderen aan het begeleiden ben.

We gingen 3 december natuurlijk pepernoten bakken en oh wat hadden we zin om even een beetje van het deeg te proeven. R stopte het stiekem in zijn mond, toen hij zag dat ik naar hem keek spuugde hij het snel weer uit. Ik moest lachen en zei we kunnen allemaal wel even een klein stukje proeven. R keek knikkend naar mij en stopte het uitgespuugde stukje snel weer in zijn mond. Daar bleef het helaas niet bij, op een gegeven moment zei ik nu moeten we maar niet meer proeven anders krijgen we heel erg buikpijn al wrijvend over mijn buik (zie afbeelding).

Ik had van te voren ook niet duidelijk aangegeven hoeveel ze mochten proeven, hierdoor was er verwarring over afspraken dus was het ook wel logisch dat R door bleef eten van het deeg.

Sterke kanten en ontwikkelpunten

Het prijzen van positief (gewenst) gedrag is iets wat ik vaak doe bij de kinderen. Complimentjes geven is het leukst, je ziet een kind er letterlijk en figuurlijk van groeien.

Ik vind het dan weer erg lastig om kinderen te begeleiden op negatief (ongewenst) gedrag. Ik wil niet heel erg boos over komen maar wil ook duidelijk zijn naar wat gewenst gedrag is. Hierbij schiet ik in mijn stem wel eens uit of kijk echt heel boos naar kinderen, hier schrikken kinderen dan van.

Ook het benoemen van welk gedrag er verwacht word bij een activiteit zie ik weinig tot niet terug komen in mijn filmpjes. Ik denk dat ik dit niet doe omdat ik denk dat de regels wel duidelijk zijn voor kinderen. Maar zodra ik bezig ben met de activiteit blijkt toch dat dat niet zo is.

Theorie

Volgens de literatuur van Schoemaker en Strik (2018), dient er sprake te zijn van een beperkt aantal duidelijke regels. Als kinderen weten aan welke regels ze zich dienen te houden, dan maken ze zich de afspraken steeds meer eigen. Een ander voordeel van regels is dat ook anderen zich eraan dienen te houden en dat maakt het gedrag van anderen voorspelbaar en zo kunnen kinderen dit gedrag beter plaatsen (mag het wel of mag het niet). Dat geeft kinderen een gevoel van veiligheid.

Ook staat er een stuk over hoe ongewenst gedrag om te buigen naar gewenst gedrag namelijk; als je begrijpt waar het ongewenste gedrag van een kind vandaan komt, heb je beter zicht op de vraag en de behoefte van een kind en zo kun je een kind met je reactie beter ondersteunen. Er zijn veel manieren om ongewenst gedrag om te buigen naar gewenst gedrag;

non verbale reactie geven op het ongewenste gedrag

een grapje maken

een positieve gedragsaanwijzing geven

negatief gedrag negeren en positief gedrag belonen

een Ik-boodschap geven

logische reactie op het gedrag geven

geen verliesmethode of win-winmethode gebruiken

Door deze literatuur merk ik dat ik anders ben gaan handelen dit zie ik ook terug in mijn werkwijze.

# data[].attributes.body
Houweling, B. (2023, 3 oktober). Het belang van open vragen in de ontwikkeling van kinderen. Passend Rekenen. https://www.passendrekenen.nl/de-kracht-van-goede-vragen-stellen-kinderen-zelf-laten-nadenken/#:~:text=Door%20open%20vragen%20te%20stellen,communicatie%20met%20de%20jongere%20generatie.

Strik, A., & Schoemaker, J. (2018). Interactievaardigheden. Een kindvolgende benadering (derde, herziene druk). Bohn Stafleu van Loghum.

Successful circle times (Early Learning Professionals). (z.d.). Better Kid Care. https://extension.psu.edu/programs/betterkidcare/early-care/tip-pages/all/successful-circle-times

Suzanne. (2019, 3 februari). Je kinderen leren om alsjeblieft en dankjewel te zeggen. Je Bent Mama. https://jebentmama.nl/kinderen/alsjeblieft-en-dankjewel-zeggen/

# data[].attributes.body
Toen ik deze module begon had ik eigenlijk nooit echt nagedacht of ik een aantal kinderen bewust op afstand heb gehouden. Dat aantal is niet zo groot namelijk maar twee kinderen. Ik denk dat ik de kinderen op afstand hou omdat ik zelf erg rustig en gestructureerd ben, en deze twee kinderen zijn vaak onrustig en gooien al het speelgoed over de kop waar ze vervolgens niet mee gaan spelen. Ook ben ik zelf nogal conflict vermijdend en is er een meisje (D) die bij ieder kind wel even iets afpakt of een duwtje geeft of de drinkbeker van een ander kind omgooit dus het conflict vaak opzoekt. Zo zeg ik dus ook vaak "Nee, D dat mag niet" "D, stop daar eens mee" of "D, nu is het klaar". Ik benoem D erg vaak en heb nu geleerd door het domein begeleiden van gedrag dat het niet de juiste manier is om ongewenst gedrag continu nu te benoemen. Nu probeer ik er vaker een grapje van te maken of ik kijk haar alleen even aan en dan weet D al dat haar gedrag ongewenst is. Het negeren van het ongewenst gedrag van D of andere kinderen gaat mij nog niet zo goed af maar ik probeer er aan de werken. Misschien is het ook wel een schreeuw om aandacht van D maar ik vind het dan erg jammer dat dat vaak op een negatieve manier naar voren komt. Ik complimenteer D wel als ze iets erg goed doet, bijvoorbeeld; haar jas zelf aan, goed helpt met opruimen of als ze goed mee doet in de kring. Zo beloon ik haar positieve gedrag wel.