# data[].attributes.headline
Voeg zelf kolommen toe, tekst, afbeeldingen, websites of video's.                         Beschrijf:

# data[].attributes.subject
Voeg zelf kolommen toe, tekst, afbeeldingen, websites of video's.                         Beschrijf:

# data[].attributes.body
- leg het ziektebeeld uit (verschillende typen).
- wat zijn de oorzaken?
- wat is het probleem, diffusie, perfusie of ventilatie?
- welke klachten kan de patiënt hebben.
- zijn de klachten acuut of chronisch.
- zijn er episoden van achteruitgang/complicaties?
- wat is de prognose (vooruitzicht voor de cliënt)?
- welke diagnostische hulpmiddelen worden er ingezet?
- is er een stridor te horen, zo ja welke?
- wat kun je vertellen over de vitale functies, AH, ademhalingsritme, ademhalingspatroon, SAT, cyanose, compliantie en elasticiteit, tachypneu en bradypneu, dyspneu?
- welke verpleegkundige meetinstrumenten kun je inzetten?
- welke medicatie wordt er gegeven?

Succes!

# data[].attributes.headline
Anatomie en Fysiologie Ademhaling en luchtwegen

# data[].attributes.subject
Anatomie en Fysiologie Ademhaling en luchtwegen

# data[].attributes.body
roken

voorgaande kanker van het strottenhoofd

verbindweefseling van de long

contact met kankerverwekkende stoffen, zoals asbest, nikkel, chroom, koolwaterstoffen

blootstelling aan radioactieve straling.

# data[].attributes.body
1 Pneumonie is een aantasting van het longweefsel door een ontsteking die veroorzaakt wordt door bacteriën, virussen, schimmels of andere micro-organismen. Breidt de ontsteking zich langs de bronchiën over de hele long uit, dan spreekt men van bronchopneumonie.

# data[].attributes.headline
2:De oorzaak van een longontsteking is een bacterie, een virus of een combinatie daarvan. In de meeste gevallen is een bacterie de oorzaak van een longontsteking. Maar ook een virus, schimmel of parasiet kunnen de boosdoener zijn. De precieze oorzaak is vaak niet te achterhalen. De bacterie komt uw lichaam binnen als u inademt. Als uw afweer minder goed werkt, kan deze zorgen voor een ontsteking van uw longblaasjes en het weefsel eromheen. Dat noemen we een longontsteking.

# data[].attributes.subject
2:De oorzaak van een longontsteking is een bacterie, een virus of een combinatie daarvan. In de meeste gevallen is een bacterie de oorzaak van een longontsteking. Maar ook een virus, schimmel of parasiet kunnen de boosdoener zijn. De precieze oorzaak is vaak niet te achterhalen. De bacterie komt uw lichaam binnen als u inademt. Als uw afweer minder goed werkt, kan deze zorgen voor een ontsteking van uw longblaasjes en het weefsel eromheen. Dat noemen we een longontsteking.

# data[].attributes.body
Gezonde cellen worden kankercellen

Longkanker is een ernstige aandoening van de longen. Een longtumor ontstaat wanneer bepaalde longcellen niet meer normaal functioneren en zich op een abnormale en ongecontroleerde wijze vermenigvuldigen. De meeste longkankers ontstaan in een vertakking (bronchus) van de longen. Men spreekt dan ook vaak van bronchuscarcinoom.

# data[].attributes.body
Taaislijmziekte is een aangeboren ziekte die ook wel cystic fibrosis wordt genoemd. Taaislijmziekte ontstaat in de verschillende kliertjes in je lichaam. Deze kliertjes scheiden slijm af, dit voert afvalstoffen af. Zo worden stof en bacteriën die je inademt afgevoerd met behulp van slijm. Ook vervoert slijm verteringsstoffen of enzymen van je alvleesklier naar je dunne darm Als je cystic fibrosis hebt, is het slijm dat wordt afgescheiden erg taai.

Doordat het slijm zo taai is, kan het minder goed afvalstoffen afvoeren. Ook gaat het slijm ophopen in verschillende organen. Hierdoor ontstaan infecties in de longen en verstoppingen van de afvoergang in de alvleesklier en de lever. Als gevolg hiervan gaan deze organen steeds minder goed functioneren.

# data[].attributes.headline
Klachten longkanker. De klachten beginnen veelal sluipend en chronisch, kunnen plotseling acuut worden door bijvoorbeeld een complicatie zoals een longembolie.

# data[].attributes.subject
Klachten longkanker. De klachten beginnen veelal sluipend en chronisch, kunnen plotseling acuut worden door bijvoorbeeld een complicatie zoals een longembolie.

# data[].attributes.body
de afwijking in de long zelf: hoesten (soms met bloed), benauwdheid en piepen. De long heeft geen “pijnzenuwen”, dus pijn hoort er niet bij.

doorgroei van de tumor of uitzaaiingen in de klieren tussen de longen: pijn in borst/rug, heesheid, gestoorde voedselpassage, zwelling van gelaat en/of  armen, hartritmestoornissen.

verdere uitbreiding door lichaam: botpijn, benauwdheid, geelzucht, disfunctie van de hersenen (bijv. krachtsverlies, woordvindstoornis) of hoofdpijn, recent ontstane knobbeltjes in de huid.

stofjes door tumor geproduceerd: o.a. verdikking van de uiteinden van vingers (trommelstokvingers), trombose, longembolie, malaise, vermagering.

# data[].attributes.body
Wat is COPD?

COPD is een longziekte waarbij uw longen zijn beschadigd. Ademen is moeilijker en u heeft minder energie. De afkorting COPD staat voor Chronic Obstructive Pulmonary Disease (Chronische Obstructieve Long Ziekte).

Als u COPD heeft ademt u moeilijker omdat uw longen beschadigd zijn. U heeft minder zuurstof. Daardoor kunnen normale dingen lastig zijn. Zoals traplopen, boodschappen doen of aankleden.

Uw longen kunnen niet voldoende zorgen voor een goede ademhaling. Vergelijk het met een tankwagen waar zo’n tienduizend liter zuurstof in kan. Een gezonde volwassene heeft ongeveer die hoeveelheid zuurstof per dag nodig. Bij COPD lukt het soms maar om een halve tankwagen per dag in- en uit te ademen.

Chronische bronchitis of longemfyseem

COPD is een verzamelnaam voor:

Chronische bronchitis
Bij chronische bronchitis zijn uw bronchiën steeds ontstoken. De bronchiën zijn de vertakkingen van uw luchtpijp naar uw longen. Daardoor maakt uw lichaam meer slijm aan en is ademhalen lastiger.

Longemfyseem
Bij longemfyseem of emfyseem gaan er langzaam longblaasjes verloren. De longblaasjes zorgen ervoor dat zuurstof na het inademen in uw bloed komt. En dat u afvalstoffen weer kunt uitademen. Hoe minder longblaasjes er zijn, hoe moeilijker dit wordt. Hierdoor kunt u het benauwd krijgen. (longfonds.nl)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Als u COPD heeft ademt u moeilijker omdat uw longen beschadigd zijn. U heeft minder zuurstof. Daardoor kunnen normale dingen lastig zijn. Zoals traplopen, boodschappen doen of aankleden.

Uw longen kunnen niet voldoende zorgen voor een goede ademhaling. Vergelijk het met een tankwagen waar zo'n tienduizend liter zuurstof in kan. Een gezonde volwassene heeft ongeveer die hoeveelheid zuurstof per dag nodig. Bij COPD lukt het soms maar om een halve tankwagen per dag in- en uit te ademen.

Chronische bronchitis of longemfyseem

COPD is een verzamelnaam voor:

Chronische bronchitis
Bij chronische bronchitis zijn uw bronchiën steeds ontstoken. De bronchiën zijn de vertakkingen van uw luchtpijp naar uw longen. Daardoor maakt uw lichaam meer slijm aan en is ademhalen lastiger.

Longemfyseem
Bij longemfyseem of emfyseem gaan er langzaam longblaasjes verloren. De longblaasjes zorgen ervoor dat zuurstof na het inademen in uw bloed komt. En dat u afvalstoffen weer kunt uitademen. Hoe minder longblaasjes er zijn, hoe moeilijker dit wordt. Hierdoor kunt u het benauwd krijgen.

Pas toen ik bij mijn gevoel kwam, kon ik mijn longziekte accepteren

Toos Duineveld, heeft COPD

Lees meer persoonlijke verhalen in ons ledenblad LONGWIJZER

Anderen met COPD

COPD gaat niet meer over. Dat kan veel emoties losmaken. Heeft uw arts u verteld dat u COPD heeft? Mogelijk bent u boos of angstig over de toekomst. Dat zijn hele normale reacties. Praat erover, bijvoorbeeld met uw arts of met andere mensen met COPD.

Cijfers over COPD

In ons land hebben bijna 600.000 mensen COPD. COPD komt op de zesde plaats van ziektes die de hoogste sterfte in Nederland veroorzaken. De Wereld Gezondheids organisatie (WHO) voorspelt dat COPD in 2030 de derde doodsoorzaak is. COPD komt meestal pas voor op oudere leeftijd, maar soms door een erfelijke ziekte eerder.

# data[].attributes.attachment_link.description
Als u COPD heeft ademt u moeilijker omdat uw longen beschadigd zijn. U heeft minder zuurstof. Daardoor kunnen normale dingen lastig zijn. Zoals traplopen, boodschappen doen of aankleden.Uw longen kunnen niet voldoende zorgen voor een goede ademhaling. Vergelijk het met een tankwagen waar zo'n tienduizend liter zuurstof in kan.

# data[].attributes.body
Zowel de diffusie, perfusie en ventilatie zijn verstoort in het longweefsel waarin zich tumoren bevinden.

# data[].attributes.body
Wat zijn de symptomen van cystische fibrose?

De symptomen ontwikkelen zich meestal in het eerste levensjaar, maar soms gebeurt dat pas later. De ernst van de symptomen varieert.

De longen
De wandcellen van de luchtwegen in de longen maken slijm aan dat dikker is dan normaal en dat moeilijk uit de longen te verwijderen is. Hierdoor kunnen er bacteriën worden opgesloten in de kleine luchtwegen, wat tot infectie en ontstekingen kan leiden. De symptomen waarmee dit vaak gepaard gaat zijn:

Aanhoudend hoesten waarbij meestal veel slijm wordt opgehoest.

Piepend ademhalen.

Kortademigheid en ademhalingsmoeilijkheden.

Terugkerende luchtweginfecties, soms ernstig, zoals pneumonie (longontsteking). Terugkerende infecties en ontstekingen kunnen de longen beschadigen en tasten ook de werking van de longen aan.

De darmen
De alvleesklier maakt normaal vloeistoffen aan die enzymen bevatten, welke vervolgens in het spijsverteringskanaal terecht komen.

Bij mensen met cystische fibrose blokkeren dikkere afscheidingen de doorgang van de spijsverteringsvloeistoffen van de alvleesklier, waardoor eten niet goed verteerd of geabsorbeerd (opgenomen) kan worden, dat geldt vooral voor vet voedsel en vitamines (A, D, E en K) die in vet oplossen. Dit kan leiden tot:

Ondervoeding en vertraagde groei en gewichtstoename, zelfs bij een goede eetlust en veel eten, aangezien het voedsel niet goed wordt opgenomen.

Veel, vettige, stinkende ontlasting komt in 1 op de 3 gevallen voor.

Opgezette buik.

Constipatie (obstipatie = verstopping).

In ongeveer 15% van de gevallen werkt de alvleesklier goed en is er geen sprake van darmsyndromen, en beperken de symptomen zich tot de longen.

Symptomen komen soms al kort na de geboorte voor
Bij ongeveer 1 op de 10 kinderen met cystische fibrose wordt de aandoening kort na de geboorte vastgesteld. Dit is het geval wanneer een aandoening genaamd meconeum ileus optreedt, waarbij de darmen geblokkeerd raken met meconeum – een dikke zwarte substantie die zich vormt in de darmen van de baby vóór de geboorte, de eerste ontlasting dus. In een aantal gevallen is operatief ingrijpen onmiddellijk nodig om de blokkering op te heffen.

Andere symptomen en complicaties
Andere organen kunnen ook worden aangetast, wat in sommige gevallen tot verschillende andere problemen kan leiden, bijvoorbeeld:

Herhaaldelijke sinusinfecties (holteontstekingen).

De vorming van poliepen in de neus.

Onvruchtbaarheid (met name bij mannen omdat de zaadleiders verstopt raken of geheel niet aangelegd zijn).

Schade aan de lever, wat kan leiden tot cirrose (als de kleine levergangetjes geblokkeerd of beschadigd raken).

Diabetes. (Speciale cellen in de alvleesklier maken insuline aan. Als de alvleesklier ernstig beschadigd raakt, wordt er minder insuline aangemaakt, wat kan leiden tot diabetes.) Dit komt bij kinderen weinig voor, maar meer bij volwassenen die al jaren cystische fibrose hebben.

Pancreatitis (ontsteking van de alvleesklier).

Rectum prolaps (uitstulpen van de endeldarm door teveel persen om de ontlasting eruit te krijgen).

Osteoporose (botontkalking) kan ontstaan omdat bepaalde soorten voedsel niet goed worden opgenomen, met name vitamine D, wat nodig is voor gezonde botten.

Het zweet smaakt erg zout.

Algemeen
Aanhoudende voedings- en opnameproblemen in combinatie met aanhoudende longsymptomen en herhaaldelijke infecties in de borstkas zorgt er vaak voor dat kinderen achterblijven in hun fysieke en seksuele ontwikkeling.

Lichte gevallen
Sommige gevallen van cystische fibrose worden vastgesteld bij volwassenen die relatief milde symptomen hebben. Dit kan zijn omdat sommige mutaties van het gen minder ‘gebrekkig’ zijn dan anderen.

Taaislijmziekte is een chronische en erfelijke ziekte. Helaas is deze ziekte ongeneeslijke.

# data[].attributes.body
Cystic fibrosis kun je niet zomaar krijgen, zoals dat wel kan bij sommige andere longziekten. De oorzaak van cystic fibrosis is een kapot gen, dat erfelijk bepaald is.

Sommige mensen zijn drager van het kapotte gen dat cystic fibrosis veroorzaakt. Die mensen hoeven niet per se zelf ziek te zijn en vaak weten zij zelf niet eens dat ze het gen bij zich dragen. In Nederland hebben vermoedelijk zo’n half miljoen mensen het cystic-fibrosis-gen.

Als twee mensen met dat gen of de ziekte cystic fibrosis een kind krijgen, is er een kans van 25% dat het kind cystic fibrosis zal krijgen.

De kans dat het kind geen cystic fibrosis heeft maar wel drager van het gen wordt, is 50%.

De kans dat het kind gezond en geen drager van het gen is, is 25%.

Bij elke volgende zwangerschap liggen deze kansen gelijk.

# data[].attributes.headline
Wanneer heeft u meer kans op een longontsteking?Verschillende dingen vergroten de kans op een longontsteking:een lage weerstand: een heftige verkoudheid of griep kan overgaan in een longontstekingleeftijd: mensen jonger dan 10 en ouder dan 55 hebben meer kans op een longontstekingeen blijvende longziekte, zoals astma , COPD en bronchiëctasieën (mee)roken: rokers hebben een vier keer zo grote kans op een longontstekingluchtvervuilingdiabeteshartproblemenondervoedinginslikken van voorwerpenverslikkenverlamming of bewusteloosheidslikstoornissen, bijvoorbeeld bij een spierziekte of na een beroerte

# data[].attributes.subject
Wanneer heeft u meer kans op een longontsteking?Verschillende dingen vergroten de kans op een longontsteking:een lage weerstand: een heftige verkoudheid of griep kan overgaan in een longontstekingleeftijd: mensen jonger dan 10 en ouder dan 55 hebben meer kans op een longontstekingeen blijvende longziekte, zoals astma , COPD en bronchiëctasieën (mee)roken: rokers hebben een vier keer zo grote kans op een longontstekingluchtvervuilingdiabeteshartproblemenondervoedinginslikken van voorwerpenverslikkenverlamming of bewusteloosheidslikstoornissen, bijvoorbeeld bij een spierziekte of na een beroerte

# data[].attributes.headline
Welke vormen van een longontsteking zijn er?Van een longontsteking bestaan er verschillende vormen:•Lobaire pneumonie: bij deze vorm zijn een of meerdere longkwabben ontstoken. Dit is de klassieke vorm van longontsteking.•Bronchopneumonie: hierbij verspreidt de ontsteking zich van de kleine bronchiën naar de longblaasjes. Iemand met bronchopneumonie heeft meestal eerst bronchitis gehad.•Interstitiële pneumonie: hierbij zijn ook het bind- en steunweefsel van de longen ontstoken.•Atypische virus pneumonie: de ontsteking is veroorzaakt door een virus, zoals het influenzavirus, het rinovirus of het para-influenzavirus. Dit type longontsteking wordt niet altijd herkend, omdat het lijkt op griep.longontsteking

# data[].attributes.subject
Welke vormen van een longontsteking zijn er?Van een longontsteking bestaan er verschillende vormen:•Lobaire pneumonie: bij deze vorm zijn een of meerdere longkwabben ontstoken. Dit is de klassieke vorm van longontsteking.•Bronchopneumonie: hierbij verspreidt de ontsteking zich van de kleine bronchiën naar de longblaasjes. Iemand met bronchopneumonie heeft meestal eerst bronchitis gehad.•Interstitiële pneumonie: hierbij zijn ook het bind- en steunweefsel van de longen ontstoken.•Atypische virus pneumonie: de ontsteking is veroorzaakt door een virus, zoals het influenzavirus, het rinovirus of het para-influenzavirus. Dit type longontsteking wordt niet altijd herkend, omdat het lijkt op griep.longontsteking

# data[].attributes.attachment_link.title
Cystic Fibrosis - Wat is dat nou precies?

# data[].attributes.headline
4:Als je longontsteking hebt, kun je je flink ziek voelen. De ontsteking zelf doet geen pijn, maar door het vele hoesten, kan je last hebben van pijn rond je borstspieren en rug. Heb je koorts, spierpijn of last van benauwdheid? Ben je vermoeid en hoest je veel? Dan kan het zijn dat je een longontsteking hebt. Dit gaat gepaard met symptomen als:•Benauwdheid•Pijn bij het ademhalen•Vermoeidheid•Pijn bij de longen•Spierpijn bij de longen•Verminderde eetlust•Verhoogde of verlaagde lichaamstemperatuur•Rillen•Klappertanden•Ophoesten geel- of groengekleurd slijm•Verwardheid (in ernstige gevallen)

# data[].attributes.subject
4:Als je longontsteking hebt, kun je je flink ziek voelen. De ontsteking zelf doet geen pijn, maar door het vele hoesten, kan je last hebben van pijn rond je borstspieren en rug. Heb je koorts, spierpijn of last van benauwdheid? Ben je vermoeid en hoest je veel? Dan kan het zijn dat je een longontsteking hebt. Dit gaat gepaard met symptomen als:•Benauwdheid•Pijn bij het ademhalen•Vermoeidheid•Pijn bij de longen•Spierpijn bij de longen•Verminderde eetlust•Verhoogde of verlaagde lichaamstemperatuur•Rillen•Klappertanden•Ophoesten geel- of groengekleurd slijm•Verwardheid (in ernstige gevallen)

# data[].attributes.headline
3 een pneunomie heeft een diffusie probleem. Doordat de longen vol slijm/pus zitten kan er minder ingeademde lucht opgenomen worden.

# data[].attributes.subject
3 een pneunomie heeft een diffusie probleem. Doordat de longen vol slijm/pus zitten kan er minder ingeademde lucht opgenomen worden.

# data[].attributes.body
Complicaties taaislijmziekte of cystic fibrosis

Er kunnen abcessen ontstaan in de longen.

Een klaplong kan optreden.

Bronchiëctasieën kunnen voorkomen in de longen, waarbij de luchtwegen abnormaal verwijd zijn.

Als de overgang van de slokdarm naar de maag niet goed werkt dan kan dit leiden tot pijn achter het borstbeen of er kunnen zuurbranden gevoeld worden

Bij luchtweginfecties kunnen mensen met taaislijmziekte last hebben van gewrichten die pijn doen. De gewrichten kunnen ontstoken en opgezwollen zijn.

Bij warm weer kan iemand met taaislijmziekte uitgedroogd raken omdat het zoutgehalte in het zweet abnormaal hoog is.

Ongeveer 3 op de 100 kinderen krijgt last van diabetes mellitus.

De neusbijholten kunnen chronisch ontstoken raken (sinusitis).

Er is meer kans op het krijgen van galstenen.

Schade aan de lever kan optreden (cirrose).

Heb je taaislijmziekte dan kan dit psychische klachten geven. Het is een chronische ziekte en kan ervoor zorgen dat je niet alles kunt doen wat je zou willen doen. Het kan leiden tot eenzaamheid.

De zaadleiders bij vrijwel alle mannen met taaislijmziekte zijn afgesloten of niet aangelegd. Het zaad van de man bevat daardoor geen spermatozoïden. Mannen met taaislijmziekte zijn bijna allemaal onvruchtbaar, het seksuele functioneren is wel normaal. Vrouwen met taaislijmziekte zijn misschien iets verminderd vruchtbaar, maar kunnen wel degelijk zwanger worden.

# data[].attributes.headline
5 Pneumonie is een acute infectie van het longparenchym. Er is sprake van ernstig ziekzijn (in het bijzonder koorts) met symptomen van verhoogde ademarbeid of lokale afwijkingen bij lichamelijk onderzoek. Bepaalde groepen mensen zijn extra kwetsbaar voor infectieziekten (comorbiditeit, zwangerschap) door oorzaken buiten het werk. Met hun situatie zal rekening gehouden moeten worden bij het werken in een omgeving met blootstelling aan biologische agentia. De ziekteduur van pneumonie is gemiddeld 2-4 weken, maar is sterk afhankelijk van de verwekker en de ernst van de pneumonie. In de reconvalescentiefase kunnen mogelijkheden voor werkhervatting ontstaan en zal een tijdcontingente opbouw zinvol zijn (tijdelijke energetische beperking). In het geval van een beroepsziekte moeten de werkomstandigheden geëvalueerd worden om nieuwe gevallen te voorkomen. 

# data[].attributes.subject
5 Pneumonie is een acute infectie van het longparenchym. Er is sprake van ernstig ziekzijn (in het bijzonder koorts) met symptomen van verhoogde ademarbeid of lokale afwijkingen bij lichamelijk onderzoek. Bepaalde groepen mensen zijn extra kwetsbaar voor infectieziekten (comorbiditeit, zwangerschap) door oorzaken buiten het werk. Met hun situatie zal rekening gehouden moeten worden bij het werken in een omgeving met blootstelling aan biologische agentia. De ziekteduur van pneumonie is gemiddeld 2-4 weken, maar is sterk afhankelijk van de verwekker en de ernst van de pneumonie. In de reconvalescentiefase kunnen mogelijkheden voor werkhervatting ontstaan en zal een tijdcontingente opbouw zinvol zijn (tijdelijke energetische beperking). In het geval van een beroepsziekte moeten de werkomstandigheden geëvalueerd worden om nieuwe gevallen te voorkomen. 

# data[].attributes.body
Diagnose taaislijmziekte of cystic fibrosis

Vanaf 1 mei 2011 worden alle pasgeborenen in Nederland met de hielprik gescreend op taaislijmziekte (cystic fibrosis). Als de diagnose vroeg wordt gesteld dan geeft dat betere vooruitzichten op langere termijn. Beschadigingen aan de longen kunnen dan gedeeltelijk worden voorkomen. Er kan een zweettest worden gedaan om het zoutgehalte te meten. Als de uitslag positief is dan kunnen eventueel de broertjes en zusjes ook getest worden.

Hielprikonderzoek taaislijmziekte, cystic fibrosis

Het onderzoek wordt uitgevoerd met bloed dat al bij de hielprik wordt afgenomen. De uitslag zal bijna altijd binnen vier weken bekend zijn. Er worden met het bloed wat wordt afgenomen bij de hielprik verscheidene testen gedaan:

1. IRT: biochemische test. IRT: Immuno Reactief Trypsinogeen, het is een eiwit dat vrijkomt uit de alvleesklier als er schade is aan het orgaan. Bij een pasgeborene met taaislijmziekte is dit eiwit verhoogd in de bloedbaan aanwezig.

2. PAP: biochemische test. PAP: Pancreatitis Associated Protein. Dit eiwit wordt gemaakt door een alvleesklier onder stress en niet door een gezonde alvleesklier. Bij een pasgeborene met taaislijmziekte is dit eiwit verhoogd aanwezig in de bloedbaan.

3. DNA: komen de IRT-uitslagen en PAP-uitslagen boven een bepaalde waarde dan wordt er DNA-onderzoek gedaan. Gezocht wordt naar de 35 meest voorkomende mutaties in het CF-gen die invloed hebben op de taak van transporteiwit in de wand van de cel.

4. Uitgebreide analyse van het gen: soms bestaat er na de drie stappen die hierboven beschreven staan nog onduidelijkheid. Dan wordt er meer onderzoek gedaan van alle genen-mutaties die mogelijk kunnen leiden tot taaislijmziekte.

# data[].attributes.body
Prognose taaislijmziekte of cystic fibrosis

Taaislijmziekte of cystic fibrosis tot op heden niet te genezen. De levensverwachting van mensen met taaislijmziekte verschilt, het hangt met name af van de mate waarin de ziekte de longen heeft aangetast. De gemiddelde levensverwachting van mensen met taaislijmziekte is de afgelopen jaren sterk verbeterd, door nieuwe denkwijzen wat betreft de behandeling.

# data[].attributes.body
PEP masker
Een PEP masker hou je voor je neus en mond. Het inademen door dit masker gaat gemakkelijk. Het uitademen gaat zwaar. Hoe zwaar het gaat, kun je instellen. Er blijft hierdoor lucht achter in de longen. Uiteindelijk komt er zoveel lucht in de longen dat het in de verste hoeken komt, zelfs achter het slijm. Door te huffen wordt het slijm opgehoest.

Een flutter

De flutter is een hulpmiddel die zijn fysiotherapeut met hem heeft uitgezocht. Door de flutter gaat het hoesten gemakkelijker.

Een flutter lijkt op een fluitje. Binnenin zit een kogeltje. Als Tom de flutter in zijn mond heeft, ademt hij via zijn neus in, en door de mond uit. Het kogeltje gaat dan trillen, dit trilt door tot in zijn longen. Zo wordt het slijm los getrild.

# data[].attributes.body
Bij een longembolie zit een bloedvat naar uw longen verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in uw bloed. Hierdoor krijgt u het benauwd. Dat kan een angstig gevoel geven.

De longslagader loopt van uw hart naar uw longen. De slagader vervoert bloed waar weinig zuurstof in zit naar uw longen. Daar neemt het bloed zuurstof op. Het zuurstofrijke bloed gaat vervolgens via de longader naar uw hart en wordt van daaruit rondgepompt door uw lichaam. Bij een embolie raakt de ader of slagader verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in het bloed en krijgt u het benauwd. Een longembolie is een ingrijpende gebeurtenis die emoties als angst en verdriet kan losmaken.

# data[].attributes.attachment_link.title
Crackles and Wheezes- Bronchiectasis in a Patient with Cystic Fibrosis

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wanneer u inademt, gaat de lucht via uw luchtpijp en de kleine vertakkingen van uw longen naar de longblaasjes. Daar neemt uw lichaam zuurstof op. Lees meer over de werking van de longen. Bij een longontsteking zijn de kleine vertakkingen, de bronchiën, en de longblaasjes ontstoken. Meestal is een bacterie de oorzaak, soms een virus. Een combinatie is ook mogelijk. Bij een longontsteking heeft u vaak moeite met ademen. U kunt plotseling erg benauwd worden. Dat kan angstig zijn.

Wat zorgt voor benauwdheid?

Uw lichaam probeert de oorzaak van de ontsteking op te ruimen. Daarbij ontstaat slijm. Bij een longontsteking is het slijm vaak dik waardoor u het moeilijk kunt ophoesten. Bovendien kunnen de longblaasjes door de ontsteking en het slijm minder goed zuurstof opnemen. Dat zorgt ervoor dat u benauwd bent.

Houd er rekening mee dat het lang duurt voordat je weer de oude bent

Linda van Hunen, had een longontsteking

Meer tips? Bestel gratis het boekje longontsteking

Licht of zware longontsteking

Een longontsteking kan licht of zwaar zijn. Dit hangt af van de grootte van de ontsteking. Zowel één als beide longen kunnen ontstoken zijn. Wanneer beide longen ontstoken zijn, spreken we van een dubbele longontsteking.

Cijfers over longontsteking

Per jaar krijgen ruim 250.000 mensen in Nederland een longontsteking.

Bij kinderen tussen 0-9 en ouderen boven de 55 jaar komt longontsteking vaker voor.

In veruit de meeste gevallen heeft een longontsteking geen ernstige gevolgen.

Jaarlijks worden 35.000 mensen opgenomen in het ziekenhuis met een zware longontsteking. Gemiddeld liggen ze ruim 9 dagen in het ziekenhuis.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wanneer u inademt, gaat de lucht via uw luchtpijp en de kleine vertakkingen van uw longen naar de longblaasjes. Daar neemt uw lichaam zuurstof op. Lees meer over de werking van de longen. Bij een longontsteking zijn de kleine vertakkingen, de bronchiën, en de longblaasjes ontstoken.

# data[].attributes.body
De oorzaak van een longembolie is een bloedprop die een (slag)ader van uw longen blokkeert. Een bloedprop is bloed dat gestold is. De prop zit meestal eerst ergens anders in het lichaam. Hier zitten vaker bloedstolsels in de grotere aderen. Dit heet trombose. Als er een stukje losschiet van dit bloedstolsel, wordt dit meegevoerd door het bloed. Via het bloed komt dit in uw longen terecht.

# data[].attributes.headline
6 Het spontane verloop van een pneumonie is sterk afhankelijk van de verwekker en de ernst van de pneumonie. De ziekteduur is gemiddeld 2-4 weken. Herstel kan lang duren met neiging tot hoestbuien, zeker als de luchtwegen door omgevingsfactoren worden geprikkeld.  De ziekteduur van legionellose is gemiddeld 2-6 weken en van Q-koorts 4-6 weken. CAP(hetgeen betekent dat deze infectie buiten het ziekenhuis werd opgelopen) heeft een hogere mortaliteit als antibiotische behandeling langer dan 8 uur op zich laat wachten. Psychologische stressoren verminderen de effectiviteit van het immuunsysteem. De prognose van een pneumonie is slechter tijdens bijvoorbeeld een rouwperiode. 1.5. Belemmeringen medisch herstel. ComorbiditeitPatiënten met pneumonie die onderliggend lijden hebben zoals COPD, diabetes mellitus, chronische nierinsufficiëntie, chronische leverinsufficiëntie en hartfalen, hebben een verhoogd risico op overlijden. Een vrij frequent voorkomende lokale complicatie is het ontstaan van pleuravocht. Minder vaak voorkomende complicaties zijn: pleura-empyeem, longabces, metastatische infecties, acute respiratory distress syndrome (ARDS). LeefstijlOndervoeding en alcoholmisbruik zijn geassocieerd met een verhoogde mortaliteit bij CAP. 

# data[].attributes.subject
6 Het spontane verloop van een pneumonie is sterk afhankelijk van de verwekker en de ernst van de pneumonie. De ziekteduur is gemiddeld 2-4 weken. Herstel kan lang duren met neiging tot hoestbuien, zeker als de luchtwegen door omgevingsfactoren worden geprikkeld.  De ziekteduur van legionellose is gemiddeld 2-6 weken en van Q-koorts 4-6 weken. CAP(hetgeen betekent dat deze infectie buiten het ziekenhuis werd opgelopen) heeft een hogere mortaliteit als antibiotische behandeling langer dan 8 uur op zich laat wachten. Psychologische stressoren verminderen de effectiviteit van het immuunsysteem. De prognose van een pneumonie is slechter tijdens bijvoorbeeld een rouwperiode. 1.5. Belemmeringen medisch herstel. ComorbiditeitPatiënten met pneumonie die onderliggend lijden hebben zoals COPD, diabetes mellitus, chronische nierinsufficiëntie, chronische leverinsufficiëntie en hartfalen, hebben een verhoogd risico op overlijden. Een vrij frequent voorkomende lokale complicatie is het ontstaan van pleuravocht. Minder vaak voorkomende complicaties zijn: pleura-empyeem, longabces, metastatische infecties, acute respiratory distress syndrome (ARDS). LeefstijlOndervoeding en alcoholmisbruik zijn geassocieerd met een verhoogde mortaliteit bij CAP. 

# data[].attributes.body
- Perfusie probleem
Dit onderzoek kan de aanwezigheid van bloedklonters in de longvaten doen vermoeden. Die klonters zijn de oorzaak van CTEPH (chronische trombo-embolische pulmonale hypertensie). Indien de patiënt pulmonale arteriële hypertensie of PAH heeft, is het resultaat van dit onderzoek meestal normaal.

# data[].attributes.body
Niet-kleincellige longkanker:
1. Plaveiselcelcarcinoom
2. Adenocarcinoom
3. Grootcellig carcinoom.

Kleincellige longkanker:
1.NEC worden ingedeeld in kleincellige (SCNEC) .
20% hiervan is kleincellige .
dit is een verzamelnaam.

# data[].attributes.body
Door ophoping van sputum in met name de kleinere luchtwegen kunnen luchtwegen verstop raken. Hierdoor kan minder lucht heen en weer stromen en moeten de adem spieren harder werken voor een goed verloop van ademhaling.
Langzaam neemt het aantal longblaasjes af waardoor er minder zuurstof in het bloed wordt opgenomen.

Je kunt problemen hebben met je longen, maagdarmkanaal, lever en galwegen, keel-neus-oren en alvleesklier. Daarnaast kun je diabetes mellitus krijgen en onvruchtbaar zijn. Alles bij elkaar behoorlijk wat.

# data[].attributes.body
Diagnostische hulpmiddelen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
COPD is een aandoening die wordt gekarateriseerd door een niet volledig reversibele luchtwegobstructie die in het algemeen progressief is en wordt veroorzaakt luchtwegobstructie die in het algemeen progressief is ene wordt veroorzaakt door een abnormale ontstekingrectie van de longen op schadelijke deeltjes of gassen. Als gevolg hiervan ontstaan bronchusobstructie, hypersecretie van muscus, airtapping en hyperinflatie ('tonvorming thorax') en uiteindelijk gaswiss3elingstoornissen, pulmonale hypertensie en cor pulmonale. Hyperinflatie (toename van de functionele reservecapaciteit bij een gelijktijdige toename van de totale longcapaciteit) speelt waarschijnlijk een rol bij het gevoel van dyspnoe bij patienten met COPD. Bij ongeveer 10% van de patienten met COPD ontstaan metabole en systemische veranderingen - een gestoorde eiwit en afname van de spiermassa - die leiden tot een verminderde voedingstoestand.

De ernst van COPD wordt echter behalve FEV1 (longfunctie) ook bepaald door de ernst van de dyspnoe en van andere klachten (hoesten, slijmopgeven), de ernst van frequentie van exacerbaties, de beperkingen van het inspammingsvermogen, de kwalitiet van leven en de aanwezigheid van comorbiditeit.

- FEV (eensecondewaarde) is het ademvolume dat na volledige inspiratie in de eerste seconde bij geforceerde expiratie kan worden uitgeblaze
- VC (vitale capaciteit) is de volumeverandering van de long tussen een maximale inademing en een maximale uitademing.
- FVC = forced vitale capaciteit, dit is het volume dat na volledige inademing maximaal kan worden uitgeademd.
- FEV/FVC-ratio: standaard index om bronchusobstructie op te sporen en te kwantificeren.

Flow-volumecurve is een grafische weergave van de expiratoire of inspiratoire luchtstroomsterkte (flow) op de Y-as uitgezet tegen het uitgeademde of ingeademde volume op de x-as.

Risicofactoren
Roken is verreweg de belangrijkste risicofactor voor het ontstaan van COPD.
Andere risicofactoren voor COPD zijn:
- chronische blootstelling van de longen aan kleine deeltjes zoals fijnestof
- een laag geboortegewicht en vroeggeboorte
- een aangeboren enzymtekort (alfa-1-antitrypsinedeficientie)

Vraag naar klachten die kunnen passen bij COPD: hoesten, piepende ademhaling, dyspnoe, problemen met mucusklaring, ongewenste gewichtverlies of spierkrachtverlies
Vraag naar de mate van hinder van klachten: frequentie van de klachten, invloed van de klachten op het functioneren overdag, invloed van de klachten.
Vraag naar risicofactoren voor COPD: roken (huidig of voormalig), beroep (schilders, bakkers etc)
Besteed aandacht aan psychosociale factoren: angst voor dyspnoe, klachten die passen bij depressie of een angststoornis, sociale situatie.

Lichamelijke onderzoek
- Inspecteer de patient en let op de mate van dyspnoe, de ademhalingfrequentie, het gebruik van hulpademhelingsspieren en de inspiratiestand
- Ausculteer hart en longen en let daarbij op de aanwezigheid van een verlangd exspirium, expiratoir piepen en crepiteren, en bepaal bij ernstige dyspnnoe de bloeddruk en de ademhalings- en hartfrequentie;
- Meet gewicht en langte , bereken daarmee BMI en ga na - als vroegere gegevens beschikbaar zijn - of er sprake is van ongewenste gewichtsverlies.

Aanvullend onderzoek
Spirametrie
- Bepaal de FEV1, de FVC en een flow-volumecurve; herhaal de meting na bronchusverwijding bij een FEV1/FVC-ratio lager dan 0,7
- Herhaal de spiromatrie na 3-6 weken:

bij licht verlaagde waarden van de FEV1/ FVC-ratio of van de FEV1 na bronchusverwijding

bij twijfel tussen astma of COPD

om het effect van de behandeling te evalueren.

Niet-medicamenteueze behandeling
1. Stoppen met roken
2. Bewegen: als patient niet slaagt om voldoende te bewegen door toenemende dyspnoe, overweeg de patient te verwijzen naar een in longreactivatie gespecialiseerde oefen- of fysiotherapeut voor inspanningsstraining en ademhalingsoefeningen.
3. Voedingstoestand: verwijzing naar de longarts is te overwegen
4. Ademhalingsoefeningen: gespecialiseerde oefen of fysiotherapeut kan nuttig zijn
5. Psychosociale problematiek: ondersteunende adviezen geven evt. verwijzing naar psycholoog
Medicamenteuze behandeling

Luchtwegverwijders
Met kort- en langwerkendeverwijders worden klachten en exacerbaties symptomatisch behandeld.
1. Begin met 1 van de volgende kortwerkende luchtwegverwijders:
- anticholinergicum (ipratropium)
- beta-2-sympathicomimeticum (salbutamol, terbutaline)
2. Kies een andere soort luchtverwijder bij onvoldoende verbetering of voed een middel van de andere soort toe.
3. Bij niet behalen van behandelingsdoelen, stapover op een onderhoudsbehandeling met een van de volgende langwerkende luchtwegverwijders:
- antocholinergicum (tiotropium)
- een beta-2-sympathicomimeticum ( salmeterol of formoterol)

Inhalotoren keuze:
- Kies bij adequate coordinatie en inpiratoire luchtstroomsterkte een droge poederinhalator of dosisaerosol.
- Kies bij inadequate coordinatie een droge poederinhalator, een dosisaerosol met inhalatiekamer of een inademinggestuurde dosisaerosol.
- Kies bij onvoldoende inspiratoire luchtstroomsterkte een dosisaerosol met inhalatiekamer of een inademinggestuurde dosisaerosol

Overige middelen
- Overweeg behandeling met inhalatiecorticosteroiden (ICS) bij patienten met frequente exacerbatie. Als exacerbaties niet afnemen wordt de behandeling gestaakt.
- Overweeg bij patienten met stabiel matig ernstig COPD (FEV1 lager dan 50%) die ICS gebruiken, ICS te staken en verder beleid te laten afhangen van het al of niet optreden van exacerbaties.
!! Acetylcysteine wordt niet meer aanbevolen bij COPD !!

Halfjaarlijkse controle bij huisarts bestaat uit:
- Evaluatie v.d. klachten, de ervaren beperkingen, het inspanningsvermogen, de doorgemaakte exacerbaties en het effect van de ingestelde behandeling op deze parameteres.
- Bespreken van problemen bij stoppen met roken en zo nodig extra begeleiding aanbieden
- Aandacht voor voldoende beweging, gezonde voeding en stabilisatie van het lichaamsgewicht
- Aandacht voor therapietrouw en inhalatietechniek;
- Inspectie van de patient, auscultatie v.d. longen en bepaling v.h. gewicht
- Eenmaal per jr spirometrie
- Aandacht voor comorbiditeit zoals hartfalen.
- Aandacht voor bijwerkingen van de medicatie.
- Aandacht voor psychosociale factoren.

Consultatie of verwijzing
Naar de longarts of een dyspnoeopoli is aangewezen bij diagnostische problemen, niet/onvoldoende bereieken van behandelingsdoelen of eindstadium COPD.

Diagnostische problemen
- Discrepantie tussen de ernst v.d. klachten en de objectieve bevindingen.
- COPD op relatief jonge leeftijd (jonger dan 50 jr)

- Blijvende twijfel of het verminderde inspanningsvermogen het gevolg is van COPD dan wel hartfalen
- Bij een verminderde voedingstoestand bij patienten met ernstige COPD na uitsluiting van andere oorzaken hiervan door de bepaling van de vetvrijemassa-index.

Niet of onvol. bereiken behandelingsdoelen
- Een FEV1 lager dan 50% van de voorspelde waarde of lager dan 1,5 liter ondanks optimale behandeling.

- Snel progressief beloop, ondanks max behandeling.
- Meer dan 2 exacerbaties p.jr. waarvoor de patient werd behandeld met orale corticosteroiden of antimicrobiele middelene, ondanks behandelings met ICS.
- Een mogelijke indicatie voor O2-behandeling
- Een mogelijke indicatie voor longrevalidatie

# data[].attributes.attachment_link.description
COPD is een aandoening die wordt gekarateriseerd door een niet volledig reversibele luchtwegobstructie die in het algemeen progressief is en wordt veroorzaakt luchtwegobstructie die in het algemeen progressief is ene wordt veroorzaakt door een abnormale ontstekingrectie van de longen op schadelijke deeltjes of gassen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Over de COPD-risicotest

De vragen uit de COPD risicotest gaan over uw leeftijd, rookgedrag, kortademigheid en hoesten. Hiermee wordt een goede indicatie gegeven van uw risico op de ernstige longziekte COPD. Deze test geeft niet aan of u COPD heeft, maar meet wel of u risico heeft om COPD te krijgen.

De uitslag van de COPD risicotest kent drie categorieën: geen verhoogd risico, licht verhoogd risico en hoog risico. Als uit de uitslag blijkt dat u een hoog risico loopt, raden wij u aan om contact op te nemen met uw huisarts. Hij of zij kan verder onderzoek doen of u eventueel doorverwijzen naar een longarts.
De COPD risicotest is wetenschappelijk onderbouwd. ©2009: prof. dr. Onno van Schayck, CAPHRI - Maastricht Universiteit Medisch Centrum.

# data[].attributes.attachment_link.description
Over de COPD-risicotest De vragen uit de COPD risicotest gaan over uw leeftijd, rookgedrag, kortademigheid en hoesten. Hiermee wordt een goede indicatie gegeven van uw risico op de ernstige longziekte COPD. Deze test geeft niet aan of u COPD heeft, maar meet wel of u risico heeft om COPD te krijgen.

# data[].attributes.headline
Mogelijke klachten zijn:Kortademigheid, benauwdheid.Versnelde ademhaling.Pijn op de borst (die erger wordt tijdens het ademhalen).Plots ontstane hoestprikkel.Verhoogde hartslag.Bloed ophoesten.Blauwe verkleuring van de lippen en/of vingers.Bewusteloosheid.

# data[].attributes.subject
Mogelijke klachten zijn:Kortademigheid, benauwdheid.Versnelde ademhaling.Pijn op de borst (die erger wordt tijdens het ademhalen).Plots ontstane hoestprikkel.Verhoogde hartslag.Bloed ophoesten.Blauwe verkleuring van de lippen en/of vingers.Bewusteloosheid.

# data[].attributes.headline
De meeste gevallen van longontsteking vergen geen ziekenhuisopname. Er wordt behandeld met antibiotica, koortsremmende en pijnstillende medicatie en rust.De keuze van het antibioticum is afhankelijk van de ziekteverwekker. Bij longontstekingen ie opgelopen worden in het ziekenhuis (hospital acquired) zijn meestal andere antibiotica nodig.Bij virale pneumonie die veroorzaakt wordt door influenza (griep) kan men antivirale middelen toedienen. Meestal zal men ook antibiotica toedienen omdat bacteriële infectie niet uit te sluiten is.De behandeling van een longontsteking, veroorzaakt door een schimmel bestaat uit het toedienen van antischimmelmedicatie. De meeste gevallen van longontsteking verbeteren sterk na enkele dagen antibiotica, maar een volledig herstel neemt enkele weken in beslag. Het verloop van de ziekte wordt vaak opgevolgd met radiografie van de longen. 

# data[].attributes.subject
De meeste gevallen van longontsteking vergen geen ziekenhuisopname. Er wordt behandeld met antibiotica, koortsremmende en pijnstillende medicatie en rust.De keuze van het antibioticum is afhankelijk van de ziekteverwekker. Bij longontstekingen ie opgelopen worden in het ziekenhuis (hospital acquired) zijn meestal andere antibiotica nodig.Bij virale pneumonie die veroorzaakt wordt door influenza (griep) kan men antivirale middelen toedienen. Meestal zal men ook antibiotica toedienen omdat bacteriële infectie niet uit te sluiten is.De behandeling van een longontsteking, veroorzaakt door een schimmel bestaat uit het toedienen van antischimmelmedicatie. De meeste gevallen van longontsteking verbeteren sterk na enkele dagen antibiotica, maar een volledig herstel neemt enkele weken in beslag. Het verloop van de ziekte wordt vaak opgevolgd met radiografie van de longen. 

# data[].attributes.headline
Ongeveer 1 op 10 patiënten moet gehospitaliseerd worden omdat de behandeling niet helpt. Ook bij risicopatiënten en bij ernstige symptomen is een hospitalisatie aangewezen met intraveneuze (=in de ader via een infuus) toediening van antibiotica en vocht. Ernstige gevallen worden behandeld op intensieve zorgen. Het kan nodig zijn deze patiënten aan een ventilator te hangen om ze te helpen ademen.Van de gehospitaliseerde patiënten met longontsteking sterft ongeveer 10% van de gevallen.De prognose is slechter bij mensen met lage lichaamsafweer en indien er complicaties zijn.

# data[].attributes.subject
Ongeveer 1 op 10 patiënten moet gehospitaliseerd worden omdat de behandeling niet helpt. Ook bij risicopatiënten en bij ernstige symptomen is een hospitalisatie aangewezen met intraveneuze (=in de ader via een infuus) toediening van antibiotica en vocht. Ernstige gevallen worden behandeld op intensieve zorgen. Het kan nodig zijn deze patiënten aan een ventilator te hangen om ze te helpen ademen.Van de gehospitaliseerde patiënten met longontsteking sterft ongeveer 10% van de gevallen.De prognose is slechter bij mensen met lage lichaamsafweer en indien er complicaties zijn.

# data[].attributes.body
Vormen van longkanker

het kleincellig longcarcinoom, dat in 20% van de gevallen  voorkomt. Dit is een snel groeiende vorm die, ook al kan men dit soms niet aantonen, vrijwel altijd uitgezaaid is.

het niet-kleincellig longcarcinoom.

# data[].attributes.body
- Vochtbalans
- Voedingslijst
- Vas score
- Snaq score
- Risico inventarisatie lijst (decubitus)
- Def lijst

# data[].attributes.headline
Er is een stridor hoorbaar bij uitademing als gevolg van een vernauwing in de onderste luchtwegen.

# data[].attributes.subject
Er is een stridor hoorbaar bij uitademing als gevolg van een vernauwing in de onderste luchtwegen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Er worden 4 stadia van COPD onderscheiden. Deze classificatie is een wereldwijd initiatief voor "Chronic Obstructive Lung Disease" (chronische obstructieve longziekten), goedgekeurd door de Wereldgezondheidsorganisatie en het Amerikaanse National Heart, Lung and Blood Institute. Als u de COPD test doet en uit uw antwoorden blijkt dat u COPD heeft, ziet u ook in welk GOLD stadium u zich bevindt.

De vier GOLD stadia van COPD zijn:

GOLD I - licht COPD

In dit stadium is er sprake van een lichte beperking van de luchtstroom, maar patiënten zijn zich niet altijd bewust dat hun longfunctie abnormaal is.

GOLD II - matig ernstig COPD

In dit stadium veroorzaakt de beperking van de luchtstroom klachten als hoesten, slijm opgeven en kortademigheid bij inspanning. Patiënten komen gewoonlijk in dit stadium vragen om een medische behandeling.

GOLD III - ernstig COPD

In dit stadium is de beperking van de luchtstroom verder verminderd. Patiënten klagen over toegenomen benauwdheid, vermoeidheid, beperkingen in dagelijkse activiteiten en herhaalde verergeringen die allen een uitwerking hebben op de kwaliteit van leven.

GOLD IV - zeer ernstig COPD

Dit stadium wordt gekenmerkt door een zeer ernstige vermindering van de luchtstroom, zo ernstig dat de beperking ook invloed heeft op hart en vaten. Soms is dagelijks toedienen van extra zuurstof noodzakelijk. De klachten zijn zo ernstig geworden dat tijdelijke verslechteringen levensbedreigend kunnen zijn.

# data[].attributes.attachment_link.description
Er worden 4 stadia van COPD onderscheiden. Deze classificatie is een wereldwijd initiatief voor "Chronic Obstructive Lung Disease" (chronische obstructieve longziekten), goedgekeurd door de Wereldgezondheidsorganisatie en het Amerikaanse National Heart, Lung and Blood Institute. Als u de COPD test doet en uit uw antwoorden blijkt dat u COPD heeft, ziet u ook in welk GOLD stadium u zich bevindt.

# data[].attributes.headline
De vitale functies gaan achteruit omdat de opname van O2 in het bloed vermindert is. 

# data[].attributes.subject
De vitale functies gaan achteruit omdat de opname van O2 in het bloed vermindert is. 

# data[].attributes.body
Snaq test

# data[].attributes.attachment_link.description
Ondervoeding moet tijdig worden gesignaleerd voor een snelle en adequate behandeling. Hiervoor zijn verschillende screeningsinstrumenten ontwikkeld.

# data[].attributes.headline
Er is geen stridor (piepend geluid) te horen. wel bij aspiratie waar weer pneunomie door kan ontstaan

# data[].attributes.subject
Er is geen stridor (piepend geluid) te horen. wel bij aspiratie waar weer pneunomie door kan ontstaan

# data[].attributes.body
temp/tensie/ pols meten. observeren heeft patiënt koude rillingen? Hoest patiënt? Pijn bij ademhaling? Is patiënt kortademig? Is er minder eetlust en vermoeid? Slijmcontrole: groen/geel soms met bloed. Arts inschakelen. Die kan eventueel bloed laten afnemen, longfoto, of sputumkweek.

# data[].attributes.body
Dit hangt af van het soort longembolie en de vraag of er andere medische problemen zijn.

In het algemeen geldt dat als het longembolie meteen wordt behandeld, de vooruitzichten goed zijn. De meeste patiënten herstellen volledig. De vooruitzichten zijn minder goed als er een bestaande ernstige aandoening is die heeft bijgedragen aan het ontstaan van de embolie, bijvoorbeeld vergevorderde kanker. Een grote longembolie is ook moeilijker te behandelen.

Een longembolie is een serieuze aandoening en kan dodelijk zijn. Zonder behandeling zou 30% van de mensen met een longembolie sterven. Een goede behandeling verbetert de vooruitzichten aanzienlijk, met behandeling is de gemiddelde sterfte ongeveer 5 promille voor mensen met een longembolie.

De meest riskante periode voor wat betreft complicaties of overlijden zijn de eerste uren nadat de embolie zich aandient. Ook is er een grote kans op een tweede embolie in de eerste zes weken na het eerste. Daarom is het nodig om de behandeling tot zes maanden na een longembolie voort te zetten.

# data[].attributes.headline
De diagnose van een longontsteking wordt gesteld op basis van de symptomen en aanvullende onderzoeken.De arts kan meestal met de stethoscoop openspringende vochtbelletjes in de longen horen tijdens de inademing.Vaak wordt bij verdenking van een loniginfectie een radiografie uitgevoerd. Er zijn duidelijk vochtophopingen in de longen zichtbaar. Bij twijfel kan men een beter beeld van de longen verkrijgen met een CT-scan.Bloedtesten kunnen infectie in het lichaam aantonen. Erge infecties kunnen ervoor zorgen dat de zuurstofopname in het bloed te laag is. Met een saturatiemeter kan men het zuurstofgehalte in het bloed bepalen.Hoewel de diagnose van een longontsteking vaak relatief eenvoudig is kan het erg moeilijk zijn om de ziekteverwekker te bepalen. Indien nodig zal men een bacteriecultuur maken: het opgehoest slijm wordt verzameld en de aanwezige bacteriën worden gekweekt zodat men de ziekteverwekker kan achterhalen.Bij sommige bacteriële infecties kunnen in de urine kunnen specifieke antigenen gevonden worden.In sommige gevallen kan het nodig zijn om een bacteriecultuur te maken van het pleuravocht.Een bronchoscopie is het inbrengen van een dunne buis met een camera via de mond tot in de longen. Soms is het nodig om met deze techniek on de longen te kijken, bijvoorbeeld bij verdenking van aspiratiepneumonie of een vreemd voorwerp in de longen.Ondanks deze diagnostische mogelijkheden kan slechts in 1 op 6 gevallen de ziekteverwekker bepaald worden.

# data[].attributes.subject
De diagnose van een longontsteking wordt gesteld op basis van de symptomen en aanvullende onderzoeken.De arts kan meestal met de stethoscoop openspringende vochtbelletjes in de longen horen tijdens de inademing.Vaak wordt bij verdenking van een loniginfectie een radiografie uitgevoerd. Er zijn duidelijk vochtophopingen in de longen zichtbaar. Bij twijfel kan men een beter beeld van de longen verkrijgen met een CT-scan.Bloedtesten kunnen infectie in het lichaam aantonen. Erge infecties kunnen ervoor zorgen dat de zuurstofopname in het bloed te laag is. Met een saturatiemeter kan men het zuurstofgehalte in het bloed bepalen.Hoewel de diagnose van een longontsteking vaak relatief eenvoudig is kan het erg moeilijk zijn om de ziekteverwekker te bepalen. Indien nodig zal men een bacteriecultuur maken: het opgehoest slijm wordt verzameld en de aanwezige bacteriën worden gekweekt zodat men de ziekteverwekker kan achterhalen.Bij sommige bacteriële infecties kunnen in de urine kunnen specifieke antigenen gevonden worden.In sommige gevallen kan het nodig zijn om een bacteriecultuur te maken van het pleuravocht.Een bronchoscopie is het inbrengen van een dunne buis met een camera via de mond tot in de longen. Soms is het nodig om met deze techniek on de longen te kijken, bijvoorbeeld bij verdenking van aspiratiepneumonie of een vreemd voorwerp in de longen.Ondanks deze diagnostische mogelijkheden kan slechts in 1 op 6 gevallen de ziekteverwekker bepaald worden.

# data[].attributes.body
Doordat de longader wordt afgesloten. Maar kan ook sluipenderwijs optreden.

# data[].attributes.body
Antibiotica en antischimmel behandeling
Antibiotica spelen een belangrijke rol in de behandeling. Veel kinderen met cystische fibrose krijgen regelmatig en langdurig antibiotica. Zodra een luchtweginfectie optreedt, wordt de dosering verhoogd en/of worden andere soorten antibiotica toegediend. Er zijn verschillende soorten bacterie die de infecties kunnen veroorzaken en de keuze van antibiotica hangt af van welke bacteriën in het slijm worden aangetroffen. Bij ernstige infecties die met tabletten niet gestreden kunnen worden is een infuus noodzakelijk.

Een bacterie genaamd pseudomonas aeruginosa bevindt zich vaak in het dikke slijm in de luchtwegen. Om ervoor te zorgen dat deze bacterie niet regelmatig infecties veroorzaakt, worden vaak antibiotica geïnhaleerd.

Soms raken de longen geïnfecteerd met een schimmel en is een antischimmel behandeling nodig.

Inhalers
Inhalers om de luchtwegen zoveel mogelijk te verwijden kunnen worden gebruikt, bijvoorbeeld Salbutanol. Dit is vergelijkbaar met de behandeling voor astma.

Dornase alfa
Dit is een medicijn dat via een inhaler wordt gebruikt. Het helpt om het dikke slijm te verdunnen, waardoor dat makkelijker kan worden opgehoest en de luchtwegen goed doorgankelijk worden. Het kan het aantal longinfecties verminderen en helpt de longen beter te functioneren.

Zuurstof
Mensen met een vergevorderde longziekte kunnen voordeel hebben van zuurstof, met name ’s nachts.

# data[].attributes.headline
De behandeling van een eerste episode van longembolieën bestaat uit bloedverdunners gedurende een half jaar en bij een aangetoond trombosebeen wordt een steunkous gedurende 2 jaar geadviseerdDoor de bloedverdunners groeien de stolsels niet aan en kan het lichaam alles netjes opruimen. Meestal gebeurt dit volledig en relatief snel. Toch kunnen mensen nog vrij lang last houden van vermoeidheid, een verminderd inspannningsvermogen en wat pijn bij het zuchten.. 

# data[].attributes.subject
De behandeling van een eerste episode van longembolieën bestaat uit bloedverdunners gedurende een half jaar en bij een aangetoond trombosebeen wordt een steunkous gedurende 2 jaar geadviseerdDoor de bloedverdunners groeien de stolsels niet aan en kan het lichaam alles netjes opruimen. Meestal gebeurt dit volledig en relatief snel. Toch kunnen mensen nog vrij lang last houden van vermoeidheid, een verminderd inspannningsvermogen en wat pijn bij het zuchten.. 

# data[].attributes.headline
Welke diagnostische hulpmiddelen worden er ingezet?

# data[].attributes.subject
Welke diagnostische hulpmiddelen worden er ingezet?

# data[].attributes.body
De diagnose wordt vaak op basis van de symptomen en medische historie (het verhaal van de klachten) vastgesteld, bijvoorbeeld: iemand die een grote operatie heeft gehad, langere tijd in het ziekhuis heeft gelegen en lijdt aan plotselinge kortademigheid heeft een grotere kans op een longembolie.

Er zijn verschillende onderzoeken die kunnen helpen de diagnose the bevestigen, bijvoorbeeld:

Ultrageluidscan van het been
Dit is een nuttig onderzoek omdat het makkelijk is voor de patiënt en omdat het de aanwezigheid van een DVT kan laten zien. Als een DVT gevonden wordt, dan kan een antistollingsbehandeling meteen worden gestart om zowel de DVT als de waarschijnlijke longembolie te behandelen. In deze situatie hoeft verder onderzoek niet nodig te zijn.

Als de ultrageluidscan echter negatief is, wil dat nog niet zeggen dat er geen sprake is van een DVT of longembolie, omdat sommige proppen niet te zien zijn op een dergelijke scan. Verder onderzoek is dan nodig.

D-dimeer bloedtest
D-dimeer is een substantie die betrokken is bij het stollingsmechanisme van het bloed. Het is afkomstig van fibrine wat bij fibrinolyse vrijkomt. Een bloedstolsel bestaat uit een netwerk van fibrine – D-dimeer is één van de afbraakproducten. De hoeveelheid D-dimeer is altijd laag, tenzij er op moment van de test een bloedstolsel wordt afgebroken. Een D-dimeer bloedonderzoek geeft een indicatie van de waarschijnlijkheid van de aanwezigheid van een bloedprop (een DVT of een longembolie). Het onderzoek levert geen absoluut resultaat op, maar kan helpen bij de beslissing verder onderzoek uit te voeren. Dit onderzoek heeft geen zin bij zwangerschap, omdat zwangerschap de resultaten beïnvloedt. Overigens wordt het onderzoek ook beïnvloed door een grote verwonding, infectie en lever- of nierziekten.

Ultrageluidscan van het hart (echocardiografie)
Dit onderzoek is nuttig voor patiënten die een grote longembolie kunnen hebben, omdat het grote proppen in de longen of het effect dat ze hebben op het hart laat zien. Het kan aan bed worden uitgevoerd. Het laat geen kleine longemboliën zien.

Isotoopscan en CTPA scan
Bij deze onderzoeken wordt gebruik gemaakt van contrastvloeistof om de vaten in de longen goed zichtbaar te maken en een eventueel stolsel ook. Dit zijn gespecialiseerde scans die kijken naar de bloedsomloop in de longen. Ze zijn nuttig omdat ze vrij nauwkeurig de aanwezigheid van een longembolie kunnen bepalen.

De isotoopscan wordt ook wel ‘V/Q scan’ of ‘ventilatie/perfusiescan’ genoemd. De CTPA is een soort CT scan, waarbij gekeken wordt naar de longvaten. In beide gevallen is er sprake van een röntgenstralen, dus ze worden pas gebruikt als ze echt nodig zijn, om ongewenste straling te voorkomen.

Algemene onderzoeken
Andere onderzoeken van het hart, de longen en het bloed worden in de regel ook uitgevoerd. Ze kunnen helpen de diagnose te bevestigen of andere aandoeningen op te sporen:

Een ECG van het hart.

Bloedonderzoeken waarbij wordt gekeken naar tekenen van een hartaanval, infectie of ontsteking. Ook kan er bloed worden afgenomen uit een arterie om te zien hoeveel zuurstof er in het bloed zit.

Een röntgenfoto van de borst om te kijken of er sprake is van longontsteking of andere aandoeningen in de longen.

# data[].attributes.headline
Kans op overleving niet-kleincellige longkanker 

# data[].attributes.subject
Kans op overleving niet-kleincellige longkanker 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kans op overleving niet-kleincellige longkanker

Een belangrijk doel van de behandeling is om patiënten van niet-kleincellige longkanker te genezen. Als genezing niet mogelijk is, proberen we met de behandeling een lange overleving te bereiken met een goede kwaliteit van leven. Overleving is niet het enige relevante resultaat van de behandeling, maar het is wel een belangrijk en objectief vast te stellen gegeven.

In onderstaande grafiek ziet u het percentage van patiënten met niet-kleincellige longkanker dat 1-5 jaar na de diagnose kanker nog in leven is. De doorgetrokken lijn verbindt de percentages van de in het Radboudumc behandelde patiënten. De gestippelde lijn geeft de landelijke percentages weer.

Toelichting op de grafiek

In de grafiek staat de absolute overleving. Dat betekent dat er geen correctie in de cijfers is toegepast wat betreft doodsoorzaak. Kanker is een ziekte die vooral oudere mensen treft, die vaak ook andere ziektes hebben. Daarom is het belangrijk te beseffen dat niet alle patiënten die overlijden, aan kanker overlijden.

Alle patiënten zijn vanaf hun diagnose tot en met 31 december 2011 gevolgd. Deze grafiek is gemaakt op basis van gegevens van patiënten die zijn behandeld in het Radboudumc, exclusief de patiënten uit andere ziekenhuizen die alleen zijn doorverwezen voor radiotherapie.

De overlevingskans van patiënten met kanker is sterk afhankelijk van de uitgebreidheid van de ziekte (het stadium). Daarom rapporteren we hier per stadium. Omdat sommige stadia niet vaak voorkomen, zijn de gegevens over deze kleine groep patiënten moeilijk vergelijkbaar met de gegevens van heel Nederland.

# data[].attributes.attachment_link.description
Een belangrijk doel van de behandeling is om patiënten van niet-kleincellige longkanker te genezen. Als genezing niet mogelijk is, proberen we met de behandeling een lange overleving te bereiken met een goede kwaliteit van leven. Overleving is niet het enige relevante resultaat van de behandeling, maar het is wel een belangrijk en objectief vast te stellen gegeven.

# data[].attributes.headline
De vitale functies heten niet voor niets ‘vitaal’: ze zijn van levensbelang. Om op de juiste manier EHBO te kunnen verlenen is het belangrijk om meer te weten over de vitale functies van de mens.Wanneer je Eerste Hulp gaat verlenen, is er altijd een aantal zaken dat je als eerste checkt. Deze eerste handelingen hebben betrekking op de vitale functies.

# data[].attributes.subject
De vitale functies heten niet voor niets ‘vitaal’: ze zijn van levensbelang. Om op de juiste manier EHBO te kunnen verlenen is het belangrijk om meer te weten over de vitale functies van de mens.Wanneer je Eerste Hulp gaat verlenen, is er altijd een aantal zaken dat je als eerste checkt. Deze eerste handelingen hebben betrekking op de vitale functies.

# data[].attributes.body
Vitale functies: welke zijn het?

Gebruikelijk spreekt men in de Eerste Hulp van de drie vitale functies. Dit wordt ook wel het ABC genoemd:

A = Ademhaling

B = Bewustzijn

C = Circulatie

In de medische zorg wordt de vierde als een zeer belangrijke vitale functie beschouwd.

D = Temperatuur

Wanneer één van deze vitale functies onvoldoende functioneert, dan geeft het lichaam het op.

De ademhaling

In de lucht zit ongeveer 20% zuurstof. Deze zuurstof is een must voor het welzijn van ons lichaam. Een baby heeft direct na de geboorte een ademhaling van wel 50 keer per minuut. Vanaf de leeftijd van ongeveer 8 jaar heeft men een ademhaling van 12 per minuut. Zie ‘De circulatie’ hieronder voor het belang van zuurstof.

Het bewustzijn

Men onderscheidt tegenwoordig nog maar 2 soorten bewustzijn.

normaal bewustzijn

gestoord bewustzijn

Er is eventueel nog een derde soort bewustzijn, namelijk het verminderd bewustzijn. Deze wordt gerekend tot het ‘gestoord bewustzijn’.

Het bewustzijn is één van de eerste dingen die je bij een slachtoffer checkt door hem of haar aan te spreken.

BenamingPatroonMogelijke oorzaken
Eupnoe: Normale ademhaling | |
Apnoe: tijdelijke afwezigheid van de ademhaling; kan periodiek optreden. | | Mechanische obstructie van de luchtwegen;Aandoeningen die het ademcentrum in de hersenen beïnvloeden

Hyperpnoe: diepe en licht versnelde ademhaling | | Lichamelijke inspanning
Tachypnoe: versnelde ademhaling | | KoortsLongontsteking

Cheyne-Stokes: snelle en diepe ademhalingen, vervlakkend totdat een pauze (20-60 seconden) intreedt | | Verhoogde hersendrukErnstige hartdecompensatieNierinsufficiëntieMeningitisOverdosis medicijnenZuurstofgebrek in de hersenen

Kussmaul: snelle (>20/min), zeer diepe (op zuchten lijkende), moeizame ademhaling, zonder pauze | | Nierinsufficiëntie of stofwisselingsstoornissen

De circulatie

Je hart is een pomp. Deze pomp zorgt voor de belangrijke circulatie van je bloed door je gehele lichaam. Een volwassen lichaam bevat ongeveer 5 liter bloed. Dit bloedvolume wordt door het hart per minuut rondgepompt.

Zodra de circulatie stopt door een circulatiestilstand, verliest men binnen 8 seconden het bewustzijn.

Een kind heeft slechts 800cc bloed in zijn lichaam. De hoeveelheid bloed die een kind verliest voordat het kind het bewustzijn verliest, is vele malen kleiner dan bij volwassenen.

Houd met dit verschil tussen volwassenen en kinderen rekening bij het verlenen van Eerste Hulp.

De temperatuur

Je lichaam heeft een bepaalde temperatuur nodig om goed te kunnen functioneren. Gemiddeld is dit 37 graden Celsius. Gedurende de dag kan dit met 0,6 graden naar boven of beneden fluctueren.

En kan sprake zijn van onderkoeling en oververhitting.

Bij onderkoeling, ook wel hypothermie genoemd, is de kans groot dat er problemen ontstaan in de stofwisseling.

Bij oververhitting, ook wel hyperthermie genoemd, is de kans groot dat er orgaanfalen optreedt.

Zodra één van de vitale functies het opgeeft, is het leven van het slachtoffer in gevaar: er is een acuut dreigende situatie ontstaan. In al deze situaties is professionele Eerste Hulp met spoed vereist.

Bel 112 en verleen zo mogelijk Eerste Hulp.

# data[].attributes.body
Sporten en COPD

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een chronische longaandoening (COPD) en bewegen en sporten

Uit onderzoek is gebleken dat mensen die regelmatig actief zijn hun ademhalingsklachten kunnen verminderen. Bewegen bevordert de opname van zuurstof in de cellen, het versterkt de ademhalingsspieren, zorgt voor een toename van de longinhoud en het verbetert je uithoudingsvermogen. Klachten als benauwdheid en hoesten zullen daardoor verminderen.

Welke bewegingsactiviteiten kan ik doen?
De Nederlandse Norm voor Gezond Bewegen is 30 minuten per dag en dit geldt ook voor mensen met een chronische longaandoening. Sporten die het uithoudingsvermogen verbeteren, zijn zeer geschikt voor mensen met COPD. Denk aan wandelen, joggen of zwemmen maar ook aan golf, badminton of fitness. Oefeningen die de rompspieren en de armspieren trainen zijn een goede aanvulling, omdat ze helpen de ademhalingspieren te versterken.

Voor mensen met ernstige COPD voor wie intensief bewegen niet haalbaar is, zijn er veel andere activiteiten mogelijk. Denk aan zittende oefeningen, Tai Chi en lenigheidsoefeningen.

Als je langere tijd geen beweegactiviteiten hebt gedaan, is rustig beginnen verstandig. Begin bijvoorbeeld met 10 minuten bewegen en voeg hier elke dag een paar minuten aan toe. Je kunt de 30 minuten dan in een keer achter elkaar uitvoeren of je kunt het half uur verdelen over de hele dag, bijvoorbeeld 's ochtends 15 minuten wandelen, dan 10 minuten tuinieren en nog 5 minuten op de fiets. Meer en langer mag natuurlijk ook.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ik heb COPD en wil gaan sporten / bewegen

# data[].attributes.attachment_link.description
Een chronische longaandoening (COPD) en bewegen en sporten Uit onderzoek is gebleken dat mensen die regelmatig actief zijn hun ademhalingsklachten kunnen verminderen. Bewegen bevordert de opname van zuurstof in de cellen, het versterkt de ademhalingsspieren, zorgt voor een toename van de longinhoud en het verbetert je uithoudingsvermogen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Er zijn helaas geen medicijnen die COPD kunnen genezen. Maar er zijn wel medicijnen waarmee u zich minder benauwd voelt en waardoor u minder hoest. Medicijnen zorgen ervoor dat uw longfunctie verbetert. Ze maken de kans kleiner dat uw klachten opeens erger worden.

Goed inhaleren

De meeste mensen met COPD gebruiken luchtwegverwijders en ontstekingsremmers. Dit zijn bijna altijd medicijnen die u inademt via een inhalator, ook wel puffer genoemd. Het is belangrijk dat u op de juiste manier inhaleert. Dan komen uw medicijnen op de goede plaats in uw longen en hebben zij het meeste effect. Helaas gaat het nog vaak mis.

Om u te helpen goed te inhaleren zijn er gebruiksaanwijzingen ontwikkeld samen met patiënten. U vindt ze op inhalatorgebruik.nl. U kunt ze downloaden en uitprinten en meenenem naar uw arts of verpleegkundige. Ook is het belangrijk dat uw arts of verpleegkundige jaarlijks controleert of u nog op de juiste manier inhaleert.

Pas toen ik bij mijn gevoel kwam, kon ik mijn longziekte accepteren

Toos Duineveld, heeft COPD

Lees meer persoonlijke verhalen in ons ledenblad LONGWIJZER

Luchtwegverwijders

Door COPD bent u vaak benauwd. Daarom heeft u waarschijnlijk een puffer met een luchtwegverwijdend medicijn nodig. Luchtwegverwijders zorgen ervoor dat de spiertjes rondom uw luchtwegen zich ontspannen, waardoor uw luchtwegen zich verwijden. Hierdoor ademt u gemakkelijker. De huisarts, longarts, longverpleegkundige of apotheker bekijkt samen met u hoe vaak u de puffer moet gebruiken. En hoe u uw puffer moet gebruiken.

Kortwerkende luchtwegverwijders werken gemiddeld binnen vijf minuten en houden maximaal zes uur hun werking.

Een puffer met langwerkende luchtwegverwijders geeft twaalf uur verlichting.

Ontstekingsremmers

Mensen met COPD kunnen ontstekingen in de longen hebben. Soms zal de arts u dan een puffer met een ontstekingsremmer voorschrijven. Het duurt een aantal weken voordat ontstekingsremmers goed gaan werken. Het is belangrijk om deze medicijnen te gebruiken zoals uw arts dit voorschrijft. Ontstekingsremmers zijn namelijk onderhoudsmedicijnen en moeten voor langere tijd en op de juiste manier gebruikt worden. Ook als uw klachten minder lijken. Het is belangrijk dat u eenmaal per jaar bij uw huisarts, longarts of longverpleegkundige laat controleren of u nog op de juiste manier inhaleert en of uw medicijnen nog bij u passen.

Overige medicijnen bij COPD

Heeft u naast COPD veel last van allergische reacties? Dan kan uw arts medicijnen voorschrijven die dat onderdrukken. Het kan dan een puffer zijn, maar ook tabletten of een neusspray.

Soms moet u de ontstekingsremmers en luchtwegverwijders naast elkaar gebruiken, of in de vorm van een combinatiemedicijn. Het komt voor dat u antibiotica of een prednisonkuur nodig heeft om infecties in de longen te bestrijden. Als u COPD heeft, krijgt u elk jaar een oproep voor de griepprik. Ook kan uw arts u slijmverdunners voorschrijven, deze worden niet vergoed door uw zorgverzekering.

De medicijnen bij COPD werken pas echt optimaal als u niet rookt en voldoende beweegt. Daardoor komen de longen in een betere conditie en werken uw medicijnen beter.

# data[].attributes.attachment_link.description
Er zijn helaas geen medicijnen die COPD kunnen genezen. Maar er zijn wel medicijnen waarmee u zich minder benauwd voelt en waardoor u minder hoest. Medicijnen zorgen ervoor dat uw longfunctie verbetert. Ze maken de kans kleiner dat uw klachten opeens erger worden.

# data[].attributes.body
Penicilline-antibiotica
Penicilline-antibiotica doden vele soorten bacteriën en hebben een goede opname in het lichaam. Ze blokkeren een eiwit dat een belangrijke rol speelt bij de bacteriegroei waardoor de bacterie afsterft. Voorbeeld is amoxicilline.

Bij sommige patiënten wordt de amoxicilline afgebroken door bacteriën zodat het zijn werking niet meer kan doen. Clavulaanzuur gaat dit tegen en verbetert zo het effect van amoxicilline. Voorbeeld is amoxicilline in combinatie met clavulaanzuur.

Tetracycline-antibiotica
Tetracycline-antibiotica remmen de groei van vele soorten bacteriën. Ze remmen de eiwitaanmaak van de bacterie. Een bacterie die geen eiwit kan aanmaken kan zich niet meer vermenigvuldigen en sterft af. Voorbeeld is doxycycline.

Macrolide-antibiotica
Macrolide-antibiotica remmen de groei van vele soorten bacteriën. Ze grijpen in op de eiwitaanmaak binnen de bacterie. Een bacterie kan zonder eiwitten niet verder groeien. Hierdoor sterft de bacterie.

Macrolide-antibiotica worden vooral gebruikt tegen bacteriën die ongevoelig zijn voor andere antibiotica of tegen infecties op plaatsen waar andere antibiotica niet goed doordringen en bij mensen die overgevoelig zijn voor penicillinen. Voorbeelden zijn azitromycine, claritromycine en erytromycine.

Chinolon-antibiotica
Chinolon-antibiotica remmen de groei van vele soorten bacteriën. Ze blokkeren een eiwit dat een belangrijke rol speelt bij de bacteriegroei. Hierdoor kan de bacterie zich niet meer vermenigvuldigen en sterft af. Voorbeelden zijn ciprofloxacine en ofloxacine.

Antibiotica van het sulfonamide-type
Antibiotica van het sulfonamide-type doden vele soorten bacteriën. Ze dringen door in de bacterie en verhinderen de aanmaak van een stof die essentieel is voor de bacterie. Hierdoor sterft de bacterie. Voorbeeld is sulfamethoxazol in combinatie met trimethoprim.

Cefalosporine-antibiotica
Cefalosporine-antibiotica werken tegen bacteriële infecties. Ze remmen de groei van bacteriën en doden vele soorten bacteriën. Voorbeelden zijn cefaclor, cefalexine, cafazoline en ceftazidim.

Fusidinezuur
Fusidinezuur remt de groei van verschillende bacteriën. Het belemmert bij de bacteriën de aanmaak van eiwitten. Zonder eiwitten kunnen bacteriën niet verder groeien. Het lichaam krijgt hierdoor de tijd om de bacteriën op te ruimen. Sommige bacteriesoorten sterven zelfs af.

Clindamycine
Clindamycine is een antibioticum dat de groei van vele soorten bacteriën remt. Het grijpt in op de eiwitaanmaak binnen de bacterie. Een bacterie kan zonder eiwitten niet verder groeien. Hierdoor sterft de bacterie. Clindamycine wordt vooral gebruikt tegen bacteriën die ongevoelig zijn voor andere antibiotica en bij mensen die overgevoelig zijn voor penicillines.

Linezolid
Linezolid verhindert dat de bacterie eiwitten aanmaakt. Een bacterie kan zonder eiwitten niet verder groeien en sterft af.

Vancomycine
Vancomycine doodt verschillende soorten bacteriën door de bouw van de bacteriewand te belemmeren. Het wordt gebruikt bij een longontsteking door infecties met de MRSA-bacterie. De MRSA-bacterie is ongevoelig voor veel normale antibiotica, maar kan nog wel worden bestreden met vancomycine.

Pneumokokkenvaccin
Het pneumokokkenvaccin bevat onderdelen van pneumokokken-bacteriën. Een longontsteking kan door pneumokokkenbacteriën worden veroorzaakt. Na injectie van het pneumokkenvaccin maakt het lichaam afweerstoffen tegen de pneumokokkenbacteriën. Als het lichaam dan in aanraking komt met de levende pneumokokken kan het deze effectiever bestrijden.

# data[].attributes.headline
Hoe wordt een longembolie behandeld?Eerst krijgt de patiënt stollingsremmende medicijnen (anticoagulantia), om verdere embolieën te voorkomen. Vervolgens probeert men de embolus op te lossen (trombolyse) om het vat weer doorgankelijk te maken. Daarvoor krijgt de patiënt zogenaamde fibrinolytica ingespoten.Soms moet de embolus operatief worden verwijderd (embolectomie). Een operatieve verwijdering komt in aanmerking als de bloedprop zich niet oplost of als er redenen zijn om geen trombo lyse toe te passen, bijvoorbeeld bij een zwangerschap of als een operatie juist aan de longembolie voorafging.Door de toediening van anticoagulantia, wordt verdere trombusvorming tegengegaan. Hoe lang deze middelen toegediend moeten worden, is afhankelijk van de oorzaak van de longembolie. Bij sommige chronische aandoeningen blijft de kans op embolievorming enige tijd bestaan en zal de patiënt de ‘bloedverdunnende’ middelen langdurig moeten innemen.

# data[].attributes.subject
Hoe wordt een longembolie behandeld?Eerst krijgt de patiënt stollingsremmende medicijnen (anticoagulantia), om verdere embolieën te voorkomen. Vervolgens probeert men de embolus op te lossen (trombolyse) om het vat weer doorgankelijk te maken. Daarvoor krijgt de patiënt zogenaamde fibrinolytica ingespoten.Soms moet de embolus operatief worden verwijderd (embolectomie). Een operatieve verwijdering komt in aanmerking als de bloedprop zich niet oplost of als er redenen zijn om geen trombo lyse toe te passen, bijvoorbeeld bij een zwangerschap of als een operatie juist aan de longembolie voorafging.Door de toediening van anticoagulantia, wordt verdere trombusvorming tegengegaan. Hoe lang deze middelen toegediend moeten worden, is afhankelijk van de oorzaak van de longembolie. Bij sommige chronische aandoeningen blijft de kans op embolievorming enige tijd bestaan en zal de patiënt de ‘bloedverdunnende’ middelen langdurig moeten innemen.

# data[].attributes.headline
Wat kan men er zelf aan doen?Vaak is gebrek aan lichaamsbeweging mede de oorzaak van trombose. Wandelen, fietsen en andere activiteiten waarbij de beenspieren aangespannen worden, helpen om trombusvorming te voorkomen. Ook is het raadzaam niet te roken. Dat geldt vooral voor vrouwen die de anticonceptiepil gebruiken.

# data[].attributes.subject
Wat kan men er zelf aan doen?Vaak is gebrek aan lichaamsbeweging mede de oorzaak van trombose. Wandelen, fietsen en andere activiteiten waarbij de beenspieren aangespannen worden, helpen om trombusvorming te voorkomen. Ook is het raadzaam niet te roken. Dat geldt vooral voor vrouwen die de anticonceptiepil gebruiken.

# data[].attributes.headline
Complianceonderzoek (meting elasticiteit longen)Met behulp van een compliance-onderzoek meet de longfunctieanalist de elasticiteit van de longen. Bij dit longfunctieonderzoek vindt tijdens de ademhaling een meting van de luchtdruk in de borstkas plaats.

# data[].attributes.subject
Complianceonderzoek (meting elasticiteit longen)Met behulp van een compliance-onderzoek meet de longfunctieanalist de elasticiteit van de longen. Bij dit longfunctieonderzoek vindt tijdens de ademhaling een meting van de luchtdruk in de borstkas plaats.

# data[].attributes.headline
Plotselinge ademsnood/ snelle hartactie/ uitbreken van zweet. De betreffende persoon is onrustig, erg angstig en heeft pijn op de borstkast aan een kant. Mogelijk met uitstraling naar arm/rug of bovenbuik. 

# data[].attributes.subject
Plotselinge ademsnood/ snelle hartactie/ uitbreken van zweet. De betreffende persoon is onrustig, erg angstig en heeft pijn op de borstkast aan een kant. Mogelijk met uitstraling naar arm/rug of bovenbuik. 

# data[].attributes.body
Afhankelijk van de grote van de bloedprop zijn ook de kachten verschillen. Bij een grote bloedprop kan het binnen enkele minuten leiden tot de dood. Bij een longembolie zien we centrale cyanose. Dit wijst op een probleem met de circulatie of ademhaling dat leid tot verminderde zuurstof voorziening van het bloed in de longen. Ook is er sprake van tachypneu= een versnelde ademhaling.

# data[].attributes.headline
Stridor is een hoog klinkend  geluid van de ademhaling hoorbaar over de hogere luchtwegen ook vaak zonder stetoscoop. Een stridor kan veroorzaakt worden door een actute obstructie in de centraleluchtwegen, dan wel door een obstructie van de bovenste luchtwegen. Hier is bij een longembolie geen spraken van. 

# data[].attributes.subject
Stridor is een hoog klinkend  geluid van de ademhaling hoorbaar over de hogere luchtwegen ook vaak zonder stetoscoop. Een stridor kan veroorzaakt worden door een actute obstructie in de centraleluchtwegen, dan wel door een obstructie van de bovenste luchtwegen. Hier is bij een longembolie geen spraken van. 

# data[].attributes.body
Gebrek aan beweging. Stimuleren te bewegen.
Druk op de kuiten bij bedlegerigheid. Goede bedhouding.
Spataderen zijn risicoverhogend. Steunkousen.
Zwachtelen.
Medicatie op tijd aan rijken.

# data[].attributes.headline
kleincellige longkanker kans op overleven.

# data[].attributes.subject
kleincellige longkanker kans op overleven.

# data[].attributes.body
https://www.kanker.nl/uploads/image_element/content/9162/knl2015_Long_kc_Overleving_Stadium_.png

# data[].attributes.body
* pretnison
* foliuimzuur
* nivolumab
* hormoontherapie
* immunotherapie

Behandeling
* chemotherapie
* bestraling
* gentherapie
* operatie

# data[].attributes.body
Stridor

Hoofd-halsoncologie patiënten met een ernstige bovenste luchtwegobstructie

NB: te allen tijde, bij ademstop: coniotomie, zonodig door de aanwezige arts-assistent. Reanimatiesein AVL: 2555.
Coniotomieset (“Quicktrach”, ligt op de onderzoekskamer op de 5e etage) en op de scopiekar OK.

Inleiding

Stridor is een hoogfrequent, gierend geluid en wordt veroorzaakt door een partiële luchtwegobstructie. Het wordt in geval van een hoge luchtwegobstructie typisch gehoord tijdens inspiratie, maar kan ook bifasisch voorkomen. Stridor uitsluitend aanwezig tijdens expiratie is suggestief voor intrathoracale problematiek en valt derhalve niet onder deze richtlijn.

Stridor in rust treedt op vanaf 50-80 % obstructie van het lumen van de bovenste luchtweg (1;2) en is potentieel levensbedreigend omdat de vernauwing toe kan nemen of er longoedeem bij kan ontstaan. Het kan snel verslechteren. Indien er tevens gebruik wordt gemaakt van de hulpademhalingsspieren, dan is snelle interventie noodzakelijk (1). Het primaire behandelingsdoel is in dit geval het verkrijgen van een definitieve luchtweg middels intubatie, tracheotomie of debulking.

De ernst is soms moeilijk in te schatten. Met name in rust kan de ernst gemakkelijk onderschat worden. Een daling van de saturatie of het onvermogen een kleine lichamelijke inspanning te verrichten of neer te gaan liggen wijzen op een ernstige stenose.

Bij een niet-ernstige stridor kan (tijdelijk) verlichting met corticosteroiden worden bereikt (bv. 3 x 4 mg decadron).

Eventuele hypoxemie kan mede veroorzaakt worden door atelectasen en luchtweginfecties, doordat effectief ophoesten in het geval van een ernstige luchtwegobstructie niet goed meer mogelijk is (2). Ook Negative Pressure Pulmonary Edema (NPPE), veroorzaakt door (in)ademen tegen hoge weerstand kan aan hypoxemie bijdragen (3).

Radiologisch onderzoek kan soms waardevolle informatie opleveren. In geval van een zeer ernstige bovenste luchtwegobstructie is het echter zelden geïndiceerd en zelfs gevaarlijk (liggende positie in CT, tijdelijk geen goede bewaking) (4).

# data[].attributes.body
* ademhaling
* gewicht
* koorts
* eetlust
* bewegen
* allert / reactie
* spraak
* emotie
* medicatie
* verandering van gedrag of       lichaamelijke veranderingen
* eigen gevoel

# data[].attributes.body
Bij longkanker verspreiden kankercellen zich in de longen. Ze tasten de organen aan en veroorzaken complicaties. Deze complicaties kunnen variëren naargelang het stadium van ontwikkeling van de ziekte. Hieronder bespreken we de zes voornaamste complicaties van longkanker.1. Pijn 2. Pleurale effusie (vochtophoping in de borstholte) 3. Kortademigheid 4. Bloed ophoesten 5. Uitzaaiing 6. Overlijden

# data[].attributes.body
Een VATS is een kijkoperatie. VATS staat voor 'video-assisted thoracic surgery'. Dit is Engels voor een longoperatie met behulp van videobeelden.

Duidelijkheid over de diagnose

Het doel van deze ingreep is om zekerheid te krijgen over de diagnose longkanker. Hiervoor haalt de arts wat weefsel uit de afwijking weg. Dit heet een biopsie.

Vaak wordt in dezelfde ingreep de hele afwijking verwijderd. De afwijking kan goedaardig of kwaadaardig zijn. Als het kwaadaardig is, spreken we van longkanker.

Tijdens de operatie kan een patholoog het stukje weefsel direct onderzoeken. U blijft dan onder narcose totdat er duidelijkheid is over de diagnose. Blijkt er sprake te zijn van longkanker, dan wordt - zo mogelijk - de tumor met het omliggende weefsel direct verwijderd.

# data[].attributes.body
Kortademigheid en benauwdheid  Bij benauwdheid heeft u het gevoel dat u te weinig lucht binnen krijgt. Bij kortademigheid heeft u moeite om een bepaalde hoeveelheid lucht in en uit te ademen, waardoor u sneller en oppervlakkiger gaat ademen. Deze manier van ademhalen kan het gevoel van benauwdheid versterken.

Men spreekt van desaturatie als de arteriële zuurstofsaturatie minder is dan 90%.

Desaturatie wil zeggen dat de patiënt onvoldoende zuurstof inademt of dat de zuurstofuitwisseling tussen de longen en het bloed niet naar behoren functioneert.

Bij centrale cyanose is er sprake van een ernstig probleem met de bloedsomloop of de opname van zuurstof in de longen. Dat wil zeggen een verminderde oxygenatie (zuurstofsaturatie of -verzadiging) van het bloed dat van de longvaten afkomstig is. Maar het kan ook wijzen op een zuurstofverbruik dat niet in verhouding staat tot de circulatiesnelheid van het bloed.

Bradypneu komt niet vaak voor bij long CA omdat het voorkomt bij een acute ademhalingsaandoening.

Tachypneu

Een ondiepe, snelle ademhaling komt regelmatig voor bij chronische longaandoeningen, zoals long CA.

Dyspneu = benauwdheid is een veel voorkomende klacht bij beschadigingen in de longen door een carcinoom.