# data[].attributes.body
Heeft genderdenken een invloed op de organisatie van de samenleving?

of omgekeerd

Heeft de organisatie van de samenleving een invloed op genderdenken?

*De samenleving als:
- een democratisch systeem
- een economisch systeem
- een sociaal-maatschappelijk systeem
- een rechtssysteem

# data[].attributes.body
Plaats hier de links naar de gebruikte bronnen.

# data[].attributes.body
Wat ga jij onthouden van deze les?
Wat blijft jou het meeste bij?
Klik op de link naar de andere Padlet en vul aan.

# data[].attributes.body
Speelt genderdenken* op dit moment een rol binnen het thema?
- Zo ja: op welke manier speelt genderdenken een rol en wat zijn de gevolgen hiervan?
- Zo nee: waarom heeft genderdenken nu geen invloed (meer) binnen het thema?

*of recente evoluties omtrent genderdenken

# data[].attributes.body
SPORT.

# data[].attributes.body
Formuleer zelf een bondig antwoord op de volgende vragen:

1) Is er sprake van een (wederzijdse?) invloed tussen genderdenken en het gekozen thema?

2) Is er sprake van een (wederzijdse?) invloed tussen genderdenken en de deelsystemen van de samenleving?

3) Is er sprake van gender(on)gelijkheid binnen het thema?

# data[].attributes.body
Is jouw thema (in relatie met gender) in de afgelopen 5 jaar in de actualiteit/media verschenen?

Ga op zoek naar krantenartikels, video's, reportages...

# data[].attributes.body
Speelt genderdenken een rol in de geschiedenis of evolutie van het gekozen thema?

Hadden evoluties binnen het thema gevolgen op het genderdenken?

Geef hier de geschiedenis/evolutie kort weer. Probeer dit in chronologische volgorde te doen.

# data[].attributes.body
Sara & Lien.

# data[].attributes.body
Mannen in de sport verdienen meer dan hun vrouwelijke collega's.
Een vrouwelijke coach wordt minder serieus genomen dan een mannelijke.

# data[].attributes.body
https://www.expertendatabank.be/nl/de-taboes-voorbij-gender-de-sport

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Op 17 juni 2019 organiseert Sport Vlaanderen de kennisdag Sport en Gender in samenwerking met de Vlaamse Ombudsdienst en de diensten van het Vlaams Parlement. Aan de hand van lezingen en keuzesessies belichten ze 'gender' vanuit verschillende invalshoeken, zoals de man/vrouw verhouding, heteronormativiteit, holebi- en transgendersporters. We legden onze experten ook enkele vragen voor over dit thema.

Charlotte Van Tuyckom is een sportsociologe. Ze doceert Sport en bewegen aan de Sportinnovatiecampus van Howest Brugge en zetelt onder meer in de Vlaamse Sportraad.

Hoe zit het met de man-vrouwverhoudingen in het Vlaamse sportlandschap? Van Tuyckom: “Uit de meest recente Eurobarometer blijkt dat vrouwen nog steeds minder aan sport doen dan mannen. Ook de bestuursorganen van Vlaamse sportorganisaties tellen vooral mannen en de media-aandacht voor vrouwensport is veel geringer.”

Krijgen vrouwen een gelijke behandeling en verloning als mannen? Van Tuyckom:“Neen! De Standaard rekende vorig jaar uit dat mannelijke voetballers gemiddeld 175 keer meer verdienen dan hun vrouwelijke collega’s. Daarnaast zie je nog altijd een groot verschil in prijzengeld, sponsoring en mediabelangstelling.”

Hoe gaat Vlaanderen daarmee om? Van Tuyckom: “In 2017 trok de Noorse voetbalbond de vergoedingen van speelsters van het nationale elftal gelijk met die van de mannen. Ook in Denemarken, Nederland en de Verenigde Staten van Amerika leverden de sportvrouwen een strijd voor betere financiële voorwaarden. Met succes. De Belgische voetbalbond ging niet in op die eisen omdat die het vrouwenvoetbal een beperktere economische waarde toedicht. Volgens de bond levert het minder geld op van tv-rechten, ticketverkoop of sponsoring.”

Noorwegen en Denemarken zijn niet toevallig Scandinavische landen. Waar maken zij het verschil? Van Tuyckom: “Scandinavische landen tonen het goede voorbeeld. Ze behandelen mannen en vrouwen gelijk op de arbeidsmarkt en in de specifieke wetgeving. Je vindt er meer vrouwelijke regeringsleiders, vrouwen kunnen er gemakkelijker doorstromen naar de top van het bedrijfsleven, moeders en vaders krijgen er verplicht ouderschapsverlof, kinderopvang is er goedkoper en zo kan ik nog even doorgaan. De effecten van dat beleid merk je ook in de sportwereld en niet alleen op financieel vlak. Het belang van bijvoorbeeld vrouwelijke sportcommentatoren of scheidsrechters mag je niet onderschatten.”

Wordt een vrouwelijke bondscoach minder ernstig genomen dan een mannelijke? Van Tuyckom: “Ik mag hopen van niet. We tellen gewoon minder vrouwelijke topcoaches in België. Als het dan eens fout loopt of niet klikt met een team, besteden de media meestal ten onterechte extra aandacht aan het ‘vrouw zijn’ van de coach.”

Bieke Purnelle is de directeur van vzw Rosa, het kenniscentrum voor gender, feminisme en gelijke kansen en freelance journalist.

Hoe verklaar je als genderdeskundige dat vrouwen nog steeds minder aan sport doen dan mannen? Purnelle: “Sport, vooral de traditioneel als ‘stoer’ beschouwde sporten, beschouwen we van oudsher als een mannelijke aangelegenheid die minder geschikt is voor meisjes en vrouwen en waar zij minder goed in zouden zijn. Sinds enkele decennia zien we een positieve evolutie, maar van gendergelijkheid is nog lang geen sprake. Meisjes zijn nog altijd ondervertegenwoordigd in bepaalde ‘mannen’-sporten en omgekeerd. Dat heeft te maken met verschillende drempels op verschillende niveaus. De lastigste drempel is gendernormering. Gendernormen en de vooroordelen, discriminatie en ongelijkheid die hiermee gepaard gaan, internaliseren we vaak onbewust. Dat betekent dat we ze vaak niet zien of niet als problematisch beschouwen, maar ze werken door in verschillende levensdomeinen zoals het gezin, onderwijs, werk, gezondheidszorg, vrije tijd, media en dus ook sport.”

Is het problematisch als bepaalde sporten vooral mannen of vrouwen aantrekken? Purnelle: “Het wordt problematisch als individuen niet de keuzevrijheid hebben om gelijkwaardig te participeren aan en in een bepaalde sport. Om die keuzevrijheid zoveel mogelijk te verzekeren is het belangrijk in het beleid en in de organisatie om ongelijkheden niet te reproduceren, maar wel te doorbreken. Zo bestendigen het beleid en de sectoren zelf dikwijls ongelijkheden op vlak van instroom, participatie, veilig sportklimaat, verloning, aandacht, sponsoring, enzovoort. Het laat ook veel sporttalent en potentieel onbenut, wat jammer is, en ook consequenties heeft op topsportniveau. Bovendien stellen we ook bij de beroepssporters nog veel ongelijkheid vast, in omkadering, financiering, verloning, beeldvorming en verslaggeving. Vrouwelijke beroepssporters krijgen minder kansen, middelen en aandacht.”

Hoe kunnen we concreet iets doen aan die gendernormering in de sport? Purnelle:“Het beleid moet eerst en vooral inzetten op kennis. Dat betekent dat we degelijk onderzoek nodig hebben over de genderverhouding en de gendermechanismen in de sport in de Vlaamse context. Dat onderzoek is erg schaars, of onvolledig. Het is belangrijk om problemen in kaart te brengen om er oplossingen voor te vinden. Daarnaast moeten we ook investeren in kennis over gendernormering in de sportsector zelf, op alle niveaus. Die kennis ontbreekt nu meestal. Ten slotte moet elk actieplan of elke campagne gelaagd zijn en rekening houden met de verschillende aspecten en niveaus van gender in de sport: participatie en instroom, verloning en financiering, seksueel grensoverschrijdend gedrag, representatie in besturen en coaching, stereotypering en beeldvorming, heteronormativiteit en de plaats van trans- en intersekse personen in de sport.”

Annelies D’Espallier is doctor in de rechten. Ze schreef verschillende publicaties over personen met een handicap, al dan niet vanuit juridische hoek. Ondertussen ijvert ze als Vlaamse ombudsvrouw gender voor gelijke kansen op basis van geslacht en gender.

Krijg je als ombudsvrouw heel wat vragen over transgenders en interseksualiteit in de sport? D’Espallier: “Ja, ik krijg wel wat vragen en ik merk een grotere onzekerheid sinds de Transwet van 2017. Door die wet kunnen mensen van juridisch geslacht veranderen zonder dat ze allerlei medische behandelingen moeten ondergaan. De realiteit op de identiteitskaart kan daardoor afwijken van wat mensen vroeger verwachtten bij de letter ‘M’ of ‘V’ op de identiteitskaart. Vooral sportclubs of -federaties die juist willen handelen, contacteren mij. Maar ook sporters komen aankloppen om te weten welke rechten ze hebben. Bij hen merk ik soms angst. Zij blijken soms bang om op een ‘nee’ te botsen als ze zich bij een club aanmelden.”

Is er plaats voor transgenders in de sport of ruikt dit snel naar competitievervalsing? D’Espallier: “Sport is bij uitstek de plaats voor iedereen. Je kan het in veel lagen beoefenen, maar hoe meer het competitie-element om de hoek loert zoals bij topsport, hoe scherper de tweedeling tussen mannen en vrouwen wordt. Die tweedeling legt bijkomende voorwaarden op die problematisch kunnen zijn voor mensen die biologisch niet de typische M- of V-kenmerken hebben zoals intersekse- en transpersonen. Aan hen legt de topsport soms (hormonale) voorwaarden op om te kunnen deelnemen en dat ligt moeilijk. De bescherming in topsport is er met een reden, maar je mag natuurlijk nooit meer drukken op mensen en hun mensenrechten dan strikt noodzakelijk. Het internationale sportrecht ontwikkelt zich nog volop rond dit spanningsveld door de bekende cases van de atleten Dutee Chand en Caster Semenya.”

Is dit een exclusief probleem voor transgenders en interseksuelen? D’Espallier:“Neen, helemaal niet. Mensen met andere minderheidskenmerken krijgen ook competitievervalsingsargumenten om de oren. Denk maar aan de atleet Pistorius (bladerunner). Haalt hij voordeel met zijn beenprotheses in een gewone competitie? Telkens is het passen en meten om te zien of iemand een competitievoordeel haalt of niet, hoe zwaar dat weegt en wat er moet gebeuren om deelname te verzoenen met een eerlijke competitie.”

Waar moeten we vooral op letten? D’Espallier: “Het is van groot belang dat mensen kunnen sporten op verschillende manieren, ook al zijn ze M/V of X. In de praktijk zie ik weinig problemen als mensen samen spelen, samen bewegen of samen (op)groeien. Enkel in competitievere middens kunnen spanningen ontstaan, maar de meeste sportclubs en -federaties staan open voor inclusieve basisprincipes.” ●

# data[].attributes.attachment_link.description
Op 17 juni 2019 organiseert Sport Vlaanderen de kennisdag Sport en Gender in samenwerking met de Vlaamse Ombudsdienst en de diensten van het Vlaams Parlement. Aan de hand van lezingen en keuzesessies belichten ze 'gender' vanuit verschillende invalshoeken, zoals de man/vrouw verhouding, heteronormativiteit, holebi- en transgendersporters.

# data[].attributes.body
Mannen verdienen nog steeds meer dan vrouwen. Ook krijgen vrouwen minder prijzengeld.

# data[].attributes.body
Veel LGBTQIA+ sporters durven zichzelf niet te uiten in hun club.
https://sporza.be/nl/2022/05/12/mijn-hart-klopt-voor-de-sport-minister-weyts-lanceert-symbool~1652362475048/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
17 mei is IDAHOT, de internationale dag tegen holebifobie en transfobie. Voor Vlaams minister van Sport Ben Weyts en Sport Vlaanderen de ideale gelegenheid om de LGBTQIA+-community in de sport een hart onder de riem te steken met een nieuwe campagne.

Uit Vlaams onderzoek blijkt dat 1 op 5 sport links laat liggen uit vrees voor homofobe of transfobe reacties.

Met een nieuwe campagne legt minister Weyts de focus op wat iedereen verbindt: de liefde voor de sport. Seksuele identiteit, gender en geslacht mogen daar niet tussen staan.

Daarom roept hij - samen met heel wat bekende (ex-)topsporters - op om steun aan de LGBTQIA+-community te tonen met een nieuw inclusief symbool.

"Mijn hart klopt voor de sport..."

"Mijn hart klopt voor de sport, ongeacht geaardheid, gender of geslacht", zo luidt de volledige slagzin van de campagne van Sport Vlaanderen, die tot stand kwam in samenwerking met de jongerenorganisaties Wel Jong en Out For The Win.

Margot Gysbrechts is woordvoerder van Out For The Win, een vzw die ijvert voor de normalisering van holebi, transgender, queer en intersekse personen in de sport.

"Veel LGBTQIA+-sporters durven zichzelf niet te zijn in hun club. Ze hebben schrik voor commentaar van coaches, teamgenoten, sponsors... Om te presteren in je sport moet je mentaal sterk staan. Maar wie zichzelf niet kan zijn, kan ook geen mentale weerbaarheid kweken.

Deze campagne is een eerste stap tot dialoog. Sportfederaties, organisaties en clubs moeten ondersteund worden in hoe hiermee om te gaan, zodat LGBTQIA+- sporters een veilige plek vinden in hun sportclub. Wanneer we dat bereiken, is het werk pas afgerond", zegt Gysbrechts.

In de sport moet je mentaal sterk staan. Maar wie zichzelf niet kan zijn, kan ook geen mentale weerbaarheid kweken

Margot Gysbrechts, Out For The Win

Toon je support met een (tijdelijke?) tattoo

Supporteren voor élke sporter en ervoor zorgen dat iedereen zich welkom voelt, hoe doen we dat? Margot Gysbrechts: "Het beeld van de campagne - een hart met een gelijkheidsteken - symboliseert de liefde voor de sport zonder uitsluiting van wie dan ook." Het zal zichtbaar zijn op vlaggen aan sportgebouwen, op affiches bij sportdiensten en sportclubs en op sociale media.

Het symbool is ook beschikbaar als tijdelijke tattoo, die je gratis kan aanvragen bij Sport Vlaanderen. We roepen iedereen op om de tattoo op te kleven en een foto te delen op social media met hashtag #mijnhartkloptvoordesport. Zo druk je je steun uit voor iedereen die zich nog misbegrepen voelt in de sportwereld."

Sommigen gaan een stapje verder. Zo heeft Pepijn Lenoor het symbool ook daadwerkelijk op zijn lichaam laten tattoeëren. Lenoor is materiaalman bij Cercle Brugge en haalde in maart het nieuws omdat hij zich openlijk outte als homo.

Met dit initiatief zet hij zijn overtuiging dat de sportwereld een inclusieve wereld moet zijn, extra kracht bij.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Mijn hart klopt voor de sport": minister Weyts lanceert symbool voor meer gelijkheid in de sport

# data[].attributes.attachment_link.description
17 mei is IDAHOT, de internationale dag tegen holebifobie en transfobie. Voor Vlaams minister van Sport Ben Weyts en Sport Vlaanderen de ideale gelegenheid om de LGBTQIA+-community in de sport een hart onder de riem te steken met een nieuwe campagne.

# data[].attributes.body
JAAAAAAAAAAAAAAAAA
stereotypen
transgenderwet
opvoedingsverandering
partnergeweld
zwangerschapsverlof

# data[].attributes.body
Yes, vrouwen zijn zo gezegd slechter in sport.

# data[].attributes.body
ja, de samenleving staat niet positief ingesteld tegenover het begrip gender.