# data[].attributes.body
Dit blog komt bijna ten einde… Ik raad jullie zeker aan dit boek te lezen. Het verhaal heeft namelijk alles! Spanning, blijheid, verdriet en nog veel meer! Het leuke van dit boek vind ik dat je het verhaal vanuit 2 perspectieven ziet, de ene verhaallijn over Sarah, die is vooral erg spannend. De andere verhaallijn gaat over Julia, die vind ik persoonlijk wel iets saaier, maar het is wel erg interessant hoe ze achter het verhaal van Sarah komt. Nog een reden om dit boek te lezen is om meer te weten te komen over de oorlog in Frankrijk en hoe de Franse politie omging met de joden. Ook vind ik het interessant om te lezen dat Franse mensen niet over gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog willen of durven praten, omdat ze zelf ook hebben meegeholpen om de joden op te sporen en op te pakken.  Een grote en pijnlijke gebeurtenis voor de Fransen in de Tweede Wereldoorlog is namelijk de Vel d’Hiv. Dit speelt ook een grote rol in het boek. Nog een reden om dit boek te lezen, is als je benieuwd bent wat er met het broertje van Sarah gebeurd is, en alle andere gebeurtenissen die ik heb beschreven. Ik hoop dat jullie allemaal dit boek gaan lezen!

Merle Wagenmakers 2B

# data[].attributes.body
Na de afschuwelijke nachten in Auschwitz besluiten Sarah en Rachel te vluchten uit het kamp. Het was dat of sterven, er waren namelijk inmiddels al 6 kinderen gestorven. Ze besloten op klaarlichte dag te vluchten, want dan letten de politie agenten minder op hen. Hun plan was door het gat van het prikkeldraad te gaan, via dat gat hadden de vrouwen uit het dorp geprobeerd hen eten te geven. Het gat bevond zich een eind achter de schuren, richting de watertoren.  Rachel gaf Sarah een por in haar arm: ‘Nu’, fluisterde ze. ‘Laten we het nu proberen’. In de verte hoorde ze mannen praten en lachen, ze zaten in één van de betere barakken. Ze kropen met een bonzend hart door het gras. Toen ze bij het prikkeldraad waren, gingen ze op hun buik liggen en zigzagden ze zo naar het gat. Plotseling hoorde Sarah een zwaar gedreun op het gras, een politieagent stond boven hen, hij sleurde haar uit het gat. Sarah herkende de politieagent, hij kende namelijk haar ouders. Ze legt hem de situatie uit, dat ze haar broertje moet redden omdat ze hem in een kast heeft opgesloten. Eerst wil de politieagent hen niet laten gaan, maar daarna krijgt hij een schuldgevoel en laat hij hen stiekem vluchten. 

Deze ruimte vond ik aan het begin al heel erg gruwelijk, over met hoeveel ze in dat kamp in 1 bed sliepen, over het eten, over de doden enzovoort. Ook dit gedeelte vond ik heel erg spannend, of het ze ging lukken om te ontsnappen. Hier maakte Rachel en Sarah ook erg veel indruk op me, ze waren namelijk erg dapper. 

# data[].attributes.body
Toen Julia naar huis ging na haar afspraak met Mamé merkte ze dat ze misselijk was, ze reed naar haar appartement op de rue du Montparnasse. Een gehorig appartement, maar wel dicht bij haar werk. Ze besloot een zwangerschapstest te doen in haar badkamer, die aan hun slaapkamer vastzat. Ze keek naar de zwangerschapstest en ze kon haar ogen niet geloven! Een blauw lijntje, een baby! Julia kreeg een gevoel van blijheid en puur geluk. Later die avond vertelde Julia het aan haar man, Bertrand. Julia dacht dat haar man dit geweldig nieuws zou vinden, echter zat hij niet op nog een kind te wachten. Dus dit leidde tot heel veel ruzie tussen Julia en Bertrand. Bertrand vond 1 kind al genoeg, dus wou hij dat Julia abortus pleegde. Julia wou daarentegen wel het kind houden, ze had namelijk al vele miskramen gehad. Leidt dit tot een scheiding? 

Deze ruimte vond ik aan het begin heel erg leuk, want Julia komt erachter dat ze een baby krijgt. Later in het verhaal vond ik deze ruimte eigenlijk helemaal niet meer zo leuk, want Julia krijgt erg veel ruzie met Bertrand over de baby. 

# data[].attributes.body
'De Duitsers komen er aan!' riep Genievé. Snel rende Sarah naar het kelderluik en dook snel de donkere, muf ruikende kelder in. Ze verstopte  zich in 1 van de aardappelzakken. Het was de tweede avond na Rachel en Sarah’s ontsnapping. Gelukkig waren ze al voorbereid dat de Duitsers zouden komen. Ze hadden namelijk een arts gehaald, omdat het erg slecht ging met Rachel haar gezondheid. De arts geloofde niet dat Rachel een kind van de buren was, waarvan de ouders even naar Parijs waren. Jules en Genieve besluiten eerlijk te zijn over Rachel, dat ze haar hadden gevonden in het hondenhok. Ze deden alsof ze het sowieso wouden vertellen. Gelukkig geloven de Duitsers hen, na een paar glazen wijn en wat paté. Het echtpaar probeerden ook nog dat ze Rachel niet meenamen, maar dat was helaas niet gelukt. Sarah hadden ze gelukkig niet gevonden. Na deze redding vertelt Sarah haar echte naam aan Jules en Genieve, ze had namelijk gezegd dat ze Sirka heette. 'Mijn naam is Sarah Starzinski', zegt Sarah vol trots. Naar dit citaat is ook het boek vernoemd.

Deze ruimte vond ik een stuk gezelliger, niet dat een kelder super gezellig is, maar Jules en Genievé waren heel erg lief. En deze ruimtes was voor Sarah in van de beste ruimtes uit het boek. Hier vond ook een spannende gebeurtenis plaats, die gelukkig voor Sarah goed afliep.

# data[].attributes.body
Hier begint het verhaal, het appartement is aan het begin van het verhaal haar huis. Maar ze wordt op 16 juli 1942 opgepakt en verstopt haar broertje in de kast. De kastdeur is namelijk zo goed als onzichtbaar, je ziet bijna niet dat het een kast is. De kast bevindt zich in de slaapkamer van haar ouders. Sarah heeft het plan haar broertje later te bevrijden, want alleen zij kan de kastdeur openen, met de sleutel. Sarah wordt naar het Vel d’Hiv gebracht. Daar verblijft ze een paar dagen en vervolgens wordt ze getransporteerd naar Auschwitz, waar ze ontsnapt met haar vriendin Rachel, die een paar dagen later overlijdt. Vanuit daar begint haar terugweg, ze moet namelijk haar broertje redden. Ze verblijft bij het aardige echtpaar Jules en Genievé en besluit met hen naar Parijs te gaan. Eenmaal aangekomen blijkt er een andere familie in het appartement te wonen, de schoonfamilie van Julia. Sarah is verrast, maar vastberaden de kast te openen. Maar of dat haar ook lukt? Ongeveer 60 jaar later gaat Julia op onderzoek uit en reist naar het Vel d’Hiv. Ze wil erachter komen wie in het appartement van haar schoonouders hebben gewoond.

Bij deze ruimte is er aan het begin een hoopvolle sfeer, maar aan het einde van het verhaal hangt er een erg verdrietige sfeer. Deze ruimte vond ik de spannendste ruimte van het hele boek. Dit is namelijk de belangrijkste ruimte van het boek, want door deze kast komt Julia achter het verhaal van Sarah. Deze ruimte vind ik door alle gebeurtenissen wel gruwelijk.

# data[].attributes.body
Hallo allemaal, mijn (reis)blog gaat over het boek: Haar naam was Sarah, dit boek is geschreven door Tatiana de Rosnay, de eerste druk was in 2009. 

Haar naam was Sarah heeft 2 verhaallijnen, een verhaallijn gaat over een meisje. Zij werd in de Tweede Wereldoorlog opgepakt samen met haar ouders. Stiekem verbergt ze haar broertje in de kast en belooft hem dat ze hem komt redden. Zo zegt ze tegen haar broertje: ‘Ik kom je straks halen. Ik beloof het.’ Ze wordt als eerste naar het Vel’ d’Hiv, een wielerstadion dat werd gebruikt om daar de joden als eerst op te vangen. Helaas wordt ze daarna getransporteerd naar Beaune-la-Rolande, maar ze probeert zo snel mogelijk terug te gaan naar haar broertje. De andere verhaallijn gaat over Julia, een Amerikaanse journalist die in Parijs woont. Zij doet onderzoek naar wat er in het appartement van haar schoonouders is gebeurd. Ze komt daardoor achter het verhaal van Sarah. Julia heeft ook erg veel ruzie met haar man Bertrand over de baby in haar buik, haar man wil namelijk dat ze abortus pleegt, maar of Julia dit zelf wil….

Ik vind dit een erg mooi boek, het verhaal sprak mij heel erg aan. Ook is het super spannend, vooral omdat ik wou weten hoe het afliep met het broertje en daarom wou ik het zeker uitlezen. Ik wou namelijk heel graag weten hoe het afliep! Ik vind het ook erg goed geschreven, niet te makkelijk, maar ook niet te moeilijk voor 13/14 jarige. Ook vind ik het leuk dat de personen fictief geschreven zijn, maar de gebeurtenissen echt gebeurd zijn. Het Vel d’Hiv bijvoorbeeld speelt een grote rol in het boek en is ook echt gebeurd.  