# data[].attributes.body
Uzupełnij zdanie. Po dzisiejszej lekcji:
wiem .................................................................................... , potrafię .............................................................................. ,
nie zrozumiałam/nie zrozumiałem ................................................................................

# data[].attributes.body
Wyjaśnij, dlaczego Norwid zatytułował swój utwór piosnka?

ZADANIE 1 (Dawid, Mariola, Piotr)
Napisz co podoba Ci się w Twojej ojczyźnie?

# data[].attributes.body
WNIOSEK
Obraz Polski w wierszu C. K. Norwida jest wyidealizowany, tzn. ojczyzna została pokazana tylko w dobrym świetle. Podmiot mówiący wylicza przymioty rodaków, ale nie wspomina o wadach. Wszystkie wymienione cechy Polaków wiążą się z wartościami i są to: duże przywiązanie do wiary, tradycji, szacunek do pracy i przyrody, prawość. Przyczyną idealizacji jest tęsknota za krajem. Niemożność powrotu do ojczyzny i długotrwałe oddalenie od niej spowodowały, że Norwid widzi Polskę jako krainę szczęśliwości.

# data[].attributes.body
Podmiot liryczny wyznaje ze smutkiem, że tęskni za krajem, w którym jednak nikt na niego nie czeka, nikt się nim nie interesuje, nikogo nie obchodzi. Godzi się jednak na to, mówi "I tak być musi..."

# data[].attributes.body
PEWNOŚĆ
bez- tęsknota - stan, w którym nie czuje się tęsknoty, żalu bez- myślenie - stan, w którym nie trzeba rozmyślać o swoim smutku
światło – cień - niejednoznaczna ocena sytuacji, mieszanie dobra ze złem

W Ojczyźnie nie trzeba tęsknić, zbyt wiele myśleć, żyć szczęsliwie i moralnie.

# data[].attributes.body
SZACUNEK DLA NATURY
Polacy – w myśl słów wiersza - dbają o bocianie gniazda i pamiętają, że ptaki są potrzebne wszystkim

# data[].attributes.body
PRZYWIĄZANIE DO WIARY
tęsknota za typową, polską pobożnością, za ludźmi, którzy spotykając się witają się słowami "Bądź pochwalony"

# data[].attributes.body
SZACUNEK DO CHLEBA
Tęsknota za ciepłem rodzinnego domu,

# data[].attributes.body
Adresatem  jest Bóg.
Utwór ma formę skargi.
To przykład liryki bezpośredniej.

LIRYKA BEZPOŚREDNIA – typ liryki, w której podmiot liryczny mówi wprost o swoich emocjach i stanie ducha.

# data[].attributes.body
- dom
-osoby - rodzina
- jedzenie - pierogi,
- językiem
- wspomnieniami
- miejscem - widokiem, naturą,
- tradycjami,
- porami roku,

# data[].attributes.body
CYPRIAN KAMIL NORWID (1821–1883) – twórca wszechstronny – poeta, dramaturg, prozaik, malarz, rzeźbiarz. Urodził się pod Warszawą, lecz jego ojciec pochodził z rodziny litewskiej, matka zaś z rodu króla Jana III Sobieskiego. Wcześnie osierocony (ojciec zmarł w więzieniu za długi), wyjechał z Polski w wieku 21 lat. Do kraju już nie wrócił.

Florencja, Rzym, Berlin, Paryż – to kolejne etapy jego emigracyjnego życia. Poznał Juliusza Słowackiego, Fryderyka Chopina, Adama Mickiewicza. Stylu pisania autora Dziadów nie cenił. Był dla niego zbyt śpiewny, uczuciowy, rzewny i malowniczy. Patriotyzm Pana Tadeusza nazywał „kapuścianym”.

Norwid marzył o stworzeniu nowego stylu pisania poezji, całkowicie odmiennego od stylu Mickiewicza. Rzeczywiście stworzył nowy język poezji – zrezygnował z barwnych opisów krajobrazu, wprowadzał do wierszy archaizmy, neologizmy (częściej niż współcześni mu poeci), zwroty zaczerpnięte z mowy potocznej. Posługiwał się symbolami, alegoriami, ironią. Pisał językiem oszczędnym i wieloznacznym. Zmuszał tym odbiorców do twórczego wysiłku.

Współcześni mu czytelnicy tego wysiłku nie podjęli. Twórczość Norwida została przez nich odrzucona. Za życia poety niemal nic z jego utworów się nie ukazało. Żył więc, i to bardzo nędznie, ze sprzedaży swoich prac malarskich i rzeźbiarskich. Nie  powiódł się poecie również wyjazd „za chlebem” do Stanów Zjednoczonych. Żadna z jego miłości nie okazała się szczęśliwa. Zmęczony życiem, skrajnie ubogi i chory Norwid zamieszkał w końcu w zakładzie opiekuńczym św. Kazimierza pod Paryżem. Zmarł niemal w całkowitym zapomnieniu.
Niełatwa twórczość literacka Norwida czekała pół wieku na odkrycie. Dziś uważa się tego twórcę za poetę wielkiego, wręcz genialnego, lecz nadal trudnego i wymagającego.

# data[].attributes.body
Epoka romantyzmu w Polsce przypadła na czas zaborów - okres, gdy Rzeczpospolita utraciła byt polityczny i zniknęła z map Europy na 123 lata. Jednak utrata niepodległości nie oznaczała, że naród przestał istnieć. Polacy zachowali język, historię i tradycję. Odzyskanie niepodległości, ocalenie narodu i wartości narodowych było najistotniejsze dla twórców polskiego romantyzmu. Dlatego głównym tematem literatury stała się ojczyzna ukazywana jako raj utracony, budzący tęsknotę kraj prawdziwych wartości albo kraj, za który się walczy, cierpi, umiera. Ponieważ pod zaborami nie można było tworzyć takich dzieł, większość utworów romantycznych powstała na emigracji, głównie we Francji.