# data[].attributes.headline
การให้ผู้ใช้กรอกข้อมูล

# data[].attributes.body
การให้ผู้ใช้กรอกข้อมูลในภาษา Python ต้องใช้คำสั่ง **`input()`**

คำสั่ง `input()` ใช้รับข้อมูลจากผู้ใช้ โดยจะหยุดโปรแกรมและรอผู้ใช้ป้อนข้อมูล เมื่อผู้ใช้ป้อนข้อมูลและกด Enter ข้อมูลที่ป้อนจะถูกนำมาใช้ในโปรแกรม

ตัวอย่าง

```python

ชื่อ = input("กรุณาป้อนชื่อ: ")

print("สวัสดี", ชื่อ)

```

ในกรณีนี้:

1. โปรแกรมพิมพ์ "กรุณาป้อนชื่อ: "

2. ผู้ใช้ป้อนชื่อและกด Enter

3. ข้อมูลที่ป้อน (ชื่อ) ถูกเก็บไว้ในตัวแปร `ชื่อ`

4. โปรแกรมพิมพ์ "สวัสดี" ตามด้วยชื่อที่ป้อน

หากต้องการให้ผู้ใช้กรอกข้อมูลหลายรายการ สามารถใช้ `input()` หลายครั้ง

```python

ชื่อ = input("กรุณาป้อนชื่อ: ")

อายุ = input("กรุณาป้อนอายุ: ")

print("สวัสดี", ชื่อ, "คุณอายุ", อายุ, "ปี")

```

หรือจะใช้การวนลูปเพื่อให้ผู้ใช้กรอกข้อมูลหลายรายการก็ได้

```python

ข้อมูล = []

for i in range(3):

ข้อมูล.append(input(f"กรุณาป้อนข้อมูลที่ {i+1}: "))

print("ข้อมูลที่ป้อน:", ข้อมูล)

```

ในกรณีนี้ ผู้ใช้จะถูกขอให้กรอกข้อมูล 3 รายการ ซึ่งจะถูกเก็บไว้ในรายการ `ข้อมูล`

# data[].attributes.body
คำสั่ง `input()` ในภาษา Python มีหน้าที่รับข้อมูลจากผู้ใช้

เมื่อเรียกใช้ `input()` โปรแกรมจะหยุดชั่วคราวและรอผู้ใช้ป้อนข้อมูล เมื่อผู้ใช้ป้อนข้อมูลและกด Enter ข้อมูลที่ป้อนจะถูกนำมาใช้ในโปรแกรม

ตัวอย่างการใช้ `input()`

```python

ชื่อ = input("กรุณาป้อนชื่อ: ")

print("สวัสดี", ชื่อ)

```

ในกรณีนี้ โปรแกรมจะพิมพ์ "กรุณาป้อนชื่อ: " และรอผู้ใช้ป้อนชื่อ เมื่อผู้ใช้ป้อนชื่อและกด Enter โปรแกรมจะพิมพ์ "สวัสดี" ตามด้วยชื่อที่ป้อน

ค่าเริ่มต้นที่ `input()` ส่งกลับมาเป็น **สตริง (string)** ดังนั้น หากต้องการใช้ข้อมูลที่ป้อนในรูปแบบอื่น (เช่น จำนวนเต็ม หรือทศนิยม) จำเป็นต้องแปลงข้อมูลด้วย

ตัวอย่างการแปลงข้อมูล

```python

อายุ = int(input("กรุณาป้อนอายุ: "))

print("คุณอายุ", อายุ, "ปี")

```

ในกรณีนี้ `int()` ใช้แปลงข้อมูลที่ป้อนจากสตริงเป็นจำนวนเต็ม

หรือ

```python

ส่วนสูง = float(input("กรุณาป้อนส่วนสูง (เมตร): "))

print("คุณสูง", ส่วนสูง, "เมตร")

```

ในกรณีนี้ `float()` ใช้แปลงข้อมูลที่ป้อนจากสตริงเป็นทศนิยม

# data[].attributes.headline
การหาผลรวมของตัวเลข 1 

# data[].attributes.body
การหาผลรวมของตัวเลข 1 ถึง 10 ด้วยลูปในภาษา Python สามารถทำได้ดังนี้

```python

# กำหนดตัวแปรผลรวม

total = 0

# ลูปจาก 1 ถึง 10

for i in range(1, 11):

total += i

print("ผลรวมของตัวเลข 1 ถึง 10 คือ:", total)

```

ในโค้ดนี้:

- `range(1, 11)` สร้างลำดับของตัวเลขตั้งแต่ 1 ถึง 10

- ลูป `for` วนไปแต่ละตัวเลขในลำดับ

- ในแต่ละรอบของลูป `total += i` เพิ่มตัวเลขปัจจุบัน `i` เข้ากับ `total`

- สุดท้าย พิมพ์ผลรวม `total`

เมื่อรันโค้ดนี้ จะได้ผลลัพธ์

```

ผลรวมของตัวเลข 1 ถึง 10 คือ: 55

```

ซึ่งเป็นผลรวมที่ถูกต้องของตัวเลข 1 ถึง 10

หรือจะใช้สูตรสำเร็จในการคำนวณผลรวมโดยไม่ต้องใช้ลูปก็ได้

```python

total = sum(range(1, 11))

print("ผลรวมของตัวเลข 1 ถึง 10 คือ:", total)

```

หรือใช้สูตรคณิตศาสตร์

```python

n = 10

total = n * (n + 1) // 2

print("ผลรวมของตัวเลข 1 ถึง 10 คือ:", total)

```

ทั้งสองวิธีนี้ให้ผลลัพธ์เดียวกันคือ 55

# data[].attributes.headline
โครงสร้างการเขียนคำสั่

# data[].attributes.body
โครงสร้างการเขียนคำสั่ง `if-else` ในภาษา Python มีรูปแบบดังนี้

### รูปแบบพื้นฐาน

```python

if เงื่อนไข:

คำสั่งที่ดำเนินการเมื่อเงื่อนไขเป็นจริง

else:

คำสั่งที่ดำเนินการเมื่อเงื่อนไขเป็นเท็จ

```

### ตัวอย่าง

```python

x = 5

if x > 10:

print("x มากกว่า 10")

else:

print("x น้อยกว่าหรือเท่ากับ 10")

```

ในกรณีนี้ หาก `x` มีค่ามากกว่า 10 โปรแกรมจะพิมพ์ "x มากกว่า 10" แต่เนื่องจาก `x` มีค่าเท่ากับ 5 โปรแกรมจึงพิมพ์ "x น้อยกว่าหรือเท่ากับ 10"

### รูปแบบที่มีหลายเงื่อนไข

```python

if เงื่อนไข1:

คำสั่งที่ดำเนินการเมื่อเงื่อนไข1 เป็นจริง

elif เงื่อนไข2:

คำสั่งที่ดำเนินการเมื่อเงื่อนไข1 เป็นเท็จ แต่เงื่อนไข2 เป็นจริง

else:

คำสั่งที่ดำเนินการเมื่อทุกเงื่อนไขเป็นเท็จ

```

### ตัวอย่าง

```python

x = 5

if x > 10:

print("x มากกว่า 10")

elif x == 5:

print("x เท่ากับ 5")

else:

print("x น้อยกว่า 5")

```

ในกรณีนี้ เนื่องจาก `x` มีค่าเท่ากับ 5 โปรแกรมจึงพิมพ์ "x เท่ากับ 5"

### รูปแบบที่ไม่มี else

```python

if เงื่อนไข:

คำสั่งที่ดำเนินการเมื่อเงื่อนไขเป็นจริง

```

### ตัวอย่าง

```python

x = 5

if x > 10:

print("x มากกว่า 10")

```

ในกรณีนี้ เนื่องจาก `x` มีค่าเท่ากับ 5 ไม่มีเงื่อนไขใดที่ทำให้โปรแกรมพิมพ์ข้อความใดๆ ออกมา

# data[].attributes.headline
ในภาษา Python สัญลักษณ

# data[].attributes.body
ในภาษา Python สัญลักษณ์ `=` และ `==` มีความหมายที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

1. **`=`**: เป็นตัวดำเนินการกำหนดค่า (assignment operator) ใช้สำหรับกำหนดค่าของตัวแปร

ตัวอย่าง:

```python

x = 5 # กำหนดค่า 5 ให้กับตัวแปร x

```

2. **`==`**: เป็นตัวดำเนินการตรวจสอบความเท่าเทียม (equality operator) ใช้สำหรับตรวจสอบว่าค่าของสองตัวแปรหรือนิพจน์เท่ากันหรือไม่

ตัวอย่าง:

```python

x = 5

y = 5

print(x == y) # Output: True

```

ในตัวอย่างข้างต้น `x = 5` กำหนดค่า 5 ให้กับตัวแปร `x` ในขณะที่ `x == 5` ตรวจสอบว่าค่าของ `x` เท่ากับ 5 หรือไม่

หากใช้ `=` ในกรณีที่ควรใช้ `==` อาจทำให้เกิดความผิดพลาด เช่น

```python

x = 5

if x = 5: # ผิดพลาด

print("x เท่ากับ 5")

```

ในกรณีนี้ Python จะรายงานข้อผิดพลาดเนื่องจากไม่สามารถใช้ `=` ใน context ของการตรวจสอบความเท่าเทียมได้

ดังนั้น ควรใช้ `=` สำหรับการกำหนดค่า และ `==` สำหรับการตรวจสอบความเท่าเทียม

# data[].attributes.headline
ในภาษา Python สัญลักษณ

# data[].attributes.body
ในภาษา Python สัญลักษณ์ `=` และ `==` มีความหมายที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

1. **`=`**: เป็นตัวดำเนินการกำหนดค่า (assignment operator) ใช้สำหรับกำหนดค่าของตัวแปร

ตัวอย่าง:

```python

x = 5 # กำหนดค่า 5 ให้กับตัวแปร x

```

2. **`==`**: เป็นตัวดำเนินการตรวจสอบความเท่าเทียม (equality operator) ใช้สำหรับตรวจสอบว่าค่าของสองตัวแปรหรือนิพจน์เท่ากันหรือไม่

ตัวอย่าง:

```python

x = 5

y = 5

print(x == y) # Output: True

```

ในตัวอย่างข้างต้น `x = 5` กำหนดค่า 5 ให้กับตัวแปร `x` ในขณะที่ `x == 5` ตรวจสอบว่าค่าของ `x` เท่ากับ 5 หรือไม่

หากใช้ `=` ในกรณีที่ควรใช้ `==` อาจทำให้เกิดความผิดพลาด เช่น

```python

x = 5

if x = 5: # ผิดพลาด

print("x เท่ากับ 5")

```

ในกรณีนี้ Python จะรายงานข้อผิดพลาดเนื่องจากไม่สามารถใช้ `=` ใน context ของการตรวจสอบความเท่าเทียมได้

ดังนั้น ควรใช้ `=` สำหรับการกำหนดค่า และ `==` สำหรับการตรวจสอบความเท่าเทียม

# data[].attributes.headline
Python รองรับชนิดข้อมู

# data[].attributes.body
Python รองรับชนิดข้อมูลพื้นฐานหลายชนิด ต่อไปนี้คือ 3 ชนิดข้อมูลพื้นฐานใน Python พร้อมตัวอย่าง

1. **Integer (int)**: ชนิดข้อมูลสำหรับจำนวนเต็ม

ตัวอย่าง:

```python

x = 5

print(type(x)) # Output: <class 'int'>

```

2. **String (str)**: ชนิดข้อมูลสำหรับสายอักขระ

ตัวอย่าง:

```python

y = "hello"

print(type(y)) # Output: <class 'str'>

```

3. **Float**: ชนิดข้อมูลสำหรับจำนวนทศนิยม

ตัวอย่าง:

```python

z = 3.14

print(type(z)) # Output: <class 'float'>

```

ชนิดข้อมูลพื้นฐานอื่นๆ ใน Python ได้แก่

* Boolean (bool)

* List

* Tuple

* Dictionary

* Set

เป็นต้น แต่ละชนิดข้อมูลมีคุณสมบัติและวิธีการใช้งานที่แตกต่างกัน

# data[].attributes.headline
ค่าของตัวแปร `x` ในโค้

# data[].attributes.body
ค่าของตัวแปร `x` ในโค้ดนี้

```python

x = 3 + 4 * 2

```

จะเท่ากับ 11

เนื่องจากใน Python การคำนวณจะทำตามลำดับความสำคัญของตัวดำเนินการ (operator precedence) ซึ่งมีลำดับดังนี้

1. ตัวดำเนินการยกกำลัง (`**`)

2. ตัวดำเนินการคูณ และ หาร (`*`, `/`, `//`, `%`)

3. ตัวดำเนินการบวก และ ลบ (`+`, `-`)

ดังนั้นในโค้ดนี้

1. คำนวณ `4 * 2` ก่อน ซึ่งเท่ากับ 8

2. จากนั้นจึงคำนวณ `3 + 8` ซึ่งเท่ากับ 11

ดังนั้น ค่าของตัวแปร `x` จึงเท่ากับ 11

หากต้องการเปลี่ยนลำดับความสำคัญ สามารถใช้วงเล็บ `()` เพื่อกำหนดลำดับความสำคัญใหม่ได้ เช่น

```python

x = (3 + 4) * 2

```

ในกรณีนี้ ค่าของตัวแปร `x` จะเท่ากับ 14 เนื่องจาก `(3 + 4)` เท่ากับ 7 และ `7 * 2` เท่ากับ 14

# data[].attributes.body
คำสั่ง `print("Hello" + "World")` จะมีผลลัพธ์เป็น

```

HelloWorld

```

เนื่องจากใน Python สายอักขระ (string) สามารถเชื่อมต่อกันได้โดยใช้เครื่องหมายบวก (`+`) โดยที่ผลลัพธ์จะเป็นสายอักขระที่ยาวขึ้นจากการเชื่อมต่อสายอักขระทั้งสองเข้าด้วยกัน

หากต้องการเพิ่มช่องว่างระหว่าง "Hello" และ "World" สามารถทำได้ดังนี้

```

print("Hello " + "World")

```

ผลลัพธ์จะได้

```

Hello World

```

# data[].attributes.headline
ใน Python ไม่จำเป็นต้อ

# data[].attributes.body
ใน Python ไม่จำเป็นต้องมีคำสั่งเฉพาะสำหรับประกาศตัวแปร สามารถกำหนดค่าให้ตัวแปรได้โดยตรงโดยไม่ต้องใช้คำสั่งใดๆ เช่น

```

x = 5

y = "hello"

```

Python เป็นภาษาที่มีการอนุมานชนิดข้อมูล (type inference) ซึ่งหมายความว่า Python จะตรวจสอบและกำหนดชนิดข้อมูลของตัวแปรโดยอัตโนมัติตามค่าที่ถูกกำหนดให้ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องประกาศชนิดข้อมูลของตัวแปรก่อนใช้งาน เช่น

```

x = 5 # x เป็น integer

y = "hello" # y เป็น string

z = 3.14 # z เป็น float

```

อย่างไรก็ตาม สามารถใช้คำว่า `type()` เพื่อตรวจสอบชนิดข้อมูลของตัวแปรได้ เช่น

```

x = 5

print(type(x)) # Output: <class 'int'>

y = "hello"

print(type(y)) # Output: <class 'str'>

z = 3.14

print(type(z)) # Output: <class 'float'>

```

# data[].attributes.headline
ใช้คำสั่ง input() เพื่

# data[].attributes.body
ใช้คำสั่ง input() เพื่อรับข้อมูลจากผู้ใช้

# data[].attributes.body
ใช้คำสั่ง: input()

เช่น:

name = input("กรอกชื่อของคุณ:

")

# data[].attributes.headline
คำสั่ง input() ใช้สำหร

# data[].attributes.body
คำสั่ง input() ใช้สำหรับรับข้อมูลจากผู้ใช้ทางแป้นพิมพ์ (Keyboard)

โดยข้อมูลที่รับเข้ามาจะมีชนิดเป็น ข้อความ (string) เสมอ

# data[].attributes.headline
ใช้เพื่อรับค่าจากผู้ใช

# data[].attributes.body
ใช้เพื่อรับค่าจากผู้ใช้ทางแป้นพิมพ์ เป็นข้อความ (string)

# data[].attributes.body
total = 0

for i in range(1, 11):

total += i

print(tot

al)

# data[].attributes.headline
if เงื่อนไข:   

# data[].attributes.body
if เงื่อนไข:

คำสั่งเมื่อเป็นจริง

else:

คำสั่งเมื่อเป็นเท็จ

ตัวอย่าง:

age = 18

if age >= 18:

print("เป็นผู้ใหญ่")

else:

print("ยังไม่บรรลุ

นิติภาวะ")

# data[].attributes.headline
= ใช้สำหรับกำหนดค่าให้

# data[].attributes.body
= ใช้สำหรับกำหนดค่าให้ตัวแปร

== ใช้สำหรับเปรียบเทียบว่า สองค่าเท่ากันหรือไม่

# data[].attributes.body
total = 0

for i in range(1, 11):

total += i

print("ผลรวมของตัวเลข 1 ถึง 10 คือ", total)

# data[].attributes.headline
int → จำนวนเต็ม เช่น 5

# data[].attributes.body
int → จำนวนเต็ม เช่น 5

float → ทศนิยม เช่น 3.14

str → ข้อความ เช่น "he

llo"

# data[].attributes.headline
if เงื่อนไข:   

# data[].attributes.body
if เงื่อนไข:

คำสั่งเมื่อเงื่อนไขเป็นจริง

else:

คำสั่งเมื่อเงื่อนไขเป็นเท็จ

# data[].attributes.headline
11 (คูณก่อน บวกทีหลัง:

# data[].attributes.body
11 (คูณก่อน บวกทีหลัง: 4*2 = 8, 3+8 = 11)

# data[].attributes.body
HelloWorld (เป็นการต่อข้อความ 2 อันเข้าด้วยกัน)

# data[].attributes.headline
โครงสร้างคำสั่ง if - e

# data[].attributes.body
โครงสร้างคำสั่ง if - else ใน Python ใช้ตรวจสอบเงื่อนไข แล้วทำงานตามเงื่อนไขนั้น ถ้าเงื่อนไขเป็นจริง (True) ทำบล็อกแรก ถ้าเป็นเท็จ (False) ทำบล็อก else

# data[].attributes.headline
ใช้รูปแบบ ชื่อ_ตัวแปร 

# data[].attributes.body
ใช้รูปแบบ ชื่อ_ตัวแปร = ค่า เช่น x = 10

ไม่ต้องประกาศชนิดข้อมูล Python จะกำหนดให้เองอัตโนมัติ

# data[].attributes.headline
เครื่องหมาย	ความหมาย	ต

# data[].attributes.body
เครื่องหมาย ความหมาย ตัวอย่าง อธิบาย

= เครื่องหมายกำหนดค่า ใช้เพื่อกำหนดค่าลงในตัวแปร x = 10 กำหนดให้ x มีค่าเท่ากับ 10

== เครื่องหมายเปรียบเทียบ ใช้เพื่อตรวจสอบว่า "สองค่าเท่ากันหรือไม่" x == 10 ตรวจสอบว่า x มีค่าเป็น 10 หรือไม่ ถ้าใช่ จะได้ผลลัพธ์เป็น True

# data[].attributes.headline
ใช้สำหรับแสดงผลข้อความ

# data[].attributes.body
ใช้สำหรับแสดงผลข้อความหรือค่าต่าง ๆ บนหน้าจอ

# data[].attributes.body
คำสั่ง `print()` ใช้สำหรับแสดงผลข้อมูลออกไปบนหน้าจอ ในภาษา Python

# data[].attributes.headline
Python รองรับชนิดข้อมู

# data[].attributes.body
Python รองรับชนิดข้อมูลพื้นฐานหลายชนิด

# data[].attributes.headline
เครื่องหมาย = คือ เครื

# data[].attributes.body
เครื่องหมาย = คือ เครื่องหมายกำหนดค่า (assignment operator) ใช้สำหรับนำค่าหรือข้อมูลไปเก็บไว้ในตัวแปร

# data[].attributes.headline
ค่าของตัวแปร x คือ 11<

# data[].attributes.body
ค่าของตัวแปร x คือ 11

# data[].attributes.body
Hello​Word​

# data[].attributes.body
str – ข้อความ (string)

float – จำนวนจริง

int – จำนวนเต็ม

# data[].attributes.headline
Python ไม่ต้องใช้คำสั่

# data[].attributes.body
Python ไม่ต้องใช้คำสั่งพิเศษในการประกาศตัวแปร และไม่จำเป็นต้องระบุชนิดข้อมูลอย่างชัดเจน

# data[].attributes.headline
print ใช้สำหรับแสดงผลข

# data[].attributes.body
print ใช้สำหรับแสดงผลข้อมูลออกทางหน้าจอ

# data[].attributes.body
11

# data[].attributes.body
HelloWorld

# data[].attributes.headline
ไม่ต้องใช้คำสั่งพิเศษ 

# data[].attributes.body
ไม่ต้องใช้คำสั่งพิเศษ และไม่ต้องระบุชนิดข้อมูล

# data[].attributes.headline
แสดงผลข้อมูลหรือข้อควา

# data[].attributes.body
แสดงผลข้อมูลหรือข้อความบนหน้าจอ