# data[].attributes.headline
ยุคที่1ยุคเถรวาท

# data[].attributes.subject
ยุคที่1ยุคเถรวาท

# data[].attributes.body
เป็นยุคสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์ผู้มีความยิ่งใหญ่ในประเทศอินเดีย พระพุทธศาสนามีความรุ่งเรืองมาก มีการส่งสมณทูตออกเผยแผ่พระพุทธศาสนารวม9สาย พระสมณทูตสายที่8มีพระโสณเถระและพระอุตตรเถระเดินทางมาสุวรรณภูมิ หมายถึง ดินแดนทางตะวันออก มีประเทศไทยรวมอยู่ พบหลักฐานที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา สันนิษฐานว่าเกิดก่อน พ.ศ.500 ได้แก่ สถูป เจดีย์ ธรรมจักร ศิลากวางหมอบ ศิลปกรรมในยุคนี้ล้วนเป็นศิลปะอินเดีย สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช คือ ศิลปะแบบทวารวดี

# data[].attributes.headline
ยุคที่2ยุคมหายาน

# data[].attributes.subject
ยุคที่2ยุคมหายาน

# data[].attributes.body
ประมาณ พ.ศ.620 พระเจ้ากนิษกะมหาราช ผู้อุปถัมภ์การสังคายนาครั้งที่4 ของฝ่ายนิกายมหายาน ได้ส่งสมณทูตออกเผยแพร่ศาสนาในเอเชียกลางจนถึงจีน จากจีนสู่อ้ายลาวซึ่งเป็นอาณาจักรที่คนไทยตั้งถิ่นฐานอยู่ก่อนแล้ว ต่อมา พ.ศ.1300 กษัตริย์ศรีวิชัย แห่งเกาะสุมาตราขยายอำนาจเข้าสู่ดินแดนไทยตอนใต้ ทำให้พุทธศาสนาในแถบนี้เจริญรุ่งเรืองขึ้น

ต่อมารหว่าง พ.ศ. 1454 - 1725 ขอมซึ่งนับถือพุทธศาสนานิกายมหายานมีอำนาจ ทำให้อิทธิพลของนิกายมหายานแผ่ขยายไปด้วย แต่เนื่องจากแต่เดิมประชาชนแถบนั้นนับถือศาสนาพราหมณ์และพุทธศาสนาแบบเถรวาทมาก่อน จึงทำให้เกิดการนับถือศานาแบบผสมผสานกันไป

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่1

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่1

# data[].attributes.body
สังคายนาครั้งแรกมีพระมหากัสสปเถระเป็นประธานและเป็นคนซักถาม พระอานนท์เป็นคนตอบ คำถามจะเป็นคำถามทางธรรม พระอุบาลีเป็นคนตอบคำถามทางพระวินัย สังคายนาครั้งนี้เกิดที่ ถ้ำสัตตบรรณ เชิงเขาเวภาระ กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ พระเจ้าอชาตศัตรูเป็นคนอุปถัมภ์ มีพระอรหันต์ร่วมการสังคายนา500องค์ ใช้เวลาทำ7เดือน

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่2

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่2

# data[].attributes.body
มีขึ้นหลังจากพระพุทธศาสนาปรินิพพานประมาณ ๑๐๐ ปี ปรารภการประพฤติย่อหย่อนผิดพระวินัยของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเรียกรวมกันว่า ภิกษุวัชชีบุตร (บุตรของชาววัชชี) แล้วจึงมีการทบทวนพระธรรมวินัย

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 3

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 3

# data[].attributes.body
เนื่องจากมีคนนอกศาสนาเข้ามาบวชในศาสนามากขึ้น พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ จึงเห็นว่า อาจทำให้ศาสนามัวหมอง จึงขอให้พระเจ้าอโศกมหาราชช่วยในทำการสังคายนาขึ้น โดยมีพระเจ้าอโศกมหาราชทรงเป็นผู้อุปถัมภ์มีพระสงฆ์เข้าร่วมมากกว่า 1,000 รูป ที่อโศการาม เมืองปาฏลีบุตร ใน พ.ศ.235 เป็นเวลา 9 เดือน หลังจบการสังคายนาพระเจ้าอโศกมหาราชก็ทรงส่งคณะทูต 9 สายออกสู่ดินแดนต่างเพื่อเผยแพร่ศาสนาให้เจริญรุ่งเรือง

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่4

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่4

# data[].attributes.body
ณ ถูปาราม เมืองอนุราธบุรี ประเทศศรีลังกา พ.ศ.236 มีพระเจ้าเทวาปิยติสสะเป็นอุปถัมภ์ พระมหินทเถระเป็นประธานเเละเป็นผู้ซักถามพระอริฎฐะเป็นผู้ตอบ มีพระสงฆ์ 68,000 รูป วัตถุประสงค์คือเพื่อความมั่นคงเเละวางรากฐานให้ชาวศรีลังกาท่องจำพุทธวจนะในอินเดีย ทำอยู่นาน 10 เดือนจึงเสร็จ

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่5

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่5

# data[].attributes.body
เกิดขึ้นที่อาโลกเลณสถาน ณ มลตชนบท พศ 433 มีพระเจ้าวัฏฏคามณีอภัยเป็นผู้อุปถัมภ์มีสาเหตุเกิดจากพระสงฆ์แตกแยกเป็น2ฝ่าย คือ ฝ่ายมหาวิหาร และ ฝ่ายอภัยคีรีวิหาร ทำให้เกรงว่าคนรุ่นหลังต่อไปจะไม่สามารถจดจำพระธรรมวินัยได้ พระเจ้าวัฏฏคามณีอภัย จึงทรงโปรดเกล้าให้พระรักขิตมหาเถระและพระตัสสเถระดำเนินการ โดยมีพระสงฆ์ร่วมประชุม1000รูป การสังคายนาครั้งนี้มีความสำคัญ เพราะเป็นครั้งแรกที่มีการจารึกพระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษรลงบนใบลานเป็นภาษาบาลี ถือเป็นต้นฉบับของพระไตรปิฎก ฝ่ายเถรวาท

# data[].attributes.headline
ยุคที่3เถรวาทเเบบพุกาม

# data[].attributes.subject
ยุคที่3เถรวาทเเบบพุกาม

# data[].attributes.body
พ.ศ. 1600 พระเจ้าอนุรุทธมหาราช

เจ้าเมืองพุกามประเทศพม่า

ทรงมีอำนาจเเผ่ขยายอาณาเขตของตนมาถึงดินเเดนตอนเหนือของไทย พระพุทธศาสนาเเบบพุกาม ประเทศอินเดีย จึงเข้ามามีอิทธิพลต่อคนไทยแถบนั้น คนไทยจึงหันไปนับถือพระพุทธศาสนาเเบบพุกามอีกครั้ง

# data[].attributes.headline
ยุคที่4เถรวาทเเบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.subject
ยุคที่4เถรวาทเเบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.body
พ.ศ.1698 พระเจ้าปรักกมพาหุ ประเทศศรีลังกาทรงฟื้นฟูพุทธศาสนา ทรงอาราธนา พระมหากัสสปะให้ชำระพระธรรมวินัย พระพุทธศาสนาจึงกลับเจริญมารุ่งเรื่อง มีชาวต่างชาติพากันมาศึกษาเรียนประไตรปิฎกเเละรับการอุปสมบท พระพุทธศาสนาเเบบลังกาวงศ์มาตั้งมั่นที่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นครั้งเเรก

# data[].attributes.body
พ.ศ.1800-1920 พ่อขุนรามคำเเหง มีความเลื่อมใสในศาสนา เมื่อทราบข่าวจากเมืองนครศรีธรรมราชว่ามีพระสงฆ์ปฎิบัติเคร่งครัดพระธรรมวินัย พระองค์จึงโปรดเกล้าให้อาราธนาพระสงค์มายังสุโขทัย ทรงทำนุบำรุงพระสงฆ์เเละเสริมการเรียนพระไตรปิฎก ฝ่ายมหายานมีความเลื่อมใสน้อยลงจนถึงวันนี้ พระพุทธศาสนาสมัยสุโขทัยเจริญมาก พ.ศ.พระยาลิไทยขึ้นครองราชย์ ทรงนิมนต์พระสงฆ์ชาวลังกา นามว่า พระสวามีสังฆราช ชื่อ พระสุมนะ พระยาลิไทยมีควาเลื่อมใสในศาสนาจึงออกผนวช ณ วัดป่ามะม่วง ทรงพระราชนิพนธ์ไตรภูมิพระร่วง ทรงสั่งสอนประชาชนด้วยตนเอง

# data[].attributes.body
•พศ.1913 พระเจ้ากือนา ทรงส่งพระสมณทูตไปนิมนต์พระสังฆราชสุมนเถระจากพระยาลิไทย ให้มาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในล้านนา

•สมัยพระเจ้าติโลกราช ทรงส่งคณะสงฆ์ไปศึกษาพระพุทธศาสนาที่ศรีลังกา ทรงอุปถัมภ์การทำสังคายนาที่วัดโพธารามหรือวัดเจ็ดยอด

•สมัยพระเมืองแก้ว พศ.2038-2063 ถือเป็นยุครุ่งเรืองทางวรรณคดี พระสงฆ์นักปราชญ์แต่งตำราทางพระพุทธศาสนาเป็นภาษาบาลีจำนวนมาก เช่น พระรัตนปัญญาเถระ แต่งหนังสือเรื่อง วชิรสารัตถสังคหะ และ ชินกาลมลีปกรณ์

# data[].attributes.body
สมัยอยุธยาระหว่าง พ.ศ.1893-2310 พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ยังคงรุ่งเรืองอยู่ กษัตริย์หลายพระองค์ทรงเลื่อมใสศรัทธาในศาสนา เช่น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้เสด็จออกผนวชในขณะที่ครองราชย์อยู่ที่วัดจุฬามณี เมืองลพบุรี สมัยนี้มีการแต่งหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาไว้จำนวนมาก เช่น มหาชาติคำหลวง กาพย์มหาชาติ พระมาลัยคำหลวง และอื่นๆ สมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กษัตริย์ลังกาส่งทูตมาขอพระสงฆ์จากประเทศไทย เพื่อไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศศรีลังกา พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงส่งพระสงฆ์มีพระอุบาลีและพระอริยมุนีและคณะสงฆ์จำนวน12รูป ไปลังกาเพื่อสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาแบบสยามวงศ์ ซึ่งปรากฏที่ประเทศศรีลังกามาจนถึงปัจจุบันนี้

# data[].attributes.headline
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.subject
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.body
เมื่อพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงสถาปนากรุงธนบุรีขึ้นเป็นราชธานี พระองค์ได้ฟื้นฟูพระพุทธศาสนาที่เสื่อมลงหลังจากพม่าเข้าตี มีการรวบรวมพระสงฆ์ที่ทรงคุณธรรมจากหัวเมือง ให้มาประชุมเพื่อคัดเลือกพระสงฆ์ขึ้นเป็นสังฆราชองค์เเรก เพื่อรับผิดชอบการฟื้นฟูพุทธศาสนาให้กลับคืนสู่ความเจริญ

# data[].attributes.headline
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
สมัยรัชกาลที่1 เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นเป็นราชธานีแล้ว ทรงบูรณะวัดอารามต่างๆ ทรงอาราธนาพระสงฆ์ ผู้มีความชำนาญในพระไตรปิฎกจำนวน218รูป กับราชบัณฑิต32คน ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกขึ้นที่วัดมหาธาตุกรุงเทพมหานคร ใช้เวลา5เดือน และโปรดเกล้า ให้สร้างหอมณเฑียรธรรมในพระบรมมหาราชวัง เป็นที่เก็บรักษาพระไตรปิฎก แล้วให้คัดลอกไปไว้ตามพระอารามหลวงต่างๆ

สมัยรัชกาลที่2 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าให้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุกับต้นพระศรีมหาโพธิ์จากประเทศศรีลังกา มาประดิษฐานที่ประเทศไทย นอกจากนั้นยังมีการคัดเลือกพระสงฆ์7รูป เพื่อส่งไปสืบต่ออาพระพุทธศาสนาที่ประเทศศรีลังกาอีกด้วย

สมัยรัชกาลที่3

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้รวบรวมพระไตรปิฎกฉบับต่าง ๆ เพื่อนำมาเปรียบเทียบ และตรวจสอบกับฉบับของไทย นอกจากนั้นยังมีคณะสงฆ์ธรรมยุติ-นิกายเกิดขึ้น โดยมีพระภิกษุเจ้าฟ้ามงกุฏ (รัชกาลที่๔) ทรงริเริ่มเป็นองค์แรก

สมัยรัชกาลที่4

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงส่งเสริมพระวินัยและส่งเสริมการศึกษาของคณะสงฆ์ด้วยการส่งเสริมการศึกษาด้านปริยัติธรรม ทำให้การปกครองคณะสงฆ์มีความเจริญรุ่งเรืองมากยิ่งขึ้น

สมัยรัชกาลที่5

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ทรงผนวชในขณะครองราชย์ และบริจาคพระราชทรัพย์จัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีแปลเป็นไทย 1000ชุด อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุที่อินเดียถวายให้ ประดิษฐานที่บรมบรรพต วัดสระเกศ ทรงสถาปนามหาวิทยาลัยสงฆ์ขึ้น2แห่ง คือมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย และมหาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

สมัยรัชกาลที่6

ทรงมีการส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนสนใจพระพุทธศาสนา ด้วยการพระราชนิพนธ์หนังสือ

สมัยรัชกาลที่7

ทรงบริจาคทรัพย์เพื่อจัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับอักษรไทย จำนวน 1,500 ชุด จัดให้มีการประกวดการแต่งหนังสือสอนพระพุทธศาสนาสำหรับเด็ก นอกจากนั้นยธงโปรดเกล้าฯ ให้จัดพิมพ์พระไตรปิฎกเป็นชุด 45 เล่ม เรียกว่า "พระไตรปิฎกสยามรัฐ" ขึ้นอีกด้วย

สมัยรัชกาลที่8

โปรดเกล้าฯให้แยกการแปลหนังสือพระไตรปิฎกออกเป็น 2 ประเภท คือ แปลโดยอรรถ เรียกว่า พระไตรปิฎกภาษาไทย แปลโดยสำนวนเทศนา เรียกว่า พระไตรปิฎกเทศนาฉบับหลวงมีการออกพระราชบัญญัติของคณะสงฆ์ฉบับพ.ศ.2484 เช่นเดียวกับรูปแบบการปกครองระบอบประชาธิปไตรของฝ่ายราชอาณาจักร

สมัยรัชกาลที่9

ทรงเป็นศาสนูปถัมภ์ของพระพุทธศาสนาและทรงพระผนวชที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทรงพระราชนิพนธ์หนังสือเรื่อง พระมหาชนกซึ่งเป็นหนังสืออ้างอิงธรรมะ

สมัยรัชกาลที่10

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจ

หนังสือพระมหาชนก

เนื่องในพระพุทธศาสนาทุกโอกาส และทรงพระผนวชเมื่อพ.ศ. ๒๕๒๑