# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=eFptLfNGBic
https://tygodnik.tvp.pl/34631541/to-tak-jakby-wystawil-piers-do-strzalu-jak-kochal-i-zginal-legendarny-zoska
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Zawadzki_(harcmistrz)
http://dzieje.pl/aktualnosci/bohaterowie-szarych-szeregow-tadeusz-zawadzki-zoska
http://www.sww.w.szu.pl/index.php?id=biografia_tadeusz_zawadzki

# data[].attributes.body
Ówczesna dziewczyna Tadeusza Zawadzkiego,  Hala Glińska, wspomina:
– Tadeusz niezaprzeczalnie miał wyjątkowy talent organizacyjny i był doskonałym strategiem. Całkowicie poświęcił się sprawie A mowa przecież o 22-letnim chłopaku, który imponował kolegom, niekiedy starszym od niego.

Te niezwykłe umiejętności najwcześniej dostrzegł jego ojciec. – Do wszystkiego się brał, wszystko mu jakoś wychodziło, umiał zawsze był pomocny i przydatny – wyliczał Józef Zawadzki.

Kiedy ginął któryś z jego towarzyszy, opłakiwał go i zwykł mówić: „Dlaczego on? Był taki młody i zdolny. To ja powinienem być na jego miejscu”.

– Tadeusz bardzo ciężko znosił śmierć swych przyjaciół i to nie tylko ze względu na ból, jaki sprawiła ich strata. Ciążyło mu, że oni zginęli, a on żyje – dodawał Józef Zawadzki.

Odtwórca roli Zośki w filmie ,,Kamienie na szaniec'', Marcel Sabat, mówił:

# data[].attributes.attachment_link.title
Marcel Sabat - wywiad - KAMIENIE NA SZANIEC - w kinach od 7 marca 2014!

# data[].attributes.body
Aresztowany przypadkowo w końcu czerwca lub na początku lipca 1943, przez tydzień lub dwa więziony był w poprawczym obozie pracy przy ul. Gęsiej.
Tadeusz Zawadzki poległ w ataku na strażnicę niemieckiej żandarmerii w Sieczychach koło Wyszkowa w nocy z 20 na 21 sierpnia 1943 uczestnicząc w akcji "Taśma" jako obserwator.
– Nie powinien brać udziału w ataku, powinien był stać z boku. Czując jednak impas w walce, „Zośka” poderwał chłopaków do boju. Pocisk trafił właśnie jego. To tak jakby wystawił pierś do strzału – podkreślała z żalem Hala Glińska, ówczesna dziewczyna Tadeusza.
Początkowo przez telefon zrozumiała, że zaginął, dlatego krzyknęła: „szukajcie go, szukajcie”.

Krzyż na grobie Tadeusza Zawadzkiego w kwaterze Batalionu Zośka na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

# data[].attributes.body
- uczestnik akcji "Wieniec II" w nocy z 31 grudnia 1942 na 1 stycznia 1943 - dowodził patrolem, który wysadził w powietrze przepust kolejowy pod Kraśnikiem.

- 16 stycznia 1943 dowodził wykonaniem wyroku śmierci przy ul. Walecznych 26 na Ludwiku Herbercie winnym wydania w ręce Gestapo i śmierci Andrzeja Honowskiego, prowadzącego przy ul. Asfaltowej 12 konspiracyjną wytwórnię materiałów wybuchowych dla Kedywu KG AK.

- 2 lutego uczestniczył w akcji ewakuacyjnej materiałów konspiracyjnych z mieszkania Jana Błońskiego przy ul. Brackiej 23.

- 26 marca dowodził grupą "Atak" w głośnej akcji pod Arsenałem ("Meksyk II"), podczas której odbito z rąk Gestapo 21 więźniów, w tej grupie jego przyjaciela, Jana Bytnara.

- 6 maja uczestniczył w próbie porwania Herberta Schultza, prowadzącego w Gestapo śledztwo w sprawie Grup Szturmowych

- w tym samym czasie uczestniczył również w przygotowaniach do odbicia z rąk niemieckich Naczelnika "Szarych Szeregów", Floriana Marciniaka.

Dowodził dwiema dalszymi głośnymi akcjami:

- odbiciem więźniów pod Celestynowem w nocy z 20 na 21 maja 1943 w obecności kpt. "Mietka" - Mieczysława Kurkowskiego, który czuwał nad przebiegiem akcji, stanowiącej dla "Zośki" egzamin oficerski,

- wysadzeniem mostu kolejowego pod Czarnocinem w nocy z 5 na 6 czerwca 1943.

# data[].attributes.body
Tablica pamiątkowa w Auli Głównej w Gmachu Głównym Politechniki Warszawskiej

# data[].attributes.body
Pierwsza strona jego relacji, na podstawie której Aleksander Kamiński napisał Kamienie na szaniec (1943)

# data[].attributes.body
Jednocześnie w grudniu 1939 i w styczniu 1940 uczestniczył w akcjach małego sabotażu organizacji PLAN. W marcu 1941 wszedł wraz z kierowaną przez siebie drużyną do "Szarych Szeregów" i objął tu komendę nad Hufcem "Mokotów Górny" w Okręgu Południe Chorągwi Warszawskiej. Hufiec ten natychmiast włączył się do Organizacji Małego Sabotażu "Wawer", w której Zawadzki był komendantem Obwodu "Mokotów Górny" w Okręgu "Południe". W tym czasie Tadeusz był jednym z najwybitniejszych wykonawców głośnych akcji "Małego Sabotażu". Za największą liczbę "kotwic" wymalowanych na terenie swojej dzielnicy, otrzymał od Komendanta Głównego "Wawra", Aleksandra Kamińskiego, honorowy pseudonim "Kotwicki".

# data[].attributes.body
W harcerstwie działał od jesieni 1933 w 23 Warszawskiej Drużynie Harcerzy im. Bolesława Chrobrego (tzw. „Pomarańczarnia”). Po wybuchu wojny wyruszył z Warszawy na wschód 7 września 1939 w składzie harcerskiego batalionu marszowego Chorągwi Warszawskiej ZHP. Wrócił do stolicy na początku października 1939. W czasie okupacji używał nazwiska Tadeusz Zieliński.

W konspiracji czynny już od października 1939, a kiedy skupieni wokół niego harcerze z 23. WDH utworzyli w 1941 tzw. "Wojenną Pomarańczarnię" stanął na jej czele pod pseudonimem "Lech Pomarańczowy".

# data[].attributes.body
19 III 1935 poczet sztandarowy "Pomarańczarni". Pierwszy z prawej - Tadeusz Zawadzki. Na odwrocie zdjęcia Tadeusz napisał: "Ostatnie imieniny Marszałka".

# data[].attributes.body
Przybrane nazwisko: Tadeusz Zieliński
Pseudonimy: Kajman, Kotwicki, Lech Pomarańczowy, Tadeusz, Zośka.

Urodzony 24 stycznia 1921 w Warszawie, syn Józefa Zawadzkiego, inżyniera chemika, późniejszego profesora, dziekana Wydz. Chemii i rektora Politechniki Warszawskiej i Leony Siemieńskiej, nauczycielki, działaczki oświatowej.

# data[].attributes.body
Tadeusz mieszkał z rodzicami i siostrą przy ul. Koszykowej 75.

# data[].attributes.body
Tadeusz Zawadzki część swojego krótkiego życia spędził w Zalesiu Dolnym. Z radosnego dzieciństwa zachowały się tylko wspomnienia jego siostry Anny (Hanki).
Kiedy w 1929 roku ojciec kupił w Zalesiu Dolnym przy ulicy Królowej Jadwigi 8 (obecnie 11) drewniany dom, Tadeusz miał 9, a Anna 11 lat. Cała rodzina spędzała tutaj chętnie czas od wiosny do jesieni. "Graliśmy z ojcem w tenisa, pływaliśmy po małej rzeczce Jeziorce, tocząc za sobą okropnie ciężki kajak, skonstruowany przez Tadeusza. Rano ćwiczyliśmy biegi do kolejki, która dojeżdżaliśmy codziennie do szkół w Warszawie- wspomina Anna Zawadzka w "wiernej rzece harcerstwa".

# data[].attributes.body
Uczył się początkowo w Szkole Ziemi Mazowieckiej, a od 1933 w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie wiosną 1939 otrzymał świadectwo dojrzałości. W „Batorym” kontynuował naukę w liceum, w klasie o profilu matematyczno-fizycznym.

# data[].attributes.body
Gimnazjum im. Stefana Batorego.

# data[].attributes.body
Tadeusz Zawadzki został odznaczony:
Krzyżem Walecznych po raz pierwszy: 3 kwietnia 1943 - za akcję pod Arsenałem.

Krzyżem Walecznych po raz drugi: za akcję w Sieczychach [pośm. wrzesień 1943]

Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari V klasy - za akcję pod Celestynowem