# data[].attributes.headline
Βεβηλος - Φτιαξε Εναν Ηλιο(Lyrics)

# data[].attributes.subject
Βεβηλος - Φτιαξε Εναν Ηλιο(Lyrics)

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=FbQ3pM8LxuI&fbclid=IwAR2EuZyWTORk_Gw-jf4t63TKW3KRENOviGdo-uerJfsFPkpzp0RE2Xs8N-8

# data[].attributes.headline
Μπ.Ράσελ – Ποιος είναι ο σκοπός της παιδείας;

# data[].attributes.subject
Μπ.Ράσελ – Ποιος είναι ο σκοπός της παιδείας;

# data[].attributes.body
https://antikleidi.com/2014/11/03/rasel-skopos-pedias/?fbclid=IwAR1kIL2u6xO0hR2D18bysakdHhcOaXLShIi-nJT68TOJJeKNdrl5caSBr_g

# data[].attributes.headline
Στην Κυψέλη μπορείς να διαβάσεις τον Μικρό Πρίγκιπα στα Αλβανικά .

# data[].attributes.subject
Στην Κυψέλη μπορείς να διαβάσεις τον Μικρό Πρίγκιπα στα Αλβανικά .

# data[].attributes.body
https://www.lifo.gr/articles/athens_articles/260657/stin-kypseli-mporeis-na-diavaseis-ton-mikro-prigkipa-sta-alvanika?fbclid=IwAR0qtWZwbXjSa73g9wsmUFP5QbhiwcAIc0xd8BJU3Go1OrvJII8TJv7Qb5g

# data[].attributes.headline
Ανακύκλωση ρούχων 

# data[].attributes.subject
Ανακύκλωση ρούχων 

# data[].attributes.body
ΣΑΒΒΑΤΟ, 30/11 #pamestoa #pamezerowaste Βουλής 8-10
15.00 - 15.20 Τι κάνουν στο Fabric Republic; Παρουσίαση project.
Η υπηρεσία του Fabric Republic πρόκειται για ένα καινοτόμο και ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης ρουχισμού το οποίο εστιάζει στις κοινωνικές ανάγκες του σήμερα, στην βιωσιμότητα και στην αειφόρο ανάπτυξη.
Μέσα από αυτή την διαδικασία συλλέγεται ο ρουχισμός από τους κάδους που έχουν τοποθετηθεί ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό και στην συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διαλογής, απολύμανσης, κατηγοριοποίησης, συσκευασίας και τέλος η διανομή του ρουχισμού σε κοινωφελής οργανισμούς που εξυπηρετούν ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Επίσης μέσα από την προώθηση προς ανακύκλωση εκείνων των ενδυμάτων που δεν είναι σε καλή κατάσταση συμβάλουμε στην αποσυμφόρηση του συστήματος αποβλήτων και στην μείωση της επιβάρυνσης των φυσικών πόρων.
Συνολικά στην Αθήνα έχουν τοποθετηθεί κάδοι συλλογής ρουχισμού στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο στάδιο Εύνικος (Άνω Λιόσια, Δήμος Φυλής) και στην Κεντρική Πλατεία Νέας Φιλαδέλφειας.
Τα οφέλη του FABRIC REPUBLIC είναι σημαντικά και πολλαπλά
• Δωρεάν διάθεση ρουχισμού σε φορείς αλληλεγγύης
• Προσφορά καθαρού ρουχισμού σε πολύ καλή κατάσταση με σεβασμό στον άνθρωπο
• Ενεργή συμβολή στην κοινωνική οικονομία του ενδύματος
• Απασχόληση κοινωνικά ευάλωτων ατόμων μέσω του προγράμματος «Στέγασης κι επανένταξης»
• Ευαισθητοποίηση του κοινού μέσα από δράσεις προβολής και προώθησης
• Αποσυμφόρηση του συστήματος αποβλήτων
• Μείωση της επιβάρυνσης των φυσικών πόρων

δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα της εκδήλωσης
https://www.facebook.com/events/537332363724853/?active_tab=about
#athens #zerowaste #fashion #reuse #solidarity

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=VX7AReML354&fbclid=IwAR1SPrqofLEVtRRw4CD5QGlxnvGiOkxo1zixrt_3DOyGTqnpw_h-iCkP_rw

Την άνοιξη του 1939 ο Χίτλερ εξέδωσε νόμο με τον οποίο υποχρέωνε όλα τα αγόρια ηλικίας δεκατεσσάρων έως δεκαοκτώ να γίνουν μέλη της «Χιτλερικής Νεολαίας» και τα κορίτσια της «Ομοσπονδίας Κοριτσιών Γερμανίας». Αγόρια και κορίτσια ήταν υποχρεωμένα να πειθαρχούν σε ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής: μιλιταριστικό, συντηρητικό, συγκεντρωτικό, αντικαπνιστικό, ελιτίστικο απαξιωτικό και ρατσιστικό απέναντι σε κάθε τι το διαφορετικό.

Πυρήνες νέων, άρχισαν να πυκνώνουν τις χαλαρά οργανωμένες και αρχικά απολιτικές ομάδες των Swing Kids. Αυτά τα παιδιά παρουσίαζαν μια εικόνα που θεωρούνταν πραγματικό σκάνδαλο για τους εθνικοσοσιαλιστές. Οι νέοι αντιστεκόμενοι σε ένα καθεστώς πολιτισμικής τρομοκρατίας, υιοθετώντας συγκεκριμένους, συνθηματικούς κώδικες ενδυμασίας και συμπεριφοράς με τους οποίους δήλωναν την πλήρη περιφρόνησή τους στην κυρίαρχη ιδεολογία, συνέχισαν να βγαίνουν από τα σπίτια τους, συγκεντρώνονταν με φορητά γραμμόφωνα και δίσκους σε μέρη κωδικοποιημένα και μυστικά για τα αυτοσχέδια πάρτι τους, χόρευαν με σκανδαλώδη τρόπο στους ήχους του Λούις Άρμστρονγκ και του Τσάρλι Πάρκερ. Τα swing kids εξαπλώθηκαν σε όλη την κατακτημένη Ευρώπη. Στη Βιέννη ονομάζονταν schlurfs, στην Πράγα potapki, στο Παρίσι zazous.

# data[].attributes.headline
Το κυνήγι των Μαγισσών   και  Ο Καλιμπάν και οι Μάγισσες της Σύλβια Φεντερίτσι 

# data[].attributes.subject
Το κυνήγι των Μαγισσών   και  Ο Καλιμπάν και οι Μάγισσες της Σύλβια Φεντερίτσι 

# data[].attributes.body
https://poli-k.net/silvia-fenteritsi-eimaste-foni-ekeinon-poy-chathikan-ekeinon/?fbclid=IwAR2uNksVtJYCdz9a7Mw0rinl3o3iHRxb4qGlO_PwhRd37v-ddcNQX-j8aKs

# data[].attributes.headline
Το Kintsugi (ή Kintsukuroi) σημαίνει «χρυσή επισκευή» και είναι η ιαπωνική τέχνη αιώνων [Πηγή: www.doctv.gr]

# data[].attributes.subject
Το Kintsugi (ή Kintsukuroi) σημαίνει «χρυσή επισκευή» και είναι η ιαπωνική τέχνη αιώνων [Πηγή: www.doctv.gr]

# data[].attributes.body
Στην Ιαπωνία υπάρχει μια αρχαία τέχνη που επισκευάζει με ευλάβεια τα σπασμένα αντικείμενα και προσθέτει χρυσάφι όπου υπάρχουν ρωγμές   ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ 7 Φεβρουαρίου 2019 Το Kintsugi (ή Kintsukuroi) σημαίνει «χρυσή επισκευή» και είναι η ιαπωνική τέχνη αιώνων που παίρνει κατεστραμμένα κεραμικά και τα επιδιορθώνει με χρυσό, ασήμι ή πλατίνα. Οι ραφές χρυσού, αντί να συγκαλύπτουν τα ραγίσματα και τα κομμάτια που λείπουν, τα τονίζουν. Αυτή η μέθοδος επιδιόρθωσης γιορτάζει τη  μοναδικότητα και την αλλαγή. Το Kintsugi κάνει συχνά το επισκευασμένο κομμάτι ακόμα πιο όμορφο από όσο ήταν πριν, δίνοντάς τους παράταση ζωής. Η τέχνη του Kintsugi χρονολογείται από τα τέλη του 15ου αιώνα. Σύμφωνα με το μύθο, ξεκίνησε όταν ο Ιάπωνας shogun Ashikaga Yoshimasa έστειλε ένα ραγισμένο μπολ για τσάι πίσω στην Κίνα ώστε να το επισκευάσουν. Μετά την επιστροφή του, ο Yoshimasa διαπίστωσε ότι είχε διορθωθεί με άσχημους μεταλλικούς συνδετήρες. Αυτό ώθησε τους τεχνίτες να βρουν μια εναλλακτική -και αισθητικά πιο ευχάριστη- μέθοδο επισκευής, κι έτσι γεννήθηκε το Kintsugi.   Οι ραφές χρυσού, αντί να συγκαλύπτουν τα ραγίσματα και τα κομμάτια που λείπουν, τα τονίζουν           Το Kintsugi έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις διαδεδομένες φιλοσοφικές ιδέες. Συγκεκριμένα, σχετίζεται με την ιαπωνική φιλοσοφία της wabi-sabi, η οποία απαιτεί το να βλέπει κανείς την ομορφιά στην ατέλεια. [Πηγή: www.doctv.gr]

# data[].attributes.headline
Κρήτη: Μαθαίνουν τη νοηματική για να μιλούν με τη συμμαθήτριά τους (vid)

# data[].attributes.subject
Κρήτη: Μαθαίνουν τη νοηματική για να μιλούν με τη συμμαθήτριά τους (vid)

# data[].attributes.body
https://www.ethnos.gr/ellada/73901_kriti-mathainoyn-ti-noimatiki-gia-na-miloyn-me-ti-symmathitria-toys-vid

# data[].attributes.headline
Ζαπατίστας: ή με τη Φύση ή με τον Καπιταλισμό

# data[].attributes.subject
Ζαπατίστας: ή με τη Φύση ή με τον Καπιταλισμό

# data[].attributes.body
http://artinews.gr/%CE%B6%CE%B1%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%AE-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CF%86%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CE%AE-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C.html?fbclid=IwAR1SQdUvNML6_29E73N2RZ0dFhwq3Yt3sLlq-9mj7bEgle0TluX1ZbOeGD4

# data[].attributes.headline
ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ και ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

# data[].attributes.subject
ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ και ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

# data[].attributes.body
Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την βαθιά της απογοήτευση για την αποτυχία του ελληνικού κοινοβουλίου να παραπέμψει προς αναθεώρηση το Άρθρο 5, παράγραφος 2, του ελληνικού Συντάγματος, το οποίο εγγυάται την προστασία όλων όσων βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, χωρίς διακρίσεις.

‼️ Η αναθεώρηση αυτής της διάταξης θα διασφάλιζε ότι θα εδραιώνονταν και στο Σύνταγμα, οι δεσμεύσεις της Ελλάδας σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα διεθνή όργανα ανθρώπινων δικαιωμάτων, σχετικά με το απαγορευμένο έδαφος διακρίσεων. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το γεγονός ότι η Ελλάδα απέτυχε να διευρύνει αυτό το έδαφος, και να συμπεριλάβει το φύλο, την ταυτότητα φύλου, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την αναπηρία, την ηλικία και τη συμμετοχή σε εθνική μειονότητα.

# data[].attributes.headline
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΝΕΓΡΟΣ ΣΟΥ

# data[].attributes.subject
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΝΕΓΡΟΣ ΣΟΥ

# data[].attributes.body
Από σήμερα κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο Δεν είμαι ο νέγρος σου που βασίζεται σε κείμενα του James Baldwin τα οποία επέλεξε και επιμελήθηκε ο Raoul Peck προκειμένου να γυρίσει το ομότιτλο ντοκιμαντέρ.

Mετάφραση: Ισμήνη Θεοδωροπούλου

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Τζέιμς Μπόλντουιν άρχισε να γράφει ένα βιβλίο για την Αμερική, στηριγμένο στις προσωπογραφίες τριών φίλων του, του Μέντγκαρ Έβερς, του Μάλκολμ Χ και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Και οι τρεις, μεγάλες μορφές του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα, δολοφονήθηκαν. Το βιβλίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ο σκηνοθέτης Ραούλ Πεκ βασίστηκε στις σημειώσεις του Μπόλντουιν για το βιβλίο αυτό, στις ομιλίες, τις επιστολές και τις συνεντεύξεις του, για να γράψει το σενάριο και να γυρίσει το ντοκιμαντέρ Δεν είμαι ο νέγρος σου, που γνώρισε τεράστια επιτυχία. Το ντοκιμαντέρ έγινε, με τη σειρά του, βιβλίο, το οποίο μάλιστα αποτελεί μια θαυμάσια εισαγωγή στο έργο του Τζέιμς Μπόλντουιν. Ένα ταξίδι στον χρόνο, που αποκαλύπτει την τραγική και βαθιά ανθρώπινη ματιά του Μπόλντουιν πάνω στην ιστορία των φυλετικών διακρίσεων στις ΗΠΑ και στο κίνημα χειραφέτησης των μαύρων.

***

Ο Τζέιμς Μπόλντουιν γεννήθηκε το 1924 στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης και πέθανε το 1987 στο Σαιν-Πωλ-ντε-Βανς, κοντά στη Νίκαια της Γαλλίας. Από τους μεγαλύτερους μεταπολεμικούς Αμερικανούς συγγραφείς –μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πολιτικός στοχαστής–, έγραψε περισσότερα από είκοσι βιβλία. Τα δοκίμιά του διακρίνονται για την πειστική και παθιασμένη υπεράσπιση της αξιοπρέπειας των μαύρων. Προπάντων, όμως, είναι ένας σπουδαίος μυθιστοριογράφος. Τα κυριότερα θέματά του: η ανακάλυψη και η αποδοχή του εαυτού, οι σχέσεις ανάμεσα στις φυλές και στα φύλα. Οι ήρωές του είναι συνήθως έφηβοι, ή μαύροι καλλιτέχνες με πολυτάραχη και τραγική ζωή. Υπήρξε εμβληματική μορφή του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων. Το 1948 εγκατέλειψε τις ΗΠΑ για τη Γαλλία, όπου έζησε πολλά χρόνια, θέλοντας να ξεφύγει από τον ρατσισμό και την ομοφοβία. Από τις εκδόσεις Πόλις ετοιμάζονται τα μυθιστορήματά του Το κουαρτέτο του Χάρλεμ, If Beale Street Could Talk, Go Tell It on the Mountain.

Ο Ραούλ Πεκ γεννήθηκε το 1953 στο Πορτ-ω-Πρενς της Αϊτής. Το 1961, για να ξεφύγουν από τη δικτατορία του Ντυβαλιέ, εκείνος και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στο Κονγκό, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως στέλεχος του ΟΗΕ και της Ουνέσκο. Απέκτησε master μηχανικού και οικονομικών στο Βερολίνο και, στη συνέχεια, σπούδασε στη Γερμανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (DFFB). Είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός. Από το 2010 έως το 2019 διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου της Γαλλίας Fémis.
Έχει σκηνοθετήσει, μεταξύ άλλων, τα έργα:
• Lumumba, Death of a Prophet (1990)
• L’Homme sur les quais (The Man by the Shore, 1993)
• Haiti – Le silence des chiens (Haiti – Silence of the Dogs, 1994)
• Lumumba (2000)
• Sometimes in April (2005)
• Murder in Pacot (2014)
• I Am Not Your Negro (2016)
• The Young Karl Marx (2017)

# data[].attributes.headline
Ψηφιακή Δικτατορία !

# data[].attributes.subject
Ψηφιακή Δικτατορία !

# data[].attributes.body
Στην Κίνα η πρώτη ψηφιακή δικτατορία -Σύντομα και κοντά μας;

Από Μαρία Δεναξά -22 Νοεμβρίου 2019

17

21062

Κοινοποίηση στο Facebook Κάντε Tweet στο Twitter

Την πρώτη ψηφιακή δικτατορία ετοιμάζεται να θέσει σε εφαρμογή η Κίνα από το 2020. Με τη βοήθεια της βιντεοεπιτήρησης και τους σαρωτές αναγνώρισης προσώπων, θα επιτηρεί λεπτό προς λεπτό, κάθε έναν από τα 1,5 δισεκατομμύρια πολίτες της. Το πρόγραμμα ονομάζεται «κοινωνική πίστωση» και εφαρμόζεται ήδη πιλοτικά σε 40 πόλεις της αχανούς χώρας. Επί της ουσίας είναι ένας μαζικός έλεγχος των πολιτών, σε πραγματικό χρόνο, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο κάθε πολίτης, ανά πάσα στιγμή, φακελώνεται όπως οι κινήσεις και η συμπεριφορά του. Οι αρχές μπορούν να αναγνωρίζουν πρόσωπα, να σαρώνουν το σώμα, να παρακολουθούν όλους τους πολίτες σε οποιοδήποτε σημείο της κινεζικής επικράτειας κι αν βρίσκονται. Παράλληλα οι κάμερες τροφοδοτούν το σύστημα «κοινωνικής βαθμολόγησης», το οποίο βασίζεται στην επιβράβευση, την τιμωρία και τη δημόσια ταπείνωση. Το σύστημα βαθμολογεί τους πολίτες ανάλογα με την συμπεριφορά που καταγράφουν οι κάμερες. Στη συνέχεια λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης, διαχωρίζουν τους πολίτες σε καλούς – που δεν δημιουργούν πρόβλημα στην κοινωνία- και σε κακούς.

Πως γίνεται αυτό; Η βαθμολόγηση του κάθε πολίτη ξεκινάει στην ηλικία των 18. Το άριστα είναι το 1000 ή το Α. Αν οι κάμερες καταγράψουν ότι ο πολίτης βρήκε ένα πορτοφόλι και το παραδώσει στις αρχές, αν βοηθήσει έναν ηλικιωμένο να διασχίσει το δρόμο ή αν δώσει αίμα, τότε η βαθμολογία του αυξάνεται και συγκαταλέγεται στους αξιοσέβαστους και καλύτερους πολίτες της κοινωνίας. Κατά συνέπεια επιβραβεύεται. Έχει προτεραιότητα στις ουρές των δημόσιων υπηρεσιών, δεν πληρώνει εγγύηση στα νοσοκομεία, μπορεί να είναι μέλος του κόμματος, λαμβάνει τιμές σαν ήρωας και βεβαίωση αξιοπιστίας από το κόμμα. Αφίσες με τις φωτογραφίες, το όνομα και την βαθμολογία των «καλών» πολιτών αναρτώνται παντού στην πόλη.

Ο εφιάλτης είναι για όσους η βαθμολογία τους είναι κάτω από το 900 ή από το Α-. Θεωρούνται πολίτες που δεν είναι άξιοι εμπιστοσύνης, δεν μπορούν να πάρουν δάνειο από την τράπεζα για να αγοράσουν ένα διαμέρισμα, να έχουν πιστωτική κάρτα, να ταξιδεύουν με το αεροπλάνο και το τρένο, οι αποταμιεύσεις τους μπλοκάρονται κ. άλλα. Ο ήχος του κινητού τους είναι μια σειρήνα περιπολικού που προειδοποιεί τους τριγύρω ότι κυκλοφορεί ένα κακοποιό στοιχείο ανάμεσα τους. Όποιος τους καλεί είναι υποχρεωμένος να ακούσει πρώτα ένα μήνυμα που αναφέρει ότι ο καλούμενος ανήκει στην χειρότερη κατηγορία πολιτών. Πορτρέτα με το στοιχεία των «κακών» πολιτών, αναρτώνται σε όλους τους δημόσιους χώρους της πόλης όπου ζουν. Ακόμα και στα σινεμά. Τα ονόματά τους, οι διευθύνσεις τους, οι αριθμοί των τηλεφώνων τους όπως και πολλά στοιχεία από την προσωπική τους ζωή είναι καταχωρημένα σε μια μαύρη λίστα, η οποία είναι δημοσιευμένη στο ίντερνετ. Ο καθένας πριν από μια συναλλαγή, μια συνάντηση ή μια φιλία μπορεί ελεύθερα να μελετήσει την βαθμολογία του συνομιλητή του και να αναζητήσει το όνομα του στη μαύρη λίστα.

Με λίγα λόγια η «η κοινωνική πίστωση – βαθμολόγηση» για τον κάθε Κινέζο πολίτη, είναι το διαβατήριο του στην κοινωνία, η δεύτερη του ταυτότητα. Σύμφωνα με τον εμπνευστή του προγράμματος της ολοκληρωτικής επιτήρησης, σκοπός του είναι η ανοικοδόμηση της ηθικής. Επιθυμία είναι οι πολίτες να είναι έντιμοι, ειλικρινείς, να σέβονται τα κοινωνικά συμβόλαια. Επι της ουσίας όμως, η Κίνα, επιχειρεί να σφυρηλατήσει έναν νέο άνθρωπο, υποτακτικό της εξουσίας. Υπάκουο, υποταγμένο, αφοσιωμένο στις επιταγές του κράτους με απολύτως ελεγχόμενη συμπεριφορά.

Σήμερα ο Μεγάλος Αδερφός στην Κίνα, με την αναγνώριση των προσώπων, επιτρέπει συναλλαγές, πρόσβαση σε βιβλιοθήκες, σε αεροδρόμια κτλ. αλλά παράλληλα τιμωρεί και ταπεινώνει, καθώς εντοπίζει παραβάτες, «ανάρμοστες» συμπεριφορές, έτσι όπως τις καθορίζουν οι επιταγές του καθεστώτος. Στην Κίνα του μέλλοντος, εκτός από την αναγνώριση προσώπου, η ταυτοποίηση του πολίτη θα γίνεται και από την στάση του σώματος του. Κατά συνέπεια, τα επόμενα χρόνια, θα είναι ολοένα και πιο δύσκολο για κάποιον να ξεφύγει από τον κρατικό έλεγχο. Με 200 εκατομμύρια έξυπνες κάμερες, εγκατεστημένες σε ολόκληρη τη κινεζική επικράτεια, δηλαδή 1 κάμερα ανά 7 κατοίκους, οι Κινέζοι σε λίγους μήνες, θα είναι οι πιο επιτηρούμενοι πολίτες στον κόσμο. Εκτός από την συμπεριφορά τους, όλες οι συνήθειες τους, η ερωτική τους ζωή, η καθημερινότητα τους θα περνάει από το μικροσκόπιο της επιτήρησης, το οποίο δεν θα χάνει την παραμικρή λεπτομέρεια.

Οι αρχές είναι σε θέση να παρακολουθούν εξ αποστάσεως τη χρήση του διαδικτύου, τις τηλεπικοινωνίες, ταξίδια σε συγκεκριμένους προορισμούς…τα πάντα. Το κράτος θα γνωρίζει τον εκάστοτε πολίτη, καλύτερα απ΄ ό,τι γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Τι γίνεται στην Ευρώπη Ο Μεγάλος Αδερφός δεν εφαρμόζεται μόνο στην Κίνα. Τον Αύγουστο του 2019, οι Financial Times, αποκάλυψαν στους Βρετανούς πως η περιοχή του King’s Cross, και πιο συγκεκριμένα ο σταθμός του Eurostar, έχει εξοπλισθεί με κάμερες αναγνώρισης προσώπου, ενώ ξεκίνησε η εγκατάσταση τους και στον οικονομικό πνεύμονα της Canary Wharf. Στο εμπορικό κέντρο Westfield Stratford City, στο Λονδίνο, οι έξυπνες κάμερες σκανάρουν 300 πρόσωπα το δευτερόλεπτο. Στην πραγματικότητα χιλιάδες Βρετανοί, χωρίς να το γνωρίζουν, έχουν φακελωθεί από τις κάμερες αναγνώρισης προσώπου κατά τη διάρκεια δοκιμών το 2018. Η ΜΚΟ, Big Brother Watch, έδωσε στη δημοσιότητα λίστα με τα μουσεία, καζίνο, ξενοδοχεία, εμπορικά και συνεδριακά κέντρα όπου είχαν εγκατασταθεί έξυπνες κάμερες.

Το Λονδίνο σήμερα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη επιτηρούμενη πόλη στον κόσμο, καθώς διαθέτει 420.000 κάμερες επιτήρησης και αναγνώρισης προσώπου. Συνολικά η Μεγάλη Βρετανία διαθέτει 4 εκατομμύρια κάμερες. 1 για κάθε 14 πολίτες της. Περπατώντας κάποιος στο Λονδίνο παρακολουθείται από τουλάχιστον 300 κάμερες Η Γαλλία επιθυμεί την επίσπευση της εφαρμογής ταυτοποίησης με την αναγνώριση προσώπου. Από το 2020, η πρόσβαση στις ιστοσελίδες των δημόσιων υπηρεσιών, θα γίνεται μόνο με την αναγνώριση προσώπου. Hδη ο προϋπολογισμός του 2020, προβλέπει την γενική συλλογή προσωπικών δεδομένων απ όλες τις ιντερνετικές πλατφόρμες που θα τις αναλύει η τεχνητή νοημοσύνη. Στην πόλη της Νίκαιας αντιστοιχεί 1 κάμερα για 145 κατοίκους. Η Νίκαια ήταν η πρώτη πόλη που δοκίμασε πιλοτικά την αναγνώριση προσώπου, μέσω της βιντεοεπιτήρησης, τον Φεβρουάριο του 2019. Στην ίδια πόλη το τραμ διαθέτει σύστημα επιτήρησης που είναι ικανό να διαβάσει τα συναισθήματα στο πρόσωπο των επιβατών. Παράλληλα με την βιντεοεπιτήρηση, σε πολλές γαλλικές πόλεις όπως είναι το Σεν Ετιέν, έχουν εγκαταστήσει μικρόφωνα και αισθητήρες ήχου στους δρόμους, και σε όλους του δημόσιους χώρους, ώστε η αστυνομία να μπορεί ειδοποιείτε και να επεμβαίνει εγκαίρως, για το παραμικρό. Επίσης εξετάζεται σχέδιο εγκατάστασης συστήματος αναγνώρισης προσώπου στις εισόδους των λυκείων της χώρας.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

A12

βιντεοκάμερα

Κίνα

# data[].attributes.headline
Το βιβλιοπωλείο των αστέγων !

# data[].attributes.subject
Το βιβλιοπωλείο των αστέγων !

# data[].attributes.body
Το βιβλιοπωλείο των αστέγων αντιστέκεται στον κοινωνικό αποκλεισμό

Πάνω από 25.000 βιβλία βρήκαν την στέγη τους, αφού συλλέχθηκαν από τρεις άστεγους συμπολίτες μας, οι οποίοι εδώ και εννέα μήνες, δημιούργησαν το αυτοδιαχειριζόμενο παλαιοβιβλιοπωλείο, που τους έδωσε πνοή να ξεκινήσουν την ζωή τους από την αρχή.

1868_1.jpg

Facebook Twitter

Οδός Πειραιώς 132. Στο ισόγειο του κτιρίου με τις μεγάλες τζαμαρίες, διακρίνονται στοίβες από βιβλία, τοποθετημένα πάνω σε παλέτες. Βιβλία παλιά, σπάνια, ανεκτίμητης λογοτεχνικής και πνευματικής αξίας. Βιβλία που είχαν πεταχθεί στα σκουπίδια και βιβλία που έχουν συγκεντρωθεί από δωρεές. Πάνω από 25.000 βιβλία βρήκαν την στέγη τους, αφού συλλέχθηκαν από τρεις άστεγους συμπολίτες μας, οι οποίοι εδώ και εννέα μήνες, δημιούργησαν το αυτοδιαχειριζόμενο παλαιοβιβλιοπωλείο, που τους έδωσε πνοή να ξεκινήσουν την ζωή τους από την αρχή.

Μπαίνοντας στην είσοδο, υπάρχουν στην σειρά παλέτες, πλημμυρισμένες από κάθε λογής βιβλία, ενώ στην αριστερή πλευρά του χώρου, χαρτόκουτες που έχουν καταφθάσει ως δωρεές για να εμπλουτίσουν τον λογοτεχνικό θησαυρό.

Στο βάθος, βρίσκεται ένα μικρό γραφείο. Εκεί στέκεται ο 70χρονος Λεωνίδας Κουρσούμης, ένας εκ των συνιδρυτών του βιβλιοπωλείου, ο οποίος τακτοποιεί ορισμένα βιβλία. Για 17 ολόκληρους μήνες, ο κ. Λεωνίδας, ήταν άστεγος, ενώ είχε βιώσει την ανεργία τα τελευταία 9 χρόνια. Μάζευε βιβλία από τους κάδους ανακύκλωσης και τα πουλούσε για 5 ή 10 ευρώ στα παλαιοβιβλιοπωλεία, προκειμένου να επιβιώσει και να εξασφαλίσει τα προς το ζην.

Από τον Σεπτέμβρη της περασμένης χρονιάς, του είχε παραχωρηθεί ένας αποθηκευτικός χώρος στα Άνω Πατήσια, για να μείνει προσωρινά. Τον Ιανουάριο του 2019, ο ίδιος, έκανε μία ανάρτηση στα social media, μέσω της οποίας καλούσε τον κόσμο να συνεισφέρει βιβλία από δεύτερο χέρι, προκειμένου να τα αξιοποιήσει και να τα πουλήσει, ώστε μαζί με δύο ακόμα άστεγους φίλους του, να καταφέρουν να βρουν μία στέγη.

«Είχαμε ως στόχο, να συλλέξουμε βιβλία από τον κόσμο, καθώς και από διάφορα ιδρύματα ή βιβλιοθήκες που τα ανακυκλώνουν και να φτιάξουμε μια μικρή αποθήκη, σαν παλαιοβιλιοπωλείο.  Έτσι ξεκίνησαν οι προσφορές. Η ανταπόκριση των ανθρώπων που μας στήριξαν ήταν τεράστια. Μας έφερναν πάρα πολλά βιβλία», αναφέρει. «Τότε, μας προσέγγισε ένας γενναιόδωρος κύριος, ο οποίος μας παραχώρησε αφιλοκερδώς τον χώρο που βρισκόμαστε σήμερα».

Με εφόδια την αλληλεγγύη του κόσμου, μερικές παλέτες και ένα διήμερο μπαζάρ βιβλίων, κατάφεραν να στήσουν από το μηδέν το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο και να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα χρήματα, με τα οποία νοίκιασαν σπίτια για να στεγαστούν. Ωστόσο, στο βιβλιοπωλείο εξακολουθούν να υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες, καθώς ο χώρος δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα και σύνδεση στο ίντερνετ. Και γι' αυτό λειτουργεί καθημερινά από τις 10.00 έως τις 15.00. «Η έλλειψη ρεύματος, μας επιτρέπει να έχουμε περιορισμένο ωράριο και μας στερεί την δυνατότητα να φτιάξουμε έναν ηλεκτρονικό κατάλογο προκειμένου να αρχειοθετούμε τις ποσότητες βιβλίων και τους συγγραφείς που υπάρχουν, ώστε να δίνουμε τη δυνατότητα να ανατρέχουν όσοι αναγνώστες

ενδιαφέρονται», επισημαίνει ο Λεωνίδας.

Όλα τα βιβλία πωλούνται στην τιμή των 2 ευρώ, εκτός από τα λευκώματα που κοστίζουν από 10 έως 20 ευρώ και είναι σε εξαιρετικά καλή κατάσταση. «Έχουμε βιβλία που στην αγορά έχουν εξαντληθεί, καθώς και βιβλία παλιά και σπάνια, που επιβιώνουν από την εποχή του Μεσοπολέμου. Ένα από τα πιο παλιά βιβλία που είχαμε, ήταν το Λατινικό Λεξικό το οποίο είχε επιμεληθεί ο περίφημος αρχαιολόγος Κουμμανούδης», λέει ο Λεωνίδας. Στην συλλογή μπορεί κανείς να βρει βιβλία με χειρόγραφες αφιερώσεις, από τους συγγραφείς σε διάφορους γνωστούς τους. «Προχθές βρήκαμε ένα βιβλίο που το είχε αφιερώσει η Διδώ Σωτηρίου σε μία βαφτιστήρα της, που γράφει &#39;Στην αγαπημένη μου βαφτιστήρα...με ευχές για τη ζωή σου..&#39; και υπογραφή Διδώ Σωτηρίου», αναφέρει.

Στην συλλογή, υπάρχει ευρεία γκάμα βιβλίων. Οι αναγνώστες κυρίως διαβάζουν λογοτεχνία, δοκίμια και ιστορικά βιβλία, όπως λέει ο Λεωνίδας, ενώ λιγότεροι προτιμούν πολιτικά βιβλία. «Ιδιαίτερα συγκινητικό για μένα, είναι να βλέπω γονείς που έρχονται με τα παιδιά τους και αγοράζουν παιδικά βιβλία. Ίσως είναι η μόνη κατηγορία από όλες τις παλέτες που έχει δική της γωνιά». Όπως αναγνωρίζει ο Λεωνίδας, τα βιβλία στην αγορά, είναι πολύ ακριβά. «Ωστόσο, τα βιβλία πρέπει να είναι για όλους. Και ο κόσμος που έρχεται σε εμάς, αγαπά το διάβασμα και δεν έχει οικονομική ευχέρεια να αγοράζει τα βιβλία της αγοράς».

Όσο ο Λεωνίδας μας μιλά, το τηλέφωνό του χτυπά συνεχώς. «Τώρα με πήραν για να επιβεβαιώσουν αν κατέφθασαν κάποιες κούτες με βιβλία που μας έστειλαν». Όπως αναφέρει ο ίδιος, ο κόσμος εξακολουθεί να τους στηρίζει θερμά. Εκτός από όσους καταφθάνουν καθημερινά στο χώρο και αγοράζουν βιβλία, υπάρχει και μεγάλος όγκος βιβλίων που συλλέγεται από δωρεές. «Εχθές παραλάβαμε επτά χαρτόκουτα από τη Γερμανία», επισημαίνει και μας δείχνει τις στοιβαγμένες κούτες. «Μας στέλνουν βιβλία από διάφορες περιοχές της Ελλάδας αλλά κυρίως από την Αττική. Η ανταπόκριση του κόσμου μας δίνει κουράγιο για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε».

Ο ίδιος πάντα έτρεφε αγάπη για το διάβασμα. Όπως τονίζει, «την εποχή που πήγαινα στο γυμνάσιο, μου έκαναν δώρο μια εγκυκλοπαίδεια, από την οποία έμαθα συγγραφείς, επιστήμονες και λογοτέχνες. Από τότε, κάθε φορά που έπαιρνα χαρτζιλίκι, αγόραζα ένα βιβλίο». Όταν ο Λεωνίδας ήταν δευτεροετής στην Οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αναγκάστηκε να εργαστεί σε ένα βιβλιοπωλείο της πόλης, καθώς είχε χάσει τους γονείς του και δεν είχε άλλα έσοδα. «Εκεί, μου δόθηκε η δυνατότητα να διαβαζω βιβλία. Έγινα βιαστικός αναγνώστης και αυτό δεν με έχει εγκαταλείψει», λέει ο ίδιος. Προτιμά Έλληνες και Ευρωπαίους συγγραφείς, του Μεσοπολέμου και των νεότερων χρόνων μετά το `50. «Ο Γιώργος Ιωάννου, ο Στρατής Τσίρκας και ο Νίκος-Γαβριήλ Πεντζίκης, με ενδιαφέρουν πολύ. Όμως, τώρα δεν βρίσκω χρόνο να διαβάζω, μόνο κλεφτές ματιές ρίχνω, όταν τοποθετώ τα βιβλία».

Μπορεί ο ίδιος να κατάφερε να βρει την δική του Ιθάκη μέσα από το βιβλιοπωλείο του, ωστόσο υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι οι οποίοι ζουν σε άθλιες συνθήκες στους δρόμους. «Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι δεν ασχολείται κανείς με τους αστέγους. Τους θυμούνται μόνο τις παραμονές Χριστουγέννων ή Πρωτοχρονιάς και το Πάσχα, προκειμένου να τους κάνουν ένα τραπέζι. Δεν λύνεται έτσι το πρόβλημα. Αντί να κάνουν διάφορους φανφαρονισμούς, θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν ένα κομμάτι από αυτά τα χρήματα προς όφελος των αστέγων», λέει απογοητευμένος ο Λεωνίδας.

«Κανένας δημόσιος, δημοτικός ή ιδρυματικός φορέας δεν κάνει τίποτα. Η εκκλησία έχει τόσα ακίνητα ανεκμετάλλευτα. Δεν θα μπορούσε να παραχωρήσει ένα χώρο; Δεν είναι το πρόβλημα μόνο να βρει ένας άστεγος σπίτι, αλλά να μπορέσει ταυτόχρονα να σταθεί στα πόδια του και να βρει δουλειά. Να ξεκινήσει η κοινωνική του επανένταξη».

Ποια είναι όμως τα δικά του σχέδια για το βιβλιοπωλείο; Όπως αναφέρει, ο στόχος είναι να μαζέψουν λεφτά για να βρουν έναν μόνιμο χώρο και να φτιάξουν το παλαιοβιβλιοπωλέιο με άλλες συνθήκες. «Θέλουμε να έχουμε τις βασικές παροχές, δηλαδή ρεύμα και ίντερνετ. Να τοποθετήσουμε ράφια και βιβλιοθήκες, να ταξινομήσουμε τα βιβλία, να φτιάξουμε έναν ήλεκτρονικό κατάλογο και να έχουμε πιο ευρύ ωράριο. Αυτό θα δώσει άλλη πνοή στην προσπάθεια που δίνουμε και είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουμε δουλειά για δύο ακόμα άστεγους συμπολίτες μας. Ο μοναδικός μας πόρος είναι τα βιβλία που πουλάμε εδώ», επισημαίνει ο Λεωνίδας. «Το βιβλιοπωλείο μας έχει δώσει τη δυνατότητα να έχουμε ένα πιάτο φαγητό και ένα σπίτι να μείνουμε. Και το θάρρος να αλλάξουμε τη ζωή μας».

Φύγαμε, αφού ο Λεωνίδας μας παρότρυνε να διαλέξουμε ένα βιβλίο για δώρο. Μετά από ψάξιμο, επιλέξαμε «το Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου» του Gabriel Garcia Marquez και τον αποχαιρετήσαμε, αφού υποσχεθήκαμε ότι θα ξαναπεράσουμε από το υπέροχο βιβλιοπωλείο του, για να εξερευνήσουμε τους θησαυρούς του.

Facebook Twitter

# data[].attributes.headline
Αρχαιολογικά ευρήματα Θεσσαλονίκης και η Κυβέρνηση !

# data[].attributes.subject
Αρχαιολογικά ευρήματα Θεσσαλονίκης και η Κυβέρνηση !

# data[].attributes.body
Πάολο Οντορίκο: Βρήκατε τη βυζαντινή Πομπηία στη Θεσσαλονίκη και θα κάνετε τις αρχαιότητες σας LEGO;

Ιωάννα Κλεφτόγιαννη   Κατηγορίες: Arts & culture FacebookTwitterE-mailΠερισσότερα...

Βρήκατε τη βυζαντινή Πομπηία!» Και σκοπεύετε να την ξεκολλήσετε, για να την επανακολλήσετε αργότερα; Τρελαθήκατε; Θα κάνετε τις αρχαιότητές σας Lego; «Αυτό που έφεραν στο φως οι εργασίες για το μετρό είναι η βυζαντινή Πομπηία!» αναφωνεί ο έγκριτος Ιταλός βυζαντινολόγος Πάολο Οντορίκο στο ethnos.gr «Πώς τολμάτε να κατακρίνετε τον Ερντογάν που μετατρέπει βυζαντινούς ναούς σε τζαμιά, όταν η κυβέρνησή σας σχεδιάζει να ξεριζώσει το σταυροδρόμι της μνημειακής οδού των Βυζαντινών στη Θεσσαλονίκη και εσείς δεν αντιδράτε;» μας εγκαλεί σε μια από τις πολλές «εκρήξεις» κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας ο έγκριτος βυζαντινολόγος και διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών της Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales του Παρισιού Πάολο Οντορίκο, ο οποίος, όταν το 2013 κατέβηκε τη σκάλα κάτω από την Εγνατία οδό για αυτοψία στα ευρήματα του σταθμού Βενιζέλου, στο υπό κατασκευή μέτρο, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, έπαθε, όπως μας λέει, σοκ.   «Αυτό που έφεραν στο φως οι εργασίες για το μετρό είναι η βυζαντινή Πομπηία!» αναφωνεί. «Το καταλαβαίνετε; Και σκοπεύετε να την ξεκολλήσετε, για να την επανακολλήσετε αργότερα; Τρελαθήκατε; Θα κάνετε τις αρχαιότητές σας Lego; Σκοπεύετε να στήσετε τη βυζαντινή Disneyland; Να μας το πείτε! Και να αναλάβετε τις ευθύνες σας».   Όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση ανήγγειλε πως σχεδιάζει την αναίρεση της ΥΠΟΠΑΙΘ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΣΠΑΕΕ/41484/24488/1402/162/10.02.2017 (ΑΔΑ:7ΝΦ14653Π4-Ζ91) Υπουργικής Απόφασης (μέσω της οποίας διασφαλιζόταν η κατασκευή του σταθμού Βενιζέλου με την εκ παραλλήλου in situ διατήρηση των βυζαντινών αρχαιοτήτων), προκειμένου να προχωρήσει στην αμφιλεγόμενη λύση της απόσπασης, μεταφοράς και επανατοποθέτησης των αρχαιοτήτων, ο Οντορίκο αντέδρασε έντονα, ενώνοντας τη φωνή του με την Κίνηση Πολιτών Θεσσαλονίκης, τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, το ICOMOS, τα τμήματα Ιστορίας- Αρχαιολογίας και Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ και τη Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία.   Η αποκόλληση της Μέσης Oδού της βυζαντινής Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τον γνωστό Ιταλό βυζαντινολόγο, θα καταστρέψει ανεπιστρεπτί την οικοδομική αυθεντικότητα των αρχαιοτήτων του μνημειακού συνόλου - αξία που προστατεύεται από το διεθνές δίκαιο και την ελληνική νομοθεσία. Η μετακίνηση ενός μνημείου ή τμήματός του απαγορεύεται ρητά από τον ισχύοντα νόμο (άρθρο 42, Ν. 3028/2002), με μόνες προβλεπόμενες εξαιρέσεις τις περιπτώσεις που επιτακτικοί λόγοι προστασίας του ίδιου του μνημείου ή μεγάλα τεχνικά έργα εθνικής σημασίας το επιβάλλουν. Η μετακίνηση και σε αυτές τις περιπτώσεις θεωρείται το έσχατο μέσο.   «Για τη συλλογική κοινωνική μνήμη της Αθήνας έχουν γίνει πολλά. Στη Θεσσαλονίκη, τίποτα! Και τώρα επιχειρείται να καταστραφούν τα σπάνια τεκμήρια που αποκαλύφθηκαν;  Είναι μια ντροπή»,  υπογραμμίζει ο  συνομιλητής μας, που εξανίσταται και με τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και του ΥΠΠΟΑ: «Λένε θα “σώσουμε” τα ευρήματα αποκολλώντας τα. Μας κοροϊδεύουν; Είναι μια διαδικασία εντελώς παράλογη».   Κατεβήκατε  για αυτοψία στην ανασκαφή; Το 2013.   Τι αντικρίσατε; Τη βυζαντινή Πομπηία! Πηγαίνετε να τη δείτε! Όταν κατέβηκα, έμεινα άφωνος, δεν ήξερα τι να πω. Σε πέντε-έξι μέτρα από την  Εγνατία φτάνεις σε έναν άλλο κόσμο, που είναι δείγμα της απόλυτης βυζαντινής διαχρονίας της πόλης.   Αν παραμείνουν in situ τα ευρήματα υποστηρίζεται από την κυβέρνηση πως θα καθυστερήσει το έργο να παραδοθεί στο κοινό. Εξ ου οδηγείται στην έσχατη λύση της αποκόλλησης. Αν η στάση συνυπάρξει με τα ευρήματα, το 2023 θα είναι έτοιμος ο σταθμός, βάσει της μελέτης που έχει εκπονηθεί και οδήγησε και στην υπουργική απόφαση του 2017. Αν αποκολληθούν, για να επανακολληθούν εν συνεχεία, πριν από το 2025 δεν μπορεί να έχει τελειώσει ο σταθμός. Αυτό που έχουμε είναι ένα κορυφαίο εύρημα για τη Θεσσαλονίκη. Από τη στιγμή που βρέθηκε και εφόσον μπορεί να συνυπάρξει με τη στάση του μετρό επιβάλλεται να μείνει in situ!   Η μνημειακή οδός που αποκαλύφθηκε ήταν και τότε βασική αρτηρία; Ήταν ο κεντρικός δρόμος -φαρδύτατος, 8-10 μέτρα- που γίνονταν όλες οι πομπές. Δεν είναι ο δρόμος μόνο που μας δείχνει κάτι.  Είναι το σύνολο των ευρημάτων, όπου μπορούμε και βλέπουμε πεντακάθαρα τις λειτουργίες  της πόλης. Την οδική αρτηρία και την αγορά.   Η λεωφόρος πώς ονομαζόταν τότε; Εξαρτάται από τις πηγές και τις περιόδους. Στις λόγιες πηγές λεγόταν Λεωφόρος, αλλά υπάρχουν και άλλες που μιλάνε για Βασιλική οδό.   Από τι υλικό είναι φτιαγμένη; Πέτρα και μάρμαρο, όπως στα ρωμαϊκά χρόνια. Υπάρχουν επάνω της τα ίχνη απ? τις χαράξεις τον κάρων. Βρέθηκαν και δυο κύκλοι που ήταν για παιχνίδια. Ίσως έριχναν ζάρια.   Αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια των μαγαζιών, αμφιπλεύρως της οδού; Ποια θεμέλια! Βλέπουμε ενάμισι μέτρο ύψος από τους πέτρινους τοίχους τους, μπορεί και παραπάνω.  Σας ξαναλέω! Πρέπει να πάτε  να το δείτε με τα μάτια σας. Να κατεβείτε τις σκάλες, να μπείτε στη σήραγγα, που έχει κατασκευαστεί. Ξαφνικά θα κάνετε ταξίδι στο χρόνο, και θα βρεθείτε μέσα στο Βυζάντιο. Στην καθημερινή ζωή του Βυζαντίου. Πώς μπορώ να σας το μεταδώσω αυτό; Είναι ένας κόσμος που ζει κάτω απ? την κίνηση και τη ζωή της Εγνατίας. Είναι συγκλονιστικό. Όταν ξανανέβηκα, με κομμένη την ανάσα, είπα: «Μόλις βγήκα από την Βυζαντινή Πομπηία». Αλλά επιμένω. Δεν πρόκειται για αρχαιολατρεία. Έχει καθήκον μια κοινωνία να σώζει ακέραιο αυτό  που αποτελεί την ιστορική μαρτυρία της πόλης για να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για την ταυτότητά της.   Όντως θα καταστραφούν  οι αρχαιότητες αν αποκολληθούν; Υπάρχουν τεχνικά και τεχνολογικά μέσα σήμερα, με τα οποία μπορούμε να κάνουμε πολλά. Αλλά τι θέλουμε;. Να παίξουμε LEGO, κόβοντας κομματάκια τα ευρήματα; Αν αποκολληθούν, μόνον η κοίτη κάτω από τα αρχαία θα καταστραφεί. Επομένως, η αυθεντικότητα των ευρημάτων θα χαθεί. Επιπλέον, αν κατά την 3,5 μέτρων νέα ανασκαφή για τη αποκόλληση βρεθούν νέες αρχαιότητες, τι θα γίνει; Νέες ανασκαφές; Τότε είναι που το μετρό δεν θα τελειώσει ποτέ!  Πέραν πάντως της πιθανής βλάβης στο μνημείο, θα είναι τεράστιο και το κόστος. Δεν είναι μόνο τα 16 εκατομμύρια που μας λένε. Επομένως, δεν πρέπει να κουνηθεί ούτε πετραδάκι.   Η διεθνής επιστημονική  κοινότητα πώς υποδέχτηκε την είδηση της δρομολογούμενης αποκόλλησης; Είναι σοκαρισμένη.   Δεν βλέπουμε, όμως,  να κάνει ένα σοβαρό διάβημα. Έχουν υπογραφεί ψηφίσματα. Το δε γαλλικό παράρτημα της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, στην επόμενη συνεδρίασή μας, τέλος Ιανουαρίου, θα βγάλει  νέο ψήφισμα.   Δεν διαθέτετε άλλα μέσα, πέρα από ψηφίσματα; Υπάρχουν τα νομικά όπλα. Αν ακυρωθεί η υπουργική απόφαση του 17, που διασφαλίζει τα αρχαία, θα γίνει από την Κίνηση Πολιτών Θεσσαλονίκης και τους συμμάχους της, νέα προσφυγή στο ΣτΕ. Αλλά πέρα από τις προσφυγές, το σημαντικό είναι να κινητοποιηθεί ο ελληνικός λαός και να σταματήσουν τα ψέματα.  Λένε ότι δεν υπάρχουν σχέδια για τη συνύπαρξη αρχαιοτήτων και σταθμού. Υπάρχουν. Έτοιμα. Αρχιτεκτονικά, στατικά κ.ο.κ. Κατατεθειμένα. Λένε ότι η in situ διατήρηση θα κοστίσει περισσότερο. Ψέματα! Λένε ότι θα διαρκέσει περισσότερο το έργο με τα αρχαία. Ψέμα! Πρέπει ο ελληνικός λαός να μάθει τι συμβαίνει. Και να αντιδράσει!   Ο κόσμος στη Θεσσαλονίκη θέλει όμως να γίνει οπωσδήποτε η στάση του ΜΕΤΡΟ στη Βενιζέλου. Μα θα γίνει ! Κανένας δεν είναι εναντίον της στάσης και του ΜΕΤΡΟ! Στην πλατεία Συντριβανιού είχε βρεθεί μια τεράστια βυζαντινή βασιλική και έγινε τσιμέντο. Τέλειωσε! Εντάξει, καταλαβαίνουμε, δεν μπορούμε  να σταματήσουμε τη σύγχρονη ζωή, αλλά όχι να ξεπατώσουμε ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα της πόλης, χωρίς να υπάρχει επιτακτική ανάγκη.   Πείτε ότι στο κέντρο της Αθήνας πρέπει να γίνει μια πίστα για ελικόπτερα. Θα σηκώσετε τον Παρθενώνα; Μην γελάτε! Γιατί να μην κάνουμε… πλάκα την Πλάκα και ο Ντόναλντ Τραμπ να έρθει να χτίσει ένα Λας Βέγκας με Πυραμίδες πάνω από τις αρχαιότητες; Κανένας δεν λέει να σταματήσει η σύγχρονη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Αυτό που θέλουμε είναι να σωθεί κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι αυτό που αποκαλύφθηκε στη Βενιζέλου είναι  μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς;

πηγη ethnos.gr Cityportal Team: 26 Οκτωβρίου 2019

Πηγή: cityportal.gr

# data[].attributes.body
Ένα χιλιανό 2011

Δημοσίευση: 25 Νοεμβρίου 2019 23:10

Συνέντευξη με τη Μαριανέλλα Κλώκα, Διεθνές πρακτορείο ειδήσεων Pressenza, μέλος του Διεθνούς Οργανισμού Κόσμος χωρίς πολέμους και βία, η οποία βρέθηκε για μια εβδομάδα στη Χιλή.

Αν και πλέον είναι γνωστά τα πρωτογενή αίτια αυτής της πρωτοφανούς κινητοποίησης της Χιλής, θα άξιζε τον κόπο να μας πεις πως αυτά τα αίτια που συνδέονται με την εφαρμογή 30 χρόνων νεοφιλελεύθερων προγραμμάτων επηρεάζουν την αιτηματολογία των διαδηλωτών.

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να πούμε ότι αυτή δεν ήταν η πρώτη προσπάθεια των Χιλιανών να αγωνιστούν ενάντια σε αυτές τις πολιτικές. Πηγαίνοντας εκεί, στο αυτοκίνητο, άκουγα συνεχώς διαφημίσεις κολεγίων για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Εδώ, λοιπόν, και ένα και παραπάνω χρόνο οι φοιτητές αντιδρούν στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσής τους. Οπότε, στην αρχή μόνοι τους και στη συνέχεια μαζί με το συνδικάτο των εκπαιδευτικών ξεκίνησαν μεγάλες κινητοποιήσεις. Υπήρξε μεγάλη σύγκρουση με την αστυνομία. Οι εκπαιδευτικοί βγήκαν στο δρόμο των Ιούνιο, για ένα μήνα, και κατάφεραν να φέρουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το Υπουργείο Παιδείας, προκειμένου να συζητήσουν την αύξηση της χρηματοδότησης και το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Άρα, λοιπόν, υπήρχε ήδη ένα κλίμα αναταραχής. Μην ξεχνάμε, επίσης, ότι πριν τα τριάντα μεταδικτατορικά χρόνια υπάρχουν και τα χρόνια του Πινοσέτ. Το σημερινό Σύνταγμα κατά βάση απηχεί τις συνταγματικές ρυθμίσεις που ίσχυαν επί Πινοσέτ. Δεν ισχύει, λοιπόν, ότι ο κόσμος ξύπνησε τώρα, η μαζικότητα είναι πρωτοφανής.

Τι λένε, λοιπόν, οι διαδηλωτές; Μπορεί να φαντάζει απίστευτο, αλλά στη Χιλή το κράτος έχει αναλάβει ρόλο παρατηρητή. Δηλαδή, απαγορεύεται δια νόμου, αν κάποια δραστηριότητα την κάνει ο ιδιώτης, να την κάνει και το κράτος. Ο ιδιώτης έχει τη δυνατότητα να μηνύσει το κράτος, σε περίπτωση που μπει στη διαδικασία να του σπάσει το μονοπώλιο. Φρόντισα να το επιβεβαιώσω πολλές φορές αυτό, γιατί δεν το πίστευα. Που έχει φέρει τη Χιλή αυτό; Στην ουσία, όλες οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, όλη η ενέργεια, η παιδεία, η υγεία, η στέγη, τα πάντα, είναι ιδιωτικοποιημένα.

Η αφορμή, όμως, ποια ήταν;

Η αφορμή ήταν η για τέταρτη φορά αύξηση του εισιτηρίου στο μετρό. Το οποίο, παρεμπιπτόντως, να πούμε ότι είναι τέλειο. Γενικά οι υποδομές είναι ευρωπαϊκές. Το μέτρο αυτό, λοιπόν, έφερε αντίδραση. Είχαμε την «εβδομάδα χωρίς εισιτήριο», όπου όλοι οι νέοι πηδούσαν τις μπάρες, με σκοπό να δείξουν ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα. Κατέληξε αυτή η βδομάδα σε αυτή τη φωτογραφία που έχει κάνει το γύρω του κόσμου, που δείχνει όλους τους νέους να κάθονται στην πλατφόρμα με τα πόδια μέσα στην πλατφόρμα, πράγμα που ουσιαστικά οδήγησε στην παράλυση της συγκοινωνίας. Αυτό έγινε για μία μέρα, με αποτέλεσμα να κλείσουν οι σταθμοί του μετρό, να κατέβει ο στρατός στο δρόμο, και να μετατραπούν οι σταθμοί του μετρό σε σταθμούς προσαγωγών. Δηλαδή, στήσανε αστυνομικά κέντρα μέσα στους σταθμούς του μετρό. Αυτό προκάλεσε τεράστια οργή, μαζί φυσικά με όλα όσα είχε συσσωρεύσει ο κόσμος, και άρχισαν να κατεβαίνουν μαζικά.

Για πόσο κόσμο μιλάμε, για τι κόσμο, και για ποιες πόλεις;

Ξεπεράσανε το 1,5 εκατομμύριο δύο φορές στο Σαντιάγο, ενώ αντίστοιχες κινητοποιήσεις συνέβαιναν και σε άλλες πόλεις. Είδα και την πορεία των συνδικάτων. Και το αναφέρω, γιατί γενικά οι κινητοποιήσεις είχαν τα χαρακτηριστικά του δικού μας 2011. Ο κόσμος που κατέβαινε μαζικά στο δρόμο δεν ήθελε σημαίες. Δεν ήθελε να κατέβεις εσύ με τη δική σου σημαία, δεν ήθελαν καπελώματα. Μόνο η σημαία της Χιλής εμφανιζόταν σε διάφορες παραλλαγές, καθώς και η σημαία των ιθαγενών Μαπούτσε. Στην πορεία, λοιπόν, των συνδικάτων έβλεπες τους πάντες: οδοκαθαριστές, νοσοκόμες, δασκάλους, υπαλλήλους. Όλοι με καρτελόνια που εξηγούσαν ποιοι είναι. Πέρα, όμως, από τις δύο κινητοποιήσεις των συνδικάτων, οι άλλες ήταν κυρίως δράσεις νέων ανθρώπων, μαθητών, φοιτητών, το πολύ μέχρι 30-35 χρονών. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν οικογενειάρχες με τα παιδιά τους. Η πλειονότητα, όμως, ήταν νέοι.

Για δεκαπέντε μέρες ήταν κάθε μέρα στο δρόμο, μπορεί και δυο φορές τη μέρα. Δηλαδή, υπήρχαν δρώμενα στο Σαντιάγο που γίνονταν έξω από το πλαίσιο της κύριας κινητοποίησης. Λόγω της αστυνομικής βαρβαρότητας, που δεν έχει προηγούμενο, ξεκίνησαν να πηγαίνουν στις συνοικίες. Άρχισαν δε να δουλεύουν με τρόπους που σε μας είναι γνωστοί ήδη από το 2011. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 30-35 λαϊκές συνελεύσεις στη Χιλή, οι 10-15 στο Σαντιάγο. Από το πιο πάνω κομμάτι της χώρας, που είναι η έρημος, μέχρι το πιο κάτω, που είναι τα χιόνια. Αυτές δουλεύουν με το 85% νεαρόκοσμο, αλλά δουλεύουν και με μεγαλύτερους και οικογενειάρχες. Γίνονται συναντήσεις μικρότερων θεματικών ομάδων στις 7μμ, περίπου 30-35 ατόμων, και μετά Ολομέλεια κατά τις 9μμ. Όπως το 2011. Εκεί συζητιούνται τα αποτελέσματα των επιμέρους συναντήσεων, και συνήθως φτιάχνεται μια αναφορά με τις αποφάσεις της ημέρας, η οποία κοινοποιείται στις υπόλοιπες λαϊκές συνελεύσεις και, ανάλογα με το θέμα, στο κράτος και στα μίντια.

Εκτός από αυτή τη δομή τύπου Occupy και Αγανακτισμένων, υπάρχει κάποια άλλη οργανωτική αποκρυστάλλωση του κινήματος; Ή από την άλλη, βλέπουμε ήδη οργανωμένες δυνάμεις, παραδοσιακές ή μη, να συμμετέχουν;

Εγώ δεν είδα. Δεν μπορούσα βέβαια να διακρίνω τα κόμματα, γιατί, όπως είπα, δεν μπορούσαν να κατέβουν με τις σημαίες τους. Είδα άτομα από τη Βουλή να είναι στο δρόμο, όχι με μεγάλη ευκολία. Η πλειοψηφία των κομμάτων δεν είναι καλοδεχούμενη, ειδικά μετά από τη συμφωνία που υπέγραψαν πολλά από τα κόμματα της Βουλής με τον Πινιέρα. Αυτοί που δεν τη συνυπέγραψαν είχαν μια σχετικά καλύτερη αντιμετώπιση.

Οι συνδικαλιστές είναι καλοδεχούμενοι;

Στις μεγάλες μαζικές συγκεντρώσεις είναι καλοδεχούμενοι, αλλά χωρίς διακριτικά.

Πριν να φύγουμε από το οργανωτικό ζήτημα, θα ήθελα να μου πεις ποιος είναι ο ρόλος του διαδικτύου; Φτιάχνουμε ιστοσελίδες που καλούνε, που οργανώνουνε;

Ναι, βέβαια. Πρώτα απ’ όλα φτιάχνουν hashtag, παρακολουθούν σε όλη τη Χιλή τις δράσεις μέσα από τα social media (facebook, twitter, instagram), και επίσης έχουν τις ιστοσελίδες τους όπου ανεβάζουν κάθε μέρα τη δουλειά που γίνεται στις συνοικίες. Επίσης, υπάρχει live streaming της κεντρικής πορείας, από το απόγευμα που μαζεύεται ο κόσμος μέχρι το βράδυ που φαίνεται πως τους διαλύει η αστυνομία.

Να δούμε τώρα λίγο τη στάση των πολιτικών δυνάμεων. Υπήρξε μία συμφωνία με τον πρωθυπουργό Πινιέρα, άλλοι την υπέγραψαν και άλλοι όχι. Τι προβλέπει αυτή η συμφωνία και ποια η στάση των κοινοβουλευτικών κομμάτων απέναντι στις κινητοποιήσεις;

Να πούμε πρώτα απ’ όλα ότι, εκτός από τα αιτήματα για μια καλύτερη ζωή, ο κόσμος ζητάει την παραίτηση του Πινιέρα. Ζητάει να λογοδοτήσει για τα εγκλήματα που έγιναν τον τελευταίο μήνα. Άνθρωποι σκοτώθηκαν, πολλοί τυφλώθηκαν ή βασανίστηκαν. Μετά, ζητούν συμμετοχή στη συγγραφή του νέου Συντάγματος. Τα κόμματα, όμως, που συνυπέγραψαν τη συμφωνία με τον Πινιέρα είναι σαν να αγνόησαν τις κινητοποιήσεις, καθώς αν μέχρι το τέλος του Νοέμβρη δεν γινόταν η παραίτηση Πινιέρα, αυτός ο τελευταίος μπορεί να παραμείνει στην εξουσία για άλλα δύο χρόνια. Άρα, τα κόμματα που υπέγραψαν συναίνεσαν στο να παραμείνει για άλλα δύο χρόνια. Το άλλο είναι ότι συμφώνησαν να πάνε σε δημοψήφισμα τον Απρίλη για το εάν και με ποιον τρόπο χρειάζεται νέο Σύνταγμα.

Ποιο πιστεύεις ότι θα είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος;

Πιστεύω ότι ο κόσμος θα ζητήσει αλλαγή Συντάγματος. Αυτό που δεν πιστεύω ότι θα γίνει είναι η απευθείας συμμετοχή του κόσμου στη συγγραφή του. Θεωρώ ότι θα υιοθετηθεί μια λίγο πιο αντιπροσωπευτική διαδικασία, ίσως μέσω ενός Κογκρέσου. Ώστε να έχουν οι κρατούντες περισσότερο έλεγχο.

Αυτοί που συναίνεσαν τι πολιτικού προσανατολισμού είναι;

Κέντρο, φιλελεύθεροι, συντηρητικοί, χριστιανοδημοκράτες. Αυτοί που δεν συναίνεσαν είναι οικολόγοι, κομμουνιστές, ανθρωπιστές, προοδευτικοί.

Τα ΜΜΕ στηρίζουν την κυβέρνηση όπως εδώ;

Κατά συντριπτική πλειοψηφία. Δίνεται χώρος και στους διαφωνούντες, αλλά το ντιμπέιτ στήνεται έτσι ώστε να περνά συντριπτικά το μήνυμα της κυβερνητικής συμμαχίας.

Οπότε δεν υπάρχει και μεγάλη διαφορά με αυτό που γίνεται στην Ελλάδα.

Όχι, δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά.

Ο λόγος των διαδηλωτών περνάει στα ΜΜΕ;

Περνάνε πολύ τα επεισόδια. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είναι τα επεισόδια που θα δείξουν οι τηλεοράσεις την προηγούμενη μέρα.

Άρα, ουσιαστικά, και εκεί τα ΜΜΕ χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν έναν ηθικό πανικό στους νοικοκυραίους.

Ακριβώς!

Υπάρχει και εκεί, όπως κι εδώ και αλλού, μια προσπάθεια των κινητοποιούμενων να απαντήσουν στη μεροληψία των mass media με την εκτεταμένη χρήση των social media;

Ναι, βέβαια. Αν και υπάρχει πλέον, όπως και στην Ελλάδα, μια οργανωμένη απάντηση από την απέναντι πλευρά και μέσα στα social media. Πάντως, είναι σαφές ότι η διέξοδος του κόσμου ως προς την πληροφόρηση είναι κάποιες ανεξάρτητες φωνές και τα social media.

Ποια είναι η διαχωριστική γραμμή εντός της κοινωνίας;

Η κοινωνία δεν θέλει φασαρία. Και, αν είναι κάτι να φθείρει αυτό το κίνημα, θα είναι η αποτύπωση αυτής της επιθυμίας της κοινής γνώμης.

Θα ήθελε δηλαδή να λήξει αυτή η κατάσταση...

Θέλει να τελειώσει αυτή η κατάσταση ειρηνικά. Υπάρχουν οικογένειες που έχουν χάσει παιδιά ή τα παιδιά τους έχουν σοβαρά τραυματιστεί. Δεν είναι τα πράγματα υπό ιδιαίτερο έλεγχο, για να πεις ότι θα κατέβεις άνετα στο δρόμο. Συμβαίνουν αγριότητες. Αυτές ακριβώς οι αγριότητες δημιουργούν φόβο. Μην ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση κατέβασε το στρατό στο δρόμο. Ύστερα βέβαια από τη διεθνή κατακραυγή μειώθηκε κάπως η ένταση της καταστολής, αλλά παρόλα αυτά ο φόβος παραμένει.

Εκτός από φόβο, ποιο άλλο αίσθημα έχει δημιουργήσει στον κόσμο η υπέρμετρη καταστολή των κινητοποιήσεων;

Αρνητικά ως επί το πλείστον συναισθήματα, αλλά το βασικό είναι ο φόβος. Φαντάσου ότι καθημερινά οι άνθρωποι συζητούν αν θα κατέβουν στην πορεία και με τι εξοπλισμό. Όλοι όσοι κατεβαίνουν το κάνουν εξοπλισμένοι με προστατευτικά για τα μάτια και μάσκες.

Υπήρχε, δηλαδή, και κόσμος που απέκτησε τεχνογνωσία κινητοποίησης μόλις τώρα.

Ναι. Τα προστατευτικά γυαλιά, για να καταλάβεις, έχουν γίνει ανάρπαστα.

Αν γινόντουσαν τώρα εκλογές, ποια είναι η αίσθησή σου; Θα τιμωρούσε ο κόσμος αυτή την κυβέρνηση;

Δεν είμαι σίγουρη αν αυτό που θέλει ο κόσμος τώρα είναι εκλογές. Δεν είμαι σίγουρη ότι, αν αλλάξει η κυβέρνηση Πινιέρα, θα έρθει κάτι καλύτερο. Πιστεύω ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους. Εκείνο που θέλουν περισσότερο είναι να ξαναφτιάξουν το Σύνταγμά τους. Και δεν πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να γίνει αντιπροσωπευτικά. Υπάρχει μια τεράστια κρίση του αντιπροσωπευτικού συστήματος σήμερα στη Χιλή.

Κουβεντιάζουν για άλλα κινήματα σε άλλες ηπείρους;

Αναφέρονται πολύ συχνά στο δικό τους κίνημα εναντίον της δικτατορίας του Πινοσέτ. Είδα τραγούδια εκείνης της περιόδου, και μια ταύτιση με τα γεγονότα και το αίσθημα εκείνης της περιόδου. Τα τραγούδια του Βίκτορ Χάρα παίζονται σε πλατείες και σκορπούν ρίγος. Όπως λένε πολλοί άνθρωποι, είναι σαν να έχει μείνει μια εκκρεμότητα από τότε. Από την άλλη, σε μια συζήτηση εντός μιας συνέλευσης παρατήρησα ότι γνώριζαν αρκετά καλά το κίνημα των Αγανακτισμένων στην Ισπανία. Αλλά και απέναντί μου ήταν ένθερμοι, επειδή ήμουν απ’ την Ελλάδα. Το γεγονός ότι μιλούν για «συνελεύσεις αυτοπροσκαλούμενες» παραπέμπει σε ανάλογες καταστάσεις και σε άλλες χώρες. Έχουν, επίσης, μια ρητορεία περί «οριζόντιας οργάνωσης».

Θες να μας πεις δυο πράγματα ακόμα για το ρεπερτόριο δράσης; Είπαμε για μεγάλες συγκεντρώσεις, για πορείες, για συνελεύσεις. Κάτι άλλο;

Γίνονται πολλά χάπενιγκς. Οι Μαπούτσε κάνουν πολλά τέτοια, με τραγούδια και χορό, τα οποία λειτουργούν και σαν μια ευκαιρία να γνωρίσει ο κόσμος την ταυτότητά τους. Είτε μέσα στις μεγάλες πορείες είτε σε αυτόνομες πορείες. Επίσης, γίνονται πολλά performances από νέους ανθρώπους. Είδα μέσα στο χαμό μιας διαδήλωσης μια ομάδα νέων να πλέκει, για παράδειγμα.

Γίνονται καταλήψεις;

Ναι. Από κατάληψη ενός σχολείου ξεκίνησε όλο αυτό. Το βασικό, όμως, είναι η παρουσία του κόσμου στο δρόμο.

Αλληλεγγύη υπάρχει;

Βέβαια. Βλέπεις ανθρώπους, που πριν από ένα χρόνο μπορεί να έσπρωχνε ο ένας τον άλλο για να κόψουν πρώτοι το εισιτήριο του μετρό, να επιδεικνύουν μια άλλη συμπεριφορά. Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει, γιατί και σε μας δεν κράτησε πολύ.

Αναδείχθηκε κάτι καινούργιο;

Ναι, για πρώτη φορά συζητιούνται τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων ή αυτά των ιθαγενών ή αυτά των ηλικιωμένων.

Ποιες λέξεις χρησιμοποιούν για να συμπεριλάβουν όλους αυτούς που κινητοποιούνται ή τους εκφράζουν οι κινητοποιήσεις;

Ο λαός. Ο λαός που αγωνίζεται ενάντια στον Πινιέρα, στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στο δόγμα του σοκ, στις ελίτ της χώρας. Το Σαντιάγο βέβαια είναι χωρισμένο στα δύο. Υπάρχει το Σαντιάγο από το ποτάμι και κάτω και αυτό από το ποτάμι και πάνω, που είναι γεμάτο ουρανοξύστες, τράπεζες, κ.λπ., ένα Σαντιάγο του πλούτου. Δηλαδή, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι στο δρόμο.

Θα έλεγες ότι όλοι αυτοί που έχουν ευνοηθεί από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, καθώς και οι συντηρητικοί, είναι πλειοψηφία στη Χιλή;

Νομίζω πως όχι. Το δημοψήφισμα θα το δείξει.

Τη συνέντευξη πήρε ο Δημήτρης Παπανικολόπουλος

# data[].attributes.headline
«Βιολετί κύμα» στο Πα

# data[].attributes.body
«Βιολετί κύμα» στο Παρίσι ενάντια στη βία κατά των γυναικών

24.11.2019 - Παρίσι, Γαλλία - Rédaction France

Αυτή η ανάρτηση είναι επίσης διαθέσιμη σε: Γαλλικα

Στιγμιότυπο από τη χτεσινή διαδήλωση στο Παρίσι, φωτογραφία Clémentine Bonnet.

49.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Παρίσι χτες Σάββατο, αλλά και δεκάδες χιλιάδες απ’ άκρη σ’ άκρη στη Γαλλία, για να καταγγείλουν όλες τις μορφές βίας που έχουν υποστεί οι γυναίκες.

Η συλλογικότητα #NousToutes, που είχε την πρωτοβουλία της διοργάνωσης, χαιρέτησε «τη μεγαλύτερη πορεία στη γαλλική ιστορία». Πάνω από 70 φορείς, πολιτικά κόμματα, συνδικάτα, οργανώσεις και συλλογικότητες κάλεσαν σε αυτή την κινητοποίηση.

Στη χώρα μας καθημερινά οι γυναίκες γίνονται θύματα λεκτικής, σωματικής, ψυχολογικής, σεξουαλικής, οικονομικής βίας. Μια γυναίκα πεθαίνει κάθε δύο μέρες, θύμα δολοφονίας του σεξουαλικού της συντρόφου ή του πρώην σεξουαλικού της συντρόφου.

Με αυτήν την πορεία, οι γυναίκες γνωστοποίησαν ξανά το αίτημά τους για έναν κόσμο στον οποίο η βία δεν έχει θέση. Οι γυναίκες που είναι πλέον θύματα βίας πρέπει να προστατευθούν. Οι γυναίκες πρέπει να είναι ασφαλείς. Οι εγκληματίες πρέπει να τιμωρούνται.

Άσκηση πίεσης στις δημόσιες αρχές

Με αυτήν την πορεία, οι διαδηλώτριες διεκδικούν να πάρουν επιτέλους οι αρχές αποτελεσματικά μέτρα. Οι μισές από τις λύσεις που έχουν δοκιμαστεί εδώ και δεκαετίες δεν λειτουργούν. Η κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί γρήγορα και να κάνει όλες τις απαραίτητες γραφειοκρατικές κινήσεις για να χρηματοδοτηθούν δημόσιες πολιτικές που επηρεάζουν ολόκληρο τον πληθυσμό. Η κοινωνία είναι έτοιμη να αναλάβει δράση κατά της βίας. Σήμερα, μόνο η πολιτική βούληση και τα μέσα απουσιάζουν.

(σ.τ.σ: Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, μπορείτε να έρθετε σε επικοινωνία με τις οργανώσεις που διοργάνωσαν οριζόντια τη χτεσινή πορεία, δείτε στο τέλος του γαλλικού κειμένου εδώ.)

Μετάφραση – προσαρμογή: Pressenza Athens. Φωτογραφίες: Clémentine Bonnet

(Φωτογραφία: Brigitte Cano)

(Φωτογραφία: Brigitte Cano)

(Φωτογραφία: Brigitte Cano)

# data[].attributes.headline
Σχιζοφρένεια

# data[].attributes.subject
Σχιζοφρένεια

# data[].attributes.attachment_link.title
σχιζοφρένεια

# data[].attributes.headline
Σχιζοφρένεια 

# data[].attributes.subject
Σχιζοφρένεια 

# data[].attributes.attachment_link.title
σχιζοφρένεια

# data[].attributes.headline
βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τρένου στις 6 Απριλίου 2012.

# data[].attributes.subject
βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τρένου στις 6 Απριλίου 2012.

# data[].attributes.body
Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ οι δύο μετανάστες που έχασαν τη ζωή τους για να βοηθήσουν Έλληνες… // (Έχουν περάσει 7 χρόνια… Τέτοιες μέρες ήταν… Κάποιοι το θυμούνται, κάποιοι όχι... Ελπίζω οι πρώτοι να είμαστε περισσότεροι… Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου έγραψε ένα τραγούδι γι αυτούς… Γιατί, αυτός είναι ο Θανάσης που αγαπάμε… Και μας αγαπάει κι εκείνος... Όποιο χρώμα κι αν έχει ο καθένας... -Δ.Τζ.)

>| Ο Hamayun Anwar, 18 ετών και ο Wakar Ahmed, 33 ετών, από το Πακιστάν, βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τρένου στις 6 Απριλίου 2012. Για την ελληνική πολιτεία ήταν δύο Πακιστανοί μετανάστες, δύο ακόμα αλλοδαποί χωρίς χαρτιά. Στη δύσκολη στιγμή όμως, όταν δύο συνάνθρωποι τους βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στις ράγες του τρένου στο Κρυονέρι, ήταν εκείνοι που έτρεξαν να βοηθήσουν. Χωρίς δεύτερη σκέψη ανταποκρίθηκαν στις εκκλήσεις του ηλικιωμένου ζευγαριού που παρακαλούσε για βοήθεια. Η τραγική πρόσκρουση που ακολούθησε είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν και οι τέσσερις τη ζωή τους… Με την αυτοθυσία τους, ο 33χρονος Βακάρ Αχμέντ και ο 18χρονος Χομαγιούν Ανουάρ, απέδειξαν πως είχαν όνομα, πρόσωπο, ψυχή, ανθρωπιά.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου τους αφιέρωσε αυτό το τραγούδι:
https://www.youtube.com/watch?v=MGxcb1KPv4M
…
Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, γι’ αυτούς θα σου μιλήσω
Σαν άνθρωποι γεννήθηκαν, μα δίχως να το ξέρουν
γινήκαν όχθες ποταμού, πιο κάτω θα εξηγήσω

Τα όνειρα τους τα `τρωγε της φτώχιας το σκουλήκι
Τα βράδια μάτια ορθάνοιχτα, η χώρα της ανάγκης
απλώνει το βρωμόχερο, ζητά μπροστά το νοίκι

Θέλει μπροστά το νοίκι

Κι έρχεται η στιγμή, που λες, να φύγουν κι ό,τι γίνει
κι αν όπως τρέμεις το χαμό σε λυπηθεί το κύμα
στη Λαμπεντούζα βρίσκεσαι, ή και στη Μυτιλήνη

Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, το βάσανο του δρόμου
Παντού συρματοπλέγματα, μα αλήθεια ποιος πιστεύει
πως με τα φράγματα κρατά την ώσμωση του κόσμου

Ελλάδα, χώρα της ντροπής, και γι’ άλλους κρύο σπίτι
ξέχασες που `ναι ιερό το βλέμμα του ικέτη
Τώρα πια οι μισάνθρωποι σε σέρνουν απ’ τη μύτη

Σε σέρνουν απ’ τη μύτη

Η ξενιτιά είναι βάσανο, κι άμα δε βγάζεις άκρη
για ρώτα τα τραγούδια σου, εκείνα της Καρπάθου
και τα’ άλλα τα ηπειρώτικα, που φέρνουνε το δάκρυ

Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ έχουν καρδιά μεγάλη
Βλέπουν το τραίνο να `ρχεται και δίχως να το νιώσουν
γίνονται όχθες και κυλά της ανθρωπιάς ποτάμι
/////
https://www.kar.org.gr/
/////

# data[].attributes.body
Schizophrenia

# data[].attributes.attachment_link.title
I Am Not A Monster: Schizophrenia | Cecilia McGough | TEDxPSU

# data[].attributes.body
https://www.vice.com/gr/article/wjm9jw/to-maxairi-toy-tryphse-thn-kardia-oi-drastes-efygan-hremoi ρατσιστική επίθεση 2013

# data[].attributes.body
https://youtu.be/6P2nPI6CTlc

# data[].attributes.headline
Καμία εξαίρεση στα ανθρώπινα δικαιώματα 

# data[].attributes.subject
Καμία εξαίρεση στα ανθρώπινα δικαιώματα 

# data[].attributes.body
https://youtu.be/QcP7-4tuZAY

# data[].attributes.headline
Ή τώρα ή ποτ

# data[].attributes.subject
Ή τώρα ή ποτ

# data[].attributes.body
https://www.facebook.com/mariakaloprohorame/videos/624497311322465/

# data[].attributes.headline
Προσοχή !!!Πλαστικό 

# data[].attributes.subject
Προσοχή !!!Πλαστικό 

# data[].attributes.body
https://www.lexpress.fr/actualite/societe/environnement/53-kg-de-plastique-par-habitant-le-rapport-alarmant-du-wwf_2065421.html?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&Echobox=1551795584&fbclid=IwAR3CTTDi-weFBs5X_C6BJ-O7f41XLCqQZWOoOvf4ND2UP8DAykZTTRjv9RQ#xtor=CS3-5076

# data[].attributes.headline
Θάνος Παπαγιαννόπουλος: ο συναισθηματικός και πνευματικός πλούτος πολλών από εμάς θα σας εκπλήξει

# data[].attributes.subject
Θάνος Παπαγιαννόπουλος: ο συναισθηματικός και πνευματικός πλούτος πολλών από εμάς θα σας εκπλήξει

# data[].attributes.body
Καλησπέρα κι από μένα, το όνομά μου είναι Θάνος Παπαγιαννόπουλος, είμαι μέλος του Δικτύου Ομοτίμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών. Πριν από όλα να ευχαριστήσω εκ μέρους του Δικτύου τον Τάσο για την πρόσκληση αλλά και εσάς που ήρθατε να συμμετέχετε στην σημαντική αυτή παρουσίαση και συζήτηση. Δεν χρειάζεται νομίζω να αναλύσουμε το πόσο σημαντική είναι η παρουσία ανθρώπων στο δρόμο που μοιράζουν υλικό ασφαλούς χρήσης και πόσο χρήσιμος είναι ο οδηγός που είδαμε, ιδιαίτερα στη χώρα μας που κατά καιρούς έχουμε δει τρομακτικές αυξήσεις νέων μολύνσεων HIV και ηπατίτιδας C, οπότε θα προχωρήσω κατευθείαν στην αναγκαιότητα ενεργούς συμμετοχής της κοινότητάς μας στη λήψη αποφάσεων για θέματα που μας αφορούν, όπως η αλλαγή της πολιτικής για τα ναρκωτικά, και κυρίως η πρόληψη και η αντιμετώπιση του πολυσύνθετου αυτού φαινομένου που είναι η χρήση ουσιών.

Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών είναι ξεκάθαρα πόλεμος ενάντια στους χρήστες που ουσιαστικά δημιούργησε πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι θα έλυνε. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και περισσότερα κράτη να προχωρούν σε ριζικές μεταρρυθμίσεις του νομικού τους πλαισίου για τις ψυχοδραστικές ουσίες, είτε μέσω της αποποινικοποίησης της χρήσης είτε με την εφαρμογή των αρχών της μείωσης βλάβης, όπως η άμεση πρόσβαση στη θεραπεία, η διάθεση διαμορφίνης και ναλοξόνης, η διανομή υλικού ασφαλούς χρήσης, κτλ. Η άσκηση πίεσης από τις κοινότητες των χρηστών και η συμμετοχή τους στον δημόσιο διάλογο έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο σε αυτή την μεταστροφή, αφού μέσα από τη δράση τους ακούστηκαν για πρώτη φορά απόψεις και εμπειρίες που δεν θα μπορούσαν να αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο. Είναι άλλο πράγμα το να ακούς την άποψη ενός γιατρού για τη διάθεση ναλοξόνης για παράδειγμα και άλλο το να ακούς την εμπειρία ανθρώπων που έχασαν μπροστά στα μάτια τους, μέσα στο σπίτι τους τη γυναίκα, το παιδί, τον πατέρα τους. Άλλωστε δεν νοείται δημόσιος διάλογος για οποιοδήποτε θέμα χωρίς τη συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων, είτε αυτοί είναι δάσκαλοι, αγρότες, υγειονομικοί ή χρήστες ουσιών.

Στην Ελλάδα υπάρχει τεράστια άγνοια τόσο στην κοινή γνώμη όσο και στους νομοθέτες για τα ολέθρια αποτελέσματα της υφιστάμενης νομοθεσίας και του τρόπου που εφαρμόζεται από τα όργανα της τάξης. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των κρατούμενων στις φυλακές αφορά παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών και μάλιστα τα τελευταία χρόνια με σοβαρές ποινές, αφού είναι συχνότατη πλέον τακτική της αστυνομίας, για να μην πούμε πάγια, να χαρακτηρίζει εγκληματική οργάνωση ομάδες ατόμων που συνομιλούσαν στα τηλέφωνα για αγοροπωλησίες μικροποσοτήτων. Να πω εδώ ότι μέχρι σήμερα, στην πολύμηνη δίκη της, η Χρυσή Αυγή δεν έχει χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση. Επιπλέον, η όλη διαδικασία σύλληψης των χρηστών είναι από την αρχή μέχρι το τέλος της μια τιμωρητική και ιδιαίτερα βασανιστική διαδικασία για τον ίδιο τον χρήστη, στον οποίο δεν παρέχεται υποκατάστατο όσες μέρες και αν μείνει κρατούμενος σε κάποιο τμήμα, με αποτέλεσμα οι χρήστες να σέρνονται στην κυριολεξία ενώπιον του ανακριτή με προχωρημένο σύνδρομο στέρησης και σίγουρα ανίκανοι να υπερασπιστούν τον εαυτό τους σε ένα ζήτημα που αφορά την μετέπειτα ζωή τους. Όλοι γνωρίζουμε πόσο σοβαρά είναι τα στερητικά συμπτώματα καθώς και το ότι μπορούν να επιφέρουν ακόμα και θάνατο. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι μόλις πριν λίγους μήνες κρατούμενη στο αστυνομικό τμήμα Πεντέλης για υπόθεση ναρκωτικών αυτοκτόνησε μην αντέχοντας το σύνδρομο στέρησης; Η κοπέλα ήταν μόλις είκοσι ενός ετών. Λίγα milligram υποκατάστατου θα είχαν σώσει τη ζωή της και θα είχαν γλιτώσει μια οικογένεια από τον πόνο της απώλειας ενός παιδιού. Η μη χορήγηση υποκατάστατου σε ανθρώπους που συλλαμβάνονται είναι κατάφωρη παραβίαση των πιο βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Με δύο λόγια η προσωπική εμπειρία των χρηστών αλλά και η πληροφόρηση που λαμβάνουν από οργανώσεις ομοτίμων του εξωτερικού είναι μια πολύτιμη εργαλειοθήκη για την απαραίτητη νομοθετική μεταρρύθμιση.

Εξίσου σημαντική όμως είναι και η ενεργή συμμετοχή μας στα θεραπευτικά προγράμματα και στην αλλαγή του πλαισίου λειτουργίας τους. Όσο οι εμπλεκόμενοι φορείς και οι αρμόδιοι σχεδιασμού των θεραπευτικών προγραμμάτων μας αγνοούν πολύ φοβόμαστε ότι όλες οι θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι καταδικασμένες να μην ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινότητας.

Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή όπου το τοπίο της χρήσης αλλάζει ταχύτατα, με καινούργιες και πολύ επικίνδυνες ουσίες να κυκλοφορούν συνεχώς για τις οποίες η επιστημονική γνώση είναι περιορισμένη, χρειαζόμαστε ευέλικτα προγράμματα άμεσης πρόσβασης, με προσωπικό από την κοινότητα που μπορεί να προσαρμοστεί πολύ πιο εύκολα στις ανάγκες των ατόμων που αναζητούν βοήθεια, αλλά και να εντοπίσει τα κενά στο σχεδιασμό νέων προσεγγίσεων. Επίσης, θα πρέπει οι αρμόδιοι φορείς να συνεργαστούν με ομάδες χρηστών στο κομμάτι της πρόληψης αλλά και στη δημιουργία χώρων ελεγχόμενης χρήσης, που θα βοηθήσουν στην άμεση εξάλειψη φαινομένων όπως το Πεδίον του Αρεως που ήταν ομολογουμένως μια ιδιαίτερα δυσάρεστη κατάσταση όχι μόνο για τους κατοίκους αλλά και για τους ίδιους τους χρήστες.

Τέλος, θα ήθελα λίγο να αναφερθώ στο πόσο σημαντικό είναι να απαιτήσουμε τη συμμετοχή μας και για ένα άλλο πάρα πολύ σημαντικό λόγο, την εξάλειψη του στίγματος. Είναι αναγκαίο να δει η κοινωνία ότι χρήστης δεν είναι μόνο αυτή η αποκρουστική καρικατούρα που ζητάει χρήματα παραπατώντας. Η υπόθεση του Ζακ και ο συνεχής διασυρμός του ακόμα και σήμερα που έχει αποδειχτεί η μη χρήση οποιασδήποτε ουσίας είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα του τι σημαίνει στίγμα και πόσο δύσκολο είναι να αλλάξει η συνείδηση της κοινής γνώμης. Είναι απαραίτητο να κάνουμε ορατά τα άτομα εκείνα της κοινότητάς μας που εργάζονται, που προσφέρουν εθελοντική εργασία, που έχουν να αρθρώσουν λόγο, που μπορούν με λίγα λόγια να σταθούν οπουδήποτε επάξια. Θα πρέπει επιτέλους η χρήση να πάψει να είναι συνώνυμο του περιθωρίου και να δοθεί η ευκαιρία σε ικανότατους πραγματικά ανθρώπους να προσφέρουν, να ωφελήσουν και να ωφεληθούν.

Σε ένα πληθυσμό που η ανεργία φτάνει το 90%, ίσως και παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε όλοι πόσο σημαντικό είναι να απορροφηθούν άτομα σε θέσεις εργασίας εντός ή εκτός του πεδίου. Ο συναισθηματικός και πνευματικός πλούτος πολλών από εμάς αλλά και η προσήλωση τους σε ό,τι καταπιάνονται θα σας εκπλήξει.

Όπως έλεγε κι ο μπαμπάς ενός φίλου «Αν βάζατε σε μια δουλειά όλη αυτή τη φαιά ουσία που καταναλώνετε για τη χρήση θα ήσασταν εκατομμυριούχοι».

# data[].attributes.headline
ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΥΝΤΟΝ

# data[].attributes.subject
ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΥΝΤΟΝ

# data[].attributes.body
Στη «Θεωρία της ιδιοκτησίας», που εκδόθηκε μετά το θάνατό του, υποστήριζε ότι «η ιδιοκτησία είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να σταθεί ως αντίβαρο στο Κράτος».

«Η ιδιοκτησία είναι η μεγαλύτερη επαναστατική δύναμη που υπάρχει, με εκπληκτική ικανότητα να στέκεται ενάντια στην εξουσία» και «η κυριότερη λειτουργία της ιδιοκτησίας μέσα στο πολιτικό σύστημα θα είναι να στέκεται ως αντίβαρο στο κράτος, κι έτσι να ενισχύει την ελευθερία του ατόμου».

Eξακολουθούσε να πιστεύει ότι η «ιδιοκτησία» θα έπρεπε να είναι πιο ισοκατανεμημένη και περιορισμένη στο μέγεθος που πραγματικά χρησιμοποιούσαν τα άτομα, οι οικογένειες και οι ενώσεις εργατών. Υποστήριζε το δικαίωμα στην κληρονομιά, και το υπερασπιζόταν σαν «ένα από τα θεμέλια της οικογένειας και της κοινωνίας». Ωστόσο αρνιόταν να το επεκτείνει πέρα από τα προσωπικά υπάρχοντα, υποστηρίζοντας ότι «σύμφωνα με τους κανόνες της ένωσης, η μεταβίβαση πλούτου δεν αφορούσε τα μέσα εργασίας».

ο Προυντόν απέρριπτε τόσο τον καπιταλισμό όσο και τον κομμουνισμό. Θέσπισε τον όρο «μουτουαλισμός» για το είδος της αναρχίας του, το οποίο περιελάμβανε κατοχή των μέσων παραγωγής από τους εργάτες. Στο όραμά του, οι αυτοαπασχολούμενοι τεχνίτες, οι αγρότες και οι συνεταιρισμοί θα εμπορεύονταν τα προϊόντα τους στην αγορά. Για τον Προυντόν τα εργοστάσια και άλλοι μεγάλοι χώροι εργασίας θα λειτουργούσαν ως «ενώσεις εργατών» βασισμένες σε αμεσοδημοκρατικές αρχές. Το κράτος θα έπαυε να υπάρχει. Η κοινωνία θα οργανωνόταν με μια ομοσπονδία από «ελεύθερες κομούνες» (μια κομούνα είναι μια τοπική κοινότητα στα γαλλικά). Το 1863 ο Προυντόν είπε: «Όλες οι οικονομικές μου ιδέες που αναπτύχθηκαν τα τελευταία 25 χρόνια μπορούν να συνοψιστούν στις λέξεις: αγροτική-βιομηχανική ομοσπονδία. Όλες οι πολιτικές μου ιδέες συμπυκνώνονται σε έναν παρόμοιο «τύπο»: πολιτική ομοσπονδία και αποκέντρωση.»

https://www.timesnews.gr/πιερ-ζοζέφ-προυντόν-ο-πρώτος-που-αυτοχ/

# data[].attributes.headline
Με 10 τεχνικέςελέγχουν τομυαλό μας 

# data[].attributes.subject
Με 10 τεχνικέςελέγχουν τομυαλό μας 

# data[].attributes.body
https://www.diaforetiko.gr/noam-tsomski-me-deka-technikes-elegchoun-to-mialo-mas/

# data[].attributes.headline
Ο Καμύ και η σχέση του με το αναρχικό κινημα

# data[].attributes.subject
Ο Καμύ και η σχέση του με το αναρχικό κινημα

# data[].attributes.body
Γεννημένος στην Αλγερία σε μια φτωχή οικογένεια το 1913, ο Καμύ έχασε τον πατέρα του στη Μάχη της Μάρνης το 1916. Τον μεγάλωσε η μητέρα του, που δούλευε ως οικιακή βοηθός και ήταν αναλφάβητη. Κερδίζοντας μια υποτροφία, ο Καμύ ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος. Ως νέος, του άρεσε το ποδόσφαιρο, ενώ ήταν και μέλος μιας θεατρικής ομάδας.

Από την εποχή που ήταν τερματοφύλακας, ο Αλμπέρ Καμύ είχε πάντα ομαδικό πνεύμα. Είχε μια γενναιόδωρη, αν όχι ευαίσθητη φύση και πάντα επεδίωκε την μέγιστη δυνατή ενότητα, αναζητώντας να αποφύγει ή να προσπεράσει την εχθρότητα. Πολλοί διανοούμενοι που έγραψαν για τον Καμύ απέκρυψαν την στήριξή του στον αναρχισμό. Ήταν πάντοτε εκεί στις πιο δύσκολες στιγμές να στηρίζει το αναρχικό κίνημα, ακόμη κι αν ένιωθε ότι δεν μπορούσε να δεσμεύσει τον εαυτό του στο κίνημα.

Ο ίδιος ο Καμύ ποτέ δεν κράτησε μυστικό την κλίση του προς τον αναρχισμό. Οι αναρχικές ιδέες εμφανίζονται στα θεατρικά του έργα και στα μυθιστορήματά του, όπως για παράδειγμα, στην Πανούκλα, Κατάσταση Ποιλιορκίας ή οι Δίκαιοι. Είχε γνωρίσει τον αναρχικό Gaston Leval που είχε γράψει για την ισπανική επανάσταση από το 1945. Ο Καμύ πρώτα εξέφρασε τον θαυμασμό του για τους επαναστάτες συνδικαλιστές και αναρχικούς, αντιρρησίες συνείδησης και κάθε τύπου επαναστάτες ήδη από το 1938, όταν και εργαζόταν ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα “Αλγερινή δημοκρατία”, σύμφωνα με τον φίλο του Pascal Pia.

Ο αναρχικός Andre Prudhommeaux τον γνώρισε πρωτα σε μια συνάντηση το 1948 του Κύκλου Αναρχικών Φοιτητών-“Cercle des Etudiants Anarchistes” ως έναν συμπαθούντα της αναρχικής σκέψης.

Ο Καμύ υποστήριξε επίσης Groupes de Liaison Internationale, στις οποίες επεδίωξε να δώσει βοήθεια στους πολέμιους του φασισμού και του σταλινισμού και αρνούνταν να πάρει το μέρος του αμερικανικού καπιταλισμού. Αυτές οι ομάδες ιδρύθηκαν το 1947-8 και είχαν σκοπό να παρέχουν υλική βοήθεια στα θύματα των αυταρχικών καθεστώτων όσο και να ανταλλάσσουν πληροφορίες. Στους υποστηρικτές που περιλαμβανόταν ο Ρώσος αναρχικός Nicolas Lazarevitch, που εξορίστηκε στη Γαλλία όσο και άλλοι υποστηρικτές της επαναστατικής συνδικαλιστικής εφημερίδας Η προλεταριακή επανάσταση. Ο Καμύ παρέμεινε φίλος και οικονομικός υποστηρικτής της εφημερίδας μέχρι και τον θάνατό του.

Το βιβλίο του Καμύ «Ο Επαναστατημένος άνθρωπος» εκδόθηκε το 1951, σηματοδότησε το ρήγμα μεταξύ του ίδιου και του Κομμουνιστικού Κόμματος. Συνάντησε την εχθρότητα αυτών που ήταν μέλη του κομμουνιστικού κόμματος. Το μήνυμά του το αντιλήφθηκαν οι αναρχικοί και οι επαναστατικοί συνδικαλιστές στην Γαλλία και την Ισπανία, ωστόσο γι’ αυτό αναφέρει ανοικτά τον επαναστατικό συνδικαλισμό και αναρχισμό και κάνει ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ αυταρχικού και ελευθεριακού σοσιαλισμού. Το κύριο ζήτημα είναι πώς θα υπάρξει επανάσταση χωρίς τη χρήση τρόμου και την εφαρμογή των “καισαρικών” μεθόδων. Έτσι, ο Καμύ ασχολείται  με τους Μπακούνιν και Νετσάγιεφ μεταξύ άλλων. “Η Κομμούνα ενάντια στο κράτος, concrete κοινωνία ενάντια στην απόλυτη κοινωνία, ελευθερία ενάντια ορθολογιστική τυραννία, αλτρουιστικός ατομικισμός τελικά ενάντια στην αποικιοκρατία των μαζών…”

Καταλήγει με μια έκκληση για αναγέννηση του αναρχισμού. Η αυταρχική σκέψη, χάρη στους τρεις πολέμους και την φυσική καταστροφή της ελίτ των επαναστατών, έχει αναδύσει αυτή την ελευθεριακή παράδοση. Αλλά ήταν μία φτωχή ήττα και  και μια προσωρινή μάλιστα και ο αγώνας συνεχίζεται ακόμη.

Ο Gaston Leval απάντησε με μια σειρά από άρθρα στο βιβλίο. Ο τόνος του ήταν φιλικός και απέφυγε την σκληρή πολεμική, αλλά κάλεσε τον Καμύ να απολογηθεί γι’ αυτό που θεώρησε ως καρικατούρα του Μπακούνιν. Ο Καμύ απάντησε μέσα από τις σελίδες της Le Libertaire της εφημερίδας της Αναρχικής Ομοσπονδίας (η κυκλοφορία της εφημερίδας έφτανε τα 100.000 φύλλα την εβδομάδα εκείνη την περίοδο). Διαμαρτυρήθηκε ότι το είχε κάνει με καλή πρόθεση και θα προχωρούσε σε διόρθωση στις επόμενες εκδόσεις σε κάποια από τα εδάφια για τα οποία δέχθηκε κριτική από τον Leval.

Ο γενικός γραμματέας της Αναρχικής Ομοσπονδίας Georges Fontenis επίσης έκανε κριτική στο βιβλίο του Καμύ στην Le Libertaire. Στην ερώτηση “Είναι η εξέγερση του Kαμύ ίδια με τη δική μας;” ο Fontenis απάντησε ότι ήταν. Ωστόσο, τον ψέγει επειδή δεν έδωσε χώρο στις επαναστάσεις στην Ουκρανία και την Ισπανία και επειδή εμφάνισε τον Μπακούνιν ως ένα σκληρή μηδενιστή και δεν έδωσε εύσημα στις συγκεκριμένες αναρχικές του ιδέες. Κατέληξε με το να παραδεχτεί ότι ο βιβλίο περιέχει μερικές αξιοθαύμαστες σελίδες. Η κριτική του Jean Vita την επόμενη εβδομάδα στην Le Libertaire ήταν πιο ζεστή και περισσότερο θετική.

Αυτές οι μετρημένες κριτικές από τους αναρχικούς έρχονται σε αντίθεση με εκείνες των φίλα προσκείμενων στο κομμουνιστικό κόμμα, όπως ο Σαρτρ και η ομάδα γύρω από το περιοδικό Μοντέρνοι Καιροί. Αυτό σηματοδότησε την αρχή του ρήγματος του Καμύ με τον άλλο μεγάλο υπερασπιστή του υπαρξισμού. Οι κριτικές από αυτή την ομάδα ήταν σκληρές, ιδιαίτερα αυτή του Francis Jeanson. Ο Καμύ απάντησε ότι η κριτική του Jeanson ήταν ορθόδοξη μαρξιστική και είχε προσπεράσει όλες τις αναφορές στον αναρχισμό και τον συνδικαλισμό. “Η Πρώτη Διεθνής, το κίνημα του Μπακούνιν, η ζωή ανάμεσα στις μάζες της ισπανικής και γαλλικής CNT, αγνοήθηκαν”, έγραψε ο Καμύ. Ο Καμύ “εκδιώχθηκε” από τον Jeanson από τις τάξεις των υπαρξιστών. Αυτές οι μέθοδοι αποθάρρυναν τον Καμύ, ενώ δέχθηκε επίσης αυστηρή κριτική και από τους Σουρρεαλιστές για τις καλλιτεχνικές του αντιλήψεις μέσα στο βιβλίο. Φαίνεται ότι το αναρχικό κίνημα ήταν ο καλύτερος υποστηρικτής του Καμύ.

Ο Καμύ σηματοδότησε αυτό το ρήγμα και με άλλους τρόπους. Έκανε μια έκκληση στον εαυτό του να μείνει μακριά από διανοουμένους που ήταν έτοιμοι να στηρίξουν τον Σταλινισμό. Αυτό δεν τον σταμάτησε από την ολόψυχη δέσμευσή του στις αιτίες που θεωρούσε ότι αξίζουν. Στην Ισπανία, μια ομάδα αναρχικών εργατών είχαν καταδικασθεί σε θάνατο από τον Φράνκο. Στο Παρίσι πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση από τη Λίγκα για τα δικαιώματα του Ανθρώπου στις 22 Φεβρουαρίου του 1952. Ο Καμύ συμφωνούσε να μιλήσει γι’ αυτό. Θεωρούσε ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμο, εάν ο ηγέτης των σουρρεαλιστών Αντρέ Μπρετόν θα εμφανιζόταν στο βήμα. Αυτό παρά την επίθεση που είχε γράψει ο Μπρετόν στο περιοδικό Τεχνών για την κριτική του Καμύ στο έργο του ποιητή Lautreamont, ο οποίος θαυμαζόταν από τους σουρρεαλιστές σαν ένας από τους προδρόμους τους.

Ο Καμύ συναντήθηκε με τους διοργανωτές της εκδήλωσης τον Fernando Gómez Peláez από την εφημερίδα- όργανο της ισπανικής αναρχοσυνδικαλιστικής ένωσης της CNT “Solidaridad Obrera” και τον José Ester Borrás, τον γραμματέα της ισπανικής πολιτικής ομοσπονδίας κρατουμένων της FEDIP, ζητώντας τους να προσεγγίσουν τον Μπρετόν χωρίς να του πουν ότι ο ίδιος τον πρότεινε. Ο Μπρετόν συμφώνησε να μιλήσει στην εκδήλωση, ακόμα κι αν ο Καμύ ήταν παρών. Ο Gómez τότε είπε στον Μπρετόν ότι ο Καμύ τον είχε προτείνει να μιλήσει από την πρώτη στιγμή, κάτι που έκανε τον Μπρετόν να δακρύσει. Αργότερα ο Καμύ είπε στους Ισπανούς αναρχικούς ότι επειδή δεν είχε απαντήσει στον θυμό του Μπρετόν, μια συμφιλίωση θα ήταν δυνατή. Ο Καμύ και ο Μπρετόν μοιράστηκαν το βήμα και συζήτησαν ακόμα.

Ο Καμύ πήρε τη θέση των δεσμευμένων διανοουμένων, υπογράφοντας αιτήσεις και γράφοντας για τις Le Libertaire La révolution Proletarienne και Solidaridad Obrera. Έγινε επίσης μέρος της συντακτικής ομάδας του μικρού ελευθεριακού Témoins το 1956, γνωρίζοντας τον εκδότη Robert Proix, ένας εμπορικός αρχισυντάκτης. Ο Καμύ μέσω του Proix, συναντήθηκε με την Giovanna Berneri (Caleffi), τη σύντροφο του χαρισματικού Ιταλού αναρχικού Camillo Berneri, που δολοφονήθηκε από  Σταλινικούς στην Ισπανία το 1937. Συνάντησε ακόμη τη Rirette Maitrejean, η άλλοτε σύντροφος του Victor Serge και είχε αναμειχθεί και στην υπόθεση της αναρχικής συμμορίας του Μπονό και δούλευε για πολύ καιρό ως αρχισυντάκτρια στην εφημερίδα Paris-Soir. Ο Καμύ έγινε φίλος επίσης με τον αναρχικό βετεράνο Maurice Joyeux, που αργότερα σημείωσε ότι από όλη την σύγχρονη λογοτεχνία, ο Επαναστατημένος Άνθρωπος ήταν το βιβλίο που που όρισε πιο πολύ τα ιδανικά των φοιτητών και των εργατών τον Μάη του 1968.

Ξανά το 1954 ο Καμύ ήρθε να βοηθήσει τους αναρχικούς. Ο Maurice Laisant, ο γραμματέας προπαγάνδας των Forces Libres de la Paix και εκδότης της εφημερίδας της Αναρχικής Ομοσπονδίας Le Monde Libertaire, είχε δημιουργήσει μια αντιμιλιταριστική αφίσα, χρησιμοποιώντας το μοντέλο της επίσημης στρατιωτικής προπαγάνδας. Ως αποτέλεσμα κατηγορήθηκε για ανατροπή. Ο Καμύ ήταν μάρτυρας στη δίκη του, ενθυμούμενος πως τον είχε γνωρίσει πρώτη φορά σε μια ισπανική δημόσια εκδήλωση. Τότε, είπε στο δικαστήριο “Από τότε, τον έχω δει συχνά και είμαι στη θέση να θαυμάζω την θέλησή του να αγωνίζεται ενάντια στην καταστροφή που απειλεί το ανθρώπινο είδος. Φαίνεται αδύνατο για μένα κάποιος να καταδικάσει έναν άνθρωπο του οποίου η δράση ταυτίζεται με τα συμφέροντα όλων των ανθρώπων. Πολύ λίγοι άνθρωποι αγωνίζονται ενάντια στον κίνδυνο που κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο δυσοίωνος για την ανθρωπότητα”. Ύστερα από τη δήλωση, ο Καμυ πήρε τη θέση του σε μια αίθουσα δικαστηρίου ανάμεσα κυρίως σε στρατευμένους εργάτες που τον περιέβαλαν με τρυφερότητα. Δυστυχώς στον Laisant επιβλήθηκε ένα βαρύ πρόστιμο.

Επιπλέον, ο Καμύ στάθηκε στο πλευρό των αναρχικών όταν εξέφρασαν τη στήριξή τους στην εξέγερση των εργατών ενάντια στους Σοβιετικούς στην Ανατολική Γερμανία το 1953. Στάθηκε ξανά στο πλευρό των αναρχικών το 1956, πρώτα με την εξέγερση των εργατών στο Πόζναν της Πολωνίας και ένα χρόνο αργότερα στην Ουγγρική Επανάσταση. Αργότερα το 1955 ο Καμύ έδωσε τη στήριξή του στον Pierre Morain, μέλος της Ελευθεριακής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (Η Αναρχική Ομοσπονδία άλλαξε το όνομά της το 1954  μετά τις διαμάχες εντός της οργάνωσης) Ο Morain ήταν ο πρώτος Γάλλος που φυλακίστηκε για αντι-αποικιοκρατική στάση στην Αλγερία. Ο Καμύ εξέφρασε την στήριξή του στις σελίδες της εθνικής κυκλοφορίας εφημερίδας L’Express στις 8 Νοεμβρίου του 1955.

Ο Καμύ συχνά χρησιμοποιούσε τη φήμη του ή τη δημοφιλία του για να παρεμβαίνει στον Τύπο, σταματώντας τη δίωξη των στρατευμένων αναρχικών ή να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του, εγκαταστάθηκε στο χωριό Lourmarin. Εκεί γνώρισε τον Franck Creac’h, έναν Βρετανό, γεννημένο στο Παρίσι, αυτοδίδακτο και πεπεισμένο αναρχικό, που είχε έρθει στο χωριό κατά τη διάρκεια του πολέμου για να αποστρατεύσει τον εαυτό του.

Ο Καμύ τον προσέλαβε ως κηπουρό και είχε την τύχη να έχει συζητήσεις με κάποιον στο ίδιο μήκος κύματος με το δικό του. Μία από τις τελευταίες εκστρατείες του Καμύ ήταν η ανάμειξή του στην υπόθεση του αναρχικού Louis Lecoin, που αγωνίστηκε για τους αντιρρησίες συνείδησης το 1958. Ο Καμύ ποτέ δεν είδε το αποτέλεσμα αυτής της καμπάνιας, καθώς σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1960, στα 46 του χρόνια.

# data[].attributes.headline
Tο ό,τι είμαι τυφλός δεν σημαίνει ό,τι ειμαι και ..κουφός !

# data[].attributes.subject
Tο ό,τι είμαι τυφλός δεν σημαίνει ό,τι ειμαι και ..κουφός !

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=uLO6OwPL-9Q&fbclid=IwAR2uoptkOXcsKGuGzdR3mVQTtLMmaHTIk6pCEFzY7A8a7bJuOh2djiBq18s

# data[].attributes.headline
Ο Άλλος Άνθρωπος : Δωρεάν φαγητό για όλους .

# data[].attributes.subject
Ο Άλλος Άνθρωπος : Δωρεάν φαγητό για όλους .

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Ve47how_iMs&fbclid=IwAR2om2Y24PybKbOr8BzDLJRaMBjiPQrWBJxj-PHB9nmPiIj29LZrsryHsLQ

# data[].attributes.headline
Σχολεία Β ευκαιρίας στις Φυλακές 

# data[].attributes.subject
Σχολεία Β ευκαιρίας στις Φυλακές 

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Vthtsgj7EM4

# data[].attributes.body
Πιερ Ζοζέφ Προυντόν: Ο δάσκαλος του αναρχισμού

Ο πρώτος θεωρητικός του αναρχισμού και ογκόλιθος της πρώιμης αναρχικής σκέψης του 19ου αιώνα έκανε να χυθούν τόνοι μελάνης τόσο από τους σφοδρούς πολέμιούς του (όπως ο Μαρξ) όσο και από τους ταγμένους θαυμαστές του. Παρά ταύτα, ο Προυντόν παραμένει ένας μοναχικός στοχαστής που δεν αποδέχτηκε ποτέ ότι είχε σκαρώσει ένα πολιτικό αντιπαράδειγμα, ούτε θέλησε ποτέ να το μετατρέψει σε κίνημα. Κι όμως το έκανε, καθώς πάνω του θα πατούσαν οι μεγάλοι της αναρχίας Μπακούνιν («Ο Προυντόν είναι ο πατέρας όλων μας») και Κροπότκιν, αλλά και πολλά συνδικαλιστικά και πολιτικά κινήματα της Ευρώπης.

Μέχρι και τη δεκαετία του 1920, η σκέψη του Προυντόν διέπνεε απ’ άκρη σ’ άκρη τον ριζοσπαστισμό της γαλλικής εργατικής τάξης, του Προυντόν που έλεγε: «Δεν υπάρχει κανένας θεός εκτός από την Ανθρωπότητα -το περιεχόμενο της θεολογίας είναι ασήμαντο. Δεν υπάρχει καμία κυβέρνηση εκτός από την Ελευθερία -το περιεχόμενο της πολιτικής δεν έχει καμιά αξία. Κυριολεκτώντας, η καλύτερη μορφή κυβέρνησης, όπως και η πιο τέλεια θρησκεία, είναι μια αντιφατική ιδέα. Το πρόβλημα είναι να ανακαλύψουμε πώς μπορούμε να αποκτήσουμε όχι την καλύτερη κυβέρνηση αλλά την καλύτερη ελευθερία» («Ιδιοκτησία και Επανάσταση»)…

# data[].attributes.headline
Φυλακισμένα χαμόγελα

# data[].attributes.subject
Φυλακισμένα χαμόγελα

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=gwW_I6PCfoo&fbclid=IwAR2mJ8V2_Zf1GdkZhlVPphnfUFAWFQTw112CzFmmRnTw3oJrwdR94iqlboQ

# data[].attributes.headline
Όταν όλοι κοιμούνται, ένας γιατρός βγαίνει στους δρόμους κάθε βράδυ για να βοηθήσει τους άστεγους!

# data[].attributes.subject
Όταν όλοι κοιμούνται, ένας γιατρός βγαίνει στους δρόμους κάθε βράδυ για να βοηθήσει τους άστεγους!

# data[].attributes.body
https://www.fumara.gr/otan-oli-kimounte-enas-giatros-vgeni-stous-dromous-kathe-vradi-gia-na-voithisi-tous-astegous/

# data[].attributes.headline
Μάθε για το πρόγραμμα αναδοχής ασυνόδευτων παιδιώνΔημόσια · Διοργανωτές: ΜΕΤΑδραση - METAdrasi

# data[].attributes.subject
Μάθε για το πρόγραμμα αναδοχής ασυνόδευτων παιδιώνΔημόσια · Διοργανωτές: ΜΕΤΑδραση - METAdrasi

# data[].attributes.body
Παρακαλούμε προωθήστε!
Πρόγραμμα Αναδοχής Ασυνόδευτων Ανηλίκων της ΜΕΤΑδρασης

Θα ήθελες να προσφέρεις φιλοξενία και φροντίδα σε ένα ασυνόδευτο παιδί που βρίσκεται μόνο του στην Ελλάδα;

Δήλωσε συμμετοχή στην ενημερωτική συνάντηση που θα διεξαχθεί την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου, 16:00-17:00, στα γραφεία της ΜΕΤΑδρασης στον Ταύρο (25ης Μαρτίου 7, 1ος όροφος).

Συμπλήρωσε τα στοιχεία σου στη φόρμα: bit.ly/Foster_Form
ή κάλεσε στα τηλ: 214 100 8700 και 214 100 8717.
Email: foster@metadrasi.org

# data[].attributes.headline
Παραμένει μεγάλη η «ψαλίδα» ανδρών - γυναικών στις δουλειές του σπιτιού.

# data[].attributes.subject
Παραμένει μεγάλη η «ψαλίδα» ανδρών - γυναικών στις δουλειές του σπιτιού.

# data[].attributes.body
https://vouliwatch.gr/news/article/psalida-andron-gynaikon-stis-doyleies-toy-spitioy?fbclid=IwAR00I2LKHJi6TK6HxMw5bZoe5_sk2QMxvegFUoC8xNE3pfeCFO6lGcfPX5w

# data[].attributes.headline
Το βίντεο για την Έμφυλη Βία που θα κάνεις χάρη στον εαυτό σου αν το δεις

# data[].attributes.subject
Το βίντεο για την Έμφυλη Βία που θα κάνεις χάρη στον εαυτό σου αν το δεις

# data[].attributes.body
http://provocateur.gr/well-being/16314/to-binteo-gia-thn-emfylh-bia-poy-tha-kaneis-xarh-ston-eayto-soy-an-to-deis?fbclid=IwAR1kbux4xH7jwm7wUKxJ5Iqgybic4K2ZHE071FygPhZky9TG2-RJQ3JLbXU

# data[].attributes.headline
Η ομάδα εφήβων ενεργών πολιτών του 5ου ΓΕΛ στην "Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων προσφύγων & Μεταναστών.

# data[].attributes.subject
Η ομάδα εφήβων ενεργών πολιτών του 5ου ΓΕΛ στην "Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων προσφύγων & Μεταναστών.

# data[].attributes.body
https://studentsinarts.blogspot.com/2019/01/5_27.html?fbclid=IwAR3A0M4tK4Ql4JLWGeCw8qmk66AE7Zc2LVlr_ZzPkhzb9rV3o5JCghuORFE

# data[].attributes.headline
Ηλεκτρονικός οδηγός για θύματα ομοφοβικών, τρανσφοβικών, αμφιφοβικών εγκλημάτων μίσους

# data[].attributes.subject
Ηλεκτρονικός οδηγός για θύματα ομοφοβικών, τρανσφοβικών, αμφιφοβικών εγκλημάτων μίσους

# data[].attributes.body
https://www.pressenza.com/el/2019/01/ilektronikos-odigos-gia-thimata-omofovikon/?fbclid=IwAR1dzETy7nOGaCGSEiWZ7UXf8Agj93H2dCgIFDJR0eJEbrKCH4knNCWM650

# data[].attributes.headline
Γυναίκες υπερασπίστριες του Αμαζονίου .

# data[].attributes.subject
Γυναίκες υπερασπίστριες του Αμαζονίου .

# data[].attributes.body
https://poli-k.net/portreta-gynaikes-yperaspistries-amazonioy/?fbclid=IwAR3743S1GMcrQJUYE4XGLC7XJtSbyHfc_2mgdcldaS3XlyHfLCukYrfDHxY

# data[].attributes.headline
Τεφλόν - νέο ποιητικό σκεύος 

# data[].attributes.subject
Τεφλόν - νέο ποιητικό σκεύος 

# data[].attributes.headline
Σώπα μη μιλάς... 

# data[].attributes.subject
Σώπα μη μιλάς... 

# data[].attributes.attachment_link.title
Σώπα μη μιλάς.... (του Αζίζ Νεσίν)

# data[].attributes.attachment_link.description
Ενα συγκλονιστικό όσο και διαχρονικό ποιημα. Απαγγέλει η Μαριέτα Ριάλδη Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή κόψ' τη φωνή σου σώπασε επιτέλους κι αν ο λόγος είναι αργυρός η σιωπή ειναι χρυσός. Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε: "σώπα".

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΦΕΤΙΝΕΣ ΕΠΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΦΕΤΙΝΕΣ ΕΠΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

# data[].attributes.body
https://www.amnesty.gr/news/articles/article/21916/oi-fetines-epikes-nikes-sta-anthropina-dikaiomata?fbclid=IwAR29LquVU2byJSuVDQ80F5SiJEK61QosFJJ4PN9m0xBeCv0nrkhMyRgatj0

# data[].attributes.body
https://poli-k.net/25-chronia-tin-exegersi-ton-zapatistas/?fbclid=IwAR38f2GsdW5lpw7u68cpp4TGISj0k7pygyu9tSEnaxvePSjZ4dyPxwWZrIw

# data[].attributes.headline
Κι αν ο πρόσφυγας ήσουν εσύ...

# data[].attributes.subject
Κι αν ο πρόσφυγας ήσουν εσύ...

# data[].attributes.body
Βάλια Γκαύρου

# data[].attributes.attachment_link.title
Το σποτ της Διεθνούς Αμνηστίας

# data[].attributes.headline
Τα μαζικά μέσα επικοινωνίας ενισχύουν τις προϋπάρχουσες γνώμες

# data[].attributes.subject
Τα μαζικά μέσα επικοινωνίας ενισχύουν τις προϋπάρχουσες γνώμες

# data[].attributes.body
Τα ΜΜΕ φαίνεται πως έχουν ως σκοπό να μεταδώσουν προϋπάρχουσες γνώσεις στο κοινό. Το έργο αυτό το αναλαμβάνουν οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι χαρακτηρίζονται απ'τον συγγραφέα ως <<καθοδηγητές της γνώμης>>. Ορισμένες, ωστόσο, προσπάθειες κατέληξαν σε πλήρη καταστροφή. Αυτό συνέβη όταν τα ΜΜΕ προσπάθησαν να προωθήσουν νέες ιδέες. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα πως τα ΜΜΕ αντιμετωπίζουν κάποια εμπόδια στην περίπτωση που προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη για κάτι καινούριο. Συνεπώς, τα ΜΜΕ δεν κατορθώνουν να μεταδώσουν νέες ιδέες, αλλά να μας ενισχύσουν τις  προϋπάρχουσες.

Λεξικό κοινωνιολογικών όρων

# data[].attributes.headline
Ο Άλλος Άνθρωπος .Δείτε το ! Αξίζει !!!!

# data[].attributes.subject
Ο Άλλος Άνθρωπος .Δείτε το ! Αξίζει !!!!

# data[].attributes.body
https://www.kar.org.gr/2018/12/13/stin-koinoniki-koyzina-o-allos-anthropos-to-archiko-systatiko-einai-i-agapi/?fbclid=IwAR1A2D04rzEKBz7xZsDlJ7E-V3jC3gZpmSXeZWp24YG2QgTgM69EbUDonMQ

# data[].attributes.headline
Το ραγισμένο δοχείο: Ένας κινέζικος μύθος με πολύ σημαντικό νόημα

# data[].attributes.subject
Το ραγισμένο δοχείο: Ένας κινέζικος μύθος με πολύ σημαντικό νόημα

# data[].attributes.body
Μια γριά γυναίκα, Κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι, έφθανε μισοάδειο.

Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της. Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο, που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε, ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του.

Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.

-Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!

-Μα γιατί; ρώτησε η γριά.

-Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;

-Ε, να!

-Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω της ρωγμής μου και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα κι εσύ!

Η γριά χαμογέλασε:

-Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου;

Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα. Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες. Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και στολίζω το τραπέζι μου. Αν δεν ήσουν εσύ αυτή η ομορφιά δε θα λάμπρυνε το σπίτι μου!

Βέβαια δεν ήταν η ατέλεια του δοχείου που το έκανε ξεχωριστό αλλά η ιδιαίτερη ικανότητα της γυναίκας εκείνης να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία του.

# data[].attributes.headline
Ποιήμα που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποιήμα του 2006, γραμμένο από ένα παιδί της Αφρικής 

# data[].attributes.subject
Ποιήμα που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποιήμα του 2006, γραμμένο από ένα παιδί της Αφρικής 

# data[].attributes.body
Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώνω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ, λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο;

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ορισμός του «ξένου» | Sakis Tanimanidis | TEDxChania

# data[].attributes.headline
Θεοδοσοπουλος

# data[].attributes.subject
Θεοδοσοπουλος

# data[].attributes.body
https://youtu.be/lJvG3gzyW9s

# data[].attributes.body
Κύριε Σεφερλή, Ως ομάδα των Υπερήφανων Γονέων αισθανόμαστε πως οφείλουμε να πάρουμε θέση απέναντι στη διαμάχη σας με την κ. Ακρίτα. Χρόνια τώρα, θίγετε, κοροϊδεύετε και γελοιοποιείτε τα παιδιά μας, αλλά και ανθρώπους που δεν πληρούν τις προδιαγραφές των προτύπων σας. Γκέι, λεσβίες, τρανς, νάνοι, χοντροί, κοντοί, γυναίκες, άσχημοι, κουτσοί, στραβοί, άτομα τέλος πάντων με «κουσούρι», όπως είπατε ο ίδιος, υφίστανται την ανελέητη «σάτιρά» σας. Αρέσκεσθε στα εύκολα θύματα, αυτά που δεν έχουν βήμα για να εκφράσουν τις αντιρρήσεις και τον θυμό τους, όταν με τον χαβαλέ και την καζούρα, την συνταγή της επιτυχίας σας, δίνετε άλλοθι στο κοινό σας και κατ’ επέκταση στην κοινωνία να τους συμπεριφερθεί ανάλογα. Μπορεί πράγματι να είστε μεγάλος κωμικός, όπως είπε ο κ. Γεωργουσόπουλος. Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό. Είναι το αν σκεφτήκατε ποτέ να αξιοποιήσετε το ταλέντο και την αμεσότητα της επικοινωνίας με το κοινό σας, παρουσιάζοντας κείμενα που δεν είναι κακοποιητικά, απαξιωτικά και προσβλητικά απέναντι σε ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων, στις οποίες κατά τύχη δεν ανήκετε κι εσείς ο ίδιος. Θα μπορούσατε ίσως να διακωμωδήσετε ανέντιμους κλέφτες, ψεύτες, νεοναζί, κακούς πολιτικούς. Αλλά αυτοί δεν είναι εύκολοι στόχοι. Η πραγματική σάτιρα όμως έχει στόχο άτομα με δύναμη και θέσεις εξουσίας, όχι ήδη καταπιεσμένα και ευρισκόμενα σε θέση αδυναμίας. Γιατί τότε δεν είναι σάτιρα, είναι κακοποίηση. Δεν μπορούμε να λογοκρίνουμε τα κείμενά σας, κι ούτε ποτέ θα το κάναμε, θα ήταν αντίθετο στις αξίες και τις αρχές μας. Μπορούμε όμως να τα κρίνουμε. Να απαντάμε κάθε φορά που υπεραμύνεστε αυτού του «χιούμορ» που κακοποιεί, γελοιοποιεί, μειώνει και ενθαρρύνει ανάλογες συμπεριφορές, λειτουργώντας ως κακό πρότυπο. Σας επισημαίνουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί που αποτελούν συνήθη στόχο σας, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων έχουν αγωνιστεί πολύ σκληρά για να φτάσουν στο σημείο να ζουν με αξιοπρέπεια. Μια αξιοπρέπεια που ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να αμφισβητεί ή να χλευάζει, χρησιμοποιώντας μάλιστα σαν άλλοθι την τέχνη. Η τέχνη προσφέρει παιδεία, ανάταση ψυχής. Ψυχ-αγωγεί, δεν ρίχνει στον Καιάδα όσα άτομα δεν ταιριάζουν με τις εκάστοτε κοινωνικές νόρμες και στερεότυπα. Η τέχνη σέβεται τον άνθρωπο με τη μοναδικότητά του, η τέχνη δίνει χώρο σε όλους. Ανεξαιρέτως. Ξανασκεφτείτε το λοιπόν. Μπορείτε σίγουρα και καλύτερα. Υπερήφανοι Γονείς, ομάδα υποστήριξης κι ενδυνάμωσης γονέων με ΛΟΑΤΚΙ+ παιδιά. 1.944 TWITTER FACEBOOK GOOGLE + PINTEREST ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ Η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της Πόλης του Μεξικού καταργεί τα ΜΑΤ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ Ποινές «χάδι» για τους φαντάρους που πέταξαν ζωντανό σκυλί στο γκρεμό στην Κόνιτσα Ιωαννίνων ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ Ελεύθεροι οι αστυνομικοί που συνδέονται με τον θάνατο του Ζακ Δεκ 12, 2018 «Σήκωσε το λοστό να με χτυπήσει στο κεφάλι συνεχίζοντας να με βρίζει» Δεκ 12, 2018 ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ Γράψτε μια απάντηση Κάντε κλικ εδώ για να επιβεβαιωθεί ότι είσαστε άνθρωπος και δεν κάνετε κακόβουλο spaming.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kar.org.gr/2018/12/11/to-gramma-ton-yperifanon-goneon-sto-m-seferli/?fbclid=IwAR0qqozIizv4cUVFa8qsKcotLyE5ji1CfNhBM_GLDiNVi9_ptSPDNOMNz4g

# data[].attributes.attachment_link.title
11 πράγματα που δεν γνωρίζατε για την θανατική ποινή

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε πόσες χώρες βρίσκεται ακόμη σε ισχύ και ποιοι μέθοδοι αφαίρεσης της ζωής εφαρμόζονται; Πότε εγκαταλείφθηκε επισήμως στην Ελλάδα; Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την κατάργηση της θανατικής ποινής, συγκεντρώνουμε θλιβερά στοιχεία για την εσχάτη των ποινών.

# data[].attributes.headline
5ο Γενικό Λύκειο Αθηνών - Εξάρχεια "Εμπιστευτικό"

# data[].attributes.subject
5ο Γενικό Λύκειο Αθηνών - Εξάρχεια "Εμπιστευτικό"

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=iPnW91NgF4k

# data[].attributes.headline
Νόαμ Τσόμσκι: “Ο σκοπός της εκπαίδευσης"

# data[].attributes.subject
Νόαμ Τσόμσκι: “Ο σκοπός της εκπαίδευσης"

# data[].attributes.body
https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/160762_noam-tsomski-o-skopos-tis-ekpaideysis?fbclid=IwAR0npUr7eLD9334zQW8MKWhH1PDCobzOywqj1F-GLZGSQXCI2tahqtH2fe8

# data[].attributes.headline
Πρϋπόθεση εκπαίδευσης : ο Έρωτας ! Δείτε το !!!!

# data[].attributes.subject
Πρϋπόθεση εκπαίδευσης : ο Έρωτας ! Δείτε το !!!!

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=I1ouePjBA1w

# data[].attributes.headline
Πρόκειται για τεράστια ερώτηση, αλλά κάποιος/α πρέπει να τη ρωτήσει. Στη φετινή Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής των Υπερασπιστών/στριών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ρωτήσαμε 11 εξέχοντες ακτιβιστές/στριες για την ουσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Να τι μας απάντησαν...

# data[].attributes.subject
Πρόκειται για τεράστια ερώτηση, αλλά κάποιος/α πρέπει να τη ρωτήσει. Στη φετινή Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής των Υπερασπιστών/στριών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ρωτήσαμε 11 εξέχοντες ακτιβιστές/στριες για την ουσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Να τι μας απάντησαν...

# data[].attributes.body
https://www.amnesty.gr/news/articles/article/21944/ti-einai-ta-anthropina-dikaiomata?fbclid=IwAR1D4mqgRqBOJLKhMjgCvwte9OGpi269YXvq_TR1nrX9Vzgnm4-DX4efwvM

# data[].attributes.headline
Ο μικρός μου αδελφός από το φεγγάρι 

# data[].attributes.subject
Ο μικρός μου αδελφός από το φεγγάρι 

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=CzZ6nTuI5Mw&fbclid=IwAR0_bLbXPX2xOgODDUtAVS234kn2Rg6ynPBGHe9fveKQ4_0a8xVMHlXSomY

# data[].attributes.headline
Δεν είμαι η έμπνευσή σας , ευχαριστώ πολύ ! Stellq Young

# data[].attributes.subject
Δεν είμαι η έμπνευσή σας , ευχαριστώ πολύ ! Stellq Young

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=8K9Gg164Bsw

# data[].attributes.headline
Ένα εγχειρίδιο εκπαίδευσης στα Ανθρώπινα Δικαιώματα .

# data[].attributes.subject
Ένα εγχειρίδιο εκπαίδευσης στα Ανθρώπινα Δικαιώματα .

# data[].attributes.body
https://www.demopaideia.gr/wp-content/uploads/2015/11/councileurope_compass_gr.pdf

Ρίξτε μια ματιά στα περιεχόμενα και διαλέξτε κάτι που μπορεί να σας ενδιαφέρει .

# data[].attributes.headline
Τράπεζα χρόνου Αθήνας .

# data[].attributes.subject
Τράπεζα χρόνου Αθήνας .

# data[].attributes.body
http://www.time-exchange.gr/

# data[].attributes.headline
Τράπεζα Χρόνου ,τι είναι και πως λειτουργεί .

# data[].attributes.subject
Τράπεζα Χρόνου ,τι είναι και πως λειτουργεί .

# data[].attributes.body
https://www.solidarity4all.gr/el/support-article/%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

# data[].attributes.body
παράξενος (σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη ) : αυτός που αποκλίνει από τα αναμενόμενα  και τα συνηθισμένα δημιουργώντας απορία , έκπληξη ή υποψίες .

# data[].attributes.body
Jack Harries

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Καθαρή Δύναμη 3

# data[].attributes.attachment_link.title
«Έρχεται η μαμά σου; Όχι, έρχεται ο Λάκης»: Κασιδιάρης για το «παρά φύσει νομοθέτημα» στη Βουλή

# data[].attributes.headline
Ταινίες για τον Φασισμό

# data[].attributes.subject
Ταινίες για τον Φασισμό

# data[].attributes.body
"Η ζωή είναι ωραία" του Μπενίνι,
"Γη και ελευθερία" του Λόουτς,
"Ο πιανίστας" του Πολάνσκι,
"Μαθήματα Αμερικάνικης ιστορίας" του Κέι
"Ο δικτάτορας" του Τσάπλιν
«Πραγματικός Φασισμός» του Μιχάηλ Ρομ
«Ο Αγνοούμενος» του Κώστα Γαβρά
«Μόνος Εναντίον Όλων» του Νοε
"Die Welle" (Το κύμα) του Ντένις Γκάνσελ
"Το πείραμα" του Όλιβερ Χέρσμπιγκελ
"Η Λευκή Κορδέλα" του Μίκαελ Χάνεκε
"Το αγόρι με την ριγέ πιτζάμα"
"Ο γιος του Σαούλ"
"Η λίστα του Σίντλερ"
"Οι ζωές των άλλων"
" 1984" του Γαβρά
"Der Hauptmann" (2017) του Robert Schwentke
«Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού
"Downfall" του Hirschbiegel
"La Heine" (Το μίσος) του Ματιε Κασσοβιτς

# data[].attributes.headline
Χρυσαυγίτης σημαίνει Ναζί

# data[].attributes.subject
Χρυσαυγίτης σημαίνει Ναζί

# data[].attributes.body
https://www.imerodromos.gr/chrysaygitis-simainei-🤬-na-ftasei-to-vinteo-se-kathe-mathiti/?fbclid=IwAR3Xwh3E6xiv2ClSiUYzUL8brC0wE1fW8M_n2kdOTC2ct7gODCFrKXGwAPE

# data[].attributes.headline
14  Η λειτουργία των στερεοτύπων στη γλώσσα των ΜΜΕ

# data[].attributes.subject
14  Η λειτουργία των στερεοτύπων στη γλώσσα των ΜΜΕ

# data[].attributes.body
Τα στερεότυπα είναι λέξεις- έννοιες που επιτελούν τρεις λειτουργίες.Αποδίδουν στις λέξεις-έννοιες θετική ή αρνητική αξία. Αποτελούν, επιπλέον, πηγή πληροφοριών καθώς το κοινό από τη λέξη-κλειδί αντιλαμβάνεται αρκετά για την προέλευση και την ιστορία της λέξης. Μ'αυτό τον τρόπο, δημιουργείται εύκολα μια διαπροσωπική επικοινωνία μεταξύ πομπού και δέκτη, διευκολύνοντας έτσι και την επικοινωνία μεταξύ των ατόμων και διατηρώντας τη συνοχή της κοινωνίας. Τα στερεότυπα απαντούν σε μεγάλη αφθονία και στη δημοσιογραφική γλώσσα. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε και η ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ (29 ΜΑΪΟΥ 1979), όταν πρωτοσέλιδα εφημερίδων έγραφαν: <<Ταύτιση των πεπρωμένων μας με την Ευρώπη>>. Το στερεότυπο "Ευρώπη" θεωρήθηκε από ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων, ως κάτι σημαντικό καθώς η άποψη που επικρατούσε τότε ήταν η Ελλάδα  να μοιάσει στη Δύση. Αυτό είχε κυριαρχήσει και στη συνείδηση των Νεοελλήνων, ότι για την ιστορική και πολιτισμική πορεία και συνέχεια του έθνους, χρειάζεται η ταύτιση με την Ευρώπη. Από την άλλη μεριά, ένα μικρό ποσοστό των Ελλήνων αμφισβητούσε την άποψη αυτή καθώς θεωρούσε πως ήταν προτιμότερο η Ελλάδα να παραμείνει στο "καβούκι" της. Έτσι λοιπόν, τα στερεότυπα ανάλογα με τις περιστάσεις χρησιμοποιούνται ως πρίσματα άλλοτε με θετική και άλλοτε με αρνητική σημασία. Επομένως, τα στερεότυπα  μεταφέρουν μια ιδεολογία η οποία προσπαθεί με ύπουλο τρόπο να διεισδύσει μέσα από την γλώσσα των ΜΜΕ.

# data[].attributes.headline
Χαρακτηριστηκά ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ

# data[].attributes.subject
Χαρακτηριστηκά ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ

# data[].attributes.body
Σε γενικές γραμμές, τόσο με την ιστορική όσο και με τη μεταφορική-πολιτική σημασία του, ο σταλινισμός παραπέμπει στην εγκαθίδρυση ενός λενινιστικούπολιτειακού και οικονομικού συστήματος (ως μία εφαρμογή της μαρξιστικής μεταβατικής δικτατορίας του προλεταριάτου, η οποία υποτίθεται πως θα οδηγήσει σταδιακά στην ακρατική κομμουνιστική κοινωνία) που εφαρμόζει επί μακρόν όλα ή κάποια από τα παρακάτω:

Ολοκληρωτικό καθεστώς, με τη διαμόρφωση ενός μικρού και κλειστού κέντρου λήψης αποφάσεων.

Αδιάκοπη παρακολούθηση της καθημερινής ζωής των πολιτών από μυστικές υπηρεσίες, με στόχο την εύρεση των αντιφρονούντων.

Πολιτική καταστολή στο ιδεολογικό πεδίο, με ποινικοποίηση απόψεων αντίθετων από αυτές των κυβερνώντων και εξόντωση (φυσική, πολιτική, επαγγελματική) των αντιπάλων, ή απλών υπόπτων, για παρέκκλιση από τις αρχές του καθεστώτος.

Έλλειψη διάκρισης της εκτελεστικής από τη δικαστική εξουσία, με κατασταλτικούς μηχανισμούς και έκτακτα δικαστήρια υπό τον άμεσο έλεγχο της κυβέρνησης.

Συγκέντρωση των αντιφρονούντων σε στρατόπεδα εργασίας (γκούλαγκ).

Καλλιέργεια προσωπολατρείας προς τον ηγέτη, μέσω ενός εκτεταμένου προπαγανδιστικούμηχανισμού.

Υπάρχουν πολιτικές σχολές που προσθέτουν στον σταλινισμό και άλλα χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, οι τροτσκιστές συμπεριλαμβάνουν τη θεωρία του «σοσιαλισμού σε μια χώρα». Άλλοι, κυρίως φιλελεύθεροι, θεωρούν το σταλινισμό ως αναπόφευκτη κατάληξη οποιασδήποτε σοσιαλιστικής επανάστασης, συνεπώς τον ταυτίζουν με τον ίδιο τον κομμουνισμό.

Εναλλακτικά, για τον σταλινισμό έχουν επινοηθεί διάφοροι όροι, οι οποίοι έχουν σχεδόν την ίδια σημασία γι' αυτούς που τους χρησιμοποιούν. Οι αντικομμουνιστές αναφέρουν συχνά τους όρους Κόκκινος Φασισμός ή Κόκκινος Τρόμος - ιδιαίτερα στις ΗΠΑ κατά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Στο εσωτερικό της Αριστεράς συναντάται επίσης συχνά ο όρος Κομμουνισμός του Στρατοπέδου (π.χ. από ευρωκομμουνιστές, για να τον αντιπαραβάλουν με τη δική τους εκδοχή σοσιαλισμού).

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=6ugwo3xcS4w&fbclid=IwAR2xWcKwX4WRR1fRiBt7XkbEv1-fldH7ndvze51OWNDmcXDqZ481ORkv1uI

# data[].attributes.headline
Άρθρο του Κ. Πουλή

# data[].attributes.subject
Άρθρο του Κ. Πουλή

# data[].attributes.body
Για τον Κωστόπουλο του Κ. Πουλή

Είναι λεπτό αυτό το σημείο, αλλά θέλω να πω ότι ένας θάνατος δεν είναι από μόνος του κάτι δραματικό, αν δεν ανήκεις στους οικείους του θανόντος. Πεθαίνουν τόσοι κάθε μέρα, άλλοτε το μαθαίνουμε και άλλοτε όχι, αλλά οι θάνατοι αγνώστων μάς αφήνουν κατά κανόνα ασυγκίνητους. Αν σε κάτι μας τάραξε ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου, είναι διότι δεν πιστεύαμε στα μάτια μας από την μισανθρωπία που εκδηλώθηκε στα όσα ακολούθησαν. Και διότι, πιστεύω εγώ, αυτή η στάση ήταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που κατέστησε δυνατή τη δολοφονία του Ζακ μπροστά στα μάτια των περαστικών.

Αυτή η στάση εκδηλώθηκε πρώτον θεσμικά, στον τρόπο με τον οποίον οργανώθηκε η συγκάλυψη της δολοφονίας από την αστυνομία, με τους συνηγόρους της οικογένειας να διαμαρτύρονται για το πώς η αστυνομία εμπόδισε την απονομή δικαιοσύνης, δεν συνέλεξε στοιχεία από μάρτυρες, δεν συγκέντρωσε το οπτικοακουστικό υλικό -που ποιος ξέρει τι θα μας έδειχνε- και μαζί στον τρόπο με τον οποίον τόσο προκλητικά συνεργάστηκαν η αστυνομία και τα ΜΜΕ για τη συγκάλυψη  και διαστρέβλωση της πραγματικότητας, εμφανίζοντας πεισματικά μια εικόνα που κολάκευε όλα τα μισανθρωπικά αισθήματα που θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν προκειμένου να αποσιωπηθεί το προφανές: ότι σκοτώσαν έναν άνθρωπο μπροστά σε ένα αμήχανο πλήθος, που δεν είχε το θάρρος ή την προθυμία όχι να σταματήσει το φονικό, αλλά ούτε καν να μοιραστεί τα βίντεο που έδειχναν τι είχε γίνει.

Τώρα λοιπόν ξέρουμε. Και επειδή επαναλαμβάνω ότι η δική μου ανάγνωση της ιστορίας αυτής είναι πως τα μισανθρωπικά αντανακλαστικά που ακολούθησαν τον φόνο είναι τα ίδια που τον κατέστησαν εξ αρχής δυνατό, ας κάνουμε αυτό που κάνουν τα πιτσιρίκια στο τέλος των Αδελφών Καραμάζοφ: να ορκιστούμε στη μνήμη του, ότι κι αν δεν έχουμε την ατυχία να βρεθούμε μάρτυρες μιας τέτοιας βαρβαρότητας, τουλάχιστον δεν θα συναινέσουμε στη διασπορά και νομιμοποίηση αυτού του λόγου, που κατέστησε το έγκλημα εφικτό. Τίποτα δεν θα αναστήσει τον Ζακ. Αλλά τουλάχιστον θα ξέρουμε -όπως συμβαίνει σε κάθε κρίσιμη στιγμή, που η κοινωνία διχάζεται- ότι τα λόγια μας μετράνε. Κι αν δεν μετράνε για να ζωντανέψουν τον νεκρό, μετράνε τουλάχιστον για να μην είμαστε εμείς αυτό το πλήθος που κάθισε αμήχανο ή συνένοχο και παρακολουθούσε τον φόνο.

# data[].attributes.headline
Δικαιώματα του παιδιού 

# data[].attributes.subject
Δικαιώματα του παιδιού 

# data[].attributes.body
https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/273984_pagkosmia-imera-gia-ta-dikaiomata-toy-paidioy-i-harta-ton-sholeion-freinet?fbclid=IwAR2ylJHbPCq_qjMKtsFJiklZPLXzu_0R_vOe4R33yP5301I3gMbe-qALj-A

# data[].attributes.body
Οπως προκύπτει από τα μέχρι στιγμής δεδομένα, ο Ζακ Κωστόπουλος δεν είχε προϋπάρχουσα καρδιακή πάθηση, δεν είχε στον οργανισμό του καμία «ένοχη» ουσία και, τέλος, ο θάνατός του επήλθε μισή ώρα μετά το πρώτο λιντσάρισμα που δέχτηκε on camera από δύο πολίτες. Θυμίζουμε ότι ακολούθησε δεύτερο λιντσάρισμα από αστυνομικές δυνάμεις.

Εν αναμονή του τελικού πορίσματος για τα αίτια θανάτου, ο δρ Λέων εξηγεί ότι «μπορεί το χτύπημα άμεσα σαν χτύπημα να μην έδωσε μια βλάβη θανατηφόρο, όμως μπορεί να δημιούργησε μια στρεσογόνο κατάσταση η οποία προφανώς επηρέασε στο να γίνει σπασμός των στεφανιαίων αγγείων και ισχαιμία».

Το στρες, υπό την έννοια της μεγάλης σωματικής ή ψυχικής πίεσης, μας εξηγεί, αποτελεί επιστημονικά τεκμηριωμένο παράγοντα κινδύνου που μπορεί να προκαλέσει σπασμό των αγγείων και ισχαιμία.

# data[].attributes.headline
Καθαρές οι τοξικολογικές εξετάσεις 

# data[].attributes.subject
Καθαρές οι τοξικολογικές εξετάσεις 

# data[].attributes.body
https://www.kar.org.gr/2018/11/19/zak-kostopoylos-kathares-oi-toxikologikes-exetaseis/?fbclid=IwAR3FdsLnb3dPysFDw6JPGmPCWaq5t6SGKmmHScXdAYgYGie1ncPvJtsuhRA

# data[].attributes.body
http://enlacezapatista.ezln.org.mx/2018/03/21/%CE%9F%CE%9C%CE%99%CE%9B%CE%99%CE%91-%CE%95%CE%9A-%CE%9C%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3-%CE%A4%CE%A9%CE%9D-%CE%93%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D-%CE%96%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%A3/

# data[].attributes.headline
Ο όρος "λαθρομετανάστες"

# data[].attributes.subject
Ο όρος "λαθρομετανάστες"

# data[].attributes.body
Πολλή συζήτηση έχει γίνει μετά την απόφαση ενός τμήματος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λέσβου να επαναφέρει τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστης» στην εκπαιδευτική ορολογία. Παρακινδυνευμένες ετυμολογικές αναλύσεις για ένα ζήτημα που έχει τελείως διαφορετική σημασία.

Είναι γεγονός ότι κάποιες λέξεις και όροι, ιδιαίτερα αυτοί που είναι μειωτικοί, παίρνουν το ιδιαίτερο νόημά τους όχι από την ετυμολογία τους αλλά από το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον όπου αναπτύχθηκαν και απέκτησαν την τρέχουσα σημασία τους. Για παράδειγμα ο όρος «χωριάτης» ή  «βλάχος» δε σημαίνει μόνο τον προερχόμενο από αγροτική περιοχή ή τον κτηνοτρόφο ή αυτόν που έχει ρουμάνικη-βλάχικη καταγωγή, αλλά είναι ένας απαξιωτικός όρος προς τους επαρχιώτες που μετανάστευαν στην Αθήνα κατά τις  δεκαετίες του 1960-70 στα πλαίσια της αστυφιλίας.

Ο όρος λοιπόν «λαθρομετανάστης» στην παρούσα συγκυρία είναι ο όρος που χρησιμοποιεί συστηματικά η Ακροδεξιά και η Χρυσή Αυγή, για να προσβάλλει και να απαξιώσει. Συνεπώς καλά κάνει  ο Άρειος Πάγος και αποτρέπει την χρήση του στην τρέχουσα εκπαιδευτική πρακτική. Άλλωστε η καταγωγή του όρου αυτού ανάγεται στους έλληνες μετανάστες των αρχών του 20ου αιώνα προς την Αμερική και την Αυστραλία οι οποίοι πολλές φορές λόγω έλλειψης χρημάτων επιβιβάζονταν στα πλοία κρυφά και χωρίς εισιτήριο. Για να τους χαρακτηρίσουν λοιπόν ως λαθρεπιβάτες-μετανάστες τους ονόμαζαν «λαθρομετανάστες» απαξιώνοντάς τους.

Αν αναζητήσουμε μια τυπική ορολογία, η οποία να περιγράφει  την κατάσταση  των ευάλωτων αυτών ανθρώπων  που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα, τότε πρέπει να την εστιάσουμε σε εκείνους που είναι εκτοπισμένοι βίαια από την πατρίδα τους και ζητούν την προστασία των διεθνών συνθηκών που έχει υπογράψει η Ελλάδα μαζί με όλα τα κράτη του πλανήτη στα πλαίσια του ΟΗΕ. Θα τους χαρακτηρίζαμε λοιπόν περιγραφικά σαν « βίαια εκτοπισμένους, αιτούντες άσυλο υπό διεθνή προστασία». Όσο για το νομικό καθεστώς που διέπει την κατάστασή τους, είναι αυτονόητο ότι στην περίπτωση  μεγάλης και βίαιης μετακίνησης πληθυσμού ενεργοποιείται το Διεθνές Δίκαιο που έχει καταρτιστεί ακριβώς για την προστασία  τους και υπερτερεί κάθε άλλου τοπικού δικαίου.  Όλα αυτά συμπυκνώνονται στην ορολογία «παράτυποι μετανάστες»  που έχει καθιερωθεί από όλους τους διεθνείς οργανισμούς και που στο παρακάτω link υπάρχει ένα φυλλάδιο που εξηγεί αναλυτικά την αναγκαιότητα της χρήσης της: http://picum.org/Documents/WordsMatter/Leaflet_Greek_FINAL_Marτου Διονύση Παύλου

Πολλή συζήτηση έχει γίνει μετά την απόφαση ενός τμήματος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λέσβου να επαναφέρει τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστης» στην εκπαιδευτική ορολογία. Παρακινδυνευμένες ετυμολογικές αναλύσεις για ένα ζήτημα που έχει τελείως διαφορετική σημασία.

Είναι γεγονός ότι κάποιες λέξεις και όροι, ιδιαίτερα αυτοί που είναι μειωτικοί, παίρνουν το ιδιαίτερο νόημά τους όχι από την ετυμολογία τους αλλά από το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον όπου αναπτύχθηκαν και απέκτησαν την τρέχουσα σημασία τους. Για παράδειγμα ο όρος «χωριάτης» ή  «βλάχος» δε σημαίνει μόνο τον προερχόμενο από αγροτική περιοχή ή τον κτηνοτρόφο ή αυτόν που έχει ρουμάνικη-βλάχικη καταγωγή, αλλά είναι ένας απαξιωτικός όρος προς τους επαρχιώτες που μετανάστευαν στην Αθήνα κατά τις  δεκαετίες του 1960-70 στα πλαίσια της αστυφιλίας.

Ο όρος λοιπόν «λαθρομετανάστης» στην παρούσα συγκυρία είναι ο όρος που χρησιμοποιεί συστηματικά η Ακροδεξιά και η Χρυσή Αυγή, για να προσβάλλει και να απαξιώσει. Συνεπώς καλά κάνει  ο Άρειος Πάγος και αποτρέπει την χρήση του στην τρέχουσα εκπαιδευτική πρακτική. Άλλωστε η καταγωγή του όρου αυτού ανάγεται στους έλληνες μετανάστες των αρχών του 20ου αιώνα προς την Αμερική και την Αυστραλία οι οποίοι πολλές φορές λόγω έλλειψης χρημάτων επιβιβάζονταν στα πλοία κρυφά και χωρίς εισιτήριο. Για να τους χαρακτηρίσουν λοιπόν ως λαθρεπιβάτες-μετανάστες τους ονόμαζαν «λαθρομετανάστες» απαξιώνοντάς τους.

Αν αναζητήσουμε μια τυπική ορολογία, η οποία να περιγράφει  την κατάσταση  των ευάλωτων αυτών ανθρώπων  που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα, τότε πρέπει να την εστιάσουμε σε εκείνους που είναι εκτοπισμένοι βίαια από την πατρίδα τους και ζητούν την προστασία των διεθνών συνθηκών που έχει υπογράψει η Ελλάδα μαζί με όλα τα κράτη του πλανήτη στα πλαίσια του ΟΗΕ. Θα τους χαρακτηρίζαμε λοιπόν περιγραφικά σαν « βίαια εκτοπισμένους, αιτούντες άσυλο υπό διεθνή προστασία». Όσο για το νομικό καθεστώς που διέπει την κατάστασή τους, είναι αυτονόητο ότι στην περίπτωση  μεγάλης και βίαιης μετακίνησης πληθυσμού ενεργοποιείται το Διεθνές Δίκαιο που έχει καταρτιστεί ακριβώς για την προστασία  τους και υπερτερεί κάθε άλλου τοπικού δικαίου.  Όλα αυτά συμπυκνώνονται στην ορολογία «παράτυποι μετανάστες»  που έχει καθιερωθεί από όλους τους διεθνείς οργανισμούς και που στο παρακάτω link υπάρχει ένα φυλλάδιο που εξηγεί αναλυτικά την αναγκαιότητα της χρήσης της: http://picum.org/Documents/WordsMatter/Leaflet_Greek_FINAL_March2017.pdf

# data[].attributes.headline
Ρομά , ο ρατσισμός εναντίον τους 

# data[].attributes.subject
Ρομά , ο ρατσισμός εναντίον τους 

# data[].attributes.body
O ρατσισμός εναντίον των Ρομά είναι ο ισχυρότερος που έχω συναντήσει ποτέ στο ακτιβιστικό πεδίο. Είναι ριζωμένος μέσα μας ακόμα και σε ανθρώπους που θέλουν να θεωρούν τον εαυτό τους προοδευτικό και αλληλέγγυο. Τα στερεότυπα γύρω από τους Ρομά έχουν απίστευτα μετερίζια στην κοσμοθεωρία και τον ψυχισμό μας. Και, να φανταστείτε, όπως κάθε άλλο θέμα, το μόνο που χρειάζεται είναι να το πλησιάσεις και να το αντιμετωπίσεις ξεκινώντας από ένα απλό, "καλήμερα, τι κάνεις;".

Τι να ‘ναι, λες, αυτός ο Μεγάλος Ίσκιος που ακολουθεί τους Τσιγγάνους σε κάθε τους βήμα, από την εποχή του ευτυχισμένου βασιλιά Μπαράµ, στην Περσία του 5ου αιώνα, μέχρι σήμερα; Πόσα νομίζουμε ότι ξέρουμε για τους τσιγγάνους;

Στο βιβλίο "Ο μεγάλος ίσκιος. Η ιστορία του τσιγγάνικου λαού σαν παραμύθι" σε δώδεκα ιστορίες καταγράφεται η μακριά περιπλάνηση του τσιγγάνικου λαού από την Ινδία και την Περσία ως την άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα πάθη, οι πλάνες, οι πεποιθήσεις, οι ευτυχίες κι οι δυστυχίες του.

Τις ιστορίες έγραψε ο Φίλιππος Μανδηλαράς. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη-Patakis Publishers. Το εξώφυλλο του βιβλίου εικονογράφησε ο Θανάσης Πέτρου / Pomakos Pomme.

# data[].attributes.headline
Ποράιμος : ο αφανισμός των Τσιγγάνων 

# data[].attributes.subject
Ποράιμος : ο αφανισμός των Τσιγγάνων 

# data[].attributes.body
ΜΕΛΕΤΕΣ - ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Νοέ 11, 2015

Στις 15 Νοεμβρίου του 1943, ο αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ εξέδωσε μία διαταγή, με την οποία οι τσιγγάνοι εξομοιώνονταν με τους εβραίους, όσον αφορά τη θέση τους στη γερμανική κοινωνία. Το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της απόφασης ήταν χιλιάδες τσιγγάνοι της Γερμανίας να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως και οι εβραίοι συμπολίτες τους, και να βρουν φρικτό θάνατο στα κρεματόρια των Ναζί. Το δικό τους Ολοκαύτωμα το ονομάζουν στη γλώσσα τους Ποράιμος (Porrajmos), δηλαδή Αφανισμό. Το Τρίτο Ράιχ, ως γνωστόν, ήθελε να εξολοθρεύσει όσους δεν ανήκαν στο ξανθό γένος, δηλαδή την Αρεία Φυλή. Οι τσιγγάνοι αποτέλεσαν ένα πρόβλημα για τον Χίτλερ στην αρχή. Οι καθεστωτικοί ανθρωπολόγοι τους αναγνώριζαν, λόγω γλώσσας, την άρεια καταγωγή. Όμως, επικράτησε η άποψη του Χανς Γκίντερ ότι ήταν από κατώτερη γενιά. Έτσι, έπρεπε να αφανισθούν από προσώπου γης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο αριθμός των τσιγγάνων που έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αγγίζει τις 800.000 ψυχές. Οι ναζιστικές κυβερνήσεις της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας και της Κροατίας είχαν τη δική τους συνεισφορά στον μακάβριο απολογισμό. Όμως, ο δικός τους Αφανισμός επισκιάσθηκε από το εβραϊκό Ολοκαύτωμα. Η Θυσία τους παραμένει άγνωστη ακόμη και σήμερα στους πολλούς, ίσως επειδή οι τσιγγάνοι ή Ρόμα όπως θέλουν να τους ονομάζουμε, είναι διεσπαρμένοι και ανοργάνωτοι, χωρίς κρατική οντότητα για να υποστηρίξει την υπόθεσή τους.

# data[].attributes.headline
Η εκπαίδευση των Ρομά 

# data[].attributes.subject
Η εκπαίδευση των Ρομά 

# data[].attributes.body
Για χρόνια τα παιδιά Ρομά περίσσευαν στο σχολείο, όπως και σήμερα συνεχίζουν να περισσεύουν στα σχολεία κάποιων περιοχών. «Οι Ρομά δεν αγαπάνε τα γράμματα, δεν τα έχουν στο αίμα τους, στον πολιτισμό τους, στην κουλτούρα τους». Φράσεις που έχουν ακουστεί ακόμη και από επίσημα χείλη προκειμένου να καλυφθεί η διαχρονική αδιαφορία των θεσμών και της πολιτείας εις βάρος τους. Η επιμονή των Ρομά του Δενδροποτάμου για την εκπαίδευση, όμως, διαψεύδει κάθε ρατσιστικό στερεότυπο και κάθε αποτυχία ενός συστήματος 30 χρόνων, που δεν κατάφερε να κάνει την σχολική ένταξη των ανθρώπων αυτών αυτονόητη.

Πέρυσι τον Ιούνιο, εννέα 15χρονοι Ρομά και άλλα δεκαεπτά 12χρονα παιδιά πήραν το απολυτήριο τους από το 5ο Διαπολιτισμικό Σχολείο Μενεμενης. Την ίδια στιγμή ολοκλήρωσαν τη φοίτησή τους στο τμήμα γραμματισμού ενηλίκων δεκαπέντε Ρομά γονείς των μαθητών του σχολείου και όχι μόνο, οι οποίοι για λόγους οικονομικούς, κοινωνικούς δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, όταν έπρεπε.

Το σχολείο τους βρίσκεται στον Δενδροπόταμο Μενεμένης, στην πιο υποβαθμισμένη περιοχή της Θεσσαλονίκης, από πλευράς αναπτυξιακών δομών. Από το 2000 έχει χαρακτηριστεί «Διαπολιτισμικό» λόγω της σύνθεσης του μαθητικού πληθυσμού. Στην πλειονότητά τους οι μαθητές μας είναι Ρομά και Παλιννοστούντες. Οι υπόλοιποι είναι γηγενείς, των οποίων η οικονομική κατάσταση βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας, αγγίζοντας, πολλές φορές, την απόλυτη εξαθλίωση. Οι συνθήκες διαβίωσης μεγάλου αριθμού παιδιών είναι εξαιρετικά δύσκολες, καθώς ζουν ακόμη και σε παράγκες. Οι γονείς των περισσότερων παιδιών είναι αναλφάβητοι και δεν μπορούν να βοηθήσουν στην προσπάθεια εκπαίδευσής τους. Πολλά παιδιά, μάλιστα, αναγκάζονται να εργαστούν, προκειμένου να ενισχύσουν το οικογενειακό εισόδημα. Κατά συνέπεια, η φοίτησή τους στο σχολείο είναι ελλιπής, ενώ συχνά παρατηρείται το φαινόμενο παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας να φοιτούν σε μικρότερες τάξεις.

Παρά την αγωνία επιβίωσης -και όχι απλώς διαβίωσης-  όμως δεν το έβαλαν κάτω και τα κατάφεραν. Ένας από τους μαθητές, ο Νεκτάριος, λίγες μέρες πριν την γιορτή αποφοίτησης έγραψε ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα προς τους δασκάλους του. Ένα γράμμα που περιέχει την προσπάθεια, που έκαναν οι μαθητές και οι μαθήτριες Ρομά όλα τα προηγούμενα χρόνια. Περιέχει την παιδαγωγική πρόταση εκπαιδευτικής παρέμβασης και δράσης.. Ένα γράμμα που αναδεικνύει τη σημασία της εκπαίδευσης για τις κοινωνικά αποκλεισμένες ομάδες .

Ο Νεκτάριος έγραψε λοιπόν:

Πρωταγωνιστής και αγωνιστής στην προσπάθεια αυτή είναι ο Άγγελος Χατζηνικολάου, δάσκαλος στον Δενδροπόταμο αλλά και διδάκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, του ΑΠΘ. O κ. Χατζηνικολάου, μίλησε στο Tvxs.gr, λέγοντας πως πρέπει να χτίσουμε «ένα σχολείο της υπόσχεσης και της ελπίδας. Ένα σχολείο δημοκρατικό, ανθρώπινο, ανοιχτό στην κοινωνία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ένα σχολείο ευαίσθητο στην αγωνία των ανθρώπων για μόρφωση, παρόλο που ξέρουμε ότι η υπόσχεση αυτή εξακολουθεί να είναι για πολλούς Ρομά μια ανεκπλήρωτη υπόσχεση».

Όπως υπενθυμίζει ο κ. Χατζηνικολάου, «ο αναλφαβητισμός των Ρομά και κατ’ επέκταση ο αποκλεισμός τους από τις εκπαιδευτικές δομές δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας δικής τους επιλογής, αλλά αποτέλεσμα θεσμικών μέτρων και πολιτικών αποφάσεων. Οι παρεμβάσεις που αφορούσαν την υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης για τα Ελληνόπουλα ή για τα παιδιά Ελλήνων πολιτών από την ίδρυση του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους δεν ίσχυε για πολιτισμικές και γλωσσικές ομάδες, όπως οι Ρομά, που διέφεραν από την κυρίαρχη εθνοκεντρική ομάδα. Άλλωστε για χρόνια οι Ρομά δεν θεωρούνται Έλληνες πολίτες. Αφού δεν ήταν καταγεγραμμένοι πολίτες, δεν είχαν πρόσβαση στο εκπαιδευτικό σύστημα λόγο της απλουστευτικής απαίτησης δημόσιου πιστοποιητικού γέννησης, ενός εγγράφου απαραίτητου και υποχρεωτικού προκειμένου ένα παιδί να εγγραφεί σε κάποιο σχολείο της ελληνικής επικράτειας. Μια ομάδα με 1000ετή ιστορική παρουσία στον ελλαδικό χώρο στερήθηκε λοιπόν πολιτικών δικαιωμάτων με επιπτώσεις στην εκπαίδευση των χιλιάδων παιδιών της».

Η παιδική ηλικία των Ρομά επιβαρύνεται καθημερινά με εμπειρίες φτώχειας, κοινωνικών αποκλεισμών, ρατσισμών κι ανάληψης ευθυνών ενηλίκων. «Η παιδική ηλικία για παιδιά αποκλεισμένα από την παιδική ηλικία είναι μια σύγχρονη κοινωνική αδικία, που επιζητά όμως άμεσα δικαίωση», τονίζει ο κ. Χατζηνικολάου. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα πώς τα παιδιά Ρομά ως αφανή-ανύπαρκτα όντα στην εκπαιδευτική πραγματικότητα για χρόνια θα μπορέσουν να καλύψουν και σε πόσο χρονικό διάστημα τις απαιτήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος.

«Φαίνεται πως για το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα των νεοφιλελεύθερων αγορών τα παιδιά Ρομά κατατάσσονται στην κατηγορία των αποτυχημένων. Στην πραγματικότητα καταγράφονται ως οι αόρατοι μαθητές τους δεν έβλεπε για χρόνια το σχολείο μιας και στις στατιστικές καταγράφονται στην κατηγορία της σχολικής διαρροής. Αυτό που έχει παραβλέψει όμως το σχολείο, είναι ότι το ταξίδι τους από την κούνια, που πολλές φορές φτάνει ως τον τάφο, το συνοδεύει συνήθως η πείνα και η εξαθλίωση σε κάποια παράγκα», σημειώνει ο δάσκαλος του Διαπολιτισμικού Σχολείου Δενδροποτάμου. «Οι καταγραφές αυτές θα συνεχίσουν να εμφανίζονται όσο οι όποιες παρεμβάσεις για την εκπαίδευση των παιδιών Ρομά, δεν θα συνοδεύονται με ολιστικού τύπου παρεμβάσεις δηλαδή οικονομικού και κοινωνικού τύπου πολιτικές για τον περιορισμό, αν όχι την εξάλειψη, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού», συμπληρώνει.

«Επίσης το σχολείο για χρόνια παρέβλεψε τα παιδιά Ρομά, γιατί έχει ενστερνιστεί ως αυτονόητο ότι οι ζωή των Ρομά- Τσιγγάνων είναι ένα διαρκές ταξίδι κάποιων φολκλόρ συμπεριφορών ταξιδευτών, γητευτών, μουσικών κλπ και αυτή η αποδοχή ως ερμηνεία βολεύει. Και σαν να μην έφτανε αυτό για χρόνια το παιδιά Ρομά θεωρούνταν στο σχολείο ως η δημόσια απειλή με αντικοινωνική συμπεριφορά», λέει. «Γύρω από αυτό το λόγο πλέκεται ένας μύθος ασυμβατότητας των παιδιών Ρομά με το σχολείο. Επιστέγασμα αυτού του μύθου είναι η δήθεν πτώση του επιπέδου μόρφωσης του σχολείου, η δήθεν πολιτισμική τους συμβατότητα των Ρομά με παραβατικές στην αρχή και στη συνέχεια βίαιες συμπεριφορές στο σχολείο. Ο μύθος αυτός διαμορφώνει συμπεριφορές της σχολικής κοινότητας με κύριο χαρακτηριστικό τη λήψη προληπτικών μέτρων, τα οποία συνήθως περιλαμβάνουν διαδικασίες μη αποδοχής των παιδιών αυτών στα σχολεία και έμμεσης ή και άμεσης αποπομπής τους», θα σημειώσει ο κ. Χατζηνικολάου.

«Όλα τα παιδιά μπορούν και πρέπει να μάθουν γράμματα για ένα καλύτερο και δικαιότερο μέλλον χωρίς αποκλεισμούς», είναι το μήνυμα που στέλνει ο δάσκαλος του 5ου Διαπολιτισμικού Σχολείου Δεδροποτάμου, και υπενθυμίζει ότι αυτή είναι και η βασική υπόσχεση και υποχρέωση κάθε εκπαιδευτικού. «Για μας η παρουσία των παιδιών Ρομά και των γονιών τους, των μεταναστών παλαιότερα και των προσφύγων πιο πρόσφατα στο σχολείο δεν πρόβλημα, αλλά πλούτος. Οι εμπειρίες όλων ως πολιτισμικός πλούτος και ταυτόχρονα μαθησιακό υλικό αφορά το σύνολο της σχολικής κοινότητας και από αυτό όλοι κερδίζουν: παιδιά, γονείς και δάσκαλοι», θα καταλήξει.

Για κάθε μαθητή του που πετυχαίνει να ολοκληρώσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ανατρέχει στο «Πρώτο Σκαλί» του Καβάφη:

Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει

νάσαι υπερήφανος κ' ευτυχισμένος.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.

Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.

Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο

πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι

πολίτης εις των ιδεών την πόλι.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι

Τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα

Τι κάνει σήμερα η Πολιτεία για την ένταξη των Ρομά στην εκπαίδευση

1. Το  ΥΠ.Π.Ε.Θ. για τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών μάθησης προς τους μαθητές της χώρας ανέλαβε θεσμικές πρωτοβουλίες για τη εκπαιδευτική υποστήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, με την Ίδρυση των Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ). Στις Τάξεις Υποδοχής ΖΕΠ οι μαθητές που δεν έχουν την απαιτούμενη γνώση της γλώσσας, υποστηρίζονται με τις κατάλληλες διδακτικές παρεμβάσεις ώστε να προσαρμοστούν και να ενταχθούν πλήρως στις κανονικές τάξεις στις οποίες είναι εγγεγραμμένοι.

2. Για την εγγραφή και την υποστήριξη της φοίτησης των παιδιών Ρομά οι προϊστάμενοι και οι διευθυντές των σχολικών μονάδων ενθαρρύνουν την προσέλευση των μαθητών Ρομά στο σχολείο διευκολύνοντας την εγγραφή και φοίτησή τους.

3. Το τρέχον σχολικό έτος, σε 46 σχολικές μονάδες της χώρας στις οποίες φοιτούν και μαθητές Ρομά, έχουν τοποθετηθεί κοινωνικοί λειτουργοί με σκοπό την ψυχοκοινωνική υποστήριξη και την αποτροπή της σχολικής διαρροής των μαθητών.

4. Το Υπουργείο Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, υλοποιεί σε 61 δήμους της χώρας το πρόγραμμα των σχολικών γευμάτων. Σκοπός του προγράμματος είναι η αντιμετώπιση των αναγκών σίτισης των μαθητών που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού καθώς και η αντιμετώπιση των φαινομένων της σχολικής διαρροής.

5. Με την ψήφιση του νόμου για τη δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, σταδιακά γίνεται υποχρεωτική η φοίτηση στο νηπιαγωγείο για όλα τα παιδιά από την ηλικία των 4 ετών. Από το Σεπτέμβριο του 2018 σε 184 δήμους της χώρας εφαρμόζεται η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση ενώ σε βάθος τριετίας θα εφαρμοστεί σε όλους τους δήμους της χώρας.

# data[].attributes.headline
Η Μάρω Δούκα  για τον Ζ.Κ.

# data[].attributes.subject
Η Μάρω Δούκα  για τον Ζ.Κ.

# data[].attributes.body
Μάρω Δούκα: Ναι, για τον Ζαχαρία Κωστόπουλο μιλάω πάλι

maro-douka-630.jpg

31.10.2018, 08:29 | Ετικέτες:  συγγραφείς, θάνατος, λιντσάρισμα, φασισμός

Συντάκτης:

efsyn.gr

Πώς μπόρεσε σ' αυτόν τον ελάχιστο σαν αυλή χώρο να αναπτυχθεί τόση βία, να ξεδιπλωθεί τόση βαρβαρότητα, αναρωτιέται η συγγραφέας Μάρω Δούκα και παραθέτει ποίημα του Τέλλου Φίλη για τον φασισμό.

Η ανάρτηση της συγγραφέως

Τριτόκλιτη στα Εξάρχεια η Γλάδστωνος, στενός πεζόδρομος με τα τραπεζάκια έξω. Πήγα σήμερα, πρώτη φορά, και στάθηκα μπροστά στα κατεβασμένα ρολά του χρυσοχοείου.

Συγκινημένη; Αποσβολωμένη θα ήταν το σωστό.

Πώς μπόρεσε σ' αυτόν τον ελάχιστο σαν αυλή χώρο να αναπτυχθεί τόση βία, να ξεδιπλωθεί τόση βαρβαρότητα.

Ναι, για τον Ζαχαρία Κωστόπουλο, τον περφόρμερ Ζακ, την έξοχη περσόνα Zackie Oh, μιλάω πάλι. Και λέω από μέσα μου σαν ξόρκι το ποίημα του Τέλλου Φίλη:

Ο φασισμός δεν είναι λέξη,

δεν είναι επιθετικός προσδιορισμός

δεν περιέχει ουσιαστικό στη σύνταξή του

ο φασισμός είναι η στάση σου

η απουσία σου

και κυρίως η σιωπή σου στην αληθινή ζωή.

# data[].attributes.headline
Ερωτήσεις που έθεσαν οι μαθητές του Β1 σχετικά με τα ΜΜΕ

# data[].attributes.subject
Ερωτήσεις που έθεσαν οι μαθητές του Β1 σχετικά με τα ΜΜΕ

# data[].attributes.body
( προς επεξεργασία  , δηλ.να προσθέσετε ερωτήσεις , να κάνετε καλύτερη ομαδοποίηση , να αρχίσετε να συγκεντρώνετε υλικό προς απάντηση ) :

A) Ορισμοί  : ΜΜ Ενημέρωσης –ΜΜ Επικοινωνίας –Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης-Ειδήσεις -Ενημέρωση

Ποιοι είναι οι βασικοί τομείς της δημοσιογραφίας ;

Ποιος ο βασικός σκοπός της δημοσιογραφίας ; Που στοχεύει η ενημέρωση;  Στόχος είδηση

B)Ποια τα χαρακτηριστικά του δημοσιογραφικού κειμένου ;

Ρόλος του σχολίου στην είδηση

Ρόλος του τίτλου της  είδησης

Ρόλος της στίξης στην είδηση ;

Τρόποι προβολής  μιας είδησης (  επιλογή , οργάνωση και παρουσίαση μιας είδησης  ) Σειρά προβολής των ειδήσεων ; Με ποιο κριτήριο μοιράζεται  ο  τηλεοπτικός  χρόνος  ή ο χώρος στις εφημερίδες ;

Χρόνος και είδηση

Γ )Κατά πόσο μπορεί   να είναι αντικειμενική η δημοσιογραφία ;

Κριτήρια δημοσίευσης μιας είδησης . Είναι αντικειμενικά ;

Κατά πόσο είναι ελεύθερος ο δημοσιογράφος να εκφράσει μια είδηση ΄;

Είναι οι δημοσιογράφοι φερέφωνα ισχυρότερων ατόμων ;

Θα μπορούσε να βρεθεί μια μέθοδος η οποία θα έχει την ικανότητα να εμποδίσει  την παρεμβολή ενός κακοπροαίρετου σχολίου στην είδηση , η οποία θα έχει σκοπό την παραπληροφόρηση ;

Πως μπορούμε να διακρίνουμε μια ψευδή από μια αληθινή είδηση ;

Πώς να αντιμετωπιστεί η παραπληροφόρηση;

Πως ξεχωρίζουμε τις έγκυρες ειδήσεις από τις ειδήσεις που δεν ισχύουν ;

« Μια πληροφορία είναι απαραίτητο να παρουσιαστεί ως γεγονός που στηρίζεται σε εξακριβωμένα στοιχεία»  Ως προς τι είναι εξακριβωμένα αυτά τα στοιχεία .Ποιός  και με ποια κριτήρια τα απέδειξε ;

Εάν θεωρήσουμε ότι μπορεί να υπάρξει  αντικειμενική  ενημέρωση γιατί δεν γίνεται αυτό και σε τι εξυπηρετεί ;

Είναι σωστό να μεταφέρει ο δημοσιογράφος την δική του άποψη στην είδηση ή να παραμένει ουδέτερος ;

Χωράει το σχόλιο στην είδηση και αν ναι μπορεί να θεωρηθεί παραβίαση της αντικειμενικότητάς της  ;

Με ποιους τρόπους μπορούμε να ενημερωνόμαστε ;

Με τι κριτήριο μπορεί να γίνεται η επιλογή της είδησης ;

Οι δημοσιογράφοι παίρνουν στα χέρια τους υλικό και το προβάλλουν στον ακροατή με τόση υπερβολή ,απλά για να πετύχουν την μεγάλη τηλεθέαση .Γιατί ;

Ακούγεται ότι κάποιοι τηλεοπτικοί σταθμοί λειτουργούν προς το συμφέρον κομμάτων ή της κυβέρνησης . Τότε γιατί αποτυπώνεται από τους ειδικούς   ένα αίτημα αμεροληψίας αφού στην πραγματικότητα δεν μπορεί να έχει ισχύ ;

Δ) Σε τι βαθμό μπορούν τα ΜΜΕ να επηρεάσουν ; (έμμεσα ή άμεσα )

Γιατί όταν οι δημοσιογράφοι αναγγέλλουν ειδήσεις έχουν έναν συγκεκριμένο  και απρόσωπο ρυθμό  στην ομιλία τους που σε κάνει να μην θες  να τους ακούσεις ξανά ; Σε τι νομίζουν ότι  θα τους εξυπηρετήσει  αυτός ο τρόπος μετάδοσης ;

Ε ) Ειδήσεις και  ιδιωτικότητα

Κάποιοι θεωρούν ότι σε καταστάσεις πόνου ( π χ  θάνατος δημοφιλούς προσώπου ) το ρεπορτάζ γίνεται πιεστικό για τους πενθούντες ή πάσχοντες κτλ. Πότε το ρεπορτάζ ξεπερνά το επαγγελματικό καθήκον ;

ΣΤ ) Θα ωφελούσε τα ΜΜΕ να παρουσιάζουν περισσότερες θετικές ειδήσεις από αρνητικές ;

E) ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΣΤ ) Ποιά η επίδραση των ΜΜΕ στην πολιτική ζωή , στην κοινωνική και στον ελεύθερο χρόνο .

# data[].attributes.headline
Το βίντεο που δείχνει τον ξυλοδαρμό του Κωστόπουλου

# data[].attributes.subject
Το βίντεο που δείχνει τον ξυλοδαρμό του Κωστόπουλου

# data[].attributes.body
https://youtu.be/7XIwSMnqPOI

# data[].attributes.headline
Η λειτουργία των τίτλων 

# data[].attributes.subject
Η λειτουργία των τίτλων 

# data[].attributes.body
Ο τίτλος σύμφωνα με τον συγγραφέα, έχοντας εισχωρήσει στο χώρο του τύπου τις τελευταίες δεκαετίες, αποσκοπεί σε μία άμεση , πολύ περιεκτική ενημέρωση του τι πρόκειται ο αναγνώστης να διαβάσει.Ο τρόπος που συντάσσεται αυτό το κείμενο μικρής μορφής, όπως το χαρακτηρίζει ο συγγραφέας,γίνεται έτσι ώστε να  τραβήξει τον αναγνώστη αποσκοπώντας στο  κέρδος.

Το θέμα που τίθεται εδώ όμως, είναι ότι προκειμένου να κερδίσουν περισσότερα, οι συντάκτες των κειμένων, τείνουν να  φτιάχνουν ‘’ψυχαγωγικούς” τίτλους σε “έγκυρα” έντυπα και μη . Πράγμα που σε αντίθεση με τα παλιότερα χρόνια που εφαρμοζόταν μόνο στα μη έγκυρα έντυπα, σήμερα γίνεται σε όλα, εμπορευματοποιώντας την ίδια την είδηση και χειραγωγώντας τα πλήθη.

Ο συγγραφέας , φανερά δυσαρεστημένος με αυτή την κατάσταση , διαπιστώνει πως αυτή η μορφή τίτλου έχει εισχωρήσει και στο τηλεοπτικό  περιβάλλον  οξύνοντας έτσι την κατάσταση  εκμετάλλευσης από την πλευρά

των οικονομικών επιχειρήσεων εις βάρος των παθητικών δεκτών των τίτλων.

# data[].attributes.headline
Η δημοσιογραφική γλώσσα

# data[].attributes.subject
Η δημοσιογραφική γλώσσα

# data[].attributes.body
Μέσα από διάφορες προσπάθειες επιστημόνων να προσδιορίσουν την δημοσιογραφική γλώσσα προέκυψαν κάποια κριτήρια σύμφωνα με τα οποία διαμορφώνεται η γλώσσα των Μ.Μ.Ε. Αυτά είναι το είδος του δημοσιογραφικού κειμένου ή του μέσου, δηλαδή αν είναι λαϊκό και στοχεύει στη διασκέδαση ή σοβαρό και στοχεύει στην ενημέρωση. Η γλώσσα επίσης εξαρτάται από την ιδεολογία του μέσου, από το πού αυτό εκπέμπει(παγκόσμια, εθνικά,τοπικά), από τη φιλοσοφία κάθε χώρας περί δημοσιογραφίας και φυσικά από τους ίδιους τους δέκτες και τον εκάστοτε δημοσιογράφο. Η προσέγγιση του ύφους της γλώσσας επιχειρήθηκε μέσω της ιδεολογικής ανάγνωσης του λόγου των Μ.Μ.Ε. Το ύφος , λοιπόν,  επηρεάζει το πως παρουσιάζονται τα γεγονότα της επικαιρότητας, εξυπηρετεί σκοπιμότητες και σε μερικές περιπτώσεις ευνοεί τον διάλογο ενώ σε άλλες εκφράζει κοινωνικούς κανόνες ανάλογα με το λεξιλόγιο . Άλλες πάλι φορές φορτίζονται οι λέξεις συναισθηματικά ή χρησιμοποιούμενες επιδέξια αποκρύπτουν ή υπερπροβάλλουν γεγονότα. Έτσι, ορισμένες φορές η γλώσσα των Μ.Μ.Ε. θεωρείται ένοχη για το ότι εμπεριέχει ιδεολογία και υποδαυλίζει περίεργες καταστάσεις.

# data[].attributes.headline
Τι είναι τα Ανθρώπινα δικαιώματα ;

# data[].attributes.subject
Τι είναι τα Ανθρώπινα δικαιώματα ;

# data[].attributes.body
Ανθρώπινα Δικαιώματα θα μπορούσαν γενικά να ορισθούν ως εκείνα τα δικαιώματα που ενυπάρχουν στη φύση μας, που είναι έμφυτα και χωρίς τα οποία δεν μπορούμε να ζήσουμε ως ανθρώπινα όντα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε πλήρως και να χρησιμοποιήσουμε τις ανθρώπινες αρετές μας, τη νοημοσύνη μας, τα ταλέντα μας και τη συνείδησή μας και να ικανοποιήσουμε τις πνευματικές και άλλες ανάγκες μας. Αυτά βασίζονται πάνω στις αυξανόμενες απαιτήσεις της ανθρωπότητας για μια ζωή μέσα στην οποία η έμφυτη αξιοπρέπεια και η αξία κάθε ανθρώπου θα τυγχάνει σεβασμού και προστασίας. Η αποστέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών δεν είναι μόνο μια ατομική και προσωπική τραγωδία αλλά επίσης δημιουργεί συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, ενσπείροντας τη βία και τη σύγκρουση μέσα και μεταξύ κοινωνιών και εθνών.

Πηγή:

http://edu09.pbworks.com/w/page/21018917/Τι%20είναι%20τα%20ανθρώπινα%20δικαιώματα

# data[].attributes.body
Αυτό το καλοκαίρι βρέθηκε στα χέρια μου το βιβλίο επιστημονικής φαντασίας «the giver» του Lois Lowry.

Η ιστορία του μας τοποθετεί σε έναν τέλειο φαινομενικά κόσμο στο μέλλον, όπου όλα κυλούν ομαλά, χωρίς να υπάρχει πόλεμος, θυμός, πόνος.    Δεν υπάρχουν αληθινές οικογένειες, καθώς για να αποβληθεί το κακό , διαγράφηκαν, με την τεχνολογική βοήθεια , από την μνήμη των ανθρώπων και τα όμορφα συναισθήματα, όπως η αγάπη, η χαρά , η ευχαρίστηση, για να μην υπάρχουν πάθη.Έτσι κάθε οικογένεια αναλαμβάνει την ανατροφή ενός αγοριού και ενός κοριτσιού και κάθε μέλος της κοινότητας ασκεί το επάγγελμα που με μεγάλη προσοχή το επιλέγουν το ‘’Συμβούλιο των Γέρων’’.Το πιο σημαντικό επάγγελμα είναι αυτό του φύλακα της μνήμης αφού άμα παρουσιαζόταν οποιοδήποτε θέμα καλούσαν αυτόν για να δώσει συμβουλές με την βοήθεια της γνώσης του παρελθόντος. Αυτό επιλέχθηκε να γίνει ο πρωταγωνιστής.

Έτσι έρχεται σε επαφή με τον προηγούμενο φύλακα για να διδαχθεί και για να του μεταδοθούν οι μνήμες της ανθρωπότητας.Από αυτό το σημείο λοιπόν αρχίζει να του ξεδιπλώνεται σιγά σιγά η αλήθεια. Θα κάνει όμως κάτι για να ανατρέψει αυτή την πραγματικότητα;

Ένα βιβλίο που αναμφίβολα σε βάζει στην διαδικασία να αναλογιστείς, καλογραμμένο και προσεγμένο με τέτοιο τρόπο από τον συγγραφέα, ικανό να συγκινήσει οποιονδήποτε.Γεμάτο έντονες εικόνες αλλά και συνάμα θολές, που σε καλούν να τις ‘’ζήσεις’’. Ένα βιβλίο που δείχνει την ανάγκη του ανθρώπου να νιώθει και να αισθάνεται και ότι  κάτι που θεωρούμε δεδομένο ίσως να μας καθιστά αυτό που είμαστε…

Ένα ανάγνωσμα που αφήνει μηνύματα και που μου χάρισε δυνατά συναισθήματα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

(Υπάρχει και ταινία αρκετά καλά σκηνοθετημένη του 2014 για όποιον βαριέται να το διαβάσει αλλά ενδιαφέρεται , αφήνω το link του trailer https://youtu.be/Be4s3-VuGVE)
Μπέτυ Κουρελή

Αγγελική Παπαβασιλείου :

Φαντάζομαι ότι το θέμα της “Μνήμης” και του ρόλου της στην ανθρώπινη ζωή πρέπει να είναι κυρίαρχο .Πως σχετίζεται με την γνώση αλλά και πως σχετίζεται με τον πόνο ; Ποιά η σχέση της με τα συναισθήματα και ποιά με την Αλήθεια ;  Να θυμίσω πως κατα μια άποψη η αλήθεια είναι η απουσία της λήθης ( α+ λήθη )

Αν προσπαθούσες να ορίσεις το θέμα του βιβλίου αλλά και την /τις θέση/εις του συγγραφέα , τι θα έγραφες ;

με θέμα την ”μνήμη και τον πόνο” ενδιαφέρουσα ταινία είναι : Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού
https://www.youtube.com/watch?v=quuMv7cGUn0

(το trailler της ταινίας )

# data[].attributes.body
Βρείτε τους ορισμούς των λέξεων : φυσικός  , φυσιολογικός ,  κανονικός , παράξενο
πρόκληση ,  κοινωνική κατασκευή , βιολογικό φύλλο , κοινωνικό φύλλο ;
Τι σημαίνουν τα αρχικά : ΛΟΑΤΚΙ και  LGBTQ ;

# data[].attributes.headline
...περί εξουσίας ...

# data[].attributes.subject
...περί εξουσίας ...

# data[].attributes.body
Ποιείν εξουσίαν. Ασκεί την εξουσίαν, εξουσιοδοτημένος από τη λαϊκή θέληση. Και όσο ασκεί την εξουσία, ο εξουσιαστής γίνεται αυτός η λαϊκή θέληση, ώστε μέσω των κομματικών εντύπων και των δημοσίων σχέσεων - έτσι ονομάζεται η πλύση εγκεφάλου των πολλών - η "λαϊκή θέληση" πείθεται πως η θέληση του εξουσιαστή είναι ταυτόσημη με αυτήν.... Μάνος Χατζιδάκις. (από το κεφάλαιο, ο Εξουσιαστής στο βιβλίο, Ο Καθρέφτης και το Μαχαίρι - εκδόσεις Ικαρος)

# data[].attributes.headline
...κάτι για την επαν

# data[].attributes.body
...κάτι για την επανάσταση ...
«Οι επαναστάσεις, μεσιέ, δεν γίνονται με μοιρογνωμόνιο, γίνονται με όνειρα, με την εκρηκτική απελευθέρωση του έρωτα και την αποδιοργάνωση της τάξης.
Είναι ένα προσωπικό μονοπάτι απεξάρτησης. Πουθενά δεν υπάρχει τάξη στο σύμπαν, γιατί τάξη σημαίνει ορισμένο μέγεθος, χώρο και χρόνο, στασιμότητα, έννοιες ανύπαρκτες για το σύμπαν...»

Από το βιβλίο: Χρόνης Μίσσιος, Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι, Γράμματα, 3η έκδοση

# data[].attributes.headline
Ομοφυλοφιλία και βιολογία

# data[].attributes.subject
Ομοφυλοφιλία και βιολογία

# data[].attributes.body
https://youtu.be/DOUsbBocnM4

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Lwcb9PX91m0

# data[].attributes.body
Φυσικός είναι αυτός που σχετίζεται με τη φύση, προέρχεται και/ή καθορίζεται από αυτή και όχι από τον άνθρωπο.
Φυσιολογικός είναι αυτός που υπάρχει, γίνεται, εξελίσσεται σύμφωνα με τη φύση.
Κανονικός:

ο σύμφωνος με ορισμένο κανόνα, με καθιερωμένο πρότυπο

ο σύμφωνος με τους νόμους και τους κανονισμούς

Παράξενο:

που προκαλεί απορία ή έκπληξη

ιδιότροπο, με ακατανόητη συμπεριφορά