# data[].attributes.body
Kim jest? (Pochodzenie, klasa społeczna, rodzina, status społeczny itp.)

# data[].attributes.body
Pochodziła z grupy mieszczańskiej. Miała około trzydziestu lat.

# data[].attributes.body
Była to wysoka szatynka z szarymi oczami, o klasycznych rysach”, była piękną, subtelną kobietą, świadczy o tym cytat: „Co to za kobieta!… co za rysy… co za gra fizjognomii. […] A rączka, a figurka, a oczy”.

# data[].attributes.body
Bardzo piękna kobieta
„Wokulski przypatrzył się jej i dostrzegł, że jest niezwykle piękna. Uderzył go nade wszystko wyraz jej twarzy, jakby do tego grobu przyszła nie z modlitwą, ale z zapytaniem i skargą”.

# data[].attributes.body
Donna angelicata

„Ja myślę, że tak jak pani wyglądały kobiety święte.”

# data[].attributes.body
Piękna szatynka
„osoba dziwnej urody. Szatynka, szare oczy, rysy cudownie piękne, wzrost okazały, a rączki i nóżki - sam smak!...” Tak Helenę Stawską przedstawia w pamiętnikach I. Rzecki.

Kształtna
„i ciałka w miarę, i usteczka jak jagódki... A co za biust!...”

# data[].attributes.body
Wdowa - nie-wdowa
„Zdaje mi się, że jest wdową, gdyż nigdy nie widuję jej z mężem, tylko z małą córeczką Helunią, miluchną jak cukiereczek.”

# data[].attributes.body
Jej mąż był bezpodstawnie oskarżony o morderstwo i opuścił kraj

„Przed czterema laty uciekł biedak za granicę, bo posądzali go o zabicie tej... ”

# data[].attributes.body
Utrzymuje się z korepetycji
„Pani Stawska swoim zwyczajem w ostatnim pokoju odrabiała lekcje z jakimiś panienkami”.

„Utrzymywać cały dom z haftu, z gry na fortepianie, z lekcyj angielskiego... pracować cały dzień jak wół i jeszcze nie mieć męża”.

# data[].attributes.body
Trudna sytuacja materialna zmusza ją do pracy u baronowej Krzeszowskiej.
Wokulski i Rzecki pomagają jej - zostaje kasjerką w sklepie.

# data[].attributes.body
Mieszka w zlicytowanej kamienicy Łęckich
„Helena Stawska z córeczką”. S. Wokulski odczytuje listę lokatorów.

Po eksmisji z kamienicy S. Wokulski i I. Rzecki pomagają jej znaleźć mieszkanie.

# data[].attributes.body
Stawska musiała poradzić sobie z bardzo trudnym problemem- musiała sama utrzymać dom, zająć się córką i matką w „wieku poważnym”. Helena stara się stawić czoła wyzwaniu, udziela lekcji, jednak to również z trudem może wystarczyć na ich utrzymanie.

# data[].attributes.body
Bohaterka była bardzo wytrwała, „cały dom z haftu gry na fortepianie, z lekcji z angielskiego… pracować cały dzień jak wół i jeszcze nie mieć męża… Biedne te kobiety!… My byśmy […], tak długo nie wytrwali w cnocie, co?…”.

# data[].attributes.body
Doskonała kobieta, pracowita, uczciwa, wrażliwa, opanowana, mimo zmęczenia uprzejma.

# data[].attributes.body
Życzliwa dla innych, nawet dla Krzeszowskiej, która oskarżyła ją o kradzież.

# data[].attributes.body
Dobra matka cieszy ją szczęście dziecka
„Doprawdy - zakończyła pani Stawka półgłosem (Helunia bawiła się w drugim pokoju) - byłabym bardzo szczęśliwa, gdybym mogła kupić jej taką lalkę...”

# data[].attributes.body
Kochająca matka, kupiła lalkę swojej córce

„Kiedy przyszło do płacenia, panią Stawską znowu napadły skrupuły; zdawało jej się, że taka lalka musi być warta z piętnaście rubli, i dopiero połączonym usiłowaniom moim, Wokulskiego i Klejna udało się ją przekonać, że biorąc trzy ruble jeszcze mamy zarobek.”

# data[].attributes.body
Nie kocha już swojego męża
„Jeżeli miałaby powiedzieć prawdę, to już nawet męża przestała kochać. Zdawało jej się, że wspomnienie o nieobecnym jest jak drzewo w jesieni, którego opadają liście całymi tumanami i zostaje tylko czarny szkielet.

# data[].attributes.body
Niezdolna do miłości
„Gdzie mnie tam do kochania! - myślała. - We mnie już namiętności wygasły.”

# data[].attributes.body
Altruistka
„Spostrzegł również, że pani Stawska nigdy nie zajmuje się sobą. Kiedy skończy ze sklepem, myśli o Heluni, służy matce, troszczy się interesami służącej i mnóstwa ludzi obcych, po największej części biedaków, którzy niczym odwdzięczyć się jej nie mogli. Gdy zaś i tych kiedy zabrakło, wówczas zagląda do klatki kanarka, ażeby mu zmienić wodę albo dosypać ziarna.”

# data[].attributes.body
Wokulski jest jej obojętny
„Swoich uczuć dla Wokulskiego pani Stawska nie umiałaby określić. ” Narrator.

„Z widzenia znała go od lat kilku, nawet wydawał jej się przystojnym człowiekiem, ale nic ją nie obchodził.”

# data[].attributes.body
Wokulski wywarł na niej duże wrażenie.

„Z tą intencją nieraz zachodziła do sklepu. Parę razy wcale nie znalazła tam Wokulskiego, raz widziała go, ale z boku, a raz zamieniła z nim parę słów i wtedy zrobił na niej szczególne wrażenie. Uderzył ją kontrast pomiędzy zdaniem: "diabelnie energiczny", a jego zachowaniem się; wcale nie wyglądał na diabelnego, był raczej spokojny i smutny. I jeszcze dostrzegła jedną rzecz: oto - miał oczy wielkie i rozmarzone, takie rozmarzone...”

„"Piękny człowiek!" - pomyślała.”

# data[].attributes.body
Jest mu wdzięczna za pomoc. Współczuje mu.

# data[].attributes.body
Wokulski wiele dla niej znaczy

„Wówczas pani Stawska wyznała przed samą sobą, że ten człowiek obchodzi ją i że jest jej równie drogim jak Helunia i matka.”

# data[].attributes.body
Często myśli i śni o Stanisławie Wokulskim
„Wprawdzie myślała wciąż o Wokulskim podczas zajęć sklepowych czy w domu; czekała jego odwiedzin, a gdy nie przyszedł, była rozdrażniona i smutna. Często śnił jej się, ale to przecie nie miłość; ona nie jest zdolna do miłości.”

# data[].attributes.body
Odrzuca miłość Mraczewskiego

„a gdym upadł przed nią na kolana i przysiągłem, że ją kocham... rozbeczała się!... Ach, panie Ignacy, te łzy... zupełnie straciłem głowę, zupełnie... Gdyby raz tego jej męża diabli wzięli albo gdybym miał pieniądze na rozwód... Panie Ignacy!... po tygodniu życia z tą kobietą albo umarłbym, albo jeździłbym wózkiem... Tak, panie... Dziś dopiero czuję, jak ją kocham.”
Po przeprowadzce do Częstochowy, przyjmuje jego oświadczyny.

# data[].attributes.body
Rzecki się w niej kocha.

„Stary subiekt mało pisał o interesach, ale bardzo dużo o pani Stawskiej, nieszczęśliwej a pięknej kobiecie, której mąż gdzieś zginął.”
„Kocham, bo kocham panią Helenę, ale dla niego... wyrzeknę się jej.”