# data[].attributes.body
W Kielcach mieści się także źródełko Biruty. Nazwę swą zawdzięcza fabule "Syzyfowych prac" Stefana Żeromskiego. W stojącej nad nim altance obserwował Marcin Borowicz swą pierwszą platoniczną miłość. Stąd też ustawiono tu rzeźbę „Przysięga miłości" autorstwa Ryszarda Wojciechowskiego - 1973 r .

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski odbywa jeszcze podróż do Londynu, gdzie poznaje Bronisława Piłsudskiego.

# data[].attributes.body
Z kolei wakacje 1911 r. spędzili w Bretanii  w Ile de Costaeres. Podczas pobytu tam Adam Żeromski poznaje Henryka Sienkiewicza i jest zafascynowany jego twórczością i przygodami bohaterów jego książek.

# data[].attributes.body
Wcześniej, bo w marcu 1909 r., rodzina wyjechała nad Adriatyk do Lovrano. Przebywali w pensjonacie „Centrale”. Podczas pobytu odwiedził ich znajomy z Zakopanego – młodziutki Stanisław Ignacy Witkiewicz oraz Józef Piłsudski.

# data[].attributes.body
We wrześniu 1909 r. Stefan Żeromski wyjechał do Paryża, gdzie spędził prawie trzy lata. Zamieszkali przy 22 rue Enesta Cressona, na południe od Montparnasse. Adam został zapisany do jednego z liceów, które mieściło się w Dzielnicy Łacińskiej.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 142.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski był związany z Warszawą od czasu swoich studiów w Warszawskiej Szkole Weterynaryjnej. Pojawiał się tam, choć niektóre wydarzenia, które się rozegrały w 1908 r. zmusiły Żeromskiego do wyjazdu z Królestwa Polskiego.

W dniu 25 października 1908 r. Stefan Żeromski został aresztowany i osadzony w więzieniu. Najprawdopodobniej było to pokłosie jego działalności w Komitecie Obywatelskim, którego głównym zadaniem było noszenie zapomogli dla strajkujących robotników w wyniku rewolucji z 1905 r. Trafiając do więzienia stał się więźniem politycznym. Różnie mogłyby potoczyć się jego losy, ale w więzieniu zachorował – dostał zapalenia wyrostka robaczkowego. Rosjanie obawiali się, że śmierć znanego pisarza w więzieniu zostanie źle odebrana, więc wypuścili Żeromskiego, ale skazali go na banicję i kazali niezwłocznie opuścić teren Królestwa Polskiego. Wiązało się to też z tym, że jego książki, które ukazywały się w kraju, musiały otrzymać zgodę cenzury, książki publikowane za granicą jej jednak nie potrzebowały.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 142.

# data[].attributes.body
Willa "Zawrat", dom obecnie nie istnieje, pobyt styczeń-luty 1921 r.

# data[].attributes.body
Willa "Władysławka:, dziś "Czerwony Dwór", pobyt sierpień - listopad 1918 r. oraz luty-wrzesień 1919 r.

# data[].attributes.body
Willa "Oleńka", pobyt w czasie I wojny światowej, do 17 czerwca 1918 r.

# data[].attributes.location_name
Droga Oswalda Balzera 2, 34-500 Zakopane, Polska

# data[].attributes.body
Willa "Korniłowiczówka", pobyt wiosna 1913 r., zima 1913-1914 r.

# data[].attributes.location_name
Droga Oswalda Balzera 12, 34-500 Zakopane, Polska

# data[].attributes.body
Willa "Nosal" prowadzona przez Marię Witkiewiczową, pobyt zima 1912-1913 r.

# data[].attributes.body
Willa "Wrzos", sierpnień-grudzień 1912 r.

# data[].attributes.location_name
Józefa Ignacego Kraszewskiego 4-10, 34-500 Zakopane, Polska

# data[].attributes.headline
Józefa Ignacego Kraszewskiego 10a, Zakopane

# data[].attributes.subject
Józefa Ignacego Kraszewskiego 10a, Zakopane

# data[].attributes.body
"Obrochtówka". pobyt lato 1912 r.

# data[].attributes.body
Willa "Łomnica", dom dr Edmunda Brzezińskiego, lato 1909 r.

# data[].attributes.body
Dom Julii Koszko, dawniej willa "Polanka", zima 1903-1904 r.

# data[].attributes.location_name
Mała Szwajcaria, Hr. Władysława Zamoyskiego, Zakopane

# data[].attributes.headline
Mała Szwajcaria, Hr. Władysława Zamoyskiego, Zakopane

# data[].attributes.subject
Mała Szwajcaria, Hr. Władysława Zamoyskiego, Zakopane

# data[].attributes.body
Dawniej "Anielówka", pobyt 1904-1905 r.

# data[].attributes.body
1903-1904 r., dom Anieli Trzebuniowej, dawniej ul. Przecznica 5

# data[].attributes.body
Pobyt w hotelu "Morskie Oko", 1902 r.

# data[].attributes.body
Dom Sieczki, pobyt w 1901 r.

# data[].attributes.body
Dom Jana Łuszczka, pobyt w 1900 r.

# data[].attributes.body
Pobyt w 1899 r. w willi "Jordanówce", dom nie istnieje już.

# data[].attributes.body
Pensjonat "Jerzewo" prowadzony przez żonę Żeromskiego, pobyt w 1898 r.

# data[].attributes.body
Dom Gąsienniców Sobczaków Cekusów przy ul. Kościeliskiej 42 (dziś willa „Cicha”), w której Żeromski zatrzymał się, gdy był pod Tatrami po raz pierwszy w 1892 r.,

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski dużo podróżował. W styczniu i lutym 1892 r. zwiedził zachodnią część Europy. Podróż odbył ze swoją narzeczoną Oktawią i to ona finansowała całe przedsięwzięcie. Stefan Żeromski borykał się jeszcze wtedy z problemami finansowymi. Narzeczeni zaczęli podróż w Wiedniu, potem przepłynęli Jezioro Bodeńskie i dalej koleją udali się z Lindau przez Monachium, Pragę z powrotem do Krakowa.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski dużo podróżował. W styczniu i lutym 1892 r. zwiedził zachodnią część Europy. Podróż odbył ze swoją narzeczoną Oktawią i to ona finansowała całe przedsięwzięcie. Stefan Żeromski borykał się jeszcze wtedy z problemami finansowymi. Narzeczeni zaczęli podróż w Wiedniu, potem przepłynęli Jezioro Bodeńskie i dalej koleją udali się z Lindau przez Monachium, Pragę z powrotem do Krakowa.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski dużo podróżował. W styczniu i lutym 1892 r. zwiedził zachodnią część Europy. Podróż odbył ze swoją narzeczoną Oktawią i to ona finansowała całe przedsięwzięcie. Stefan Żeromski borykał się jeszcze wtedy z problemami finansowymi. Narzeczeni zaczęli podróż w Wiedniu, potem przepłynęli Jezioro Bodeńskie i dalej koleją udali się z Lindau przez Monachium, Pragę z powrotem do Krakowa.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski dużo podróżował. W styczniu i lutym 1892 r. zwiedził zachodnią część Europy. Podróż odbył ze swoją narzeczoną Oktawią i to ona finansowała całe przedsięwzięcie. Stefan Żeromski borykał się jeszcze wtedy z problemami finansowymi. Narzeczeni zaczęli podróż w Wiedniu, potem przepłynęli Jezioro Bodeńskie i dalej koleją udali się z Lindau przez Monachium, Pragę z powrotem do Krakowa.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski dużo podróżował. W styczniu i lutym 1892 r. zwiedził zachodnią część Europy. Podróż odbył ze swoją narzeczoną Oktawią i to ona finansowała całe przedsięwzięcie. Stefan Żeromski borykał się jeszcze wtedy z problemami finansowymi. Narzeczeni zaczęli podróż w Wiedniu, potem przepłynęli Jezioro Bodeńskie i dalej koleją udali się z Lindau przez Monachium, Pragę z powrotem do Krakowa.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski dużo podróżował. W styczniu i lutym 1892 r. zwiedził zachodnią część Europy. Podróż odbył ze swoją narzeczoną Oktawią i to ona finansowała całe przedsięwzięcie. Stefan Żeromski borykał się jeszcze wtedy z problemami finansowymi. Narzeczeni zaczęli podróż w Wiedniu, potem przepłynęli Jezioro Bodeńskie i dalej koleją udali się z Lindau przez Monachium, Pragę z powrotem do Krakowa.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 139.

# data[].attributes.body
Z kolei w marcu 1892 r. Stefan Żeromski odwiedził Lwów. Już tam snuł plany, aby odwiedzić Zakopane. Już wtedy snuje plany odwiedzenia Morskiego Oka, przejście na węgierską stronę Tatr, czy pisanie do czasopisma etnograficznego „Wiła”. Przedłużająca się jednak zima spowodowała, że powrócił do Krakowa, skąd dopiero wyruszył w stronę Zakopanego

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 139.

# data[].attributes.location_name
CenterMed Sp. z o.o., świętego Łazarza, Kraków

# data[].attributes.body
Nasz pisarz pojawiał się również w Krakowie. W roku 1887 Żeromski myślał o Krakowie jako o miejscu studiów medycznych. Ostatecznie musiał wybrać weterynarię w Warszawie. Do Krakowa przyjechał w czerwcu roku 1889 i pozostał tu na dłużej. Nie przybył jednak do tego miasta ani jako turysta, ani jako student, tylko na operację dłoni, którą uszkodził sobie sprężyną gimnastyczną. Pierwsza operacja w Staszowie zakończyła się niepowodzeniem, pisarzowi groziła amputacja dłoni, dlatego do Krakowa jechał z ogromną nadzieją, opatrzony listem polecającym od Jana Zaborowskiego do znanego lekarza krakowskiego, Jana Szewczyka. W szpitalu św. Łazarza, gdzie znalazł się na oddziale chirurgicznym, skazany był na pobyt na wspólnej sali, co dla pisarza zamieniło się w koszmar. Spędził tam dwa tygodnie.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 138.

# data[].attributes.body
Potem przeniósł się na ulicę Zieloną (dziś Józefa Sarego) do mieszkania eks-sybiraka Bronisława Szwarcego, gdzie zamieszkał we wspólnym pokoju z kilkoma młodymi ludźmi z Królestwa Polskiego. Przez cały czas Żeromski borykał się ze straszną nędzą, tak dobrze znaną mu z Kielc czy Warszawy. Paradoksalnie w tym obcym mieście najbardziej znany okazał się głód. Przyszły pisarz nie mógł znaleźć stałego zajęcia, a w redakcjach płacono mu grosze. Musiał żyć z pożyczek udzielanych mu przez Oktawię

# data[].attributes.body
Kolejny pobyt Żeromskiego w Krakowie miał miejsce dwa lata później. Przyjechał tu 12 stycznia 1892 roku. Z korespondencji z narzeczoną, Oktawią Rodkiewiczową wyłania się obraz Krakowa jako miejsca potencjalnych możliwości. Przyszły pisarz miał nadzieję na znalezienie pracy zarobkowej, podjęcie studiów uniwersyteckich lub zdobywanie wiedzy przez samokształcenie. Plany te jednak spełzły na niczym.[1] Pisarz zamieszkał przy placu Dominikańskim 4 u znanego malarza, powstańca, kaleki bez rąk, Ludomira Benedyktowicza

[1] Tamże, str. 6.

# data[].attributes.body
On także znalazł się na liście miejsc odwiedzanych przez Żeromskiego. Jego atutem było to, że był blisko Nałęczowa. To tu chciał Żeromski kupić parcelę, ponieważ Zakopane, do którego jeździł znajdowało się za granicą – w Galicji. Wygrało jednak Zakopane, które na dobre zajęło w sercu pisarza ważne miejsce.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 116.

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski „na chwilę” pojawił się też w Puławach. W tutejszej Świątyni Sybilli chciał stworzyć Muzeum Przyrodniczo-Etnograficzne. Trudno jest jednak znaleźć więcej informacji na ten temat.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 116.

# data[].attributes.body
W latach 1888 – 1889 przebywał tu Stefan Żeromski. Został zatrudniony przez Gustawa Zaborowskiego jako guwerner jego dzieci. Wzmianki o Oleśnicy i jej mieszkańcach można znaleźć w Dziennikach. Poznane osoby, przeżyte sytuacje, niepowtarzalne piękno tych ziem i ich topografia znalazły oddźwięk w jego najważniejszych utworach. Wystarczy wymienić choćby powieści: Popioły, Ludzie bezdomni, Syzyfowe prace, Walka z szatanem czy opowiadania: O żołnierzu tułaczu,

Podczas swojego pobytu chciał Żeromski zorganizować w Oleśnicy czytelnię dla chłopów. Trudności ku temu robił mu tamtejszy ksiądz, który nie godził się na to, aby czytelnia znalazła się na plebani. Dalsze trudności dostarczyła mu choroba, która uniemożliwiła doprowadzenie pomysłu do końca.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 135.

# data[].attributes.body
Jesienią 1883 roku zamieszkuje Stefan w nieistniejącym dziś domu Kisielewskiego na Starowaszawskim Przedmieściu, a następnie od sierpnia 1885 roku do połowy 1886 przeniósł się do domu Moszkowskiego przy placu Bazarowym (obecnie Wolności), gdzie jego macocha wynajmowała pięciopokojowe mieszkanie. Do jego obowiązków należało udzielanie korepetycji i poszukiwanie osób chętnych wynająć pokój na ich stancji.

# data[].attributes.body
Po śmierci matki zatrzymał się na stancji u Zofii Czaplickiej przy ul. Sukowskiej (obecnie Wojska Polskiego).

# data[].attributes.body
Stancja Stefana Żeromskiego u ciotki J. Saskiej.

# data[].attributes.body
Kolejna stancja Stefana Żeromskiego - dawniej ul. Solna.

# data[].attributes.body
Żeromski ucząc się w Kielcach początkowo mieszkał u ciotki Matyldy Saskiej przy ul. Starowarszawskiej (ul. Piotrkowska obecnie).

# data[].attributes.body
Pomnik Stefana Żeromskiego

# data[].attributes.body
Na budynku przy ul. Dużej 5 znajduje się tablica upamiętniająca spotkania Koła Demokratów. Miejscem spotkań był dom Bernarda Krzyżkiewicza. W spotkaniach uczestniczyli m. in. Jan Stróżecki, Jan Wacław Machajski, Stefan Żeromski. Spotkania odbywały się w konspiracji, młodzież przychodziła pojedynczo.

# data[].attributes.body
We wsi znajduje się późnorenesansowy kościół pw. św. Jacka, w którego kruchcie znajduje się tablica z  epitafium poświęconym rodzicom Stefana Żeromskiego. Zostali oni pochowani na miejscowym cmentarzu, jednakże grobów nie da się już odnaleźć. O tym, że pochowani są w tej ziemi świadczy jedynie tablica pamiątkowa w murze cmentarza.   Tablica pierwotnie umieszczona była w głównej nawie kościoła. Ufundowana była prawdopodobnie przez macochę pisarza. Podczas przebudowy kościoła w 1897 r. tablica została usunięta. Żeromski chciał ją przywrócić, ale późniejsza choroba mu to uniemożliwiła. W 1939 r. córka pisarza zamówiła w Kielcach u kamieniarza tablicę poświęconą dziadkom. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił jednak jej montaż. Kamieniarz zakopał tablicę, aby nie wpadła w niepowołane ręce, zmarł, a tablicę udało się odnaleźć dopiero w 1950 r. i została wtedy uroczyście wmurowana w ścianę kościoła.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 132.

# data[].attributes.body
W Łysowie, a także w Niemojkach i pobliskim Patkowie Ruskim w latach 1889-90 przebywał Stefan Żeromski. Był nauczycielem dzieci ówczesnej właścicielki Łysowa - Anieli Rzążewskiej. Czas pobytu na łysowskim dworze to była również okazja poznania gwary i dorobku kulturowego podlaskiej wsi. W gromadzeniu informacji w postaci legend, opowiadań ludowych czy pieśni wspomagał pisarz wiejski chłopak - Leoniuk. Wiele zaobserwowanych sytuacji, warunków życia miejscowych chłopów, czy trudnej sytuacji unitów znalazło swoje odzwierciedlenie w wielu utworach.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 135.

# data[].attributes.body
Latarnia w Rozewiu nosi imię Stefana Żeromskiego. Legenda, że pisarz pisał tu powieść „Wiatr od morza” jest autorstwa jej długoletniego latarnika Leona Wzorka (1920-1939). W rzeczywistości Żeromski faktycznie tylko zwiedził tę rozewską latarnię. Dla uplastycznienia tej legendy       Wzorek zaaranżował w latarni nawet „pokój Żeromskiego”, w którym miał mieszkać i pisać powieść.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 143.

# data[].attributes.body
Razem z żoną i jej córeczką Stefan Żeromski wyjechał do Szwajcarii, gdzie objął posadę zastępcy bibliotekarza w Muzeum Narodowym Polskim. Tam powstawały m.in. "Syzyfowe prace".

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 139.

# data[].attributes.body
Z Siedlec pochodziła też Anna Zawadzka, druga żona Żeromskiego i to Siedlce uwiecznił w Przedwiośniu  jako rodzinne  miasto  i obiekt tęsknoty Jadwigi Barykowej. Mieszkańcy miasta postanowili postawić przed Biblioteką Miejską jego ławeczkę, bo sam był bibliotekarzem i kochał książki.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 135.

# data[].attributes.body
Tu też na cmentarzu ewangelicko - reformowanym spoczęły szczątki pisarza.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 146.

# data[].attributes.body
Z inicjatywy prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego rodzina Żeromskich otrzymała mieszkanie w Zamku Królewskim w Warszawie. Pisarz spędził w nim ostatnie lata swojego życia. Apartament był zaciszny i wygodny, do mieszkania wchodziło się z pierwszego zamkowego podwórza na schody w Wieży Władysławowskiej.

Zamku Królewskiego, mieszkanie Żeromskiego zostało dokładnie odtworzone jeszcze z żyjącą wtedy (zmarłą w 1984 r) żoną pisarza Anną Żeromską. W mieszkaniu znajdują się pierwsze wydania dzieł, przekłady, egzemplarze utworów z dedykacjami autora, fotografie i pamiątki rodzinne, m.in. odznaczenia przyznane pisarzowi.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 145.

# data[].attributes.attachment_link.title
Stefan Żeromski podczas pracy na Zamku Królewskim w Warszawie

# data[].attributes.body
Stefan Żeromski brał udział w plebiscycie odbywającym się na Warmii i Mazurach. Jego autorytet pisarski i społeczny mógł wzmocnić akcję propagandową, a co za tym idzie, zwiększyć szansę na pomyślny wynik plebiscytu dla Polski.

# data[].attributes.attachment_link.title
Żeromski na Wrmii i Mazurach w czasie plebiscytu 1920

# data[].attributes.body
Tu Stefan Żeromski udał się na wycieczkę, gdy przebywał w Gdyni.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 143.

# data[].attributes.attachment_link.title
Stefan Żeromski w podróży po Bałtyku 121

# data[].attributes.body
Do Gdyni Żeromski trafił w 1920 r. Po chorobie lekarze zalecili mu, aby zamieszkał nad morzem ze względu na chore serce i płuca. W maju Żeromski przyjechał tu po raz pierwszy. Zatrzymał się w małym, pomalowanym na różowo domku w Orłowie, który stał niedaleko plaży.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 143.

# data[].attributes.body
Wśród licznych pisarzy odwiedzających Konstancin był również Stefan Żeromski. W 1920 r. zakupił od Zdzisława Jasińskiego willę „Świt”. W Konstancinie Żeromski zamieszkał z drugą żoną Anną i córeczką Moniką. Był to jego pierwszy własny dom. Pisarz sam go urządzał, sadził drzewa i kwiaty w grodzie. To tutaj powstały ostanie jego powieści – m.in. „Przedwiośnie”.

Żeromski uważał Konstancin za miejsce niezwykłe. Po śmierci pisarza w 1925 r. willa została przekazana żonie oraz córce.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 144.

# data[].attributes.body
Zakopane w szczególny sposób wpisało się w biografię Stefana Żeromskiego. Bywał tu od roku 1892 do roku 1921 nie tylko ze względów zdrowotnych – zagrożenia gruźlicą. Jako artysta zafascynowany był surowym krajobrazem tatrzańskim, a na Podhalu spotykała się cała ówczesna śmietanka Młodej Polski - Adam Asnyk, Henryk Sienkiewicz, Stanisław Witkiewicz, Władysław Stanisław Reymont, Joseph Conrad. Pojawiali się tu także politycy z Józefem Piłsudskim na czele.

Od początku w środowisku zakopiańskim żywe były tradycje patriotyczne. W latach 90. XIX w. rozwinął się zwyczaj uroczystych obchodów świąt narodowych, takich jak rocznice wybuchu powstań narodowych – listopadowego i styczniowego czy uchwalenia Konstytucji 3 maja. Niezwykle uroczysty charakter miały obchody setnej rocznicy powstania kościuszkowskiego w 1894 r. oraz setnej rocznicy urodzin Adama Mickiewicza w 1898 r.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 140.

# data[].attributes.attachment_link.title
Oktawia i Stefa Żeromscy w Zakopanem, 1905

# data[].attributes.location_name
Muzeum Stefana Żeromskiego w Nałęczowie, Stefana Żeromskiego, Nałęczów

# data[].attributes.body
Do Nałęczowa Stefan Żeromski przyjechał, gdy miał 25 lat. Został nauczycielem trzech córek Aniel i Michała Górskich, właścicieli Nałęczowa i okolicznych majątków. Tu również poznał swoją przyszłą żonę – Oktawię. Jej ojczym był dyrektorem zakładu leczniczego w Nałęczowie, a Oktawia organizowała tam życie kulturalne i literackie. Dzięki niej poznał twórców takich jak: Prus, Sienkiewicz i Witkiewicz.

Stefan Żeromski poślubił Oktawię w 1892 r. Żona pomagała mu w korekcie, zbieraniu materiałów do książek. Razem z nim przeprowadziła się do Szwajcarii, gdzie pomagała mu w prowadzeniu biblioteki w Raperswilu, gdy Żeromski ciężko chorował.

W „Ludziach bezdomnych” Żeromski opisał Nałęczów jako Cisy, które odwiedzał Judym. Jego chata stała się letnią pracownią, którą wybudował w 1905 r. za honorarium, które otrzymał za powieść „Popioły”. Nazwał ją „Popiołówką” i nie spodziewał się, że będzie to zapowiedź tragicznych wydarzeń. W mauzoleum w ogrodzie spoczął bowiem jego syn Adam, który umarł na gruźlicę.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 136.

# data[].attributes.body
Podczas powstania styczniowego ojciec Stefana Żeromskiego dostarczał żywność walczącym Polakom. Aby uniknąć represji ze strony władz carskich, zmuszany był do częstego zmieniania miejsca zamieszkania. I tak właśnie wkrótce po narodzinach pisarza rodzina Żeromskich musiała opuścić Strawczyn. Wyjechali oni na nową dzierżawę do Woli Kopcowej w pobliżu Kielc, stamtąd do Krajna, a następnie do Ciekot.

# data[].attributes.location_name
Kapliczka Żeromskiego, Droga Wojewódzka 752

# data[].attributes.body
Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 132.

# data[].attributes.location_name
Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego, Jana Pawła II, Kielce

# data[].attributes.headline
Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego, Jana Pawła II, Kielce

# data[].attributes.subject
Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego, Jana Pawła II, Kielce

# data[].attributes.body
W kieleckiej szkole Żeromski przebywa do 1886 roku. Nauka trwała dziewięć lat, ale - jak się potem miało okazać – przyszły pisarz w murach budynku spędzi ich aż 12. Trzykrotnie bowiem powtarzał klasy na różnych etapach edukacji.

W trakcie nauki Żeromski traci rodziców, podobnie jak główny bohater „Syzyfowych prac”. Najpierw matkę – 1879 rok, zaś 4 lata później (1883) młodemu pisarzowi umiera ojciec. Po śmierci rodziców Żeromski utrzymuje się głównie z udzielanych korepetycji.

Kielce w tamtym czasie znajdowały się w zaborze rosyjskim, więc powszechna była silna rusyfikacja. Uczono jednak też języka polskiego, ale książki były trudno osiągalne, więc Żeromski wymieniał się nimi z kolegami. Badacze ustalili, że w ciągu lat nauki w gimnazjum przeczytał około 256 pozycji.

Trudności finansowe i kłopoty zdrowotne sprawiły, że Żeromski nie zdał matury i jesienią 1886 roku wyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął naukę w Szkole Weterynaryjnej. Szkoły nie ukończył. Po dwóch latach zrezygnował z nauki i utrzymywał się z pracy korepetytora.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 133.

# data[].attributes.location_name
Centrum Edukacji i Kultury "Szklany Dom", Ciekoty

# data[].attributes.headline
Dworek Żeromskich - Centrum Edukacji i Kultury "Szklany Dom", Ciekoty

# data[].attributes.subject
Dworek Żeromskich - Centrum Edukacji i Kultury "Szklany Dom", Ciekoty

# data[].attributes.body
Dworek rodziny Żeromskich został odbudowany kilka lat temu. Przed dworkiem można zobaczyć też kamień przypominający nam o tym, że kiedyś w tym miejscu mieszkał Stefan Żeromski.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 133.

# data[].attributes.body
Podróż śladem Stefana Żeromskiego należy zacząć w Strawczynie. To tu 14 października 1864 r. właśnie się urodził jako syn Wincentego Żeromskiego i Franciszki Józefy z Katerlów. W 1873 roku rozpoczął naukę w wiejskiej, elementarnej szkole w Psarach, by zdobytą tam wiedzę wykorzystać w roku 1874, podczas egzaminów do Męskiego Gimnazjum Rządowego w Kielcach. To właśnie Psary na kartach powieści „Syzyfowe prace” stały się Owczarami, a nauczyciel Strachowski pod nazwiskiem Wiechowski.

Więcej na ten temat znajdziesz w naszym przewodniku, str. 133.