# data[].attributes.headline
1. ความลับเรื่องการเมืองการปกครอง

# data[].attributes.subject
1. ความลับเรื่องการเมืองการปกครอง

# data[].attributes.body
- อาณัติสวรรค์
- ระบอบสาธารณรัฐ
- พรรคคอมมิวนิสต์จีน

# data[].attributes.headline
2. ความลับเรื่องเศรษฐกิจ

# data[].attributes.subject
2. ความลับเรื่องเศรษฐกิจ

# data[].attributes.body
- สงครามฝิ่น
- นโยบายปฏิรูปที่ดินของพรรคคอมมิวนิสต์
- นโยบายสี่ทันสมัย

# data[].attributes.headline
3. ความลับเรื่องสังคม

# data[].attributes.subject
3. ความลับเรื่องสังคม

# data[].attributes.body
- สังคมแบบจารีต
- ลัทธิขงจื๊อ
- นโยบายมีลูกคนเดียว

# data[].attributes.headline
สงครามฝิ่นคือความขัด

# data[].attributes.body
สงครามฝิ่นคือความขัดแย้งระหว่างจีนและชาติตะวันตกในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 สงครามฝิ่นเกิดขึ้น 2 ครั้ง ครั้งแรกในช่วงปีค.ศ. 1839-1842 สงครามเกิดขึ้นจากความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและจีน และครั้งที่สองในช่วงปีค.ศ. 1856-1860 สงครามฝิ่นครั้งที่สองเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า the Arrow War หรือ the Anglo-French War เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างอังกฤษ ฝรั่งเศส และจีน ชาติตะวันตกเป็นฝ่ายชนะในสงครามฝิ่นทั้งสองครั้ง ภายหลังสงคราม ชาติตะวันตกได้รับผลประโยชน์มากมาย ทั้งจากสนธิสัญญา การได้สิทธิพิเศษทางการค้า การได้รับสัมปทานดินแดน ในขณะที่จีนเป็นฝ่ายเสียเปรียบ สงครามที่เกิดขึ้นมีส่วนทำให้ราชวงศ์ชิงอ่อนกำลังลงอย่างมาก สาเหตุหลักที่ก่อให้เกิดสงครามฝิ่น เกิดจากการที่จีนพยายามหยุดยั้งการค้าฝิ่น ในช่วงยุคศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา จีนได้ค้าขายกับตะวันตก โดยอังกฤษเริ่มส่งออกฝิ่นจากอินเดียมายังจีนอย่างผิดกฎหมาย จนในช่วงปีค.ศ. 1820 ชาวจีนเสพติดฝิ่นกันมากขึ้นจนส่งผลเสียอย่างร้ายแรงต่อเศรษฐกิจและสังคม ในปีค.ศ. 1839 รัฐบาลจีนได้มีคำสั่งให้ยึดและทำลายฝิ่นจำนวนมากกว่า 20,000 กำปั่น น้ำหนักมากกว่า 1,400 ตัน โดยฝิ่นเหล่านั้นมีโกดังอยู่ที่กว่างโจว (Guangzhou) และเป็นฝิ่นของพ่อค้าชาวอังกฤษ ต่อมาในปีค.ศ. 1840 รัฐบาลอังกฤษได้ส่งกองทัพมาโจมตีจีน ในเดือนมิถุนายนปีนั้น กองทัพเรืออังกฤษปิดล้อมแม่น้ำจูเจียง และยึดครองเมืองกว่างโจวไว้ได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1841 แม้ทางจีนจะโจมตีตอบโต้ต่อไปจนถึงปีค.ศ. 1842 ก็ไม่สามารถเอาชนะอังกฤษได้ ในที่สุด สงครามฝิ่นครั้งที่ 1 ก็จบลงในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1842 จีนถูกบีบให้ลงนามในสนธิสัญญานานกิง ในสนธิสัญญาระบุไว้ว่า จีนต้องจ่ายค่าเสียหายให้แก่อังกฤษ 21 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ยกเขตฮ่องกงให้ทางอังกฤษ ยอมเปิดเขตการค้าที่ยุติธรรมและสมเหตุสมผลให้แก่พ่อค้าชาวอังกฤษ จากเดิมที่พ่อค้าชาวอังกฤษสามารถค้าขายกับจีนได้แค่ท่าเรือกว่างโจวเพียงแห่งเดียว เพิ่มเป็น 5 ท่าเรือ [1] ได้แก่ กว่างโจว เซี่ยเหมิน (Xiamen) ฝูโจว (Fuzhou) หนิงปอ (Ningbo) และเซี่ยงไฮ้ (Shanghai) สงครามฝิ่นครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง จากจุดขัดแย้งเล็กๆ ที่มิชชันนารีชาวฝรั่งเศสถูกสังหารในเขตกว่างซี (Guangxi) เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1856 ต่อมา ในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้น เรือบรรทุกสินค้าของอังกฤษที่ชื่อ Arrow ถูกปล้นและมีการลดธงอังกฤษลง [4] สงครามระหว่างอังกฤษ ฝรั่งเศส และจีนจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ทางการอังกฤษได้ส่งกองทัพโจมตีแม่น้ำจูเจียงอีกครั้ง ฝรั่งเศสได้เข้าร่วมด้วยและเข้าควบคุมกว่างโจวได้ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1857 ต่อมา ในเดือนพฤษภาคม ปีค.ศ. 1858 กองกำลังอังกฤษเข้ายึดเทียนจิน (Tianjin) และบีบให้จีนต้องยอมตกลงให้จัดตั้งสถานกงสุลต่างชาติที่จีน เปิดท่าเรือการค้าเพิ่มเติมแก่ชาติตะวันตก ให้อิสระกับเหล่าคณะมิชชันนารีในการเผยแพร่ศาสนา ยอมให้การนำเข้าฝิ่นเป็นเรื่องถูกกฎหมาย ต่อมา ในเดือนมิถุนายน ปีค.ศ. 1859 อังกฤษและฝรั่งเศสพยายามบุกมาที่ปักกิ่งเพื่อยืนยันข้อตกลง แต่ขบวนถูกขวางไว้ที่เมืองต๋ากู่ (Dagu) ในเดือนตุลาคมปีถัดมา กองกำลังอังกฤษและฝรั่งเศสจึงบุกเข้ามาถึงที่ปักกิ่งและเผาพระราชวังฤดูร้อนหยวนหมิงหยวน จีนจึงต้องยอมลงนามในสนธิสัญญาเทียนจิน และต้องยอมให้อังกฤษเช่าพื้นที่ตอนใต้ของเกาลูน และในปีค.ศ. 1860 จีนยังต้องยอมลงนามในสนธิสัญญาปักกิ่ง เพื่อสัญญาว่าจะปฏิบัติตามสนธิสัญญาเทียนจิน สงครามฝิ่นทั้งสองครั้งสร้างความเสียหายให้แก่จีนอย่างใหญ่หลวง ราชวงศ์ชิงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง นำมาสู่การก่อกบฏโดยชาวบ้านหลายกลุ่ม ทั้งกบฏไท่ผิงและกบฏนักมวย นอกจากนี้ สงครามทั้งสองครั้งยังทำให้จีนได้รับอิทธิพลจากชาติตะวันตกอย่างมากอีกด้วย

# data[].attributes.headline
เป็นระบอบการปกครองแบ

# data[].attributes.body
เป็นระบอบการปกครองแบบหนึ่งที่ประธานาธิบดีเป็นประมุขและหัวหน้าฝ่ายบริหารโดยใช้อำนาจผ่านนายกรัฐมนตรี ระบบกึ่งประธานาธิบดีมีต้นกำเนิดในฝรั่งเศส ระบอบกึ่งประธานาธิบดีนั้นเกิดขึ้นครั้งแรก ณ ประเทศฝรั่งเศส ในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 โดยมีชาร์ลส์ เดอ โกลล์ เป็นประธานาธิบดี ทั้งนี้เพราะไม่ว่าผู้ใดจะมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ก็ทำให้เกิดความวุ่นวาย มีข้อขัดแย้งมากและต้องยุบสภาบ่อย รัฐบาลหรือรัฐสภาต้องออกจากตำแหน่งและมีการเลือกตั้งใหม่อยู่บ่อยครั้ง ทำให้เสียงบประมาณ ดังนั้นนักรัฐศาสตร์และนักนิติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสจึงได้พัฒนารูปแบบการปกครองโดยผสมผสานกันระหว่างระบอบรัฐสภาและระบอบประธานาธิบดี ทั้งนี้ได้มีการบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส พ.ศ. 2493 และมีการแก้ไขในปี พ.ศ. 2505 อีกด้วย

# data[].attributes.headline
จีนปฏิรูปที่ดินเพื่อ

# data[].attributes.body
จีนปฏิรูปที่ดินเพื่อการเคลื่อนไหวที่เรียกกันโดยย่อจีนTǔgǎi (土改) เป็นแคมเปญโดยผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ของเหมาเจ๋อตงในช่วงปลายของสงครามกลางเมืองจีนและต้นสาธารณรัฐประชาชนจีน การรณรงค์ที่เกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมหมู่ของเจ้าของบ้านโดยผู้เช่าและการกระจายที่ดินให้แก่ชาวนา จำนวนโดยประมาณของผู้เสียชีวิตจากการเคลื่อนไหวมีตั้งแต่หลายแสนคนไปจนถึงหลายล้านคน ในแง่ของการประเมินของพรรคคอมมิวนิสต์โจวเอินไหลมีผู้เสียชีวิตประมาณ 830,000 คนและเหมาเจ๋อตงคาดว่ามีผู้เสียชีวิตมากถึง 2 ถึง 3 ล้านคน เจ้าหน้าที่ปฏิรูปที่ดินเผยแพร่กฎหมายปฏิรูปที่ดินแก่ชาวนาในปี 2493 บรรดาผู้ที่ถูกฆ่าตายเป็นเป้าหมายบนพื้นฐานของพวกเขาระดับชั้นทางสังคมมากกว่าบนพื้นฐานของพวกเขาเชื้อชาติ neologism classicide ถูกใช้เพื่ออธิบายการสังหาร ชั้นกระตุ้นการฆาตกรรมต่อเนื่องเกือบตลอด 30 ปีของการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเศรษฐกิจในเมารีประเทศจีนและในตอนท้ายของการปฏิรูปชั้นเจ้าของบ้านที่ได้รับการตัดออกส่วนใหญ่มาจากจีนแผ่นดินใหญ่หรือไม่ก็หนีไปไต้หวัน 1953 โดยการปฏิรูปที่ดินในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจีนแผ่นดินใหญ่เป็นที่เรียบร้อยแล้วยกเว้นในซินเจียง ทิเบต ชิงไห่ และมณฑลเสฉวน ตั้งแต่ปีพ. ศ. 2496 เป็นต้นมาพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) เริ่มดำเนินการถือครองกรรมสิทธิ์ในที่ดินที่ถูกเวนคืนร่วมกันผ่านการสร้าง "สหกรณ์การผลิตทางการเกษตร" โดยโอนสิทธิในทรัพย์สินจากชนชั้นเจ้าของบ้านเดิมไปยังรัฐจีน

# data[].attributes.headline
นโยบายสี่ทันสมัย Fou

# data[].attributes.body
นโยบายสี่ทันสมัย Four Modernization

เป้าหมายของนโยบาย  4  ทันสมัยคือการพัฒนาจีนให้เป็นประเทศสังคมนิยมที่ทันสมัย

• เกษตรกรรม. • อุตสาหกรรม. • การทหาร. • วิทยาศาสตรและเทคโนโลยี

ในระยะสั้นนโยบายสี่ทันสมัยดูจะประสบความสำเร็จที่น่าตื่นตา  ชาวนามีรายได้ดีขึ้น   กรรมกรก็เช่นกัน  การผลิตก็มีประสิทธิภาพดีขึ้นกว่าเดิม  การเปลี่ยนแปลงทางด้านความสัมพันธ์ทางการผลิตอาจส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมือง  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเรียกร้องความเป็นประชาธิปไตยแบบสังคมนิยมกรรมกรในโรงงานมีอิสระเสรีและบทบาทมากขึ้นในการตัดสินใจร่วมกับผู้จัดการของโรงงานในการผลิต  ชาวนาก็มีอิสระในการตัดสินใจด้านการผลิตมากขึ้น  ความอิสระในการประกอบการภายใต้โครงสร้างสังคมนิยม  อาจนำไปสู่ประชาธิปไตยแบบสังคมนิยม คือการมีส่วนร่วมในการกำหนดกฎเกณฑ์กติกาอยู่ร่วมกันด้วยระบบกฎหมายที่ชัดเจน  รวมทั้งการแบ่งงานที่ชัดเจนกว่าเดิมระหว่างพรรค  ฝ่ายบริหารหรือรัฐบาล  สภาประชาชน  ศาล  รวมทั้งการสนับสนุนให้ประชาชนกล้าริเริ่มในกิจกรรมทางเศรษฐกิจแบบต่าง ๆ ที่ไม่ขัดต่อระบบสังคมนิยมเกินไปนัก

ในขณะเดียวกัน  นโยบายสี่ทันสมัยอาจก่อให้เกิดปัญหาหลายประการในระยะยาว  เช่น

1.  ปัญหาเงินเฟ้อ  รัฐบาลจีนมีนโยบายที่จะลดการ  subsidize  สินค้าอุปโภคบริโภคที่จำเป็นเช่น  น้ำมันพืช   ข้าว   เพราะรัฐไม่อาจแบกรับภาระได้อีกต่อไป   รัฐคงปล่อยให้ราคาสินค้าเหล่านี้ลอยตัวตามสภาพที่เป็นจริงของความต้องการ  ลักษณะดังกล่าวอาจทำให้สินค้าเหล่านี้มีราคาสูงขึ้นจนอาจทำให้ประชาชนที่มีรายได้คงที่ไม่พอใจ

2.  ปัญหาความแตกต่างเหลือมล้ำระหว่างครอบครัวในชนบท  ระบบความรับผิดชอบในการผลิตภาคเกษตร  ทำให้ครอบครัวชาวนาที่ขยันขันแข็ง   หรือมีแรงงานมากสามารถผลิตได้มากกว่าโควต้าที่กำหนดในสัญญา  ทำให้มีรายได้มากขึ้น  ความแตกต่างทางด้านรายได้อาจนำไปสู่การเห็นแก่ตัวมากขึ้น   ความไม่พอใจในความเหลื่อมล้ำไม่เท่าเทียมอาจเป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดความแตกแยกขัดแย้งในสังคมก็ได้

3.   ปัญหาความแตกต่างทางรายได้ระหว่างอาชีพ   การปฏิรูปในภาคเกษตรกรของ

นโยบาย  4  ทันสมัย  ช่วยให้เกษตรกรมีรายได้ดีขึ้น  บางครอบครัวหรือบางหมู่บ้านอาจมั่งคั่ง  ในขณะที่เจ้าหน้าที่พรรค  หรือรัฐบาลซึ่งได้รับเงินเดือนที่คงที่ไม่มีโอกาสหา  “ลำไพ่”  อื่น ๆ และไม่สามารถมั่งคั่งได้เหมือนชาวนา  ความแตกต่างทางรายได้ดังกล่าวอาจเป็น  “ระเบิดเวลา”  ที่คอยการระเบิดอยู่ก็เป็นได้ในอนาคต

4.  ปัญหาความแตกต่างระหว่างเขตที่มีการลงทุนสูงกับเขตที่มีการลงทุนต่ำ  หรือไม่

มีการลงทุน   ในปัจจุบันนี้การลงทุนทางด้านต่าง ๆ  มักอยู่ในบริเวณมณฑลชายฝั่งทะเล  ซึ่งมีการคมนาคมขนส่งสะดวก  รายได้ของประชาชนในมณฑลเหล่านี้จะสูงกว่าในมณฑลที่อยู่ลึกเข้าไป  ซึ่งไม่ค่อยมีการลงทุน  ความแตกต่างเหลื่อมล้ำในรายได้และชีวิตความเป็นอยู่ระหว่างมณฑลอาจนำไปสู่ความตึงเครียดและขัดแย้งทางการเมืองในอนาคต

รู้สึกว่าทางฝ่ายจีนก็ตระหนักดีถึงปัญหาและไม่กลัวปัญหาเท่าไรนัก   โดยเชื่อว่าจะสามารถแก้ไขได้  ในปัจจุบันนี้   จีนยอมให้มีความแตกต่างหรือความมั่งคั่ง  โดยหวังว่าความแตกต่างนี้จะเป็นเครื่องกระตุ้นให้ครอบครัวอื่น ๆ เอาอย่างหรือขยันขันแข็ง  หรือทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ  ซึ่งจะทำให้เศรษฐกิจโดยส่วนรวมดีขึ้น   สำหรับข้าราชการซึ่งมีเงินเดือนประจำนั้น  รัฐบาลอาจเพิ่มค่าครองชีพให้  เพื่อช่วยให้มีชีวิตที่ดีพอควร  และในขณะเดียวกันก็ส่งเสริมให้มณฑลที่ร่ำรวยช่วยเหลือมณฑลที่ล้าหลังหรือด้อยพัฒนา

# data[].attributes.headline
ลัทธิขงจื๊อ หรือ ศาส

# data[].attributes.body
ลัทธิขงจื๊อ หรือ ศาสนาขงจื๊อหรือ ลัทธิหยู เป็นระบบด้านจริยธรรมและปรัชญาของจีน ซึ่งพัฒนาจากการสอนของขงจื๊อ (551 - 479 ปีก่อน ค.ศ.) นักปรัชญาชาวจีน ลัทธิขงจื๊อถือกำเนิดขึ้นเป็น "งานสอนด้านจริยธรรม-สังคมการเมือง" ในยุคชุนชิว แต่ภายหลังพัฒนาส่วนที่เป็นอภิปรัชญาและจักรวาลวิทยาในสมัยราชวงศ์ฮั่น หลังการละทิ้งลัทธิฟาเฉียในประเทศจีนหลังราชวงศ์ฉิน ลัทธิขงจื๊อได้กลายมาเป็นอุดมการณ์แห่งรัฐอย่างเป็นทางการของจีน กระทั่งถูกแทนที่ด้วย "หลัก 3 ประการแห่งประชาชน" ของนายแพทย์ ซุนจงซาน เมื่อมีการสถาปนาสาธารณรัฐจีน ตามด้วยคอมมิวนิสต์ลัทธิเหมาหลังสาธารณรัฐจีนถูกแทนที่ด้วยสาธารณรัฐประชาชนจีนในจีนแผ่นดินใหญ่ มนุษยนิยมเป็นแก่นของลัทธิขงจื๊อ  ซึ่งเป็นความเชื่อที่ว่า มนุษย์สามารถสอน พัฒนาและทำให้สมบูรณ์ได้ผ่านความพยายามส่วนตนและร่วมกับสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การฝึกตนและการเกิดขึ้นเอง (self-creation) ลัทธิขงจื๊อมุ่งเน้นการพัฒนาคุณธรรมและการธำรงรักษาจริยธรรม โดยมีหลักพื้นฐานที่สุด คือ เหริน (rén) ยี่ (yì) และหลี่ (lǐ) เหรินเป็นข้อผูกมัดปรัตถนิยมและความมีมนุษยธรรมแก่ปัจเจกบุคคลอื่นภายในชุมชน ยี่เป็นการค้ำจุนความชอบธรรมและอุปนิสัยทางศีลธรรมในการทำดี และหลี่เป็นระบบจารีตและความเหมาะสมซึ่งตัดสินว่า บุคคลควรปฏิบัติตนอย่างไรให้เหมาะสมภายในชุมชน  ลัทธิขงจื๊อถือว่า บุคคลควรยอมถวายชีวิตให้ หากจำเป็น เพื่ออุทิศแก่การค้ำจุนค่านิยมทางศีลธรรมหลัก เหรินและยี่ ผู้นับถือลัทธิขงจื๊ออาจเป็นผู้เชื่อในศาสนาพื้นบ้านของจีนด้วยก็ได้ เพราะลัทธิขงจื๊อเป็นอุดมการณ์มนุษยนิยมและอเทวนิยม และไม่ข้องเกี่ยวกับความเชื่อในสิ่งเหนือธรรมชาติหรือในพระเจ้าที่มีตัวตน หลายวัฒนธรรมและประเทศได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลัทธิขงจื๊อ รวมทั้ง จีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวัน เกาหลี ญี่ปุ่น และเวียดนาม เช่นเดียวกับอีกหลายดินแดนที่ชาวจีนเข้าไปตั้งรกรากจำนวนมาก เช่น สิงคโปร์ แม้แนวคิดลัทธิขงจื๊อจะแพร่หลายในพื้นที่เหล่านี้ มีคนส่วนน้อยนอกแวดวงวิชาการที่ระบุว่าตนเองเป็นผู้นับถือลัทธิขงจื๊อ  และกลับเห็นว่าจริยศาสตร์ขงจื๊อเป็นแนวปฏิบัติเติมเต็มสำหรับอุดมการณ์และความเชื่ออื่นมากกว่า ซึ่งมีทั้งประชาธิปไตย มากซิสต์ ทุนนิยม ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และศาสนาพุทธ

# data[].attributes.headline
กลางศตวรรษที่ 20 ประ

# data[].attributes.body
กลางศตวรรษที่ 20 ประเทศจีนที่อยู่ในช่วงฟื้นฟูบ้านเมือง กำลังเผชิญกับปัญหาการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962-1972 เป็นช่วงที่จำนวนประชากรสูงมาก อัตราเฉลี่ยเด็กเกิดใหม่ของจีนอยู่ที่ประมาณ 26.6 ล้านคน/ปี เมื่อรวมยอดแล้วมีการเกิดใหม่สูงถึง 300 ล้านคน ถึงปี ค.ศ. 1969 จำนวนประชากรของจีนมีมากกว่า 800 ล้านคน
ปี ค.ศ. 1979 รัฐบาลจีนโดยการนำของเติ้งเสี่ยวผิงริเริ่ม “นโยบายลูกคนเดียว” เพื่อควบคุมจำนวนประชากรไม่ให้เพิ่มขึ้นมากเกินไป เพราะจีนยังอยู่ในช่วงฟื้นฟูประเทศ และเพิ่งผ่านสงครามภายในและภายนอกประเทศ ทรัพยากรจำนวนมากถูกทำลาย ประชาชนเผชิญกับความอดอยากอย่างรุนแรง
นโยบายลูกคนเดียว อนุญาตให้แต่ละครอบครัวมีลูกได้เพียง 1 คน ยกเว้นครอบครัวในชนบทที่ได้รับอนุญาตให้มีลูก 2 คนได้ในกรณีที่ลูกคนแรกเป็นผู้หญิง และครอบครัวที่เป็นชนกลุ่มน้อยก็สามารถมีลูกมากกว่าหนึ่งคนได้ แม้จะขัดกับความคิดดั้งเดิมของชาวจีนที่นิยมมีลูกมาก แต่ครอบครัวใดฝ่าฝืนก็จะถูกลงโทษตามกฎหมาย ด้วยการปรับเป็นเงินในรูปแบบของค่าบำรุงสังคม, หากเป็นข้าราชการหรือสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ โทษที่รุนแรงอาจถึงไล่ออกจากงาน ฯลฯ
นับตั้งแต่เริ่มนโยบายลูกคนเดียวในปี ค.ศ. 1979 อัตราการเกิดของจีนก็ลดน้อยอย่างต่อเนื่อง การควบคุมจำนวนประชากรดังกล่าวยังช่วยลดปัญหาการขาดแคลนปัจจัยการดำรงชีวิตพื้นฐาน สร้างสังคมที่มีมาตรฐานพออยู่พอกิน
แม้นโยบายลูกคนเดียวจะช่วยลดจำนวนประชากรได้สำเร็จ แต่ก็ได้สร้างปัญหาหลายประการ ยกตัวอย่างเช่น การทำแท้งในเมื่อทราบว่าทารกในครรภ์เป็นเพศหญิง เนื่องจากค่านิยมของชาวจีนตั้งแต่อดีตให้ความสำคัญกับการมีลูกชายมากกว่า เพราะเป็นผู้สืบสกุล นั่นคือผลในระยะสั้นที่เห็นผลแทบทันที
หากยังมีผลในระยะยาวตามมาอีก เช่น ภาวะขาดแคลนแรงงาน เนื่องจากอัตราการเกิดที่ลดลง ในปี ค.ศ. 2012 มีประชากรวัยทำงานลดลงมากกว่า 3.45 ล้านคน ทั้งมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่องและมีความรุนแรงมากขึ้น, การก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ เนื่องจากสัดส่วนที่ต่างกันมากระหว่างเด็กเกิดใหม่กับผู้สูงอายุ, สัดส่วนประชากรเพศชายมีมากกว่าเพศหญิง ล่าสุดในปี ค.ศ. 2020 ประชากรชายมีมากกว่าประชากรหญิงไปมากถึง 34.9 ล้านคน ฯลฯ
ถึงปี ค.ศ. 2011 รัฐบาลผ่อนผันให้คู่สามีภรรยาที่ต่างเป็นลูกคนเดียวของครอบครัวมีลูก 2 คนได้ในบางพื้นที่ ในปี ค.ศ. 2013 อนุญาตให้คู่สามีหรือภรรยาคนใดคนหนึ่งที่เป็นลูกคนเดียวมีลูก 2 คนได้ และในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 นโยบายลูกคนเดียวก็ยกเลิกการบังคับใช้ทั้งประเทศ
ทางการหวังว่าจากนี้จำนวนประชากรจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น เพื่อแก้วิกฤตขาดแคลนแรงงานและวิกฤติผู้สูงอายุที่สะสมมาหลายสิบปี หากในความเป็นจริงอัตราเด็กเกิดใหม่ยังไม่เพิ่มขึ้นเท่าที่ควร คู่สามีภรรยาจำนวนมากเห็นว่า หากมีลูกอีกคนจะเลี้ยงให้ดีไม่ไหวในสภาวะที่เศรษฐกิจและค่าครองชีพสูงเช่นนี้

# data[].attributes.headline
 เป็นพรรคการเมื

# data[].attributes.body
เป็นพรรคการเมืองหลักในสาธารณรัฐประชาชนจีน และเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก
มีสมาชิกกว่า 80 ล้านคน
ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 (100 ปี)
(วันก่อตั้งอย่างเป็นทางการ)
23 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 (100 ปี)
(การประชุมสภาแห่งชาติของพรรคครั้งแรก)
ที่ทำการประเทศจีน จงหนานไห่, ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน เริ่มต้นเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 ที่เซี่ยงไฮ้ แต่เริ่มมีการประชุมสภาแห่งชาติของพรรคอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 23 กรกฎาคม ได้เข้าปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ภายหลังโค่นพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) ลงในสงครามกลางเมือง โดย หม่าหลิน (Marine) เป็นผู้แทนเลนิน พบกับ ดร.ซุนยัตเซ็น และ หลี่ต้าเจา กับ จางเหลย เสนอให้จัดตั้งพรรคการเมืองที่รวบรวมความสามัคคีของกรรมกรและชาวนา

# data[].attributes.headline
ในสังคมยุคเริ่มแรกขอ

# data[].attributes.body
ในสังคมยุคเริ่มแรกของจีน ชนชั้นบรรดาศักดิ์จะต้องประพฤติปฏิบัติตาม "กฎแห่งจารีต" ของตนส่วนชนชั้นรากหญ้าต้องอยู่ภายในกฎเกณฑ์ที่ชนชั้นบรรดาศักดิ์กำหนดไว้หากฝ่าฝืนจะต้องรับโทษตาม "กฎแห่งโทษทัณฑ์" หลักการเช่นนี้จะส่งผลดีต่อการควบคุมประชากรแต่ก็ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างชนชั้นวรรณะต่างๆ อย่างยิ่งยวด ชนชั้นปกครองยุคเริ่มแรกของราชวงศ์โจวซึ่งเป็นราชวงศ์ลำดับที่สามตามประวัติศาสตร์จีนได้ตรากฎหมายหลายฉบับเพื่อรองรับค่านิยมในความเป็นบุตรหัวปี เช่น ค่านิยมเรื่องความกตัญญู โดยกฎหมายฉบับเริ่มแรกที่สุดฉบับหนึ่งของจีนที่เชื่อกันว่าเป็นของแท้ คือ ประมวลพระราชโองการของพระเจ้าโจวอู่หวังที่มีไปถึงเจ้าฟ้าชายพระองค์น้อยสำหรับเป็นแนวทางในการจัดระเบียบศักดินา ชื่อว่า "คังเก้า" "พระราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม" ต่อมาในระหว่างช่วงหกศตวรรษก่อนคริสต์ศาสนา แคว้นต่าง ๆ ที่พากันแยกตัวเป็นอิสระไม่ขึ้นต่อราชวงศ์โจว ได้จัดทำประมวลกฎหมายอาญาเป็นของตนและจารึกไว้บนกาน้ำสาริดซึ่งหลงเหลือซากมาถึงทุกวันนี้ เช่น ประมวลกฎหมายอย่างน้อยสองฉบับของแคว้นเจิงที่มีอายุราว 536-504 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยฉบับแรกปรากฏบนกาน้ำ และอีกฉบับบนไม้ไผ่ ในจำนวนประมวลกฎหมายที่ตราขึ้น ณ ช่วงนี้ ชุดประมวลกฎหมายแห่งแคว้นเว่ยซึ่งร่างโดยลี้กุย นับว่ามีชื่อเสียงที่สุด การจัดทำประมวลกฎหมายดังกล่าวเป็นกระบวนการที่ชนชั้นปกครองพยายามจะปฏิรูปอำนาจการปกครองของส่วนกลางให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น แต่ก็ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากรัฐบุรุษหลายคน เช่น ขงจื้อ ว่าทำให้ระบบชนชั้นวรรณะเสื่อมลง

# data[].attributes.headline
รายชื่อสมาชิก กลุ่มที่ 1 ไขความลับประวัติศาสตร์จีน

# data[].attributes.subject
รายชื่อสมาชิก กลุ่มที่ 1 ไขความลับประวัติศาสตร์จีน

# data[].attributes.body
1. ด.ญ.สรัลรัตน์ คงภักดี เลขที่ 3
2. ด.ญ.ชนนิกานต์ ตราศรี เลขที่ 6
3. ด.ญ.จิรัชญา แซ่เหล้า เลขที่ 9
4. ด.ญ.แพรวา อักษรวงศ์ เลขที่ 16
5. ด.ญ.ญาณัจฉรา สุขเยาว์ เลขที่ 17
6. ด.ญ.พิมพิศา รักราวี เลขที่ 20
7. ด.ญ.ธนัชพร ศรีสว่าง เลขที่ 22
8. ด.ญ.ณัฐณิชา ดีใหม่ เลขที่ 25
9. ด.ญ.นันท์นภัส ทองถึง เลขที่ 26
10. ด.ญ.สุภาภรณ์ ใจรื่น เลขที่ 28
11. ด.ช.กชพงศ์ มากบุญ เลขที่ 30
12. ด.ช.จักรพันธ์ บูรพา เลขที่ 31
13. ด.ช.สรวิศ ศักดิ์จิรพาพงษ์ เลขที่ 38
14. ด.ช.ภาณุวัฒน์ ช่วยบำรุง เลขที่ 40
15. ด.ญ.ปิยฉัตร นุ้ยเจริญ เลขที่ 45

# data[].attributes.headline
อาณัติ​เเห่งสว​รร​ค์

# data[].attributes.body
อาณัติ​เเห่งสว​รร​ค์ คือความชอบธรรม​ที่​สวรรค์​มอบ​ให้​เเก่มนุษย์​คนหนึ่​ง​ ให้​มีอำนาจ​ในการปกครองประชาชน​ มีลักษณะ​ใกล้เคียงกับเเนวคิดเทวสิทธิราชย์​ในปรัชญา​การเมือง​ตะวันตก
ปลายราชวงศ์​ซาง​ พระเจ้าโจ้ไม่ปกครองเเผ่นดินอย่างสุจริต​ ทรงใช้​จ่าย​สุรุ่ยสุร่าย​ ผู้​นพชนเผ่าโจวจึงร่วมกับผู้นำเผ่าอื่นๆ​ โค่นล้มราชวงศ์​ซางลง​ จีฟาหัวหน้าเผ่าโจวก่อตั้ง​ราชวงศ์​ขึ้นสถาปนาตนเองขึ้นเป็​นพระเจ้าโจวอู่​ ปฐมกษัตริย์​เเห่ง​ราชวงศ์​โจว เเต่เนื่องจากพระเจ้าฌจวอู่มาจากต่างเผ่า​ ทำให้​ประชาชน​ในภาคกลางไม่ยอมรับความชอบธรรมของพระองค์
พระเจ้าโจวอู่ต้องการยืนยันความชอบธรรม​ในการปกครองเเผ่นดิน​ จึงได้บัญญัติ​ศัพท์​ชุดหนึ่ง​ คือ​ "อาณัติ​เเห่ง​สว​รร​ค์" เเละ​ "โอรสเเห่งสวรรค์" อาณัติ​เเห่ง​สว​รร​ค์​ หมายถึง​การที่สวรรค์​ได้​มอบหมายให้บุคคล​หนึ่งมีสิทธิอำนาจ​ในการปกครอง​เเผ่นดิน​ ผู้​ได้รับอาณัติ​สว​รร​ค์​ จึง​มีสถานะ​เป็น​ "โอรสเเห่งสวรรค์" เป็น​สื่อกลางระหว่าง​สวรรค์​กับ​ประชาชน​บนแผ่นดิน​โลก​ ผู้ที่จะได้รับอาณัติ​สวรรค์​จะต้องมี​ คุณธรรม​ ปกครอง​ราษฎร​ให้​เป็น​สุข
แนวคิดนี้เป็​นที่ยอมรับอย่่างมากในหมู่ประชาชน​ เเม้สิ้นราชวงศ์​โจวไปเเล้ว​ พระมหากษัตริย์​และ​จักรพรรดิ​จีนสมัย​หลังๆ​ ยังคงอ้างความชอบธรรม​จากอาณัติ​สวรรค์​นี้สืบมา​