# data[].attributes.body
„Te dwa promienie oznaczają krew i wodę: blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz (…). Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga” (Dzienniczek, 299)

# data[].attributes.body
„Spojrzenie Moje z tego obrazu jest takie jako spojrzenie z krzyża” (Dzienniczek, 326)

# data[].attributes.body
22 lutego 1931 roku, w niedzielę wieczorem, do siostry Faustyny przyszedł Pan Jezus. Tak opisała to wydarzenie w Dzienniczku:

„Wieczorem, kiedy byłam w celi – ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. (…) Po chwili powiedział mi: «Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie. Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały»” (Dzienniczek, 47-48)