# data[].attributes.body
ναυάγια

# data[].attributes.attachment_link.title
Νέο Παρουσίαση του Microsoft Office PowerPoint

# data[].attributes.headline
Θεωρία παραγράφου 

# data[].attributes.subject
Θεωρία παραγράφου 

# data[].attributes.headline
Δομή Παραγράφου

# data[].attributes.subject
Δομή Παραγράφου

# data[].attributes.headline
Θεωρία παράγράφου

# data[].attributes.subject
Θεωρία παράγράφου

# data[].attributes.headline
θεωρία 1ο κεφάλαιο

# data[].attributes.subject
θεωρία 1ο κεφάλαιο

# data[].attributes.headline
παράταξη υπόταξη

# data[].attributes.subject
παράταξη υπόταξη

# data[].attributes.headline
σημεία στίξης

# data[].attributes.subject
σημεία στίξης

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δεύτερο Γυμνάσιο Ευόσμου

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελεύθερος Χρόνος και Έφηβοι

# data[].attributes.headline
ελεύθερος χρόνος - θεωρία

# data[].attributes.subject
ελεύθερος χρόνος - θεωρία

# data[].attributes.headline
λακωνικότητα- θεωρία

# data[].attributes.subject
λακωνικότητα- θεωρία

# data[].attributes.body
Η ιστορία βρίθει δικαστικών πλανών και στην αλλοδαπή ποινική βιβλιογραφία

υπάρχουν εκτενείς αναφορές σε σωρεία παρόμοιων περιστατικών". Να  μετατρέψετε την παρατακτική σύνδεση σε σύνδεση καθ' υπόταξη

.

# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Griggs Candler Professor of Bioethics Paul Root Wolpe

# data[].attributes.attachment_link.title
X-Men: Science Can Build Them, But Is It Ethical?

# data[].attributes.attachment_link.description
Follow us on Facebook: http://www.Facebook.com/EmoryUniversity Follow us on Twitter: http://www.Twitter.com/EmoryUniversity Follow us on Google+: http://www.Gplus.to/Emory Is science capable of enhancing human abilities to the extent of the powers of the X-Men? What are the ethical implications if this is possible? Asa Griggs Candler Professor of Bioethics Paul Root Wolpe explores these questions raised by X-Men: First Class.

# data[].attributes.attachment_link.description
SHORT FILM " NO PARKING " Nowadays ideals are in decline.The hunt for profit and success along with everyday problems cause many people to become insensitive toward the disabled.Ιn every civilized society disability rights are non-negotiable.

# data[].attributes.attachment_link.title
"THE ONLY THING HANDICAPPED IS YOUR BRAIN YOU LAZY N*GGER": RACIST Note Left On DISABLED Man's Car

# data[].attributes.attachment_link.description
SILVER SPRING, Md. - A man says someone left a racist note on the windshield of his fiancee's car after he used a handicapped spot at a Silver Spring shopping center. D'Anthony White, 30, uploaded a picture of the note to Facebook.

# data[].attributes.headline
Θεωρία εργασία 

# data[].attributes.subject
Θεωρία εργασία 

# data[].attributes.headline
Το σχολείο προετοιμάζει

# data[].attributes.subject
Το σχολείο προετοιμάζει

# data[].attributes.body
«Η υπόθεση της ευρωπαϊκής ένωσης πλέον δεν περιορίζεται στη δηµιουργία µιας ενιαίας οικονοµικής αγοράς, αλλά αποσκοπεί στη διαµόρφωση ενός κοινού πολιτισµού»: Να µετατρέψετε την παρατακτική σύνδεση σε σύνδεση καθ’ υπόταξη.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ - ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - FOR HELEN OF TROY

# data[].attributes.attachment_link.description
ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ - ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - FOR (THE BEAURIFUL) HELEN OF TROY - MANOS XATZIDAKIS

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ    ΤΕΡΗΣ ΧΡΥΣΟΣ  `60.wmv

# data[].attributes.attachment_link.description
ΣΤΙΧΟΙ ,ΣΩΤΙΑ ΤΣΩΤΟΥ ,ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ Κ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΤΩΝΗ ΒΑΒΑΤΣΙΚΟΥ .ΦΟΘΕΡΗ ΠΑΛΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΡΗ ΧΡΥΣΟ .Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΑΘΗΝΑΙΟΥ .

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
πυγολαμπίδες

# data[].attributes.attachment_link.title
Για μια Ελένη

# data[].attributes.attachment_link.description
Μουσική-Τραγούδι : Χρήστος Λεοντής, Στίχοι : Θεόφιλος Βερύκιος, Δίσκος : ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ (1994)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΣΕΦΕΡΗΣ - ΕΛΕΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΣΕΦΕΡΗ - ΕΛΕΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Σεφέρης διαβάζει την "Ελένη" συνοδεία μουσικής Θεοδωράκη

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
γιώργος νταλάρας

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γεωργία Κόλλια

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ - ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.description
Για μια ποιήτρια που μπήκε στη ζωή μου και την ομόρφυνε με την ευαισθησία της! Anastasaki KS σ' ευχαριστώ πολύ! ====== Κράτησα τη ζωή μου ( Επιφάνια 37 ) - 1962 Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 1. Γιώργος Μούτσιος 2. Γρηγόρης Μπιθικώτσης 3. Μαρία Φαραντούρη 4. Αντώνης Καλογιάννης Φωνητικά: Χορωδία 5.

# data[].attributes.headline
φωτογραφίες 

# data[].attributes.subject
φωτογραφίες 

# data[].attributes.attachment_link.description
People: Photos from the personal archives of the great Greek poet George Seferis. Music Mikis Theodorakis: Refusal Song of Jocelyn B. Smith http://ftou-kaka.blogspot.com/2011/05/photos-by-george-seferis-humans.html Άνθρωποι: Φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του μεγάλου έλληνα ποιητή Γιώργου Σεφέρη. Μουσική Μίκη Θεοδωράκη: Άρνηση Τραγούδι από τη Jocelyn B. Smith

# data[].attributes.attachment_link.title
Δήλωση Σεφέρη κατά Δικτατορίας (28.3.1969)

# data[].attributes.attachment_link.description
Ιστορική υπήρξε η Δήλωση της 28ης Μαρίου 1969 από πλευράς του Νομπέλίστα Ποιητή μας Γιώργου Σεφέρη κατά του διδακτορικού καθεστώτος, που επιβλήθηκε στην Ελλάδα στις 21 Απριλίου 1967.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Σεφέρης διαβάζει την "Ελένη" συνοδεία μουσικής Θεοδωράκη

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σοφία Φελλαχίδου

# data[].attributes.attachment_link.description
Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης Μουσική: The lord of the rings

# data[].attributes.headline
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ «ΕΠΙ ΑΣΠΑΛΑΘΩΝ»

# data[].attributes.subject
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ «ΕΠΙ ΑΣΠΑΛΑΘΩΝ»

# data[].attributes.body
Στόχοι:

α) να βιώσουν οι μαθητές την ποιητική του Σεφέρη μέσα από ένα  προσιτό ποιητικό κείμενο, αλλά και τη γενικότερη πολιτική θέση του ποιητή την περίοδο της δικτατορίας

β) να αντιληφθούν οι μαθητές πως «στις δικτατορικές καταστάσεις η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία παραμένει, αναπότρεπτη στο τέλος». [1]

Αφόρμιση:

·        Η ερμηνευτική προσέγγιση μπορεί να συνδυαστεί με την πολιτική στάση του ποιητή τον καιρό της απριλιανής δικτατορίας. [Ανάγνωση ενός τουλάχιστον κειμένου του Σεφέρη: δημοσίευση Γενάρη ’67 στη μνήμη του Γ. Θεοτοκά. «Η συνομιλία με τον Φαβρίκιο»][2].

·        Χρειάζεται να δοθούν εξηγήσεις για τη στάση του στα πολιτικά πράγματα του τόπου, που καλύπτουν το προηγούμενο χρονικό διάστημα αλλά και την περίοδο λίγο πριν τη δικτατορία του ’67.

·        Ο Γ. Σεφέρης κρατάει αποστάσεις από τα πολιτικά πράγματα, όντας κουρασμένος και αηδιασμένος από τους πολιτικούς χειρισμούς[3]. Πιστεύει πως «τις δικτατορίες δεν τις σταματούν τα μανιφέστα των διανοουμένων». Εντούτοις η εύγλωττη σιωπή του μέχρι το 1970 δείχνει το δημοκρατικό του ήθος σε σχέση με άλλους διανοούμενους.

Χρόνος γραφής του ποιήματος:

Ο ποιητής αναφέρει ως χρόνο γραφής την 31 Μαρτίου του 1971, ημέρα ανάβασής του στην περιοχή με τη δημοσιογράφο Αν Φιλίπ, χήρα του Ζεράρ Φιλίπ. Από το 1968-71 ο Σεφέρης έγραψε 5 ποιήματα, τα δύο εξαιτίας/ και για τη δικτατορία: α) «Οι γάτες του Άϊ Νικόλα», πριν από τη δημόσια δήλωσή του 27/03/1969 (καταγγελία της δικτατορίας), β) «Επί ασπαλάθων» και άλλο ένα ποίημα με δύο γραφές:

ΑΠΟ ΒΛΑΚΕΙΑ

Ελλάς . πυρ! Ελλήνων . πυρ! Χριστιανών . πυρ!

Τρεις λέξεις νεκρές. Γιατί τις σκοτώσατε.

Αθήνα Καλοκαίρι- Princeton N. J.

Χριστούγεννα 1968

Είναι, μάλλον, το τελευταίο ποίημα του Σεφέρη πριν από το θάνατό του. Το πρώτο χειρόγραφο είχε το τίτλο «Παμφύλιος». Δημοσιεύθηκε αρχικά σε γαλλική μετάφραση του ίδιου του ποιητή στην παρισινή εφημερίδα Le Monde, στις 27 Αυγούστου 1971. Η πρώτη δημοσίευση στα ελληνικά έγινε στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Τα Νέα» στις 23 Σεπτεμβρίου 1971, 23 ημέρες μετά το θάνατό του. Το 1976 συμπεριλαμβάνεται στο «Τετράδιο Γυμνασμάτων Β΄».
Καθορισμός θέματος:

Πρόκειται για μια πυκνή απόδοση του μυθικού επεισοδίου της τιμωρίας του τυράννου Παμφύλιου Αρδιαίου, που περιγράφει ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» του, εδάφιο 616 α. Με τον Αρδιαίο ο ποιητής κάνει αναφορά στους δικτάτορες της 21ης Απριλίου 1967. Ο τίτλος, βαλμένος σε εισαγωγικά και με αποσιωπητικά δηλώνει ότι είναι μέρος από χωρίο, που το συναντάμε μέσα στο ποίημα. Η χρήση χωρίων από τα αρχαία ελληνικά είναι προσφιλής συνήθεια και του Κ. Καβάφη. Το δέσιμο του χωρίου με το ποίημα έρχεται έτσι φυσιολογικά, ανακαλώντας ένα στοιχείο εγκεφαλικό.

Το «ασπαλάθων» (ασπάλαθος) είναι το όνομα του θάμνου. Το «επί», επίρρημα, έχει κάποια φόρτιση. Σημαίνει μάλλον «πάνω στους ασπάλαθους». Πάνω, όμως, στους αγκαθωτούς αυτούς θάμνους, ότι μπει πληγώνεται ή τραυματίζεται. Από την αρχή, επομένως, έχουμε κάποια νύξη που επισημαίνει στους μαθητές, για να εξηγηθεί πιο κάτω.
Σχολιασμός
Το ποίημα αποτελείται από δυο ενότητες- επίπεδα. Ο ίδιος ο Σεφέρης το χωρίζει σε τρεις: α) 1-7 στ., β) 8-18 στ. και γ) 19-20 στ.

Α΄ ενότητα

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού

πάλι με την άνοιξη.

Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες

το κόκκινο χώμα κι  ασπάλαθοι

δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια

και τους κίτρινους ανθούς.

Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη…

Ο παρελθοντικός χρόνος στην αρχή του ποιήματος δημιουργεί χρονική απόσταση από το γεγονός, έτσι το ποίημα λειτουργεί μέσω της μνήμης. Ο ποιητής στήνει το σκηνικό του: το ωραίο Σούνιο (τοπίο), η μέρα του Ευαγγελισμού (χρόνος), η άνοιξη, τα λιγοστά πράσινα φύλλα, οι σκουριασμένες πέτρες, το κόκκινο χώμα, οι ασπάλαθοι, στο βάθος οι κολόνες του αρχαιοελληνικού ναού του Ποσειδώνα. Τοπίο λιτό, καθαρά ελληνικό.[4]

Τρεις βράχοι, λίγα καμένα πεύκα κι ένα ρημοκλήσι

και παραπάνω

το ίδιο τοπίο αντιγραμμένο ξαναρχίζει.

τρεις βράχοι σε σχήμα πύλης, σκουριασμένοι

λίγα καμένα πεύκα, μαύρα και κίτρινα…

Παρόμοια στοιχεία έχει χρησιμοποιήσει και ο Λόρδος Βύρων στο «Δον Ζουάν» («Τα νησιά της Ελλάδας»):

Στου Σουνίου θα καθίσω το μαρμάρινο βράχο,

συντροφιά μου το κύμα του Αιγαίου θα κάνω…

Το λιτό τοπίο, σύμβολο συνήθως της ελληνικής στέρησης, δίνει φόρτιση στο συναίσθημα του ποιητή και ο χώρος του Σουνίου προσφέρει ιδιαίτερη συγκίνηση. Ο ποιητής έχει δυο ερεθίσματα:

α) ένα εξωτερικό που σχετίζεται με την αιτία του περιπάτου του στο Σούνιο- το κλίμα της εποχής (εμβατήρια, παρελάσεις, πανηγυρικοί) που δημιουργούσε η δικτατορία στις εθνικές γιορτές- δε θέλει να φαρμακωθεί βλέποντας τον εξευτελισμό της εθνικής επετείου. Γι’ αυτόν η μέρα σημαίνει «όχι πανηγυρισμούς, αλλά μεταμέλεια για όσα αστόχαστα κάναμε στα χρόνια της λευτεριάς μας»[5] και

β) ένα εσωτερικό: ασπάλαθοι/ δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια/ και τους κίτρινους ανθούς = ο γνωστός θάμνος, με την επικίνδυνη όψη, η λέξη με τις πλατωνικές διασυνδέσεις = αφορμή για τη γραφή του ποιήματος.

Αυτό δείχνει ότι ο Σεφέρης γράφει ξεκινώντας από συγκεκριμένα γεγονότα. Γι’ αυτόν «αποτελούν ημερολογιακές σελίδες, που απηχούν τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του, ενός καταπληκτικά ευαίσθητου δέκτη της»[6].

Λέξεις κλειδιά

α) τοπίο-Σούνιο: ωραίος παραδοσιακός τόπος της Αττικής με τα ερείπια του ναού του Ποσειδώνος,

β) Ευαγγελισμός-άνοιξη: λειτουργούν με το γνωστό εθνικό συμβολισμό της λευτεριάς, πάλι με την άνοιξη: φέρνει μνήμες από το το δημοτικό τραγούδι «Ακόμα τούτ’ την άνοιξη/ ραγιάδες…»,

γ) λιγοστά πράσινα… ασπάλαθοι: στίχοι με ένα μέτριο λυρισμό, δημιουργούν απαράμιλλη λεκτική αρμονία- τοπίο πολύ λιτό, αλλά με μεγάλη εκφραστική δύναμη, που απηχεί την πραγματική δυναμικότητα αυτού του χώρου και φυσικά του ελληνισμού, με όλες τις λανθάνουσες ιστορικές δυνάμεις της επιβίωσής του. Τη λιτότητα αυξάνει η ύπαρξη του σεφερικού συμβόλου της πέτρας[7], σύμβολο σκληρότητας και αντοχής, επομένως υπομονής και εγκαρτέρησης,                  σκουριασμένες: επιθετικός προσδιορισμός που υπογραμμίζει τα προηγούμενα νοήματα των συμβολισμών. Το «κόκκινο χρώμα», συνδυασμένο με την περιορισμένη βλάστηση, εκφράζει τη στέρηση και τη μοναξιά. Δυο παλιότερες αναφορές:

α) … Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα.

Ένα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα,

δεν έχω άλλη συντροφιά…

«Μυθιστόρημα ΙΗ»

β) … Πόδια γυμνά στο κόκκινο χώμα…

«Ένας λόφος για το καλοκαίρι»

«ασπάλαθοι...... ανθούς»: κατέχουν το κέντρο της ποιητικής εικόνας και νοηματικά και αισθητικά. Ένταση με πολύ επικίνδυνη όψη, όπως την παρουσιάζει το επίθετα «έτοιμα». Τα βελόνια είναι έτοιμα και προειδοποιούν τους δικτάτορες για τον εκδικητικό ρόλο που θα διαδραματίσουν στο άμεσο μέλλον (ασπάλαθοι = λαϊκά όργανα τιμωρίας, κίτρινοι = χρώμα μίσους κατά το λαό).

δ) το σκηνικό έμπνευσης επενδύει μουσικά ο 7ος στίχος: «απόμακρα» = μακρινή ηχώ του αρχαίου κάλλους, «ακόμη» = παρουσία ζωής, ζώσα επιβίωση. Κλασικός ελληνικός στίχος. Η ποιητική παρομοίωση υποβάλλει μυστικά την παρουσία του Απόλλωνα: αρχαίες κολόνες-χορδές άρπας. Η μουσική αυτή σχετίζεται με τ’ ανθρωπιστικά και δημοκρατικά μηνύματα της αρχαιοελληνικής ζωής. Πολιτισμική διαφορά ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν δηλώνουν οι αρχαίες κολόνες. Αποτελούν βαριά πολιτιστική κληρονομιά, συμβολίζουν το ισχνό και το τραγικό παρόν. Ο στίχος δεν κλείνει. Τα αποσιωπητικά τον κρατούν ανοιχτό δίνοντας διάρκεια στη μουσική και χρονική άνεση, ενώ βοηθάνε τον αναγνώστη να στοχαστεί τα παραπάνω μηνύματα του ανθρωπισμού που περιφρονεί η δικτατορία. Ανάμεσα στον ποιητή και το τοπίο δημιουργείται μια διαλεκτική σχέση- καταφεύγει σ’ αυτό για να βρει κάποια ψυχική υποστήριξη κι αυτό ανταποκρίνεται με όλα τα επικαιρικά του στοιχεία (άνοιξη-ασπάλαθοι) και τα διαχρονικά (αρχαίες κολόνες, σκουριασμένες πέτρες).

Αμοιβαίες ανταποκρίσεις-αντίστοιχοι συμβολισμοί

Ελπίδες ελευθερίας = Ευαγγελισμός-άνοιξη

Ισχνό παρόν, επιβίωση = λιγοστά πράσινα φύλλα, σκουριασμένες πέτρες

Οργή, προειδοποιητική απειλή = ασπάλαθοι δείχνοντας τα μεγάλα τους βελόνια…

Πολιτιστική κληρονομιά = αρχαίες κολόνες

Περιεχόμενο πολιτιστικής κληρονομιάς = χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη...

Οι αντιστοιχίες δίνουν βίαιη κινητικότητα καθώς θα εμφανιστούν σύμφωνα με τη «μυθολογική μέθοδο» του Σεφέρη και τα πρόσωπα του μύθου. Το πρώτο μέρος είναι το σκηνικό του. Το περιεχόμενο και η μορφή βρίσκονται σε πλήρη υπαινικτική ταύτιση. Στον 7ο στίχο γίνεται περισσότερο εμφανής η ωραιότητα του Σουνίου. Το κατηγορούμενο «ωραίο» σχετίζεται όχι τόσο με τη φυσική ομορφιά του τοπίου, όσο με την ιδεολογική φόρτιση που δημιούργησε στη συνείδηση του ποιητή.

Β΄ ενότητα

Γαλήνη.

-         Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;

Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού

τ’ αυλάκια .

τ’ όνομα του κίτρινου θάμνου

δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.

Το βράδυ βρήκα την περικοπή:

«τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει

«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν

τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους

και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

Στην ενότητα αυτή η μυθολογική αναφορά γίνεται συγχρόνως και μετουσίωση του πλατωνικού μύθου.

Η πρώτη λέξη «γαλήνη» -συνδετικός κρίκος των δύο επιπέδων που τα διαρθρώνει σπονδυλωτά- σηκώνει όλο το βάρος του σεφερικού στίχου, γιατί τα εσωτερικά στοιχεία του ποιήματος δεν επιτρέπουν ούτε για τον αναγνώστη ούτε για τον ποιητή γαλήνη αλλά ταραχή και αγανάκτηση. Γιατί σ’ αυτή τη θέση η γαλήνη; Επειδή:

α) είναι τόση (και τέτοια) που συνοδεύει τον ποιητή πέρα από το συγκεκριμένο τοπίο της πρώτης παραγράφου,

β) τα αποσιωπητικά του 7ου στίχου συνεχίζονται με τυπογραφικό κενό, ώστε οι συναισθηματικές απηχήσεις που προκάλεσε το τοπίο να βαθύνουν μ’ αυτή τη σιωπή κι έτσι να γίνει υπαρκτή η γαλήνη,

γ) η δεύτερη παράγραφος, έτσι όπως είναι, μεταδίδει την έντασή της πιο αποτελεσματικά: αρχίζει με τη λέξη «Γαλήνη» και τελειώνει με τη λέξη «κουρέλι»[8].

Η μουσική της άρπας, «άλλου είδους μουσική για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου», από αυτή που συνήθιζαν στα χρόνια της δικτατορίας, αντηχεί και γαληνεύει[9]. Ίσως η γαλήνη έρχεται από τον 18ο στίχο («τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι»). Πάντως η γαλήνη δεν έρχεται από μόνον από τη φυσική εξωτερική όψη του τοπίου. Τίποτα στο ποίημα δε λειτουργεί εξωτερικά, όλα συμβολίζουν νοήματα και καταστάσεις και βρίσκονται σε ποιητική διέγερση που δε δικαιολογεί τη γαλήνη.

Κατά τον Χρ. Αντωνίου η λέξη «γαλήνη» υποδηλώνει μια κατάσταση πολύ κοντά στο θάνατο[10], τη γνωστή μέχρι θανάτου πνευματική ένδεια της Ελλάδας του ’67 (στάση σιωπής του ποιητή και άλλων λογοτεχνών, ξεπεσμός της παιδείας, καταστροφή της γλώσσας, ρητορεία χωρίς νόημα, χαφιεδισμός). Όλα, επομένως, δημιουργούν στον ποιητή αηδία, ανυπόφορη ασφυξία –ένας ακόμη λόγος που τον εξαναγκάζει να λύσει τη σιωπή του-, τα επισημαίνει με πολλή θλίψη και τα καταγγέλλει πολλές φορές στο Χειρόγραφο Οκτώβριος ’68.

«Λίγες μέρες αργότερα τα τάνκς και τα κανόνια της στρατοκρατίας μαράνανε τα πάντα, εκτός από το χαφιεδισμό. Αυτός φούντωνε σε βαθμό ολωσδιόλου ανυποψίαστο…

- Απόμακρη που είναι η Ελλάδα

στον Τόπο των Ελλήνων Χριστιανών».

-  Έχω μια πατρίδα που για να «σωθεί», όπως λένε (αλλά από τι;) έχει βαλθεί να γεννά χαφιέδες, καταδότες…»[11].

Γι’ αυτό η λέξη «γαλήνη» αποτελεί σύμβολο πνευματικού ξεπεσμού σε διαμετρική αντίθεση με τη γεμάτη ανθρωπισμό και πνευματικό σφρίγος μουσική της «άρπας».

Ακολουθεί ένα «άστοχο» ερώτημα: «Τι μπορεί…» και η απάντηση από τον ποιητή. Η μετάβαση στον αρχαίο μύθο γίνεται συνειρμικά. Βλέπει τους θάμνους με τα κίτρινα λουλούδια, ξέρει το όνομα: «ασπάλαθοι. Η λέξη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ίδια»- ο Σεφέρης υπογραμμίζει αυτό για να συνδηλώσει την πίστη του για τη γλωσσικά και πνευματική συνέχεια της ελληνικής παράδοσης και την αμετακίνητη ηθική τάξη του κόσμου-, θυμίζει την περίπτωση του τύραννου Αρδιαίου που περιγράφει ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία». Το βράδυ βρίσκει την περικοπή. Ο συνειρμός ολοκληρώνεται, το ποιητικό υλικό έχει συγκεντρωθεί. Σε έξι ημέρες έχει καταλήξει στην τελική γραφή του.

Υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ περικοπής και ποιήματος. Ο 10ος στίχος, με τις πολλές συλλαβές μοιάζει να κουβαλάει τη μνήμη και τελειώνει με άνω τελεία. Αυτό έχει μεγάλη σημασία για το Σεφέρη, γιατί έτσι η εικόνα παρατείνεται και συμπληρώνεται με τους 11ο και 12ο στίχο. Ο 12ος στίχος περιλαμβάνει δύο «συναντήσεις φωνηέντων» που συνεκφωνούνται:

ε- α και ο – ε/ «άλλαξε από εκείνους».

Είναι σα να ενώνονται όλα το πρωί της ιστορίας που ακούμε και το βράδυ, οι ασπάλαθοι, ξαναγυρίζουν στο κείμενο (στιχ. 13-18). Η κατακλείδα ή συμπέρασμα εκφέρεται από κάποιον αφηγητή, του οποίου την ύπαρξη δηλώνουν δύο φράσεις από πολύ νωρίτερα: «Τι μπορεί να μου θύμισε» και «το βράδυ βρήκα την περικοπή». Παράλληλα μεταβαίνει γρήγορα στον πληθυντικό «μας λέει», κάνοντας υπόδειξη ότι αυτό αναφέρεται σε όλους και στους Τυράννους, για να ξέρουν τι τους περιμένει. Επειδή το ποίημα αναφέρεται στη μέρα του Ευαγγελισμού, πιθανόν ευαγγελίζεται την ελπίδα της τιμωρίας.

Στο στίχο 17 προσθέτει το επίθετο «αγκαθερούς» σαν αντιστάθμισμα της φρίκης της εικόνας του πρωτότυπου, τη λέξη «κουρέλι» που φανερώνει όλη την οργή του για τους δικτάτορες και την ευχαρίστηση για το παρελθοντικό πάθημα του Αρδιαίου.

Κατακλείδα – συμπέρασμα

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του

Ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.

Ο τόνος είναι αυτός της προειδοποιητικής απειλής, που είναι και το βασικό θέμα του ποιήματος. Οι δύο τελευταίοι στίχοι φανερώνουν και την αιτία του παθήματος, με σημαντικότερη τη λέξη «κρίματα», ποιητική αλληγορία – ομοιότητα στην τιμωρία. Αν και η κάθαρση αρχίζει από τον 5ο στίχο, ολοκληρώνεται σαν κατακλείδα αυστηρά ιερατική και εξιλεωτική με τους δύο τελευταίους. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη λέξη «πλέρωνε» (και όχι πλήρωνε) που είναι λέξη λαϊκή σε χρόνο εξακολουθητικό, παρατατικό. Πλήρωνε δηλαδή συνέχεια, στους αιώνες τα κρίματά του. Το επίθετο «πανάθλιος» -δείχνει μια ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα- συναντάται στους τρεις τραγικούς και σημαίνει «ο όλος άθλιος, ο λίαν δυστυχής, ο ελεεινός», στα νέα ελληνικά «ο κάκιστος, ο πανάθλιος κακούργος»[12]. Οι δύο τελευταίοι στίχοι παίζουν το ρόλο ενός επιλογικού σχολίου για την τύχη του Αρδιαίου.

Καταλήγοντας, το ποίημα βγαλμένο από την ποιητική ευαισθησία ενός μεγάλου ποιητή, δίκαιου αστού και πατριώτη, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα αξιόλογο αντιστασιακό ποίημα, με βαθιές αντιδικτατορικές απηχήσεις, παραλληλίζοντάς το δε με το άλλο ποίημα της ίδιας περιόδου «Οι Γάτες του Άϊ Νικόλα» θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε το απόσταγμα της δημοκρατικής συνείδησης του Σεφέρη. Ο Σεφέρης χρησιμοποίησε με επιτυχία την ελλειπτική και κρυπτική- ερμηνευτική μορφή της νέας ποίησης για να περάσει πολλά μηνύματα πολιτικής αντίθεσης για ένα καθεστώς που κατέπνιγε κάθε κριτική αντίθετη με την ιδεολογία του.
Βιβλιογραφία
Χρ.  Δ. Αντωνίου, «Επί ασπαλάθων…» του Γ. Σεφέρη, Τα Εκπαιδευτικά.
Χρ. Αντωνίου, «Μποτίλια στο πέλαγος» του Γ. Σεφέρη, περ. Νέα Παιδεία, τ. 34 (άνοιξη 1985).
Αλεξ. Αργυρίου, 17 Κείμενα για το Γ. Σεφέρη,
Μ. Βίττι, «Φθορά και λόγος». Εισαγωγή στην ποίηση του Σεφέρη, Αθήνα 1978.
Δ. Δασκαλόπουλος, Εργογραφία Σεφέρη (1931-1979), Ε.Λ.Ι.Α., Αθήνα 1979, σ. 166.
Α. Καραντώνης, Ο Ποιητής Γ. Σεφέρης, Αθήνα 1971.

Ερ. Καψωμένος, «Η συντακτική δομή της ποιητικής γλώσσας του Σεφέρη», Θεσσαλονίκη 1975.

Ξ. Α. Κοκόλης, «Επί ασπαλάθων… 1971-1981», εφημ. Η Αυγή, 20.09.1981.

Κ. Μπαλάσκας, «Νεοελληνική Ποίηση», Επικαιρότητα, Αθήνα 1980.
Α. Στέφος, Σεφέρη, «Επί ασπαλάθων…», περ. Φιλόλογος, τ. 18, Θεσσαλονίκη 1979.

[1] Δήλωση Γ. Σεφέρη, 28-03-1969.   [2] Γ. Σεφέρη «Δοκιμές 2», Ίκαρος, Αθήνα 1974, σσ. 293-305, Φαβρίκιο αποκαλούσε ο Σ. τον Θεοτοκά.   [3] Χειρόγραφο Οκτωβρίου ’68, περ. «Διαβάζω» Αφιέρωμα στο Γ. Σεφέρη, τ. 142/23.04.1986, σσ. 55-60.   [4] Παρόμοια ελληνικά τοπία σε προγενέστερα σεφερικά ποιήματα: «Μυθιστόρημα ΙΒ΄»-«Μποτίλια στο πέλαγος».   [5] Χειρόγραφο Οκτώβριος ’68, περ. «Διαβάζω»- Αφιέρωμα στο Γ. Σεφέρη, τ. 142/23.04.1986, σσ. 55-60.   [6] Χρ. Αντωνίου, «Μποτίλια στο πέλαγος» του Γ. Σεφέρη, περ. Νέα Παιδεία, τ. 34 (άνοιξη 1985) 134. Πρβλ. «η ποίησή μου όμως δεν αναφέρεται στο παρελθόν, παρά μιλάει για πράγματα τωρινά. Οι αναφορές στο παρελθόν είναι και αναφορές στην παρούσα πραγματικότητα», «Ο Σεφέρης συνομιλεί». Μια συνέντευξή του στην Ανν Φιλίπ, εφ. «Το Βήμα», 29.08.1971.    [7] «η πέτρα, αυθεντικό στοιχείο λιτού κάλλους της ελληνικής φύσης, είναι ταυτόχρονα ο βασικός παράγοντας της φυσικής ένδειας», Ερ. Καψωμένος, «Η συντακτική δομή της ποιητικής γλώσσας του Σεφέρη», Θεσσαλονίκη 1975, σ. 450.   [8] Ξ. Α. Κοκόλης, «Επί ασπαλάθων… 1971-1981», εφημ. Η Αυγή, 20.09.1981.   [9] Ό. π.   [10] Χρ. Αντωνίου, «Επί Ασπαλάθων…» Γ. Σεφέρη, περ. Τα Εκπαιδευτικά.    [11] Γ. Σεφέρης, Χειρόγραφο, Οκτώβριος ’68.   [12] Λεξικό Δημητράκου, τ. 6, σ. 5372 β.

# data[].attributes.headline
Υπερρεαλισμός*: (λογ

# data[].attributes.body
Υπερρεαλισμός*: (λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό κίνημα –χαρακτηριστικά του το όνειρο, το στοιχείο του τυχαίου, ο συνειρμός και ένας απόλυτος αυτοματισμός, με στόχο να εκφράσει την καθαρή σκέψη, απαλλαγμένη από όλους τους περιορισμούς που επιβάλλει η λογική και οι ηθικές ή κοινωνικές προκαταλήψεις). Η επίδραση του υπερρεαλιστικού τρόπου γραφής φαίνεται σε ορισμένα κυρίως σημεία: α) «Πώς έγινε και μ’ ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε το σπίτι μας και τη ζωή μας;» β) «Κάθε νύχτα απ’ το ξερό πηγάδι βγαίνουν τ’ αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα».

# data[].attributes.body
Ο συµβολισµός είναι ένα ρεύµα που εµφανίστηκε στη Γαλλία στα τέλη του 19ου αιώνα και επηρέασε κυρίως την ποίηση και λιγότερο τη µουσική και τη ζωγραφική. Γεννήθηκε ως αντίδραση στην ψυχρότητα του παρνασσισµού και συνιστά µια επιστροφή στη ροµαντική ποίηση. Βασικά χαρακτηριστικά Οι συµβολιστές δίνουν έµφαση στον εσωτερικό κόσµο των ανθρώπων. Τα αντικείµενα- πράγµατα του εξωτερικού κόσµου και τα στοιχεία της φύσης χρησιµοποιούνται ως σύµβολα, για να αποδώσουν τα συναισθήµατα, τις ψυχικές διαθέσεις τους. Υποβλητικότητα-υπαινικτικότητα: στα ποιήµατα υπάρχει ένα κλίµα ρευστό, θολό, ασαφές. Οι ιδέες και τα συναισθήµατα δε λέγονται καθαρά, αλλά υποβάλλονται µέσα από εικόνες. Μελαγχολία, απαισιοδοξία, θλίψη, διάθεση ονειροπόλησης. Η µουσικότητα του στίχου (πλούσια οµοιοκαταληξία, λέξεις µελωδικές, επαναλήψεις λέξεων ή φράσεων) Καινοτοµίες στη µορφή και στην έκφραση: χαλαρή οµοιοκαταληξία, ανοµοιοκατάληκτος ή ελεύθερος στίχος, πολλά και πρωτότυπα σχήµατα λόγου, ιδιόρρυθµη σύνταξη, νέο λεξιλόγιο. Ο συµβολισµός προετοίµασε το έδαφος για τη µετάβαση από την παραδοσιακή στη νεοτερική ποίηση.

# data[].attributes.headline
ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Ελευθερία στη μορφή

Απουσία θέματος

Απουσία λογικού ειρμού και ελέγχου

Συνειρμοί

Κυριαρχεί το όνειρο, η φαντασία, το ασυνείδητο

Απουσία στίξης

Παράτολμοι συνδυασμοί λέξεων και εικόνων που βασίζονται στην τύχη και στην αυθαιρεσία

Τολμηρές μεταφορές, παρομοιώσεις, αντιθέσεις, μετωνυμίες

Νέα σημασιοδότηση λέξεων

Τα μέσα που χρησιμοποίησε ήταν κυρίως  η αυτόματη γραφή και η  καταγραφή των ονείρων· οι πειραματισμοί όμως αυτοί δεν απέδωσαν, γιατί και στις δύο περιπτώσεις η παρέμβαση της λογικής ήταν αναπόφευκτη.
Τελικά, ο υπερρεαλισμός θα καταφύγει σε δυο βασικούς παράγοντες, την τύχη και το υποσυνείδητο· όταν δηλαδή ο υπερρεαλιστής ποιητής γράφει, αφήνει το μηχανισμό της τύχης να προσδιορίσει τη μορφή του έργου του. Το ποίημα δηλαδή γράφεται χωρίς προκαθορισμένο στόχο, κάτω από την επίδραση του υποσυνείδητου, που είναι από τη φύση του φευγαλέο και δημιουργεί ζωηρές λεκτικές εντυπώσεις. Για τον υπερρεαλιστή ποιητή οι λέξεις είναι αυτόνομες και ελεύθερες. Η δύναμη και η ορμή τους βρίσκονται κυρίως στην έκταση, κατά την οποία ξεφεύγουν από το επιβεβλημένο νόημά τους, συνδυαζόμενες μεταξύ τους χωρίς να υπακούουν σε ορθολογικούς νόμους. (Η ανάγνωση των παραπάνω να συνδυαστεί με τη μελέτη των ποιημάτων του Ανδρ. Εμπειρίκου που, ακολουθώντας τις βασικές αρχές του υπερρεαλισμού, προσπάθησε με την ποίησή του να δημιουργεί ζωηρές λεκτικές εντυπώσεις κι οι λέξεις του, όταν συνδυαστούν μεταξύ τους, δεν υπακούουν πάντοτε σε ορθολογικούς νόμους).

Ποιητές που ακολούθησαν τον υπερρεαλισμό
Μ Σαχτούρης ,   Α Εμπειρίκος,    Ν Εγγονόπουλος

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της υπερρεαλιστικής γραφής μπορείτε να επισημάνετε στα επόμενα ποιήματα;

Η αποκριά    Μ Σαχτούρης

Μακριά σ' έν' άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά
το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους
όπου δεν ανάπνεε κανείς
πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό
κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους
που τους είχαν ξεχάσει
έπεφτε χιόνι γυάλινος χαρτοπόλεμος
μάτωνε τις καρδιές
μια γυναίκα γονατισμένη
ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή
μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν δυο
εν δυο με παγωμένα δόντια

Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι
αποκριάτικο
γεμάτο μίσος
το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα
μαχαιρωμένο
Μακριά σ' έν' άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά./

Α Εμπειρίκος Τρία αποσπάσματα

Λίγα κοσμήματα στη χλόη. Λίγα διαμάντια στο σκοτάδι.
Μα η πεταλούδα που νύκτωρ* εγεννήθη μας αναγγέλει την
αυγή, σφαδάζουσα στο ράμφος της πρωίας.

2
Η ποίησης είναι ανάπτυξι στίλβοντος* ποδηλάτου. Μέσα της
όλοι μεγαλώνουμε. Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τ' άνθη μιλούν.
Από τα πέταλά τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες.
Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.

3
Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες.
Όταν τ' ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει.
Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Εισαγωγικά διήγημα

# data[].attributes.headline
στοιχεία αφηγηματολογίας

# data[].attributes.subject
στοιχεία αφηγηματολογίας

# data[].attributes.attachment_link.title
αφηγηματολογία

# data[].attributes.headline
θεωρία λογοτεχνίας

# data[].attributes.subject
θεωρία λογοτεχνίας

# data[].attributes.headline
Αφηγηματολογία

# data[].attributes.subject
Αφηγηματολογία

# data[].attributes.attachment_link.title
Γ Σεφέρης,απονομή του Νομπελ,1963

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιώργος Σεφέρης - Ομιλία από την απονομή του Νόμπελ (1963)

# data[].attributes.attachment_link.description
Μουσική : Αστέρι μου,φεγγάρι μου (Αγάπη μου) - Μελίνα Μερκούρη Το κείμενο αυτό που αποτέλεσε την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απόνομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι ένα κείμενο για το οποίο λίγα μπορεί να πει κανείς και να σχολιάσει...Πιστεύω πως μιλάει από μόνο του και "λέει" πολύ σημαντικά πράγματα,στα

# data[].attributes.headline
Ο
ποιητής αναφέρει ως χρόνο γραφής την 31 Μαρτίου του 1971, ημέρα ανάβασής του
στην περιοχή με τη δημοσιογράφο Αν Φιλίπ, χήρα του Ζεράρ Φιλίπ. Από το 1968-71
ο Σεφέρης έγραψε 5 ποιήματα, τα δύο εξαιτίας/ και για τη δικτατορία: α) «Οι γάτες του Άϊ Νικόλα», πριν από τη
δημόσια δήλωσή του 27/03/1969 (καταγγελία της δικτατορίας), β) «Επί ασπαλάθων» και άλλο ένα ποίημα με
δύο γραφές:

ΑΠΟ ΒΛΑΚΕΙΑ 

# data[].attributes.subject
Ο
ποιητής αναφέρει ως χρόνο γραφής την 31 Μαρτίου του 1971, ημέρα ανάβασής του
στην περιοχή με τη δημοσιογράφο Αν Φιλίπ, χήρα του Ζεράρ Φιλίπ. Από το 1968-71
ο Σεφέρης έγραψε 5 ποιήματα, τα δύο εξαιτίας/ και για τη δικτατορία: α) «Οι γάτες του Άϊ Νικόλα», πριν από τη
δημόσια δήλωσή του 27/03/1969 (καταγγελία της δικτατορίας), β) «Επί ασπαλάθων» και άλλο ένα ποίημα με
δύο γραφές:

ΑΠΟ ΒΛΑΚΕΙΑ 

# data[].attributes.body
Ελλάς . πυρ! Ελλήνων . πυρ! Χριστιανών . πυρ! Τρεις λέξεις νεκρές. Γιατί τις σκοτώσατε. Αθήνα Καλοκαίρι- Princeton N. J.Χριστούγεννα 1968

# data[].attributes.headline
Χρειάζεται π

# data[].attributes.body
Χρειάζεται πλέον ένα Παρατηρητήριο Δημοσιογραφικής Εξαπάτησης

Τελικά πρέπει να δημιουργηθεί ένα Παρατηρητήριο Δημοσιογραφικής Εξαπάτησης ώστε να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο της συστηματικής παραπλάνησης των χρηστών, του ηλεκτρονικού, κυρίως, Τύπου από την καταιγίδα των ψευδών ειδήσεων που διακινούνται, συστηματικά πλέον, στο Διαδίκτυο. Τα κρούσματα είναι καθημερινά, καθώς η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή ανεπιβεβαίωτων ειδήσεων, που συνήθως συνοδεύονται και από πλαστές φωτογραφίες, βομβαρδίζουν συστηματικά εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες του Ίντερνετ, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που φιλοξενούνται σε δελτία ειδήσεων και εφημερίδες.

Τελευταίο παράδειγμα «ο δημόσιος λιθοβολισμός νεαρής γυναίκας στη Συρία επειδή είχε λογαριασμό στο facebook» που πρωταγωνίστησε στις οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα προκαλώντας ρίγη ανατριχίλας για το αναχρονιστικό και απάνθρωπο Ισλάμ που καταπατά με τον πιο βάρβαρο τρόπο τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η «είδηση» μάλιστα συνοδευόταν από τη φωτογραφία μιας ημιθανούς γυναίκας που, βουτηγμένη στο αίμα, ξεψυχούσε μπροστά στα οπλισμένα με πέτρες χέρια των εκτελεστών της. Μόνο που η φωτογραφία ήταν «δανεισμένη» από την ιρανική κινηματογραφική ταινία «The Stoning of Soraya», μια ταινία με βολικές σκηνές προς χρήση από τους εμπνευστές της «είδησης».

Πριν από λίγες ημέρες μια δημοσιογράφος του CNN έκρινε σκόπιμο να δημιουργήσει τη δική της συγκινητική «είδηση» παρουσιάζοντας τη φωτογραφία ενός 4χρονου αγοριού από τη Συρία που είχε διασχίσει ολομόναχο την έρημο. Σύντομα η φωτογραφία του μικρού αγοριού, μέσω Ηνωμένων Πολιτειών, διοχετεύτηκε στον υπόλοιπο πλανήτη, και φυσικά και στην Ελλάδα. Αυτομάτως δεκάδες sites και blogs έστησαν το δικό τους πάρτι στο κυνήγι της επισκεψιμότητας. Με δακρύβρεχτους τίτλους και σπαρακτικές λεζάντες διαφήμισαν το προϊόν της ημέρας προσελκύοντας έτσι χιλιάδες "κλικ" στο καθημερινό κυνήγι των επισκεπτών. Δεν χρειάστηκαν περισσότερο από δύο ώρες για να καταρρεύσει, τουλάχιστον στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο μύθος του ορφανού παιδιού που διέσχισε την αφιλόξενη έρημο. Ένας άλλος χρήστης του twitter κατέστρεψε το εικονικό δράμα του 4χρονου αγοριού ανεβάζοντας στον λογαριασμό του ολόκληρη τη φωτογραφία όπου φαινόταν ο μικρός πρόσφυγας, κουρασμένος όντας από την πεζοπορία, που περπατούσε σε απόσταση λίγων μέτρων από τους γονείς του και την υπόλοιπη ομάδα των ξεριζωμένων φυγάδων.

Πριν από ένα μήνα στην κορυφή της δημοσιότητας είχε βρεθεί ένα ακόμη «ορφανό» από τη Συρία που κοιμόταν ανάμεσα στους τάφους των γονιών του. Ακόμη ένα διαδικτυακό δράμα -που εντελώς συμπτωματικά είχε και πάλι ήρωα ένα παιδί- έβαλε φωτιά στα πληκτρολόγια ανά την υφήλιο φέρνοντας χιλιάδες εισερχόμενους αναγνώστες στη φάκα της επισκεψιμότητας. Η συγκεκριμένη σπαρακτική φωτογραφία ανέβηκε στο Reddit, συνοδευόμενη από ένα εξίσου συγκινητικό κείμενο. «Αν δεν είχα τραβήξει αυτή τη φωτογραφία, οι άνθρωποι ίσως να συνέχιζαν να πιστεύουν ότι ο πόλεμος είναι αυτό που βλέπουν στην τηλεόραση», έγραφε ο φωτογράφος απολαμβάνοντας τις επόμενες ώρες ένα παγκόσμιο ντόμινο αναπαραγωγής του «έργου» του. Μόνο που, όπως αποκαλύφθηκε, τη φωτογραφία την είχε «στήσει» με ένα αγόρι κομπάρσο στη Σαουδική Αραβία.

Ανθεί στις διαδικτυακές μας ημέρες η βιομηχανία του like και του follow μεταφέροντας τεράστιες μάζες χρηστών σε ιστοσελίδες, αλλά και προσωπικούς λογαριασμούς που λειτουργούν με τη λογική της «φάκας». Στη θέση του «τυριού» ειδήσεις και εικόνες που στοχεύουν απευθείας στο συναίσθημα παρακάμπτοντας την οποιαδήποτε αμφισβήτηση ή κριτική διάθεση αντιμετώπισης του περιεχομένου. Με ταχύτητα φωτός το «θέμα» αναπαράγεται σε τέτοιο βαθμό που αυτομάτως θεωρείται και επιβεβαιωμένο στη λογική τού "αφού το παρουσιάζουν τόσες και τόσες ιστοσελίδες δεν μπορεί παρά να αποτελεί και μέρος της πραγματικότητας". Πόσο μάλλον αν την είδηση τη μεταδίδουν τα ακόμη πιο καταξιωμένα δελτία ειδήσεων, που δυστυχώς ενίοτε πέφτουν και αυτά θύματα της άκριτης αναπαραγωγής αμφιβόλου εγκυρότητας ειδήσεων.

Ποιος δεν θυμάται τις ανατριχιαστικές περιγραφές των ρεπόρτερ για το πώς ακριβώς ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας πέταξε τον θείο του και πέντε ακόμη εχθρούς του καθεστώτος στα πεινασμένα σκυλιά και πώς αυτά κατασπάραξαν τα ανυπεράσπιστα θύματά τους; Μια «είδηση» με αρχική πηγή ένα χιουμοριστικό blog με έδρα το Χονγκ Κονγκ, που είχε την τιμητική της ακόμη και σε παγκοσμίου φήμης ειδησεογραφικά δίκτυα των ΗΠΑ. «Μα ήταν δυνατόν να πάει το μυαλό μας στο πονηρό όταν το θέμα το είχε παίξει ακόμα και το CNN;» αναρωτιόταν υψηλόβαθμο στέλεχος ιδιωτικού καναλιού στην Ελλάδα στην προσπάθεια να δικαιολογήσει τη συμμετοχή του σταθμού στη διακίνηση μιας κατασκευασμένης είδησης.

Πίσω όμως από τις γκάφες, τα λάθη και την αφέλεια υπάρχει πάντα η πολιτικά στρατευμένη εικονογράφηση των ειδήσεων που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει Βούλγαρους αστυνομικούς να δέρνουν διαδηλωτές στη Βενεζουέλα και φανατικούς ισλαμιστές να λιθοβολούν ηρωίδες κινηματογραφικών ταινιών στη Συρία.

Το μεγάλο πρόβλημα όμως το αντιμετωπίζουν αυτοί που αναλαμβάνουν τον άχαρο ρόλο της απομυθοποίησης των ειδησεογραφικών «δράκων», αφού βρίσκουν απέναντί τους ένα κοινό που αρέσκεται στη διαδικτυακή συγκίνηση και το ανθρωπιστικό καθήκον του like και της τηλεθέασης. Είναι αυτοί που εξαγνίζονται μέσω της οθόνης θεωρώντας πως με το πάτημα ενός πλήκτρου έχουν πάρει μέρος σε μια παγκόσμια και ηλεκτρονική διαδήλωση κατά του πολέμου στη Συρία, ή υπέρ των γυναικείων δικαιωμάτων στη Μέση Ανατολή. Είναι οι ίδιοι που απογοητεύονται μυχίως στην αποκάλυψη της «απάτης», όχι επειδή συνειδητοποίησαν ότι έπεσαν θύματα κάποιου συνειδησιακού κερδοσκόπου, αλλά επειδή κάποιος τους γκρέμισε την αυταπάτη της συμμετοχής στην καλωδιακή συγκίνηση.

Κατσάκος Πέτρος , 22-02-2014

1. Να συντάξετε την περίληψη. Μον 20

2.Πώς εξηγεί ο αρθρογράφος την τάση του κοινού να εξαπατάται από ψευδείς ειδήσεις στο ίντερνετ; Μον. 5

3. «Ποιος δεν θυμάται…..είδησης»: να αναγνωρίστε τον τρόποανάπτυξης της παραγράφου. Μον 5

4. Να δώσετε από ένα συνώνυμο στις λέξεις που υπογραμμίζονται. Μον 5

5. «Τελικά πρέπει να δημιουργηθεί ένα Παρατηρητήριο Δημοσιογραφικής Εξαπάτησης ώστε να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο της συστηματικής παραπλάνησης των χρηστών, του ηλεκτρονικού, κυρίως, Τύπου από την καταιγίδα των ψευδών ειδήσεων που διακινούνται, συστηματικά πλέον, στο Διαδίκτυο.» : να αναγνωρίσετε το είδος της σύνταξης , να αιτιολογήσετε την επιλογή του συγγραφέα και να την μετατρέψετε στην αντίθετη. Μον 5.

6. Να δικαιολογήσετε τη χρήση των σημείων στίξης στις παρακάτω φράσεις:

·       στην αποκάλυψη της «απάτης»,

·       Τελευταίο παράδειγμα «ο δημόσιος λιθοβολισμός νεαρής γυναίκας στη Συρία επειδή είχε λογαριασμό στο facebook»

·       Ποιος δεν θυμάται τις ανατριχιαστικές περιγραφές των ρεπόρτερ για το πώς ακριβώς ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας πέταξε τον θείο του και πέντε ακόμη εχθρούς του καθεστώτος στα πεινασμένα σκυλιά και πώς αυτά κατασπάραξαν τα ανυπεράσπιστα θύματά τους;

·       από την ιρανική κινηματογραφική ταινία «The Stoning of Soraya».

Μον 4

7. α) Ο τίτλος του άρθρου είναι με σχόλιο ή χωρίς; Να αιτιολογήσετε την απάντησή σας. Μον 2

β) Να βρείτε δύο σημεία στο κείμενο που η χρήση της γλώσσας είναι μεταφορική . μον 2

γ) Ποια είναι η νοηματική σημασία των υπογραμμισμένων διαρθρωτικών λέξεων; Μον 2.

# data[].attributes.headline
ενεργητική παθητική<

# data[].attributes.body
ενεργητική παθητική

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιαννης Ριτσος - Αφιερωμα "Μεγαλοι Ποιητες" Part 1

# data[].attributes.attachment_link.description
Η σειρά ντοκιμαντέρ "ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ" παρουσιάζει τη ζωή και το έργο ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, του ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ. Το έργο του ποιητή είναι συνυφασμένο με την ιστορία της εποχής του. Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ, ενεργό μέλος της Αριστεράς και αληθινός αγωνιστής εμπνεόταν από τα γεγονότα που συνέβαιναν γύρω του για να δημιουργήσει τα ποιήματά του, όπως για παράδειγμα τον "ΕΠΙΤΑΦΙΟ".

# data[].attributes.headline
Ασκήσεις στα σημεία στίξης

# data[].attributes.subject
Ασκήσεις στα σημεία στίξης

# data[].attributes.headline
Βιβλίο Τηλεόραση

# data[].attributes.subject
Βιβλίο Τηλεόραση

# data[].attributes.headline
Η Δημοσίευση

# data[].attributes.subject
Η Δημοσίευση

# data[].attributes.headline
Επιχειρήσεις και ΜΜΕ

# data[].attributes.subject
Επιχειρήσεις και ΜΜΕ

# data[].attributes.headline
ΜΜΕ Δημοκρατία

# data[].attributes.subject
ΜΜΕ Δημοκρατία

# data[].attributes.headline
Οπτική Γωνία

# data[].attributes.subject
Οπτική Γωνία

# data[].attributes.headline
Αντεστραμμένη Πυραμίδα

# data[].attributes.subject
Αντεστραμμένη Πυραμίδα

# data[].attributes.headline
Ηλεκτρονικός τύπος vs έντυπος

# data[].attributes.subject
Ηλεκτρονικός τύπος vs έντυπος

# data[].attributes.headline
Κριτική και σχολείο

# data[].attributes.subject
Κριτική και σχολείο

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιάννης Ρίτσος - Πως γράφω...  (1988)