# data[].attributes.headline
ავისის ორდენი

# data[].attributes.subject
ავისის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ავისის ორდენი - კათოლიკური სამხედრო-რელიგიური ორდენი, მოქმედებდა XII-XIX საუკუნეებში პორტუგალიის ტერიტორიაზე. სხვა პორტუგალიური ორდენების ( სანტიაგოს ორდენი, ტომარის ორდენი) მსგავსად, 1789 წელს მოხდა მათი სეკულარიზაცია. 1834 წელს მოახდინეს ორდენის ნაციონალიზაცია, ხოლო 1910 წელს დაიშალა. 1917 წელს აღდგა, როგორც წმინდა სამოქალაქო ორდენი, რომელსაც ხელმძღვანელობს პორტუგალიის პრეზიდენტი.

პორტუგალიის სამეფოს დაარსების მომენტიდან (1128) მონარქია დაინტერესებული იყო გაეძლიერებინა პორტუგალიის სამხედრო ძალა პროფესიონალი მეომარი ჯვაროსნებით, რომელთაც მთელი ცხოვრების მანძილზე ბრძოლის აღთქმა ჰქონდათ დადებული. 1128 წელს პორტუგალია დასავლეთ ევროპის პირველი ქვეყანა გახდა, სადაც დაარსდა ტამპლიერების ორდენი (მოგვიანებით ეწოდა ტომარის ორდენი), ხოლო დაახლოებით 20 წლის შემდეგ შეიქმნა პირველი ადგილობრივი სამხედრო ორდენი - „ევორის ღვთისმშობლის საძმო", რომლის პირველი დიდი მაგისტრი იყო პედრუ ენრიკეში - პორტუგალიის პირველი მეფის აფონსუ ენრიკეშის ძმა. შემდეგ მათვე მიიღეს ბენედიქტელების წესდება. რაინდის მთავარი რეზიდენცია გახდა ავისი (თანამედროვე ქალაქი ავიში), საიდანაც მათ მიიღეს თავიანთი დასახელება.

რეკონკისტის დამთავრების შემდეგ მრავალრიცხოვანი რაინდი დარჩა სამსახურის გარეშე. ავისის დინასტიის (1385-1580 წწ.) მეფეებმა მათ აფრიკაში ახალი ჯვაროსნული ომებისაკენ მოუწოდეს. 1415 წელს რაინდებმა აიღეს სეუტა, 1437 წელს ალყაში მოაქციეს ტანჟერი. ტომარისა და ავისი ორდენებს ამ პერიოდში ხელმძღვანელობდნენ ძმები მეფე დუარტე I, ენრიკე და ფერნანდუ, რომელთაგან უკანასკნელმა თავისი სიცოცხლე მაროკოში დაასრულა.

Anuário: Ordens Honoríficas Portuguesas, Ciadadãos Estrangeiros, 1910-2006,

# data[].attributes.attachment_link.title
ავისის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
ავისის ორდენი - კათოლიკური სამხედრო-რელიგიური ორდენი, მოქმედებდა XII -XIX საუკუნეებში პორტუგალიის ტერიტორიაზე. სხვა პორტუგალიური ორდენების ( სანტიაგოს ორდენი, ტომარის ორდენი) მსგავსად, 1789 წელს მოხდა მათი სეკულარიზაცია. 1834 წელს მოახდინეს ორდენის ნაციონალიზაცია, ხოლო 1910 წელს დაიშალა. 1917 წელს აღდგა, როგორც წმინდა სამოქალაქო ორდენი, რომელსაც ხელმძღვანელობს პორტუგალიის პრეზიდენტი.

# data[].attributes.headline
ტამპლიერთა ორდენი

# data[].attributes.subject
ტამპლიერთა ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
:ტამპლიერების ჯვარი:ტამპლიერების ბეჭედი

ქრისტესა და სოლომონის ტაძრის ღატაკი რაინდები ( ლათ. Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici), აგრეთვე ცნობილი როგორც ტამპლიერები ( ფრანგ. Templiers - მეტაძრეები) ან ტამპლიერთა ორდენი ( ფრანგ. Ordre du Temple) - ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სამხედრო ორდენი დასავლეთ ევროპაში არსებულ სამხედრო-რელიგიურ ორდენებს შორის. ორგანიზაცია არსებობდა ორი საუკუნის მანძილზე შუა საუკუნეებში ( XII- XIV სს.).

კათოლიკური რაინდული ორდენის წევრები შუა საუკუნეებში. ორდენი დააარსეს ფრანგმა რაინდებმა იერუსალიმში I ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ (დაახლ. 1118-19). ორდენის მიზანი იყო სალოცავად მიმავალთა დაცვა და პალესტინასა და სირიაში ჯვაროსანთა სახელმწიფოების განმტკიცება-გაფართოება. ტამპლიერები ეწოდათ ორდენის დამაარსებელთა თავდაპირველი რეზიდენციის სახელწოდების მიხედვით. ეს რეზიდენცია იმყოფებოდა ეკლესიის მახლობლად, რომელიც გადმოცემით სოლომონის ტაძრის ადგილას იყო აგებული. ტამპლიერები ატარებდნენ თეთრ მოსასხამს, რომელზედაც წითელი ჯვარი ჰქონდათ გამოსახული. 1128 წელს შემუშავებული წესდებით (დაამტკიცა პაპმა ჰონორიუს II-მ) ორდენი მკაცრ ცენტრალიზებულ ორგანიზაციად ჩამოყალიბდა. 1139 წელს პაპმა ინოკენტი II-მ ტამპლიერებს დიდი პრივილეგიები უბოძა. ტამპლიერები აქტიურად მონაწილეობდნენ XII-XIII სს ჯვაროსნულ ლაშქრობებში, ორდენი თანდათანობით მდიდრდებოდა და მძლავრი პოლიტიკური ძალა ხდებოდა, ახლო აღმოსავლეთსა და ევროპაში ტამლიერების ორდენი უდიდესი ფეოდების მფლობელი გახდა. ორდენის გამდიდრების წყაროს ვაჭრობა, უმთავრესად მევახშეობა, წარმოადგენდა. ტამპლიერთა სახლი პარიზში ფართო საბანკო ოპერაციების ცენტრი ხდება. 1291-დან ტამპლიერები ჯერ კვიპროსზე, მერე კი ევროპაში, ძირითადად საფრანგეთში დამკვიდრდნენ. XIV საუკუნის დამდეგს საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV ლამაზი იწყებს ორდენის წინააღმდეგ ბრძოლას. ტამპლიერებს ბრალი დასდეს მწვალებლობაში და მრავალ სხვა მანკიერებაში და 1307 წლის 13 ოქტომბერს ორდენის თითქმის ყველა წევრი დააპატიმრეს. 1310 წელს ორდენის დიდი მაგისტროსი ჟაკ დე მოლი და ყველა ტამპლიერი დაწვეს. ორდენის ქონებას სამეფო ხაზინამ კონფისკაცია უყო, ხოლო ავინიონის პაპმა კლემენტ V-მ 1312 წელს ორდენი საბოლოოდ გააუქმა.

1099 წელს, იერუსალიმის აღების შემდეგ პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ბევრი მონაწილე დაბრუნდა დასავლეთში ან დაიღუპა, ხოლო აღმოსავლეთში მათ მიერ შექმნილ ჯვაროსნების სახელმწიფოს არ ჰქონდა საკმარისი სამხედრო ძალა და ჭკვიანი სარდლობა, რომელიც დაიცავდა მათ სახელმწიფოს სხვა მტრებისგან. ამის შედეგი იყო ის, რომ წმინდა მიწაზე მიმავალ მომლოცველებს ხშირად თავს ესხმოდნენ მძარცველები და ძარცვავდნენ, ჯვაროსნებს კი მათი დაცვის უზრუნველყოფა არ შეეძლოთ. დაახლოებით 1119 წელს ფრანგმა დიდგვაროვანმა ჰიუგ დე პეინმა შეკრიბა რვა თავის ნათესავი რაინდი გოდფრუა დე სენტ-ომერის ჩათვლით და დააარსა ორდენი, რომლის მიზანიც იყო პილიგრიმების დაცვა ახლო აღმოსავლეთში და წმინდა მიწაზე. ამ ორდენს ეწოდებოდა „მათხოვარი რაინდები". ისინი იმდენად ღარიბები იყვნენ, რომ ორ რაინდს მხოლოდ ერთი ცხენი ჰყავდა. სწორედ ამიტომ მათ მეხსიერებაში დიდხანს რჩებოდა სურათი - ერთ ცხენზე მჯდარი ორი კაცი. ორდენის საქმიანობის შესახებ, ისევე, როგორც თვით ორდენზე ძალიან ცოტა რამ იყო ცნობილი 1128 წლამდე, ტრუას საბჭომდე, რომელზეც ორდენი ოფიციალურად წარადგინეს, ხოლო მღვდელს- ბერნარს დაავლეს შეექმნა ორდენის წესდება.

შუა საუკუნეების ისტორიკოსი ვილჰელმ ტირის არქიეპისკოპოსი, იერუსალიმის სამეფოს კანცლერი, თავის ნაშრომში წარმოადგენს ორდენის შექმნის პროცესს:

„ამავე წელს რამდენიმე ღვთისმოშიშმა მამაკაცმა - კეთილშობილმა რაინდმა გამოთქვა სურვილი ეცხოვრა მკაცრი მორჩილების წესით, ქონება გადაეცათ ეკლესიისთვის და შესულიყვნენ საეკლესიო ორდენის სამსახურში. მათ შორის იყვნენ ჰიუგ დე პეინი და გოდფრუა დე სენტ-ომერი. რადგან ორდენს არ ჰქონდა არც თავისი ტაძარი და არც საცხოვრებელი, მეფემ მათ ნება დართო ეცხოვრათ მის სასახლეში, რომელიც გაშენებული იყო წმინდა მთასთან. ტამპლიერებს უპირველეს ყოვლისა უნდა გამოესყიდათ თვიანთი ცოდვები და პატრიარქის ხელმძღვანელობით „დაეცვათ იერუსალიმში მიმავალი მომლოცველები ყაჩაღებისა და ქურდებისაგან"."

თავისი არსებობის დასაწყისში ორდენს ევალებოდა მხოლოდ მომლოცველების დაცვა და პირველი რაინდები წარმოადგენდნენ რაღაც "სასულიერო ძმობის" მსგავსს. ორდენი ასევე იცავდა ქრისტეს საფლავს.

იერუსალიმის სამეფოს მმართველმა ბოლდუინ II-მ რაინდებს გამოუყო ადგილი სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ალ-აქსას მეჩეთში შტაბ-ბინის ნაცვლად. იმ დროიდან ორდენი იწოდებოდა, როგორც „ტაძრის ორდენი", ხოლო რაინდები, როგორც ტამპლიერები. ტამპლიერები, რომლებიც ესწრებოდნენ ტრუას საბჭოს, წავიდნენ ინგლისში და საფრანგეთში ხალხის მათი ორდენისკენ გადმობირების მიზნით. მათ მიბაძეს გოდფრუა დე სენტ-ომერის მაგალითს და დაბრუნდნენ სამშობლოში.

ჰიუგ დე პეინმა მოიარა შამპანი, ანჟი, ნორმანდია, ფლანდრია, ასევე ინგლისი და შოტლანდია. გარდა იმისა, რომ ორდენმა მიიღო დიდი შემოწირულობა ნეოფიტებისაგან, ასევე მათ მიიღეს საკმაოდ დიდი მიწის ფართობები, რამაც უზრუნველყო მათი ეკონომიკური მდგრადობა დასავლეთში, განსაკუთრებით კი საფრანგეთში და განამტკიცა მათი „ეროვნული" კუთვნილება, ორდენი ითვლებოდა ფრანგულად. ძალიან მალე ამ სასულიერო-რაინდული ორდენის წევრობის იდეამ დაიპყრო ლანგედოკისა და პირენეის ნახევარკუნძულის მოსახლეობა.

1139 წლის 29 მარტს რომის პაპმა ინოკენტი II-მ გამოსცა ქარტია სახელწოდებით „Omne Datum Optimum", რომელშიც ეწერა, რომ ტამპლიერს შეეძლო თავისუფლად, ყოველგვარი დაბრკოლებების გარეშე გადაელახა ნებისმიერი ქვეყნის საზღვარი. ის თავისუფლდებოდა ყოველგვარი გადასახადისაგან და არ ემორჩილებოდა არავის.

# data[].attributes.attachment_link.description
ტამპლიერების ჯვარი:ტამპლიერების ბეჭედი ქრისტესა და სოლომონის ტაძრის ღატაკი რაინდები ( ლათ. Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici), აგრეთვე ცნობილი როგორც ტამპლიერები ( ფრანგ. Templiers - მეტაძრეები) ან ტამპლიერთა ორდენი ( ფრანგ. Ordre du Temple) - ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სამხედრო ორდენი დასავლეთ ევროპაში არსებულ სამხედრო-რელიგიურ ორდენებს შორის.

# data[].attributes.headline
ტევტონთა ორდენი

# data[].attributes.subject
ტევტონთა ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ტევტონთა ორდენი ( ლათინურიდან teutonicus - გერმ. Deutscher Orden) - რელიგიური ორდენი, დაარსებული XII საუკუნეში.

ტევტონთა ორდენის დევიზი იყო: გერმ. „Helfen - Wehren - Heilen" („დახმარება - დაცვა - განკურნება").

სულიერი ორდენის სტატუსით ახალი დაწესებულების შექმნა გერმანელ რაინდთა ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა ჰერცოგმა ფრიდრიხ შვაბელმა 1190 წლის 19 ნოემბერს დაამტკიცა, აკრას სიმაგრის აღების შემდეგ საავადმყოფოს დამაარსებლებმა ორდენს ქალაქში მუდმივი ადგილი გაუჩინეს.

მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობისას, როდესაც რაინდები აკრას შემოერტყნენ, ლიუბეკელმა და ბრემენელმა ვაჭრებმა საველე ჰოსპიტალი დააარსეს. ჰერცოგმა ფრიდრიხ შვაბელმა ჰოსპიტალი სულიერ ორდენად გადააკეთა, რომელსაც სათავეში კაპელანი კორნალი ჩაუდგა. ორდენი ადგილობრივ ეპისკოპოსს ექვემდებარებოდა და იოანისტთა ორდენის განყოფილებას წარმოადგენდა.

რომის პაპმა კლემენტ III-მ 1191 წლის 6 თებერვალს პაპის ბულით ორდენი განაწესა როგორც „fratrum Theutonicorum ecclesiae S. Mariae Hiersolymitanae" (წმინდა მარიამ იერუსალიმელის ეკლესიის ტევტონთა ძმობა").

1196 წლის 5 მარტს აკრის ტაძარში ორდენის სულიერიდან სულიერ-რაინდულ ორდენად გადაკეთების ცერემონია გაიმართა. ცერემონიას ჰოსპიტალიერები და ტამპლიერები, ასევე იერუსალიმელი სასულიერო და მაღალი დონის პირები ესწრებოდნენ. რომის პაპმა ინოკენტი III-მ ეს მოვლენა 1199 წლის 1 თებერვლის ბულით დაადასტურა და ორდენის ამოცანები განსაზღვრა:გერმანელ რაინდთა დაცვა, სნეულთა მკურნალობა, კათოლიკური ეკლესიის მტრებთან ბრძოლა. ორდენი რომის პაპსა და საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორს ექვემდებარებოდა.

ორდენი ოფიციალოურად ლათინურად იყო სახელდებული:

Fratrum Theutonicorum ecclesiae S. Mariae Hiersolymitanae Ordo domus Sanctae Mariae Teutonicorum in Jerusalem (მეორე სახელდება)

გერმანულ ენაში ორი ვარიანტი გამოიყენება: სრული დასახელება - Brüder und Schwestern vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem და შემოკლებული - Der Deutsche Orden

ქართულ ისტორიოგრაფიაში ორდენს ტევტონთა ორდენი და გერმანული ორდენი ეწოდება.

ორდენში უმაღლესი ხელისუფლება დიდ მაგისტრებს ( გერმ. Hochmeister) ეკუთვნოდათ. ტევტონთა ორდენის განწესება (განსხვავებით ბენედიქტელთა ორდენისგან, რომლისკენაც იხრება ტევტონთა ორდენი), დიდი მაგისტრის ხელში მმართველობის სადავეების სრულ გადაცემას არ ითვალისწინებდა. მათი ხელისუფლება გენერალური კაპიტულის მიერ იზღუდებოდა. მოვალეობის შესრულებისას დიდი მაგისტრი დამოკიდებული იყო ორდენის ყოველი ძმის შეკრებაზე. თუმცაღა, ორდენის გაფართოებით დიდი მაგისტრის ძალაუფლებაც განუზომლად გაიზარდა გენერალური კაპიტულის ყოველთვის დროულად შეკრების შეუძლებლობის გამო. საქმეში მაგისტრისა და კაპიტულის ურთიერთობა უფრო სამართლებრივად განისაზღვრებოდა. კრიზისულ სიტუაციებში კაპიტულის ჩარევა აუცილებელი ხდებოდა, რაც ხანდახან დიდი მაგისტრების თანამდებობიდან გადაყენებით სრულდებოდა.

ლანდმაისტერი (გერმ. Landmeister) - ორდენის სტრუქტურაში მეორე თანამდებობა. ლანდმაისტერი მაგისტრის მოადგილე იყო ორდენის ზოგიერთ ტერიტორიაზე. ტევტონთა ორდენში სულ სამი ტიპის ლანდმაისტერი იყო:

გერმანელი ლანდმაისტერი (გერმ. Deutschmeister) - გერმანელი ლანდმაისტერები პირველად 1218 წელს გამოჩნდნენ. 1381 წლის 11 დეკემბრიდან მათი ხელისფლება ორდენის იტალიის სამფლობელოებზეც ვრცელდება. 1494 წელს იმპერატორმა კარლ V-მ გერმანელ ლანდმაისტერებს იმპერიის თავადების ტიტულები მიუბოძა.

ლანდმაისტერი პრუსიაში (გერმ. Landmeister von Preußen) - თანამდებობა 1229 წელს დაარსდა ორდენის მიერ პრუსიის დაპყრობის შემდეგ. პირველი ლანდმაისტერი ჰერმან ფონ ბალკი გახდა, რომელსაც პრუსიის დაპყრობაში დიდი წვლილი მიუძღვის. მისივე ძალისხმებით იქნა დაარსებული რამდენიმე ციხე-სიმაგრე და პრუსიის მიწებზე რამდენიმე ლაშქრობა მოწყობილი. მთელი მე-XIII საუკუნის განმავლობაში ლანდმაისტერთა მთავარ მიზანს აჯანყებულ პრუსილებთან და ლიეტუველებთან ბრძოლა წარმოადგენდა. XIV საუკუნეში ლიეტუვაში მუდმივი ლაშქრობების "ვალდებულება" ორდენის მარშლებს დაეკისრა. თანამდებობამ 1324 წლამდე იარსება. 1309 წელს ორდენის დედაქალაქის მარიენბურგში გადატანის შემდეგ პრუსიაში სპეციალური მოადგილის აუცილებლობა დაიკარგა. 1309-დან 1317 წლამდე თანამდებობა სრულიად თავისუფალი იყო. 1317-დან 1324 წლამდე უკანასკნელი ლანდმაისტერი ფრიდრიხ ფონ ვილდენბერგი გახდა.

ლანდმაისტერი ლივონიაში (გერმ. Landmeister von Livland) - თანამდებობა დაწესებულია 1237 წელს მახვილოსანთა ორდენის ტევტონთა ორდენის შეამადგენლობაში შესვლის შემდეგ.

ლანდკომტური სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც "მიწის კომტური". ხელმძღვანელობდა ორდენის ბალეის.

კომტური

ორდენის სტრუქტურაში უმდაბლესი თანამდებობრივი ერთეული. კომტური საკომტუროს კონვენტთან - მოცემული საკომტუროს რაინდთა კრებასთან ერთად ხელმძღვანელობდა. კომტურს დაქვემდებარებული რაინდები მეურვეებად (მზრუნველებად) (გერმ. Pfleger) ან ფოგტებად (Vögte) იწოდებოდნენ. ამავდროულად, შეეძლოთ სხვადასხვა სპეციალიზაცია ჰქონოდათ და ამის მიხედვით წოდებულიყვნენ, მაგ: ფიშმაისტერებად (გერმ. Fischmeister) ანდაც მეტყვეებად (გერმ. Waldmeister).

ორდენის უმაღლესი თანამდებობის პირნი

გარდა ზემოთხსენებულია, ორდენში ხუთი თანამდებობის პირი არსებობდა, რომელთანაც უნდა ეთათბირა დიდ მაგისტრს:

დიდი კომტური

იხ. აგრეთვე: ტევტონთა ორდენის დიდი კომტურები

დიდი კომტური (გერმ. Grosskomture) - იყო დიდი მაგისტრის მოადგილე და მისი არყოფნის (ავადმყოფობის, გადაყენების, უდროოდ გარდაცვალების) შემთხვევაში ორდენს წამოადგენდა და დიდი მაგისტრის დავალებებს ასრულებდა.

მარშალი

მთავარი სტატია: ტევტონთა ორდენის მარშლები

ორდენის მარშალი (გერმ. Marschalle ან Oberstmarschall ) - მის ძირითად მოვალეობას ორდენის მიერ წარმოებული ომების ხელმძღვანელობა წარმოადგენდა. დიდ დროს ან ბრძოლის ველზე ან კიონინგსბერგში ატარებდა, სადაც ორდენში შემავალი საძმო იკრიბებოდა ლიეტუვაზე შეტევების განსახორციელებლად. ბრძოლის დროს დიდი მაგისტრის შემდეგ მეორე პირი იყო.

უმაღლესი ჰოსპიტალიერი

მთავარი სტატია: ტევტონთა ორდენის უმაღლესი ჰოსპიტალიერები

უმაღლესი ჰოსპიტალიერი (გერმ. Spitler) - ორდენის დაარსების პირველ წლებში ორდენის ჰოსპიტალებსა და საავადმყოფოებს უდგა სათავეში. პრუსიის დაკავების შემდეგ მისი რეზიდენცია ელბინგში გადავიდა.

უმაღლესი ინტენდანტი

მთავარი სტატია: ტევტონთა ორდენის უმაღლესი ინტენტანდები

უმაღლესი ინტენდანტი (გერმ. Trapiere) - მის მოვალეობას წარმოადგენდა ორდენის ძმების მომარაგება ყველა საჭირო ატრიბუტით მშვიდობიანობისას: სამოსით, საკვებითა და ყველა საყოფაცხოვრებო ნივთით. პრუსიის დაპყრობის შემდეგ მისი რეზიდენცია ციხე-სიმაგრე " ქრისტბურგში მდებარეობდა.

მთავარი ხაზინადარი

მთავარი სტატია: ტევტონთა ორდენის მთავარი ხაზინადრები

მთავარი ხაზინადარი (გერმ. Trapiere) - ორდენის საფინანსო ოპერაციებს აგვარებდა და მის ფულად რესურსებს განაგებდა.

სხვა თანამდებობები

Kommandeur. ქართულ ენაში გამოიყენება ტერმინი "მთავარსარდალი" ან "სარდალი".

Capitularies. "კაპიტულიერი". ტიტულის არსი - ხელმძღვანელი კაპიტულისა (კრების, ყრილობის, კომისიის).

Rathsgebietiger. იგივეა, რაც "საბჭოს წევრი".

Deutschherrenmeister. ქართულად ითარგმნება, როგორც "გერმანიის მაგისტრთუხუცესი".

Balleimeister. შეიძლება ითარგმნოს, როგორც "მამულის (სამფლობელოს) მაგისტრი".

# data[].attributes.attachment_link.title
ტევტონთა ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
ტევტონთა ორდენი ( ლათინურიდან teutonicus - გერმ. Deutscher Orden) - რელიგიური ორდენი, დაარსებული XII საუკუნეში. ტევტონთა ორდენის დევიზი იყო: გერმ. „Helfen - Wehren - Heilen" („დახმარება - დაცვა - განკურნება"). სულიერი ორდენის სტატუსით ახალი დაწესებულების შექმნა გერმანელ რაინდთა ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა ჰერცოგმა ფრიდრიხ შვაბელმა 1190 წლის 19 ნოემბერს დაამტკიცა, აკრას სიმაგრის აღების შემდეგ საავადმყოფოს დამაარსებლებმა ორდენს ქალაქში მუდმივი ადგილი გაუჩინეს.

# data[].attributes.headline
ხმლის საძმოს ორდენი

# data[].attributes.subject
ხმლის საძმოს ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ხმლის საძმოს ორდენი, ქრისტეს მებრძოლთა საძმო, მახვილოსანთა ორდენი (( გერმ. Schwertbrüderorden), ლათ. Fratres militiæ Christi de Livonia) - გერმანული კათოლიკური სამხედრო ორდენი.

დაარსდა 1202 წელს რიგაში თეოდორიხ ტორეიდელის (დიტრიხი) მიერ, რომელიც იმ დროს მისი ძმის, ეპისკოპოს ალბერტ ფონ ბუქსჰევდენის მაგივრობას წევდა. ორდენის მიზანი იყო ლივონიაში მისიონერული მოღვაწეობა და აღმოსავლეთ ბალტიისპირეთის დაპყრობა. 1204 წელს ორდენის შექმნა მოიწონა რომის პაპ ინოკენტი III-ემ. ორდენის არსებობა დამტკიცდა 1210 წლის პაპის ბულით, ორდენის ოფიცალური სახელწოდება „ქრისტეს მებრძოლთა საძმო" მომდინარეობდა მათ ლაბადაზე გამოსახული წითელი ხმლისა და მალტური ჯვრისგან. ექვემდებარებოდნენ რიგის ეპისკოპოსს, თუმცა სხვა მსხვილი სასულიერო-სარაინდო ორდენებისგან განსხვავებით, ხმლის ძმები ეპისკოპოსისგან ინარჩუნებდნენ ნომინალურ დამოუკიდებლობას. მათ წესდებას საფუძვლად ედო ტამპლიერების ორდენის წესდება.

XIII საუკუნეში დაიწყეს ლაშქრობები ლივების, ესტების, ზემგალების და ბალტიისპირეთის სხვა ხალხების წინააღმდეგ. ხელში ჩაიგდეს დიდძალი მიწები. 1236 წელს ლიტველების და ზემგალების გაერთიანებულმა ძალებმა შიაულიაის მახლობლად გაანადგურეს მახვილოსანთა ორდენი. ორდენის ნარჩენები 1237 წელს შეუერთდნენ ტევტონთა ორდენს და დააარსეს ლივონიის ორდენი.

# data[].attributes.attachment_link.title
ხმლის საძმოს ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
ხმლის საძმოს ორდენი, ქრისტეს მებრძოლთა საძმო, მახვილოსანთა ორდენი (( გერმ. Schwertbrüderorden), ლათ. Fratres militiæ Christi de Livonia) - გერმანული კათოლიკური სამხედრო ორდენი. დაარსდა 1202 წელს რიგაში თეოდორიხ ტორეიდელის (დიტრიხი) მიერ, რომელიც იმ დროს მისი ძმის, ეპისკოპოს ალბერტ ფონ ბუქსჰევდენის მაგივრობას წევდა. ორდენის მიზანი იყო ლივონიაში მისიონერული მოღვაწეობა და აღმოსავლეთ ბალტიისპირეთის დაპყრობა.

# data[].attributes.headline
წმინდა იაკობის ორდენი

# data[].attributes.subject
წმინდა იაკობის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ალტოპაშოს წმინდა იაკობს ორდენი, ასევე წმინდა იაკობის ჰოსპიტალიერები ან ტაუს რაინდები - სამხედრო ორდენი, სავარაუდოდ, ყველაზე ადრეული ქრისტიანული დაწესებულება, რომელიც მომლოცველთა (პილიგრიმების) დაცვისა და დახმარებისთვის გაერთიანდა. ორდენი დაახლოებით 1075 წელს დააარსა მატილდა ტოსკანელმა ტოსკანის ერთ-ერთ ქალაქ ალტოპაშოში.

# data[].attributes.attachment_link.title
წმინდა იაკობის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
ალტოპაშოს წმინდა იაკობს ორდენი, ასევე წმინდა იაკობის ჰოსპიტალიერები ან ტაუს რაინდები - სამხედრო ორდენი, სავარაუდოდ, ყველაზე ადრეული ქრისტიანული დაწესებულება, რომელიც მომლოცველთა (პილიგრიმების) დაცვისა და დახმარებისთვის გაერთიანდა. ორდენი დაახლოებით 1075 წელს დააარსა მატილდა ტოსკანელმა ტოსკანის ერთ-ერთ ქალაქ ალტოპაშოში.

# data[].attributes.headline
წმინდა გიორგის ორდენი

# data[].attributes.subject
წმინდა გიორგის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.title
წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი - საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო, ორდენი, რომელიც ენიჭება პირს საქართველოსთვის მოპოვებულ გამარჯვებებში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის. შემოღებულია 2004 წლის 24 ივნისის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანების შესაბამისად.

# data[].attributes.headline
დობრინის ორდენი

# data[].attributes.subject
დობრინის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
დობრინის ორდენის ემბლემა

დობრინის ორდენი ( პოლ. Zakon Dobrzyński; გერმ. Orden von Dobrin) აგრეთვე ცნობილი როგორც დობრინის საძმო ( პოლ. Bracia Dobrzyńscy - სამხედრო ორდენი, რომელიც შეიქმნა მაზოვიის და პრუსიას შორის მდებარე ტერიტორიაზე, იმისათვის რომ ბოლო მოეღოთ XIII საუკუნეში წარმართი პრუსიელი ბალტების თავდასხმებისთვის. ორდენი შეიქმნა, პრუსიის პირველი ეპისკოპოსის, ქრისტიან ოლიველის მიერ (1216-1228). დობრინის ორდენი იყო ერთადერთი სამხედრო ორდენი, რომელიც პოლონეთში დაარსდა.

ლათინურ წყაროებში რაინდები ცნობილი იყვნენ როგორც, უფრო დიდი და გავლენიანი „ქრისტეს მეომრების" უფროსი ორდენის ერთ-ერთი შტოს ნაწილად, რომლებსაც „პრუსიის იესო ქრისტეს რაინდებს" უწოდებდნენ. 1228 წელს, ორდენის შექმნა დაადასტურა რომის პაპმა გრიგოლ IX-მ. მაზოვიის ჰერცოგმა კონრადმა, რაინდებს დობრინის დასახლება და მიმდებარე ტერიტორიები გადასცა, რომელიც პრუსიის მოსაზღვრე რეგიონს წარმოადგენდა. თავიდან ორდენი მოიცავდა 15 გერმანელ რაინდს ქვემო საქსონიიდან და მაკლენბურგიდან.

დობრინის ორდენი მხარს უჭერდა ცისტერციანელებს პრუსიაში მისიონერული საქმიანობის გასამართად და მათ წარმართი პრუსიელი ტომების თავდასხმებისაგან იცავდა. მათ იდეოლოგიას გამოსახავდა ასევე მათი სამოსი - ჯავშანზე გადაცმული ჰქონდათ თეთრი სამოსელი, რომელზეც გამოსახული იყო სიმბოლოები: აღმართული ხმალი და წითლი ვარსკვლავი, რომელიც არაქრისტიანელებისთვის იესო ქრისტეს გამოსახულებას წარმოადგენდა.

პრუსიის ომებში მათ მიერ მიღწეულმა წარმატებამ და ასევე ორდენის წევრების მცირე რაოდენობა, მიზეზი გახდა 1235 წელს, ორდენის უმრავლესობის, რომის პაპის ბულას ნებართვით, ტევტონების ირდენში გაერთიანებულიყვნენ.

1237 წელს, ორდენის დანარჩენი წევრები კონრარდის მიერ დროხიჩინში, სასაზღვრო ზოლის გასაძლიერებლად გადავიდნენ. დობრინის ორდენი უკანასკნელად, 1240 წელს კიევის მთავარის მიერ დროხინჩინის აღების დროს მოიხსენიება.

Alain Demurger, Chevaliers du Christ, les ordres religieux-militaires au Moyen Age, Seuil, Paris, 2002 ISBN 2-02-049888-X

Józef Marecki, Zakony w Polsce, Universitas, Kraków 2000

Dick Harrison (2005). Gud vill det! - Nordiska korsfarare under medeltiden. Ordfront förlag. ISBN 91-7037-119-9

# data[].attributes.attachment_link.title
დობრინის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
დობრინის ორდენის ემბლემა დობრინის ორდენი ( პოლ. Zakon Dobrzyński; გერმ. Orden von Dobrin) აგრეთვე ცნობილი როგორც დობრინის საძმო ( პოლ. Bracia Dobrzyńscy - სამხედრო ორდენი, რომელიც შეიქმნა მაზოვიის და პრუსიას შორის მდებარე ტერიტორიაზე, იმისათვის რომ ბოლო მოეღოთ XIII საუკუნეში წარმართი პრუსიელი ბალტების თავდასხმებისთვის. ორდენი შეიქმნა, პრუსიის პირველი ეპისკოპოსის, ქრისტიან ოლიველის მიერ (1216-1228).

# data[].attributes.headline
თამარ მეფის ორდენი

# data[].attributes.subject
თამარ მეფის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
თამარ მეფის ორდენი - საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო, ორდენი, რომლითაც ჯილდოვდებიან ქალები ქვეყნისა და ერის წინაშე განსაკუთრებული ღვაწლისათვის, გამორჩეული სახელმწიფოებრივი ან/და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის. ორდენი საქართველოს მეფის, თამარ მეფის სახელობისაა.

დამტკიცებულია 2009 წლის 31 ივლისის საქართველოს პარლამენტის № 1553 დადგენილებით.

2003 - 2015 წლებში თამარ მეფის ორდენით დაჯილდოვდნენ:

ამავე სახელით 1915 წელს საქართველოს გარეთ შექმნილმა „განთავისუფლების კომიტეტმა" შექმნა ჯილდო - თამარ მეფის ორდენი - რომლითაც საქართველოს თავისუფლებისთვის ბრძოლაში შეტანილი წვლილისათვის სამხედრო და სამოქალაქო პირების ჯილდო იყო.

# data[].attributes.attachment_link.title
თამარ მეფის ორდენი (სახელმწიფო ჯილდო)

# data[].attributes.attachment_link.description
თამარ მეფის ორდენი - საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო, ორდენი, რომლითაც ჯილდოვდებიან ქალები ქვეყნისა და ერის წინაშე განსაკუთრებული ღვაწლისათვის, გამორჩეული სახელმწიფოებრივი ან/და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის. ორდენი საქართველოს მეფის, თამარ მეფის სახელობისაა. დამტკიცებულია 2009 წლის 31 ივლისის საქართველოს პარლამენტის № 1553 დადგენილებით.

# data[].attributes.headline
ეროვნული გმირის ორდენი

# data[].attributes.subject
ეროვნული გმირის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ეროვნული გმირის ორდენი - საქართველოს უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც საქართველოს ეროვნული გმირის წოდებასთან ერთად ენიჭება პირს საქართველოსთვის განსაკუთრებული, გამორჩეული გმირული ქმედებისათვის. დაწესდა 2004 წლის 24 ივნისს.

მინიჭებული აქვს აფხაზი სეპარატისტების მიერ დახვრეტილ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეს ჟიული შარტავას (გ. 1993) და ცხინვალის რეგიონში გმირულად დაღუპულ ჯარისკაცს ზაზა დამენიას (გ. 2004), რუსეთ-საქართველოს ომის დროს ოსი სეპარატისტების მიერ წამებით მოკლულ გიორგი ანწუხელიძეს, აფხაზეთის ომში გმირულად დაღუპულ სამხედრო მფრინავ ზურაბ იარაჯულს, გიორგი მაზნიაშვილს, ზვიად გამსახურდიას, მერაბ კოსტავას, მარო მაყაშვილს, გრიგოლ ფერაძეს, ექვთიმე თაყაიშვილს, ქაიხოსრო ჩოლოყაშვილს, მიხაკო წერეთელს, ამბროსი ხელაიას, გურამ გაბესკირიას, ზურაბ ჭავჭავაძეს, გენო ადამიას სიკვდილის შემდეგ; აგრეთვე პოლონეთის პრეზიდენტ ლეხ კაჩინსკის და ამერიკელ სენატორ ჯონ მაკ-კეინს.

# data[].attributes.attachment_link.title
ეროვნული გმირის ორდენი

# data[].attributes.attachment_link.description
ეროვნული გმირის ორდენი - საქართველოს უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც საქართველოს ეროვნული გმირის წოდებასთან ერთად ენიჭება პირს საქართველოსთვის განსაკუთრებული, გამორჩეული გმირული ქმედებისათვის. დაწესდა 2004 წლის 24 ივნისს. მინიჭებული აქვს აფხაზი სეპარატისტების მიერ დახვრეტილ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეს ჟიული შარტავას (გ. 1993) და ცხინვალის რეგიონში გმირულად დაღუპულ ჯარისკაცს ზაზა დამენიას (გ.