# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stephen Hawking był jednym z najbardziej rozpoznawalnych naukowców w historii ludzkości. Przed nim media więcej uwagi poświęcały tylko Einsteinowi. W środę nad ranem w wieku 76 lat zmarł genialny naukowiec, który nie stronił od zabawy i - jeśli wierzyć jednej z jego biografii - potrafił się odgryźć. Wieść głosi, że miał w zwyczaju intencjonalnie przejeżdżać wózkiem po palcach u stóp irytujących go rozmówców.

Choć zdecydowana większość rozważań Hawkinga jest nie do pojęcia dla przeciętnego zjadacza chleba, potrafił formułować zrozumiałe i jednocześnie odważne tezy, czasem przecząc swoim wcześniejszym wywodom.

Powiedzieć o nim optymista, to duże nadużycie. To Hawking w ostatnich latach życia przekonywał, że ludzkość może obrać jedną z dwóch dróg - do katastrofy i wyginięcia, lub do gwiazd i kolonizacji innych planet. To on dowodził, że jeśli istnieją we Wszechświecie inne formy życia, a on sam w to wierzył, obejdziemy ich tyle, co człowieka obchodzi bakteria. Jednak wiedział, jak przekuć swoją chorobę w znak rozpoznawalny i jak bawić się, ucząc.

Stephen Hawking nie żyje
Był najdłużej żyjącym pacjentem ze zdiagnozowanym stwardnieniem zanikowym bocznym (ALS), zwanym również od nazwiska słynnego amerykańskiego baseballisty, chorobą Lou Gehriga. Choroba ta atakuje gównie mężczyzn pomiędzy 50, a 60 rokiem życia, o wiele rzadziej występuje u młodych. Jednak zazwyczaj od postawienia diagnozy do śmierci pacjenta upływa zaledwie kilka lat.

Choroba ta u Hawkinga miała jednak przebieg tak nieszablonowy, jak jego niezwykły umysł. U genialnego naukowca ALS zdiagnozowano gdy miał zaledwie 21 lat. Nie dawano mu wtedy większych szans mówiąc, że ma przed sobą 2-3 lata życia. Tym bardziej zaskakuje, że od tego czasu przeżył ponad pół wieku.

Genialny umysł uwięziony w sparaliżowanym ciele
Początkowo Stephen Hawking załamał się po diagnozie - wpadł w depresję i zmagał się z problemem alkoholowym. Jednak po latach podczas rozmowy w programie „Bezludna wyspa" na antenie brytyjskiego BBC stwierdził, że choroba nie była wcale najgorszą rzeczą, która mogła mu się przydarzyć Zasugerował kiedyś, że wcale nie jest mu tak źle w jego zamkniętym świecie:

Miałem szczęście w nieszczęściu, choroba pozbawiła mnie możliwości ruchu, lecz nie odcięła od dwóch głównych przyjemności życia: fizyki i muzyki.

Dodatkowo podczas spotkania z Jane Fondą przyznał, że „choroba uwolniła go od uczenia studentów", co pozwalało mu cały swój czas poświęcać na rozważania naukowe.

Ciągle nowe teorie
Pomimo, że od 1974 r. nie był już w stanie samodzielnie wstać z łóżka, a w 1985 r. z powodu zapalenia płuc i koniecznej w związku z tym tracheotomii, stracił całkowicie mowę i ze światem porozumiewał się wyłącznie za pomocą syntezatora mowy, cały czas oddany był pracy naukowej.

Stworzył wiele teorii naukowych, w tym takich, które sam później obalał, uznając swoje wcześniejsze rozumowanie za błędne.

Wszechświat miał swój początek, a czarne dziury muszą zniknąć
Na przełomie lat 60. i 70. XX w. we współpracy z Rogerem Penrosem dowodził, że zgodnie z uznaną przez świat nauki teorią Einsteina Wszechświat musiał mieć swój początek. Co z kolei prowadziło do tego, że musiał istnieć taki moment, w którym materia miała nieskończoną gęstość, a czasoprzestrzeń nieskończoną krzywiznę. W takim punkcie nie mogły obowiązywać żadne ze znanych nam praw fizyki. Zagadnienia te tłumaczył w sposób przystępny dla czytelnika na łamach "Gazety Wyborczej" Piotr Cieśliński.

Później dowodził, że czarne dziury nie mogą istnieć wiecznie, ponieważ nieustannie parują. A to oznacza, że z czasem muszą zniknąć.

Stephen Hawking zmienia poglądy
Nikt nie jest nieomylny i dlatego też ma prawo zmieniać swoje poglądy. Tak właśnie było w przypadku Stephena Hawkinga, który wiele lat po ogłoszeniu swoich teorii odnośnie początku Wszechświata i parowania czarnych dziur stwierdził, że musiało jednak być inaczej.

Hawking uznał, że Wszechświat nie mógł mieć swojego początku w punkcie zwanym osobliwością. Doszedł do wniosku, że Wielki Wybuch nie stanowił żadnej cezury i nie był niczym wyjątkowym. Uznał wręcz, że Wszechświat zbudowany jest jak wąż, który przez cały czas zjada swój własny ogon i dlatego też nie mógł mieć żadnego początku.

Zmienił również pogląd odnośnie czarnych dziur. Stwierdził, że niemożliwe jest, by wszystko, co wpada do czarnej dziury, znikało raz na zawsze w momencie jej wyparowania. Jego nowa teoria, głosząca, że informacja o tym co wpada do czarnej dziury zostaje zapisana na jej powierzchni w postaci wzoru holograficznego, który powoli i stopniowo ucieka, zgodna jest z jedną z teorii mechaniki kwantowej mówiącą, że informacja w żaden sposób nie znika we Wszechświecie.

W ten sposób rozwiązał paradoks, do którego sam wcześniej doprowadził.

Uwaga na sztuczną inteligencję, zdaniem Hawkinga ona nas zniszczy
Jednym z głównych problemów zdaniem Hawkinga jest to, kto może kontrolować sztuczną inteligencję. Doszedł przy tym do wniosku, że w przyszłości może nastąpić taki moment, w którym całkowicie utracimy kontrolę nad sztuczną inteligencją. Taka utrata kontroli mogłaby jego zdaniem doprowadzić do końca rodzaju ludzkiego, o czym mówił w jednym z wywiadów udzielonych stacji BBC.

Podróże w czasie
Hawking czekał również na przybycie podróżujących w czasie. W tym celu napisał on szereg zaproszeń z dokładnym adresem i datą na swoje przyjęcie i zakleił w kopertach, które jak uważał, powinny przetrwać wiele lat. Liczył, że znajdą je kiedyś budowniczowie wehikułów czasu i zdecydują się przybyć na tak niecodzienne przyjęcie.

O przyjęciu wiedzieli tylko najbliżsi z otoczenia naukowca. Jednak okazało się, że pomimo iż genialny fizyk czekał w sali z szampanem i transparentem powitalnym, na przyjęcie nikt nie przybył.

Krótka historia czasu
Pomimo swojej choroby, która sprawiała mu kłopoty zarówno w poruszaniu się, jak również w komunikowaniu ze światem, Hawking brał czynny udział w życiu naukowym i medialnym. Udzielał wywiadów, pojawiał się na ekranach. Fani serialu Star Trek Next Generation mogli obejrzeć odcinek, w którym Stephen Hawking pojawił się w roli swojego własnego hologramu grającego w pokera.

Jednym z największych osiągnięć Hawkinga na rynku popkultury było wydanie przez niego w 1988 r. książki pt. „Krótka historia czasu", w której starał się czytelnikom przybliżyć współczesną astronomię, fizykę i kosmologię. Książka ta niespodziewanie stała się światowym bestsellerem i pomimo, że jak twierdzą biografowie Hawkinga na podstawie własnych badań, czytelnicy docierali średnio do 29. strony, w ciągu 20 lat od premiery rozeszła się w ponad 10 mln egzemplarzy.

Nie wkurzaj mnie, bo przejadę ci po stopach
W biografii Hawkinga autorstwa Kitty Ferguson przeczytać możemy, że gdy ktoś Hawkinga zdenerwował lub mu podpadł, geniusz zwykł w takich sytuacjach przejeżdżać swoim wózkiem po palcach u stóp tych osób. Dodać należy, że autorka nie była w stanie zweryfikować, czy to tylko plotka czy prawdziwa informacja.

Jeśli jest prawdą, pokazuje, że genialny umysł w sparaliżowanym ciele miał także typowo ludzkie oblicze. Na zawsze zapisał się w kartach historii.

Jeśli ktoś czuje się na siłach, może spróbować zmierzyć się z pracą doktorską Stephena Hawkinga, którą znajdzie tutaj. Została po raz pierwszy udostępniona w październiku zeszłego roku.

# data[].attributes.attachment_link.title
Za to go zapamiętamy. Teorie i odkrycia Stephena Hawkinga, które powinieneś znać

# data[].attributes.attachment_link.description
Stephen Hawking był jednym z najbardziej rozpoznawalnych naukowców w historii ludzkości. Przed nim media więcej uwagi poświęcały tylko Einsteinowi. W środę nad ranem w wieku 76 lat zmarł genialny naukowiec, który nie stronił od zabawy i - jeśli wierzyć jednej z jego biografii - potrafił się odgryźć.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak brzmiały ostatnie słowa Stephena Hawkinga? To odmieni losy nauki! | Viva.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Tuż przed śmiercią Stephen Hawking wraz ze współautorem, Thomasem Hertogiem, wysłał do publikacji swój ostatni artykuł. O czym?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
- Nie musiałem dawać wykładów, prowadzić zajęć czy siedzieć na nudnych spotkaniach. Mogłem całkowicie poświęcić się badaniom - mówił Stephen Hawking, tłumacząc, co dobrego wynikło z jego choroby, która ostatecznie doprowadziła do jego śmierci. Mając ten dodatkowy czas, poświęcił się głównie mechanice kwantowej i astrofizyce. Stworzył między innymi koncept "czasu urojonego", który może być tym, na którym tak naprawdę opiera się Wszechświat.

Zmarły właśnie Hawking był jednym z najlepiej rozpoznawalnych naukowców. - Być może nawet byłem najlepiej znanym. To po części z tego powodu, że poza Einsteinem naukowcy nie są szeroko rozpoznawalni jak gwiazdy rocka i po części z tego powodu, iż pasowałem do stereotypu niepełnosprawnego geniusza - mówił na swój temat brytyjski profesor.

Swoją rozpoznawalność Hawking w znacznej mierze zawdzięczał próbom objaśniania bardzo skomplikowanych konceptów naukowych w prosty sposób, przystępny dla przeciętnego człowieka.

Skomplikowana nauka dla prostego człowieka

Brytyjczyk gwałtownie zyskał międzynarodową sławę w 1988 roku za sprawą książki "Krótka historia czasu". Jest ona próbą wyjaśnienia bardzo skomplikowanych koncepcji fizyki i astrofizyki w przystępny sposób. Sam Hawking mówił, że jego celem było napisać książkę, która będzie się sprzedawała w kioskach na lotniskach. - Żeby się upewnić, że jest zrozumiała, testowałem ją na swoich pielęgniarkach. Wydaje mi się, że zrozumiały większość - mówił naukowiec.

W pierwszej wersji książki miało być dużo skomplikowanych równań i wzorów, ale wydawca zdołał przekonać Hawkinga, aby je wszystkie usunął, bo inaczej przeciętny czytelnik odłoży ją na półkę. Później naukowiec był dumny z tego, że udało mu się ograniczyć ich liczbę do zaledwie jednego, dość sławnego, czyli E=MC2.

Hawking mówił, że zaczął pisać książkę, aby móc się podzielić swoją ekscytacją wywołaną najnowszymi odkryciami w astrofizyce. Udało mu się to dobrze, bowiem niespodziewanie "Krótka historia czasu" stała się wielkim sukcesem i przez 237 dni była na liście bestsellerów "Sunday Times".

Nie tylko książka

Choć powszechną sławę Hawking zdobył dzięki "Krótkiej historii czasu", to wcześniej był już dobrze znany w kręgach naukowych. Carl Sagan, słynny amerykański naukowiec i popularyzator nauki, tak opisywał pierwsze spotkanie z Brytyjczykiem w 1974 roku, kiedy przypadkiem wszedł do złej sali na konferencji naukowej w Londynie. - Zorientowałem się, że oglądam starożytną ceremonię, przyjęcie nowych członków do Royal Society, jednej z najstarszych organizacji naukowych na świecie. W pierwszym rzędzie był młody człowiek na wózku, który bardzo powoli wpisywał swoje imię do starej księgi, na której pierwszych stronach był podpis Isaaca Newtona. Hawking już wówczas był legendą - opisywał Sagan.

Młody wówczas naukowiec był już znany z powodu swoich prac między innymi nad teorią próbującą wyjaśnić aspekty działania czarnych dziur. W 1973 roku ukazała się jego książka na ten temat, ale była publikacją typowo naukową, która nie rozbudziła powszechnego zainteresowania. Zyskał jednak rozpoznawalność i uznanie w środowisku naukowym

Później koncentrował się na mechanice kwantowej, która może dać wytłumaczenie tego, jak właściwie działa Wszechświat. Starał się ją połączyć z klasyczną teorią Einsteina. Stworzył między innymi koncept tak zwanego "czasu urojonego", mającego być połączeniem czasu, tak jak pojmujemy go tradycyjnie, oraz czasu ze świata mechaniki kwantowej, według którego tak naprawdę działa Wszechświat - To może brzmieć jak science fiction, ale to prawdziwa koncepcja naukowa - mówił Hawking.

- Możemy sobie wyobrazić czas jako poziomą linię. Po lewej stronie jest przeszłość, po prawej przyszłość. Jest jednak w tym układzie inny rodzaj czasu. Biegnie w pionie. To jest tak zwany czas urojony, bo nie doświadczamy go normalnie, jednak w pewnym sensie jest tak samo normalny - tłumaczył naukowiec.

Wiele czasu poświęcił też szukaniu odpowiedzi na pytanie, jak powstał Wszechświat, co było na początku, co będzie dalej i jak w ogóle połączona jest przestrzeń oraz czas. Wraz z Jamesem Hartle'em stworzył między innymi teorię, iż tak naprawdę nie da się określić jednego momentu, kiedy nastąpił Wielki Wybuch i wszystko się zaczęło. Wcześniej miał być jednością czasu i przestrzeni, więc nie miał jasno określonych granic.

Na jednym z wykładów stwierdził, że chciałby móc wytłumaczyć wszystko, jednak przyznał, że teoria pozwalająca opisać przeszłość Wszechświata i przewidzieć jego przyszłość nie jest możliwa do stworzenia.

Naukowy celebryta

Z racji na osiągnięcia naukowe i dużą rozpoznawalność często występował publicznie nie tylko podczas wydarzeń naukowych. Dał tysiące wykładów, spotykał się z prezydentami i innymi najważniejszymi osobami świata. Ostrzegał przed możliwymi negatywnymi skutkami rozwoju sztucznej inteligencji oraz robotów. Przekonywał, że ludzkość musi znaleźć inne miejsce do życia poza Ziemią, ponieważ nie będzie w stanie na niej przetrwać w nieskończoność.

Stał się swoistym naukowym celebrytą. Pojawiał się też w popkulturze, choćby w animowanych filmach: "Simpsonowie", "Futurama" czy klasycznych serialach -"Star Treku" i "Teorii Wielkiego Podrywu". Jego charakterystyczny głos z syntezatora stał się częścią piosenki "Keep Talking" zespołu Pink Floyd.

Choć kiedy zdiagnozowano jego chorobę, wpadł w depresję i chciał porzucić naukę, to ostatecznie stwierdził, iż miał "spełnione i satysfakcjonujące życie".

- Uważam, że niepełnosprawni powinni koncentrować się na rzeczach, które mogą robić pomimo swoich ograniczeń i nie żałować tego, czego nie mogą robić - napisał w swoich wspomnieniach. - To był wspaniały czas, aby żyć i zajmować się fizyką teoretyczną. Jestem szczęśliwy, że dodałem coś od siebie do naszego zrozumienia Wszechświata - dodał.

Autor: mk / Źródło: Reuters, tvn24.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Chciał wytłumaczyć wszystko. Swoje książki testował na pielęgniarkach

# data[].attributes.attachment_link.description
Zmarły właśnie Hawking był jednym z najlepiej rozpoznawalnych naukowców. - Być może nawet byłem najlepiej znanym. To po części z tego powodu, że poza Einsteinem naukowcy nie są szeroko rozpoznawalni jak gwiazdy rocka i po części z tego powodu, iż pasowałem do stereotypu niepełnosprawnego geniusza - mówił na swój temat brytyjski profesor.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dokument przedstawiający pogląd fizyka, napisany wraz z Thomasem Hertogiem z Uniwersytetu Leuven, został opublikowany przez Journal of High Energy Physics. Publikację ogłosił Uniwersytet Cambridge, w którym pracował Hawking.

Inflacja kosmologiczna

Naukowcy wierzą, że nasz wszechświat powstał wraz z Wielkim Wybuchem, po którym nastąpił niewyobrażalnie szybki rozwój, tzw. inflacja kosmologiczna. W naszym obserwowalnym wszechświecie, proces ten skończył się dawno temu.

Niektóre pomysły dotyczące inflacji kosmologicznej mówią jednak, że proces nie zatrzymuje się i trwa w innych regionach kosmosu na zawsze. Ta wieczna inflacja wytwarza "wieloświat", czyli zbiór wszechświatów "kieszonkowych", wśród których nasz... jest zaledwie jednym z wielu - pisze "The Times".

Może być nieskończenie wiele takich wszechświatów. A jeśli one różnią się od siebie, to jak określić ten, w którym żyjemy? Czy jest on "typowy"?

To jest kluczowe pytanie w kwestii zrozumienia praw natury. To, oraz znalezienie sposobu na oszacowanie jakie rodzaje wszechświatów są prawdopodobne i jakie istnieją.

Ostatnia teoria Stephena Hawkinga

Stephen Hawking podszedł do tego pytania z punktu widzenia, którzy ukształtował w wyniku długich badań nad przecięciem teorii kwantowej i teorii grawitacji.

Profesorowi Hawkingowi zawsze przeszkadzał pomysł "wieloświata", który na fundamentalnym poziomie nie może się pogodzić z teorią względności Einsteina. W zeszłym roku w wywiadzie powiedział nawet, że nigdy nie był "fanem wieloświata".

Nowa teoria obejmuje dziwną koncepcję, że wszechświat jest jak ogromny i złożony hologram. Innymi słowy, rzeczywistość 3D jest iluzją i że pozornie "solidny" świat wokół nas - i wymiar czasu - jest wyświetlany z informacji przechowywanych na płaskiej powierzchni 2D - podaje "The Telegraph".

Profesor Hertog, z Katholieke Universiteit Leuven (KT Leuven), powiedział, że "to bardzo precyzyjne matematycznie pojęcie holografii, które powstało z teorii strun w ciągu ostatnich kilku lat, które nie jest w pełni zrozumiałe, ale jest zadziwiające i zmienia scenę całkowicie."

Zastosowana do inflacji nowo opublikowana teoria sugeruje, że czas i "początek" wszechświata powstały holograficznie z niepoznawalnego stanu poza Wielkim Wybuchem.

Stephen Hawking powiedział przed swoją śmiercią, że "nie jesteśmy zdani na pojedynczy, wyjątkowy wszechświat, ale nasze odkrycia implikują znaczną redukcję wieloświata, do znacznie mniejszego zakresu możliwych wszechświatów."

Naukowcy określili teorię jako spekulatywną, a także "stymulacyjną, choć nie rewolucyjną" - informuje "The Times".

Kim był Stephen Hawking?

Naukowiec większość życia spędził na wózku inwalidzkim po tym, gdy w wieku 21 lat zdiagnozowano u niego stwardnienie zanikowe boczne - nieuleczalną chorobę neurodegeneracyjną. Mimo tego został w 1979 roku profesorem matematyki na Uniwersytecie Cambridge, a w 9 lat później opublikował książkę "Krótka historia czasu", która okazała się międzynarodowym bestsellerem.

Wspólnie z Rogerem Penrose'em opracował twierdzenia dotyczące istnienia osobliwości w ramach ogólnej teorii względności oraz teoretyczny dowód na to, że tzw. czarne dziury powinny emitować promieniowanie. Znane jest ono dziś jako promieniowanie Hawkinga, lub Bekensteina-Hawkinga.

Jego publiczne wystąpienia, których nie unikał mimo, że mógł porozumiewać się z otoczeniem jedynie za pomocą syntetyzatora głosu, a także książki popularnonaukowe, w których omawiał współczesną kosmologię i własne odkrycia, uczyniły z niego akademicką sławę.

Hawking wielokrotnie ostrzegał przed negatywnymi aspektami niekontrolowanego rozwoju, w tym zagrożeniem ziemskiej cywilizacji przez inteligentne roboty, ocieplenie klimatu, wojny nuklearne i wytworzone dzięki technice genetycznej nowe wirusy. Jego zdaniem, wywołane tymi czynnikami katastrofy mogą zmusić ludzkość do przeniesienia się na inne ciała niebieskie.

Stephen Hawking zmarł 14 marca 2018 roku.
Chcesz być na bieżąco z najważniejszymi informacjami dnia? Polub Onet Wiadomości na Facebooku!
(KF)

# data[].attributes.attachment_link.title
Opublikowano ostatnią teorię Stephena Hawkinga. Chodzi o kosmos

# data[].attributes.attachment_link.description
Dokument przedstawiający pogląd fizyka, napisany wraz z Thomasem Hertogiem z Uniwersytetu Leuven, został opublikowany przez Journal of High Energy Physics. Publikację ogłosił Uniwersytet Cambridge, w którym pracował Hawking. Naukowcy wierzą, że nasz wszechświat powstał wraz z Wielkim Wybuchem, po którym nastąpił niewyobrażalnie szybki rozwój, tzw. inflacja kosmologiczna.

# data[].attributes.attachment_link.description
Znane postaci - Stephen Hawking. Biografia i osi?gnięcia Stephena Williama Hawkinga w serwisie Tajemnice Wszech?wiata.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Xvg7-0YWIWE

# data[].attributes.attachment_link.title
Teoria wszystkiego / The Theory of Everything

# data[].attributes.attachment_link.description
Teoria wszystkiego (2014) - Poruszająca opowieść o życiu u boku geniusza, jednego z największych naukowców wszechczasów - Stephena Hawkinga (Eddie Redmayne), twórcy teorii...

# data[].attributes.attachment_link.title
Stephen Hawking - Wikipedia, wolna encyklopedia

# data[].attributes.attachment_link.description
W ciągu trwającej ponad 40 lat kariery zajmował się głównie czarnymi dziurami i grawitacją kwantową. Opracował wspólnie z Rogerem Penrose'em twierdzenia odnoszące się do istnienia osobliwości w ramach ogólnej teorii względności oraz teoretyczny dowód na to, że czarne dziury powinny emitować promieniowanie, znane dziś jako promieniowanie Hawkinga (lub Bekensteina-Hawkinga).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wczoraj, 14 marca 2018 roku Stephen Hawking odszedł w swoim domu w Cambridge. To wielki cios dla świata nauki, ale jego skutki odczują również niczym niewyróżniający się mieszkańcy globu. Opracowania Hawkinga tłumaczyły w niezwykle przystępny sposób zagadnienia takie jak teoria względności Einsteina, zasada działania czarnych dziur czy galaktyki. To jednak nie wszystko, z czego zasłynął genialny astrofizyk.
Stephen Hawking to ikona świata nauki. Uczony zyskał uznanie w swoim środowisku, ale w przeciwieństwie do wielu kolegów po fachu, zyskał rozgłos nawet wśród osób nieinteresujących się fizyką czy astronomią. Zaryzykuję nawet i powiem, że Hawking był swego rodzaju gwiazdą popkultury. O jego życiu, teoriach i wizjach przyszłości rozpisywały się znane gazety, czytane przez miliony. Jego opinie poznawaliśmy w programach naukowych produkcji Discovery oraz w książkach. Motyw Hawkinga pojawiał się w filmach, a nawet w kreskówce "Simpsonowie". To człowiek, który starał się uczynić naukę przystępniejszą i zrozumiałą dla przeciętnych ludzi. Wagę jego osiągnięć każdy rozumie inaczej, dlatego też przestawię jedynie mój punkt widzenia odnoszący się do życia naukowca.

Stephen Hawking i walka z chorobą

Możecie się ze mną nie zgodzić, ale największym osiągnięciem Hawkinga był w moich oczach upór i zacięcie do walki z chorobą. Mimo stwierdzenia stwardnienia zanikowego bocznego, uczony nie poddał się i starał się kontynuować obraną przez siebie ścieżkę i możliwie długo cieszyć się życiem. Był wzorem dla osób niepełnosprawnych, udowadniał swoją historią, że nie ma rzeczy nieosiągalnych, a ograniczenia mogą być skutecznym motorem napędowym i niewyobrażalnym motywatorem.

W wieku 21 lat Stephen Hawking usłyszał diagnozę, w myśl której miało mu zostać jednie 2-3 lata życia. Jak widać, lekarze "pomylili się" o przeszło 50 lat, za co powinien dziękować cały świat nauki.

Książki

Stephen Hawking wydał wiele publikacji, jednak kilka z nich zasługuje w mojej opinii na szczególne wyróżnienie. Ba, uważam, że pierwszą pozycję powinien przeczytać każdy dorosły mieszkaniec naszej planety, bez wyjątku.

"Krótka historia czasu" z 1988 roku szybko stała się światowym bestsellerem. Książka opisuje w sposób przystępny dla przeciętnego zjadacza chleba zagadnienia naukowe związane z astrofizyką. Czarna dziura, czasoprzestrzeń czy teoria względności Einsteina zostały tutaj prosto wyjaśnione. Warto sięgnąć również po inne pozycje Hawkinga takie jak:

"Czarne dziury i wszechświaty niemowlęce oraz inne eseje" 1993 rok

"Wszechświat w skorupce orzecha" 2001 rok - kontynuacja "Krótkiej historii czasu"

Na ekranie

Jeśli nie przepadacie za słowem pisanym, historię życia Hawkinga, widzianą oczami jego byłej żony, możecie poznać w brytyjskim firmie "Teoria wszystkiego". Czy warto? W mojej opinii tak.

Nie są to jedyne dzieła poruszające kwestie życia i teorii wybitnego astrofizyka, którym Stephen Hawking był. Zachęcam was do zgłębiania większej liczby jego dzieł.

# data[].attributes.attachment_link.title
Stephen Hawking - największe osiągnięcia

# data[].attributes.attachment_link.description
Wczoraj, 14 marca 2018 roku Stephen Hawking odszedł w swoim domu w Cambridge. To wielki cios dla świata nauki, ale jego skutki odczują również niczym niewyróżniający się mieszkańcy globu. Opracowania Hawkinga tłumaczyły w niezwykle przystępny sposób zagadnienia takie jak teoria względności Einsteina, zasada działania czarnych dziur czy galaktyki.

# data[].attributes.body
Zmartwiony ewentualnymi skutkami dla sprawności intelektualnej przeszedł test Mensy. Diagnoza wskazująca na stwardnienie zanikowe boczne (ALS) (choroba neurodegeneracyjna mogąca prowadzić do całkowitego paraliżu) pojawiła się, kiedy miał 21 lat. Było to tuż przed ślubem i lekarze mówili, że zostało mu 2 do 3 latżycia.