# data[].attributes.headline
Warsztat 3 - prezentacja wyników badań własnych

# data[].attributes.subject
Warsztat 3 - prezentacja wyników badań własnych

# data[].attributes.headline
Projekt badawczy: Samoocena i ocena rówieśnicza - spójne czy nie?

# data[].attributes.subject
Projekt badawczy: Samoocena i ocena rówieśnicza - spójne czy nie?

# data[].attributes.body
lider dominacji – w tworzącej się grupie próbuje przejąć przywództwo zadaniowe, nadaje ramy formalne interakcjom, stara się wyznaczyć cele lub reguły

lider zadaniowy – w dalszej fazie organizacji grupy organizuje jej pracę nad zadaniem

Realizacja tej roli przejawia się poprzez następujące zachowania:

inicjowanie i ukierunkowywanie: proponowanie celów, aktywności oraz planów działania; określanie położenia grupy podczas realizacji jej celu

dostarczanie informacji: podawanie faktów, informacji, dowodów lub osobistych doświadczeń istotnych ze względu na zadanie grupy

poszukiwanie informacji: pytanie o fakty, informacje, dowody oraz istotne osobiste doświadczenia

dawanie opinii: wyrażanie przekonań, wartości i sądów; wysuwanie wniosków na podstawie dowodów

wyjaśnianie: rozjaśnianie dwuznacznych stwierdzeń lub interpretowanie kwestii

dopracowywanie: wyrażanie opinii o kwestiach związanych              z zadaniem, które są warte poszerzenia informacji lub poglądów      o nich; proponowanie i stosowanie kryteriów

podsumowywanie: wykonywanie przeglądu tego, co zostało poprzednio powie-dziane; przypominanie grupie kwestii ostatnio wspomnianych lub omawianych

Sprawdzanie jednomyślności członków grupy: pytanie, czy grupa podjęła decyzję, która jest akceptowana przez wszystkich; sugerowanie, że osiągnięto porozumienie

utrwalanie: przetrzymywanie zapisków grupowych, przygotowywanie sprawozdań oraz notatek; bycie pamięcią dla grupy

proponowanie sposobu postępowania: sugerowanie metod              i procedur, które będą stosowane.

lider sympatii – dostarcza oparcia, zrozumienia, ciepła, wczuwa się w nastroje większości, ma tendencje opiekuńcze

Realizacja tej roli przejawia się poprzez następujące zachowania:

dawanie wsparcia: wyrażanie wsparcia dla pomysłów lub przekonań innych; popieranie kierowania grupą przez kogoś

dostosowywanie: obniżanie napięcia poprzez łagodzenie nieporozumień; proponowanie kompromisu lub nowej możliwości, która jest akceptowana przez wszystkich; łączenie propozycji          w kompromisową alternatywę; uspokajanie rozgniewanych członków zespołu

rozładowywanie napięcia: żartowanie oraz łagodzenie napięcia        w inny sposób; sprawianie, aby nowe osoby w grupie czuły się swobodnie; redukowanie różnic wynikających z pozycji w grupie, zachęcanie do nieformalnego zachowania się

okazywanie solidarności: okazywanie sobie nawzajem pozytywnych uczuć; wzmocnienie poczucia jedności grupowej; promowanie pracy zespołowej

dobry uczeń – nastawiony na odczytywanie intencji prowadzącego lub lidera

błazen grupowy – rozładowuje napięcia przez humor

kozioł ofiarny – kanalizuje napięcie grupowe, grupa może rozładowywać napięcie na tej osobie

outsider – pozostaje na uboczu; początkowo grupa poświęca mu czas, jeśli to nie skutkuje jest izolowany, odrzucany przez grupę

adwokat diabła – ciągle oponuje wobec grupy

szara eminencja – osoba, która chce mieć wpływ na sytuację, ale ukrywa to i wykorzystuje do tego któregoś z uczestników

sumienie grupy – pilnuje, by komuś nie stała się krzywda

# data[].attributes.headline
Negatywne role w dyskusji (B. Biagi, Pracując razem)

# data[].attributes.subject
Negatywne role w dyskusji (B. Biagi, Pracując razem)

# data[].attributes.body
·         Milczek – niewiele mówi, ale na koniec wszystko krytykuje;

·         Szybki Bill – ciągle chce przechodzić do następnego etapu dyskusji, zakłada, że wszyscy wszystko rozumieją;

·         „Życzliwy” – sympatyczny, ale nieco irytujący, przerywa innym dając „życzliwe” sugestie;

·         „Mądrala” – lubi podsumowywać wypowiedzi innych, niestety czasem niezgodnie z prawdą;

·         Mistrz uników – zamiast rozwiązywać problem, odsuwa go;

·         Katarynka – mówi bez przerwy, „skarbnica złotych myśli”;

·         Wojownik – chce przekonać wszystkich, że jego poglądy są jedynymi słusznymi;

·         Czarnowidz – wyciąga daleko idące wnioski z przeszłości, ma niewielką nadzieję na przyszłość;

·         Gawędziarz – zna mnóstwo historii i opowiada je za każdym razem ciekawiej;

·         Luzak – świat jest żartem, a każdej sytuacji widzi coś komicznego, czasem sarkastyczny;

·         Przezorna – lubi unikać działania, odkładając wszystko na później;

·         Myśliciel – zrównoważony, lubi medytować w czasie spotkań, jest zdania, że grupa sama powinna rozwiązać swój problem.

# data[].attributes.body
Do charakterystycznych działań facilitatora należą:

-  dbanie, by spotkanie nie odbiegało od tematu;

-  troska o dobrą komunikacje w zespole (podsumowywanie wypowiedzi, wskazywanie powiązań między nimi, udzielanie głosu każdemu uczestnikowi, pilnowanie kolejnych punktów rozmowy);

-   akceptowanie uczuć członków dyskusji;

-   konstruktywne przedstawianie problemu (przypominanie istoty problemu, ułatwianie podjęcia decyzji, podsumowywanie etapów pracy i osiągnięć grupy).

# data[].attributes.headline
Typologia ról podejmowanych w dyskusji (D. Sobierańska):

# data[].attributes.subject
Typologia ról podejmowanych w dyskusji (D. Sobierańska):

# data[].attributes.body
1.      kierownik zadaniowy;

2.      pomocnik kierownika zadaniowego;

3.      kierownik społeczno-emocjonalny;

4.      uczestnik;

5.      bierny obserwator;

6.      outsider;

7.      błazen;

8.      samodzielny wykonawca.

# data[].attributes.body
Nazywam się Kinga Mańkowska. Studiuję, na Uniwersytecie Warszawskim, pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną. Do tej pory odbyłam dwie praktyki w przedszkolu oraz kolejne dwie w szkole podstawowej. Wszystkie one utwierdziły mnie w przekonaniu, że wybrałam dobry kierunek studiów. Dzięki praktykom miałam okazję przeprowadzać zajęcia w oparciu o metodę projektu oraz spróbować pracy z uczniami w formie grupowej. Bardzo cieszę się z możliwości uczestnictwa w kursie, który skłania do refleksji i jest okazją do odnalezienia odpowiedzi na pytania związane z kolaboracyjnym nauczaniem i uczeniem się oraz wielu praktycznych wskazówek udzielanych przez doświadczonych praktyków.

# data[].attributes.body
Udane współdziałanie nauczycieli zaczyna się od znalezienia czasu        na porozumienie się z kolegami, pozostanie otwartymi, dzielenie się przemyśleniami i bycia gotowym na niesienie pomocy.

Korzyści: tworzy się bezpieczne otoczenie, w którym nauczyciele pokazują sobie nawzajem swoje plany, scenariusze, pomysły i otwierają się na informację zwrotną, dzięki której nanoszą na swoje prace ewentualne poprawki, a po przeprowadzonych zajęciach dzielą się spostrzeżeniami i doświadczeniem.

Wyzwania: znalezienie czasu, zgranie ze sobą planów lekcji.

Umiejętności potrzebne nauczycielom do współdziałania z innymi nauczycielami: wiedza,  nastawienie na współpracę, umiejętności w zakresie komunikacji, radzenie sobie z konfliktami, motywacja.

Warunki konieczne do zapewnienia współpracy nauczycieli w środowisku szkolnym:  wspólny cel, role do odegrania,  wspólna odpowiedzialność, budowanie zaufania.

# data[].attributes.body
Może zostać wykorzystana jako narzędzie do oceny indywidualnego zaangażowania i osiągnięć w ramach pracy grupowej, gdy uczeń nie jest  świadomy, że jest oceniany. Uczniowie powinni jednak mieć świadomość, że istnieje możliwość, że zajdzie taka sytuacja.

Na co zwracać uwagę? Przykładowo na:

formułowanie pytań,

formułowanie odpowiedzi,

sprawiedliwe ocenianie kolegów,

umiejętności ujawniane w sytuacji prowadzenie dyskusji,

postawę wobec rówieśników z deficytami.

# data[].attributes.headline
Różnicowanie indywidualnego udziału: Ocenianie grupy  a ocenianie indywidualne i samoocena:

# data[].attributes.subject
Różnicowanie indywidualnego udziału: Ocenianie grupy  a ocenianie indywidualne i samoocena:

# data[].attributes.body
Możemy wziąć pod uwagę:

umiejętności  negocjacyjne

umiejętność przekonywania innych

umiejętność włączania pomysłów pochodzących od innych osób (także tych odmiennych lub sprzecznych ze sobą)

Możemy nadać wartość:

szacunkowi dla oryginalnych punktów widzenia/ innowacyjnych pomysłów

oryginalności

# data[].attributes.body
Po co korzystać z tabel oceny?

umożliwiają uczniom angażowanie się w ich projektowanie -> uczniowie utożsamiają się z celami, kryteriami oceny,

zwiększają poziom wydajności ucznia,

jasno określają oczekiwania nauczyciela - pokazują uczniom, jak   je spełnić,

są pomocne przy samoocenie i ocenie rówieśniczej.

Rubryka - narzędzie punktacji, zawierające kryteria dla odcinka pracy, określa jakość każdego kryterium.

wyznaczenie poziomu wiedzy, jaką dana tabela ma oceniać

ustanowienie najważniejszych kryteriów oceny zadania

4 poziomy postępów - każdy wymaga klarownego opisu

Kryteria:

odpowiednie

definiowalne

obserwowalne

odrębne

kompletne

określają kontinuum jakości

Deskryptory jakości:

opisowe

jasne

obejmują cały zakres wyników

rozróżniają między poziomami

określają wyniki docelowe na odpowiedni poziomie

zawierają równoległe opisy w zależności od poziomu

Lista kontrolna - jaka powinna być?

dokładna

łatwa w użyciu

zapewniająca wskazówki w odniesieniu do najistotniejszych aspektów

możliwie krótka - 5 - 10 pozycji - nie powinna zajmować więcej niż jedną stronę

słownictwo powinno być proste i dokładne

# data[].attributes.headline
M 3.7: Co i jak oceniać w ramach nauczania przez współdziałanie?

# data[].attributes.subject
M 3.7: Co i jak oceniać w ramach nauczania przez współdziałanie?

# data[].attributes.body
Cel oceny? -> Co oceniać? -> Jak oceniać?
Wybór modelu oceny dostosowujemy do zadania - Model oceniania może bazować na:

1. indywidualnych/ zbiorowych efektach uczenia się (nauka indywidualna i zbiorowa)

2. celach pracy grupowej, włącznie z zaangażowaniem indywidualnym (praca zespołowa i cele grupowe oraz indywidualne zaangażowanie w poszczególne elementy)

3. procesie metodologicznym przyjętym na potrzeby realizacji projektu/ zadania

4. produkcie

5. celach grupowych ( mieszanka celów)

Podczas oceniania poziomu wiedzy uwzględniamy 4 kategorie wiedzy:

1. Faktyczna (oparta na faktach, szczegóły, daty, konkretne dane).

2. Deklaratywna/ konceptualna/ pojęciowa (rozumienie powiązań między poszczególnymi elementami wiedzy - określenie systemu i współzależności - zrozumienie podziału elementów na kategorie - określenie hierarchii i struktury - modele - uogólnienia).

3. Proceduralna (odnosi się do umiejętności wykonywania czynności przy zastosowaniu kryteriów, algorytmów, technik, metodologii z wykorzystaniem wiedzy -> projekty badawcze, ustalenia zależności, relacji przyczynowo - skutkowych).

4. Metakognitywna (ocena wiedzy, jej charakteru, procesu konstrukcyjnego, znaczenia, skutków lub następstw; suma tego co uczeń odkrył, dostrzegł, zrozumiał; wynika z krytycznej analizy - co, jak, przez kogo wiemy).

Jak oceniać?

Ocena uczniów pod koniec każdej lekcji -> proste i szybkie narzędzie oceny -> lista kontrolna.

Dostarczenie uczniom informacji o postępach -> narzędzie służące do gromadzenia informacji i przedstawienia ich w formie skali, linii trendów, innej graficznej -> skala Likerta, listy kontrolne, tabele ocen, quizy, szczegółowe opinie zwrotne.

Dostarczenie dodatkowych informacji nauczycielowi -> infografika, mapy umysłu, portfolio, dokumenty internetowe - blogi, prezentacje multimedialne.

# data[].attributes.body
- to formalny rejestr postępów i ustanowienie poziomów biegłości,
- nie powinna ograniczać się do wyników testów - należy uwzględniać rezultaty różnorodnej aktywności uczniowskiej.

# data[].attributes.body
- koncentruje się na indywidualnych osobach i ich osobistych refleksjach, dotyczących poziomu ich motywacji, zaangażowania w pracę grupową oraz zdolności osiągania celów osobistych.
- cele grupowe - listy kontrolne, skale poziomów postępów/ zaawansowania stosowane w sposób systematyczny, w określonym czasie lub w ramach konkretnych działań; portfolia.

# data[].attributes.body
wspomaga proces usprawniania strategii nauczania i uczenia się przez kontekstowe informacje zwrotne, które powinny być szybkie, aby zapewnić bezpośredni wpływ na proces uczenia się.

# data[].attributes.body
Samoocena i ocena koleżeńska:
- powinny być realizowane równolegle z działaniami edukacyjnymi,
- wykorzystywać jednakowy język stosowany przez całą grupę,
- przebiegać w sposób kulturalny, w oparciu o wyznaczone wcześniej kryteria.

Samoocena powinna być łączona z oceną wzajemną, gdyż obniża to trend do występowania:

zależności przyjacielskiej,

korzyści dominatorów,

korzyści z "pasożytnictwa".

# data[].attributes.body
- wspomaga określanie własnej pozycji w procesie edukacyjnym
i uświadomienie sobie wysiłków włożonych w dążenie do celu,
- motywuje do przejęcia
odpowiedzialności za własną naukę,
- daje świadomość osobistych wad
i zalet,
- wzmacnia zaangażowanie
w proces uczenia się,
- powinno zachęcać do uczenia się przez współdziałanie, nie konkurowanie.

# data[].attributes.body
Opisane w module 1 zadanie wymagające niskiego poziomu współdziałania odpowiada kodowi nr 4 - uczniowie pracowali w grupach, ponosili wspólną odpowiedzialność i podejmowali merytoryczne decyzje. Zadanie, które wymagało wysokiego poziomu współdziałania odpowiada kodowi nr 5
- uczniowie pracowali w grupie
i podgrupach, ponosili wspólną
odpowiedzialność za wynik pracy, podejmowali merytoryczne decyzje,
a ich praca była współzależna.

Skorzystanie z rubryki sprawiło,
że uznałam zadanie opisane jako pierwsze za wymagające nieco więcej współdziałania, niż początkowo sądziłam.

Stosowanie rubryki na pewno pomaga
w pogłębieniu refleksji
nad przeprowadzonymi już zajęciami oraz nad planowaniem kolejnych. Korzystanie   z rubryki w trakcie tworzenie planu lekcji znacznie zwiększy prawdopodobieństwo,
że uczniowie faktycznie będą współdziałać, a nie tylko współpracować.

# data[].attributes.body
Marz, eksploruj, mapuj, wykonaj, pytaj, przerób, pokaż

# data[].attributes.headline
M 2.3 2.4 Pytania dotyczące współdziałania:

# data[].attributes.subject
M 2.3 2.4 Pytania dotyczące współdziałania:

# data[].attributes.body
- Czy uczniowie współdziałają? - praca
w parach/grupach,
- omawianie
i rozwiązywanie problemów/ tworzenie produktów.
- Czy ponoszą wspólną odpowiedzialność? - wspólny produkt/ projekt/ odpowiedzialność za pracę
i jej efekty.
- Czy podejmują decyzje merytoryczne? - dotyczące zawartości, hipotezy, procesu
i produktu?
- Czy ich praca jest współzależna?

# data[].attributes.headline
M 2.2 Ważne umiejętności (rozwijane) przy współdziałaniu:

# data[].attributes.subject
M 2.2 Ważne umiejętności (rozwijane) przy współdziałaniu:

# data[].attributes.body
- negocjowanie,
- rozwiązywanie problemów,
- ustalanie co ma być zrobione,
- dzielenie zadań,
- słuchanie pomysłów innych,
- integrowanie pomysłów w spójną całość.

# data[].attributes.body
Niski poziom współdziałania:
uczniowie klasy pierwszej szkoły podstawowej
w pięcioosobowych grupach przeglądali książki w celu odnalezienia w nich zniszczeń, określenia ich przyczyn oraz sformułowania zasad, które pozwoliłyby ich uniknąć. Zadanie wymagało niskiego poziomu współpracy, ponieważ nie wymagało ścisłego podziału obowiązków w grupie.

Wysoki poziom współdziałania:
Ci sami uczniowie tworzyli klasową książkę
- punkt kulminacyjny projektu
o książkach. Każda z grup miała do wykonania inne zadanie: projektowanie okładki, ilustracji, kolejności zdjęć, formułowanie podpisów
pod zdjęcia i pisanie ich na karteczkach...
To zadanie wymagało wysokiego poziomu współpracy, ponieważ uczniowie musieli odpowiednio podzielić się zadaniami
w obrębie swoich grup i stworzyć z ich wyników ich prac spójną całość - Efekt zależał od pracy wszystkich uczniów - wkład pracy każdego z nich był równie ważny.

# data[].attributes.body
Polega na omówieniu z uczniami przebiegu i efektów pracy w grupie - pozytywnych/ negatywnych aspektów, rozwiązań na przyszłość.

# data[].attributes.headline
M 1.2 Współdziałanie w elastycznym i interaktywnym środowisku

# data[].attributes.subject
M 1.2 Współdziałanie w elastycznym i interaktywnym środowisku

# data[].attributes.body
Elastyczne otoczenie - możliwość dostosowywania przestrzeni do potrzeb zadania, ułatwia organizację pracy w grupach, pozwala na swobodne poruszanie się i komunikowanie - uczniowie są dla siebie wsparciem, pomagają sobie w szukaniu rozwiązań problemów - taka forma pracy, w elastycznym środowisku, integruje uczniów i wzmaga chęci do dalszych interakcji.

Interaktywne środowisko -  pozwala na tworzenie przez uczniów własnych materiałów/ pomocy do nauki oraz na dzielenie się nimi między sobą; praca jest bardziej spersonalizowana.

# data[].attributes.headline
M 1.1 Uczenie się przez współdziałanie rozwija...

# data[].attributes.subject
M 1.1 Uczenie się przez współdziałanie rozwija...

# data[].attributes.body
- osiągnięcia uczniów,
- postawy np. otwartości,
- zaangażowanie,
- gotowość do kontynuacji edukacji,
- kompetencje przywódcze,
- umiejętności: samooceny, słuchania, prezentacji, przekonywania
i negocjacji, pracy w grupie.

# data[].attributes.headline
M 1.1 Współdziałanie w kontekście edukacyjnym 

# data[].attributes.subject
M 1.1 Współdziałanie w kontekście edukacyjnym 

# data[].attributes.body
- proces rozwijania zdolności uczenia się

- współdziałanie w małych grupach

- wspólny cel

- podejście nakierowane na osobę uczącą się

( z teorii społecznego uczenia się i socjo-konstruktywistycznej orientacji na edukację)

- rozwijanie pozytywnej współzależności, indywidualnej odpowiedzialności, umiejętności interpersonalnych

- nauczyciel ułatwia uczenie się - nie przekazuje informacji

- pobudzanie do myślenia przez odniesienie do rzeczywistych problemów

- jasno sformułowane zadanie zależne od konkretnego celu

- wszyscy członkowie grupy zajmują się wspólnie problemem