# data[].attributes.headline
Στην παραπάνω σύνθεση 

# data[].attributes.body
Στην παραπάνω σύνθεση έχουμε μία κοντινή εστίαση του ενός από τα δύο αντικείμενα όπου είναι η σύνθεση με το μπουκάλι. Με αυτή την έμφαση τονίζονται τα χαρακτηριστικά του μπουκαλιού, η οικιότητα του παρατηρητή για το αντικείμενο που υπάρχει στο προσκήνιο και αυτό προσθέτει χρώμα και ζωντάνια στο χώρο.

# data[].attributes.headline
Η παρουσία των αντικει

# data[].attributes.body
Η παρουσία των αντικειμένων στο πλάνο τονίζει ιδιαίτερα το τρισδιάστατο του χώρου και της απόστασης των ατόμων από τα αντικείμενα. Επίσης δίνεται η αντίληψη του φωτισμού μέσω της σκίασης των αντικειμένων. Με μία παραπάνω ανάλυση του χώρου, θα μπορούσε κανείς να δει την κίνηση των αντικειμένων πάνω στην επίπεδη επιφάνεια του, όπως και την ακουστική, δηλαδή τον ήχο της κίνησης του αντικειμένου.

# data[].attributes.headline
"Η κοιλιά του αρχιτέκτονα" (Πρότζεκτ 1: Η φωλιά) 

# data[].attributes.subject
"Η κοιλιά του αρχιτέκτονα" (Πρότζεκτ 1: Η φωλιά) 

# data[].attributes.body
Η ταινία «η κοιλιά του αρχιτέκτονα» του Peter Greenaway είναι μια ταινία που αναλύει την σχέση του ανθρώπου, με την αρχιτεκτονική, όπως αναφέρει στο βιβλίου του ο Μπασελαρ, την έννοια του χώρου. Στην ταινία παρουσιάζεται και η ανάγκη του ανθρώπου να ανακαλύψει τον δικό του προστατευμένο χώρο.

Παράλληλα, ο Μπασελαρ παρουσιάζει την φωλιά ως ένα περιβάλλον προστασίας και ασφάλειας που ο ίδιος ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να περικλείει τον εαυτό του μέσα από τις πιέσης της ζωής. Υπενθυμίζει την παιδαριώδη φαντασίωση και τις ωραιοποίησης της παιδικής ηλικίας. Την αθώα οπτική κάθε θέματος με θετική μορφή των δυσκολιών που μπορεί να προκύπτουν.

Η ταινία «η κοιλιά του αρχιτέκτονα» παρουσιάζει την επιδείνωση του βασικού χαρακτήρα σε σχέση με την υγεία του, την προδοσία της γυναίκας του. Η ιστορία του παρουσιάζει την επιθυμία του να δημιουργήσει, είναι μια μεταφορά για την ανάγκη της ασφάλειας δηλαδή μιας φωλιάς. Κατά τη διάρκεια του δράματος, ο αρχιτέκτονας στοχεύει στην δημιουργία μιας ασφάλειας για την ψυχή του, η ταινία στοχεύει στην αποκάλυψη της ανάγκης του χαρακτήρα για έλεγχο για την ίδια του τη ζωή και τον φόβο που έχει για το μέλλον του.

Καταληκτικά η ταινία συνδέεται με την θεματική της φωλιάς ως ένας χώρος ασφάλειας αναδεικνύοντας τις ψυχολογικές και φιλοσοφικές διαστάσεις της αρχιτεκτονικής. Στο δράμα και στο βιβλίο η φωλιά και η αρχιτεκτονική δεν παρουσιάζονται ως μία απλή κατασκευή όμως σαν μία επιθυμία για έναν χώρο για τον άνθρωπο που εκπέμπει ασφάλεια προστασία και βεβαιότητα για τον εαυτού του.

# data[].attributes.headline
Λέξεις/Φράσεις-Κλειδιά (Πρότζεκτ 1: Η φωλιά)  part 2

# data[].attributes.subject
Λέξεις/Φράσεις-Κλειδιά (Πρότζεκτ 1: Η φωλιά)  part 2

# data[].attributes.body
Σελ.120   ΙΙΙ

- Η φωλιά κατασκευάζεται αργότερα  μετά από την ερωτική τρέλα στους κάμπους

-Δεν θέλει  το όνειρο να κουρνιάζει ψηλά

-Η εικόνα της φωλιάς έχει ένα χαρακτήρα κάπως παιδαριώδη

Σελ. 120-121   ΙΙΙ

-και όμως ήταν ο πατέρας, η μανά και τα μικρά, μόνο που εγώ δεν τους είδα

Σελ. 121   ΙΙΙ

-Η άδεια φωλιά καταφρονεί τον καταστροφέα της

-H φωλιά είναι μία κρυψώνα της φτερωτής ζωής

-Αλλά τα όνειρα του καιρού μας δεν πάνε τόσο μακριά και η παρατημένη φωλιά δεν περιέχει πια το βοτάνι που σε κάνει αθέατο

-Φοβάμαι μην καταλάβει το πουλί που κλωσάει ότι είμαι ένας άνθρωπος

Σελ.  122

-Το πλάσμα που είχε χάσει την εμπιστοσύνη των πουλιών

-Και μαζί του και ο φόβος μου μην το κάνω και φοβηθεί

-Είναι μία ιστορία τόσο παλιά που διστάζουν να την ξαναπώ να την ξαναπώ στον εαυτό

Σελ. 123

-Ολόκληρο το δέντρο για το πουλί είναι ο πρόναος της φωλιάς

-Παραλληλίζει αυτή την Την κατοχή με την χαρά μιας φαμίλιας που ξαναγυρίζει στο σπίτι που έχει εγκαταλείψει από καιρό

-Ακούω τον χαρούμενο θόρυβο των φωνών τα γέλια των παιδιών βλέπω τον καπνό της κουζίνας οι πόρτες είναι ορθάνοιχτες τα παιδιά τρέχουν φωνάζοντας στο χολ.

# data[].attributes.headline
Λέξεις/Φράσεις-Κλειδιά (Πρότζεκτ 1: Η φωλιά)  part 1

# data[].attributes.subject
Λέξεις/Φράσεις-Κλειδιά (Πρότζεκτ 1: Η φωλιά)  part 1

# data[].attributes.body
Σελ. 117    Ι

-Καθεδρικός ναός “Αυγό, φωλιά, Σπίτι, πατρίδα, σύμπαν”

- Ο σάλιαγκας παίρνει τη φόρμα του κελύφους του.

- Ο τραχύς, καθεδρικός ναός ήταν το όστρακο του.

- Ήταν κολλημένος επάνω του σαν τη χελώνα στο καύκαλό της.

Σελ. 118    Ι

- ποιο άθροισμα από τα ζωικά πλάσματα δεν υπάρχει μέσα στο ανθρώπινο πλάσμα

Σελ. 118     ΙΙ

-Νιώθουμε δέος μπροστά σ ’αυτό το ένστικτο και η φωλιά περνάει εύκολα σαν ένα θαύμα της ζωικής ζωή.

Σελ. 119     ΙΙ

-Οι άνθρωποι ξέρουν να κάνουνε τα πάντα όλα εκτός από τις φωλιές των πουλιών

- (παράδειγμα χρυσαετού)

Σελ. 119     ΙΙΙ

-Πώς όμως βιαζόμαστε να είμαστε να φτιάξουμε από ένα τόσο φτωχό πράγμα μια εικόνα ανθρώπινη

# data[].attributes.headline
(Πρότζεκτ 1: Η φωλιά) Ποιήματα

# data[].attributes.subject
(Πρότζεκτ 1: Η φωλιά) Ποιήματα

# data[].attributes.body
Τρία ποιήματα όπου αγγίζουν το θέμα της κακοποίηση των γυναικών και κοριτσιών.

Η δημοσίευση τους έγινε από την Κοινωνική Αφύπνιση. (neakritis.gr)

Φοβάμαι!

Φοβάμαι σαν κλείνει ξοπίσω η πόρτα

και νιώθω το ρίγος να με παγώνει

ετούτη την ώρα μόνη μοιάζει πως θα ‘μαι

στη θέα της βίας τίποτα πια δεν με σώνει

Φοβάμαι την ώρα του ύπνου μα και της μέρας

αυτό το θηρίο εχθρικά με κυκλώνει

σκέψεις μαύρες γιομάτες με πόνο και δάκρυ

λειψό το θάρρος από δήμιου χέρια ποιος τη γλιτώνει

Φοβάμαι για μένα μα και για κείνο το έρμο

τι σπαραγμό – συμφορά και αντάρα βιώνει

η λύτρωση δρόμος ανοίκειος, αμαρτωλός

το δικό του το βάρος κανείς δε σηκώνει

Η αλήθεια μου

Η αλήθεια μου, είναι δική μου και μόνο

ανήκει σ’ εμένα, στον εαυτό, στην ιστορία μου.

Κι αν προσπαθήσεις να καταλάβεις ή έστω να νιώσεις

όσα μπορείς να πιστέψεις – έξω θα πέσεις και θα πονέσεις.

Όπως κι εμένα σκληρά με πονούν λόγια και πράξεις

που μοιάζουν με σφαίρα από τυφέκιο βολής ευθείας.

Η θλίψη στρωμένο χαλί με αγκάθια γεμάτο και όχι ρόδα

χαλί που θα πρέπει να περπατήσω χωρίς τον οίκτο αντάμα.

Για συνοδεία δάκρυ και πόνο κι οι ενοχές μερτικό να ζητούν

σε μια συμφορά που της λύτρωσης δρόμο γυρεύεις για σωτηρία.

Η αλήθεια μου, είναι δική μου και μόνο.

Δεν μετανιώνω!

Δεν μετανιώνω εκείνη η σχέση κι αν στα δύο κοπεί

να φύγει μακριά το κακό και μην ανοίξει άλλη πληγή.

Το θάρρος πρέπει να αποκτήσω και να φερθώ όπως αρμόζει

σε μια ψυχή κι ένα σώμα που πληρώνουν με αίμα αιώνια. Μια ζωή σκλαβωμένη σε συγγνώμες που ψεύτικες βγήκαν προδομένες αγάπες που ποτέ δεν νοιαστήκαν στ’ αλήθεια. Κι εγώ υπομένω χωρίς το γιατί να γνωρίζω στη φάλτσα του φόβου τη μελωδία, σ’ ανιστόρητα κι ανίερα μέρη. Δεν μετανιώνω εκείνη η σχέση κι αν στα δύο κοπεί. Δεν ωφέλησε, δεν ωφελεί.

# data[].attributes.body
Καλλιτέχνης: Joseba Eskubi

# data[].attributes.body
Καλλιτέχνης: Sol Halabi

# data[].attributes.body
Καλλιτέχνης: Henrik Udalen

# data[].attributes.headline
Σε αυτόν τον πίνακα πρ

# data[].attributes.body
Σε αυτόν τον πίνακα προσπαθώ να αποτυπώσω το συναίσθημα τον θυμάτων της κακοποιήσεις όπου πέφτουν θύματα των πλασματικών, ουτοπικών φωλιών, όπου αντί για κάτι υγιές αποτελούν κάτι καταστροφικό, κάτι τοξικό προς τα άτομα αυτά όπου έχοντας την ελπίδα να βρουν την ιδανική φωλιά για τους ίδιους, καταλήγουν σε ένα ακατάλληλο για αυτούς περιβάλλον με αποτέλεσμα να παγιδεύονται μέσα σε αυτό. Στο παρακάτω πίνακα αποτυπώνεται ένα παιδί το οποίο φαίνεται να φοράει την κλασική ποδιά ή αλλιώς στολή όπου φορούσαν μέχρι την δεκαετία του 80 στα σχολεία όπου για την τότε εποχή αποτελούσε για την κοινωνία κάτι καλαίσθητο αλλά στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούσε τότε η φυλακή του ίδιου του μαθητή. Με αυτό προσπαθώ να αποτυπώσω την ασφυκτικότητα, την έλλειψη ελευθερίας όπου αντιμετωπίζουν αυτά τα άτομα τα οποία βιώνουν την
κακοποίηση. Δηλαδή την έλλειψη ελεύθερης έκφρασης το ποίοι είναι πραγματικά και την άθλια κακοποιητική συμπεριφορά που μπορεί να δέχονται από το άτομο ή το περιβάλλων το οποίο μπορεί να αποτελεί ή «ιδανική» φωλιά τους. Επίσης η επιλογή το να παρουσιάσω με τέτοιο απλοϊκό τρόπο την στολή γίνετε με στόχο να προκαλέσει μια έντονη αντίθεση. Στην συνέχεια βλέπουμε πως οι εκφράσεις του προσώπου του παιδιού εκφράζουν ένα έντονο συναίσθημα βαθιάς θλίψεις και θυμού και βλέπουμε πως αποτυπώνεται στα μάτια του ένα μεγάλο ερώτημα «γιατί, γιατί εγώ, ποτέ; ποτέ θα γίνουν καλύτερα τα πράγματα, πώς θα ξεφύγω μέσα από αυτό, πότε θα υπάρξει η αλλαγή;». Συνεχίζοντας παρατηρούμε πως υπάρχει η κυριαρχία του μπλε χρώματος αυτό έχει ως στόχο να τονίσει την ψυχρότητα όπου μπορεί να κρύβετε μέσα στο κακοποιητικό περιβάλλων, την ψυχρότητα όπου μπορεί να εκπέμπουν οι φροντιστές. Επίσης η τοποθέτηση του πορτοκαλή χρώματος μέσα στον πίνακα συμβολίζει τον αυθορμητισμό και την χαρά όπου κρύβει μέσα του ένα παιδί και στην συγκεκριμένη περίπτωση στο συγκεκριμένο θέμα αυτό λείπει. Η επιλογή αυτού του χρώματος με το παρών θέμα γίνετε με στόχο να φέρει μια αντίθεση και να τονίσει το πόσο σημαντικό και πόσο αυτονόητο θα έπρεπε να είναι να υπάρχει μια υγιής φωλιά και όχι μια πλασματική μια ψεύτικη. Τέλος θα ήθελα να προσθέσω ότι το παιδί λειτουργεί σαν ένα σύμβολο αθωότητας, αγνότητας και ευαλωτότητας, καθώς το παιδί λόγο της νεαρής του ηλικίας και της άγνοιας όπου το περιβάλει για το πώς λειτουργεί ο έξω κόσμος, αυτό το κάνει να είναι ευάλωτο προς τον έξω κόσμο έτσι και εγώ επιλέγω να κάνω αυτήν την σύνδεση με τα άτομα τα οποία μπορεί να βιώνουν κακοποίηση. Διότι τους περιβάλει μια άγνοια και μια αθωότητα καθώς ψάχνουν για να βρουν για τους ίδιους την «ιδανική» φωλιά, ένα μέρος όπου θα τους περιβάλει ασφάλεια και αγάπη. Ωστόσο όμως δεν γνωρίζουν το πώς μπορεί να εξελιχθούν για αυτούς οι καταστάσεις, το ότι η τότε τωρινή φωλιά όπου πιστεύουν ότι για αυτούς μπορεί να αποτελεί η ιδανική, δεν γνωρίζουν ότι μπορεί στο μέλλον να αποτελέσει η ίδια τους η φυλακή και να παγιδευτούν μέσα σε αυτήν.

# data[].attributes.body
Καλλιτέχνης: Joseba Eskubi

# data[].attributes.headline
Ομαδική Εργασία

# data[].attributes.subject
Ομαδική Εργασία

# data[].attributes.body
''Αιθουσοπάθεια''

Μία παρέα παρατηρεί και περιπλανιέται με έναν διαφορετικό τρόπο στην πόλη της Φλώρινας. Μεταφέροντας ένα στρώμα και προσωπικά αντικείμενα (μαξιλάρια, λάμπα, σκαμπό, γκαζάκι κ.α) δημιουργεί έναν διαφορετικό τόπο οικειότητας σε χώρους που δεν ανήκει: στα σκαλιά των Δικαστηρίων, στην δημοτική αγορά, στο πλακόστρωτο πλάι στο ποτάμι, στο ATM φρέσκου γάλακτος και στο πάρκο. Το στρώμα εισάγει το εφήμερο και το προσωπικό μέσα στον σταθερό και δημόσιο χώρο. Επομένως, φέρνει την έννοια της προσωρινής εγκατοίκησης σε ένα αστικό περιβάλλον με πολλαπλές στρώσεις μνήμης.

Η πόλη “διαβάζεται” με τα πόδια, με τα χέρια, με το σώμα αλλά και με το πως εμείς οι ίδιοι αισθανόμαστε τον χώρο - τα άτομα δημιουργούν μια μικρο-αφήγηση στον αστικό ιστό, υπονοώντας ζητήματα μνήμης και σχέσεις ιδιωτικού και δημόσιου χώρου. Χαρτογραφώντας την πόλη, επιλέξαμε κάποιους από τους πιο πολυσύχναστους χώρους και σημεία αναφοράς της Φλώρινας, όπου μας βοήθησε να κατανοήσουμε και να συνδιαμορφώσουμε μέσα από μια άλλη ματιά το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Η αλληλεπίδραση με τον κόσμο σε όλη την παρέμβαση μας έδωσε την ευκαιρία να επανοικοιειοποιηθούμε τον δημόσιο χώρο, με ένα παράδειγμα την συμμετοχή μας στο ψαράδικο της αγοράς.

Οι κενοί χώροι έγιναν γεμάτοι από βλέμματα, κουβέντες, κινήσεις. Απέκτησαν άλλη υπόσταση λόγω της χρηστικότητας που αποδώσαμε σε αυτούς. Έγιναν ο χώρος μας, το σαλόνι μας.

Οι αντιδράσεις του κόσμου στην παρέμβαση ήταν αναπόσπαστες αλλά και καθοριστικές για το τελικό μας έργο, αλλά και αποκαλυπτικές για την σχέση της κοινωνίας με τον δημόσιο χώρο. Δηλαδή το πόσο επιθυμούμε, φοβόμαστε ή αποφεύγουμε την εγγύτητα με τον δίπλα στα πλαίσια κάποιων παγιωμένων συμπεριφορών στον δημόσιο χώρο. Κάποιοι περαστικοί αναγνώρισαν το “μήνυμα” της παρέμβασης, δηλαδή την ανάγκη για οικειότητα και επαφή με τον χώρο. Ορισμένοι θεώρησαν ότι αλλοιώνει την εικόνα του εκάστοτε χώρου ή την κανονικότητα (ένιωσαν ότι εμποδίζεται η κυκλοφορία ή παραβιάζεται ένας άγραφος κανόνας της τάξης).

** Η Αιθουσοπάθεια κυριολεκτικά είναι πάθηση του αιθουσαίου συστήματος, η οποία προκαλεί διαταραχές στην αντίληψη του χώρου, του προσανατολισμού και της κίνησης. Όπως το αιθουσαίο σύστημα “μαθαίνει” ξανά την ισορροπία μετά από κρίση, έτσι και το έργο μας αποτελεί μια αναπροσαρμογή του σώματος στον χώρο.

https://youtu.be/AYl6Hxev2J0?feature=shared