# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(พัชพล)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(พัชพล)

# data[].attributes.body
วันหนึ่งจู่ๆก็มีเสียงละเบิดดังขึ้นตกใจมากผมรู้ได้ทันทีว่ามันคือเสียงละเบิดครูบอกให้นักเรียนกลับบ้านและให้ดูสถานการณ์ทีบ้านบางคนก็ไปทีสุนผักพิง

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน

# data[].attributes.body
เช้าวันนี้ฉันได้ออกมาใช้ชีวิตปกติที่บ้าน มีมันเป็นวันปกติที่เหมือนจะเป็นแต่เพียงไม่นานจู่ๆ ดันเกิดเสียงระเบิดจากการปะทะกันของสงครามในชายแดนแถบบ้านฉัน มันเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันได้หนีเข้าไปในบ้านได้หลบจากลูกระเบิดด้วยความหวาดกลัว มันเกิดขึ้นอีกครั้งกับความสูญเสียที่ฉันเคยพบเจอ การปะทะกันยังดังขึ้นต่อเนื่อง ฉันได้แต่อดทนฟังไปแบบนั้นจนถึงยามค่ำ ได้แต่คิดในใจให้ทั้งสองประเทศนั้นสงบกันสักที

//อัญชิสา ม่วงศรี

# data[].attributes.headline
ความสัมพันธ์ระหว่างไทย

# data[].attributes.body
ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชาในช่วงปี 2568 มีความตึงเครียดและเกิดความขัดแย้งบริเวณชายแดน โดยมีชนวนเหตุจากข้อพิพาทเรื่องเขตแดนและกรรมสิทธิ์ในพื้นที่ทับซ้อน โดยเฉพาะบริเวณปราสาทพระวิหารและพื้นที่ใกล้เคียงทำให้เกิดการปะทะกันของทหารทั้งสองฝ่าย และมีการลดระดับความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน

# data[].attributes.headline
สู้รบวันที่24กรกฎาคมผมกำลังนอนอยู่จู่ๆก็มีเสียงปืนใหญ่ดังขึ้นหลายนัดจนผมสะดุ้งตื่น

# data[].attributes.subject
สู้รบวันที่24กรกฎาคมผมกำลังนอนอยู่จู่ๆก็มีเสียงปืนใหญ่ดังขึ้นหลายนัดจนผมสะดุ้งตื่น

# data[].attributes.body
นายณัฐพงษ์​ ปรากฎสยาม​ ​ม.3/2 เลขที่4

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน (ด.ญ.ปัญญาพร มิลธรณ์)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน (ด.ญ.ปัญญาพร มิลธรณ์)

# data[].attributes.body
มีวันหนึ่งหนูไปโรงเรียนตอนนั้นหนูอยู่โรงเรียนกำลังเดินไปที่หอประชุมแล้วอยู่ได้ยินเสียงปืนดังครูเลยประชาสัมพันธ์ว่าให้นักเรียนทั้งหมดไปรวมตัวกันที่โดมซึ่งตอนนั้นฉันก็ไปเอากระเป๋าบนห้องแล้วเอากระเป๋าให้เพื่อนด้วยครูเลยให้กลับบ้านพอฉันถึงบ้านฉันก็ได้ยินเสียงปืนเป็นระยะๆแล้วเก็กของใส่รถไว้เผื่อเหตุการณ์จะหนักฉันรอดูสถานการณ์2-3วันก็ไม่ดีขึ้นฉัน้ลยย้านไปอยู่วัดอยู่วัดได้1คืนก็ขึ้นมากรุงเทพเผื่อจะอันตรายกว่านี้ต้องรีบขึ้นมา

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน    (พรรณิภา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน    (พรรณิภา)

# data[].attributes.body
เช้าวันนั้นหนูไปเรียนอย่างตื่นเต้น แต่ไปยัไม่ถึงครึ่งวันหนูก็ได้ยินเสียงปืนขณะนั้รหนูตื่นตระหนกมาก

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(เด็กหญิงวนิดา ได้พร้อม)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(เด็กหญิงวนิดา ได้พร้อม)

# data[].attributes.body
วันที่ 24 กรกฎาคม 2568 ข้าพเจ้าได้ยินเสียงระเบิดเสียงปืนที่ฝั่งทหารไทยและทหารกัมพูชาสู้รบกันเพื่อแย่งชิงพื้นที่เช่นเขาพระวิหารปราสาทตาควายและการที่เกิดการสู้รบทำให้ข้าพเจ้าและคนรอบข้างตื่นตระหนกจากเสียงที่ได้ยินมาจากการสู้รบของทหารไทยและทหารกัมพูชา

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ปทิดา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ปทิดา)

# data[].attributes.body
เช้าวันหนึ่งได้ไปโรงเรียนตามปกติ แต่สิ่งที่ปกติคือวันนั้นมีเสียงปืนใหญ่จากการสู้รบทางชายแดน พวกเราตื่นตนกมากแต่ทุกคนตั้งสติและรีบพากันลงจากอาคารเรียน คุณครูได้ปล่อยกลับบ้าน และฉันได้รีบอพยพจากที่อันตรายให้ไวที่สุด

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในพื้นที่ชายแดน(ขวัญจิรา พันเลียว)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในพื้นที่ชายแดน(ขวัญจิรา พันเลียว)

# data[].attributes.body
ในวันที่24กรกฎาคม 2568 ได้มีการปะทะกันระหว่างประเทศเพื่อนบ้านตอนนั้นฉันตกใจมากโดยยังไม่ทันตั้งตัวอะไรเลยโดยนักเรียนทุกคนอยู่ในเขตพื้นที่เสี่ยงมากและได้มีการอพยพไปที่อพยพอย่างปลอดภัยคับ

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายเเดน(เตชิษฎ์)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายเเดน(เตชิษฎ์)

# data[].attributes.body
ตอนเช้าในวันธรรมดาอยู่ๆก็มีเสียงปืนใกล้ ๆ ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในหมู่บ้าน เสียงเด็กที่เคยวิ่งเล่นตอนเช้ากลับเงียบลงอย่างผิดปกติ

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน (แดนชัย)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน (แดนชัย)

# data[].attributes.body
ผมเป็นชาวบ้านต้องการความสงบพอมีการขัดแย้งได้รบกันทำให้ผมไม่ได้อยู่บ้านแล้วก็ต้องอพยพไปยังที่ที่อื่นที่ไม่ใช่บ้านตัวเองอยู่ที่บ้านสบายใจสุดแล้วครับพอมีการยิงแบบนี้ผมต้องอพยพไปที่อื่นทำให้ไม่สะดวกแก่การใช้ชีวิตและผมรู้สึกว่าประเทศกัมพูชามีการใส่ร้ายประเทศไทยมากครับพอได้อ่านข่าวแล้วก็รู้สึกแบบหมั่นไส้นิดหน่อยครับแต่นั่นแหละครับผมเป็นกำลังใจให้พี่ๆทหารไทยทุกๆคนครับ✌🏻💪🏻💪🏻🇹🇭

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านแถบชายแดน(ภัรวดี)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านแถบชายแดน(ภัรวดี)

# data[].attributes.body
เมื่อในช่วงเช้าที่24กรกฎาคม2568ได้มีเสียงปืนใหญ่ดังลั่นมาถึงโรงเรียนและได้รับแจ้งว่าเกิดเหตุปะทะที่ชายแดนไทย-กัมพูชาทางกัมพูชาได้กล่าวว่าทางไทยได้ยิงก่อนแต่ในวันที่24กรกฎาคม2568นักเรียนโรงเรียนไทยได้ให้นักเรียนไปเรียนตามปกติแต่กัมพูชาสั่งนักเรียนหยุดทางไทยและกัมพูชาได้เจรจากันหลายรอบแล้วแต่ก็ไม่สำเร็จกัมพูชาไม่ยอมรับว่าตัวเองยิงก่อนทางกัมพูชาก็ได้ยิงมารัวๆนะตอนนี้สถาณ์การก็ยังไม่สงบโรงเรียนเลยสั่งหยุดจนกว่าเหตุการจะปกติประชาชนต้องรอฟังข่าวอย่างต่อเนื่อง

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านแถบชายแดน

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านแถบชายแดน

# data[].attributes.body
มันเป็นเพียงวันปกติที่เราใช้ชีวิตกันอราบรื่นเหมือนดั่งสายน้ำที่ไหลผ่านหมู่บ้าน ฉันเปิดทีวีเครื่องเก่าดูข่าวเหมือแต่ในขณในขณะที่สองมือเอื้อมหยิบรีโมคข้างกาย เสียงระเบิดของทหารที่จู่ๆ ก็ปะทะกันขึ้นมาทำเอาฉันนั้นอกสั่นขวัญผวา มันเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่ฉันคอยหวาดกลัว มันเกิดขึ้นจริง เสียงมันดังไม่มีที่ท่าว่าจะหยุด หยุดเถิดฉันได้แต่ภาวนาในใจให้มันจบในเร็ววัน

ณัฐธิดา(โนห์)

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ลลิตา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ลลิตา)

# data[].attributes.body
ใในขณะที่หนูไปเรียนอยุ่ก็ได้ยินเสียงดังมากมาจากฝั่งชายแดนหนูรู้สึกกลัวมากเป็นเสียงที่ไม่อยากได้ยินเลยค่ะน่ากลัวมากเคยได้ยินเป็นครั้งแรกรู้สึกกลัวมาก

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(กฤตยา)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(กฤตยา)

# data[].attributes.body
วันหนึ่งจู่ๆมีเสียงระเบิดดังขึ้นสร้างความตกใจเป็นอย่างมากฉันรู้ได้ทันทีว่านั้นคือเสียงระเบิดวันนั้นครูได้สั่งให้นักเรียนนกลับบ้านทันที่และไปรอดูสถานการณ์ที่บ้าน

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน  (ธัญทิพย์)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน  (ธัญทิพย์)

# data[].attributes.body
วันเกิดเหตุคือวันไปเรียนตามปกตินั่งเรียนอยู่ดีๆจู่ๆก็มีเสียงปะทะกันดังขึ้นคุณครูเรียกให้ไปรวมตัวและปล่อยกลับบ้านเป็นเหตุการณ์ที่ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง ความรู้สึกตอนนั้นตีกันไปหมดทั้งกลัว เป็นห่วงครอบครัว ตายาย เพื่อน และเป็นเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นยังไงก็ตามแต่มันก็เกิดขึ้นแล้วหวังว่าจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก

# data[].attributes.headline
พลทหารชายแดน (ณัฐชา แสวงสุข) 

# data[].attributes.subject
พลทหารชายแดน (ณัฐชา แสวงสุข) 

# data[].attributes.body
การเป็นทหารนั้นเป็นอาชีพที่มีเกียรติ เขาไม่อยากมาทำร้ายประชาชนของประเทศเพื่อนบ้านหรอก เพราะว่ามันมีแต่ความสูญเสียความเจ็บปวด เขาก็อยากจะกลับบ้านไปหาคนที่เรารัก ไม่อยากถือปืนยิงกันเองหรอกครับ

# data[].attributes.headline
นังเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(อรอนงค์)

# data[].attributes.subject
นังเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(อรอนงค์)

# data[].attributes.body
เช้าวันหนึ่งฉันไปโรงเรียนปกติเหมือนทุกๆวันแต่วันนี้ในขณะที่ฉันเรียนอยู่กับได้ยินเสียง "ปัง!ปัง!"ที่ดังๆมากๆ ฉันก็ไม่ทราบว่าเสียงนั้นมันคือเสียงของอะไรกันแน่ จนทางโรงเรียนได้ประกาศ ฉันจึงได้ทราบว่านั้นคือเสียงระเบิดทำให้ฉันรู้สึกกลัวมากๆ

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมูบ้านชายแดน(กรกนก)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมูบ้านชายแดน(กรกนก)

# data[].attributes.body
วันพฤหัสบดีที่24กรกฎาคมฉันไปเรียนตามปกติจนกระทั้งเวลาประมาณ8โมงเช้ามีเสียงระเบิดดังขึ้นจากการปะทะชายแดนไทย-กัมพูชาทใให้ตื่นตกใจสำหรับฉันต้องการให้การเจรจาผ่านไปได้ด้วยดีและจบการปะทะให้เร็วที่สุด

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(ธัญชนก เอนกศรี)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(ธัญชนก เอนกศรี)

# data[].attributes.body
วันธรรมดาวันหนึ่ง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้น

มีชาวบ้านหลายคนถูกคร่าชีวิตทั้งที่เป็นบุคคลบริสุทธิ์

ต่างคนต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดด้วยความหวาดกลัวโดยที่ไม่รู้เลยว่าระเบิดจะมาลงถูกบ้านตนเองเมื่อไหร่ สงครามมีแต่ความสูญเสีย

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงกับหมู่บ้านชายแดน(อรจิรา มวลศรี)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงกับหมู่บ้านชายแดน(อรจิรา มวลศรี)

# data[].attributes.body
วันหนึ่งหนูอยู่ที่โรงเรียน ได้ยินเสียงปืน เสียงมันดังและน่ากลัวพอได้ทราบข่าวกับคุณครูว่ามีการปะทะกันจากทหารไทยและทหารกัมพูชาก็เลยรวมตัวกับเพื่อนในห้องและกลับบ้านด้วยความปลอดภัย ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกค่ะ

# data[].attributes.headline
ตัวเเทนยูเนสโก้[ศุภิศรา เครือวัลย์]

# data[].attributes.subject
ตัวเเทนยูเนสโก้[ศุภิศรา เครือวัลย์]

# data[].attributes.body
สำหรับหนูหนูคิดว่าการที่เกิดส่วครามไม่ด้มีผลดีทั้งสองฝ่ายจะมีการเจรจากันเเล้วเเต่ก็ไม่ลงรอยจนต้องใส่ตุวเเทนยูเนสโก้มาได้นับรู้ถึงคงามสาหัสที่ประเทศไทยต้องได้รับจากการเริ่วก่อนจากกำพูชา ทั้งโจมตีโรงพยาบาลมีปั้มน้ำมันทาบ้านเรือนประชากรก็ควรจบเรื่องราวในการก่อส่งครามเพราะอาจเกิดผลเสียมาขึ้นต่อทั้งสองฝ่ายทั้งทหานเเละประชากรในประเทศ

# data[].attributes.headline
นักเรียน​หญิง​ใน​หมู่บ้าน​ชายแดน(วันวิสา​ ยองใย)​วันนี้ฉันรู้สึก​ตกใจอย่างมากได้ยินเสียงระเบิดดังหลายรอบกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของครอบครัว

# data[].attributes.subject
นักเรียน​หญิง​ใน​หมู่บ้าน​ชายแดน(วันวิสา​ ยองใย)​วันนี้ฉันรู้สึก​ตกใจอย่างมากได้ยินเสียงระเบิดดังหลายรอบกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของครอบครัว

# data[].attributes.headline
พลทรหารชายแดน (วรเมธ)

# data[].attributes.subject
พลทรหารชายแดน (วรเมธ)

# data[].attributes.body
พลทหารชายแดน คือ ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่รักษาความปลอดภัยและป้องกันชายแดนของประเทศจากภัยคุกคามต่างๆ เช่น การบุกรุกของกลุ่มกบฏหรือกลุ่มโจรกำลัง

*หน้าที่ของพลทหารชายแดน*

1. *รักษาความปลอดภัยชายแดน*: รักษาความปลอดภัยและป้องกันชายแดนของประเทศจากภัยคุกคามต่างๆ

2. *ป้องกันการบุกรุก*: ป้องกันการบุกรุกของกลุ่มกบฏหรือกลุ่มโจรกำลัง

3. *ช่วยเหลือประชาชน*: ช่วยเหลือประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชายแดน

4. *รวบรวมข้อมูล*: รวบรวมข้อมูลและรายงานเกี่ยวกับสถานการณ์ในพื้นที่ชายแดน

*ความสำคัญของพลทหารชายแดน*

1. *ปกป้องประเทศ*: ปกป้องประเทศจากภัยคุกคามต่างๆ

2. *รักษาความปลอดภัย*: รักษาความปลอดภัยและป้องกันการบุกรุก

3. *ช่วยเหลือประชาชน*: ช่วยเหลือประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชายแดน

4. *สร้างความมั่นคง*: สร้างความมั่นคงและความปลอดภัยในพื้นที่ชายแดน

# data[].attributes.headline
นักเรียนชายในหมู่บ้านชายแดน (นพพล นามวิเศษ) 

# data[].attributes.subject
นักเรียนชายในหมู่บ้านชายแดน (นพพล นามวิเศษ) 

# data[].attributes.body
จากกรณีวันนี้ (24 ก.ค.) เสียงปืนสนั่น กัมพูชาเปิดฝ่ายยิงบริเวณฐานหมูป่า ตรงข้ามปราสาทตาเมือนธม 200 เมตร ต่อมามีรายงานเพิ่มเติมว่ากัมพูชาใช้จรวด BM-21 ยิงจากฐานยิงเขาแหลมห่างช่องจอมประมาณ 6 กิโลเมตร ตกใส่ปราสาทโดนตวล จ.ศรีสะเกษ

# data[].attributes.headline
พลทหารจากชายแดน(ปภาพินท์)

# data[].attributes.subject
พลทหารจากชายแดน(ปภาพินท์)

# data[].attributes.body
ผมไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเลยมีแต่การสูญเสียพ่อต้องเสียลูกเมียไปเหลือเขาเพียงคนเดียวตอนนี้ผมรู้สึกคิดถึงลูกคิดถึงเมียคิดถึงทุกคนที่บ้านอยากกอดทุกๆคนคิดถึงกับข้าวฝีมือแม่อยู่ที่นี่เวลากินข้าวแทบจะไม่มีเสียงปืนดังสนั่นเพื่อนๆผมต่างล้มตาย"จากชายแดนไกล ฝากหัวใจไปถึงเธอ

ที่นี่อาจมีเพียงเสียงลมกับแสงดาว แต่หัวใจผมมีเธอเสมอ

ขอให้เธอดูแลตัวเองให้ดี รอวันที่ผมได้กลับไปกอด"

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(นริศรา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(นริศรา)

# data[].attributes.body
วันนั้นเป็นวันที่หนูไปเรียนแล้วรู้สึกตื่นเต้น แต่กลับใด้ยินเสียงปืนดังมาก ซึ่งตอนนั้นหนูทำไรไม่ถูกตื่นตะหนก

# data[].attributes.headline
เด็กหญิงในหมู่บ้านชายแดน(เด็กหญิงปัณฑิตา ดวงสาม)

# data[].attributes.subject
เด็กหญิงในหมู่บ้านชายแดน(เด็กหญิงปัณฑิตา ดวงสาม)

# data[].attributes.body
ฉันเป็นเด็กคนหนึ่งที่อยู่ติดกับชายแดนไทยกับกัมพูชาได้ทำการรบกันซึ้งฉันไม่ได้อยากให้เกิดเหตุการอยากนี้ขึ้นเพราะไม่ว่าจะฝั่งไหนก็มีประชาชนคนอื่นต้องอพพยหนีกันทิ้งบ้านหรือสัตร์เลี้ยงไว้ฉันเห็นมีผู้คนเสียชีวิตจากเหตุการนี้อยู่มากไม่ว่าจะทหารหรือประชาชนก็ตามไม่ว่าจะฝั่งเราหรือเขาก็ตาม

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน(พรนภัส อุทธนา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน(พรนภัส อุทธนา)

# data[].attributes.body
ได้ยินเสียงปืนมาแต่ไกลๆแม่ก็โทรมาว่าเป็นยังไงบ้างตอนนี้ ทางชายแดนเค้ารบกัน ทำไมกัมพูชาต้องรบกับไทยด้วย ทำให้ประชาชนทั้งสองฝั่งต้องหนีเสียงปืนเสียงระเบิดอย่างชุลมุน❌รบกัน

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน(ปวีณา ใยนนท์)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน(ปวีณา ใยนนท์)

# data[].attributes.body
มีวันหนึ่งฉันได้ยินเสียงปืนอยู่ไกลๆเเม่รีบให้ฉันรีบหลบเพราะกลัวจะโดนลูกหลงเเต่ฉันไม่เข้าใจเพราะฉันไม่เคยอยู่ในเหตุการณ์เเบบนี้ซึ่งอยู่ไปซักพักได้ยินเสียงปืนแบบรุนเเรงขึ้นเรื่อยๆเเละต้องรีบอพยบโดยด่วน

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว(อนัญญา เห็นครบ)

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว(อนัญญา เห็นครบ)

# data[].attributes.body
ฉันเป็นนักท่องเที่ยวที่เข้ามาเที่ยวในประเทศทั้งสองฝ่ายคนในทั้งสองประเทศมีความมีน้ำใจเเละเมตตาฉันไม่อยากได้ยินข่าวที่หดหู่เเบบนี้ว่ามีการปะทะกันทางชายแดนเช่นนี้ฉันไม่อยากให้ประเทศพี่น้องที่อยู่ใกล้เคียงกันมีปัญหากันเเต่ไม่อยากให้มีการใส่ร้ายกัน

# data[].attributes.headline
ชีวิตใกล้ชายแดน (ปรียานุช แฮะประโคน)

# data[].attributes.subject
ชีวิตใกล้ชายแดน (ปรียานุช แฮะประโคน)

# data[].attributes.body
จากวันที่สะดุ้งตื่นเพราะเสียงแม่กลายเป็นวันที่สะดุ้งตื่นเพราะเสียงระเบิดจากชายแดนที่มีการปะทะกันระหว่างไทยกัมพูชา ไม่อยากให้มีการปะทะกันอย่างให้ใช้สันติวิธี กการรบกันมีแต่เสียกับเสีย ควรเคารพในอธิปไตยของกันและกัน

# data[].attributes.headline
พลทหารชายแดน(ไอยดา)

# data[].attributes.subject
พลทหารชายแดน(ไอยดา)

# data[].attributes.body
ฉันไม่ได้อยากจับปืนเพื่อฆ่าคน อยากให้ทั้งสองประเทศกลับมาเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน เพราะการเกิดสงครามมีแต่เสียกับเสีย ผู้คนหวาดกลัว เกิดการสูญเสีย อยากกลับบ้านไปดูแลครอบครัว ถึงแม้ฉันจะมาที่นี้เพื่อปกป้องประเทศแต่ฉันก็คิดถึงคนที่บ้าน อยากกลับบ้านแบบมีชีวิตเพื่อกลับไปหาครอบครัว

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายเเดน(ธีรภัทร์)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายเเดน(ธีรภัทร์)

# data[].attributes.body
วันนั้นคนในพื้นที่ตื่นตระหนกต่างพากันรีบเก็บข้าวของเตรียมตัวอพยพซึ่งก็ยังมีคนอยู่บ้านดูวัวเเละเฝ้าบ้านเพื่อมีคนมาขโมยของและติดตามข่าวสารเเบบใกล้ชิต

# data[].attributes.body
ต้องสละชีวิตไปสู่รบโดยที่ไม่ได้อยู่กับครอบครัวสละชีพและต้องทำหน้าที่ให้เป็นประโยชน์ต้องเข้มแข็งอดทนมีวินัยสละชีพเพื่อชาติไทย

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน (กัลยรัตน์)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน (กัลยรัตน์)

# data[].attributes.body
คนที่เติบโตในบ้านติดชายแดนมักมีความรู้สึกผูกพันกับถิ่นฐาน

แม้จะลำบาก แต่ก็ รักบ้านเพราะมีครอบครัว ชุมชน และวัฒนธรรมที่เป็นของตนเอง

# data[].attributes.headline
นักเรียนชายในหมู่บ้านชายแดน

# data[].attributes.subject
นักเรียนชายในหมู่บ้านชายแดน

# data[].attributes.body
วันนั้นเป็นวันที่ผมพึ่งไปโรงเรียนแต่กลับได้ยินเสียงปืนระเบิดน่ากลัวมากคุณครูเลยปล่อยนักเรียนกลับบ้านไปหาผู้ปกครองและเตรียมอพยพ(สุทธิภัทร)

# data[].attributes.headline
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ(ณัฐณิชา)

# data[].attributes.subject
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ(ณัฐณิชา)

# data[].attributes.body
เราจะหารือในการเจรจาเรื่องราวที่เกี่ยวข้องและแก้ไขของการเกิดเรื่องนี้ขึ้น เพื่อจะให้ระหว่างประเทศทั้งสองฝ่ายยุติการลงมือเพื่อให้สองฝ่ายมีความสามัคคีกัน

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ขวัญจิรา ได้พร้อม)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ขวัญจิรา ได้พร้อม)

# data[].attributes.body
เวลาได้ยิงเสียงปืนใหญ่รู้สึกกลัวและตื่นตระหนกมากทำอะไรไม่ถูกเพราะว่าเสียงปืนใหญ่ดังมากๆ

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(ศศิพิมพ์)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(ศศิพิมพ์)

# data[].attributes.body
เมื่อมีการรบกันระหว่างกัมพูชากับไทยใกล้ชายแดน มีทหารขับรถอยู่ทั่วหมู่บ้านเพราะเป็นจุดว่างปืน ผู้คนไม่ได้ตื่นตระหนก ทหารก็คุยหัวเราะตามปกติจนดูไม่มีอะไรหน้ากลัว ชาวบ้านก็คอยเหลือทหารตลอด จนสิ้นเสียงปืน

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(พลอยไพลิน )

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(พลอยไพลิน )

# data[].attributes.body
วันหนึ่งหนูดีใจที่สุดที่ได้ไปโรงเรียนแต่หนูได้ยินเสียงปืนดังมากหนูกลัวที่สุดเลยวิ่งลงไปจากอาคารเรียนกลัวที่สุดเลยไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกินขึ้นอีกครั้งค่ะ

# data[].attributes.headline
นักเรียนชายในหมู่บ้านชายแดน

# data[].attributes.subject
นักเรียนชายในหมู่บ้านชายแดน

# data[].attributes.body
(สิรภพ)

เช้าวันสดใสไปเรียนปกติแต่กลับได้ยิน

เสียงปืนเสียงระเบิดดังมาก

ทำให้พวกเราต้องกลับบ้านมาหาผู้ปกครองแต่เสียงปืนก็ดังขึ้นเรื่อยๆพวกเราก็ต้องอพยพหนี

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว

# data[].attributes.body
อยากไปเที่ยวปราสาทให้ได้ทุกที่เลยเพราะมันมีความสวยงามและมีประวัติมากมายและะไปสืบว่าใครเป็นคนก็ตั้งสถานที่นี้และะก็ตั้งสถานที่นี้เมื่อไหร่ (จารินี)

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน (พิมพ์ทอง) เป็นวันหนึ่งที่หนูรู้สึกดีใจที่ได้ไปเรียนเเต่กลับได้ยินเสียงระเบิดดังมากหนูไม่คิดว่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่น่ากลัวเเบบนี้เเละไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน (พิมพ์ทอง) เป็นวันหนึ่งที่หนูรู้สึกดีใจที่ได้ไปเรียนเเต่กลับได้ยินเสียงระเบิดดังมากหนูไม่คิดว่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่น่ากลัวเเบบนี้เเละไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก

# data[].attributes.headline
นักข่าวภาพสนาม (พีรพัฒน์)

# data[].attributes.subject
นักข่าวภาพสนาม (พีรพัฒน์)

# data[].attributes.body
ในวันเเรกที่มีการเกิดสงครามกันระหว่างสองประเทศผมได้ตามติดชายเเดนเพื่อส่งข่าวที่เกิดตามชายเเดน

# data[].attributes.headline
นักเรียนในหมู่บ้านชายแดน(อนัญญา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนในหมู่บ้านชายแดน(อนัญญา)

# data[].attributes.body
ตอนแรกหนูอยู่โรงเรียนแล้วตอนทำความสะอาดเราได้ยินเสียงระเบิดดังมากตอนกลับบ้านมาได้ยินเสียงดังดังมากตอนนั้นแม่ก็ไม่อยู่หนูก็เลยโทรหาแม่ว่าแม่ปลอดภัยหรือเปล่าแต่หนูก็ดีใจที่ไม่มีใครเป็นอะไรเขมรกับไทยไม่ค่อยเข้าใจกัน

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ณัฎฐา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(ณัฎฐา)

# data[].attributes.body
ครั้งหนึ่งฉันได้ยินเสียงปืนไกลฉันและเพื่อนได้ยินเสียงดังมาก และฉันได้ยินเสียงประชาสัมพันธ์ให้มารวมตัวกันและครูประกาศให้กลับบ้านไปหาผู้ปกครอง และได้พากันเตรียมตัวอพยพ

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(พิฌามล)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(พิฌามล)

# data[].attributes.body
วันหนึ่งหนูได้ไปโรงเรียนหนูกำลังกวาดหอประชุมอยู่หลังจากนั้นหนูก็ได้ยิ้นเสียงระเบิดมาแต่ไกลคุณครูก็ให้รีบวิ่งไปที่โดมหนูตกใจเป็นอย่างมากเพราะไม่เคยเจอเหตุการแบบนี้มาก่อน

# data[].attributes.headline
นักข่าวภาคสนาม(นภัสสร)

# data[].attributes.subject
นักข่าวภาคสนาม(นภัสสร)

# data[].attributes.body
ฉันจะคอยรายงานความคืบหน้าของสถานการณ์ความตึงเครียดระหว่างประเทศไทย-กัมพูชา เพื่อให้น้องทุกคนได้รับทราบและเตรียมความพร้อมที่จะรับมือทุกเวลา

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านจากชายแดน(เบญจวรรณ)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านจากชายแดน(เบญจวรรณ)

# data[].attributes.body
ฉันอยู่บ้านใกล้กับชายแดนที่ไทย-เขมร รบกันฉันได้ยินเสียงปืนดังมากขึ้นเรื่อยๆแม่จึงให้ฉันเก็บเสื้อผ้าเพื่อที่จะย้ายไปอยู่ที่ที่ปลอดภัยและไกลจากชายแดน

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(ด.ช.ธนกฤต จันทร์ฝอย)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(ด.ช.ธนกฤต จันทร์ฝอย)

# data[].attributes.body
ต้องมีสติและไม่ตื่นตะหนกจนเกินไปและต้องเตรียมตัวรับมือกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่และต้องเตรียมตัวอพยพอย่างรวดเร็วและต้องอพยพไปในที่ที่ปลอดภัยเสมอและต้องติดตามข่าวสารจากทหารเป็นต้นไป

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว(ด.ญ.วรรัตน์  คะสา)

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว(ด.ญ.วรรัตน์  คะสา)

# data[].attributes.body
อยากไปเที่ยวปราสาททุกๆที่เพื่อได้ศึกษาประวัติศาสตร์และศึกษาเรื่องราวความเป็นมาของแต่ละปราสาท

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว (กัญญาณัฐ)

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว (กัญญาณัฐ)

# data[].attributes.body
ฉันอยากไปศึกษาท่องเที่ยวที่ปราสาทตาเมือนธม เพราะฉันยังไม่เคยได้ไป ฉันว่าจะไปเเต่ดันเกิดเหตุปะทะกันระหว่างประเทศขึ้นก่อน ในนามนักท่องเที่ยวฉันรู้สึกว่าไม่อยากให้เหตุการเเบบนี้เกิดขึ้น อยากให้ทั้งสองประเทศมีความเข้าใจกัน จำมือกัน เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ประชากรเเละที่อยู่อาศัยห้างสรรรพสินค้าในประเทศของทั้งสองฝ่ายเสียหายเป็นจำนวนมาก

ด.ญ.กัญญาณัฐ สงด้วง เลขที่11

# data[].attributes.headline
เด็กหญิงในชายเเดน(ด.ญฐิติรัตน์ เสนจันตะ)

# data[].attributes.subject
เด็กหญิงในชายเเดน(ด.ญฐิติรัตน์ เสนจันตะ)

# data[].attributes.body
วันหนึ่งของวันที่สดใสฉันได้ยินเสียงปืนใหญ่มันดังมากซึ่งไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลยทั้งน่ากลัวทั้งอพยพออกจากบ้าน

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(ขวัญจิรา)

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(ขวัญจิรา)

# data[].attributes.body
พ่อแม่เคยบอกฉันว่าไทยกับกัมพูชาเคยเป็นมิตรกัน แต่กัมพูชาอยากได้แผ่นดินไทยจึงทำให้เกิดสงคราม

# data[].attributes.headline
นักข่าวภาคสนาม(ด.ญ.พัชรพร ม่วงศรี)

# data[].attributes.subject
นักข่าวภาคสนาม(ด.ญ.พัชรพร ม่วงศรี)

# data[].attributes.body
ผมได้ไปถ่ายภาพมาเห็นชาวบ้านบาดเจ็บกันมากมายเห็นเด็กตัวเล็กๆที่ถูกหามส่งโรงพยาบาลบ้านโดนระเบิด

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน(ณรงค์ฤทธิ์ )

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน(ณรงค์ฤทธิ์ )

# data[].attributes.body
ต้องเตรียมตัวตลอดเวลามีความระมัดระวังต้องมีสติเตรียมอบพบเมื่อได้ยินเสียงคือเราต้องพร้อมอบพบทันที

เพื่อความปลอดภัยของตัวเราและครอบครัว

# data[].attributes.headline
สร้างกำแพงกันทั้งสองประเทศตรงชายแดนเหมือนกับกำแพงเมืองจีนจะได้ไม่มีปัญหากันเขมรจะเคลมทุกอย่าง

# data[].attributes.subject
สร้างกำแพงกันทั้งสองประเทศตรงชายแดนเหมือนกับกำแพงเมืองจีนจะได้ไม่มีปัญหากันเขมรจะเคลมทุกอย่าง

# data[].attributes.body
พลทหารชายแดน นพรัตน์ ตรงสูญดี

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน(ณัฐชญา)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายเเดน(ณัฐชญา)

# data[].attributes.body
ต้องอพยพออกจากพื้นที่ ทำให้ต้องหยุดเรียนเป็นเวลานาน ไม่อยากให้เกิดการปะทะกัน เรายังอยากมีเพื่อนอยู่ประเทศเพื่อนบ้าน ไม่อยากให้มองประเทศเพื่อนบ้านไม่ดี

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว(ษมาภรณ์ มุ่งมี)

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว(ษมาภรณ์ มุ่งมี)

# data[].attributes.body
ผมอยากไปท่องเที่ยวที่ปราสาทต่างๆโดยไม่ต้องระแวงว่าจะเกิดการปะทะกันรึป่าว ผมแค่อยากไปเที่ยวให้มีความสุขและไม่ต้องกังลเรื่องใดๆ

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว

# data[].attributes.body
ฉันอยากไปเขาพระวิหารเพื่อชม ทำให้เกิดการได้ยินเสียงระเบิดเกิดขึ้น ทำให้นักท่องเที่ยวตกใจ กลัว จึงหาที่หลบที่ปลอดภัย ทำให้ทุกคนแตกตื่นกันเป็นอย่างมาก

(ณัฐพร ศรีเวศ ม.3/1 เลขที่16)

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน

# data[].attributes.body
พ่อแม่เคยบอกฉันว่าไทยกับกัมพูชาเคยเป็นมิตรกัน แต่กัมพูชาอยากได้แผ่นดินไทยทำให้เกิดสงครามไทยกัมพูชา

ด.ญ.ขวัญจิรา มณีศรี

# data[].attributes.headline
เสียงจากชายแดน

# data[].attributes.subject
เสียงจากชายแดน

# data[].attributes.body
นักเรียนใกล้ชายแดน

ในทุกๆวันผมได้ยินเสียงปืนดังตลอดทั้งวัน

ผมไม่อยากให้เกิดการรบกับกันเพราะมันมีแต่การสูญเสียหลายๆครอบครัวที่อยู่ใกล้ชายแดนก็โดนระเบิดลงจนเกิดความเสียหายอย่างหนัก

ผมอยากมีทั้งสองประเทศจับมือกันและอยู่กันอย่างสงบสุข

~~~ด.ช.พงศกร ฝูงใหญ่~~~

# data[].attributes.headline
นักข่าวภาคสนาม(โชติกา)

# data[].attributes.subject
นักข่าวภาคสนาม(โชติกา)

# data[].attributes.body
จะได้คอยรายงานความคืบหน้าให้พี่น้องประชาชนได้รับข่าวสารต่างๆหาข่าวที่เป็นจริงโดยไม่ให้พี่น้องชาวไทยตระหนกตกใจกับข่าวที่เป็นจริงเเละไม่เป็นจริง

# data[].attributes.headline
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(พิรมล)

# data[].attributes.subject
นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน(พิรมล)

# data[].attributes.body
วันหนึ่งหนูอยู่ที่โรงเรียน ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น เสียงมันดังและน่ากลัวมาก ได้ทราบข่าวจากคุณครูว่ามีการปะทะกันจากทหารไทยและทหารกัมพูชาได้แต่รวมตัวอยู่กับเพื่อนๆ และกลับบ้าน เพื่อความปลอดภัย ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ค่ะ แล้วก็ไม่อยากให้ฝั่งกัมพูชาและฝั่งไทยผิดใจกัน

# data[].attributes.headline
นักท่องเที่ยว ที่ชายแดนมีการรบกัน นักท่องเที่ยวจึงไม่กล้าไปเที่ยวเพราะกลัวโดนลูกหลง ถึงเราไม่สามารถไปเที่ยวได้แต่เราสามารถนำอาหารและน้ำไปบริจาคให้ทหารที่อยู่แนวหน้าได้

# data[].attributes.subject
นักท่องเที่ยว ที่ชายแดนมีการรบกัน นักท่องเที่ยวจึงไม่กล้าไปเที่ยวเพราะกลัวโดนลูกหลง ถึงเราไม่สามารถไปเที่ยวได้แต่เราสามารถนำอาหารและน้ำไปบริจาคให้ทหารที่อยู่แนวหน้าได้

# data[].attributes.body
ด.ช จิรชัย สุดใสดี

# data[].attributes.headline
นักข่าวภาคสนาม

# data[].attributes.subject
นักข่าวภาคสนาม

# data[].attributes.body
ผมได้ไปถ่ายภาพมาเห็นชาวบ้านบาดเจ็บกันมากมายเห็นเด็กตัวเล็กๆที่ถูกหามส่งโรงพยาบาลบ้านโดนระเบิด

ด.ญ.พัชรพร ม่วงศรี

# data[].attributes.headline
ชาวบ้านชายแดน

# data[].attributes.subject
ชาวบ้านชายแดน

# data[].attributes.body
ต้องเตรียมตัวตลอดเวลามีความระมัดระวังต้องมีสติเตรียมอบพบเมื่อได้ยินเสียงคือเราต้องพร้อมอบพบทันที

เพื่อความปลอดภัยของตัวเราและครอบครัว

# data[].attributes.body
🧑‍✈️ 1. พลทหารชายแดน

“ผมไม่ได้อยากจับปืน ผมอยากกลับบ้านไปกอดแม่เหมือนทุกคน ผมเฝ้าชายแดนด้วยใจ ไม่ใช่ความเกลียด ผมอยากเห็นคนไทยกับกัมพูชาเป็นเพื่อนบ้านที่ไม่ต้องมีรั้วลวดหนาม”

👧 2. นักเรียนหญิงในหมู่บ้านชายแดน

“บางวันฉันได้ยินเสียงปืนไกล ๆ แม่ก็บอกให้รีบหลบ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ใหญ่ต้องทะเลาะกัน ฉันอยากมีเพื่อนที่อยู่ฝั่งกัมพูชา อยากเรียนรู้กัน ไม่ใช่กลัวกัน”

🧓 3. ชาวบ้านชายแดน

“ตอนเด็ก ๆ พ่อแม่เล่าว่า คนไทยกับเขมรเคยแลกของกันตรงลานเขาพระวิหาร ทุกวันนี้พอได้ยินเสียงดัง ๆ ก็ต้องหลบ ไม่อยากให้หลานโตมาแบบกลัวสงครามอีกแล้ว”

📚 4. นักประวัติศาสตร์

“ประวัติศาสตร์คือกระจกสะท้อนอดีต แต่เราต้องใช้ใจมองกระจกบานนี้ด้วย ไม่ใช่เลือกจำแต่ความเจ็บปวด แต่ควรจำเพื่อไม่ทำซ้ำ ผมอยากเห็นหอประวัติศาสตร์ชายแดน ที่เราเรียนรู้ร่วมกันได้ทั้งสองประเทศ”

📸 5. นักข่าวภาคสนาม

“ผมรายงานข่าวจากแนวชายแดนมา 2 ปี ผมเห็นทั้งน้ำตา ความกลัว และความหวังในดวงตาของเด็ก ๆ พรมแดนไม่ควรเป็นรอยแผลของประเทศ แต่ควรเป็นสะพานของความเข้าใจ”

🧑‍🎓 6. ผู้แทนนักเรียนเยาวชนไทย

“พวกเรารุ่นใหม่ไม่อยากได้คำว่า 'ศัตรู' เราอยากได้คำว่า 'เพื่อนบ้าน' เราอยากให้มีโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนไทย-กัมพูชา เพื่อเข้าใจกันและกันมากขึ้น”

🧑‍🏫 7. ครูโรงเรียนชายแดน

“บางวันฉันสอนนักเรียนท่ามกลางเสียงหวอเตือนภัย ความรู้ช่วยให้นักเรียนมีอนาคต แต่สันติภาพเท่านั้นที่ทำให้อนาคตเป็นจริงได้”

🕊️ 8. ตัวแทนยูเนสโก (UNESCO)

“เขาพระวิหารไม่ควรเป็นจุดปะทะ แต่ควรเป็นจุดร่วมของวัฒนธรรมและสันติภาพ เราอยากเห็นนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกมายืนตรงนั้นโดยไม่ต้องหวาดกลัว”

🧳 9. นักท่องเที่ยว

“ฉันอยากไปเขาพระวิหารเพื่อชมศิลปะและธรรมชาติ ไม่ใช่เพื่อเห็นทหารเฝ้าชายแดน ขอให้ที่นี่กลายเป็นมรดกทางใจร่วมกัน ไม่ใช่แค่ของใครคนใดคนหนึ่ง”

🧑‍💼 10. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ

“เราไม่มีใครชนะในสงครามมีแต่เจ็บด้วยกันทั้งสองฝ่าย การเจรจาและความร่วมมือทางวัฒนธรรม คือหนทางเดียวที่นำพาสันติภาพที่แท้จริง”