# data[].attributes.body
Verplaatsing in de personages

Je krijgt veel te weten over Sofie gedurende het boek, dus natuurlijk zal je vanzelf wel een bepaald oordeel krijgen over haar. Ik kon mij persoonlijk niet per se vinden in het personage van Sofie. Maar dat betekend niet dat ik mij niet kon verplaatsen in haar verhaal. Sofie is een 'out of the ordinary' persoon, een persoon die je niet vaak tegen komt. Wat het verhaal natuurlijk boeiender maakt.

# data[].attributes.body
Het lijkt mij wel vanzelfsprekend dat zo een onderwerp je wel aan het denken zet. Over je zelf, maar natuurlijk ook over anderen. Hebben ze het boek gelezen? Wat dachten ze erover? Hebben ze dezelfde vragen? Hierbij helpt het meestal om recensies te lezen om een beetje uit te vogelen hoe andere mensen het zien. bijvoorbeeld

De meeste mensen die Sofie tegenkomt vindt zij vervelend of saai. Op bijna iedereen heeft zij iets aan te merken. Ook dit is onderdeel van het zoeken naar haar identiteit. Zij voelt zich nergens bij horen. Het milieu waar het verhaal zich afspeelt is afgeperkt: het is veel vaker het decor in Nederlandse romans. Sofie groeide op in de betere buurt van Amsterdam, zij ging naar het gymnasium, had voldoende geld voor een lange reis en had via vrienden of familie van jongs af aan contact met interessante personen uit de culturele elite. Zij is kortom door en door Amsterdams. Dit zo benadrukken ging mij op den duur wat tegenstaan.

# data[].attributes.body
Ik vind persoonlijk het boek erg origineel. Puur gewoon omdat er letterlijk weinig boeken over seksualiteit zijn. Ik denk dat mensen nog niet sterk genoeg in hun schoenen staan om er gemakkelijk over te kunnen praten. Of dat mensen bang zijn voor het oordeel van andere individuen. Maar juist daarom is het belangrijk en merkwaardig dat Tobi Lakmaker erover durft en wil praten. Hopelijk zet dit een soort 'trend' uit dat anderen auteurs en mensen er steeds makkelijker over durven te praten. Het is voor mij namelijk wel vanzelfsprekend dat dit gewoon een normaal onderwerp is, maar sommige/meeste mensen praten er liever niet over. maar mogelijk inspireert dit boek ook mensen om meer open te worden over seksualiteit.

# data[].attributes.body
Hoofdpersoon (A/B)

Sofie Lakmaker: Sofie heeft gedurende het boek steeds korter en korter haar, en draagt daarbij ook constant jongensachtigere kleden. Hiermee geeft ze mensen ook de indruk dat ze heel jong is, maar ook dat ze een jonge jongen is. Ze is begin twintig. Ze gebruikt vaak een soort onderkoelde humor, dit zal je misschien wel laten lachen terwijl het best serieuze of pijnlijke momenten en gedachtes zijn. Het is echt de vraag bij Sofie of ze nou juist heel zelfverzekerd of onzeker is. Door haar humor en manier waarop ze sommige onderwerpen naar boven brengt, zou je misschien de invloed krijgen dat ze super zelfverzekerd is. Maar de benadering voor het bespreken van haar gevoelens geeft natuurlijk ook een beetje het gevoel alsof ze het vermijd, misschien alsof ze er een beetje aandacht mee zoekt.

"Het eindigde, in feite, daar waar het altijd eindigt: bij het verweer dat het humor is, en dat jij daar tegen moet kunnen." Bladzijde 24

In deze quote kan je ook merken dat ze een unieke humor heeft, die natuurlijk niet iedereen begrijpt of waardeert.

"We begonnen te praten over haar tuinbroek, waarover ze me vertelde: dit is geen lesbiennetuinbroek. ‘Ik ben gewoon een lesbienne in een tuinbroek. Dat is iets anders.’ Het is gek, maar lesbiennes zijn altijd heel bang om lesbiennes te zijn. Waarschijnlijk omdat ze bij één verkeerde beweging voor fundamentalist worden uitgemaakt."
Bladzijde 28

# data[].attributes.body
Titelverklaring (A)

'De geschiedenis van mijn seksualiteit' geeft het onderwerp van deze roman aan, waarbij de 'mijn' de hoofdpersoon van het verhaal is: Sofie Lakmaker. Bij 'geschiedenis' denk ik zelf meteen aan een lange, chronologische uiteenzetting, maar dit boek is het tegenovergestelde daarvan.

Dit zegt Dieuwertje Mertens in 'het Parool' over de titel: 'Als je soms wordt ingeschat als vijftienjarige jongen en dan weer doorgaat voor ‘jongensmeisje’ of jonge lesbische vrouw, ben je blijkbaar niet zo makkelijk in een hokje te plaatsen, maar één ding is duidelijk: mensen willen er het fijne van weten. Wie ben je? En vooral: Wat ben je? Lakmaker heeft slim ingespeeld op die nieuwsgierigheid en het boek De geschiedenis van mijn seksualiteit genoemd: alles om u aan het lezen te krijgen. De titel is tevens een leuke kwinkslag naar De geschiedenis van de seksualiteit van Foucault, dat eveneens niet over seks gaat en De geschiedenis van mijn kaalheid van Marek van der Jagt a.k.a Arnon Grunberg. (Lakmaker wijst in haar boek ook al op een gelijkenis met Grunbergs debuut Blauwe maandagen.)'

Motto (B)

Het motto is het makkelijker maken om over seksualiteit te praten, en te delen.

Thematiek (E)

Het bewustzijn over seksualiteit te verspreiden, en persoonlijke ervaringen delen.

# data[].attributes.body
Gedurende het boek gaat het hoofdpersoon Sofie op zoek naar haar seksualiteit. Ze brengt je door het hele verhaal heen, en stapt soms zelfs uit het boek om bepaalde dingen duidelijker te maken. Je maakt veel verhalen mee met Sofie, en ze brengt je mee in haar avonturen. Ze viel eerst altijd op mannen, en langzamerhand op vrouwen.

# data[].attributes.body
Het is vooral grappig hoe hij regelmatig uit het verhaal stapt om de lezer dingen op dingen opmerkzaam te maken, bijvoorbeeld over die opbouw. Het boek bestaat uit drie delen. Halverwege merkt hij op dat sommige lezers misschien de chronologie kwijt zijn.

“Ontzettend vervelend lijkt mij dat. Daarom leg ik het maar even uit: in het eerste deel zijn we met de tijd meegegaan, en in het tweede deel gaan we zo ongeveer in de tijd terug. En ik kan jullie alvast vertellen: voor het derde deel maken we een sprong dóór de tijd, naar iets wat je min of meer het heden zou kunnen noemen.”

Hij legt snel even de chronologie uit en stapt weer het verhaal in. De humor is vaak relativerend. Zoals de titel doet vermoeden gaat het over zijn seksualiteit, maar hij stelt zelf de verwachtingen midden in het boek bij.