# data[].attributes.body
Ik vind deze creatieve link bij dit boek passen omdat dit boek draait over dat Bonnie gelooft dat ze een superduif is. Dit is het hele thema van het verhaal, en hier draait alles om. Hierdoor kom je er ook achter dat ze in psychische stoornis is, en ze alleen in haar hoofd in een duif kan veranderen en dit zelf ook geloofd. Haar bijnaam, gemaakt door haar vrienden, is dan ook “Superduif”. De meeste gebeurtenissen zouden er niet zijn als Bonnie niet denkt dat ze een mensgrote duif is. Hierdoor heb ik dus voor deze foto van een duif gekozen.

# data[].attributes.body
Dit verhaal is verteld vanaf Ik perspectief. Je hebt hier te maken met een belevende ik. Dit betekend dat je de gebeurtenissen meemaakt.

De verteller is de hoofdpersoon in dit verhaal, oftewel Bonnie. In dit verhaal maak je dus de dingen mee die Bonnie meemaakt in haar ogen.

De verteller is onbetrouwbaar. Dit komt omdat de verteller, Bonnie, een psychische stoornis heeft. Hierdoor zijn sommige dingen in haar hoofd, en niet echt. Ze beleefd dingen ook anders dan dat ze zijn. Hierdoor is het dus niet betrouwbaar en kun je niet weten of het echt zo is gebeurd, of dat het überhaupt wel is gebeurd.

# data[].attributes.body
De hoofdpersoon in dit verhaal is de 12-jarige Bonnie.

Je hebt in dit verhaal ook 2 bijstanders, Ine en Manuel. Ine is een helper en Manuel is ook een helper. Ze zijn allebei vrienden van Bonnie, al hoewel Bonnie meer contact heeft met Ine.

De personages in dit boek reageren zeker niet voorspelbaar. Met Bonnie, omdat ze een psychische stoornis heeft, weet je nooit wat ze gaat doen. Ze doet veel onvoorspelbare dingen die je zelf niet herkend en niet zou doen. Ine en Manuel reageerden op meerdere dingen heel anders dan ik had verwacht. Ine bleef Bonnie helpen, ook toen Bonnie uitlegde hoe ze een superduif was en mensen redde. Beide Ine en Manuel gingen erin mee in, en ik kreeg zeker het idee dat ze het zelf ook geloofde.

# data[].attributes.body
Het boek zette me wel aan het denken. Het is erg duidelijk dat Bonnie een psychische stoornis heeft. Omdat dit in haar ogen was, kreeg je een beetje een idee hoe het leven kan zijn met een psychische stoornis. Dit zette me aan het denken over hoe moeilijk het is voor mensen met een psychische stoornis, en hoe ze het zelf niet doorhad. Ik begon me af te vragen hoe het zou zijn, hoe vervelend. Ik kreeg medelijden voor de mensen met een psychische stoornis en begreep het door dit boek ook meer.

# data[].attributes.body
'Ik wilde niet dat je doodging, maar ik vond ook dat de dood hem prachtig stond'

'Ik boog me over hem heen  en beroerde zijn lippen met de mijne. Een koude scherpe mond.

'Ik voelde zijn lippen tegen mijn huid, om mijn tepel.'

Ik vond een paar dingen extreem smerig en kreeg ze niet uit mijn hoofd. Bonnie kuste Sjoerd toen hij dood in de open kist lag. Op dat moment was er nog niemand, maar de moeder had het gezien. Die was gechoqueerd. Ook was er seksuele activiteit. Dit vond ik smerig omdat ze nog maar 12 jaar is. De jongen was ook dronken en liep weg, waardoor het niet verder ging. Deze dingen vond ik erg smerig. Ik vind het niet kunnen dat ze een dood iemand kuste, dat doe je niet.

# data[].attributes.body
'Ik schreeuwde  omdat ik moe was en wilde slapen.'

Het gaat over een 12-jarig meisje dat in een grote duif kan veranderen. Dan redt ze mensen door ze te laten schrikken. Dit is apart en kan niet zomaar. Ook schreeuwt en huilt ze in de ochtend, omdat ze niet naar school wil. Ze beeld alles in, de duif en het zweven maar ze gelooft het zelf wel allemaal. Ik krijg het idee dat Bonnie dus een psychische stoornis heeft, maar er wordt in het boek niet gezegd wat het is.

# data[].attributes.body
Bonnie Mol is 12 jaar oud en een superduif. Ze kan in een mensgrote duif veranderen. ’s Morgens wil ze nooit naar school, dan huilt ze. Ze kan ook zweven, maar haar ouders geloven het niet. Ze wordt vrienden met Ine, een nieuw meisje in de klas. Ine heeft een 18-jarige broer Sjoerd. Als Bonnie in de duif verandert, is het altijd omdat ze iemand moet redden. Na de zomervakantie gaan ze naar de middelbare school. Daar praten Bonnie en Ine een tijdje niet. Bonnie gaat schrijven in de schoolkrant. Dan gebeurt er iets verschrikkelijks. Ze had het gevoel dat ze de duif moest worden, maar bleef schreven. Sjoerd was aangereden en ging dood. Na de begrafenis wil Bonnie meerdere keren zelfmoord plegen en snijd ze haarzelf. Na een paar dagen schrijft Bonnie een column over Sjoerds dood en word ze populair.