# data[].attributes.headline
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.subject
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.body
Μάκκα Όλγα Λαμίς

# data[].attributes.headline
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.subject
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.headline
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.subject
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.body
Μάκκα Όλγα Λαμίς

# data[].attributes.headline
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.subject
Οι φάσεις της Σελήνης

# data[].attributes.body
Μάκκα Όλγα Λαμίς

# data[].attributes.headline
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΥΚΑΣ

# data[].attributes.subject
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΥΚΑΣ

# data[].attributes.body
Ο Ουρανός έχει 13 λεπτούς δακτυλίους και αποτελείται από πάγο και αέρια. " Γέρνει" πολύ πάνω στον άξονα του ! Ίσως γιατί στο παρελθόν είχε συγκρουστεί με έναν μεγάλο αστεροειδή.

# data[].attributes.headline
Δέσποινα Διακονικολα 

# data[].attributes.subject
Δέσποινα Διακονικολα 

# data[].attributes.body
Μετεωριτης εν δραση

# data[].attributes.headline
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΔΙΑΚΟΝΙΚΟΛΑ 

# data[].attributes.subject
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΔΙΑΚΟΝΙΚΟΛΑ 

# data[].attributes.headline
Καραγκιολης Γιάννης 

# data[].attributes.subject
Καραγκιολης Γιάννης 

# data[].attributes.body
Κατασκευή πυραύλου

# data[].attributes.headline
Καραγκιολης Γιάννης 

# data[].attributes.subject
Καραγκιολης Γιάννης 

# data[].attributes.body
Ζωγραφίζοντας τους πλανήτες

# data[].attributes.headline
Εμμανουήλ Σαββάκης

# data[].attributes.subject
Εμμανουήλ Σαββάκης

# data[].attributes.headline
Εμμανουήλ Σαββάκης 🥰

# data[].attributes.subject
Εμμανουήλ Σαββάκης 🥰

# data[].attributes.headline
Κυριακος Σαββακης

# data[].attributes.subject
Κυριακος Σαββακης

# data[].attributes.headline
Δημήτρης Καλαϊτζίδης

# data[].attributes.subject
Δημήτρης Καλαϊτζίδης

# data[].attributes.headline
Δημήτρης Καλαϊτζίδης

# data[].attributes.subject
Δημήτρης Καλαϊτζίδης

# data[].attributes.headline
ΣΤΑΜΑΤΙΑ και Παναγιώτης 

# data[].attributes.subject
ΣΤΑΜΑΤΙΑ και Παναγιώτης 

# data[].attributes.attachment_link.title
Ηλιακό σύστημα / Διάστημα  μέρος 1ο - Εκπαιδευτικό βίντεο picou picou

# data[].attributes.headline
ΣΤΑΜΑΤΙΑ και Παναγιώτης 

# data[].attributes.subject
ΣΤΑΜΑΤΙΑ και Παναγιώτης 

# data[].attributes.headline
Αποστόλης Μαριέττος 

# data[].attributes.body
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ"
ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ 🌏🌏🌏

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Γη και οι πλανήτες μας | Παιδικά Τραγούδια | Koperti

# data[].attributes.headline
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ" 

# data[].attributes.subject
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ" 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Άρης

Φωτογραφημένος σε φυσικό χρώμα το 2007

Ονομασίες

Τροχιακά χαρακτηριστικά

Εποχή J2000

Αφήλιο

249200 000 km
(154800 000 mi; 1,666 AU)

Περιήλιο

206700 000 km
(128400 000 mi; 1,382 AU)

227939 200 km
(141634 900 mi; 1,523679 AU)

Εκκεντρότητα

0.0934

686,971 d
(1,88082 yr; 668.5991 sols)

779,96 d
(2,1354 yr)

24,007 km/s
(86430 km/h; 53700 mph)

19.412°

Κλίση

49.558°

2020-Aug-03[1]

286.502°

Δορυφόροι

2 ( Φόβος, Δείμος)

Φυσικά Χαρακτηριστικά

3389,5 ± 0,2 km [ 2106,1 ± 0,1 mi ]
([convert: invalid option ]

3396,2 ± 0,1 km [ 2110,3 ± 0,1 mi ]
([convert: invalid option ]

3376,2 ± 0,1 km [ 2097,9 ± 0,1 mi ]
([convert: invalid option ]

Πλάτυνση

0.00589 ±0.00015

Εμβαδόν επιφάνειας

144798 500 km ²[2]
(55907 000 sq mi; 0.284 Γαίες)

Όγκος

1.6318×10 ¹¹ km ³
(0.151 Γαίες)

Μάζα

6.4171×10 ²³ kg
(0.107 Γαίες)

3,9335 g/cm ³
(0,1421 lb/cu in)

3,72076 m/s ²(12,2072 ft/s²; 0.3794 g)

Συντελεστής ροπής αδράνειας

0.3644±0.0005

5,027 km/s
(18100 km/h; 11250 mph)

1.028 d
24 h 39 m 36 s ( συνοδική· ηλιακή ημέρα)

Αστρονομική περίοδος περιστροφής

1.025957 d
24 h 37 m 22.7 s

Ισημερινή ταχύτητα περιστροφής

241,17 m/s
(868,22 km/h; 539,49 mph)

25.19° στο τροχιακό του επίπεδο

317.68143°
21 h 10 m 44 s

52.88650°

Λευκαύγεια

−2.94 to +1.86

3.5-25.1″

Ατμόσφαιρα

0.636 (0.4-0.87) kPa
0.00628 atm

Σύνθεση ανά όγκο

Ο Άρης είναι ο τέταρτος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος, ο δεύτερος πλησιέστερος στη Γη, και ο έβδομος σε διαστάσεις και μάζα του Ηλιακού Συστήματος (ο δεύτερος μικρότερος μετά τον Ερμή). Λέγεται συχνά και "ερυθρός πλανήτης" εξαιτίας του ερυθρού χρώματος που παρουσιάζει οφειλόμενο στο τριοξείδιο του σιδήρου (Fe ₂O ₃) στην επιφάνειά του. Ο Άρης είναι ένας " γήινος πλανήτης" με λεπτή και αραιή ατμόσφαιρα, και με επιφάνεια που συνδυάζει τους κρατήρες σύγκρουσης της Σελήνης και τα ηφαίστεια, τις κοιλάδες, τις ερήμους και τα πολικά παγοκαλύμματα της Γης. Φαίνεται ακόμη να έχει περιοδικά επαναλαμβανόμενες "εποχές του έτους". Ο Άρης διαθέτει ακόμη το Όρος Όλυμπος, το υψηλότερο γνωστό όρος στο Ηλιακό μας Σύστημα και την Κοιλάδα Μαρινέρις, τη μεγαλύτερη κοιλάδα. Το βαθύπεδο Βορεάλις που βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη καλύπτει το 40% της επιφάνειάς του και αποτελεί το υπόλειμμα μιας γιγάντιας σύγκρουσης. Στην περιφορά του γύρω από τον Ήλιο συνοδεύεται από δύο μικρούς δορυφόρους: τον Φόβο και τον Δείμο (= Τρόμο).

Τον Σεπτέμβριο του 2015 η NASA ανακοίνωσε πως είχε στη διάθεση της στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν την ύπαρξη και υγρού νερού στον πλανήτη.

Η ονομασία του πλανήτη Άρη προέρχεται από τον Ολύμπιο θεό του πολέμου της Ελληνικής Μυθολογίας τον Άρη. Οι ονομασίες των δύο δορυφόρων του δόθηκαν από τούς δύο γιους του μυθολογικού Άρη, τον Δείμο και τον Φόβο.
Το αστρονομικό σύμβολο του πλανήτη Άρη είναι η "λογχοφόρος στρογγυλή ασπίδα".
Ο Άρης είναι γνωστός ήδη από την προϊστορία, καθώς και ο πρώτος πλανήτης που παρατηρούμενος με τηλεσκόπιο αποκάλυψε, λόγω εγγύτητας, τα γενικά χαρακτηριστικά της μορφολογίας του, τα οποία θεωρήθηκαν (σωστά ως ένα βαθμό) ότι είναι παρόμοια με αυτά της Γης. Η ομοιότητα αυτή έδωσε βάση αφενός σε μια εκτεταμένη συζήτηση για την ύπαρξη ζωής σε αυτόν, αφετέρου σε σκέψεις μελλοντικής αποίκισής του. Ακόμα, είναι εύκολα προσεγγίσιμος από τις εξερευνητικές μας διαστημοσυσκευές, καθώς ένα ταξίδι προς τον Κόκκινο Πλανήτη απαιτεί (με την σημερινή τεχνολογία) χρόνο έξι μηνών όταν οι θέσεις Γης και Άρη είναι ευνοϊκές, κάτι που συμβαίνει ανά δυο χρόνια. Για τους λόγους αυτούς ο Άρης είναι ο καλύτερα εξερευνημένος πλανήτης έως σήμερα.

Ο Άρης δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισ. έτη από τον πλανητικό δίσκο στον οποίο δημιουργήθηκαν και οι υπόλοιποι πλανήτες. Σήμερα είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Άρης, στα αρχικά στάδια εξέλιξής του, καλυπτόταν σε ορισμένα σημεία του από υγρό νερό βάθους τουλάχιστον μερικών μέτρων, ενώ υπάρχουν και ενδείξεις για την ύπαρξη ενός τουλάχιστον ωκεανού. Έτσι, υπάρχει το ενδεχόμενο ο Άρης να φιλοξενούσε ζωή σε μορφή μικροβίων (που όμως είναι σίγουρο ότι δεν εξελίχθηκε παραπάνω) και υποστηρίζεται η άποψη ότι σε μια τέτοια περίπτωση η ζωή στη Γη θα μπορούσε να έχει προέλθει από τον Άρη.

Το μικρό μέγεθος του Άρη, που συνεπάγεται μικρή βαρύτητα, δεν του επέτρεψε να διατηρήσει ολόκληρη την ατμόσφαιρά του. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας διέφυγε στο διάστημα, έπεσε η ατμοσφαιρική πίεση και το υγρό νερό εν μέρει εξατμίστηκε και εν μέρει διέρρευσε στο υπέδαφος και παγιδεύτηκε στους πόλους του πλανήτη, υπό την μορφή παγετώνων. Έτσι ο Άρης έγινε ένας ερημικός και σχετικά άνυδρος πλανήτης με μία αραιή ατμόσφαιρα, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Ο Άρης βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση εδώ και τουλάχιστον 500 εκατομμύρια έτη. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, η "υγρή" περίοδος του Άρη αφορά μονάχα το αρχικό τμήμα της ιστορίας του.

Βάσει τροχιακών παρατηρήσεων και της εξέτασης συλλογής αρειανών μετεωριτών, η επιφάνεια του Άρη φαίνεται να αποτελείται κυρίως από βασάλτη. Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι ένα μέρος της επιφάνειας του Άρη είναι πιο πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου από τον τυπικό βασάλτη, και μπορεί να είναι παρόμοιο με τους βράχους ανδεσίτη στη Γη* ωστόσο, αυτές οι παρατηρήσεις μπορεί επίσης να εξηγηθούν από πυριτικό γυαλί. Ένα μεγάλο μέρος της επιφάνειάς του καλύπτεται από ψιλή σκόνη οξείδιου του σιδήρου (III).

Αν και ο Άρης δεν παρουσιάζει στοιχεία ενός προσφάτου μαγνητικού πεδίου, παρατηρήσεις δείχνουν ότι μέρη του φλοιού του πλανήτη έχουν μαγνητιστεί, και ότι εναλλασσόμενες μαγνητικές αναστροφές αυτού του δίπολου πεδίου έχουν λάβει μέρος στο παρελθόν. Αυτός ο παλαιομαγνητισμός των παραμαγνητικών ορυκτών έχει χαρακτηριστικά που μοιάζουν πολύ με τις εναλλασσόμενης κατεύθυνσης λωρίδες που βρίσκονται στον πυθμένα των γήινων ωκεανών. Μία θεωρία, που δημοσιεύτηκε το 1999 και επανεξετάστηκε τον Οκτώβριο του 2005, είναι ότι αυτές οι λωρίδες απεικονίζουν τις τεκτονικές πλάκες του Άρη πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, προτού το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη αποδυναμωθεί.

Σημερινά μοντέλα του εσωτερικού του πλανήτη, υποδεικνύουν ένα πυρήνα με ακτίνα 1.480 χιλιόμετρα, που αποτελείται κυρίως από σίδηρο με ποσοστό 14-17% θείο. Αυτός ο πυρήνας από σουλφίδιο του σιδήρου είναι εν μέρει ρευστός, και έχει δύο φορές μεγαλύτερη συγκέντρωση ελαφρύτερων στοιχείων από ό,τι υπάρχει στον πυρήνα της Γης. Ο πυρήνας περιβάλλεται από ένα πυριτικό μανδύα που διαμόρφωσε πολλές από τα τεκτονικά και ηφαιστειακά χαρακτηριστικά του πλανήτη, αλλά τώρα φαίνεται να είναι ανενεργά. Το μέσο πάχος του φλοιού του πλανήτη είναι μάλλον 50 χιλιόμετρα, με μέγιστο πάχος 125 χιλιόμετρα. Σε αντιδιαστολή, το μέσο πλάτος του φλοιού της Γης είναι κατά μέσο όρο 40 χιλιόμετρα, μόνο το ένα τρίτο του πάχους στον φλοιό του Άρη, σε σχέση με τα μεγέθη των δύο πλανητών.

Κατά τη διάρκεια του σχηματισμού ηλιακού συστήματος, ο Άρης δημιουργήθηκε μακριά από τον πρωτοπλανητικό δίσκο, που ήταν σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, ως το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας εκρέουσας ύλης προσαύξησης. Ο Άρης έχει πολλές χημικές ιδιαιτερότητες, που σχετίζονται με τη θέση του στο Ηλιακό Σύστημα. Στοιχεία με συγκριτικά χαμηλά σημεία βρασμού όπως το χλώριο, ο φώσφορος και το θείο είναι πολύ πιο συχνά στον Άρη από τη Γη· τα στοιχεία αυτά πιθανώς απομακρύνθηκαν από περιοχές κοντά στον ήλιο από τον ισχυρό ηλιακό άνεμο του νεαρού Ήλιου. Η ίδια η διαδικασία πιστεύεται ότι παρείχε αρχικά στον Άρη περισσότερο οξυγόνο από τη Γη· οι αντιδράσεις μεταξύ του σιδήρου και της περίσσειας ποσότητας οξυγόνου μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο ο Άρης έχει πολύ περισσότερο σίδηρο σε φλοιό και μανδύα από ό,τι η Γη.

Μετά το σχηματισμό των πλανητών, όλα ήταν υποκείμενα στον "Ύστερο Βαρύ Βομβαρδισμό". Είναι εντυπωσιακό ότι το 60% της επιφάνειας του Άρη δείχνει ρεκόρ κρατήρων συγκρούσεις από εκείνη την εποχή. Μεγάλο μέρος της υπόλοιπης επιφάνειας του Άρη ίσως βρίσκεται κάτω από τεράστιους κρατήρες σύγκρουσης από αυτή την εποχή υπάρχουν ενδείξεις από ένα τεράστιο κρατήρα πρόσκρουσης στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη, που εκτείνεται σε διαστάσεις 10.600 χιλιόμετρα επί 8.500 χιλιόμετρα, δηλαδή 4 φορές μεγαλύτερη από το Νότιο Πόλο- λεκάνη Aitken της Σελήνης, το μεγαλύτερο κρατήρα πρόσκρουσης που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Αυτή η θεωρία προτείνει ότι ο Άρης χτυπήθηκε από ένα ουράνιο σώμα με το μέγεθος του Πλούτωνα πριν από περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Το γεγονός αυτό, που πιστεύεται ότι είναι η αιτία της διχοτόμησης των ημισφαιρίων του Άρη, δημιούργησε μία ομαλή βόρεια πολική λεκάνη που καλύπτει το 40% του πλανήτη.

Ο Άρης έχασε τη μαγνητόσφαιρά του πριν από 4 δις έτη, και έτσι ο ηλιακός άνεμος αλληλεπιδρά απευθείας με την ιονόσφαιρα του πλανήτη, απομακρύνοντας άτομα από αυτήν. Η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται κατά 95,32% από διοξείδιο του άνθρακα, 2,7% άζωτο και 1,6% αργό. Είναι πολύ αραιή και η πίεση στην επιφάνεια του πλανήτη φτάνει κατά μέσο όρο τα 0,60 kPa, δηλαδή λιγότερο από το ένα εκατοστό αυτής στην επιφάνεια της Γης (101,3 kPa). Πρακτικώς, είναι ίση με την ατμοσφαιρική πίεση στα 35 χιλιόμετρα υψόμετρο από την επιφάνεια της Γης. Κατά συνέπεια, ένας αστροναύτης θα χρειαστεί οπωσδήποτε διαστημική στολή, προκειμένου να περπατήσει στην επιφάνειά του. Λόγω της αραιής ατμόσφαιρας, η ταχύτητα του ήχου είναι μικρή, και οι ήχοι δεν διαδίδονται πολύ μακριά, μόλις μερικές δεκάδες μέτρα. Έτσι ο Άρης, εκτός από έρημος, είναι και σιωπηλός πλανήτης.

Η χαμηλή πυκνότητα της ατμόσφαιρας έχει και άλλες συνέπειες: οι άνεμοι δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί, όμως καθώς η σκόνη που καλύπτει την επιφάνεια του πλανήτη είναι αρκετά ψιλή, οι αμμοθύελλες δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορούν να καλύψουν πολύ μεγάλο μέρος του πλανήτη· μια τέτοια αμμοθύελλα σημειώθηκε το 2001 και ξανά το 2007. Συχνή επίσης είναι και η εμφάνιση μικρών ανεμοστρόβιλων ( dust devils) που μεταφέρουν τη σκόνη πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη. Καθώς δεν πρόκειται για πολύ δυναμική ατμόσφαιρα, το κλίμα του Άρη είναι αρκετά προβλέψιμο και επαναλαμβάνεται σε κύκλους διάρκειας σχεδόν δυο γήινων ετών, όσο δηλαδή διαρκεί και η περιφορά του γύρω από τον Ήλιο. Στην ατμόσφαιρα του Άρη παρατηρούνται επίσης αραιά σύννεφα διοξειδίου του άνθρακα, που εμφανίζονται πιο συχνά τη νύχτα και την αυγή, καθώς και αραιά σύννεφα από κρυστάλλους νερού όταν ο πλανήτης βρίσκεται πιο κοντά στον ήλιο και εξαερώνεται ο πάγος των πόλων του.

Λόγω της διαφορετικής σύστασης της ατμόσφαιρας σε σχέση με αυτή τη Γης και της ελάχιστης πυκνότητάς της, σε συνδυασμό με την αιωρούμενη σκόνη, το χρώμα του ουρανού στον Άρη δεν είναι μπλε· είναι ένα κοκκινωπό ροζ που πλησιάζει κάπως σε απόχρωση το ροζ του σολωμού. Όταν το διαστημικό σκάφος Viking προσεδαφίστηκε στον Άρη και έστειλε την πρώτη εικόνα από την επιφάνειά του, οι τεχνικοί που χειρίζονταν το σύστημα απεικόνισης αντιστοίχισαν τα χρώματα της εικόνας σύμφωνα με την μέχρι τότε εμπειρία τους, εμφανίζοντας τον ουρανό μπλε και προκαλώντας κατάπληξη στους επιστήμονες. Αν και η φωτογραφία αυτή κυκλοφόρησε στον Τύπο, το λάθος διορθώθηκε αργότερα.

Ο Άρης έχει το ιδιόμορφο χαρακτηριστικό ότι αποτελείται από δυο μορφολογικά ανόμοια "τμήματα": το βόρειο ημισφαίριο αποτελείται από "πεδιάδες" που χαρακτηρίζονται από σχετικά μικρή πυκνότητα κρατήρων και μεγαλύτερη λευκαύγεια, ενώ το νότιο ημισφαίριο βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο και είναι εμφανώς πιο καταπονημένο από προσκρούσεις μετεώρων. Μία εξήγηση αυτής της διαφοράς μεταξύ των δυο ημισφαιρίων είναι ότι οι βόρειες "πεδιάδες" αποτελούσαν κάποτε τον πυθμένα ενός ωκεανού που κάλυπτε μεγάλο μέρος του πλανήτη. Πρόσφατες ανακαλύψεις δίνουν ενδείξεις που υποστηρίζουν μερικά αυτή την άποψη, χωρίς ωστόσο οριστικά συμπεράσματα. Μία άλλη εξήγηση είναι ότι στο βόρειο ημισφαίριο προσέκρουσε ένα σώμα με μέγεθος από το ένα δέκατο μέχρι τα δύο τρίτα του μεγέθους της Σελήνης, σχηματίζοντας έναν τεράστιο κρατήρα πρόσκρουσης στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη, που έχει διαστάσεις 10.600 χιλιόμετρα επί 8.500 χιλιόμετρα, δηλαδή περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερη από το Νότιο Πόλο- λεκάνη Aitken της Σελήνης, το μεγαλύτερο κρατήρα πρόσκρουσης που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα.

Συνολικά, έχουν ανακαλυφθεί 43.000 κρατήρες με διάμετρο μεγαλύτερη των πέντε χιλιομέτρων.

Άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η λεκάνη Ελλάς ( Hellas Basin). Πρόκειται για ιδιαίτερα βαθιά διαμόρφωση της επιφάνειας του πλανήτη, βαθύτερη από οποιαδήποτε αντίστοιχη της Γης.

Στον Άρη έχουν βρεθεί στοιχεία που αποτελούν ενδείξεις παλιότερης γεωλογικής δραστηριότητας. Στον πλανήτη υπάρχουν τεράστια ηφαίστεια, ανάμεσά τους το (ανενεργό σήμερα) ηφαίστειο Όλυμπο ( Olympus Mons), ανενεργό ηφαίστειο στο υψίπεδο Θαρσίς, που είναι και το ψηλότερο βουνό του ηλιακού συστήματος με ύψος 27.000 μέτρα ή 3 φορές το υψόμετρο του Έβερεστ (8.848 μέτρα), που είναι το ψηλότερο βουνό της Γης. Το εξαιρετικά μεγάλο ύψος του ηφαιστείου οφείλεται στο γεγονός ότι στον Άρη, σε αντίθεση με τη Γη, δεν υπάρχει κίνηση τεκτονικών πλακών, και έτσι η εκροή μάγματος συνεχίστηκε για εκατομμύρια χρόνια στο ίδιο σημείο, ψηλώνοντας ολοένα τον Όλυμπο. Απτές ενδείξεις ηφαιστειακής δραστηριότητας έχουν βρεθεί στον κρατήρα Γκούσεβ, που εξερεύνησε το ρομπότ Spirit, με την ανεύρεση ηφαιστειακού βασάλτη και άλλων πετρωμάτων. Ο κρατήρας, που λόγω της μορφολογίας του πιστεύεται ότι φιλοξενούσε κατά το παρελθόν μία τεράστια λίμνη, βρέθηκε να καλύπτεται από υλικά που εκτοξεύτηκαν από ένα ηφαίστειο λίγο βορειότερα.

Σήμερα η γεωλογική ενεργότητα του Άρη ανήκει στο παρελθόν· ο πλανήτης μπορεί να θεωρηθεί γεωλογικά νεκρός, αν και η ύπαρξη μεθανίου σε ίχνη σε ορισμένες περιοχές υποστηρίζεται ότι προκαλείται από περιορισμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα, όπως και η πιθανολογούμενη έκλυση υγρού νερού σε ίχνη.

Άφθονες είναι οι ενδείξεις για την ύπαρξη ροής νερού κατά το παρελθόν, κυρίως από την ύπαρξη φαραγγιών και φυσικά σχηματισμένων στραγγιστικών καναλιών. Το φαράγγι Κοιλάδα του Μάρινερ (Valles Marineris), το μεγαλύτερο του ηλιακού συστήματος με μήκος 4.500 χιλιόμετρα, δεν προήλθε από αυτή τη διαδικασία αλλά από τη ρήξη του φλοιού του Άρη λόγω του βάρους των τεράστιων ηφαιστείων που βρίσκονται βορειότερα. Στις παρυφές του όμως, καθώς και σε πολλές άλλες περιοχές του πλανήτη, έχουν εντοπιστεί σχηματισμοί που έχουν προέλθει καθαρά από τη ροή κάποιου υγρού (νερού κατά πάσα πιθανότητα), όπως κοίτες αρχαίων ποταμών, mesas και άλλοι. Υποστηρίζεται ότι το νερό που προκάλεσε τη διάβρωση δεν έρρεε για πολύ μεγάλο (σε γεωλογική κλίμακα) χρονικό διάστημα στην επιφάνεια του πλανήτη, αλλά ότι μάλλον υπήρξαν περίοδοι "κατακλυσμών", κατά τις οποίες τεράστιες ποσότητες νερού έρρεαν για μικρότερα χρονικά διαστήματα, προκαλώντας αυτά τα αποτελέσματα.

Το 2016, το Curiosity βρήκε κοιτάσματα Βορίου, Αιματίτη και άλλων αργιλικών ορυκτών στο όρος Σάρπ ( Mount Sharp / Aeolis Mons),που βρίσκεται στον κρατήρα Gale.

Ο Άρης έχει δυο μικρούς δορυφόρους, το Φόβο και τον Δείμο. Οι δορυφόροι αυτοί υποθέτουμε ότι είναι αστεροειδείς που μπήκαν σε τροχιά γύρω του λόγω της βαρυτικής έλξης του πλανήτη, όμως απομένει να εξερευνηθούν από κοντά προκειμένου να διαπιστωθεί αυτό (το 2011 επρόκειτο να εκτοξευτεί η ρωσο-κινεζική αποστολή Phobos-Grunt που θα μελετούσε το Φόβο από κοντά, ωστόσο συνετρίβη αμέσως). Ο Φόβος περιφέρεται γύρω από τον Άρη σε 7 ώρες και 39 λεπτά, σε μέση απόσταση από τον πλανήτη μόλις 9.377 χιλιόμετρα, εγγύτερα στον μητρικό του πλανήτη από κάθε άλλο δορυφόρο του ηλιακού συστήματος. Εικάζεται ότι, κάποια στιγμή στο μέλλον ο Φόβος θα πλησιάσει αρκετά κοντά στον Άρη ώστε να διασπαστεί από τις παλιρροϊκές δυνάμεις και να σχηματίσει δακτύλιο γύρω από τον πλανήτη. Ο άλλος δορυφόρος, ο Δείμος, είναι αρκετά μικρότερος από τον Φόβο και περιφέρεται αρκετά μακρύτερα, σε απόσταση 23.460 χιλιομέτρων από τον Άρη, συμπληρώνοντας μια περιφορά κάθε 1,2 μέρες.

Ο Άρης είναι μέχρι σήμερα ο πλανήτης στον οποίο έχουν σταλεί οι περισσότερες διαστημοσυσκευές, και για τον οποίο γνωρίζουμε τα περισσότερα από κάθε άλλον στο ηλιακό σύστημα. Αιτία για αυτό είναι η σχετική εγγύτητά του στον δικό μας πλανήτη, οι υποθέσεις για ύπαρξη ζωής στην επιφάνειά του καθώς και η σχετική ευκολία, σε σχέση με τον άλλο κοντινό σε μας πλανήτη, την Αφροδίτη, με την οποία θα μπορούσε να εγκατασταθεί ανθρώπινη αποικία στην επιφάνειά του. Το παράθυρο εκτόξευσης προς τον Άρη, η περίοδος δηλαδή κατά την οποία μπορεί να εκτοξευτεί μια διαστημοσυσκευή έτσι ώστε να πραγματοποιήσει το ταξίδι προς τον πλανήτη στον μικρότερο δυνατό χρόνο, ανοίγει κάθε δύο χρόνια.

Ταυτόχρονα ο Άρης είναι και ο πλανήτης που έχει "εξαφανίσει" τις περισσότερες διαστημοσυσκευές που στάλθηκαν προς αυτόν: σχεδόν 1 στις 3 αποστολές κατέληξαν σε αποτυχία, κάτι που κάνει κάθε αποστολή στον Άρη, τουλάχιστον μέχρι την άφιξή της, πηγή αγωνίας για τους επιστήμονες, που αστειευόμενοι μιλούν για την "κατάρα του Άρη".

Οι προσπάθειες για εξερεύνηση του πλανήτη ξεκίνησαν το 1960 από τους Σοβιετικούς με το πρόγραμμα Μάρσνικ, το οποίο δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1964, το αμερικανικό Μάρινερ 4 πέρασε δίπλα από τον πλανήτη και έστειλε τις πρώτες φωτογραφίες από την επιφάνειά του, αποκαλύπτοντας έναν άνυδρο πλανήτη γεμάτο κρατήρες και κατά τα φαινόμενα χωρίς ζωή. Ακολούθησαν τα σκάφη του σοβιετικού προγράμματος Μαρς, που έγιναν τα πρώτα που προσεδαφίστηκαν στον πλανήτη και λειτούργησαν για λίγο μετά την προσεδάφιση.

Η πρώτη σημαντική εξερεύνηση έγινε από τα δύο σκάφη Βίκινγκ της NASA που προσεδαφίστηκαν στην επιφάνειά του, τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1976. Έστειλαν τις πρώτες φωτογραφίες από την επιφάνεια, μελέτησαν το κλίμα και εκτέλεσαν σειρά πειραμάτων για την ύπαρξη ή μη ζωής στον πλανήτη, με αμφιλεγόμενα αλλά πιθανότατα αρνητικά αποτελέσματα.

Η επόμενη φάση στην εξερεύνηση του Άρη ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990, με τις αποστολές Mars Global Surveyor και Mars Pathfinder της NASA, που μελέτησαν τον πλανήτη από τροχιά και από την επιφάνειά του αντίστοιχα. Μετά από μερικές ακόμα αποτυχίες, το 2005 έφτασαν στον Άρη τα δίδυμα ρόβερ και Opportunity, που μελετούν από τότε την επιφάνειά του, και διαπίστωσαν την ύπαρξη, στο απώτατο παρελθόν, υγρού νερού στην επιφάνεια. Πολύτιμες πληροφορίες μας έστειλαν επίσης το Mars Express της ESA, που διαπίστωσε την ύπαρξη πάγου νερού στο υπέδαφος, και Mars Observer, που μεταφέρει την ισχυρότερη κάμερα που στάλθηκε ποτέ σε άλλο πλανήτη.

Επόμενη αποστολή στον "Κόκκινο Πλανήτη", ήταν της διαστημικής συσκευής Φοίνιξ της NASA, που εκτοξεύτηκε στις 4 Αυγούστου του 2007 και έφτασε στις αρκτικές περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου του Άρη στις 25 Μαΐου του 2008, μελετώντας τις πολικές περιοχές του μέχρι τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Το 2011 η αποστολή Phobos-Grunt, σε συνεργασία Ρωσίας-Κίνας, απέτυχε, με τη διαστημοσυσκευή να μένει στην τροχιά της γης και αργότερα να συντρίβεται. Στις 5 Αυγούστου του 2012, η NASA με το ρομπότ Curiosity, γνωστό επίσης και ως Mars Science Laboratory προσεδαφίστηκε με επιτυχία στην επιφάνεια του Άρη.Οι επόμενες μη επανδρωμένες αποστολές στον Άρη είναι εν εξελίξει. Πρώτη αποστολή είναι το Emirates Mars Mission των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων το οποίο θα τοποθετηθει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη χωρίς να προσεδαφιστεί με σκοπό να μελετήσει τους ημερήσιους και εποχικούς κύκλους, και τα κλιματικά φαινόμενα στη χαμηλή ατμόσφαιρα του Άρη. Οι επόμενες αποστολές, οι οποίες θα προσεδαφίσουν και ρόβερ είναι η MARS 2020 της NASA και η κινεζική Tianwen-1. Και οι τρεις αποστολές έχουν ως ημερομηνία άφιξης στον κόκκινο πλανήτη τον Φεβρουάριο του 2021. Το 2022 είναι προγραμματισμένο, (με αρχικά προγραμματισμένη εκτόξευση το 2020), να εκτοξευθεί το εξερευνητικό σκάφος με την ονομασία " Ρόζαλιντ Φράνκλιν " προς τιμήν της Βρετανής χημικού

Τα μακροπρόθεσμα σχέδια της NASA προβλέπουν μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη, αλλά η εκτόξευσή της αποκλείεται να πραγματοποιηθεί πριν από το 2035. Απ' την άλλη η SpaceX σχεδιάζει να στείλει επανδρωμένη αποστολή στον Άρη πριν το 2030.

Η ύπαρξη ζωής στον Άρη στο μακρινό παρελθόν ή ακόμη και σήμερα είναι ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό την επιστημονική κοινότητα. Επί του παρόντος δεν υπάρχουν αποδείξεις για ζωή στον Άρη. Αθροιστικά στοιχεία δείχνουν ότι κατά την αρχαία αρειανή εποχή του Νώε, στην επιφάνεια του Άρη υπήρχε νερό σε υγρή μορφή και ίσως ήταν κατοικήσιμη για μικροοργανισμούς. Η κοινή συναίνεση είναι ότι αν υπάρχει ζωή -ή υπήρξε στον Άρη, θα βρισκόταν ή θα διατηρούταν καλύτερα στο υπέδαφος, προστατευμένη από τις τρέχουσες αφιλόξενες επιφανειακές διεργασίες.

Τον Ιούνιο 2018, η NASA ανακοίνωσε την ανίχνευση εποχικών διακυμάνσεων στα επίπεδα μεθανίου στον Άρη, που ίσως προέρχεται από μικροοργανισμούς ή γεωλογικά μέσα. Από τον Απρίλιο 2018 ο Ευρωπαϊκός Τροχιακός Ανιχνευτής Αερίων Αρειανής Ατμόσφαιρας (ExoMars Trace Gas Orbiter) παρακολουθεί το ατμοσφαιρικό μεθάνιο, και το 2022 το ρόβερ ExoMars θα εξορύξει δείγματα υπεδάφους, ενώ το ρόβερ NASA Mars 2020 (Perseverance), θα αποθηκεύσει δεκάδες από τα δείγματα για πιθανή μεταφορά σε Γήινα εργαστήρια περί το 2020-2030.

Ο πλανήτης Άρης περιλαμβάνεται στους λεγόμενους ναυτιλιακούς πλανήτες, οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη σε μετρήσεις για τις ανάγκες επίλυσης προβλημάτων προσδιορισμού γεωγραφικού στίγματος.

1. ↑ "HORIZONS Web-Interface". ssd.jpl.nasa.gov.

2. ↑ Grego, Peter (6 Ιουνίου 2012). Mars and How to Observe It . Springer Science+Business Media. σελ. 3. ISBN 978-1-4614-2302-7 - μέσω Internet Archive.

3. ↑ "The Lure of Hematite". Science@NASA. NASA. March 28, 2001. Retrieved 2009-12-24.

4. ↑ Δηλαδή σχετικά μικρός και βραχώδης στη σύσταση.

5. ↑ Ashley (July 19, 2008). "Impact May Have Transformed Mars". ScienceNews.org. Retrieved 2008-08-12.

6. ↑ Ian (June 26, 2008). "Cataclysmic impact created north-south divide on Mars". Science @ guardian.co.uk. Retrieved 2008-08-12.

7. Christensen, Philip R. (2003-06-27). "Morphology and Composition of the Surface of Mars: Mars Odyssey THEMIS Results". ↑ Science 300 (5628): 2056-2061. doi:10.1126/science.1080885. PMID 12791998.

8. Golombek, Matthew P. (2003-06-27). "The Surface of Mars: Not Just Dust and Rocks". ↑ Science 300 (5628): 2043-2044. doi:10.1126/science.1082927. PMID 12829771.

9. Jacqué, Dave (2003-09-26). . ↑ "APS X-rays reveal secrets of Mars' core". Argonne National Laboratoryhttp://www.anl.gov/Media_Center/News/2003/030926mars.htm.

10. ↑ Zharkov, V. N. (1993). The role of Jupiter in the formation of planets. σελίδες 7-17. Bibcode:1993GMS....74....7Z.

11. Lunine, Jonathan I.; Chambers, John; Morbidelli, Alessandro; Leshin, Laurie A. (September 2003). "The origin of water on Mars". ↑ Icarus 165 (1): 1-8. doi:10.1016/S0019-1035(03)00172-6. Bibcode: 2003Icar..165....1L.

12. Barlow, N. G. (October 5-7, 1988). "Conditions on Early Mars: Constraints from the Cratering Record". Στο: H. Frey, επιμ. ↑ MEVTV Workshop on Early Tectonic and Volcanic Evolution of Mars. LPI Technical Report 89-04. Easton, Maryland: Lunar and Planetary Institute, p. 15. Bibcode: 1989eamd.work...15B.

13. ↑ 16,0 Yeager, Ashley (19 Ιουλίου 2008). "Impact May Have Transformed Mars". ScienceNews.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2012. 16,1

14. ↑ 17,0 Sample, Ian (26 Ιουνίου 2008). "Cataclysmic impact created north-south divide on Mars". London: Science @ guardian.co.uk. 17,1

15. Chang, Kenneth (2008-06-26). . ↑ "Huge Meteor Strike Explains Mars's Shape, Reports Say". New York Timeshttp://www.nytimes.com/2008/06/26/science/space/26mars.html?em&ex=1214712000&en=bd0be05a87523855&ei=5087%0A.

16. ↑ Philips, Tony (2001). "The Solar Wind at Mars". Science@NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2010.

17. Lundin, R; ↑ et al. (2004). "Solar Wind-Induced Atmospheric Erosion at Mars: First Results from ASPERA-3 on Mars Express". Science 305 (5692): 1933-1936. doi:10.1126/science.1101860. PMID 15448263.

18. ↑ Williams, David R. (1 Σεπτεμβρίου 2004). "Mars Fact Sheet". National Space Science Data Center. NASA.

19. ↑ Bolonkin, Alexander A. (2009). Artificial Environments on Mars. Springer Berlin Heidelberg. σελίδες 599-625. ISBN 9783642036293.

20. Lemmon, M. T.; ↑ et al. (2004). "Atmospheric Imaging Results from Mars Rovers". Science 306 (5702): 1753-1756. doi:10.1126/science.1104474. PMID 15576613.

21. ↑ Wright, Shawn (4 Απριλίου 2003). "Infrared Analyses of Small Impact Craters on Earth and Mars". University of Pittsburgh. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2007.

22. ↑ "Exploratour - The Surface of Mars, page 2 - Windows to the Universe". www.windows2universe.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2021.

23. ↑ Glenday, Craig (2009). Guinness World Records. Random House, Inc. σελ. 12. ISBN 0553592564.

24. Chen, Junyong; ↑ et al. (May 2006). "Progress in technology for the 2005 height determination of Qomolangma Feng (Mt. Everest)". Science in China Series D: Earth Sciences 49 (5): 531-538. doi:10.1007/s11430-006-0531-1.

25. ↑ "IFLscience - Boron Discovered On Mars For The First Time". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2016.

26. ↑ "Mars Pulls Phoenix In". University of Arizona Phoenix mission Website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2008.

27. ↑ "NASA Lands Car-Size Rover Beside Martian Mountain". Nasa.gov.

28. ↑ Katz, Brigit (7 Φεβρουαρίου 2019). "Europe's 2020 Mars Rover Named for DNA Pioneer Rosalind Franklin". Smithsonian (στα Αγγλικά).

29. ↑ Brown, Dwayne· Wendel, JoAnna· Steigerwald, Bill· Jones, Nancy· Good, Andrew (7 Ιουνίου 2018). "Release 18-050 - NASA Finds Ancient Organic Material, Mysterious Methane on Mars". NASA.

# data[].attributes.attachment_link.title
Άρης (πλανήτης) - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.headline
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ" 🌏🌏🌏🌏🌏

# data[].attributes.subject
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ" 🌏🌏🌏🌏🌏

# data[].attributes.body
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ"

# data[].attributes.headline
Αποστόλης Μαριέττος 

# data[].attributes.body
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ"

# data[].attributes.headline
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ" 🌏

# data[].attributes.subject
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ" 🌏

# data[].attributes.body
Αποστόλης Μαριέττος "ΑΡΗΣ"

# data[].attributes.headline
Δραστηριότητες 2-Τυτώ

# data[].attributes.subject
Δραστηριότητες 2-Τυτώ

# data[].attributes.attachment_caption
Αποστάσεις πλανητών 

# data[].attributes.headline
Δραστηριότητες-Τυτώ

# data[].attributes.subject
Δραστηριότητες-Τυτώ

# data[].attributes.headline
Μυρτώ Κομιζόγλου

# data[].attributes.subject
Μυρτώ Κομιζόγλου

# data[].attributes.body
Πλούτωνας

# data[].attributes.headline
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΟΡΩΝΗΣ

# data[].attributes.subject
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΟΡΩΝΗΣ

# data[].attributes.body
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΠΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
online games

Διαστημικάπαιχνίδια ONLINE

10

11

Σταυρόλεξακαι γράμματα στη σειρά...

Κινητικά παιχνίδια online

Αντιστοίχηση...

Σας ευχαριστούμε που παίξατε μαζί μας

Περιεχόμενα

Εξώφυλλο κι ένα τραγούδι

Puzzles

Πλανήτες στην σειρά!

Κρεμάλες

Παιχνίδια μνήμης

Διαστημικά και συναρπαστικά: Kουίζ..

Περιεχόμενα

Διαστημικά και συναρπαστικά: Kουίζ...

Play

Παιχνίδια μνήμης:

Lorem Ipsum

Κρεμάλες

-Πλανήτες στην σειρά...

Σταυρόλεξα

Puzzles

Άντιστοίχηση!

Κινητικά παιχνίδια

Σας ευχαριστούμε που παίξατε μαζί μας

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαστημικά παιχνίδια online

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τη γη ως το φεγγάρι και πίσω-eTwinning 2020-2021

# data[].attributes.headline
Διακονικολα Δεσπινα

# data[].attributes.subject
Διακονικολα Δεσπινα

# data[].attributes.body
Ηλιακό σύστημα

# data[].attributes.headline
Αργύρης Μενεγάκης

# data[].attributes.subject
Αργύρης Μενεγάκης

# data[].attributes.headline
Αργύρης Μενεγάκης

# data[].attributes.subject
Αργύρης Μενεγάκης

# data[].attributes.body
Αφροδίτη

# data[].attributes.headline
Αργύρης Μενεγάκης

# data[].attributes.subject
Αργύρης Μενεγάκης

# data[].attributes.body
Αφροδίτη

# data[].attributes.headline
Μιχάλης + Στέφανος - Η γη

# data[].attributes.subject
Μιχάλης + Στέφανος - Η γη

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ.JPG

# data[].attributes.headline
Μιχάλης + Στέφανος - Η γη

# data[].attributes.subject
Μιχάλης + Στέφανος - Η γη

# data[].attributes.headline
Στέφανος Φαρμακίδης - Γη

# data[].attributes.subject
Στέφανος Φαρμακίδης - Γη

# data[].attributes.headline
Μιχάλης Φαρμακίδης - Γη

# data[].attributes.subject
Μιχάλης Φαρμακίδης - Γη

# data[].attributes.headline
Το ηλιακο  μας σύστημα 

# data[].attributes.subject
Το ηλιακο  μας σύστημα 

# data[].attributes.body
Μανώλης Άγγελος Παναής

# data[].attributes.headline
ΑΝΤΩΝΗΣ & ΘΕΟΔΩΡΑ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

# data[].attributes.subject
ΑΝΤΩΝΗΣ & ΘΕΟΔΩΡΑ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
ANTΩΝΗΣ & ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

# data[].attributes.headline
ΑΝΤΩΝΗΣ - ΗΛΙΟΣ

# data[].attributes.subject
ΑΝΤΩΝΗΣ - ΗΛΙΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΝΤΩΝΗΣ - ΗΛΙΟΣ

# data[].attributes.headline
ΘΕΟΔΩΡΑ - ΕΡΜΗΣ

# data[].attributes.subject
ΘΕΟΔΩΡΑ - ΕΡΜΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΘΕΟΔΩΡΑ - ΕΡΜΗΣ

# data[].attributes.headline
Η ΣΕΛΗΝΗ ΔΙΝΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

# data[].attributes.subject
Η ΣΕΛΗΝΗ ΔΙΝΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

# data[].attributes.headline
ΛΕΩΝΙΔΑΣ-ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

# data[].attributes.subject
ΛΕΩΝΙΔΑΣ-ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

# data[].attributes.headline
Λεωνίδας - Ταξιάρχης

# data[].attributes.subject
Λεωνίδας - Ταξιάρχης

# data[].attributes.headline
Εμμανουήλ Σαββάκης

# data[].attributes.subject
Εμμανουήλ Σαββάκης

# data[].attributes.headline
Πούλιου Μάρθα

# data[].attributes.subject
Πούλιου Μάρθα

# data[].attributes.attachment_link.title
ηλιακ.συστ.Μαρθα

# data[].attributes.headline
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.subject
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.headline
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.subject
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.headline
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.subject
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.body
Ιδέα για την τάξη..

# data[].attributes.headline
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.body
Μάρθα Πούλιου

# data[].attributes.headline
Ελένη Τσαμπίκα Χατζηφλεβαρη 

# data[].attributes.subject
Ελένη Τσαμπίκα Χατζηφλεβαρη 

# data[].attributes.headline
ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ

# data[].attributes.body
ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ

# data[].attributes.headline
ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ

# data[].attributes.body
ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
GPITRAL5 Education culture & e-learning for kids

# data[].attributes.body
ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΩΡΙΩΝΑ (1)

# data[].attributes.headline
Ο Ουρανός ήταν Τιτάνας, φάνταζε πάντοτε μεγάλος, αχανής, απρόσιτος στην μυθολογία και στην ανθρώπινη ψυχή. Απρόβλεπτος για όλους, είχε την δύναμη να μας τρομάζει με τις αστραπές, τις καταιγίδες και τις εναλλαγές του. Ο πλανήτης Ουρανός, εκκεντρικός και απρόβλεπτος επίσης, δημιουργεί μία ιδιαίτερη αναστάτωση στον αστρολογικό χάρτη. Έχει ενδιαφέρον να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτόν.IDL TIFF fileΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ :Ο Ουρανός  είναι εξωτερικός πλανήτης που βρίσκεται ανάμεσα στο Κρόνο και τον Ποσειδώνα . Ανακαλύφθηκε από τον Βρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1781Η μάζα του είναι 14,5 φορές μεγαλύτερη της γης και η διάμετρος του 51.840 χιλ.Η θερμοκρασία του είναι 180ο Κελσίου.Το χρώμα του είναι γαλαζοπράσινο και περιστρέφεται σε αντίθετη φορά και όχι από την ανατολή προς τη δύση.Ο Ουρανός έχει ένα σύστημα από 5 δακτυλίους και 10 δορυφόρους. Όλοι οι δακτύλιοι και οι δορυφόροι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, στο επίπεδο του Ισημερινού.Το χαρακτηριστικό του που τον κάνει να ξεχωρίζει από τους άλλους πλανήτες είναι ο άξονας περιστροφής  γύρω από τον εαυτό του σχεδόν πάνω στην εκλειπτική.Είναι ένας πλανήτης που αποτελείται κυρίως από αέρια. uranusΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ :Από το Χάος εμφανίστηκε η Γαία  η οποία χωρίς αρσενική βοήθεια γέννησε τον Ουρανό .Αργότερα η Γαία και ο Ουρανός έγιναν ζευγάρι και από την ένωση αυτή  γεννήθηκαν πρώτα οι Τιτάνες στη συνέχεια οι Κύκλωπες και οι Εκαταντόχειρες.Ο Ουρανός σκληρός και απότομος στην συμπεριφορά λέγεται πως πέταγε στα Τάρταρα τα παιδιά του.Ο Κρόνος  γιος του Ουρανού με την συμπαράσταση και την καθοδήγηση της Γαίας ευνούχισε το πατέρα του Ουρανό και έγινε κυβερνήτης των Θεών.

# data[].attributes.subject
Ο Ουρανός ήταν Τιτάνας, φάνταζε πάντοτε μεγάλος, αχανής, απρόσιτος στην μυθολογία και στην ανθρώπινη ψυχή. Απρόβλεπτος για όλους, είχε την δύναμη να μας τρομάζει με τις αστραπές, τις καταιγίδες και τις εναλλαγές του. Ο πλανήτης Ουρανός, εκκεντρικός και απρόβλεπτος επίσης, δημιουργεί μία ιδιαίτερη αναστάτωση στον αστρολογικό χάρτη. Έχει ενδιαφέρον να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτόν.IDL TIFF fileΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ :Ο Ουρανός  είναι εξωτερικός πλανήτης που βρίσκεται ανάμεσα στο Κρόνο και τον Ποσειδώνα . Ανακαλύφθηκε από τον Βρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1781Η μάζα του είναι 14,5 φορές μεγαλύτερη της γης και η διάμετρος του 51.840 χιλ.Η θερμοκρασία του είναι 180ο Κελσίου.Το χρώμα του είναι γαλαζοπράσινο και περιστρέφεται σε αντίθετη φορά και όχι από την ανατολή προς τη δύση.Ο Ουρανός έχει ένα σύστημα από 5 δακτυλίους και 10 δορυφόρους. Όλοι οι δακτύλιοι και οι δορυφόροι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, στο επίπεδο του Ισημερινού.Το χαρακτηριστικό του που τον κάνει να ξεχωρίζει από τους άλλους πλανήτες είναι ο άξονας περιστροφής  γύρω από τον εαυτό του σχεδόν πάνω στην εκλειπτική.Είναι ένας πλανήτης που αποτελείται κυρίως από αέρια. uranusΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ :Από το Χάος εμφανίστηκε η Γαία  η οποία χωρίς αρσενική βοήθεια γέννησε τον Ουρανό .Αργότερα η Γαία και ο Ουρανός έγιναν ζευγάρι και από την ένωση αυτή  γεννήθηκαν πρώτα οι Τιτάνες στη συνέχεια οι Κύκλωπες και οι Εκαταντόχειρες.Ο Ουρανός σκληρός και απότομος στην συμπεριφορά λέγεται πως πέταγε στα Τάρταρα τα παιδιά του.Ο Κρόνος  γιος του Ουρανού με την συμπαράσταση και την καθοδήγηση της Γαίας ευνούχισε το πατέρα του Ουρανό και έγινε κυβερνήτης των Θεών.

# data[].attributes.body
Άννα Μαρια