# data[].attributes.body
Temat integracji sensorycznej jest bardzo szeroki. Wgłębiając się w tą tematykę zrozumiałam jak jest bardzo ważny. To co dzieje się w naszym mózgu, jak przetwarzane są informacje wpływa na nasze funkcjonowanie. Wszystkie czynności jakie wykonujemy mają wpływ na nasz rozwój dlatego tak bardzo ważne jest poznanie tego tematu. Nie wiedziałam, że na zachowanie dzieci ma wpływ tak wiele czynników. Dzięki tym informacjom, które już uzyskałam zmieniłam swoje podejście do dzieci. Staram się upewnić czy nie mają problemów z interpretacją sygnałów dostarczanych przez jakieś zmysły. I staram się bardziej świadomie organizować przestrzeń w naszej sali przedszkolnej oraz sposób przeprowadzania zajęć.

Niestety nie dotarłam do 2 książek, które zapisałam w planie ( pozycja 1 i 4). Natomiast przeczytałam dodatkowo 3 książki, które w planie nie były zapisane:
- Zbigniew Przyrowski " Integracja sensoryczna, wprowadzenie do teorii, diagnozy i terapii" EMPIS, Warszawa
- Maria Borkowska i Kinga Wagh "Integracja sensoryczna na co dzień" PZWL, Warszawa 2010
- Daria Jodzis "Dysfunkcje integracji sensorycznej a sprawność językowa dzieci w młodszym wieku szkolnym", HARMONIA, Gdańsk 2013

# data[].attributes.body
Terapia integracji sensorycznej polega na uczeniu mózgu prawidłowej integracji danych sensorycznych. Efektywność tej metody jest tak indywidualna jak uczenie się jest indywidualną cechą. Duży wpływ mają: głębokość dysfunkcji, motywacja dziecka do pracy, intensywność i częstotliwość spotkań oraz podejście rodziców. Zajęcia ze specjalistą są w specjalnych warunkach i mogą oni widzieć, że dziecko lepiej pracuje, ale nie znaczy to, że są efekty. Skuteczność jest oceniana po tym jak rodzice, nauczyciele sygnalizują lepsze funkcjonowanie dziecka. Dla specjalisty jest to sygnał, że dziecko przenosi zdobyte umiejętności na życie codzienne, że potrafi zastosować to czego się nauczyło.

# data[].attributes.body
Zajęcia organizowane są indywidualnie, dopasowane do każdego dziecka w zależności od diagnozy. Na pierwszym spotkaniu jest przeprowadzana rozmowa z rodzicami, na kolejnym zajęcia z dzieckiem mające określić problemy jakie ma dziecko. W zależności od diagnozy dobiera się ćwiczenia. Terapeuta obserwuje dziecko i dopasowuje zestaw zadań do stanu w jakim dziecko danego dnia jest. Zajęcia trwają około 60 minut i odbywają się 1 lub 2 razy w tygodniu.

# data[].attributes.body
Zbigniew Przyrowski przedstawia jak zaprojektowane otocznie w przedszkolu wpływa na rozwój dziecka. To co znajduje się w sali wpływa na przestymulowanie lub niedostymulowanie bodźcami sensorycznymi poszczególnych dzieci w grupie. "Sala przedszkolna może być miejscem, gdzie w interakcji z otoczeniem dziecko wbudowuje w swój system nerwowy właściwe reakcje na bodźce wzrokowe (dostosowane oświetlenie), słuchowe (poziom hałasu, głos nauczyciela), dotykowe (wykładzina, zabawki, plastelina), przedsionkowe (huśtawki, drabinki) rozwijając i kształtując prawidłowe zachowanie." (Z. Przyrowski).
Autor mówi jak ważna jest rola nauczyciela, jego ton głosu, ubiór, zapach, że to wszystko wpływa na dziecko. W zależności jakie dziecko ma problemy, to całe otoczenie będzie źle, lub dobrze wpływać na jego rozwój.
Bardzo ważne jest poznanie dzieci i takie dostosowanie otoczenia, i zadań aby jak najlepiej wpływały na całościowy rozwój dziecka.
Nie myślałam, że to wszystko ma taki wpływ na dziecko, bardziej skupiałam się na zabawach, na stymulowaniu jego rozwoju.

Polecam książkę "Integracja sensoryczna- wprowadzenie do teorii, diagnozy i terapii" Zbigniewa Przyrowskiego

# data[].attributes.body
Pokazuje najczęstsze zaburzenia procesów integracji zmysłów, oraz proste ćwiczenia wpływające na zmysły, które mogą stosować rodzice i osoby nie będące terapeutami a mające kontakt z dziećmi. Wiele czynności, które wykonuje dziecko wpływa na jego rozwój, działa stymulująco. Część z nich aby była bardziej efektywna trzeba z większą świadomością, dokładnością. I w zależności od dziecka i jego predyspozycji jedne wykonywać częściej natomiast inne rzadziej.

Każda nawet najbardziej prosta aktywność ruchowa małego dziecka dostarcza mu różnych rodzajów elementarnych informacji sensorycznych, które muszą być dobrze odebrane i połączone, aby dziecko zachowało się adekwatnie do sytuacji. Dziecko poznaje swoje otoczenie, przyswaja i tworzy nowe pojęcia łącząc ze sobą informacje kinestetyczne, dotykowe wzrokowe, słuchowe, węchowe i smakowe. Każdy przedmiot np. klocek, liść czy banan ma swoją fakturę, ciężar, kształt, kolor, może wyróżniać się zapachem czy smakiem. Może też wydawać dźwięk. Różnicowanie pojęć, określanie co jest ich desygnatem bazuje na prawidłowym odbiorze i przetwarzaniu informacji sensorycznych. Poszczególne systemy sensoryczne funkcjonują we wzajemnych współzależnościach. Bardzo wyraźnie to widać na przykładzie wspólnej zależności pracy układu przedsionkowego i słuchowego. Oba systemy mają wspólną drogę neuronalną. Dlatego łatwiej poruszać się nam przy śpiewaniu melodii, łatwiej śpiewać, gdy tańczymy. Dzięki tym powiązaniom łatwiej wysłuchiwać głoski w wyrazach podczas np. bujania na piłce czy na huśtawce. Także wrażenia płynące z ruchu pomagają lepiej odbierać bodźce dotykowe, ale i też wzrokowe. Ma to zastosowanie w terapii uzasadniając łączenie w aktywnościach terapeutycznych wielu bodźców z różnych kanałów sensorycznych. Te zależności zgodne są z teorią konwergencji neuronalnej, gdzie mówi się o lepszym pobudzeniu i przewodzeniu informacji przez neurony stymulowane przez więcej niż jeden układ zmysłu.

Wiele informacji dotyczących współpracy zmysłów na co dzień jest na stronie:
http://www.rozwojdziecka.org.pl/baza-wiedzy/rozwoj-dziecka/jak-madrze-wspierac-rozwoj-dziecka/niegrzeczne-trudne-dzieci%e2%80%a6-czy-aby-na-pewno-2/

Propozycja ćwiczeń wykonywanych w warunkach domowych ze strony http://www.osw.wyszkow.com.pl/rewalidacja/integracja-sensoryczna/:

Normalizacja układu dotykowego:

–      zawijanie w matę , koc, dywan,

–      rolowanie piłki po dziecku,

–      masaż tkaninami o różnej fakturze,

–      ścieranie kropek narysowanych na różnych częściach ciała,

–      masaż całego ciała wg wskazówek terapeuty np. masaż Willbarger,

–      rysowanie na dłoniach dziecka na plecach dziecko odgaduje narysowane kształty,

–      wyszukiwanie przedmiotów ukrytych w grochu, kaszy, ryżu,

–      przepychanie ciężkich rzeczy,

–      przeciąganie liny, przepychanie się,

–      zabawa w ,,koguty”,

–      zabawy w piaskownicy w wodzie.

Ćwiczenia stymulujące układ przedsionkowy:

–      korzystanie z huśtawek i karuzel,

–      ręce obejmują kolana i ,,kołyska” w przód w tył i na boki,

–      zabawa w ,,bociana” ,,jaskółkę”,

–      chodzenie po krawężnikach, kładkach,

–      zabawy na dużej piłce,

–      w klęku podpartym wyciąganie na sygnał rak i nóg (np. prawa ręka do przodu, lewa ręka do tyłu i tak naprzemiennie),

–      huśtanie dziecka w kocu,

–      dziecko asekurowane korzysta z hulajnogi, deskorolki.

Ćwiczenia doskonalące koordynację wzrokowo – ruchowa:

–      wodzenie wzrokiem za poruszającym się przedmiotem bez poruszania głową,

–      szybka lokalizacja miejsca poruszającego się przedmiotu,

–      łapanie światła na ścianie na podłodze,

–      kreślenie symetrycznych kół stopą i naprzemienna ręką,

–      rzuty do celu podczas podskoków na sprężającym podłożu,

–      odbijanie rakietką do ping-ponga  lub do badmintona balona przywiązanego sznurkiem do sufitu,

–      wszelkie rzuty celownicze,

–      przeskakiwanie przez przeszkody o różnej wysokości.

Zalecane pomoce i materiały do ćwiczeń:

Do stymulacji układu przedsionkowego:

huśtawka, fotel bujany, różne typy hamaków, hulajnoga, wiszący worek, stołek obrotowy,

różnego rodzaju równoważnie, materac dmuchany, deskorolki, trampolina, bieżnie mechaniczne, piłki rehabilitacyjne.

Do stymulacji dotykowej i proprioceptywnej:

kompresy żelowe, taśmy rehabilitacyjne, wycieraczki o różnej fakturze, drobne przedmioty o różnej fakturze, wielkości ukryte w kaszy, piasku, ryżu itp. materiale sypkim,

mata rehabilitacyjna o gumowych wypustkach, masażery drewniane, plastykowe i elektryczne,

wałki, szczotki silikonowe, miotełki z piór, pędzle o różnej wielkości i twardości włosia,

pudełko dotykowe z otworem na dłonie.

Do koordynacji ruchowej:

puzzle do gry w klasy wykonane z dostępnych środków, kawałków wykładzin, chodniczków lub kocyka,

tunele , tory przeszkód zrobione z domowych przedmiotów,

worki do skakania, płaskie przedmioty mogą być o różnej fakturze i różnej wielkości ( imitujące kamienie),

różnego rodzaju piłki,

tarcza z rzutkami na rzepy.

Do usprawniania schematu ciała, małej motoryki i ćwiczeń grafomotorycznych:

drewniany model postaci z ruchomymi częściami ciała,

gry np. ,,Operacja”, Ubieranie modelek ,

masa solna lub plastelina,

klamerki do bielizny,

farby pędzle wałeczki malarskie,

papier pakowy, gazety, folia bąbelkowa,

piłeczki i woreczki o różnej fakturze i o różnej wielkości,

tablice magnetyczne z różnego rodzaju magnesami,

przewlekane labirynty,

różne gry zręcznościowe np. bierki itp.

Inne ćwiczenia można znaleźć na stronie:
http://leksja.pl/baza-wiedzy/cwiczenia-integracji-sensorycznej.html

# data[].attributes.body
Terapeutyczne pomoce są bardzo drogie dlatego szukałam różnych pomocy, które mogą zastąpić wiele z nich. Oczywiście te, które można wykorzystać w codziennych zajęciach nie będąc terapeutą. Wiele ciekawych pomysłów znalazłam na stronie www.mojedziecikreatywnie.pl
Bardzo ciekawa strona, można na niej znaleźć dużo pomocnych materiałów do pracy z dziećmi.
Do zajęć typowo terapeutycznych polecam jednak sprawdzony sprzęt ze względów bezpieczeństwa.

# data[].attributes.body
Spotkanie z terapeutką było bardzo aktywne. Pani Monika opowiadała o różnych ćwiczeniach, na co wpływają i od razu je wykonywałam. Miałam poczuć się jak dziecko. Ćwiczenia były ciekawe, proste a jednocześnie oddziaływały na kilka sfer jednocześnie. Ćwiczenia z integracji sensorycznej skierowane są do dzieci z problemami rozwojowymi i powinien je prowadzić terapeuta. Część tych ćwiczeń można natomiast wykorzystywać do pracy z wszystkimi dziećmi dla usprawnienia ich rozwoju. I stosować na co dzień ćwiczenia z elementami integracji sensorycznej. Należy jednak zachować równowagę, aby nie przebodźcować dzieci. Bardzo ważna jest obserwacja dzieci podczas wykonywanych zadań. Ze sposobu wykonywania ich, zachowania dziecka można dowiedzieć się z czym ma problem, które zadania trzeba wykonywać, które zastąpić innymi, a z których zrezygnować.
Zasada jaką kieruje się na zajęciach p. Monika jest podążanie za dzieckiem. Pyta co chciałoby dzisiaj robić i do pomysłu dziecka wplata zadania, które maja dać efekt jaki sobie zamierzyła. Dziecko zadowolone z zajęć, aktywnie uczestniczące i terapeuta zadowolony z wykonanych ćwiczeń. Spotkanie było bardzo ciekawe. Dostałam, także nowe książki na temat integracji sensorycznej.

# data[].attributes.headline
Sala do integracji sensorycznej jest wyposażona w różny sprzęt oddziaływujący na wszystkie zmysły. Na pierwszy rzut oka są to rzeczy bardzo proste i raczej kojarzą się z zabawą a nie ćwiczeniami terapeutycznymi. I o to właśnie chodzi aby dzieci chętnie przychodziły brały czynny udział w zabawach, które wspomagają integrację zmysłów. 

# data[].attributes.subject
Sala do integracji sensorycznej jest wyposażona w różny sprzęt oddziaływujący na wszystkie zmysły. Na pierwszy rzut oka są to rzeczy bardzo proste i raczej kojarzą się z zabawą a nie ćwiczeniami terapeutycznymi. I o to właśnie chodzi aby dzieci chętnie przychodziły brały czynny udział w zabawach, które wspomagają integrację zmysłów. 

# data[].attributes.headline
Współpraca zmysłów. Nie wiedziałam, że zachowanie dziecka może być uwarunkowane złym przetwarzaniem informacji. Czasem sądziłam, że są to rozpieszczone dzieci. Teraz wiem, że nie mają na to wpływu i ciężko im liczyć na zrozumienie innych. 

# data[].attributes.subject
Współpraca zmysłów. Nie wiedziałam, że zachowanie dziecka może być uwarunkowane złym przetwarzaniem informacji. Czasem sądziłam, że są to rozpieszczone dzieci. Teraz wiem, że nie mają na to wpływu i ciężko im liczyć na zrozumienie innych. 

# data[].attributes.body
Proces w którym mózg odbierając informacje od różnych systemów zmysłowych potrafi je odczytać, interpretować, segregować, łączyć z posiadaną już wiedzą.
Informacje na temat integracji sensorycznej i jej twórczyni można znaleźć na stronie Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Integracji Sensorycznej:
http://www.pstis.pl/pl/html/index.php?v2=block&str=podstrona_terapia

Integracja sensoryczna to zdolność do odczuwania, rozumienia i organizowania informacji dostarczanych przez zmysły (wzrok, słuch, dotyk, węch, smak, układ przedsionkowy i proprioceptywny) z otoczenia do organizmu. Dzięki sprawnie działającemu układowi nerwowemu możemy segregować, porządkować i składać pojedyncze bodźce w kompletne reakcje mózgu. Prawidłowa organizacja wiadomości płynących z ciała i środowiska może być użyta do planowego ruchu, odpowiedniego napięcia mięśni, zachowania wyznaczonej pozycji ciała czy właściwego reagowania emocjonalnego na zaistniałą sytuację. Od przebiegu procesów dokonujących się w ośrodkowym układzie nerwowym zależą wysoce skomplikowane procesy takie jak mowa, czytanie, pisanie czy liczenie.

Terapeuta prowadzący zajęcia poprzez zabawę dostarcza odpowiednich bodźców do ośrodkowego układu nerwowego. Celowe, naprzemienne pobudzanie i wyciszanie układu nerwowego oraz poddawanie stymulacji na określone zmysły poprawia funkcjonowanie układu sensorycznego dziecka. Wiele ćwiczeń odbywa się na huśtawkach terapeutycznych, które dostarczają stymulacji w ruchu liniowym lub rotacyjnym oraz wymagają odpowiednich reakcji adaptacyjnych organizmu. Dziecko wykonując różne ćwiczenia doświadcza wszystkimi zmysłami (stymulacja słuchowa, węchowa, proprioceptywna) i uczy się prawidłowo organizować informacje płynące z otoczenia.

Warto zwrócić się do terapeuty jeśli dziecko:

jest niezgrabne ruchowo, przewraca się, obija i potyka

ma kłopoty z rzucaniem i łapaniem piłki

nie potrafi przeskakiwać przez przeszkody

nie lubi bawić się masami plastycznymi i wykazuje awersje na dotyk

ma problemy z nauką jazdy na rowerze, hulajnodze

jest w ciągłym ruchu lub unika ruchu

nie zawsze rozumie polecenia do niego kierowane

ma problem z zapamiętywaniem

jest nadwrażliwe słuchowo lub nie słyszy dostatecznie pewnych dźwięków

nie lubi wycinać, rysować, źle trzyma przybory pisarskie

zbyt mocno ściska przedmioty, zbyt mocno przytula się

jest niechętne do obcinania włosów i paznokci oraz innych zabiegów pielęgnacyjnych

wykazuje opóźnienia w rozwoju mowy

ma trudności z koncentracją

często chodzi na palcach

lubi przepychanie się lub ciągnięcie innych osób

ma skłonność do przesadnych reakcji na otoczenie

ma trudności z zasypianiem

Polecam też stronę:
http://www.terapia-sensoryka.pl/oferta

# data[].attributes.body
1.Temat:

Integracja sensoryczna

2.Uzasadnienie:

Obecnie pracuje w przedszkolu i spotykam się z różnymi problemami dzieci. Pogłębiona wiedza pomoże mi wcześniej rozpoznać sygnały, że coś się dzieje i rozpocząć wczesną pomoc. A także udoskonalić swój warsztat pracy, aby w codziennych sytuacjach ułatwić funkcjonowanie dzieciom z różnymi trudnościami. Zdobytą wiedzę wykorzystam podczas zajęć, aby lepiej stymulować rozwój dzieci i dla uatrakcyjnienia zajęć.

3. Pytania badawcze:

- Jakie są wskazania do stosowania metody integracji sensorycznej w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym?

- Jakie są zasady organizacji zajęć SI?

- Jaka jest efektywność metody we wspomaganiu rozwoju dzieci?

- Czy zajęcia z integracji sensorycznej można tak samo stosować u dzieci prawidłowo się rozwijających jak u dzieci z niewłaściwym przetwarzaniem bodźców?

4. Teksty:

- Ayres, A. J., Dziecko a integracja sensoryczna, Harmonia, 2015

- Marta Bogdanowicz, Metoda dobrego startu we wspomaganiu rozwoju, edukacji i terapii pedagogicznej, Harmonia Universalis, Gdańsk 2014

- Pod redakcją Violetty Florkiewicz, Terapia pedagogiczna- scenariusze zajęć, Akademia Humanistyczno- Ekonomiczna w Łodzi, Łódź 2012

- Eliot L., Co tam się dzieje? Jak rozwija się mózg i umysł w pierwszych pięciu latach życia, Media Rodzina, Poznań 2003

- Borkowska M., Wagh K., Integracja sensoryczna na co dzień, PZWL, Warszawa 2010

- Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Integracji Sensorycznej http://www.pstis.pl/pl/html/index.php?v2=block&str=podstrona_terapia

5. Spotkania:

IS– spotkanie z terapeutą p. Moniką Linart ( rozmowa, zajęcia warsztatowe, obserwacja współpracy z dziećmi)