# data[].attributes.headline
Samogłoski - ćwiczenie: czytanie fragmentu Pana Tadeusza „Zachód słońca” z podziałem na sylaby i przedłużaniem samogłosek -  pełnym głosem,  półgłosem,  szeptem

# data[].attributes.subject
Samogłoski - ćwiczenie: czytanie fragmentu Pana Tadeusza „Zachód słońca” z podziałem na sylaby i przedłużaniem samogłosek -  pełnym głosem,  półgłosem,  szeptem

# data[].attributes.body
Odczytajcie fragment z ruchu ust mówiącego

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jesteśmy dwuosobowym, autorskim Teatrem cieni. Wszystkie elementy naszego teatru są wymyślone i wykonane przez nas. Przygoda z tym wyjątkowym projektem dostarcza nam niezmiennie wiele frajdy, ponieważ każda z nas uwielbia tworzyć sztukę, która potrafi wywołać uśmiech na dziecięcych buziach.

Obie pochodzimy z Warszawy i bardzo kochamy nasze miasto, dlatego w naszym teatrze prezentujemy legendy warszawskie, aby przybliżyć młodym widzom opowieści związane z miastem, w którym mieszkają. Ważne jest dla nas aby nasze przedstawienia ukazywały legendy w sposób jak najbardziej przystępny dla dzieci pod względem plastycznym jak i treściowym. Opowieści piszemy same, korzystając z wielu źródeł i poszukując jak najwięcej szczegółowych informacji.

Nasze przedstawienia świetnie wpisują się w podstawę programową. Prywatnie każda z nas jest mamą dwójki wspaniałych dzieci, które są pierwszymi recenzentami naszej twórczości.

# data[].attributes.attachment_link.title
Teatr Cieni SAWA - Poznaj magię teatru cieni

# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteśmy dwuosobowym, autorskim Teatrem cieni. Wszystkie elementy naszego teatru są wymyślone i wykonane przez nas. Przygoda z tym wyjątkowym projektem dostarcza nam niezmiennie wiele frajdy, ponieważ każda z nas uwielbia tworzyć sztukę, która potrafi wywołać uśmiech na dziecięcych buziach.

# data[].attributes.attachment_link.description
W prima aprilis w ogrodzie, w naszym przedszkolu, zapanował niemały chaos. Na szczęście dzieci chóralnie wsparły Małą Ogrodniczkę i wszystko zakończyło się ... zobaczcie sami :) czyli "Jak Pan może, Panie Pomidorze?!"

# data[].attributes.attachment_link.title
Teatrzyk cieni - Awantura na wiejskim podwórku. Zdalne nauczanie. Przedszkole.

# data[].attributes.attachment_link.title
Odrysowywanie cieni zabawa plastyczna dla dzieci, moje dzieci kreatywnie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Teatrzyk cieni - film 15 sekund inspiracja na rodzinny wieczór z dziećmi

# data[].attributes.attachment_link.title
#teatrcieni #Andersen #Dziecięelfów #Calineczka Teatr cieni – Dziecię elfów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Temat zajęć: Głoskę R ćwiczymy i razem się bawimy

Grupa: Uczniowie klasy pierwszej uczestniczący w zajęciach koła

Opracowała: Agnieszka Baś
Cele terapeutyczne:

doskonalenie współpracy w grupie;

usprawnianie koordynacji wzrokowo-ruchowej;

doskonalenie myślenia wyobrażeniowego, rozwijanie kreatywności i ekspresji poprzez wykorzystanie rozmaitych metod aktywizujących;

uświadomienie sobie i werbalizacja własnych emocji;

Cele kształcące:

kształtowanie słuchu fonemowego,

usprawnianie narządów mowy;

ćwiczenia pamięci wzrokowej;

ćwiczenia głośnego czytania;

ćwiczenia w wypowiadaniu głoski „r";

ćwiczenie umiejętności wypowiadania się pełnym zdaniem.

Metody pracy: rysunek twórczy, metody warsztatowe, werbalizacja emocji
z wykorzystaniem pocztówek, ćwiczenia językowe

Formy pracy: grupowa zróżnicowana

Ewaluacja: obserwacja werbalnych/niewerbalnych zachowań uczniów; wyrażenie własnych emocji poprzez obrazek (pocztówkę), rozmowę oraz wyrażenie uczuć emotikonem ( serduszko
z papieru).

Środki dydaktyczne: szary papier, klej, kredki, nożyczki, pisaki, memo z wyrażeniami dźwiękonaśladowczymi, białe kartki z bloku, paski z wyrazami z „r", pocztówki, kontur „tortu"
Przebieg pracy:
Jak się dzisiaj czuje?- wprowadzenie do zajęć

Uczniowie wybierają spośród pocztówek rozłożonych na dywanie tą, która najbardziej im się podoba. Określają pełnym zdaniem swój wybór. Mówią o swoim nastroju i samopoczuciu w danym dniu.

Kolorowy przyjaciel- współpracujemy ze sobą

Nauczyciel proponuje uczniom wykonanie na szarym papierze Ludzika,który będzie im pomagał na zajęciach. Dzieci wybierają samodzielnie, którą część ciała chcą narysować/odrysować. Następnie wycinają ją z papieru, ozdabiają i przyklejają na kontur (szary papier). Wspólnie wymyślają imię dla Ludzika. Warunek jest jeden. Imię to musi zawierać literę „r".

Ćwiczenia wstępne- pseudowyrazy

Nauczyciel dzieli uczniów na dwie grupy. Każda z nich dostaje chmurkę, na której ma napisać dla przeciwnej drużyny słowa, które mógłby wypowiedzieć Ludzik. Nauczyciel dodaje, że Ludzik mówi w innym języku, dlatego zadaniem dzieci jest stworzenie nowych wyrazów ze liter alfabetu. Po wykonaniu zadania wybrane osoby z każdej drużyny czytają na głos utworzone kwestie. Następnie uczniowie przyklejają chmurki na plakat.

Ćwiczenia wstępne- naśladowanie odgłosów połączone z ćwiczeniem pamięci wzrokowej

Nauczyciel rozkłada na dywanie ręcznie wykonane memo z wyrażeniami dźwiękonaśladowczymi z „r". Uczniowie losują pary, jednocześnie głośno wypowiadając znalezione onomatopeje.

Nauczyciel mówi dzieciom, że Ludzik obchodzi dziś urodziny i trzeba przygotować dla niego tort. Tort składa się z kilku warstw. Uczniowie dostają paski z wyrazami z „r", które odczytują głośno

i wyraźnie. Następnie robią z nich kulki („wyrabiają ciasto") i rzucają do siebie. Każdy uczeń czyta wyraz, który do niego dotarł i sprawdza, czy to ten sam, który otrzymał na początku. Następnie uczniowie układają wyrazy w kolejności alfabetycznej i uzupełniają kontur tortu.

Nauczyciel siedzi z uczniami w kręgu. Rozmowa dotyczy odbytych zajęć. Dzieci pytane są o to: Czy podobały im się zajęcia? Która zabawa była najciekawsza? Czego się nauczyły? Oprócz tego wyrażają swoje emocje poprzez narysowanie odpowiedniej miny na papierowym serduszku. Nauczyciel żegna się z uczniami.

# data[].attributes.attachment_link.title
Scenariusz zajęć „Koło kultury żywego słowa"

# data[].attributes.attachment_link.description
Szkoła Podstawowa nr 4 im. E. J. Jerzmanowskiego w Wieliczce to szkoła miejska, umiejscowiona na obrzeżach miasta w sąsiedztwie kilku już istniejących i budujących się osiedli. Kilkukrotnie wyróżniona i nagradzana tytułami, w tym 'Małopolska szkoła z pasją' czy 'Szkoła Promująca Bezpieczeństwo'.

# data[].attributes.attachment_link.description
Log into Facebook to start sharing and connecting with your friends, family, and people you know.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
tłum. Cecylia Niewiadomska

Hans Christian Andersen, Bąk i piłka

Czyta Mariusz Rzepka, reż. Mariusz Rzepka

Dramatyczne historie miłosne mogą przydarzyć się wszędzie, nawet w pudełku z zabawkami.

Tragiczny trójkąt pomiędzy mahoniowym bąkiem, piękną piłką i jaskółką; odrzucone oświadczyny; dręcząca tęsknota - wiele się dzieje w dziecięcym pokoju, gdy nikt nie patrzy.

Baśń, która może zaskoczyć przewrotną puentą. Według niektórych teorii, inspiracją do jej powstania był zawód miłosny Andersena.

Na baśniach Hansa Christiana Andersena wychowały się całe pokolenia, a przecież niewiele brakowało, by wcale nie powstały - marzeniem młodego Andersena była kariera aktorska. Wykształcenie zdobył dzięki stypendium królewskiemu. Był niespokojnym duchem, wiele podróżował, utrzymywał kontakty m.in. z Kierkegaardem i Dickensem. Baśnie, których uzbierało się kilka tomów, nie są jego jedynym dziełem, choć z pewnością najbardziej znanym. Sam podkreślał, że są przeznaczone zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.

# data[].attributes.attachment_link.description
tłum. Cecylia Niewiadomska Hans Christian Andersen, Bąk i piłka Czyta Mariusz Rzepka, reż. Mariusz Rzepka Dramatyczne historie miłosne mogą przydarzyć się wszędzie, nawet w pudełku z zabawkami. Tragiczny trójkąt pomiędzy mahoniowym bąkiem, piękną piłką i jaskółką; odrzucone oświadczyny; dręcząca tęsknota - wiele się dzieje w dziecięcym pokoju, gdy nikt nie patrzy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pozytywizm Dwudziestolecie międzywojenne Współczesność Opowiadanie Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Juliusz Słowacki Kazimierz Przerwa-Tetmajer Krzysztof Kamil Baczyński Eliza Orzeszkowa Oświecenie Adam Mickiewicz Starożytność powieść obyczajowa Henryk Sienkiewicz Cyprian Kamil Norwid Autor nieznany powieść dla dzieci i młodzieży Tadeusz Gajcy Józef Ignacy Kraszewski Jacob i Wilhelm Grimm Maria Konopnicka Mikołaj Sęp Szarzyński nie dotyczy

# data[].attributes.headline
Oda do młodości - ćwiczenie sprawdzające umiejętność czytania

# data[].attributes.subject
Oda do młodości - ćwiczenie sprawdzające umiejętność czytania

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Załóż konto CDA Premium i nie trać czasu na wczytywanie.
Aktywuj teraz, a 14 dni otrzymasz gratis!Aktywuj konto premium Dlaczego widzę ten komunikat?
CDA nie limituje przepustowości oraz transferu danych.
W godzinach wieczornych może zdarzyć się jednak, iż ilość użytkowników przekracza możliwości naszych serwerów wideo. Wówczas odbiór może być zakłócony, a plik wideo może ładować się dłużej niż zwykle.

W opcji CDA Premium gwarantujemy, iż przepustowości i transferu nie braknie dla żadnego użytkownika. Zarejestruj swoje konto premium już teraz!

# data[].attributes.attachment_link.description
Gatunek:DramatOpis:Charyzmatyczny nauczyciel języka angielskiego w konserwatywnym liceum stara się wpoić uczniom miłość do poezji i ideę carpe diem.Witam do wrzucania większej ilości seriali,filmów potrzebuje konta premium możesz pomóc wysyłając sms https://filebit.plWyślij SMS o treści ad.czasfb na numer 92550 (30.75 zł brutto)Kod doładowujący transfer napisz mi na Prywatnej widomośći lub na maila warezmarco@gmail.comCały transfer będzie wykorzystany na seriale,filmy minimum HD w cda.plZapraszam też na forum wielotematyczne: https://darkw.pl/ref/5176482930/Pozdrawiam.

# data[].attributes.attachment_link.description
Audiobooki z całego świata, w kilkudziesięciu językach? To właśnie oferuje LibriVox, organizacja i serwis, który oferuje kilka tysięcy książek z domeny publicznej, czytanych przez wolontariuszy (Ty...

# data[].attributes.headline
Libri Vox - darmowy serwis tworzenia audiobooków

# data[].attributes.subject
Libri Vox - darmowy serwis tworzenia audiobooków

# data[].attributes.attachment_link.title
LibriVox | free public domain audiobooks

# data[].attributes.attachment_link.description
LibriVox is turning 18, and we've just got another year older better! In the last year, our volunteers have created over 1200 new audiobooks, so let's celebrate our anniversary with 10 of the latest gems from our catalog. The most exciting thing of last year was the addition of another language to our catalog: Indonesian.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
About Recording for LibriVox

LibriVox is always looking for more volunteer readers.
See How LibriVox Works, or visit our Forum.
On this page:
> Bare Basics of Recording for Librivox
> Basic Advice about Reading (and links to more advice)
> Basic Setup for Recording (and links to step-by-step guides)

The best starting point is The Newbie Guide To Recording.
Bare Basics of Recording for LibriVox

All the reading projects are organized on the LibriVox Forum - you can read posts as a "Guest," but if you want to participate, just register. Then you can post messages, ask questions, introduce yourself, volunteer, and so on.

Most readers use a microphone plugged into their computer, record with a free program called Audacity, edit out their mistakes and send their files through the Internet (easy instructions and easy uploaders available).

There aren't any auditions or quizzes.

Everyone is welcome!

Basic Advice about Reading

Volunteer for texts that you enjoy. Don't volunteer out of duty, volunteer for the pleasure of reading a particular thing aloud to the world. Your pleasure will add a special quality to the recording and will increase the chances that you'll read more!

Read the text before you record it - it helps to know what you're reading. If you're a wonderfully expressive reader who conveys the text well, you'll also convey your confusion whenever you're lost. Some folks will read over a page, record it, pause the recorder or save (safer), read over the next page, record that one, and so on. Suit yourself.

Allow pauses between sentences and paragraphs; take your time. Let your listener visualize.

Most readers need to e-n-u-n-c-i-a-t-e ... every syllable, every letter sound. A relaxed steady pace helps you to form the full sounds of the words. But if you're one of the exceptions, who naturally hyper-enunciates, then relax into a conversational style, as if the reader is there with you.

Try for a steady volume level by speaking up, as if your listener is sitting across a table from you, and keeping a steady distance from your mic (not closer, farther, closer). Or if you naturally speak through walls, find the sweet spot in relation to your mic.

Modulate your voice - give it life! But don't over-modulate your voice - give it truth! Here's a tip: Read from the beginning of the story, and when you reach the end, immediately record the first page or so again. Chances are, you'll begin a bit stiff and self-conscious, but you'll soon lose yourself in the story and become more naturally animated. By the end, you're nicely warmed up, and if you record the beginning again right now, it won't sound at all stiff or self-conscious.

Test first - make sure you're not too close or too far from the microphone. Every time you record, say a couple sentences and check how it sounds.

Put your microphone at an angle to your mouth, so your breath doesn't hit the mic full on (making p-p-p-plosives).

Turn off your phone, and shut your door - enjoy!

You might prefer recording in short sessions, taking breaks between, to avoid mental and vocal fatigue. (Combine the pieces into a single file during editing.)

When you make a mistake, pause a moment, and start again at the beginning of the sentence/paragraph - edit the mistake out later, after recording. Don't just repeat a word or short phrase - that'll be too hard to cut with during the edit.

If you want to improve your reading, edit your own work but don't be a perfectionist, just keep on reading and editing - you'll naturally begin to make small adjustments in your reading, and the whole process will become more and more enjoyable.

For more advice and discussions about reading, check out:

Basic Setup for Recording
> The Newbie Guide To Recording - if you've never recorded
> How to Record for LibriVox - if you have
> How to record and submit a 1-Minute Test - highly recommended for all new readers whether you have recording experience or not!

Audio software
LibriVox projects use .mp3 files (mono, 128Kbps), and most folks use the free, open-source audio recording-editing software, Audacity. OurAudacity FAQ walks you through download, installation, and testing. If you already have software that creates .mp3 files, you're set; you may want to read or even add to our wiki page, Software We Use.

Microphone
Though many computers have built-in microphones, most volunteers find them inadequate. Try yours onshort texts (poems, short stories, prime numbers, etc.) if you want to contribute right away while deciding what you think of the built-in mic quality. Most volunteers use USB microphones (headsets or desk mics) plugged into their computers for a balance of acceptable and affordable. Our wiki page on User-Recommended Equipment cuts to the chase.

Project Specifics
Each project spells out everything you need to know in its top post: names for files and for mp3 tags, the intro and outro for your recording, where to get the free, public domain text online - for each book or collection or poem, the top post is the place.

Need Help? Got Advice? You'll find lots of discussion on software and microphones in the back pages of this area of the Forum.

These LibriVox Wiki pages (and many more!) are here to help:

A note on copyright etc.
All texts in the LibriVox project are in the Public Domain. All LibriVox recordings will also be in the Public Domain. If you do not wish to liberate your voice recording to the public domain, this is not the project for you.

# data[].attributes.attachment_link.description
LibriVox is always looking for more volunteer readers. See How LibriVox Works, or visit our Forum. On this page: > Bare Basics of Recording for Librivox > Basic Advice about Reading (and links to more advice) > Basic Setup for Recording (and links to step-by-step guides) The best starting point is The Newbie Guide To Recording.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
This guide is to help volunteers get started with the recording process. We understand that technical knowledge among volunteers vary, so we have tried to make this guide as clear and comprehensive as possible.

Getting Ready

In order to be able to record, you will need a microphone and a recording software. The typical recording setup used by most volunteers at LibriVox is a USB mic plugged into a computer running the free audio program, Audacity.

In order to record, you will need a computer and a recording device, which can either be a microphone that plugs into your computer or a digital recorder.

N.B. If you have a noise-cancelling microphone, or the sound on your computer has a noise-cancelling or noise suppression option, please disable this function. It is very good for purposes such as Skype calls or gaming, but as it removes all the frequencies of the background noise (including those which your voice uses) you will never get the best quality for audiobook recording with noise-cancelling enabled. Use Audacity's excellent noise removal features instead.

1. Microphones: Microphones can be analog or digital. An analog mic will plug into the soundcard (plug goes into the pink round jack), the performance of the mic will be affected by the quality of your sound card. A digital mic plugs into the USB port and bypasses the sound card, which will give you much better sound quality.

1. Desktop microphone: A desktop mic sits on your desk. Perhaps the cheapest mic widely used at LV is the Logitech USB desktop microphone (PN 980186-0403) for about $30US - very satisfactory for the price!
Opinion: the sound is more digital and not so rich as the Samson mics ($40-90), but it's not so edgy or harsh as the headset models. A recommended first, economy mic.
The Samson mic is a popular "upgrade" among volunteers who love recording. (Q1U ~$50US, C01U about $90US)

2. Headset microphone: The Logitech headsets are very widely used (especially the 250 for ~$40US; and the 350 for ~$50US; the models are proliferating). Some models are surprisingly uncomfortable to wear (the 250), but some folks like the headset convenience for keeping the mic location consistent and the hands free.
Opinion: the sound is inferior to the cheaper, desktop mic by Logitech. For the extra money, consider investing in a higher quality Samson mic.

2. Digital recorder: When opting for a digital recorder, you should always pay attention to what format it supports. If you need to transfer the files into a audio editor for editing, you should make sure that the formats are supported by your editing software. Also, the recorder should be able to provide a reasonable audio quality.

Most LV volunteers use Audacity. The latest stable version is 2.0 and we suggest you use it, as it has many improved features over the previous stable version (1.2.6). Version 2.0 appears to be little changed from the last beta version 1.3.14.

Please consult Audacity 1-2-3 for a guide to help you step-by-step: download, install, and test Audacity with a first recording. If you have a built-in mic, try it out. If you have ordered a microphone online and are waiting for it, you can download and install Audacity while you're waiting for the mic to arrive.

Some volunteers use GarageBand, or Wavepad.

See Software We Use for other recommendations and some tips about software you may already have.

NOTE: Many people worry that they are not 'technical' enough to manage the recording side of things. But it isn't that difficult - else there wouldn't be so many of us doing it! The vast majority of LibriVox volunteers do not have a technical background.

Some folks use other recording setups, but this guide focuses on the most direct route to recording for LibriVox -- recording into a computer, editing on a computer, and sending files over the Internet.

Preliminary Test

Before you make your first long recording, we suggest you either record a 1-minute test, or post a contribution to the Weekly Poetry, or the Short Poetry Collection. This will enable us to give you quick feedback, to make sure everything is correct.

If you need or would like some feedback on your technical setup, it's a good idea to start by submitting a 1-Minute Test to the Listeners & Editors wanted subforum for constructive criticism (CC).

1. Read through the sub-fora in the section "Books (Volunteer for Reading & Other Things)" to find a collaborative project that interests you. There are numerous collaborative projects open and looking for readers at any time of the day or night, in numerous languages:

1. Readers Wanted: Short Works and Poetry: this usually includes a Poetry Collection and a Short Story Collection, but also things like a Short Mystery Collection, Short Ghost Story Collection, Short Non-Fiction Collection and many many more. For most of these collections, readers can pick a poem, story or essay of their own choice to contribute.

2. Readers Wanted: Books: whole books being recorded by multiple readers, where you can contribute one or more chapters.

3. Readers Wanted: Dramatic Works: plays or dramatic recordings of books, where you can contribute in the cast.

2. Carefully read the first post in the thread of the project that interests you - this contains all detailed instructions specific to this project, and shows you which sections or parts are still available.

3. Hit "Post Reply" at the top left of your screen. This will add a post to the 'thread.' Leave a message for the Book Coordinator indicating which part you'd like to read, and check back later for the reply. The Book Coordinator will leave a reply for you in the same manner, and tell you that you have successfully 'claimed' the part.

Please Note: It is recommended that you do not put any important information in the subject line of your reply to a post. You'll notice throughout the forum, that the subject line is so small that no one sees the subjects of individual replies. If, for example, you put the chapter number you would like to claim in the subject line, and not the post, your book coordinator will likely have no clue what you're talking about.

For many of the collections in the "Short Works" forum, you do not need to 'claim' anything. Just follow the instructions in the first post, and pick a poem, story or essay you like (as long as it's in the public domain).

Double check your recording setup

Take a minute (please) at the beginning of each recording session to check your setup. Computers return to defaults (wah!) and microphones move. Usually you have to adjust something a little to get back to your equipment's best recording setup (we are not aiming at perfection, though).

1. Plug in your microphone before you open your recording software

2. Open your recording software

3. Check your input volume and microphone selection

4. Double-check your settings

5. Record a wee something ("Peter Piper packed a paper pumpkin. Thank you thirty thousand thanks. Fine fun on the forums, fortunately.")

6. Look at the waveform:

1. is it tiny? (increase input volume or speak closer to the mic)

2. is it clipped? (decrease the input volume or back away from the mic a bit. A clipped waveform is flattened at top and bottom -- clipping causes distorted sound)

7. Listen to the recording (ideally on headphones)
got plosives? (move the mic outside the stream of breath, above/below/side)

Prepare all your text to be recorded

We recommend you download the text from its online link given in the project's top post. It helps to save the text to your computer and add any information you need to read; it's all in the top post in your project, but it's very very handy to copy and paste all that you need to record into a single document with the text. For instance:

Intros/outros: Chapter and title, LibriVox "disclaimer," full book title and author's (and translator's) name, chapter number and title, and any other important intro information. (It's a little different for poems!) ... text ... End of such-and-such, etc.

Personal notes, like how to pronounce a word you're not familiar with

what to name your recorded file

where to send your recorded file

All this information is in the project's top post; if you can't find or don't understand something, ask the Book Coordinator (BC) or Meta Coordinator (MC).

If you would like to spruce up text from Gutenberg (most of our projects use Gutenberg text), you might like this: Guten Mark

Get a glass of warm water or herbal tea, and enjoy yourself. (Thanks for recording for LibriVox!) If you've followed the steps above, you should have everything you need: all the text and intros and outros and file specs (all from the project's top post).

Remember to save along the way -- it is very frustrating to lose a whole chapter because the software crashes (possibly because the file has not been saved and is taking too much temporary memory) three paragraphs from the end. Sad, very sad.

Important: read the authorized text only. Other editions may be in copyright and we rely on folks to use the Public Domain versions (as identified in the project's top post).

TIPS: There are a few things that you can do while you're recording to make the editing process more easy later on.

1. As soon as you make a mistake clap your hands three times, or say a really loud "MISTAKE!". Then repeat the sentence that you goofed up. The point is to create a spike in the sound waves of your editing software. This allows you to more easily find your mistakes in the editing process.

2. Make a test recording to be sure your mic and editing software is set at the correct volume before recording the text. It is possible to alter the volume later, but raising the volume too much will also amplify the background noise.

3. Don't stop the recording for anything. If you need to get a drink of water, let it record through that. Need to clear your throat? Keep recording so you end up with one long track. This will prevent inconsistencies in sound or volume. If you stop recording and return later, it will probably be obvious to the listener that you stopped and started again later.

Follow this link for more tips to Improve Your Recording.

You will make mistakes in your reading, there is no doubt about that. Don't worry about the mistakes too much as you're recording, because they can be edited out. You can also make adjustments to volume, and remove small amounts of background noise in the editing process.

Most readers edit their own recordings. A great benefit comes from that, besides the obvious benefit of having a corrected file: the more you record and edit, the more (almost unconsciously) you'll find yourself making little adjustments to your reading style and to your recording setup that make the whole process more enjoyable.

In Audacity, exporting is done by going through the following steps:

If using Audacity 1.3 or later:

1. Go to File > Export... A dialog box will open.

2. Choose the folder in which you want to save your file.

3. Type in the file name. Please make sure to follow exactly the format presented in the first post. Use all lowercase, and DO NOT put any spaces in the file name.

4. In the "Save as type" box, select "MP3 files".

5. Click Options... and make sure that you have the correct export settings:

Bit Rate Mode: Constant

Quality: 128 kbps

6. Click Save

7. A dialog box may open showing a Metadata Tag editor. You may leave these tags blank. They will be added during cataloging.

8. Click OK. Audacity should then start exporting, and may take a few seconds.

If using Audacity 2.0 or later:

1. Go to File > Export > Export as MP3 A dialog box will open.

2. Choose the folder in which you want to save your file.

3. Type in the file name. Please make sure to follow exactly the format presented in the first post. Use all lowercase, and DO NOT put any spaces in the file name.

4. The "Save as type" should already be selected as "MP3 files".

5. Now look at the "Format Options" box and make sure the following are selected:

6. Click Save

7. A dialog box may open showing a Metadata Tag editor. You may leave these tags blank. They will be added during cataloging.

8. Click OK. Audacity should then start exporting, and may take a few seconds.

To stop the Metadata Tag editor from popping up each time you export a file:

1. Open the Preferences Dialog Box: Edit > Preferences (or Ctrl + P)

2. Under the Import/Export tab:
Under When exporting tracks to an audio file: untick the box for "Show Metadata Tags editor before export"

3. Click "OK"

Note: If you are using Adobe Audition, please remove all ID tags before uploading. For reasons unknown, the uploader will reject any MP3 produced by Adobe Audition which has ID tags.

(If you have trouble reading the image above, please message an admin)

Before you upload, you'll have to select the project MC's name from a list so your file will go to the right folder. (That's the Meta-Coordinator, MC, not the Book Coordinator, BC -- they can be two different people.) If you're sending a test file, follow your BC's instructions or call it test_yourname.mp3 and select "tests - tests" from the uploader's MC drop-down list.
How to find the project's MC: Each project thread has the MC named at the end of the first post. Example: "You'll need to select the MC, which for this project is: gypsygirl" Find that name in the Uploader's drop-down list of MCs (in this example: "gypsygirl - gypsygirl")

When the upload is complete, a link to your file will appear.

After the uploader gives you the link to your recording, you should copy the link and post it (as a reply) in the project thread to let your Book Coordinator know you're done. Please avoid sending the link to the BC or MC as a Private Message. Folks will use that link to prooflisten your file and later to catalogue your file. When posting the link, remember to include the section number (if you have claimed many sections) and the length in minutes:seconds of your recording.

If this is your first contribution, let the BC know how you would like to be credited on the Catalog page, and your Web site if you would like that with your credit.

Editing After Prooflistening

All recordings are "prooflistened" to catch repeats, big stumbles or long pauses. For some specific projects, the recording is even checked against the text. The notes from the "proof-listener" will be posted in the project thread or in a specific prooflistening thread for the project. Keep an eye on the status of your recording once in a while, in the "Magic Window" of your project.

If the prooflistener caught some mistakes, his/her notes will be entered here. Please edit your recording and resubmit the new version.

If the recording is marked "PL-OK" or just "OK", it means that it is all set for cataloging as soon as the whole project is done. No further action from you is required.

Folks quickly learn to edit any errors in their file from last to first -- that way the timecode notes stay accurate during correction.

Once the project is complete, it will be catalogued. You may want to know what will happen to your file when you've sent it to your coordinator! Here's an overview of the LibriVox recording process and some other useful information.

After Your First Contribution

You have done it! You have contributed a recording! If you enjoyed doing that, please come back for more. You have several options now:

1. Contribute another section to a collaborative project, as detailed above.

2. Launch your very own project - see the New Projects Launch Pad. Read the stickies there for details on how to do this. Your options are:

1. Going Solo: record a whole book on your own. (Note for first-time recorders: Reading a whole book, as many of us have discovered, is often more time-consuming than one thinks. We therefore strongly encourage you to read a chapter for one of our collaborative projects before you start a solo project.)

2. Become the book coordinator of a collaborative project: book, play or short works collection. See also How To Become A Book Coordinator.

# data[].attributes.attachment_link.description
This guide is to help volunteers get started with the recording process. We understand that technical knowledge among volunteers vary, so we have tried to make this guide as clear and comprehensive as possible. In order to be able to record, you will need a microphone and a recording software.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
POLONA to jedna z najnowocześniejszych bibliotek cyfrowych na świecie i jednocześnie największa tego typu biblioteka w Polsce. Biblioteka Narodowa udostępnia w serwisie nie tylko swoje zbiory, ale też obiekty innych instytucji - zdigitalizowane przy użyciu najnowocześniejszych technologii, pozwalających uzyskać najwyższą jakość.

Każdego dnia zbiory POLONY powiększają się średnio o 2 000 obiektów: książek, starych druków, rękopisów, grafik, map, nut, fotografii, ulotek, afiszy i pocztówek. Rocznie to ponad 17 milionów skanów.

POLONA umożliwia użytkownikom tworzenie własnych kolekcji, pracę z aktywną warstwą tekstową (OCR), dodawanie notatek i zakładek do obiektów. Cyfrowa biblioteka wyposażona jest w zaawansowane wyszukiwanie oraz filtry do przeglądania zbiorów.

W POLONIE znajdują się najcenniejsze skarby polskiej kultury i historii, takie jak Kronika Anonima zwanego Gallem, rękopisy Kochanowskiego, Mickiewicza i Chopina, rysunki Norwida i Witkacego.

Zbiory POLONY to cały przekrój dziedzin i epok: rękopisy iluminowane, najstarsze polskie książki drukowane, ryciny, rysunki oraz publikacje popularne - pocztówki, stare elementarze, książki dla dzieci, książki kucharskie czy dawne poradniki.

Panel prasy umożliwia dostęp do cyfrowych kopii prasy codziennej przez wbudowany kalendarz.

Większość udostępnionych zbiorów należy do domeny publicznej, dzięki czemu można je za darmo pobierać i dowolnie wykorzystywać.

Wykonawcy POLONA/2 miliony:

Prace programistyczno-konfiguracyjne: LaboratoriumEE, Bitnoise i Neubloc Polska
Wdrożenie: Neubloc Polska
Grafika: Huncwot

Przejdź do POLONY

# data[].attributes.attachment_link.description
POLONA to jedna z najnowocześniejszych bibliotek cyfrowych na świecie i jednocześnie największa tego typu biblioteka w Polsce. Biblioteka Narodowa udostępnia w serwisie nie tylko swoje zbiory, ale też obiekty innych instytucji - zdigitalizowane przy użyciu najnowocześniejszych technologii, pozwalających uzyskać najwyższą jakość.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czytaj

1. Czytaj
Paradoks dziadka

2. Czytaj
Myśli maślaka

3. Czytaj
Rocznica miesiąca - 22 października 1909

Reklama

Artykuł z Kwartalnika 3567/2019

Gdyby drzewa umiały mówić... opowiedziałyby o cudach i katastrofach, które zdarzyły się pod ich konarami.

Posłuchaj wersji audio tego artykułu

Dąb Pinokia

W parku w pobliżu Capannori w Toskanii rośnie 600-letnie drzewo będące pomnikiem nie tylko historii, lecz także literatury. To pod tym 24-metrowym dębem Carlo Collodi napisał kilka rozdziałów przygód Pinokia. Drzewo zainspirowało go przy paru konkretnych scenach. To koło powieściowego Wielkiego Dębu Pinokio spotkał Lisa i Kota. Na jego gałęzi został też powieszony przez zbójów. Ciekawe jednak, że dziś drzewo znane jest w okolicy nie jako Dąb Pinokia, ale Dąb Czarownic. Ponoć wiedźmy spotykały się pod nim i tańczyły dziko między gałęziami, przez co konary nabrały niesamowitych kształtów.

Pod tym drzewem w zabytkowej belgijskiej mieścince Lo zdrzemnął się ponoć ponad 2 tys. lat temu sam Juliusz Cezar, w przerwie między kolejnymi podbojami. Naukowcy przyznają, że w pobliżu przebiegała droga w czasach rzymskich. Sam cis również może być aż tak sędziwy. I nie ma wprawdzie dowodów, by właśnie w tej okolicy przebywał Cezar, ale cis przecież nigdy temu nie zaprzeczył.

Zamów prenumeratę cyfrową

Ocalone z blasku tysiąca słońc

Hibakujumoku to po japońsku „drzewa, które przeżyły" wybuchy bomb atomowych w Hiroszimie i Nagasaki. Według naukowców fala uderzeniowa natychmiast unicestwiła co najmniej połowę drzewostanu w promieniu 2 km od epicentrum wybuchu. Większość pozostałych drzew zniszczyło promieniowanie. Przetrwało od kilkudziesięciu do stu kilkudziesięciu sztuk, np. wierzba i eukaliptus przy ruinach zamku w Hiroszimie czy kilkusetletnie cynamonowce w świątyni Sanno Shinto w Nagasaki.

Szepczący w liściach

W walijskiej wsi Llangernyw szacunek budzi prastary cis. Jedni mówią, że ma 1500 lat, inni utrzymują, że nawet 4000! Lecz wiek drzewa to jeszcze nic w porównaniu z jego lokatorem. Miejscowi twierdzą bowiem, że w jego gałęziach mieszka zły duch imieniem Angelystor. Jeśli w Halloween ktoś stanie pod cisem, usłyszy tajemniczy głos. To Angelystor będzie wymieniał imiona tych parafian, którzy umrą w ciągu roku. Przydatna wiedza! Ciekawskich odstraszają jednak opowieści o wścibskim Walijczyku, który chciał poznać los sąsiadów, a Angelystor wymienił jego własne imię.

Drogowskaz na pustyni

W Ténéré w pustynnej części Nigru rosła przez lata akacja stanowiąca punkt orientacyjny dla przemierzających pustkowie karawan i zmotoryzowanych podróżnych. W promieniu 400 km nie było żadnego innego drzewa! Niestety, w 1973 r. pewien mistrz kierownicy... wjechał w samotną akację autem! Osobliwy przypadek, biorąc pod uwagę, ile pustego miejsca miał dokoła. Martwe drzewo przeniesiono wówczas do pawilonu w muzeum w Niamey. Jego miejsce na pustyni zajęła metalowa rzeźba.

Cis konstytucyjny

W pobliżu ruin klasztoru Benedyktynów we Wraysbury w angielskim Berkshire, 30 km na zachód od centrum Londynu, rośnie szerokaśne drzewo liczące przynajmniej kilkanaście wieków. Brytyjczycy są przekonani, że to w jego cieniu król Jan bez Ziemi i angielscy możnowładcy podpisali w 1215 r. Wielką Kartę Swobód. Czyli umowę, która stała się podstawą porządku konstytucyjnego i wolności obywatelskich w Wielkiej Brytanii. Drzewo dumne, choć nie da się ukryć, że straciło nieco z urody. Może dlatego, że to podobno także pod tym cisem Henryk VIII spotkał Annę Boleyn? A ten kochliwy król demokracji brytyjskiej się nie przysłużył.

Jak Adam i Ewa

Starotestamentowe drzewo poznania dobra i zła wciąż przyciąga ludzi, choć nie wydaje już owoców. Można je oglądać w irackiej miejscowości Al-Kurna. Tam, między rzekami Tygrys i Eufrat, miał znajdować się biblijny raj - Eden. Trudno dziś w to uwierzyć. Ten zabetonowany pniak miałby być drzewem, z którego Ewa zerwała zakazany owoc? Irak też od dawna nie przypomina raju. Pamiętajmy jednak, że zgodnie z tradycją na Bliskim Wschodzie w miejsce jednego umierającego świętego drzewa sadzi się inne. Może więc drzewo poznania dobra i zła nadal rozkwita, ale gdzie indziej?

Drzewo Montezumy

Pod tą nazwą kryje się cypryśnik meksykański, symbol Meksyku. Był świętym drzewem rdzennych mieszkańców tego kraju. Szczególny okaz rośnie w miejscowości Dolores Hidalgo. Jest to ponoć potomek drzewa, pod którym latem 1520 r. płakał wódz hiszpańskich konkwistadorów Hernán Cortés po krwawym odwrocie z azteckiej stolicy Tenochtitlánu. Po Hiszpanie pozostał spiżowy pomnik. Cortés klęczy i szlocha - nie wiadomo, czy nad poległymi towarzyszami, czy nad straconym podczas odwrotu złotem. Bo raczej nie z powodu rzezi, jaką ostatecznie sprawił Aztekom rządzonym przez Montezumę.

Sprawiedliwy wśród narodów

W podkarpackiej wsi Wiśniowa rośnie 650-letni, 30-metrowy dąb. Józef, bo takie nosi imię, był sławny już w dwudziestoleciu międzywojennym: jego wizerunek znalazł się na banknocie stuzłotowym. Jednak podczas drugiej wojny światowej dąb odegrał zupełnie inną rolę. W obszernej dziupli drzewa ukrywali się bowiem dwaj bracia Hymi - Żydzi, którzy uciekli z Frysztaka. To schronienie wskazała im ponoć mieszkająca w okolicy Rozalia Proszak. Józef dobrze się spisał, uciekinierzy przeżyli okupację.

Widmo Makbeta

Las w szkockim Birnam, którego - wedle przepowiedni wiedźm ze sztuki Szekspira - drzewa ruszyć miały w bój przeciw królowi Makbetowi, już nie istnieje. Ale przetrwał jeden dąb pamiętający czasy, gdy wokół panował ów las. Nawet jeśli nigdy nie przestraszył historycznego Makbeta, to bardzo możliwe, że zainspirował Szekspira. Historycy uważają, że geniusz ze Stratfordu gościł w Birnam z trupą teatralną w 1599 r. Siedem lat później pierwszy raz wystawił opowieść o mrocznym władcy Szkocji.

Kompleks Angkor w Kambodży to miejsce magiczne. Mocarne drzewa przy pochodzącej z XII-XIII w. świątyni Ta Prohm dosłownie wrosły w jej historię. Dyniowce i figowce giganty obrastają monumentalne budowle, rozsadzają, wręcz pożerają. Pożerają je - wzrokiem - także turyści, co widać na Facebooku oraz Instagramie.

Przeciwpowodziowiec

W Hajdarabadzie w środkowych Indiach można podziwiać bohaterskiego tamaryndowca, który stawił opór katastrofalnej powodzi w 1908 r. Miasto zaatakował wówczas cyklon, ulice zalała kilkumetrowa fala wody. W konarach tamaryndowca, rosnącego obok miejscowego szpitala, znalazło wówczas schronienie 150 osób.

Figa niewolników

W mieście Ndola w Zambii, niedaleko granicy z Demokratyczną Republiką Konga, rośnie szczególne drzewo figowe. Rozwija się w miejscu, w którym 12 lat temu padł mahoń, zwany Drzewem Niewolników. To tam spotykali się w XIX w. handlarze żywym towarem, skupując jeńców z okolicznych plemion. Dziś to miejsce pamięci.

Jabłoń grawitacyjna

W angielskim Woolsthorpe Manor w hrabstwie Lincolnshire, w sadzie przy rodzinnym domu Isaaca Newtona rośnie słynna jabłoń. To właśnie spadające z niej owoce miały zainspirować naukowca do badań nad siłą grawitacji. Wprawdzie jabłoń powalił w XIX w. wicher, jednakże z jej korzenia odrosło nowe drzewo. Krzepiąca metafora nauki, której rozwoju nie mogą powstrzymać żadne dziejowe burze.

Figowiec oświecenia Buddy

Przy świątyni Mahabodhi w Bodh Gaja w północno-wschodnich Indiach rośnie tzw. Drzewo Bodhi. To figowiec, pod którym medytował i oświecenia doznał Budda ponad 2,5 tys. lat temu. Jak wskazują badacze, nie jest to już oryginalne drzewo, lecz jego czwarty bezpośredni potomek. Poprzednie zniszczyli: Tissarakkhā, zazdrosna żona króla Aśoki, oraz władcy będący gorliwymi wyznawcami hinduizmu.

Schronienie Robin Hooda

W angielskim lesie Sherwood znaleźć można tzw. Major Oak - dąb szypułkowy, w którym w XIII w. Robin Hood ze swoją drużyną chronić się miał przed żołnierzami szeryfa z Nottingham. Bardzo możliwe, że drzewo już wtedy rosło. Gorzej, że wciąż nie udowodniono, iż Robin Hood istniał! Wygląda na postać złożoną z życiorysów wielu banitów. Może więc to jeden z nich krył się w dziupli w Major Oak?

Sosna Matuzalem

W Górach Białych w Kalifornii rośnie sosna długowieczna imieniem Methuselah („Matuzalem"). Ma ponad 4800 lat. Gdzie dokładnie żyje, to tajemnica leśników. Nie chcą prowokować wandali żądnych sławy. Jeśli więc wytropicie „Matuzalema", nie mówcie nikomu! Ta sosna to jedno z najstarszych znanych drzew na Ziemi - nie licząc pewnego świerku ze Szwecji, który jest dwukrotnie starszy, oraz Pando [patrz: niżej].

Przedpotopowa kolonia

Pando to kolonia topoli osikowych, żyjąca od... 80 tys. (choć są teorie, że nawet miliona) lat! Wyrastają one z pędów jednego korzenia i są identyczne pod względem genetycznym. Kolonia ta znajduje się w lesie Fishlake w amerykańskim stanie Utah. Zajmuje 43 ha, liczy ponad 40 tys. pni, a waży prawie 6600 ton.

Drzewa Napoleona

W województwie warmińsko-mazurskim mamy dąb posadzony na cześć wizyty Bonapartego w Elblągu w 1807 r. oraz położoną koło Szymbarku sosnową aleję Napoleona, którą podobno lubił przechadzać się cesarz Francuzów. Także koło wsi Spędy w okolicach Braniewa stoi szpaler drzew będących świadkami tamtej epoki, w tym prawie 30 dębów pamiętających ponoć marsz Napoleona przez Prusy. Niektóre mają w obwodzie nawet 4 m. Niestety, w tym roku tajemniczy wandal podciął dostojne drzewa piłą, aby uschły. Skutecznie: najprawdopodobniej nie uda się ich uratować. Warto więc się śpieszyć, by jeszcze zobaczyć te pomniki historii, zanim staną się już tylko monumentem ludzkiej głupoty.

Francuska kaplica

W miejscowości Allouville-Bellefosse, leżącej między Rouen a Hawrem, rośnie najstarszy dąb we Francji. Wygląda niemal bajkowo: wewnątrz pnia znajdują się kaplica i pustelnia z XVII w., do których prowadzą spiralne schody skręcone wokół kilkunastometrowego pnia. Drzewo pamięta jednak czasy znacznie starsze niż Króla Słońce. Ponoć klękał pod tym dębem sam Wilhelm Zdobywca - wódz Normanów, z którymi opanował Anglię. Niektórzy wierzą nawet, że drzewo zasadzono w czasach Karola Wielkiego, jednak prawdopodobnie nie jest aż tak sędziwe.

Nordycki gigant

Nie ma w północnoeuropejskiej mitologii drzewa ważniejszego niż Yggdrasil. Ten gigant łączył rozmaite światy, między którymi wieści roznosiła wiewiórka Ratatoskr. Siły czerpał ze świętej studni Urd. Ślady tej legendy widać w szwedzkiej miejscowości Gamla Uppsala - gdzie niegdyś stała pogańska świątynia, wznosi się dziś kościół. Obok pogańskich kopców grobowych można wypatrzyć tablicę informującą, że właśnie tam znajdowała się studnia Urd, a więc i tam korzenie miał Yggdrasil. Zatem uwaga: każde krzaki i nawet pojedyncze drzewka w pobliżu mogą być potomkami nordyckiego giganta!

Data publikacji:

# data[].attributes.attachment_link.title
Zielone oczko - czyli 21 drzew, które pamiętają historię - Kwartalnik Przekrój

# data[].attributes.attachment_link.description
Czytaj Czytaj Paradoks dziadka Czytaj Myśli maślaka Czytaj Rocznica miesiąca - 22 października 1909 Reklama Artykuł z Kwartalnika 3567 /2019 Gdyby drzewa umiały mówić... opowiedziałyby o cudach i katastrofach, które zdarzyły się pod ich konarami. Dąb Pinokia W parku w pobliżu Capannori w Toskanii rośnie 600-letnie drzewo będące pomnikiem nie tylko historii, lecz także literatury.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pewnego razu, na wzgórzu, rosły sobie trzy drzewa. Rozmawiały one o swoich marzeniach i nadziejach, kiedy pierwsze z nich powiedziało: "Mam nadzieje, że pewnego dnia będę skrzynią, w której trzymane będą klejnoty. Będę wypełnione złotem, srebrem i cennymi klejnotami. Będę mogło być ozdobione rozmaitymi rzeźbami i każdy będzie mógł zobaczyć moje piękno."

Wtedy drugie drzewo powiedziało: "Może pewnego dnia stanę się potężnym statkiem. Uniosę na swym pokładzie króla i królową i popłyniemy poprzez szerokie wody aż na krańce wiata. I każdy będzie czuł się bezpiecznie, z powodu solidności kadłuba, który ze mnie będzie zbudowany."

W końcu trzecie drzewo powiedziało: "Chce rosnąć, aby być najwyższe i najbardziej proste w całym lesie. Ludzie zobaczą mnie na szczycie wzgórza i będą spoglądać na moje gałęzie, i my leć o niebie i o Bogu i o tym, jak blisko Jego jestem. Ja będę największym drzewem wszechczasów i ludzie zawsze będą o mnie pamiętać."

Po kilku latach modlitwy o to, aby ich marzenia się spełniły, grupa drwali natknęła się na nie. Kiedy jeden drwal zbliżył się do pierwszego drzewa odrzekł: "To tutaj wygląda na mocne, silne drzewo, wydaje mi się, że będę mógł sprzedać je stolarzowi" i zaczął je ścinać. Drzewo było szczęśliwe, ponieważ wiedziało, ze stolarz zrobi z niego piękną skrzynie.

Przy drugim, drwal powiedział: "To drzewo również wygląda na mocne, powinienem je sprzedać do stoczni" i drugie drzewo również było szczęśliwe, bo wiedziało, że jest to dla niego możliwość stania się potężnym statkiem.

Kiedy drwal podszedł do trzeciego drzewa, drzewo było przerażone, gdyż wiedziało, ze jeżeli zostanie ścięte, jego marzenia się nie spełnią. Jeden z drwali postanowił sobie je zabrać.

Wkrótce po przybyciu do stolarza, z pierwszego drzewa zostały zrobione karmniki, koryta i żłoby dla zwierząt. Zostało więc postawione w stodole i wypełnione sianem. To wcale nie było to, o co drzewo się modliło. Drugie drzewo zostało cięte i zrobiono z niego małą łódkę rybacka. Skończyły się jego sny o staniu się potężnym statkiem i braniu na swój pokład koronowanych głów. Trzecie z nich zostało pocięte na wielkie belki i pozostawione w ciemności.

Lata mijały, i drzewa zapomniały już o swoich marzeniach. Pewnego dnia mężczyzna i kobieta weszli do szopki. Kobieta urodziła i położyła niemowlę na sianie, wypełniającym żłobek zrobiony z pierwszego drzewa. Drzewo mogło odczuć powagę tego wydarzenia i wiedziało, że nosi największy skarb wszechczasów.

Minęło nieco lat. Grupa ludzi wybrała się na połów w łódce zrobionej z drugiego drzewa. Jeden z nich był bardzo zmęczony i ułożył się do snu. Kiedy wypłynęli na szerokie wody, zerwała się burza i drzewo pomyślało, że nie będzie wystarczająco silne, aby zapewnić ludziom bezpieczeństwo. Mężczyźni obudzili śpiącego, a on wstał i powiedział "Pokój!", a wtedy burza ustała. Wtedy już drzewo wiedziało, że ma na swoim pokładzie Króla królów.

W końcu przyszedł kto i zabrał trzecie drzewo. Było niesione ulicami, tłum zaś kpił z człowieka, który je niósł. Kiedy się zatrzymali, człowiek ten został przybity gwoździami do drzewa i podniesiony, aby umierać na szczycie wzgórza. Kiedy nadeszła niedziela, drzewo zrozumiało, że było wystarczająco silne, aby stać na szczycie wzgórza i być tak blisko Boga jak tylko możliwe, ponieważ to na nim został ukrzyżowany Jezus.

Morał tej historii jest taki, że kiedy wydaje ci się, że wszystko idzie nie po twojej myśli, zawsze wiedz, ze Bóg ma dla ciebie pewien plan. Jeśli Mu zaufasz, obdarzy cię hojnie. Każde z drzew otrzymało to, o co prosiło, ale nie w sposób, w jaki to sobie wyobrażało. My nigdy nie wiemy, jakie są plany Boga wobec nas. Wiemy tylko, że Jego drogi, nie są naszymi drogami, ale Jego drogi są zawsze najlepsze.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pewnego razu, na wzgórzu, rosły sobie trzy drzewa. Rozmawiały one o swoich marzeniach i nadziejach, kiedy pierwsze z nich powiedziało: "Mam nadzieje, że pewnego dnia będę skrzynią, w której trzymane będą klejnoty. Będę wypełnione złotem, srebrem i cennymi klejnotami. Będę mogło być ozdobione rozmaitymi rzeźbami i każdy będzie mógł zobaczyć moje piękno."

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"

Eliza Piotrowska (pisarka i ilustratorka) przekazała Lubelskiemu Baobawowi swoją opowieść:

Drzewo to byt, który staje się powoli. A gdy już się stanie, to TRWA. I po prostu TAM stoi. A będąc tam i nigdzie indziej, organizuje przestrzeń w sobie właściwy sposób. I my, ludzie, poddajemy się tej przestrzeni, ulegamy jej, ponieważ drzewo do niczego nas nie namawia i nie przekonuje. Drzewo JEST. I my w jego cieniu też jakby bardziej JESTEŚMY.
Drzewo to byt graniczny - rozpięty między niebem a ziemią. Rozpina się ten byt powoli, ale gdy się już rozepnie, staje się królem granic. Obejmujemy jego ziemski pień, ale przeczuwamy podniebny bezkres,
podnosimy liść leżący na ziemi, ale wiemy, że spadł z nieba.
Drzewo zapuszcza korzenie i buduje więzi.
Jest punktem odniesienia, wokół którego koncentrują się różne inne punkty.
Jest dachem, domem, światem.
Kiedy miałam 4 lata, tata poprosił, żebym narysowała Boga. Narysowałam go w drzewie.
- Ale dlaczego w drzewie? - zdziwił się tata.
- Nie wiem - odpowiedziałam.
I nie wiem do dzisiaj.
Drzewo to tajemnica.
Moja ulubiona.

Baobab otrzymał ilustrację od Joanny Grochockiej. Dziękujemy i polecamy blog autorki.

W pustyni i w puszczy

"- Patrz, co za ogrom. Piętnastu ludzi wziąwszy się za ręce nie objęłoby tego drzewa, które pamięta może czasy faraonów. Ale pień w dolnej części jest spróchniały i pusty. Widzisz ten otwór, przez który łatwo się dostać do środka. Można by tam urządzić jakby wielką izbę, w której wszyscy moglibyśmy zamieszkać..."

/"W pustyni i w puszczy", H. Sienkiewicz/

Drzewa po drodze
wyd. TAKO, tekst Régine Raymond-García
ilustracje Vanina Starkoff
przekład Beata Haniec

Pewnego razu Karim oddala się od mamy i gubi na sawannie. Nie zna drogi powrotnej, płacze...
Motyw zagubionego dziecka, któremu grożą niebezpieczeństwa w nieznanym świecie, z dala od rodziców, jest znany literaturze dziecięcej. „Drzewa po drodze" zaskakują, okazuje się bowiem, że Karim trafia na terytorium bezpieczne i przyjazne. Potężna i piękna matka natura dba o niego jak o jedno ze swoich dzieci.
„Czerwone drzewo dało mi siłę,
palma napoiła mnie,
mangowiec mnie nakarmił,
a baobab poczęstował mnie małpim chlebkiem..."
Mały bohater odbiera ważną lekcję życia. Pojmuje, że sam jest częścią natury, elementem harmonijnej całości, w której - jak w wielkiej rodzinie - wszyscy powinni dbać o wszystkich: „Gdy będę duży, zostanę strażnikiem drzew!"
Régine Raymond-García postanowiła napisać tę książkę po powrocie z podróży do Burkina Faso: „Jej mieszkańcy zafascynowali mnie radością życia na przekór trudnościom oraz inteligentnym korzystaniem ze środowiska naturalnego".

OŚRODEK BRAMA GRODZKA - TEATR NN
UL. GRODZKA 21*20-112 LUBLIN*TEL*0 81 532 58 67 COPYRIGHT © BY OŚRODEK BRAMA GRODZKA - TEATR NN LUBLIN 2012

# data[].attributes.attachment_link.description
" Eliza Piotrowska (pisarka i ilustratorka) przekazała Lubelskiemu Baobawowi swoją opowieść: Drzewo to byt, który staje się powoli. A gdy już się stanie, to TRWA. I po prostu TAM stoi. A będąc tam i nigdzie indziej, organizuje przestrzeń w sobie właściwy sposób.

# data[].attributes.body
kami-shibai, kami – papier, shibai – teatr, przedstawienie, dramat, sztuka[1]) – teatr ilustracji, teatr obrazkowy, dosłownie: papierowy teatr. Jest to tradycyjna japońska sztuka opowiadania historii za pomocą ilustracji wykonanych na kartonowych planszach

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dawno, dawno temu było sobie wielkie drzewo. Czasem robi sobie z liści koronę i udawał że jest królem. Wspinał się na sam czubek drzewa. Chłopiec uwielbiał bujać się na gałęziach. Gdy robił się głodny, jadł jabłka. Często ucinał sobie drzemki w chłodnym cieniu jabłoni. Kochał drzewo, a drzewo było bardzo szczęśliwe z tego powodu. Czas upływał...
Przykro mi, ale nie mam pieniędzy... ale możesz zebrać moje jabłka i je sprzedać.
Tak zdobędziesz pieniądze.
Chłopiec był bardzo podekscytowany.
Zebrał jabłka z drzewa i pobiegł szczęśliwy.
Drzewo było szczęśliwe.

Któregoś dnia, chłopiec, który zmienił się w mężczyznę wrócił.
Drzewo było podekscytowane.
"Pobaw się ze mną!" - powiedziało

Nie mam czasu na zabawę. Muszę pracować na moją rodzinę.
Potrzebujemy domu na schronienie.
Możesz mi pomóc?

Więc mężczyzna obciął wszystkie gałęzie i szczęśliwy opuścił drzewo. Drzewo było szczęśliwe, ale to nie była cała prawda...
Ostatecznie człowiek wrócił po wielu latach.
"Wybacz mój chłopcze, ale nie mam nic więcej dla ciebie. Nie mam więcej jabłek..." - powiedziało drzewo.
"Nie ma sprawy, ja nie mam już zębów żeby gryźć" - odpowiedział mężczyzna.

"Naprawdę nie mogę ci dać niczego... ostatnia rzecz, którą mam to
moje umierające korzenie" - powiedziało drzewo ze łzami.
"Nie potrzebuję teraz zbyt wiele - po prostu miejsce do odpoczynku.
Jestem zmęczony tymi wszystkimi latami" - odpowiedział człowiek.
Człowiek usiadł i drzewo było zadowolone i uśmiechnęło się przez łzy.
Źródło: youtube.com

# data[].attributes.attachment_link.title
Historia pewnego chłopca i drzewa - Dobre Wiadomości

# data[].attributes.attachment_link.description
Dawno, dawno temu było sobie wielkie drzewo. Czasem robi sobie z liści koronę i udawał że jest królem. Wspinał się na sam czubek drzewa. Chłopiec uwielbiał bujać się na gałęziach. Gdy robił się głodny, jadł jabłka. Często ucinał sobie drzemki w chłodnym cieniu jabłoni. Kochał drzewo, a drzewo było bardzo szczęśliwe z tego powodu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sięgnij nieba!

KONAR 5

KONAR 4

KONAR 1

KONAR 2

KONAR 3

Sięgnij nieba!

KONAR 4

KONAR 1

KONAR 2

KONAR 3

KONAR 5

Gdzie rośnie tytułowe drzewo?

Obok placu zabaw

Pośrodku Podwórka

W PARKU

Jak miał na imię kotek, którego dostała Dorota?

buraska

Zezuś

Salomon

Co zrobili lokatorzy, żeby robotnicy nie ścięli drzewa?

Napisali petycję

Sami je ścieli

Stanęli w jego obronie

Liczba, której szukasz to 8.

Znajdź mnie!

Brawo, znalazłeś mnie! Kolejna liczba to 3.

Użyj latarki i znajdź wilka!

Szukaj dalej

Uciekaj!

Twoja liczba to 2.

Zasady!

Start

Sudoku

Przeczytaj zasady, pomyśl i baw się dobrze!

Sudoku to łamigłówka, która zmusza do logicznego myślenia, pobudza szare komórki. Celem gry jest zapełnienie planszy w taki sposób, aby w każdym wierszu, kolumnie (w poziomie i w pionie) znalazły się wszystkie z dostępnych obrazków. Obrazki nie mogą się powtarzać.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Wybierz poprawny symbol.

Sudoku

Od nowa

Zerknij tu!

Brawo, jesteś coraz bliżej! Twoja liczba to 1.

Prawda

Fałsz

Określ czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.

Drzewa dają tlen.

Ciekawostka

Oprócz tego, że drzewa produkują tlen, to działają one jak filtr. Pochłaniają zanieczyszczone powietrze, a oddają nam oczyszczone. Musimy dbać o drzewa i lasy.

Prawda

Fałsz

Określ czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.

Z drzew spadają cukierki.

Ciekawostka

Na drzewach rosną owoce. Na drzewach owocowych rosną różne owoce, z których możemy przygotować przetwory, ciasta i inne pyszności. Drzewa rosnące w lesie również dają owoce, np. żołędzie, kasztany, orzechy, które są pożywieniem dla zwierząt.

Prawda

Fałsz

Określ czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.

Ciekawostka

Drzewa ochładzają powietrze.

Drzewa działają, jak wielki klimatyzator. W upalne dni dają cień, a odpowiednio posadzone w wielkich miastach, mogą obniżyć temperaturę powietrza nawet o kilka stopni.

Prawda

Fałsz

Określ czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.

Ciekawostka

Drzewa zanieczyszczają środowisko.

Drzewa pochłaniają zanieczyszczone powietrze, a oddają nam oczyszczone.

Prawda

Fałsz

Określ czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.

Ciekawostka

Z drewna wytwarza się papier.

Gdy las zaczyna się starzeć, niektóre drzewa tracą swoją stabilność i zapadają na choroby. Wtedy podejmuje się decyzję o wycięciu tych drzew. Na miejsce ściętych drzew sadzi się nowe. Należy pamiętać, że każde drzewo jest na wagę złota.

Gratulacje!Twoja liczba to 9!

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

błąd

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

*

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

**

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

***

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

****

Kle, kle! Użyj kodu i otwórz sejf!

****

Kle, kle! Gratulacje! Udało Ci się otworzyć sejf!

Udało Ci się rozwiązać wszytskie zagadki!

To już koniec wspólnej przygody!

# data[].attributes.attachment_link.description
Inspiracja książką "Drzewo do samego nieba" Marii Terlikowskiej.