# data[].attributes.headline
ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΙΗΣΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΙΗΣΟΥ

# data[].attributes.body
Αγιογραφία Δανάη Π. Β2

# data[].attributes.attachment_link.title
Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

# data[].attributes.headline
ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!!

# data[].attributes.subject
ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ Μ.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Τα Καλύτερα Top10

# data[].attributes.attachment_link.title
10 Απίστευτα ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ από όλο τον κόσμο - Τα Καλύτερα Top10

# data[].attributes.headline
Κυριακή Των Βαΐων: Τα Έθιμα Και Οι Παραδόσεις!!!

# data[].attributes.subject
Κυριακή Των Βαΐων: Τα Έθιμα Και Οι Παραδόσεις!!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ Μ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Κυριακή της Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται έτσι, γιατί "μετά Βαΐων και κλάδων" έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Ο Χριστός μπαίνει στην πόλη χωρίς την βασιλική πολυτέλεια, καθισμένος επί πώλου όνου, αντί για ροδοπέταλα και τελετές, τα μικρά παιδιά κουνούν τα βάγια των φοινίκων, αντί να τον υποδεχτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες του τόπου.

Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία.

Την Κυριακή των Βαΐων είναι έθιμο να τρώμε ψάρι.

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα "επί πώλον όνου". Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου.

Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.
Έθιμα της Κυριακής των Βαΐων
Την Κυριακή των Βαΐων, σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλοι οι ναοί στολίζονται με κλαδιά από βάγια, από φοίνικες δηλαδή ή από άλλα νικητήρια φυτά, όπως δάφνη, ιτιά, μυρτιά και ελιά. Μετά τη λειτουργία μοιράζονται στους πιστούς.

Η εκκλησία μ καθιέρωσε ήδη από τον 9ο αιώνα το έθιμο αυτό μια και όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης "όχλος πολύς...έλαβον τα βαΐα των φοινίκων και εξήλθον εις υπάντησιν αυτώ".

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στα Ιεροσόλυμα, ο επίσκοπος έμπαινε στην πόλη "επί πώλου όνου", αναπαριστάνοντας το γεγονός, ενώ στα βυζαντικά γινόνταν "ο περίπατος του αυτοκράτορα", από το Παλάτι προς τη Μεγάλη Εκκλησία.

Στη διαδρομή αυτή ο αυτοκράτορας μοίραζε στον κόσμο βάγια και σταυρούς και ο Πατριάρχης σταυρούς και κεριά. Με τα βάγια οι πιστοί στόλιζαν τους τοίχους των σπιτιών και το εικονοστάσι τους. Και σήμερα ακόμα όλες οι εκκλησίες στολίζονται με δαφνόφυλλα ή βάγια.

Τα παλιότερα χρόνια τους τα προμήθευαν τα νιόπαντρα ζευγάρια της χρονιάς ή και μόνο οι νιόπαντρες γυναίκες, για το καλό του γάμου τους. Πίστευαν πως η γονιμοποιός δύναμη που κρύβουν τα φυτά αυτά θα μεταφερόταν και στις ίδιες και η μια χτυπούσε την άλλη με τα βάγια.

Τα "βαγιοχτυπήματα" σιγά-σιγά άρχισαν να γίνονται και από τις άλλες γυναίκες και τα παιδιά τις μιμούνταν και όπως χτυπιούνταν μεταξύ τους εύχονταν: "Και του χρόνου, να μη σε πιάν' η μυίγα". Δυνάμεις ιαματικές και αποτρεπτικές, μαζί με τις γονιμοποιές, αποδίδονταν στα βάγια και γι αυτό έπρεπε μετά την εκκλησία όλα να τα "βατσάσουν" για το καλό. Τα δέντρα, τα περβόλια, τα κλήματα, τις στάνες, τα ζώα, τους μύλους, τις βάρκες.

Από ένα κλαδάκι κρεμούσαν στα οπωροφόρα, για να καρπίζουν και στα κηπευτικά, για να μην τα πιάνει το σκουλήκι. "Μέσα βάγια και χαρές, όξω ψύλλοι, κόριζες !" 'Ολα εξαφανίζονταν από τα σπίτια μόλις μπαίναν τα βάγια. Κρατούσαν την πρώτη θέση στο εικονοστάσι και μ' αυτά "κάπνιζαν" οι γυναίκες τα παιδιά για το "κακό το μάτι". Στη Λέσβο τα παιδιά, μετά την εκκλησία, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα πανάκια από καινούργιο φουστάνι, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς για τους ψύλλους και τα ποντίκια, έδιναν και ένα κλαράκι δάφνης στη νοικοκυρά.

Στο τέλος ζητούσαν και το χάρισμά τους: "Χρόνια πολλά, εν ονόματι Κυρίου, δό μ' τ' αυγό να φύγω." Στην Ανατολική Ρωμυλία, τα κορίτσια έφτιαχναν με τα βάγια στεφάνια, τους έδεναν μια κόκκινη κλωστή και τραγουδώντας όλες μαζί πήγαιναν και τα πέταγαν στο ρέμα κι όπως έπαιρνε τα στεφάνια το νερό, όποιας πήγαινε μπροστά εκείνη θα γινόταν "συντέκνησσα".

Πρώτη στο γυρισμό, πρώτη στο χορό και στο δικό της σπίτι η μάνα της θα έφτιαχνε τα φασόλια και θα τις φίλευε όλες, μαζί με ελιές.

Στη Τήνο, την Κυριακή των Βαΐων, τα παιδιά τριγύριζαν στους δρόμους κρατώντας μαζί με το στεφάνι τους την "αργινάρα", μια ξύλινη ή και σιδερένια ροκάνα που τη στριφογύριζαν με δύναμη. Μέσα σε εκκωφαντικό θόρυβο κατέληγαν στη θάλασσα, όπου πετούσαν στο στεφάνι στο νερό.

Το έθιμο της περιφοράς των κλαδιών θυμίζει την "ειρεσιώνη", το στολισμένο με καρπούς κλαδί, που στις γιορτές της άνοιξης περιέφεραν στους δρόμους τα παιδιά, στην αρχαιότητα. Τα βάγια τα έπλεκαν σε πάρα πολλά σχέδια: φεγγάρια, πλοία, γαϊδουράκια, το πιο συνηθισμένο όμως ήταν ο σταυρός.

Σε μερικά μέρη τους έδιναν το σχήμα του ψαριού. Ψάρι είχαν σαν σημάδι αναγνώρισης οι πρώτοι χριστιανοί, η λέξη ΙΧΘΥΣ, εξάλλου, προέρχεται από τα αρχικά Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.

Αν και είναι εκόμα σαρακοστή, η εκκλησία την Κυριακή των Βαϊων επιτρέπει το ψάρι.

Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει: "Βάγια, Βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό, κι ως την άλλη Κυριακή με το κόκκινο αυγό ! " Αναγράφει το Ωρολόγιο: Πέντε μέρες προ του Νομικού Πάσχα, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους μαθητές του και του έφεραν ένα ονάριο και αφού κάθισε πάνω του εισερχόταν στη πόλη.

Ο λαός μόλις άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς (είχαν μάθει και τα περί αναστάσεως του Λαζάρου) έλαβαν στα χέρια τους βάϊα από φοίνικες και πήγαν να τον προϋπαντήσουν. Άλλοι με τα ρούχα τους, άλλοι έκοβαν κλαδιά από τα δένδρα και τα έστρωναν στο δρόμο όπου διερχόταν ο Κύριος και τον ακολουθούσαν.

Ακόμα και τα νήπια τον προϋπάντησαν και όλοι μαζί φώναζαν: Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ (Ιωαν.ιε΄). Αυτή τη λαμπρή και ένδοξο πανήγυρη της εισόδου στα Ιεροσόλυμα του Κυρίου εορτάζομε αυτή τη Κυριακή.

Σήμαιναν δε τα βάϊα, οι κλάδοι των φοινίκων, τη κατά του διαβόλου και του θανάτου νίκη του Χριστού. Το δε Ωσαννά ερμηνεύεται σώσον παρακαλώ. Το δε πωλάριο της όνου και το κάθισμα του Ιησού πάνω του, ζώου ακάθαρτου κατά τον νόμο τους, σήμαινε τη πρώην ακαθαρσία και αγριότητα των εθνών και την μετά από λίγο υποταγή αυτών στο άγιο Ευαγγέλιο.
πηγή dogma.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Κυριακή των Βαΐων: Τα έθιμα και οι παραδόσεις

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Κυριακή της Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται έτσι, γιατί "μετά Βαΐων και κλάδων" έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Ο Χριστός μπαίνει στην πόλη χωρίς την βασιλική πολυτέλεια, καθισμένος επί πώλου όνου, αντί για ροδοπέταλα και τελετές, τα μικρά παιδιά κουνούν τα βάγια των φοινίκων, αντί να τον υποδεχτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες του τόπου.

# data[].attributes.headline
ΑΠΙΘΑΝΟ ΕΘΙΜΟ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!

# data[].attributes.subject
ΑΠΙΘΑΝΟ ΕΘΙΜΟ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ  Μ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το "αυγόδεντρο" του Saalfelder, μια μηλιά στον κήπο του Volker και της Christa Kraft στο Saalfeld της Θουριγγίας, το επισκέπτονται χιλιάδες άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο. Ο Kraft και η οικογένειά του ξεκίνησαν να διακοσμούν το δέντρο από το 1965, με μόλις 18 πλαστικά αυγά. Ήταν παιδικό όνειρο του Volker Kraft από τότε που είδε το πρώτο του "αυγόδεντρο", ένα θάμνο πασχαλιάς καθώς πήγαινε σχολείο το 1945. Μέχρι το 1994 οι Kraft είχαν αυξήσει τον αριθμό των ζωγραφισμένων αυγών σε περίπου 350 κομμάτια. Καθώς το δέντρο μεγάλωνε, χρειάζονταν όλο και περισσότερα αυγά για τη διακόσμησή του. 'Ετσι, αποφάσισαν να εξαντλούν όλο το αποθεματικό των αυγών που χρησιμοποιούν στο νοικοκυριό τους κατά τη διάρκεια του έτους και να τα φυλάνε για την επόμενη χρονιά. Το 2015 υπήρχαν πάνω από 10.000 ζωγραφισμένα στο χέρι αυγά στο δέντρο του Πάσχα, και οι Kraft χρειάστηκαν δυο εβδομάδες για να το διακοσμήσουν. Δυστυχώς, όμως, αυτή θα είναι και η τελευταία φορά, καθώς, όπως δήλωσαν οι συνταξιούχοι, Volker και Christa Kraft, δυσκολεύονται πια να ανεβαίνουν στη σκάλα για το στόλισμα και το ξεστόλισμα του δέντρου.

Οι Kraft δεν πρωτοτυπούν με το αυγόδεντρό τους, αντίθετα, ακολουθούν μια μακραίωνη παράδοση στη Γερμανία. Το έθιμο να διακοσμούν κλαδιά δέντρων και θάμνων με πασχαλινά αυγά είναι πολύ παλιό, μόνο που οι ρίζες του έχουν χαθεί. Άλλωστε, το αυγό αποτελεί αρχαίο σύμβολο της ζωής σε όλο τον κόσμο. Το έθιμο απαντάται κυρίως στη Γερμανία και την Αυστρία, αλλά και σε άλλες χώρες με γερμανικές επιρροές, όπως στις Ουκρανία, Πολωνία, Τσεχική Δημοκρατία, Ουγγαρία και Μολδαβία.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
«καθημερινεσ εκδοσεισ»

# data[].attributes.attachment_link.title
Το δέντρο με τα αυγά | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Το "αυγόδεντρο" του Saalfelder, μια μηλιά στον κήπο του Volker και της Christa Kraft στο Saalfeld της Θουριγγίας, το επισκέπτονται χιλιάδες άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο. Ο Kraft και η οικογένειά του ξεκίνησαν να διακοσμούν το δέντρο από το 1965, με μόλις 18 πλαστικά αυγά.

# data[].attributes.headline
3 Εύκολοι τρόποι να βάψετε Πασχαλινά αυγά

# data[].attributes.subject
3 Εύκολοι τρόποι να βάψετε Πασχαλινά αυγά

# data[].attributes.attachment_link.title
Πασχαλινά αυγά: 3 εύκολοι τρόποι για να τα διακοσμήσεις!

# data[].attributes.headline
Ο  τάφος του Λαζάρου

# data[].attributes.subject
Ο  τάφος του Λαζάρου

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΣΑΒΒΑΤΟ ΛΑΖΑΡΟΥ: Ο Λάζαρος με τις αδελφές του ζούσαν στη Βηθανία ένα χωριό που βρισκόταν περίπου δεκαπέντε στάδια (τρία χιλιόμετρα) ανατολικά από την πόλη της
Ιερουσαλήμ (Ιω. 11:18).

Ο τάφος του Λαζάρου στην Βηθανία αποτελείται από μια υπόγεια κρύπτη, στην οποία οδηγούν 27 σκαλοπάτια σκαλισμένα στο φυσικό βράχο. Επάνω από τον τάφο η Αγία Ελένη είχε ιδρύσει τον 4ο αιώνα τρίκλιτη βασιλική με αίθριο.

Το οικοδόμημα ήταν στρωμένο με πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα.

Το χωριό βρίσκεται νοτιοανατολικώς της Ιερουσαλήμ, στους πρόποδες του Όρους των Ελαιών και ο τάφος ανήκει στους Μουσουλμάνους.

Σήμερα είναι επισκέψιμα ο τάφος, ο χώρος της οικίας, όπου κατοικούσαν ο Λάζαρος με τις αδελφές του, αλλά και το μέρος στο οποίο ο Χριστός συνάντησε την Μάρθα και την Μαρία.

Ο τάφος του Λαζάρου βρίσκεται στο βάθος του μνημείου και έχει τη μορφή ταφικού δωματίου.

Ο χώρος της σπηλιάς είχε διαμορφωθεί κατάλληλα για να δεχτεί το νεκρό σώμα.

Ο ναός του Λαζάρου στη Λάρνακα

Ο Άγιος Λάζαρος μετά την ανάστασή του κατέφυγε στην Κύπρο όπου βαπτίσθηκε από τους Αποστόλους και χειροτονήθηκε επίσκοπος Κιτίου (Λάρνακας).

Εκεί έζησε 30 χρόνια ακόμα μέχρι τον θάνατο του το 63 μ.Χ. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει δύο τάφους!

Ο ναός είναι εξ ολοκλήρου κτισμένος από πέτρα και έχει τρεις τρούλους στο μεσαίο κλίτος.

Οι τρούλοι όμως είναι κομμένοι από πάνω.

Η αρχική εκδοχή ήταν ότι αφαιρέθηκαν κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας.

Μελετητές αναφέρουν ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η καταστροφή τους να οφείλεται σε ισχυρό σεισμό. που συνέβη τον Δεκέμβριο του 1718 με επίκεντρο την Μεσαορία.
Κάλαντα του Λαζάρου.
Αν και η ζωή και ο θάνατός του αποτελεί ένα μυστήριο, καθώς δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές που να δίνουν λεπτομέρειες για τη ζωή του, λέγεται πως τα λείψανά του πρωτοανακαλύφθηκαν το 890 μ.Χ, μέσα στον μικρό ναό που υπήρχε τότε, μέσα σε μαρμάρινη λάρνακα στην οποία ήταν χαραγμένα (όχι όμως στα ελληνικά) : "Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού".

Όπως συνηθιζόταν στο Βυζάντιο, ο τότε αυτοκράτορας, μετέφερε τα λείψανα του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη και με την αποστολή χρηματικού ποσού ανεγέρθη η εκκλησία που βλέπουμε σήμερα.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γράφει το εκκλησια online

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αγιος λάζαρος

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ανάσταση λαζάρου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καλαντα του λαζάρου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
σάββατο του λαζάρου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Εκκλησία Online

# data[].attributes.attachment_link.title
Σάββατο του Λαζάρου: Ο μοναδικός Άνθρωπος με δύο τάφους - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE

# data[].attributes.attachment_link.description
ΣΑΒΒΑΤΟ ΛΑΖΑΡΟΥ: Ο Λάζαρος με τις αδελφές του ζούσαν στη Βηθανία ένα χωριό που βρισκόταν περίπου δεκαπέντε στάδια (τρία χιλιόμετρα) ανατολικά από την πόλη της Ιερουσαλήμ (Ιω. 11:18). Ο τάφος του Λαζάρου στην Βηθανία αποτελείται από μια υπόγεια κρύπτη, στην οποία οδηγούν 27 σκαλοπάτια σκαλισμένα στο φυσικό βράχο.

# data[].attributes.headline
Μαρία Μπ. Β2

# data[].attributes.subject
Μαρία Μπ. Β2

# data[].attributes.body
Δραστηριότητες με τις γνώσεις μας για την Σταύρωση του Χριστού!

# data[].attributes.headline
Ομαδική εργασία  Γ2 

# data[].attributes.subject
Ομαδική εργασία  Γ2 

# data[].attributes.body
Υπάρχει ελπίδα
Τι είναι η ελπίδα; Είναι αυτό το αίσθημα με το οποίο νιώθουμε ασφάλεια και ευγνωμοσύνη. Μας προστατεύει και είναι αυτό στο οποίο στρέφουμε το βλέμμα μας στις δύσκολες στιγμές που περνάμε. Παρόλο που διάφορες καταστάσεις μπορούν να φαίνονται απελπιστικές ή ακόμα και τραγικές, πάντα υπάρχει η ελπίδα που μας παρακινεί να συνεχίσουμε και να μην το βάλουμε κάτω. Για αυτό και η ελπίδα συνδέεται άμεσα με την θρησκεία μας. Η θρησκεία μας παρέχει αυτό το αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς ενώ μας υπενθυμίζει να μην την εγκαταλείψουμε ποτέ και να την έχουμε πάντα ως πηγή δύναμης των δύσκολων στιγμών που περνάμε.

# data[].attributes.attachment_link.title
υπαρχει ελπιδα!

# data[].attributes.headline
Διαδραστική Πασχαλινή Κάρτα 

# data[].attributes.subject
Διαδραστική Πασχαλινή Κάρτα 

# data[].attributes.attachment_link.description
Create the perfect design by customizing easy to use templates in MINUTES! Easily convert your image designs into videos or vice versa! Browse through effective promotional flyers, posters, social media graphics and videos. Download web quality graphics for free! Prices start at $2.99 ONLY.

# data[].attributes.headline
Αναστάσιμη Προσευχή 

# data[].attributes.subject
Αναστάσιμη Προσευχή 

# data[].attributes.attachment_link.title
Αναστάσιμη Προσευχή

# data[].attributes.headline
Συννεφόλεξο            Γιώργος Π.Β5

# data[].attributes.subject
Συννεφόλεξο            Γιώργος Π.Β5

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΙΩΡΓΟΣ Π. Β5 ΑΝΑΣΤΑΣΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕΛΙΤΑ ΚΟΤΣΑΦΤΗ Α5

# data[].attributes.headline
Κάλαντα του Λαζάρου στην Κέρκυρα

# data[].attributes.subject
Κάλαντα του Λαζάρου στην Κέρκυρα

# data[].attributes.body
Γιώργος Π.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κάλαντα του Λαζάρου (Κέρκυρα)

# data[].attributes.headline
Καλλιόπη  Μ.Β2

# data[].attributes.subject
Καλλιόπη  Μ.Β2

# data[].attributes.body
Ελεάν. Ο.A5

# data[].attributes.body
ΧΡΥΣΑΝΝΑ Κ. Α5

# data[].attributes.headline
ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ

# data[].attributes.subject
ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ

# data[].attributes.headline
ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ...

# data[].attributes.subject
ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ...

# data[].attributes.body
Υπάρχει ελπίδα...

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΟΥΛΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΡΘΟΥΝ

# data[].attributes.headline
Δοκίμαστε να φτιάξετε και εσείς!

# data[].attributes.subject
Δοκίμαστε να φτιάξετε και εσείς!

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιδού ο Νυμφίος έρχεται...

# data[].attributes.attachment_link.description
Ιδού ο Νυμφίος έρχεται... word cloud art created by Κarilou

# data[].attributes.headline
'Εργο της εξαιρετικής  συναδέλφου Καλλιόπης Κουμεντάκου 

# data[].attributes.subject
'Εργο της εξαιρετικής  συναδέλφου Καλλιόπης Κουμεντάκου 

# data[].attributes.attachment_link.title
"ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ" μέρος γ΄

# data[].attributes.attachment_link.description
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ: "Εξοχική Λαμπρή", "Παιδική Πασχαλιά", "Χωρίς στεφάνι". "Καλά το έλεγεν ο μπαρμπα- Μηλιός, ότι το έτος εκείνο εκινδύνευον να μείνουν οι άνθρωποι οι χριστιανοί, οι ξωμερίτες, τ

# data[].attributes.headline
Σάββατο του Λάζαρου 

# data[].attributes.subject
Σάββατο του Λάζαρου 

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Σάββατο του Λαζάρου, ήθη και έθιμα

# data[].attributes.headline
Πασχαλινές Ευχές

# data[].attributes.subject
Πασχαλινές Ευχές

# data[].attributes.body
Υπέροχα Πασχαλινά αυγά και χειροτεχνίες!

# data[].attributes.attachment_link.title
αυγά και χειροτεχνίες

# data[].attributes.headline
Μαρία Μπ. Β2

# data[].attributes.subject
Μαρία Μπ. Β2

# data[].attributes.body
λαμΠάδα
Ανάσταση
Σταυρός
Χριστός
Αυγό

# data[].attributes.headline
Πάζλ διαδραστικό

# data[].attributes.subject
Πάζλ διαδραστικό

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πίνακες με θέμα το πάσχα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο μυστικός δείπνος - jigsaw puzzle (15 pieces)

# data[].attributes.headline
Υπάρχει ελπίδα...

# data[].attributes.subject
Υπάρχει ελπίδα...

# data[].attributes.body
Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ελπίδα για όλους μας! Δεν είναι νεκρός! Ζει! Και μπορούμε να ζήσουμε μαζί Του! Όλοι μπορούμε να ζήσουμε μαζί Του! Αυτή η ζωή μας δεν θα είναι χωρίς φόβο αλλά με μέλλον. Όχι χωρίς πόνους αλλά με ελπίδα. Αναστήθηκε! Ζει! Κι εμείς θα ζήσουμε· όχι χωρίς τον σταυρό μας αλλά με τον Αναστάντα!
Ντήτριχ Μεντ, Γερμανός ποιητής

# data[].attributes.body
΄Ελλη Μ. Α5

# data[].attributes.headline
 ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΑΥΓΑ 

# data[].attributes.subject
 ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΑΥΓΑ 

# data[].attributes.body
Χαρά και Μαρία Α5

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Αποκαθήλωση και η Ταφή του Κυρίου

# data[].attributes.attachment_link.description
Όταν έγινε η σταύρωση ήταν Παρασκευή , παραμονή του εβραϊκού Πάσχα. Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο δεν έπρεπε να μείνουν πάνω στο σταυρό τα σώματα των καταδίκων. Πήγαν λοιπόν οι Ιουδαίοι στον Πιλάτο και του ζήτησαν να διατάξει να συντριβούν...

# data[].attributes.headline
Η Σταύρωση ως θανατική ποινή 

# data[].attributes.subject
Η Σταύρωση ως θανατική ποινή 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η σταύρωση ως θανατική ποινή

Τη θανατική ποινή της σταύρωσης τη συναντάμε σε πολλούς ανατολικούς λαούς. Στους Εβραίους δεν υπήρχε. Την έφεραν οι Ρωμαίοι, αλλά δεν την επέβαλαν σε ρωμαίους πολίτες.

Ο Κικέρωνας σε ένα έργο του γράφει: "Το να δέσουν ένα Ρωμαίο πολίτη είναι κακούργημα· το να τον κτυπήσουν, είναι έγκλημα· να τον φονεύσουν, σχεδόν μία πατροκτονία· τι να πω λοιπόν αν έχει κρεμασθεί στο σταυρό; Σε τέτοια ανόσια πράξη δεν μπορεί να δοθεί καμιά ονομασία που να της αξίζει!".

Επιβαλλόταν σε μεγάλους εγκληματίες, δούλους και αιχμαλώτους πολέμου. Έτσι, εκτός από οδυνηρή και απάνθρωπη, ήταν και ατιμωτική ποινή.

Ο κατάδικος κουβαλούσε το σταυρό ή μόνο το οριζόντιο δοκάρι του στον τόπο της εκτέλεσης. Εκεί κάρφωναν ή έδεναν τα χέρια και τα πόδια του πάνω στο σταυρό. Ο θάνατος στο σταυρό προερχόταν από προοδευτική ασφυξία, επειδή το βάρος του σώματος πίεζε τη θωρακική κοιλότητα και δεν επέτρεπε την είσοδο αρκετού οξυγόνου στους πνεύμονες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή δηλητηρίαση των οργάνων του σώματος.

Έτσι οι σταυρωμένοι έβρισκαν ένα μαρτυρικό και αργό θάνατο, που κάποιες φορές κρατούσε και μέρες. Το μαρτύριο επέτειναν η πείνα, η δίψα και οι πόνοι. 'Όταν ήθελαν να επισπεύσουν το θάνατο (όπως στην περίπτωση του Ιησού, επειδή ξημέρωνε η γιορτή του Πάσχα), έσπαζαν με χοντρά ραβδιά τα πόδια των κρεμασμένων. Έτσι η ασφυξία γινόταν μεγαλύτερη.

Για να μετριάσουν την αντίσταση του σταυρωμένου, συνήθιζαν να του δίνουν να πιει κρασί ανακατεμένο με ένα αναισθητικό. (Ο Ιησούς δεν δέχτηκε να το πιει: Μκ 15, 23).

Ο Πρωτοσύγκελλος της Iεράς Mητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου Αρχιμανδρίτης π. Αχίλλιος Τσούτσουρας γράφει για τον Σταυρικό Θάνατο του Χριστού και τα είδη σταυρώσεως:

Ο Ιησούς Χριστός καταδικάστηκε σε σταυρικό θάνατο, στον οποίο καταδικάζονταν οι δούλοι κι όχι οι ελεύθεροι. Υπήρχαν δύο τρόποι σταυρώσεως.

Κατά τον ένα τρόπο, έπαιρναν ένα δοκάρι από κορμό δέντρου, το έμπηγαν στη γη όρθιο και σ' αυτό κάρφωναν τον κατάδικο με τα δυο του τα χέρια σε ανάταση. Έτσι ο κατάδικος πέθαινε σ' αυτή τη θέση μέσα σε λίγα λεπτά.

Αν κάποιον όμως ήθελαν να τον βασανίσουν περισσότερο, έβαζαν στο όρθιο δοκάρι κι ένα άλλο οριζόντιο και σχημάτιζαν το σχήμα του Σταυρού. Σ' αυτό το σχήμα κρεμούσαν τον κατάδικο, δένοντάς του τα χέρια στο οριζόντιο δοκάρι και τα πόδια του στο κατακόρυφο, οπότε ο κατάδικος πέθαινε μετά από ημέρες από πείνα, δίψα και ηλίαση.

Όταν κάποιον ήθελαν να τον βασανίσουν πιο πολύ, τότε σ' αυτό το σχήμα του σταυρού δεν τον έδεναν με σχοινιά, αλλά τον κάρφωναν. Αυτός ο τρόπος σταυρώσεως με καρφιά και όχι με σχοινιά ήταν πιο τυραννικός, γιατί ο κατάδικος πέθαινε από ασφυξία και αιμορραγία. Να πώς πέθαινε: Καθώς κρεμόταν με τα χέρια σαν Υ, το στήθος του πιεζόταν από τις ωμοπλάτες, ώστε να μην μπορεί να το φουσκώσει και να αναπνεύσει καλά. Για να αναπνεύσει λοιπόν αναγκαζόταν να πατάει καλά στα πόδια του (που ήταν καρφωμένα) και να ανασηκώνεται όρθιος με τα γόνατα τεντωμένα, για να φέρει τα χέρια σε κανονική έκταση και να αναπνεύσει βαθιά. Έτσι, μια σηκωνόταν στα πόδια και ανέπνεε και μια έπεφτε από τον πόνο και κρεμόταν από τα χέρια. Από τον πόνο όμως και την αιμορραγία κι από τη διακοπτόμενη αναπνοή εξαντλείτο τόσο, ώστε δεν είχε τη δύναμη να ξαναορθωθεί, και τότε πέθαινε από ασφυξία.

Όταν ήθελαν τον σταυρωμένο να τον πεθάνουν γρήγορα, του έσπαζαν τα πόδια, ώστε να μην μπορεί ν' ανασηκωθεί και να αναπνεύσει. Γι' αυτό και ο Πιλάτος διέταξε να σπάσουν τα πόδια των τριών σταυρωμένων, για να τελειώνουν γρήγορα, διότι την άλλη μέρα ήταν Πάσχα και δεν έπρεπε να ζουν οι σταυρωμένοι. Ο Ιησούς όμως ήταν πολύ εξαντλημένος και πέθανε πολύ πριν από το κανονικό χρονικό όριο, μέσα σε τρεις ώρες (από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 3). Γι' αυτό και δεν του έσπασαν τα πόδια, ενώ των ληστών που αργούσαν να πεθάνουν, τα έσπασαν.

Όταν σταύρωναν κάποιον ήθελαν και να τον εμπαίζουν, γι' αυτό και τον σταύρωναν σε δημόσιους δρόμους ή σε σταυροδρόμια ή κοντά σε πύλες της πόλης. Τον Ιησού με τους δυο ληστές τους σταύρωσαν κοντά σε μια πύλη, έξω από τα τείχη της πόλης, όπου περνούσαν πολλοί περαστικοί. Γι' αυτό και οι Ιεροί Ευαγγελιστές λένε ότι "οι παραπορευόμενοι" (δηλ. οι περαστικοί) κορόιδευαν τον Εσταυρωμένο Ιησού.
[Η σταύρωση
Αφού υπέφερε την παραπάνω φρικτή σωματική ταλαιπωρία και ενώ πρωτύτερα ήταν άγρυπνος και νηστικός, ο Χριστός έπρεπε να υποστεί τη διαδρομή προς την τοποθεσία της σταύρωσης, το Γολγοθά, κουβαλώντας μάλιστα στην πλάτη Του το σταυρό. Επειδή δεν άντεξε, αγγάρευσαν τον Σίμωνα τον Κυρηναίο να κουβαλήσει το σταυρό (Ματθ. κζ' 32) και τον Ιησού θα λέγαμε ότι, λόγω της εξάντλησης, "τον έφεραν σηκωτό" μέχρι το Γολγοθά (Μαρκ. ιε' 22).

Ακολουθεί μία εκτίμηση της έντασης του μαρτυρίου της σταύρωσης:

"Πραγματικά ο σταυρικός θάνατος φαίνεται ότι περιέχει όλο τον τρόμο και τη φρίκη του πόνου και του θανάτου - σκοτοδίνη, κράμπες, δίψα, πείνα, αϋπνία, τραυματικό πυρετό, τέτανο, δημόσια ντροπή, βασανιστήρια, τρόμο προσμονής, απεριποίητες πληγές - που φτάνουν σε σημείο να γίνουν ανυπόφορες, αλλά όχι αρκετά έντονες ώστε να οδηγήσουν το θύμα σε αναισθησία.

Η αφύσικη θέση έκανε κάθε κίνηση του σώματος επίπονη. Οι ξεσκισμένες φλέβες και οι συνθλιμμένοι τένοντες δημιουργούσαν ακατάπαυστο πόνο. Οι πληγές, φλογισμένες, ήταν εκτεθειμένες, προοδευτικά πάθαιναν γάγγραινα. Οι αρτηρίες - ιδιαίτερα του κεφαλιού και του στομαχιού - πρήζονταν από το αίμα που είχε συγκεντρωθεί, και ενώ όλοι οι πόνοι προοδευτικά εντείνονταν, σε όλα αυτά προστίθετο ο ανυπόφορος πόνος από την ολοένα αυξανόμενη δίψα. Και όλες αυτές οι σωματικές επιπλοκές προκαλούσαν μια εσωτερική ένταση και αγωνία, που έκαναν το ενδεχόμενο του θανάτου αυτού καθ' αυτού - του θανάτου, του άγνωστου εχθρού, το πλησίασμα του οποίου κάνει πολλούς να τρέμουν από το φόβο τους - να φαίνεται μια απολαυστική και θεσπέσια απαλλαγή."

(Frederick Farrar, από το "The Life of Christ")]

Από την οπτική γωνία της Ιατρικής ο Καθηγητής της Παθολογίας Στέφανος Καραγιανόπουλος λέει για τον θάνατο του Χριστού πάνω στο Σταυρό:

ΤΡΕΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

Υποστηρίζονται δύο απόψεις, που έχουν γίνει αιτία μεγάλης αντιπαράθεσης όσον αφορά στη φύση της πληγής που προκάλεσε η λόγχη του στρατιώτη στην πλευρά του Ιησού. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη αναφέρεται η πληγή του Ιησού από τη λόγχη. Και τονίζεται η ροή αίματος και νερού από αυτήν. Κάποιοι συγγραφείς υποστήριξαν ότι μάλλον επρόκειτο για ροή υγρών από τις κοιλότητες του πνεύμονα (διυδρωματική πλευρίτιδα) ή της κοιλιάς (ασκίτης). Ωστόσο, η ελληνική λέξη "πλευρά" που χρησιμοποιεί ο Ευαγγελιστής υποδηλώνει ότι η πληγή έγινε στο θώρακα και όχι στην κοιλιακή χώρα. Στην παράδοση απεικονίζεται η δεξιά πλευρά. Την άποψη αυτή ενισχύει και το γεγονός ότι η μεγάλη ροή αίματος είναι πιο πιθανή από τη διάτρηση του δεξιού καρδιακού κόλπου (που παρουσιάζει διαστολή και έχει λεπτό τοίχωμα) ή της αντίστοιχης δεξιάς καρδιακής κοιλίας. Οι αμφισβητήσεις της άποψης του Ευαγγελιστή Ιωάννη πηγάζουν από τη δυσχέρεια της Ιατρικής να εξηγήσει την ταυτόχρονη ροή αίματος και νερού από την πληγή. Μέρος του προβλήματος έγκειται στο γεγονός ότι πρώτα αναφέρεται η ροή αίματος. Όμως, πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι στον αρχαίο ελληνικό λόγο η σειρά των λέξεων επιλεγόταν ανάλογα με το πού χρειαζόταν να δοθεί έμφαση. Επομένως, φαίνεται πολύ πιθανό ο Ευαγγελιστής Ιωάννης να ήθελε να τονίσει την εμφάνιση του αίματος συγκριτικά με το νερό, γι' αυτό και το αναφέρει πρώτο. Υπό το πρίσμα αυτό, το νερό πιθανότατα αποτελείτο από ορώδες πλευρικό και περικαρδιακό υγρό, ενώ το αίμα πρέπει να προήλθε από το δεξιό κόλπο της καρδιάς ή την αντίστοιχη δεξιά κοιλία ή ίσως από τον τραυματισμό ενός μεγάλου αγγείου.

Ο θάνατος του Ιησού 6-7 ώρες μετά τη Σταύρωσή Του ξάφνιασε ακόμη και τον Πόντιο Πιλάτο. Το γεγονός ότι ο Ιησούς αναστέναξε, έγειρε το κεφάλι Του και πέθανε υποδηλώνει την πιθανότητα εκδήλωσης ενός "διαφορετικού" θανατηφόρου συμβάντος. Μια αρκετά δημοφιλής άποψη είναι ότι πέθανε από ρήξη της καρδιάς. Στις καταστάσεις της σοβαρής και παρατεταμένης υπότασης, επικίνδυνης έλλειψης στο αίμα, ανεπάρκειας της αναπνοής και παθολογικών αλλοιώσεων της πηκτικότητας του αίματος, μπορεί να δημιουργηθούν θρόμβοι κοντά στις βαλβίδες της καρδιάς ή στους κόλπους της. Η ρήξη του τοιχώματος της καρδιάς στο σημείο που εκδηλώθηκε το έμφραγμα δεν είναι σπάνιο ιατρικό φαινόμενο. Παρ' όλα αυτά, αρκετά πιθανή ως αιτία θανάτου φαίνεται να ήταν η καρδιαναπνευστική ανεπάρκεια, που προκλήθηκε από την ταλαιπωρία και αποδεικνύεται από την αδυναμία του Ιησού να μεταφέρει την οριζόντια δοκό του Σταυρού - γεγονός που σπάνια είχε αναφερθεί για άλλους μελλοθάνατους. Μία ακόμα πιθανότερη αιτία θανάτου -αποτέλεσμα και αυτή της προηγούμενης στρεσογόνου κατάστασης- είναι η καρδιακή αρρυθμία (καρδιακή κοιλιακή μαρμαρυγή).

Από τον τρόπο της περιγραφής φαίνεται πως ο Ιησούς ήταν "Νεκρός" πριν η λόγχη διατρυπήσει τη δεξιά πλευρά Του, αφού πριν από την ενέργεια αυτή του στρατιώτη είχε σταματήσει να μιλά και είχε γείρει το κεφάλι Του. Ενώ μετά από αυτήν δεν αναφέρεται κάποια αντίδραση του σώματός Του.
[Ο Ιησούς ήταν αδιαμφισβήτητα νεκρός
"Εις δε τον Ιησούν ελθόντες, ως είδον αυτόν ήδη τεθνηκότα, δεν συνέθλασαν αυτού τα σκέλη, αλλ' εις των στρατιωτών εκέντησε με λόγχην την πλευράν αυτού, και ευθύς εξήλθεν αίμα και ύδωρ. Και ο ιδών μαρτυρεί, και αληθινή είναι η μαρτυρία αυτού, και εκείνος εξεύρει ότι αλήθειαν λέγει, διά να πιστεύσητε σεις."

(Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, κεφ. 19 §33-35)

Το τρύπημα της λόγχης δεν προκάλεσε τον θάνατο του Ιησού αλλά τον επιβεβαίωσε. Από την ιατρική γνωρίζουμε ότι το αίμα ενός νεκρού δεν πήζει και έτσι, εφόσον δεν κυκλοφορεί αλλά μένει στάσιμο, τα ερυθρά αιμοσφαίρια κατακάθονται και μένει επάνω το πλάσμα του αίματος που είναι διάφανο σαν νερό. Ο χαρακτηριστικός αυτός διαχωρισμός των συστατικών του αίματος λόγω του θανάτου φάνηκε καθαρά όταν ο στρατιώτης τρύπησε το πλευρό του Ιησού και "εξήλθεν αίμα και ύδωρ". "Η σημασία αυτού είναι προφανής: Φανερώνει ότι η αφήγηση του κατά Ιωάννην κεφ. 19, δεν μπορούσε ποτέ να είχε κατασκευαστεί, και ότι τα γεγονότα που καταγράφηκαν προέρχονταν από αυτόπτη μάρτυρα, και ότι ο αυτόπτης μάρτυρας είχε εντυπωσιαστεί τόσο πολύ που θεώρησε ότι ήταν θαύμα (το γεγονός ότι έτρεξε αίμα και νερό)."

Samuel Houghton M.D. (Φυσιολόγος του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου), όπως παρατίθεται από τον Frederick Charles Cook στο "Commentary on the Holy Bible".

"Μαθαίνουμε από την έγκυρη μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα ότι "αίμα και νερό" βγήκαν από την τρυπημένη πλευρά του Ιησού (Ιωάννην 19:34, 35). Είναι φανερό ότι ο αυτόπτης μάρτυρας προσέδωσε μεγάλη σημασία στο γεγονός. Εάν ο Ιησούς ήταν ζωντανός τη στιγμή που το δόρυ διαπέρασε τα πλευρά Του, μεγάλες ποσότητες αίματος θα ξεπηδούσαν από την πληγή. Αντί γι' αυτό, ο αυτόπτης μάρτυρας παρατήρησε να ξεπηδάει από την πληγή ένας σκούρος κόκκινος θρόμβος. Αυτό είναι απόδειξη μαζικής θρόμβωσης αίματος στις κεντρικές αρτηρίες, και αποτελεί σημαντική ιατρική απόδειξη θανάτου. Το γεγονός είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό επειδή ο ευαγγελιστής δεν ήταν σε θέση να συνειδητοποιήσει την αξία που θα είχε αυτή η μαρτυρία για ένα γιατρό. Το "αίμα και νερό" από την πληγή αποτελεί απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν ήδη νεκρός."

Michael Green, από το "Man Alive"

"Είναι σαφές, ότι η βαρύτητα των ιστορικών και ιατρικών αποδείξεων αποδεικνύει ότι ο Ιησούς ήταν νεκρός πριν ακόμη λογχίσουν την πλευρά Του, και θεμελιώνει την παραδοσιακή άποψη ότι η λόγχη, που τρύπησε τα πλευρά Του, πιθανώς διαπέρασε όχι μόνο το δεξιό πνεύμονά Του αλλά και το περικάρδιο και την καρδιά και με αυτόν τον τρόπο βεβαίωσε το θάνατό Του. Συνεπώς, οι ερμηνείες που βασίζονται στην υπόθεση ότι ο Ιησούς δεν πέθανε πάνω στο σταυρό, φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με τη σύγχρονη ιατρική γνώση."

William D. Edwards. M.D., από το άρθρο "On the Physical Death of Jesus Christ" στο ιατρικό περιοδικό "Journal of the American Medical Association" τεύχος Μαρτίου 1986]

Κοιτάξτε και μια αρχαιολογική μαρτυρία, μοναδική στην ιστορία, Σταυρικού θανάτου κατά τους χρόνους του Χριστού. Οι αστράγαλοι των ποδιών του θύματος είναι καρφωμένοι με σιδερένιο καρφί.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Θεολογία... στο σχολείο

# data[].attributes.attachment_link.description
Η σταύρωση ως θανατική ποινή Τη θανατική ποινή της σταύρωσης τη συναντάμε σε πολλούς ανατολικούς λαούς. Στους Εβραίους δεν υπήρχε. Την έφεραν οι Ρωμαίοι, αλλά δεν την επέβαλαν σε ρωμαίους πολίτες.

# data[].attributes.headline
Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 

# data[].attributes.subject
Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο άγιος Ιωάννης γεννήθηκε στην Παλαιστίνη γύρω στα 523. Μόνασε από νεαρή ηλικία (16 ετών). Παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως. Στην ζωή της ερήμου Σινά αξιοποίησε την σοφία του και ανέβηκε σε υψηλές κορυφές αγιότητας. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Σε μεγάλη ηλικία έγινε ηγούμενος της μονής του Σινά.
Συνέγραψε τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες. Γι' αυτό και το σύγγραμμα ονομάζεται Κλίμακα των αρετών.
Στο έργο του αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει συστηματικά τις ιδέες του για την κοινοβιακή κυρίως, αλλά και για την ερημιτική ζωή, ταξινομώντας αυτές κατά τρόπο που δείχνει πορεία προς την ηθική τελείωση. Είναι γραμμένο σε κομψή ελληνική γλώσσα, καλοδουλεμένη μέ χάρη και μελωδικότητα. Εχει διαύγεια, γλαφυρότητα, παραστατικότητα και παρουσιάζει πλούτο εκφράσεως, καλαισθησία και ευγένεια. Στη διακόσμηση του λόγου με εικόνες και παρομοιώσεις ο ιερός συγγραφέας είναι απαράμιλλος. Πάσης φύσεως σχήματα λόγου αναδύονται καθώς και ωραίες και επιτυχημένες προσωποποιήσεις.
Οι διδασκαλίες του είναι ολοκάθαρα νάματα που προέρχονται από αγιασμένη πηγή. Είναι ένα θεόπνευστο κείμενο. Οι σύγχρονοι ψυχολόγοι θαυμάζουν τον συγγραφέα της Κλίμακας για την βαθύτητα των ψυχολογικών του γνώσεων και παρατηρήσεων, και διαπιστώνουν ότι τα τελευταία αξιόλογα πορίσματα της ψυχολογίας του Βάθους ήταν γνωστά στους Πατέρες της ερήμου.
Ο Άγιος Ιωάννης κοιμήθηκε στις 30 Μαρτίου το 603, σε ηλικία ογδόντα ετών. Από την αρχή της Σαρακοστής το σύγγραμμά του διαβάζεται σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια.
Επειδή είναι παγκόσμιο κειμήλιο αναλύσεως όλων των παθών και των αρετών, η Εκκλησία τιμά ιδιαίτερα σε αυτή τη πνευματική περίοδο τον συγγραφέα άγιο Ιωάννη της Κλίμακας και το προτείνει για ανάγνωσμα.
________________________
(*) Οσίου Ιωάννου "Κλίμαξ" Έκδοσις Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο άγιος Ιωάννης γεννήθηκε στην Παλαιστίνη γύρω στα 523. Μόνασε από νεαρή ηλικία (16 ετών). Παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως. Στην ζωή της ερήμου Σινά αξιοποίησε την σοφία του και ανέβηκε σε υψηλές κορυφές αγιότητας. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Σε μεγάλη ηλικία έγινε ηγούμενος της μονής του Σινά.

# data[].attributes.headline
Για δείτε και εδώ!

# data[].attributes.subject
Για δείτε και εδώ!

# data[].attributes.headline
Καλό Πάσχα εύχομαι σ

# data[].attributes.body
Καλό Πάσχα εύχομαι σε όλους Μαρία Ελένη Τ.  Α6

# data[].attributes.attachment_link.title
Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου - Τη Υπερμάχω (Official Audio Video HQ)

# data[].attributes.attachment_link.title
Ανάσταση (1)

# data[].attributes.body
Οδοιπορικό στους Αγίους Τόπους.

# data[].attributes.attachment_link.title
Άγιοι Τόποι (1)

# data[].attributes.headline
Το Μυστικό Δείπνο Μ.Πέμπτη 

# data[].attributes.subject
Το Μυστικό Δείπνο Μ.Πέμπτη 

# data[].attributes.headline
Σκίτσο Πασχαλινό Αυγό 

# data[].attributes.subject
Σκίτσο Πασχαλινό Αυγό 

# data[].attributes.body
Μπορείτε να το εκτυπώσετε και να το διακοσμήσετε όπως θέλετε, με μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, κηρομπογιές, τέμπερες και να το χρησιμοποιήσετε σαν διακόσμηση ή ως κάρτα!!

# data[].attributes.headline
Ω Γλυκύ μου Έαρ

# data[].attributes.subject
Ω Γλυκύ μου Έαρ

# data[].attributes.body
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !!!!
ΒΙΚΤΩΡΙΑ Μ. Α5

# data[].attributes.attachment_link.title
Ειρήνη Παππά ★ Ω γλυκύ μου Έαρ

# data[].attributes.attachment_link.description
Μουσική: Βαγγέλης Παπαθανασίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Μιχάλης Β2 Θρησκευτικά 6.4.2021 (1)

# data[].attributes.body
Γιάννης Κ. Α4

# data[].attributes.headline
ΑΦΡΟΔΙΤΗ Μ. 

# data[].attributes.subject
ΑΦΡΟΔΙΤΗ Μ. 

# data[].attributes.body
Π ασχαλιά
Α νάσταση
Σ ταύρωση
Χ ριστός
Α πελευθέρωση

# data[].attributes.headline
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΚΟΛΕΣ ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ!!!!!!

# data[].attributes.subject
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΚΟΛΕΣ ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ!!!!!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ Μ.

# data[].attributes.attachment_link.title
10 Amazing #Easter Craft Ideas | Easter Crafts Compilation | Easter Crafts for Kids

# data[].attributes.body
Χαρά - Μαρία Α5

# data[].attributes.body
Χαρά  και Μαρία Α5

# data[].attributes.body
Καλό Πάσχα σε όλες τις οικογένειες!!

# data[].attributes.headline
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, Ομιλία ΝΕ’, ΕΠΕ 11, 209

# data[].attributes.subject
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, Ομιλία ΝΕ’, ΕΠΕ 11, 209

# data[].attributes.body
Ο Χριστός επειδή σέβεται την ελευθερία μας, δεν αναγκάζει αλλά προτρέπει. Δεν ζητά να τον ακολουθήσουμε διά της βίας, αλλά τον καθένα τον αφήνει κύριο της διαθέσεώς του.

# data[].attributes.headline
Πασχαλινό Τσουρέκι

# data[].attributes.subject
Πασχαλινό Τσουρέκι

# data[].attributes.body
Ισιδώρα Α6

# data[].attributes.headline
Τελετή Ιερού Νιπτήρα Μεγάλη Πέμπτη 

# data[].attributes.subject
Τελετή Ιερού Νιπτήρα Μεγάλη Πέμπτη 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
report this ad

Η τελετή του Ιερού Νιπτήρα είναι ένα θρησκευτικό έθιμο. Γι' αυτό τον λόγο το έχουμε συμπεριλάβει στα κείμενα της βιβλιοθήκης μας που αναφέρονται στην θρησκεία και όχι στα έθιμα.

Πρόκειται για αναπαράσταση της πράξης του Ιησού, πριν την αρχή του Μυστικού Δείπνου. Τότε ο Χριστός, πήρε μια λεκάνη με νερό και έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, θέλοντας να τους διδάξει να είναι ταπεινοί και να υπηρετούν τους συνανθρώπους τους.

Το έθιμο ξεκινά περίπου τον 4ο αιώνα, όμως τελούνταν κυρίως σε μοναστήρια. Τα χρόνια του Βυζαντίου το έθιμο τελούσαν και οι εκάστοτε Αυτοκράτορες, πλένοντας τα πόδια φτωχών πολιτών τους. Στις μέρες μας τελείται σε διάφορες ορθόδοξες εκκλησίες, εντός και εκτός Ελλάδος.

Πιο γνωστή περιοχή όπου λαμβάνει χώρα η τελετή του Ιερού Νιπτήρα είναι το νησί της Πάτμου. Η τελετή εκεί ξεκίνησε πριν 400 χρόνια περίπου, και από τότε κάθε χρόνο, ακόμα και επί τουρκοκρατίας, το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης διαδραματίζονται τα εξής:
Μόλις τελειώσει η Θεία Λειτουργία στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, ξεκινά μια πομπή από εκεί που κατευθύνεται στην Χώρα της Πάτμου. Στην κορυφή της πομπής βρίσκεται η εικόνα του Νυμφίου βασταζόμενη από δύο μοναχούς. Ακολουθεί ο Ηγούμενος της μονής και πίσω του ιερείς, μοναχοί και πλήθος κόσμου. Οι δρόμοι από όπου περνάει η πομπή είναι στρωμένοι με λουλούδια. Όταν φτάσει η πομπή στην πλατεία Δημαρχίας σταματά. Εκεί 12 ιερείς, που θα αναπαραστήσουν τους μαθητές του Χριστού, στοιχίζονται ανά δύο. Αυτοί οδηγούνται στην πλατεία Ξάνθου όπου θα πραγματοποιηθεί η τελετή του Ιερού Νιπτήρα. Ο Ηγούμενος, που αναπαριστά τον Χριστό, οδηγείται στον χώρο της τελετής τελευταίος.
Στην πλατεία Ξάνθου έχει στηθεί μια μεγάλη εξέδρα, στολισμένη με λουλούδια, όπου πάνω της υπάρχουν 12 καρέκλες για τους ιερείς, ένας θρόνος για τον Ηγούμενο και ένα τραπέζι με μια ασημένια λεκάνη που περιέχει νερό. Το κεντρικό σημείο της τελετής είναι η ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου του Ιωάννη, στο οποίο περιγράφονται τα γεγονότα του Μυστικού Δείπνου. Όταν ο μοναχός που διαβάζει το Ευαγγέλιο, φτάσει στο σημείο που ο Ιησούς πλένει τα πόδια των μαθητών του, ο Ηγούμενος, αναπαριστώντας τον Χριστό, πλένει με την σειρά του τα πόδια των ιερέων.
Μετά το πέρας της τελετής, ξεκινά η ίδια πομπή και επιστρέφει στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.
Π.Χ. Δείτε το αφιέρωμα της Ματιάς για την Μεγάλη Σαρακοστή, την Μεγάλη Βδομάδα, την Ανάσταση και το Πάσχα, κάνοντας κλικ εδώ!
Σχετικά άρθρα

# data[].attributes.attachment_link.title
Τελετή του Ιερού Νιπτήρα .: Διάφορα Θρησκευτικά .: Ματιά

# data[].attributes.attachment_link.description
Πρόκειται για αναπαράσταση της πράξης του Ιησού, πριν την αρχή του Μυστικού Δείπνου. Τότε ο Χριστός, πήρε μια λεκάνη με νερό και έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, θέλοντας να τους διδάξει να είναι ταπεινοί και να υπηρετούν τους συνανθρώπους τους.

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ!!

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ Μ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Δέκα δωρεάν πασχαλινά παιχνίδια on line. Παίξτε μαζί με τα παιδιά δέκα (10) παιχνίδια στον υπολογιστή σας σχετικά με την θεματική του Πάσχα. Λεκτικό παιχνίδι : αντιστοίχιση εικόνας - λέξης, μαθηματικό παιχνίδι : αντιστοίχιση ποσότητας - αριθμού, παιχνίδια μνήμης, λογική ακολουθία της ιστορίας του Πάσχα και παζλ!

Δέκα δωρεάν πασχαλινά παιχνίδια on line.

Τα παιχνίδια δημιουργήθηκαν στην εφαρμογή : learningapps.org και στο jigsawplanet.com. Μπορείτε να τα παίξετε On - line δωρεάν.

1. Παιχνίδι αντιστοίχιση εικόνας λέξης.

Σε αυτό το παιχνίδι υπάρχουν σε διάταξη κάρτες με πασχαλινές εικόνες και τα παιδιά καλούνται να αναζητήσουν την έννοια της εικόνας στις κάρτες με τις λέξεις. Σέρνοντας με το ποντίκι την λέξη στη σωστή εικόνα, πραγματοποιούν αντιστοιχίσεις μία (εικόνα) προς μία (λέξη).

Παίξτε το παιχνίδι:
LearningApps.org/1458586
2. Παιχνίδι : Πασχαλινό Σταυρόλεξο

Σε αυτό το παιχνίδι τα παιδιά καλούνται να συμπληρώσουν το σταυρόλεξο βλέποντας εικόνες και γράφοντας τις αντίστοιχες λέξεις. Απλά πατάνε πάνω σε μια οριζόντια ή κάθετη στήλη και εμφανίζεται η εικόνα του αντικειμένου.

Παίξτε το παιχνίδι:
LearningApps.org/1458601

3. Παιχνίδι μαθηματικό.

Σε αυτό το παιχνίδι τα παιδιά αντιστοιχούν ποσότητες αντικειμένων με αριθμούς, μαθαίνοντας να μετράνε αντικείμενα και να αναγνωρίζουν και ονομάζουν αριθμούς από το 1-10. Απλά σέρνουν την εικόνα και την τοποθετούν στον σωστό αριθμό.

Παίξτε το παιχνίδι:
LearningApps.org/1458683
4. Παιχνίδι : Λογική ακολουθία εικόνων.

Τα παιδιά σέρνοντας τις εικόνες με το ποντίκι, τοποθετούν στη σωστή σειρά τις κάρτες που απεικονίζουν την ιστορία του Πάσχα.

Παίξτε το παιχνίδι:
LearningApps.org/1457733
5, 6. Παιχνίδια μνήμης - Memory games

Τα παιδιά καλούνται να βρουν τα ζευγάρια στο online memory game πατώντας στα τετράγωνα . Δημιούργησα δύο παιχνίδια μνήμης. Το ένα είναι με πασχαλινές εικόνες και το άλλο είναι με πασχαλινά αυγά.

Παίξτε τα παιχνίδια:
LearningApps.org/1457672 LearningApps.org/1457652
7, 8, 9. Παιχνίδια : Πασχαλινά παζλ

Παίξτε τρία online παζλ με θέμα το Πάσχα. Τα δύο από αυτά αποτελούνται από δώδεκα (12) κομμάτια και το άλλο από εννιά (9).

Μπορείτε να παίξετε τα παζλ !

10. Παιχνίδι : Τα έθιμα του Πάσχα

Σε αυτό το παιχνίδι τα παιδιά κάθε φορά που εμφανίζεται μία εικόνα την τοποθετούν στην σωστή μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας σέρνοντας την με το ποντίκι. Η κάθε μέρα έχει τέσσερις εικόνες εθίμων !

Παίξτε το παιχνίδι:
LearningApps.org/1465266
---

Ελπίζω να σας αρέσουν τα παιχνίδια και να διασκεδάσετε με αυτά !!

Ας παίξουμε λοιπόν !!

Μοναδικά Calculators: Υπολόγισε 30+ σημαντικές ημερομηνίες για το παιδί σου

# data[].attributes.attachment_link.title
Δέκα δωρεάν πασχαλινά παιχνίδια on line. - Popi-it.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Δέκα δωρεάν πασχαλινά παιχνίδια on line. Παίξτε μαζί με τα παιδιά δέκα (10) παιχνίδια στον υπολογιστή σας σχετικά με την θεματική του Πάσχα. Λεκτικό παιχνίδι : αντιστοίχιση εικόνας - λέξης, μαθηματικό παιχνίδι : αντιστοίχιση ποσότητας - αριθμού, παιχνίδια μνήμης, λογική ακολουθία της ιστορίας του Πάσχα και παζλ!

# data[].attributes.headline
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!

# data[].attributes.subject
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ Μ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται "Μεγάλη", όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).

Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται "Ακολουθίες του Νυμφίου".
Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22): Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.

Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.
Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα:

Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και

την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η "Ακολουθία των Παθών" και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή: Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γιορτάζουμε:
την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωί (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.
Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!
Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωί, έχουμε την λεγόμενη "1η Ανάσταση", δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο "Εσπερινός της Αγάπης", όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.
Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με "συμπόρευση", "συσταύρωση" και "συνανάσταση"!
Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε "μοιρολατρικά" για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική - προσωπική σωτηρία!

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιατί ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάδα και τι γιορτάζουμε κάθε ημέρα της

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται "Μεγάλη", όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

# data[].attributes.headline
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ!!

# data[].attributes.subject
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ!!

# data[].attributes.body
ΕΥΔΟΚΙΑ Μ.

# data[].attributes.headline
Την άνοιξη αν δεν τη βρείς την φτιάχνεις...Οδ.Ελύτης

# data[].attributes.subject
Την άνοιξη αν δεν τη βρείς την φτιάχνεις...Οδ.Ελύτης

# data[].attributes.headline
Η Σταύρωση του Χριστού στηνΤέχνη

# data[].attributes.subject
Η Σταύρωση του Χριστού στηνΤέχνη

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Στο δρόμο της Ποίησης

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η σταύρωση του Χριστού και το μαρτύριο που υπέμεινε για να λυτρώσει τον άνθρωπο έχει εμπνεύσει αναρίθμητους καλλιτέχνες ανά τον κόσμο. Η εικόνα του πάνω στο σταυρό, κρεμάμενος επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας τους συγκινεί, μα ο καθένας την προσεγγίζει με ένα τρόπο διαφορετικό και μοναδικό. Επιλέξαμε την ανάλυση ορισμένων εξ αυτών των έργων και την παρουσίαση των υπολοίπων! Καλή ανάγνωση και Καλή Ανάσταση!!

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της γεμάτης έντονα χρώματα αυτής Σταύρωσης, πρώιμου έργου του Raphael, επιρρεασμένου από τον Perugino, είναι η ηρεμία του προσώπου του Ιησού. Ο Ιησούς περνά στον θάνατο ήρεμος, χωρίς τίποτα στο πρόσωπό του να μαρτυρά τον έντονο σωματικό πόνο που νοιώθει. Ο Σταυρός βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του πίνακα και κυριαρχεί σ' αυτόν. Δεξιά του βρίσκονται ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής και η γονατιστή Μαρία Μαγδαληνή, ενώ αριστερά του η Παναγία και ο Άγιος Ιερώνυμος, στον οποίο ήταν αφιερωμένο το πολύπτυχο όπου ανήκε αρχικά η συγκεκριμένη σύνθεση. Δυο άγγελοι συλλέγουν το αίμα από τα χέρια του Ιησού σε δισκοπότηρα, σαφέστατη αναφορά στην θεία κοινωνία, ενώ στο φόντο ανοίγεται ένα θαυμάσιο, ήρεμο αναγεννησιακό τοπίο. Ένας ήλιος κι ένα φεγγάρι στα αριστερά και δεξιά της επιγραφής που βρίσκεται επάνω στον Σταυρό, αναφέρονται σε παλαιότερες θρησκείες, παρ' όλη την απαγόρευση της εποχής απεικόνισης παγανιστικών στοιχείων στην ζωγραφική . Γι' αυτό και κάνει μοναδικό το έργο αυτό του Raphael.

Στο σκευοφυλάκιο του μοναστηριού του Αποστόλου Παύλου... υπάρχει μια Σταύρωση από το χέρι του που βρίσκεται τοποθετημένη στο πίσω μέρος του παρεκκλησίου όπου ο φωτισμός είναι χαμηλός και όποιος την αντικρίσει και δεν γνωρίζει, νομίζει πως πρόκειται για γλυπτό." Με αυτά τα λόγια ο Antonio Palomino, Ισπανός μπαρόκ ζωγράφος και βιογράφος καλλιτεχνών, περιγράφει την μνημειώδη αυτήν Σταύρωση του συμπατριώτη του Zurbarán. Σχεδιασμένος ειδικά για το συγκεκριμένο παρεκκλήσιο, ο πίνακας φωτιζόταν αμυδρά από ένα παράθυρο που βρισκόταν στα αριστερά του. Εδώ, κανένα αφηγηματικό στοιχείο δεν παρεμβαίνει στην σύνθεση. Ο Ιησούς απεικονίζεται μόνος του επάνω στον Σταυρό, σε ένα μαύρο φόντο, φωτισμένος με δραματικό τρόπο. Η εξωραϊσμένη απεικόνιση, η πλαστικότητα του σώματος, η ηρεμία της έκφρασης που δεν δείχνει κανένα σημάδι πόνου, αποδίδουν στο Ιερό μια ρεαλιστική ερμηνεία. Τέσσερα καρφιά συμπληρώνουν την σύνθεση, στοιχείο που ξεσήκωσε πλήθος διαμαρτυριών στην εποχή του, καθώς τότε μόνο τρία καρφιά ήταν αποδεκτά από την πανίσχυρη Ισπανική Καθολική Εκκλησία, όσον αφορά στην απεικόνιση της Σταύρωσης.

Αυτή είναι μία από τις πολυάριθμες Σταυρώσεις που ζωγράφισε ο El Greco. Πλαισιωμένος ο Εσταυρωμένος Χριστός από τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή στα δεξιά του και την Παναγία στ' αριστερά, αναβλύζει αίμα από παντού. Δυο άγγελοι, ένας σε κάθε μεριά του πίνακα, συλλέγουν το αίμα με γυμνά χέρια από τις παλάμες και τα πλευρά του, ενώ ακόμα ένας μαζί με την Μαρία την Μαγδαληνή, κάνουν το ίδιο στα πόδια του, χρησιμοποιώντας όμως άσπρα πανιά. Η συσχέτιση του αίματος με την θεία κοινωνία και εδώ είναι ολοφάνερη. Το φόντο, νυχτερινό και ομιχλώδες, δίνει μαζί με το φως και τα χρώματα μια έντονη συναισθηματική φόρτιση στην ονειρική ατμόσφαιρα.

Στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (Ιωάννης 12:32), ο Ιησούς προέβλεψε πως θα "σηκωνόταν από την γη", προκειμένου να τον ακολουθήσει η ανθρωπότητα. Ο Ιωάννης σημειώνει πως αναφερόταν στον θάνατό του. Αυτήν ακριβώς την στιγμή επιλέγει να απεικονίσει ο Rembrandt, σε μια πολυάνθρωπη σύνθεση, όπου τα περισσότερα πρόσωπα σβήνουν στο σκοτάδι και ο εξαιρετικός φωτισμός, χαρακτηριστικό του καλλιτέχνη, τονίζει τον Ιησού στον Σταυρό, μαζί με τα δύο πρόσωπα που φαίνονται ευκρινώς: τον άνθρωπο με τον μπερέ που βοηθά στο να σηκωθεί ο Σταυρός και τον άνθρωπο με το τουρμπάνι που βρίσκεται αριστερά του. Εκπληκτικό είναι το γεγονός, πως και οι δύο αυτοί άνθρωποι, αποτελούν αυτοπροσωπογραφίες του καλλιτέχνη μέσα στον θαυμάσιο αυτόν πίνακα.

"Αρχικά, το 1950, είδα ένα κοσμικό όνειρο, στο οποίο είδα αυτήν την εικόνα έγχρωμη και η οποία στο όνειρό μου αντιπροσώπευε τον πυρήνα του ατόμου. Αυτός ο πυρήνας αργότερα πήρε μια μεταφυσική έννοια. Τον θεώρησα ως την "απόλυτη ενότητα του σύμπαντος", τον Χριστό". Έτσι περιγράφει ο ίδιος ο Dalí την έμπνευσή του για τον συγκλονιστικό αυτόν πίνακα, που απεικονίζει τον Χριστό Εσταυρωμένο, από μια εντελώς ασυνήθιστη οπτική γωνία, να ίπταται πάνω από μια λίμνη με μια βάρκα και ψαράδες, με φόντο έναν μαύρο ουρανό. Εάν ο Dalí είδε όνειρο, ο Ισπανός μυστικιστής, Καρμελίτης καλόγερος, ιερέας και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Saint John of the Cross από τον οποίο και τιτλοφορήθηκε ο πίνακας, είδε το ίδιο όραμα με τον Ιησού να απεικονίζεται Εσταυρωμένος από την ίδια οπτική γωνία και το μετέφερε στο χαρτί το 1550. Η αριστουργηματική αυτή σύνθεση του Dalí χωρίζεται εικονογραφικά σε δύο μέρη, με την chiaroscuro απεικόνιση του Εσταυρωμένου να κυριαρχεί στο μεγαλύτερο επάνω μέρος του πίνακα και μια φωτεινή τοπιογραφία να καταλαμβάνει το κάτω μέρος του. Ο συμβολισμός είναι ξεκάθαρος: η σύνθεση είναι βασισμένη στο τρίγωνο που σχηματίζεται από τα χέρια και το σώμα του Ιησού, αναφορά στην Αγία Τριάδα και στον κύκλο που σχηματίζει το κεφάλι του, αναφορά στην Πλατωνική σκέψη. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η απουσία καρφιών, αίματος και ακάνθινου στέφανου από το σώμα και το κεφάλι του Ιησού, καθώς σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, το όνειρό του τον έπεισε πως αυτά τα στοιχεία θα αλλοίωναν τον πίνακά του.

Μια εξαιρετικά πρωτότυπη "Σταύρωση" (1580) του Ελ Γκρέκο αποδίδει τον Ιησού να πεθαίνει πάνω στο Σταυρό, ατενίζοντας ψηλά προς τον Πατέρα Του. Ο ίδιος ξεχωρίζει μέσα από έναν θυελλώδη ουρανό που συμβολίζει το σκοτάδι που έπληξε τον κόσμο όταν παρέδωσε την ψυχή Του. Η συστροφή του σώματός του και οι περιστροφικές κινήσεις που εκτελούν τα σύννεφα αποτελούν δομικά χαρακτηριστικά του μανιεριστικού ύφους του ζωγράφου. Η προοπτική στο έργο απορρίπτεται για να οργανωθούν το φως και το σκοτάδι, που συνθέτουν το δραματικό τοπίο και το αδιαπέραστο τείχος των νεφών. Η σκηνή εκφράζεται σε χρωματικούς τόνους εξωπραγματικούς, σαν μια σβησμένη φωτιά, δίχως τον παραμικρό υπαινιγμό ηλιακού φωτός. Ο καλλιτέχνης απεικονίζει το επεισόδιο με έναν εξαιρετικά πρωτότυπο τρόπο, αφού στη βάση του Σταυρού δεν εμφανίζεται η Παναγία και ο Αγιος Ιωάννης, όπως συνηθίζεται, αλλά τα πορτρέτα δύο συγχρόνων του να προσεύχονται. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ελ Γκρέκο εστιάζει περισσότερο την προσοχή του θεατή στη μορφή του Θεανθρώπου. Εδώ, ο χειρισμός του φωτός ενισχύει τη δραματικότητα και την τραγικότητα της σκηνής. Πρόκειται για ένα φως που μοιάζει τόσο φυσικό αλλά επιφορτισμένο ταυτόχρονα με έντονο συμβολισμό.

Πηγές:Μαίρη Σβαρνιά /Ιστορικός Τέχνης-Μουσείο λόγος στο https://www.nikosonline.gr/%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%8D%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B9%CE%B7%CF%83%CE%BF%CF%8D/

Δρ Στέλλα Μουζακιώτου, Ιστορικός Τέχνης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ Αθήνας. Επιμελήτρια Εκθέσεων, Aπό την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Προβολή όλων των δημοσιεύσεων από Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Σταύρωση του Χριστού στην τέχνη - Στο δρόμο της Ποίησης

# data[].attributes.attachment_link.description
Η σταύρωση του Χριστού και το μαρτύριο που υπέμεινε για να λυτρώσει τον άνθρωπο έχει εμπνεύσει αναρίθμητους καλλιτέχνες ανά τον κόσμο. Η εικόνα του πάνω στο σταυρό, κρεμάμενος επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας τους συγκινεί, μα ο καθένας την προσεγγίζει με ένα τρόπο διαφορετικό και μοναδικό.

# data[].attributes.headline
Eυαγγελισμός η γιορτή των καλών νέων.

# data[].attributes.subject
Eυαγγελισμός η γιορτή των καλών νέων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Ευαγγελισμός είναι η εορτή των καλών νέων

# data[].attributes.headline
Η εικόνα της Σταύρωσης 

# data[].attributes.subject
Η εικόνα της Σταύρωσης 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η εικόνα της Σταύρωσης, η οποία είναι κατ΄ εξοχή εικόνα της Μεγάλης Παρασκευής,κρύβεται ένας μυστικός κόσμος. Ας τον μάθουμε, παρατηρώντας τα πρόσωπα και τα άλλα στοιχεία που εικονίζονται. Ας παρατηρήσουμε πρώτα ότι η σκηνή της Σταύρωσης είναι έξω από τα τείχη της πόλης, τα οποία φαίνονται πίσω. Έτσι κι εμείς πρέπει να βγούμε έξω από τα τείχη του εγωισμού μας, έξω από τον εαυτό μας, και να πλησιάσουμε τους άλλους μέσα από τον Χριστό.

Στο κέντρο κυριαρχεί η μορφή του Κυρίου μας. Βρίσκεται καθηλωμένος στον Σταυρό, αλλά δεν είναι ζωντανός. Δεν εικονίζεται όμως και νεκρός. Ο αγιογράφος τον ζωγραφίζει σαν να κοιμάται. Τα χέρια και τα πόδια του δεν κρέμονται σαν νεκρά - τα χέρια του, καρφωμένα στο ξύλο, είναι απλωμένα κι αγκαλιάζουν όλον τον κόσμο.

Από το πλευρό του, το οποίο πριν από λίγο τρύπησε με τη λόγχη ένας στρατιώτης έτρεξε αίμα και νερό, απόδειξη ότι πέθανε στ΄ αλήθεια. Συγχρόνως όμως τα δύο αυτά στοιχεία συμβολίζουν τα δύο κύρια μυστήρια, το βάπτισμα (νερό) και τη Θεία Ευχαριστία (αίμα).

Αν και νεκρός πάνω στον Σταυρό, είναι νικητής στον Άδη. Το κρανίο που υπάρχει κάτω από τον Σταυρό, δέχεται το ζωοποιό και σωτήριο αίμα του Κυρίου. Συμβολίζει τον Αδάμ, ως εκπρόσωπο όλου του ανθρώπινου γένους.
Η νίκη του Κυρίου πάνω στον θάνατο φαίνεται και από την επιγραφή που βάζει ο αγιογράφος πάνω στον Σταυρό. Η συντομογραφία σημαίνει "Ο Βασιλεύς της Δόξης", αν και γνωρίζουμε ότι η επιγραφή που είχε τοποθετηθεί έγραφε: "Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς Ιουδαίων". Σε παλιότερες αγιογραφίες βλέπουμε την επιγραφή ΙΝΒΙ.

Γύρω από τον Σταυρό εικονίζονται κάποια πρόσωπα. Είναι αυτά που αναφέρονται στα Ευαγγέλια. Κάτω, περιστοιχισμένη από γυναίκες που την αγκαλιάζουν, βρίσκεται η Παναγία. Το πρόσωπό της είναι θλιμμένο και πονεμένο, αλλά δεν θρηνεί γοερά. Οι γυναίκες, μαθήτριες του Κυρίου αντιμετωπίζουν τον πόνο, όλες μαζί, ενωμένες, ως Εκκλησία.

Απέναντι από την Παναγιά μας βρίσκεται ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου, ο μοναδικός από τους μαθητές του που ήταν παρών στη Σταύρωση, ο Ιωάννης, ο γιος του Ζεβεδαίου. Σ΄ αυτόν απευθυνόμενος πριν από λίγο ο Κύριος ανέθεσε τη φροντίδα της Μητέρας Του και στη Μητέρα Του είπε ότι ο Ιωάννης θα είναι γιος της.

Πίσω από τον Ιωάννη διακρίνεται ένας Ρωμαίος στρατιωτικός. Είναι αυτός που ομολογεί ότι Αυτός που σταυρώθηκε είναι Υιός του Θεού. Είναι ο άγιος Λογγίνος, ο εκατόνταρχος, ο οποίος αργότερα μαρτύρησε για τον Χριστό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο μυστικός κόσμος της εικόνας της Σταύρωσης - Ορθοδοξία News Agency

# data[].attributes.attachment_link.description
Η εικόνα της Σταύρωσης, η οποία είναι κατ΄ εξοχή εικόνα της Μεγάλης Παρασκευής,κρύβεται ένας μυστικός κόσμος. Ας τον μάθουμε, παρατηρώντας τα πρόσωπα και τα άλλα στοιχεία που εικονίζονται. Ας παρατηρήσουμε πρώτα ότι η σκηνή της Σταύρωσης είναι έξω από τα τείχη της πόλης, τα οποία φαίνονται πίσω.

# data[].attributes.headline
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

# data[].attributes.subject
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

# data[].attributes.headline
Έθιμα του Πάσχα ανά τον κόσμο

# data[].attributes.subject
Έθιμα του Πάσχα ανά τον κόσμο

# data[].attributes.body
Ηρώ Α6

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στην Ελλάδα, έχουμε το σούβλισμα του αρνιού και το κάψιμο του Ιούδα σε κάποιες περιοχές της χώρας μας. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι τα έθιμα των άλλων λαών;

I σπανία (Verges)- O χορός του θανάτου

Στην πόλη Verges της Ισπανίας, οι κάτοικοι φορούν κουστούμια, πολλά από τους οποίους συμβολίζουν σκελετούς συμμετέχοντας στην πομπή του παραδοσιακού χορού του θανάτου. Ο χορός ξεκινά τα μεσάνυχτα, έχει διάρκεια τρεις ώρες και κορυφώνεται με τρομακτικούς σκελετούς που μεταφέρουν στάχτες.
Σκανδιναβία- Οι μάγισσες του Πάσχα

Στη Φινλανδία και σε μέρη της Σουηδίας, τα παιδιά "ζωντανεύουν" τη μάγισσα του Πάσχα, ντύνονται με παλιά ρούχα και κουρέλια και κρατάνε σκουπόξυλα. Έτσι ντυμένα, πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα και ζητούν κέρασμα (όπως στο Halloween), δίνοντας ως αντάλλαγμα διακοσμημένα κλαδιά με μπουμπούκια. Οι χαρούμενοι... μάγοι παίρνουν τους δρόμους την Πέμπτη ή το Σάββατο πριν από το Πάσχα.
Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ- αυγά που κυλάνε

Σύμφωνα με μια παλιά παράδοση, σε ορισμένες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου (όπως π.χ. στη Σκωτία και τη Βόρεια Αγγλία) οι άνθρωποι ρίχνουν βαμμένα αυγά στους απότομους λόφους την Κυριακή του Πάσχα. Στις ΗΠΑ, το έθιμο αυτό πραγματοποιείται συχνά σε επίπεδο έδαφος, με το σπρώξιμο των αυγών με ένα κουτάλι.
Γαλλία-Γιγάντια ομελέτα
Στην πόλη Haux της νοτιοδυτικής Γαλλίας, τη Δευτέρα της Λαμπρής, ψήνεται μια γιγαντιαία ομελέτα στην κεντρική πλατεία. Περίπου 5.000 αυγά χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα κατάλληλο γεύμα για 1.000 άτομα. Φυσικά, ακριβώς στην ώρα του μεσημεριανού γεύματος.
Ιταλία (Φλωρεντία)- η ανατίναξη του κάρου

Στη Φλωρεντία, συνηθίζεται το μοναδικό έθιμο του Scoppio del Carro, κατά το οποίο ανατινάσσεται μια άμαξα, κατά τη διάρκεια του ακούσματος του ύμνου Gloria την Κυριακή του Πάσχα. Όταν η άμαξα φτάνει μπροστά στο Duomo της Φλωρεντίας, ο επίσκοπος ανάβει με το Άγιο Φως μια ρουκέτα σε σχήμα περιστεριού (Colombina), η οποία ξεκινάει από την Αγία Τράπεζα και φτάνει στην άμαξα, η οποία είναι γεμάτη πυροτεχνήματα. Μόλις η ρουκέτα αγγίζει το αμάξι, τα πυροτεχνήματα ανάβουν και η πλατεία πλημμυρίζει με φως, σε ένα εντυπωσιακό θέαμα.
Ελλάδα και Λατινική Αμερική-Ιούδες που καίγονται
Στην Ελλάδα και σε ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής, κατασκευάζεται ένα ομοίωμα του Ιούδα, το οποίο στη συνέχεια καίγεται με φωτιά ή πυροτεχνήματα. Αν και δεν αποτελεί επίσημο κομμάτι του πασχαλινού λειτουργικού, το έθιμο αυτό αποτελεί μέρος της αναπαράστασης της ιστορίας των Παθών. Το έθιμο ποικίλει, ανάλογα με την περιοχή, αλλά το ομοίωμα του Ιούδα κρεμιέται συνήθως, τη Μεγάλη Παρασκευή και καίγεται το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα. Στην Ελλάδα το έθιμο συνηθίζεται στην Κρήτη, στη Μεσσηνία, στη Θράκη, στην Κάλυμνο κ.α.

Πηγή: metrpogreece.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
ΦΩΤΟ - Τα έθιμα του Πάσχα ανά τον κόσμο

# data[].attributes.attachment_link.description
Στην Ελλάδα, έχουμε το σούβλισμα του αρνιού και το κάψιμο του Ιούδα σε κάποιες περιοχές της χώρας μας. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι τα έθιμα των άλλων λαών; I σπανία (Verges)- O χορός του θανάτου Στην πόλη Verges της Ισπανίας, οι κάτοικοι φορούν κουστούμια, πολλά από τους οποίους συμβολίζουν σκελετούς συμμετέχοντας στην πομπή του παραδοσιακού χορού του θανάτου.

# data[].attributes.headline
Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. έγινε η σταύρωση του Χριστού

# data[].attributes.subject
Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. έγινε η σταύρωση του Χριστού

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Επιστημονική έρευνα προσπαθεί να λύσει το μυστήριο, εστιάζοντας στον σεισμό την ώρα του θανάτου του Ιησού

Πότε έγινε η Σταύρωση του Χριστού; Η ερώτηση αυτή απασχολεί εδώ και αιώνες τους επιστήμονες και ειδικά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, όταν νέα εργαλεία προστέθηκαν στη φαρέτρα των ειδικών, που με οδηγό τα Ευαγγέλια προσπαθούν να λύσουν το μεγάλο μυστήριο. Τώρα μια νέα έρευνα έρχεται να συνηγορήσει στην ερμηνεία της Παρασκευής 3 Απριλίου του έτους 33 μ.Χ., εστιάζοντας στον σεισμό που περιλαμβάνεται μεταξύ των γεγονότων της σταύρωσης του θεανθρώπου.

Ο γεωλόγος Τζέφερσον Ουίλιαμς από το Supersonic Geophysical μαζί με συναδέλφους του από το γερμανικό Research Center for Geosciences μελέτησαν δείγματα του εδάφους από την παραλία Ein Gedi Spa, η οποία βρίσκεται δίπλα στη Νεκρά Θάλασσα, και κατέληξαν σε αυτό το ενδιαφέρον συμπέρασμα. Η έρευνα για το πότε ακριβώς πέθανε ο Ιησούς, η οποία διεξήχθη από το International Geology Review, εξέτασε τη σεισμική δραστηριότητα γύρω από τη Νεκρά Θάλασσα, η οποία απέχει περίπου 20 χλμ. από την πόλη της Ιερουσαλήμ.

Σύμφωνα με το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, στο κεφάλαιο 27, καθώς ο Ιησούς ξεψυχούσε επάνω στον σταυρό, ένας δυνατός σεισμός έπληξε την περιοχή, κάνοντας τάφους να σπάσουν και τον ουρανό να σκοτεινιάσει

Σύμφωνα με το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, στο κεφάλαιο 27, καθώς ο Ιησούς ξεψυχούσε επάνω στον σταυρό, ένας δυνατός σεισμός έπληξε την περιοχή, κάνοντας τάφους να σπάσουν και τον ουρανό να σκοτεινιάσει. Θέλοντας να βρουν την ακριβή ημερομηνία θανάτου του Ιησού, οι ερευνητές εξέτασαν αναφορές από κείμενα, καθώς και γεωλογικά και αστρονομικά αρχεία. Ο γεωλόγος Τζέφερσον Ουίλιαμς μελέτησε, μαζί με συναδέλφους του από το γερμανικό Research Center for Geosciences, δείγματα του εδάφους από την παραλία Ein Gedi Spa, τα οποία αποδείχτηκαν πολύτιμα. Ερευνώντας τα βαθύτερα στρώματα του εδάφους, διαπίστωσαν ότι είχαν συμβεί δύο σεισμοί, εκ των οποίων ο ένας είναι γνωστό ότι σημειώθηκε το 31 π.Χ., ενώ ο δεύτερος χρονολογείται μεταξύ του 26 μ.Χ. και του 36 μ.Χ. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο Ουίλιαμς στο "Discovery", ο τελευταίος σεισμός σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρει και το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Πρόσθεσε, επίσης, ότι η ημέρα και η ημερομηνία της σταύρωσης του Ιησού είναι γνωστές με έναν εύλογο βαθμό ακρίβειας, ωστόσο η χρονολογία αμφισβητείται. Ωστόσο, ενώνοντας τα κομμάτια του παζλ, ο Ουίλιαμς είπε ότι τα στοιχεία που οδήγησαν στον ακριβή καθορισμό της ημερομηνίας θανάτου του Ιησού είναι:

- Και τα τέσσερα Ευαγγέλια συμφωνούν ότι η σταύρωση έγινε όταν ο Πόντιος Πιλάτος ήταν ο Ρωμαίος ηγεμόνας της Ιουδαίας, μεταξύ 26 και 36 μ.Χ.

- Και τα τέσσερα Ευαγγέλια συμφωνούν ότι η σταύρωση έγινε την Παρασκευή.

- Και τα τέσσερα Ευαγγέλια συμφωνούν ότι ο Ιησούς πέθανε λίγες ώρες πριν την έναρξη του εβραϊκού Σαββάτου, συνεπώς σούρουπο της Παρασκευής.

- Τα συνοπτικά Ευαγγέλια, του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά, υποδεικνύουν ότι ο Ιησούς πέθανε πριν νυχτώσει, τη 14η ημέρα του μήνα Νισάν.

- Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη διαφέρει από τα "Συνοπτικά Ευαγγέλια", καθώς υποδεικνύει ότι ο Ιησούς πέθανε πριν νυχτώσει, τη 15η ημέρα του μήνα Νισάν.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτά τα στοιχεία, σε συνδυασμό με το Εβραϊκό Ημερολόγιο και διάφορα αστρονομικά στοιχεία, υποδεικνύουν ότι η πιο πιθανή ημερομηνία θανάτου του Ιησού είναι η Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ.
Τα κειμήλια που βρήκε η Αγία Ελένη
Πολλά κειμήλια της Σταύρωσης από εκείνα που φέρεται ότι έφερε η Αγία Ελένη στη Ρώμη από την Ιερουσαλήμ και φιλοξένησε στο ανάκτορό της βρίσκονται σήμερα στη Βασιλική του Τιμίου Σταυρού της Ιερουσαλήμ, ο οποίος ιδρύθηκε στον χώρο όπου βρισκόταν το παλάτι της μητέρας τού Μεγάλου Κωσταντίνου. Ανάμεσά τους ένα μεγάλο τμήμα από το Τίμιο Ξύλο, η επιγραφή του Σταυρού και ένα καρφί της Σταύρωσης.

Επίσης, στη Santa Croce, μέσα σε περίτεχνες λειψανοθήκες στο παρεκκλήσι των κειμηλίων, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι ξύλου που πιστεύεται ότι προέρχεται από τον σταυρό του "καλού ληστή", ο οποίος σταυρώθηκε μαζί με τον Ιησού. Ένα οστό από δάχτυλο θεωρείται ότι είναι εκείνο με το οποίο ο Απόστολος Θωμάς ακούμπησε τις πληγές στο σώμα του Ιησού για να πιστέψει όταν ο Χριστός εμφανίστηκε μπροστά του μετά την Ανάσταση. Επίσης, υπάρχει ένα τμήμα του στύλου πάνω στον οποίο δέθηκε και μαστιγώθηκε ο Ιησούς και τεμάχια που έχουν μεταφερθεί στη Βασιλική από τον Πανάγιο Τάφο και τη φάτνη.

Σε ξεχωριστές λειψανοθήκες υπάρχουν ακόμη δύο αγκάθια από το ακάνθινο στεφάνι που τοποθετήθηκε στο κεφάλι του Χριστού, όταν τον βασάνιζαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες, και τρία τεμάχια από τον πραγματικό σταυρό πάνω στον οποίο καρφώθηκε ο Ιησούς. Στο χαμηλότερο επίπεδο του ναού, κοντά στο αρχικό του ανακτόρου της Αγίας Ελένης, βρίσκεται χώμα που λέγεται ότι έφερε η ίδια από τον μαρτυρικό λόφο του Γολγοθά.

Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις ειδήσεις για τον κορωνοϊό

# data[].attributes.attachment_link.title
Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. έγινε η σταύρωση του Χριστού

# data[].attributes.attachment_link.description
Επιστημονική έρευνα προσπαθεί να λύσει το μυστήριο, εστιάζοντας στον σεισμό την ώρα του θανάτου του Ιησού Πότε έγινε η Σταύρωση του Χριστού; Η ερώτηση αυτή απασχολεί εδώ και αιώνες τους επιστήμονες και ειδικά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, όταν νέα εργαλεία προστέθηκαν στη φαρέτρα των ειδικών, που με οδηγό τα Ευαγγέλια προσπαθούν να λύσουν το μεγάλο μυστήριο.

# data[].attributes.headline
ΜΕΛΙΤΑ Κ. Α5

# data[].attributes.subject
ΜΕΛΙΤΑ Κ. Α5

# data[].attributes.body
Π= ΠΕΝΘΟΣ
Α= ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Σ= ΣΤΑΥΡΩΣΗ
Χ= ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ
Α= ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ 

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ 

# data[].attributes.body
ΜΕΛΙΤΑ Κ. Α5

# data[].attributes.attachment_link.title
Πασχαλινά κουλουράκια βουτύρου | Yiannis Lucacos

# data[].attributes.headline
Γ Κυριακή Νηστειών της Σταυροπροσκυνήσεως

# data[].attributes.subject
Γ Κυριακή Νηστειών της Σταυροπροσκυνήσεως

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως ονομάζεται η τρίτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κατά την οποία τιμάται ο Σταυρός, το σύμβολο της χριστιανικής πίστης. Πρόκειται για δεσποτική εορτή, η οποία έχει τις ρίζες της στην Παλαιστίνη, όταν την πρώτη Κυριακή μετά την 6η Μαρτίου εορταζόταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη.

Η Κυριακή αυτή είναι η μεσονηστήσιμη, βρίσκεται δηλαδή στο μέσο της σαραντάημερης νηστείας. Οι χριστιανοί ατενίζοντας και προσκυνώντας το Σταυρό, θυμούνται το πάθος του Χριστού και παίρνουν δύναμη να συνεχίσουν τη νηστεία και τον πνευματικό τους αγώνα.

Κατά τη διάρκεια της πρωινής λειτουργίας, ο Σταυρός μεταφέρεται από τον ιερέα με πομπή στο κέντρο του ναού, όπου τελείται, όπως ορίζει το εκκλησιαστικό τυπικό, η ακολουθία της Σταυροπροσκυνήσεως. Στη συνέχεια, οι πιστοί ασπάζονται τον Σταυρό και λαμβάνουν από το χέρι του ιερέα ως ευλογία άνθη και δεντρολίβανο (σταυρολούλουδα), τα οποία μετά φυλάσσουν στο εικονοστάσι των σπιτιών τους, όπως τα άνθη του Επιταφίου. Ο Σταυρός παραμένει στο κέντρο του ναού καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται προσκύνησή του από τους εκκλησιαζόμενους.

Παλαιότερα, το απόγευμα της Κυριακής της Σταυροπροσκύνησης, που λέγεται και Μεσοσαράκοστο, τα παιδιά γύριζαν τα σπίτια και ζητούσαν αυγά και ξύλα για το Πάσχα, τραγουδώντας τους στίχους:

Χαίρε Τίμιε Σταυρέ
χαρά των προφητών
να μας δώσεις εν' αυγό
για να φύγω από δω.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

# data[].attributes.attachment_link.description
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως ονομάζεται η τρίτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κατά την οποία τιμάται ο Σταυρός, το σύμβολο της χριστιανικής πίστης. Πρόκειται για δεσποτική εορτή, η οποία έχει τις ρίζες της στην Παλαιστίνη, όταν την πρώτη Κυριακή μετά την 6η Μαρτίου εορταζόταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη.

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΣΧΑ (πασχαλινό διήγημα) – Γρηγόριος Ξενόπουλος e-book

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΣΧΑ (πασχαλινό διήγημα) – Γρηγόριος Ξενόπουλος e-book

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος έγραφε στο παιδικό περιοδικό, "Διάπλασις των Παίδων" επί δεκαετίες (1867-1951), τη στήλη "Αθηναϊκές επιστολές" υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Φαίδων. Σε μια από αυτές τις επιστολές, γράφει " Το πρώτο μου Πάσχα " στο οποίο αναφέρεται στο Πάσχα και στα γεγονότα που τιμούμε τις άγιες αυτές μέρες. Παρακάτω θα διαβάσετε το διήγημα σε κείμενο και θα το ακούστε σε αφήγηση του λογοτέχνη Δημήτρη Φιλελέ.

Το πρώτο μου Πάσχα - Γρηγόριος Ξενόπουλος

Αγαπητοί μου,

Αυτές τις ημέρες ξαναγυρίζω πάντα στα παιδικά μου χρόνια. Και θυμάμαι τις θαυμάσιες εκείνες γιορτές που χαιρόμουν στην πατρίδα μου, όταν ήμουν μικρό αμέριμνο παιδί κι είχα τους καλούς μου γονείς να με φροντίζουν και να μ' οδηγούν σε όλα. Φυσικά και στην εκκλησία ή στα "θρησκευτικά μου καθήκοντα"... Όσο ήταν χειμώνας, η μητέρα μου μ' έπαιρνε μαζί της στον Αϊ-Γιάννη ή στη Φανερωμένη, τις γειτονικές μας εκκλησίες, που λειτουργούσαν κάπως αργά -από τις οκτώ η μια, από τις εννιά η άλλη. Μα όταν έμπαινε η άνοιξη, που μπορούσα να ξυπνώ και να βγαίνω πιο πρωί, ο πατέρας μου μ' έπαιρνε στην Επισκοπιανή ή στον Άγιο Χαράλαμπο, εξοχικές εκκλησίτσες αυτές, σ' ένα ωραίο παραθαλάσσιο προάστιο, που λειτουργούσαν από τις επτά. Μετά τη λειτουργία, κάναμε κι έναν περίπατο στους Κήπους και γυρίζαμε λιγάκι κουρασμένοι μα πολύ ευχαριστημένοι κι οι δυο.

Ώ, ήταν τόσο όμορφα! Η άνοιξη είχε στολισμένες τις πρασινάδες με μαργαρίτες άσπρες και κίτρινες, με ολοκόκκινες παπαρούνες και μ' άλλα γαλάζια ή μαβιά αγριολούλουδα. Τι πολύχρωμο το χαλί που απλωνόταν στα χωράφια! Το έβλεπα κι από την ανοιχτή πόρτα της εκκλησιάς, καθώς άκουγα τα ψαλσίματα, τις ευχές και τα ευαγγέλια. Τα ευαγγέλια προπάντων μ' άρεσαν πολύ. Είναι τόσο ποιητικά αυτά που λένε πριν και μετά το Πάσχα! Πρώτα των Βαΐων -και συνήθως απ' αυτή την Κυριακή άρχιζα να πηγαίνω στις εξοχικές εκκλησίτσες- έπειτα της Ανάστασης, έπειτα του Θωμά, των Μαυροφόρων, της Σαμαρείτιδος... Ο παπα-Λογοθέτης, εφημέριος στον Αί-Χαράλαμπο, πολύ γραμματισμένος, τα έλεγε θαυμάσια. Κι όχι ψαλτά με μπάσα και σικόντα, όπως σ' άλλες εκκλησιές, αλλά διαβαστά, καθαρά, σταράτα, λέξη προς λέξη, και μ' έκφραση, με τόνο ώστε να καταλαβαίνει το νόημα κι ο αγράμματος. Κι αλήθεια, στις εκκλησίτσες εκείνες το περισσότερο πήγαιναν απλοί, ταπεινοί άνθρωποι του λαού -ψαράδες, βαρκάρηδες, κηπουροί, μυλωνάδες. Και σου 'κανε χαρά να τους βλέπεις ντυμένους κυριακάτικα, ν' ακούνε με τόση ευλάβεια και με τόση προσοχή τα λόγια του Κυρίου...

Τη Μεγάλη όμως Εβδομάδα και το Πάσχα, όλη όλη μου η "εκκλησία" ήταν, την Κυριακή το πρωί, η Ανάσταση που γινόταν στο ύπαιθρο, και κατόπι η λειτουργία: "Δεύτε λάβετε φως, Χριστός Ανέστη, Εν αρχή ην ο λόγος" και καθεξής. Δε μ' έβγαζαν έξω βράδυ, κι ούτε στα Νυμφία με πήγαιναν, ούτε στην Ακολουθία των Παθών, ούτε στη λιτανεία του Επιταφίου, που μόνο την πένθιμη μουσική της άκουγα από μακριά, αν τύχαινε να ξυπνήσω τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής. Έτσι δεν ήξερα καλά τι προηγήθηκε απ' την Ανάσταση. Μόνο, από την Κυριακή των Βαΐων, πως ο Χριστός μπήκε θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα. Αλλά τι έκαμε κει, τι τον έκαμαν, άκρες μέσες: Κάποιος Μυστικός Δείπνος, κάποιος σταυρικός Θάνατος, κάποια Ταφή σε καινό μνημείο... Τι να ήταν αυτά; Πώς να είχαν γίνει; Μόλις είχα μια ιδέα.

Κι άξαφνα... τα έμαθα όλα! Είχα μεγαλώσει, φαίνεται, εκείνο το χρόνο, κι οι γονείς μου με πήραν μαζί τους παντού.. Έτσι άκουσα και τα φοβερά εκείνα ευαγγέλια της Μεγάλης Πέμπτης και της Μεγάλης Παρασκευής και το Σήμερον κρεμάται!... Είδα και το Χριστό με το αγκαθένιο του στεφάνι στο μαύρο σταυρό, ένα μεγάλο Χριστό σαν αληθινό... Έπειτα τον είδα και νεκρό, ξαπλωμένο στο χρυσό Επιτάφιο (κι ο Χριστός του Επιταφίου στη Ζάκυνθο δεν είναι κεντημένος σε πανί, είναι ζωγραφισμένος σε ξύλο, σαν εικόνα περικομμένη, όπως κι ο Εσταυρωμένος). Και θυμούμαι ακόμα τι αλλιώτικη εντύπωση, τι μεγαλύτερη χαρά μου έκαμε το Πάσχα στην εκκλησίτσα, την πρώτη φορά, αφού είχ' ακούσει πια κι ιδεί και μάθει όλα τα προηγούμενα. Μπορώ να πω πως αυτό ήταν το πρώτο μου Πάσχα.

Γιατί όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα την είχα περάσει με το πένθος, με τη λύπη των Παθών. Είχα παρακολουθήσει το Χριστό στο μαρτύριό του, στην αγωνία του, στο θάνατο του· είχ' ακούσει και τη Διαθήκη του, είχα παρακαθίσει και στο Μυστικό Δείπνο, είχ' ακολουθήσει και την εκφορά του, κλαίγοντας μαζί με τη Θλιμμένη Μητέρα, που κι αυτή ακολουθούσε ζωγραφιστή σε μια μεγάλη εικόνα σαν αληθινή: ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατον μου τέκνον... Γι' αυτό το Χριστός Ανέστη μου έκαμε ύστερα τόση χαρά, τόση αγαλλίαση, γι' αυτό μου φάνηκε σαν μιαν υπέρτατη ικανοποίηση, σαν μια νίκη, σαν ένας θρίαμβος. Εκείνος που φόρεσε για εμπαιγμό ψεύτικη πορφύρα. Εκείνος που ποτίσθηκε χολή και ξίδι, και μαστιγώθηκε, και καρφώθηκε σε ξύλο, και πέθανε μαρτυρικά, σαν άνθρωπος, έβγαινε ζωντανός από τον τάφο κι ανέβαινε στον ουρανό σαν Θεός!

Ετσι έπρεπε να είναι. Για να μου δώσει τόση χαρά η Ανάσταση, έπρεπε να προηγηθεί το Πάθος· για να μου κάμει τόση εντύπωση το Πάσχα, έπρεπε να γνωρίσω τη Μεγάλη Εβδομάδα. Μαθαίνοντας όσα έμαθα εκείνον το χρόνο, μάθαινα τη ζωή, που ως τότε ήμουν πολύ μικρός για να την ξέρω, αφού οι γονείς που με φρόντιζαν και μ' οδηγούσαν, δεν με πήγαιναν παρά στις χαρούμενες κυριακάτικες λειτουργίες και με προφύλαγαν απ' τα λυπητερά, που δεν ήταν ακόμα για μένα. Έτσι και στη ζωή: Τη χαρά, την αληθινή χαρά, την κατακτούμε ύστερ' από αγώνα και αγωνία, ύστερ' από κόπο και λύπη. Πριν από κάθε μας Πάσχα, πρέπει να περάσουμε μια Μεγάλη Εβδομάδα.

Ω, αυτό το ξέρετε και σεις από τώρα. Μήπως την εβδομάδα των διαγωνισμών του σχολείου, που προηγείται από τη νίκη και τη χαρά του άριστα, δεν την ονομάζετε... Μεγάλη Εβδομάδα; Γελάτε, ε;... Και του χρόνου!

Σας ασπάζομαι ΦΑΙΔΩΝ

Ακούστε το " Το πρώτο μου Πάσχα " σε αφήγηση Δημήτρη Φιλελέ:

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΣΧΑ (πασχαλινό διήγημα) - Γρηγόριος Ξενόπουλος 📢

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος έγραφε στο παιδικό περιοδικό, "Διάπλασις των Παίδων" επί δεκαετίες (1867-1951), τη στήλη "Αθηναϊκές επιστολές" υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Φαίδων. Σε μια από αυτές τις επιστολές, γράφει "Το πρώτο μου Πάσχα" στο οποίο αναφέρεται στο Πάσχα και στα γεγονότα που τιμούμε τις άγιες αυτές μέρες....

# data[].attributes.headline
Τα Πασχαλινά διηγήματα του Αλ.Παπαδιαμάντη!

# data[].attributes.subject
Τα Πασχαλινά διηγήματα του Αλ.Παπαδιαμάντη!

# data[].attributes.attachment_link.title
Πασχαλινά Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη | Δωρεάν βιβλία - Free ebooks

# data[].attributes.attachment_link.description
Πασχαλινά Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη - Διηγήματα για το Πάσχα του Παπαδιαμάντη .... free ebooks, pdf & audiobooks

# data[].attributes.headline
Αν αποφασίσεις να νηστέψεις ...

# data[].attributes.subject
Αν αποφασίσεις να νηστέψεις ...

# data[].attributes.headline
Ακάθιστος Ύμνος και Χαιρετισμοί.

# data[].attributes.subject
Ακάθιστος Ύμνος και Χαιρετισμοί.

# data[].attributes.attachment_link.title
Aκάθιστος Ύμνος

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΊ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

# data[].attributes.headline
Νηστίσιμες Συνταγές

# data[].attributes.subject
Νηστίσιμες Συνταγές

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Ελλάδα 

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Ελλάδα 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Πάσχα, η μεγάλη αυτή γιορτή της Χριστιανοσύνης, γιορτάζεται με ξεχωριστό τρόπο σε κάθε γωνιά της χώρας και ιδιαίτερα σε ορισμένες περιοχές αναβιώνουν ήθη κι έθιμα που δίνουν ένα ιδιαίτερο "χρώμα" στην εορταστική αυτή περίοδο. Το "κάψιμο του Ιούδα", οι Αλογοδρομίες, οι Αυγομαχίες, η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης του Εσταυρωμένου και η Ανάσταση σε νεκροταφεία είναι ορισμένες μόνο από τις παραδόσεις που συνεχίζονται σε πόλεις και χωριά.

Πάσχα στην Κεντρική Μακεδονία με επίκεντρο το Άγιο Όρος

Στην Κεντρική Μακεδονία ξεχωρίζει το Πάσχα στο Άγιο 'Ορος. Καθ' όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, εκατοντάδες πιστοί καταφθάνουν για να επισκεφτούν την Αθωνική Πολιτεία, εκεί όπου η Ανάσταση είναι ο θεμέλιος λίθος της μοναστηριακής ζωής.

Στη Νέα Μεσημβρία Θεσσαλονίκης, τη Μεγάλη Παρασκευή, οι δύο Επιτάφιοι των ενοριών, μετά την περιφορά τους στους δρόμους, συναντώνται λίγο μετά τις 9 το βράδυ στα νεκροταφεία. Εκεί, οι κάτοικοι ανάβουν κεριά στα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή και "η νύχτα γίνεται μέρα" από το φως των κεριών.

Στις Σέρρες, τη Μεγάλη Παρασκευή, κατά την περιφορά του Επιταφίου αναβιώνει στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, το έθιμο "Αδώνια" Σύμφωνα με το τελετουργικό του εθίμου, όταν ο Επιτάφιος πλησιάζει, κάθε νοικοκυρά τοποθετεί στο κατώφλι του σπιτιού της ένα τραπεζάκι, πάνω στο οποίο έχει τοποθετήσει θυμίαμα και την εικόνα του Εσταυρωμένου, πλαισιωμένη από πασχαλιές και άλλα άνθη.

Επιπλέον, ετοιμάζεται ένα πιάτο με κριθάρι ή φακή, έθιμο που παραπέμπει στους "Αδώνιδος Κήπους". Οι "Αδώνιδος Κήποι" σύμφωνα με τη λαογραφική μας παράδοση, συμβολίζουν τη νιότη που χάνεται γρήγορα και άδικα, όπως και ο Άδωνις που πέθανε από δάγκωμα κάπρου. Στην αρχαιότητα, κατά την πρώτη μέρα του εθίμου γινόταν η αναπαράσταση της κηδείας του και τη δεύτερη μέρα η γιορτή για την ανάστασή του. Σήμερα, οι νοικοκυρές τοποθετούν τα όσπρια και το κριθάρι για να έχουν ευημερία, πλούσιες σοδειές και γεμάτο οικογενειακό τραπέζι.

Την Κυριακή του Πάσχα αναβιώνει στην Καστανούσα Κερκίνης του διευρυμένου δήμου Ηράκλειας, το ποντιακό πασχαλινό έθιμο "αυγομαχίες". Το έθιμο έχει τις ρίζες του στον Πόντο και συμβολίζει την Ανάσταση του Κυρίου και τη σύγκρουση του καλού με το κακό. Βασικός κανόνας του εθίμου είναι η χρησιμοποίηση μόνο αυγών κότας.

Στην Πέλλα, στο χωριό Μαργαρίτα, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, πραγματοποιείται το τοπικό έθιμο Σπάσιμο των Αυγών και προσφέρονται στους επισκέπτες τοπικά παραδοσιακά εδέσματα.

Στην παραλία της Συκιάς, στη Χαλκιδική, διοργανώνεται την τρίτη ημέρα του Πάσχα Αλογοδρομίες στο δημοτικό κάμπινγκ "μύλοι". Οι Αλογοδρομίες είναι ένα έθιμο που έχει βαθιά τις ρίζες του στο χρόνο και αναβιώνει με επιτυχία τα τελευταία χρόνια.

Μετά την καθιερωμένη λειτουργία στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, παραδίδεται η εικόνα μαζί με ευχές από τον ιερέα στους ιππείς, οι οποίοι αναλαμβάνουν ένα είδος λιτανείας, μεταφέροντας την εικόνα από το παρεκκλήσι στο χώρο διεξαγωγής των Αλογοδρομιών.

Έθιμα σε Ανατολική και Δυτική Μακεδονία

Τη Μεγάλη Παρασκευή, σε μία κατανυκτική ατμόσφαιρα, στη δημοτική κοινότητα Νέας Ηρακλίτσας του δήμου Παγγαίου στην Καβάλα, γίνεται η αποκαθήλωση του άχραντου σώματος του Ιησού Χριστού στο ύψωμα του παρεκκλησίου της Αγίας Μαρίνας, στην τοποθεσία "Νησάκι".

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στη Νέα Πέραμο, κατά την περιφορά του επιταφίου, οι κάτοικοι σε κάθε γειτονιά αναβιώνουν ένα πολύ παλιό έθιμο: καίνε από ένα ομοίωμα του Ιούδα τη στιγμή που η πομπή του επιταφίου περνάει από τους δρόμους.

Την τρίτη μέρα του Πάσχα, στην τοπική κοινότητα Ελευθερών Καβάλας αναβιώνουν τα παραδοσιακά "Μαζίδια". Οι πιστοί μεταφέρουν εν πομπή τα εικονίσματα από τη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ταξιάρχη, στα "Μαζίδια" όπου βρίσκεται το γραφικό εξωκλήσι των Αγίων Ραφήλ, Ειρήνης και Νικολάου. Στη συνέχεια, στην πλατεία του παλιού παραδοσιακού οικισμού στήνεται ένα μεγάλο γλέντι.

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, στη δημοτική κοινότητα Κρηνίδων του δήμου Καβάλας αναβιώνουν οι "αυγομαχίες". Μικροί και μεγάλοι, με ιδιαίτερη φροντίδα, παρουσιάζουν τα αυγά τους και ξεκινούν μια ιδιόμορφη μάχη τσουγκρίσματος. Νικητής είναι αυτός που θα έχει στην κατοχή του τα λιγότερα σπασμένα αυγά.

Στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η πομπική περιφορά της εικόνας της Αναστάσεως γύρω από το αγροτικό χωριό της Καλής Βρύσης την Πέμπτη της Διακαινησίμου, για προστασία του χωριού από κάθε κακό.

Την επόμενη ημέρα, Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτάζεται σε πολλές τοπικές κοινότητες η Ζωοδόχος Πηγή, όπου ο θρησκευτικός εορτασμός συνδυάζεται με αξιόλογες τοπικές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Τέλος, το δικό της χαρακτήρα έχει η Δευτέρα του Θωμά στους Σιταγρούς, όπου οι εκεί εγκατεστημένοι Πόντιοι συνεχίζουν πανάρχαια έθιμα των κοιτίδων τους, όπως επισκέψεις στα μνήματα, με διανομή κόκκινων αβγών και γλυκισμάτων και με τραγούδια.

Στη Δυτική Μακεδονία, τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης, στα Δώδεκα Ευαγγέλια, οι γυναίκες φέρνουν κουλουράκια για τους ζωντανούς και μετά την εκκλησία τα μοιράζουν στον κόσμο.

Τη Μεγάλη Παρασκευή ξεχωρίζει η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης του Εσταυρωμένου, που γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο, στο λόγο του "Γολγοθά" στο Δρυόβουνο της Κοζάνης.

Οι κάτοικοι της Κοζάνης κάνουν Ανάσταση στο νεκροταφείο του Αγίου Γεωργίου. Συγκεντρώνονται γύρω από το μνήμα του νεκρού τους και με αναμμένη τη λαμπάδα περιμένουν το "Χριστός Ανέστη", ενώ δεν ξεχνούν να αφήσουν ένα κόκκινο αυγό στο μνήμα για να "χορτάσει" το χαμένο μέλος της οικογένειας.

Η Λαμπρή είναι η γιορτή της ζωής για τους ανθρώπους του κάμπου, τους Καραγκούνηδες. Γι' αυτό αποτελούσε ξεχωριστή χαρά για εκείνον, που θα χτυπούσε πρώτος αναστάσιμα την καμπάνα, τα χαράματα.

Όπως αναφέρει σε σχετική, βραβευμένη με Α' έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών, εργασία του ο εκπαιδευτικός Ζήσης Τζιαμούρτας, το χτύπημα της καμπάνας λαμπριάτικα θα έφερνε γούρι για το σπίτι, τα ζώα, τα σπαρτά. Γύρω στις τρεις τα χαράματα, όλος ο κόσμος έτρεχε στην εκκλησία. Με το "δεύτε λάβετε φως" του παπά στην Ωραία Πύλη, έτρεχαν οι άνδρες για να πάρουν πρώτοι το φως, κάτι που θεωρούσαν καλό για την οικογένειά τους, καθώς θα είχαν πάντα την ευλογία του Αναστάντος Χριστού.

Έκαιγαν δε με το ίδιο φως την ουρά των ζώων, για να μη τα πιάνει οίστρος. Στη συνέχεια άρχιζαν οι ετοιμασίες για το ψήσιμο των αρνιών. Έβαζαν τα δεμάτια από κληματόβεργες στοίβα και τις άναβαν. Συνήθως δυο - τρία σπίτια έψηναν μαζί τ' αρνιά ρίχνοντας ντουφεκιές.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ξαναπήγαιναν πάλι στην εκκλησία, για να παρακολουθήσουν την ακολουθία της Αγάπης. Μετά το τέλος της, όλοι πήγαιναν στο σεργιάνι, όπου παρακολουθούσαν τους πασχαλιάτικους χορούς, που χόρευαν οι Καραγκούνες, χαρωπά.

Όλα τα παραπάνω έθιμα ευνοούν την ευημερία της οικογένειας, όπως το αυγό ως πηγή της ζωής.

Ξεχωριστό χρώμα και άρωμα έχουν οι ημέρες του Πάσχα στα νησιά των Κυκλάδων, στο γραφικότερο - για αρκετούς - νησιωτικό σύμπλεγμα των ελληνικών θαλασσών. Εκεί, όπου συνδυάζονται ο μπαρουτοπόλεμος της Μήλου με το βύθισμα του Επιταφίου στη θάλασσα, στην Τήνο, το κάψιμο του Ιούδα στη Μύκονο με την αναπαράσταση των Παθών στην Πάρο και τα χιλιάδες αναμμένα τενεκεδάκια στο χωριό Πύργος της Σαντορίνης, δημιουργώντας ένα μαγικό σκηνικό.

Τα αμέτρητα, παραδοσιακά, πασχαλινά έθιμα σε συνδυασμό με την κατανυκτική ατμόσφαιρα μετατρέπουν τις Κυκλάδες σε ιδανικό προορισμό. Άλλωστε, οι γιορτές του Πάσχα αποτελούν την έναρξη της τουριστικής περιόδου και τα νησιά αρχίζουν να υποδέχονται τους Έλληνες και ξένους επισκέπτες, τους οποίους θέλουν να "καλοπιάσουν" όχι μόνο με τα γαλανά νερά των θαλασσών αλλά με τα ήθη, τα έθιμα και τις ντόπιες γεύσεις.

Στην Ίο, τη Μεγάλη Παρασκευή, μετά την Αποκαθήλωση, οι νέοι του νησιού παίζουν τις "μπάλες", ένα παιχνίδι με μικρές, σιδερένιες κόκκινες και πράσινες μπάλες. Κατά την περιφορά των Επιταφίων των δύο Ενοριών του νησιού τα εγκώμια ψάλλονται από χορωδίες γυναικών και κοριτσιών.

Την Κυριακή του Πάσχα, ο Δήμος Ιητών διοργανώνει γλέντι με αρνιά και κρασί, όπου όλοι - ντόπιοι κι επισκέπτες - είναι καλοδεχούμενοι, ενώ τη δεύτερη ημέρα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ίου (Η Φοινίκη) αναβιώνει το παραδοσιακό έθιμο της Κούνιας. Νεαρά κορίτσια του νησιού, ντυμένα με παραδοσιακές στολές, στήνουν κούνιες στο κέντρο της Χώρας και τα παλικάρια τις κουνούν, ενώ οι κοπέλες τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια αγάπης.

Στη Φολέγανδρο, το Μεγάλο Σάββατο όλα τα σπίτια του νησιού είναι ανοιχτά για να δεχτούν την ευλογία της Παναγίας, της οποίας η περιφορά διαρκεί τρεις ημέρες. Την Κυριακή του Πάσχα, η εικόνα μεταφέρεται στη Χώρα και τα στενά του Κάστρου, με ομοβροντίες βεγγαλικών. Τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα, η εικόνα ευλογεί και τα σκάφη που βρίσκονται στο λιμάνι και αργά το βράδυ επιστρέφει στο μοναστήρι της Παναγίας, όπου παραμένει μέχρι το επόμενο Πάσχα.

Πάσχα στα Μετέωρα και την Καλαμπάκα

Με τον δικό της μοναδικό τρόπο γιορτάζει η περιοχή της Καλαμπάκας το Πάσχα. Τα μοναστήρια των Μετεώρων διαδραματίζουν ξεχωριστό τόνο, αναδεικνύοντας την πνευματική διάσταση της Ανάστασης του Κυρίου. Παράλληλα, έθιμα και γιορτές στη ευρύτερη περιοχή συνθέτουν ένα σκηνικό ιδανικό γι' αυτές τις ημέρες.

Και δεν είναι μόνο τα μοναστήρια των Μετεώρων. Είναι και τα υπόλοιπα (Σταγιάδων, Χρυσίνου, Σιαμάδων, Αγ. Θεοδώρων, Βυτουμά) που δίνουν πνευματική αίγλη σε ολόκληρη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Ο επισκέπτης της περιοχής έχει τη μοναδική ευκαιρία να "μεταλάβει" αυτής της πνευματικότητας που καταυγάζει αυτές τις άγιες μέρες τα Μετέωρα και τα άλλα μοναστήρια της περιοχής, αλλά και να νιώσει την τοπική φιλοξενία σ' ένα φυσικό περιβάλλον των χρωμάτων και των αρωμάτων.

Όμως, η πασχαλιά, πέρα από το θρησκευτικό μέρος έχει και την πολιτιστική της διάσταση και ο λαός μας, μέσα από τον πλούτο των εκφάνσεών του, έχει χαρακτηρίσει τις εκδηλώσεις αυτές "πασχαλόγιορτα". Αξίζει να σταθούμε σ' αυτά μέσα απ' την αναφορά που κάνει στο βιβλίο "Λαογραφικά Καλαμπάκας" ο αείμνηστος Στέφανος Θανασούλας, στοιχεία των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα:

"...στην Πουλιάνα στήνονταν τρανό πανηγύρι. Τ' απόγιομα νωρίς της Δεύτερης μέρας του Πάσχα και την Τρίτη όλοι οι χωριανοί μαζεμένοι εκεί έστηναν τρανό χορό, όπως τα παλιά χρόνια, με τα ίδια τραγούδια. Κι αυτά, που είχαν καθαρά τοπικό χρώμα και χαρακτήρα, έμειναν με τα' όνομα καλαμπακιώτικα.

...Ήταν ντυμένοι όλοι με τα λαμπριάτικά τους ρούχα, μερικοί με την άσπρη φουστανέλα, άλλοι με τα 'σκούτινα' και με στραβά φορεμένη τη μαύρη σκούφια τους και λίγοι με τα ευρωπαϊκά. Οι γυναίκες ήταν ντυμένες με τα τσόχινα φουστάνια τους, άλλα κοκόνα, άλλα πράσινο ή καφετιά, με τις κεντημένες κάπες, τις κεντητές με χρυσές κλωστές και 'μπριζίμια', ποδιές, τ' ασημοζώναρά τους και το κόκκινο φεσάκι γαρνιρισμένο με χρυσή ταντέλα. Άλλες ντύνονταν με στολή Αμαλίας με το 'νταλιφέσι' στο κεφάλι και μια ουρά μια τούφα με χρυσές - μπρισιμένες - μακριές κλωστές, που ξεχύνονταν με τις πλεξούδες των μαλλιών ως κάτω. Άλλες πάλι, οι νεότερες, με φουστάνια μακριά ως κάτω φορούσαν τα μεταξωτά 'πολκάκια' ή τη 'γούνα'. Κι όλες φορούσαν λογής - λογής σκουλαρίκια ασημοχρυσωμένα και κρεμούσαν στο λαιμό φλουριά, πεντόλιρα, 'γκιουρντάνια' και 'ντουμπλόνια' με χρυσές ή ασημένιες αλυσίδες και στα χέρια δαχτυλίδια και βραχιόλια.

...Με ζωγραφιστή στα πρόσωπα όλων την πασχαλιάτικη χαρά, έστηναν τρανό χορό με 'μπροστάρη' τoν Δήμαρχο. Κοντά του οι προεστοί κι ακολουθούσαν - κατά την ηλικία τους - οι άντρες και τ' ανύπαντρα παλικάρια. Ύστερα πιάνονταν οι γυναίκες - με τη σειρά κι αυτές κατά τα χρόνια τους. Κι ακολουθούσαν όλες μαζί στη σειρά οι νεόνυμφες στα νυφικά τους ντυμένες και κοντά κορίτσια της παντρειάς...

Στον Αη Γιώργη τον Μαντηλά

Ένας σημαντικός σταθμός στις εκδηλώσεις μετά το Πάσχα στην περιοχή είναι ο Αη Γιώργης. Εκεί, κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο εξωκλήσι του Αγίου, που βρίσκεται στα ριζά του βράχου, όπου και το ερειπωμένο Μοναστήρι, νέοι του χωριού, ζωσμένοι στη μέση με εκατοντάδες μαντήλια (τάματα πιστών), σκαρφαλώνουν στον βράχο με τριχιές, με σκοπό να κρεμάσουν τα καινούργια και να πάρουν τα περσινά, τα οποία κατεβαίνοντας τα μοιράζουν (ως φυλαχτό) στους προσκυνητές.

Το έθιμο των μαντηλιών αποτελεί κατάλοιπο της εποχής της Τουρκοκρατίας, όταν - όπως λέγεται - μια Τουρκάλα προσευχήθηκε στον Άγιο να κάνει καλά τον άνδρα της που ξαφνικά, ενώ έκοβε ξύλα στο δασύλλιο του Αγίου κάτω απ' το μοναστήρι έπεσε κάτω λιπόθυμος. Ο Τούρκος αξιωματούχος σηκώθηκε και η Τουρκάλα, για να ευχαριστήσει τον Άγιο, πρόσφερε το μαντήλι της. Από τότε, το έθιμο έμεινε και όποιος θέλει να κάνει κάποιο τάμα ή να ευχαριστήσει τον Αη Γιώργη δένει ένα μαντήλι στη μέση κάποιου νέου που ανεβαίνει στον βράχο, το οποίο παραμένει ένα χρόνο μέχρι την επόμενη χρονιά. Ωστόσο, για το έθιμο των μαντηλιών - και κυρίως το γεγονός με τον Τούρκο αξιωματούχο - υπάρχουν διάφορες εκδοχές.

Στη Δούπιανη (Ζωοδόχου Πηγής)

Μια άλλη εξίσου σημαντική στάση για την περιοχή Καλαμπάκας και Καστρακίου είναι η γιορτή της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγή, που γιορτάζεται την πρώτη Παρασκευή αμέσως μετά το Πάσχα.

Πρόκειται για την παλιά σκήτη των Σταγών, τη σκήτη της Δούπιανης όπως είναι γνωστή, που βρίσκεται στην έξοδο του Καστρακίου προς Μετέωρα.

Εκεί, μετά την θεία λειτουργία στήνεται χορός, που συνηθίζεται να σέρνει ο Δήμαρχος κι όπου ακούγονται τα γνωστά πασχαλιάτικα τραγούδια που τραγουδιούνται στην "Πουλιάνα" το απόγευμα της δεύτερης μέρας του Πάσχα. Η Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής για τους Καλαμπακιώτες είναι μια ιδιαίτερη μέρα, με χαρακτηριστικά πανηγύρεως. Φυσικά, ανάλογες εκδηλώσεις γίνονται σ' όλα τα χωριά της περιοχής με διάφορες παραλλαγές στα τραγούδια, ιδιαιτερότητα των οποίων είναι ότι τραγουδιούνται απ' όλους άνδρες και γυναίκες, καθώς πιάνονται σε κύκλο (ξεχωριστά άνδρες - ξεχωριστά οι γυναίκες).

Μοναδικός είναι ο εορτασμός του Πάσχα στην Τσακωνιά, με το φαντασμαγορικό έθιμο να εκτοξεύονται, με το αναστάσιμο φως, εκατοντάδες πολύχρωμα αερόστατα από τον Τυρό και το Λεωνίδιο και να ταξιδεύουν πάνω από το Μυρτώο πέλαγος, φτάνοντας, όταν ο καιρός το επιτρέπει, ως την Ύδρα και τις Σπέτσες .

Στο Λεωνίδιο, η νύκτα της Αναστάσεως είναι η νύκτα των αεροστάτων. Με το "Χριστός Ανέστη" παίρνουν φωτιά οι "κολλημάρες" και τα αερόστατα απογειώνονται. Ανεβαίνουν ψηλά και, για 30 με 40 λεπτά, κεντούν τον ουρανό της ανοιξιάτικης αναστάσιμης νύκτας.

Το θέαμα είναι μοναδικό όταν καίγεται κάποιο αερόστατο από υπερβολικά μεγάλη "κολλημάρα" ή από πολύ πετρέλαιο, η αγωνία κορυφώνεται γιατί οι ανταγωνιστές από τις άλλες ενορίες κρατούν λογαριασμό αποτυχιών, για να πυροδοτήσουν τα πειράγματα το πρωί της Κυριακής του Πάσχα.

Την Κυριακή του Πάσχα οι παραδοσιακές σούβλες με τα αρνιά και τα κοκορέτσια παίρνουν θέση στον κήπο του δημαρχείου, όπου γλεντούν μαζί, ντόπιοι κι επισκέπτες. Η ακολουθία της Αγάπης τελείται το απόγευμα, στην πλατεία 25ης Μαρτίου και το Ευαγγέλιο διαβάζεται και στην τσακώνικη διάλεκτο, ενώ αμέσως μετά χορεύουν τον μοναδικό τσακώνικο χορό.

Στον Τυρός, τη Μεγάλη Παρασκευή, η περιφορά των δύο επιτάφιων γίνεται στην παραλία, με τη συνοδεία των ψαροκάικων. Την Ανάσταση, σε όλες τις ενορίες του χωριού οι Τσάκωνες μπουρλοτιέρηδες φωτίζουν τον αναστάσιμο ουρανό με εκατοντάδες πυροτεχνήματα και αερόστατα.

Στην ενορία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στο λιμάνι, θα γίνει το κάψιμο του Ιούδα μέσα στη θάλασσα από τους Τσάκωνες πυρπολητές, ενώ στην ενορία της Αγίας Μαρίνας θα γίνει το κάψιμο του αφανού.

Την Κυριακή του Πάσχα η τελετή της Αγάπης τελείται στην πλατεία του χωριού και η ανάγνωση του Ευαγγελίου γίνεται και εδώ στην τσακώνικη διάλεκτο. Αμέσως μετά, ξεκινά παραδοσιακό τσακώνικο γλέντι με σούβλες, ντόπιο κρασί και βέβαια χορεύουν τον ιστορικό τσακώνικο χορό.

Την Κυριακή του Πάσχα, αναβιώνει στην Καλαμάτα το έθιμο του σαϊτοπόλεμου.

Πρόκειται για ένα λαοφιλές ξεχωριστό τοπικό έθιμο, του οποίου οι ρίζες βρίσκονται αρκετά πίσω στον χρόνο, στους απελευθερωτικούς αγώνες του 1821.

Οι συμμετέχοντες -αρκετοί από αυτούς ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές- οπλισμένοι, με σαΐτες που έχουν κατασκευάσει μόνοι τους από χαρτονένιους σωλήνες γεμισμένους μπαρούτι, αρχίζουν την εκτόξευση και "ξεσηκώνουν" το πλήθος που παρακολουθεί.

Τα ''μπουλούκια'' -όπως ονομάζονται οι ομάδες των σαϊτολόγων- αναβιώνουν το έθιμο που δίνει έμφαση στην εφευρετικότητα των Ελλήνων και θυμίζει τον ηρωισμό τους επί Τουρκοκρατίας.

Σύμφωνα με τον θρύλο, οι Μεσσήνιοι χρησιμοποίησαν σαΐτες γεμάτες εκρηκτικά και αναχαίτισαν το ιππικό των Τούρκων, αποδεικνύοντας ότι η νίκη σε μια μάχη δεν αποκτιέται μόνο μέσα από την αριθμητική υπεροχή.

Αρνί, κατσικάκι και κοκορέτσι έχουν την τιμητική τους στο πασχαλινό τραπέζι, ωστόσο ελάχιστοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν ότι όλες οι παραπάνω γεύσεις αλλά και ο τρόπος παρασκευής τους ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες, πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια!

Όταν, μάλιστα, έψηναν στη σούβλα και καθώς δεν υπήρχαν τότε πινέλα αλλά ούτε και λαδολέμονο, βουτούσαν ένα κλαδί από πεύκο σε χυμούς από άγουρο σταφύλι και άγουρο δαμάσκηνο και άλειφαν το κρέας προσδίδοντάς του μια ιδιαίτερη γεύση από φρούτα και ρετσίνι. Για να παρασκευάσουν κοκορέτσι μαρινάριζαν τα έντερα σε ξύδι, νερό και μέλι. Το ξύδι λειτουργούσε ως αντισηπτικό και αφυδάτωνε το έντερο από τα πολλά λίπη, ενώ το μέλι δημιουργούσε μια καραμελωμένη κρούστα. Οι επίσημες ονομασίες στην αρχαία ελληνική ήταν "πλεκτή" για το κοκορέτσι και "γαρδούμιο" για τη γαρδούμπα.

Σήμερα, πέραν της γνωστής σε όλους σούβλας, κάθε τόπος έχει τη δική του πασχαλινή παράδοση που περιλαμβάνει πολλές και διαφορετικές παραλλαγές - από το κλέφτικο στη Μακεδονία και το ρίφι με πάτουδα στη Νάξο μέχρι τη γάστρα στην Ήπειρο και τα γαρδούμια στην Κρήτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα νησιά, όπου - στις περισσότερες περιπτώσεις - το αρνί είναι γεμιστό με διάφορα χόρτα και ρύζι και ψήνεται στο φούρνο. Το ρίφι με πάτουδα της Νάξου είναι ουσιαστικά ερίφιο με σέσκουλα, κουτσουνάδες από τις παπαρούνες που βγαίνουν το Πάσχα, μάραθο, μυρώνια και φρέσκο κρεμμυδάκι. Λίγο βορειότερα, στη Μυτιλήνη, η παραδοσιακή συνταγή επιβάλλει το αρνί να είναι γεμιστό με σκέτο ρύζι, χωρίς χόρτα, αλλά με κουκουνάρι, σταφίδες και εντόσθια.

Στην Ήπειρο κυριαρχεί η γάστρα, στο ίδιο μήκος κύματος με τη ρεβυθάδα της Σίφνου. Μέσα στο σκεύος, το κρέας "συνοδεύεται" από χόρτα του βουνού που ευδοκιμούν στην περιοχή και μετά το μαγείρεμα προτίθεται αυγολέμονο. Στην Πάτρα, η παραδοσιακή συνταγή υπαγορεύει το αρνί να ψήνεται μαζί με κοιλιές και ποδαράκια, ενώ στη Μάνη το αποκαλούμενο ρεγάλι μοιάζει με κρέας κοκκινιστό με λίγο ζουμί και κόκκινη σάλτσα.

Στην Κρήτη, η παραδοσιακή κατσαρόλα είναι εκείνη που "φιλοξενεί" έναν ξεχωριστό μεζέ, που φτιάχνεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους, τα γαρδούμια. Αυτά παρασκευάζονται είτε με το ποδαράκι του αρνιού με το νύχι, τυλιγμένο με εντεράκι, είτε με την κοιλιά του αρνιού τυλιγμένη σε εντεράκι, είτε με το συκώτι, τη μπόλια και το έντερο.

Ένας άλλος τρόπος μαγειρέματος, εναλλακτικός της σούβλας, του φούρνου ή της γάστρας είναι το κλέφτικο, που συναντάται σε κάποιες περιοχές της Μακεδονίας, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας. Φέρει την ονομασία του από την περίοδο της τουρκοκρατίας, όταν οι αρματωλοί και οι κλέφτες για να μην τους αντιληφθούν οι Τούρκοι, άνοιγαν έναν λάκκο στο χώμα, τοποθετούσαν κάρβουνα και το κρέας του αρνιού δεμένο μέσα δέρμα του και σκέπαζαν πάλι με κάρβουνα και χώμα. Το κρέας ψηνόταν χωρίς οσμές και καπνούς, ώστε να μην γίνεται αντιληπτό και οι παρασκευαστές του είχαν για αρκετές μέρες φαγητό, καθώς ήταν αρκετό να σκάψουν λίγο το χώμα για να βγάλουν λίγες μερίδες ακόμη.

Η ιδέα του ψηφίσματος χωρίς αέρα ενσωματώθηκε στο χτιστό φούρνο, η είσοδος του οποίου χτίζεται με πηλό και σπάει την επόμενη μέρα, αφού έχει ψηθεί το κρέας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. "Η συνήθεια του θαψίματος υπήρχε από τα αρχαία χρόνια για καθαρά χρηστικούς λόγους και πήρε νέα μορφή όταν οι αρχαίοι Έλληνες υιοθέτησαν από τους αρχαίους άραβες τον χτιστό φούρνο. Η είσοδός του χτίζεται για να μην υπάρχει καθόλου αέρας, διαφορετικά το κρέας θα καεί. Με το άναμμα, όμως, του φούρνου, την τοποθέτηση του φαγητού και το χτίσιμο της πόρτας διασφαλίζεται μια σταθερή θερμοκρασία, ιδανική για ένα ομοιόμορφο ψήσιμο επί πολλές ώρες" σχολιάζει ο κ. Φωτιάδης.

Διαφορετικές συνταγές, κατά τον σεφ, υπάρχουν πολλές και για τη μαγειρίτσα και αφορούν την παρουσία ή μη διαφόρων χόρτων, αρωματικών και ειδών εντοσθίων. Ιδιαίτερη θέση, άλλωστε, στο γιορτινό μακεδονικό τραπέζι έχουν και οι τζιγεροσαρμάδες, φτιαγμένοι με ψιλοκομμένα εντόσθια, ρύζι, σταφίδες, κουκουνάρι και δυόσμο μέσα στη μπόλια του αρνιού. Η αντίστοιχη συνταγή στην Ήπειρο είναι το λεγόμενο τρίμμα που φέρει μέσα στην μπόλια τα εντόσθια αλλά και χοντροκομμένα πασχαλινά αυγά και φρυγανισμένο ψωμί. Σε πολλές περιοχές, επίσης, κυριαρχεί το σπληνάντερο, κατά το οποίο το παχύ έντερο των αμνοεριφίων γεμίζει με τη σπλήνα, με ρύζι κανέλα, καρπούς και σταφίδες, ενώ δεν λείπει και το κεφαλάκι, ένας μεζές που σερβίρεται στη λογική ότι δεν πετιέται ποτέ τίποτα φαγώσιμο.

Τσουρέκια και γλυκά ολοκληρώνουν το πασχαλινό τραπέζι με την απαραίτητη γλύκα που επιβάλλει ένα επιδόρπιο. "Τα τσουρέκια άρχισαν να φτιάχνονται από τα βυζαντινά χρόνια και έχουν δεχτεί επιρροές από την ανατολή και τα αρώματά της. Οι παραλλαγές τους ανά περιοχή εξαρτώνται από τους λαούς με τους οποίους συνεργάζονταν ή με τους οποίους πολεμούσαν οι λαοί του βυζαντίου" τονίζει ο κ. Φωτιάδης. Δεν παραλείπει, μάλιστα, να αναφέρει τα γλυκά επιδόρπια με τυρί που σερβίρονται στα νησιά, όπως τα καλτσούνια στην Κρήτη, τα πιτάκια με ανάλατη μυζήθρα και κανέλα στη Νάξο και τα μελιτίνια στη Σαντορίνη.

Παραδοσιακές γεύσεις συνταγές και τρόποι μαγειρέματος χιλιάδων χρόνων επιβιώνουν ακόμη στις περισσότερες περιοχές της χώρας, περνούν από γενιά σε γενιά και κατά καιρούς συγκεντρώνονται σε βιβλία μαγειρικής και σχετικές εκδόσεις χάρη στο μεράκι και το φιλότιμο κάποιων ανθρώπων. "Είναι, όμως, κρίμα που οι όποιες προσπάθειες είναι αποσπασματικές" λέει ο κ. Φωτιάδης και εύχεται να υπάρξει κάποια στιγμή μια συνολική συντονισμένη μελέτη με στόχο μια συνολική καταγραφή.

http://www.kathimerini.gr/763521/article/epikairothta/ellada/h8h-kai-e8ima-toy-pasxa-se-olh-thn-ellada

# data[].attributes.attachment_link.title
΄Hθη και έθιμα του Πάσχα σε όλη την Ελλάδα

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Πάσχα, η μεγάλη αυτή γιορτή της Χριστιανοσύνης, γιορτάζεται με ξεχωριστό τρόπο σε κάθε γωνιά της χώρας και ιδιαίτερα σε ορισμένες περιοχές αναβιώνουν ήθη κι έθιμα που δίνουν ένα ιδιαίτερο "χρώμα" στην εορταστική αυτή περίοδο.

# data[].attributes.headline
Πασχαλινά Έθιμα -κατασκευές 

# data[].attributes.subject
Πασχαλινά Έθιμα -κατασκευές 

# data[].attributes.body
Μαρκελλα Μ. Β2

# data[].attributes.headline
Πάσχα μακριά από τους συγγενείς μας..

# data[].attributes.subject
Πάσχα μακριά από τους συγγενείς μας..

# data[].attributes.body
Ηρώ Α6

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Λυδία Ιωαννίδου, Ψυχολόγος MSc Ψυχοθεραπεύτρια μας προτείνει τρόπους για να απολαύσουμε το φετινό Πάσχα και να αισθανθούμε την κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών, με απλούς τρόπους.
Γράφει η Λυδία Ιωαννίδου:
Η Μεγάλη Εβδομάδα που διανύουμε είναι από τις πιο κατανυκτικές και ιερές όλου του έτους και όλοι αναμένουμε την Ανάσταση του Κυρίου. Το Πάσχα ειναι μεγάλη χαρά για τους χριστιανούς: η Ανάσταση του Ιησού μας προσφέρει την εκπλήρωση μιας υπόσχεσης και την ελπίδα της ανθρώπινης σωτηρίας. Όμως, εν μέσω της εξάπλωσης του COVID-19, πολλές από τις παραδοσιακές συγκεντρώσεις (εκκλησιαστικές, κοινωνικές κτλ) έχουν παγώσει. Η πανδημία του κορονοϊού μας αναγκάζει όλους μας να μείνουμε μέσα. Μπορούμε όμως να μην επιτρέψουμε να αποδυναμώσει το πνεύμα της μεγάλης γιορτής. Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια του φετινού Πάσχα είναι ότι ίσως δεν καταφέρουμε να κάτσουμε με τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειάς μας στο πασχαλινό τραπέζι. Μπορούμε όμως να γιορτάσουμε το Πάσχα:

Κρατώντας τις παραδόσεις μας:

Τa έθιμα και οι παραδόσεις δεν θα είναι φέτος εκτός ρουτίνας.

Φτιάχνουμε τα τσουρέκια μας, τα κουλουράκια μας και βάφουμε τα αυγά μας όλοι μαζι στο σπίτι.
Αναλαμβάνοντας την πασχαλινή διακόσμηση του σπιτιού
Η διακόσμηση του σπιτιού μπορεί επίσης μπορεί να είναι μια διασκεδαστική δραστηριότητα για να μείνουν τα παιδιά ευχάριστα απασχολημένα.
Παρακολουθώντας σε ζωντανή σύνδεση τις ιερές ακολουθίες
Το κράτος σε συνεργασία με την εκκλησία έχει μεριμνήσει ετσι ώστε να μπορούμε όλοι να έχουμε πρόσβαση στις ακολουθίες και την λειτουργία του Πάσχα από το σπίτι μας.
Μείνουμε πιστοί στο πνεύμα των ημερών
Το Πάσχα είναι μια αφορμή για να δώσουμε εμπράκτως καλοσύνη σε όσους έχουν ανάγκη και δωρεές σε φιλανθρωπικές οργανώσεις που τους υπηρετούν. Φέτος, ας εξετάσουμε το ενδεχόμενο να υποστηρίξουμε μία από τις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις που βοηθούν τις προσπάθειες ανακούφισης του COVID-19. Με τόσα πολλά δεινά, είναι επίσης καιρός να εκφράσουμε την ευγνωμοσύμη μας για όσα έχουμε.

Η Κυριακή του Πάσχα θα είναι κάπως διαφορετική φέτος για τις περισσότερες οικογένειες, αλλά δεν πρέπει να είναι λιγότερο ξεχωριστή!

Στην πραγματικότητα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις διακοπές για να περάσουμε περισσότερο χρόνο με τα μέλη της στενής οικογένειάς μας και να δημιουργήσουμε όμορφες αναμνήσεις. Θα θυμόμαστε πάντα το Πάσχα που περάσαμε στην απομόνωση ΜΑΖΙ!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γεωργία Παπαδημητρίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Ψυχολογία: Πώς θα γιορτάσουμε το Πάσχα μακριά από την οικογένειά μας; | Hello Magazine

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Λυδία Ιωαννίδου, Ψυχολόγος MSc Ψυχοθεραπεύτρια μας προτείνει τρόπους για να απολαύσουμε το φετινό Πάσχα και να αισθανθούμε την κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών, με απλούς τρόπους. Γράφει η Λυδία Ιωαννίδου: Η Μεγάλη Εβδομάδα που διανύουμε είναι από τις πιο κατανυκτικές και ιερές όλου του έτους και όλοι αναμένουμε την Ανάσταση του Κυρίου.

# data[].attributes.headline
Πασχαλινές κατασκευές -   λαμπάδες.

# data[].attributes.subject
Πασχαλινές κατασκευές -   λαμπάδες.

# data[].attributes.attachment_link.title
🕯️Πασχαλινές Κατασκευές με 2€: Φτιάξε εύκολα Πασχαλινές Λαμπάδες με απλά υλικά!

# data[].attributes.body
Οδοιπορικό στους Αγίους Τόπους

# data[].attributes.attachment_link.title
1ο ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ

# data[].attributes.headline
Η παράδοση της Πασχαλιάς – Γιατί θεωρείται ευλογημένη από την Παναγία;

# data[].attributes.subject
Η παράδοση της Πασχαλιάς – Γιατί θεωρείται ευλογημένη από την Παναγία;