# data[].attributes.body
Główni bohaterowie spotykają się na strychu swojego gimnazjum.

# data[].attributes.headline
L. M. Montgomery, "Ania z Zielonego Wzgórza"

# data[].attributes.subject
L. M. Montgomery, "Ania z Zielonego Wzgórza"

# data[].attributes.body
Ania Shirley mieszkała w pokoiku na facjatce, czyli w części wydzielonej ze strychu.

# data[].attributes.body
Czwórka osieroconego rodzeństwa musi poradzić sobie po śmierci matki. Mieszkają w małym pokoiku w kamienicy w mieście.

# data[].attributes.body
Sara po śmierci ojca zostaje "zesłana" na strych

# data[].attributes.body
Pola i Digory mieli bawić się w poszukiwanie skarbu, trafili na coś znacznie bardziej tajemniczego i prawdziwie niebezpiecznego...

# data[].attributes.body
Pola ukrywająca się na strychu z książką.

# data[].attributes.headline
Gaston Bachelard, "Dom rodzinny i dom oniryczny", cz. 2

# data[].attributes.subject
Gaston Bachelard, "Dom rodzinny i dom oniryczny", cz. 2

# data[].attributes.body
Na strychu można także bez końca czytać z dala od osób, które odbierają nam książki, bośmy już za dużo czytali. Na strychu – przebieranki w stroje dziadków, w szale i wstążki. Cóż to za muzeum marzeń – rupieciarnia na strychu! Tam różne starocie raz na zawsze zdobywają sobie miejsce w sercu dziecka. Dzięki marzeniom wstaje z martwych przeszłość rodziny, młodość dziadków i pradziadków.

# data[].attributes.headline
Gaston Bachelard, "Dom rodzinny i dom oniryczny", cz. 1

# data[].attributes.subject
Gaston Bachelard, "Dom rodzinny i dom oniryczny", cz. 1

# data[].attributes.body
A. Teillard analizując symbolikę snów twierdzi, że dach reprezentuje głowę śniącego oraz działanie świadomości, a piwnica – podświadomość. Nie zabraknie nam dowodów na intelektualność strychu, na racjonalny charakter dachu, który w sposób oczywisty stanowi osłonę.

# data[].attributes.headline
Julian Tuwim, "Kwiaty polskie" (fragment)

# data[].attributes.subject
Julian Tuwim, "Kwiaty polskie" (fragment)

# data[].attributes.body
Przycisk z jaszczurką bez ogona,
Legitymacja przedawniona,
Brązowe pióro wypalane,
Z białym napisem 'Zakopane',
Korbka od czegoś, klucz do czegoś,
Lecz już oboje 'do niczegoś' -
Słowem, wiesz, jaka to szuflada...
A gdy jej wnętrze dobrze zbadasz,
Znajdziesz tam małe zasuszone
Serce twe, w gratach zagubione...

# data[].attributes.body
Na starych fotkach gęsta pajęczyna
niektóre wyblakłe poplamione z wina
I patrzę na twarze które pamięć gdzieś zgubiła
i pytam gdzie ta radość która kiedyś we mnie tkwiła
Dalej leżą wrotki i rower na trzech kółkach
odleglejsze czasy na kolejnych półkach
Stare okulary które kiedyś tam nosiłem
20 lat temu całkiem inaczej żyłem
O pierwszych moich krokach stawianych na macie
przypomina stara dżudoka bliższa teraz szmacie
Piórnik, książki i szkolne zeszyty
stary komputer, na nim pierwsze bity
Czarne lenary obok leżą rolki
stare ochraniacze i szmaciane korki
Puchar osiedla w nich rozgrywałem
to kiedyś było ważne całe serce w to wkładałem

Reszta: http://www.tekstowo.pl/piosenka,bezimienni,strych.html

# data[].attributes.body
Oficjalny teledysk

# data[].attributes.attachment_link.description
Nowy klip Bezimiennych, promujących ich trzecią płytę. Więcej na - www.hhbytom.pl