# data[].attributes.body
Aksolotle to bardzo wytrzymałe zwierzęta. Potrafią samodzielnie regenerować wyjątkowo ciężkie zranienia, nie tylko na kończynach, lecz także na organach wewnętrznych takich jak serce czy mózg. Po otwartych ranach nie pozostaje nawet maleńki ślad. Zagrażać zdrowiu salamandry meksykańskiej mogą przede wszystkim wysokie temperatury i wynikający z nich stres, zbyt silna cyrkulacja wody czy wysokie wartości pH. Jeśli woda w akwarium zawiera zbyt dużą ilość kwasów, może dojść do produkowania się amoniaku, który działa toksycznie na aksolotle. Stałe przebywanie w wodzie z amoniakiem oznacza dla tych zwierząt nieuniknioną śmierć.

Nierzadko u salamander meksykańskich zdarzają się zakażenia pasożytnicze, spośród których najpoważniejsze jest prowadzące do ciężkich zapaleń zakażenie wywoływane przez raczki skrzelowe. U osłabionych osobników choroby mogą wywołać orzęski, objawami takich zakażeń są brak apetytu i spadek aktywności fizycznej. Pojawienie się w jelicie grubym wiciowców może dla starszych, słabych osobników oznaczać nadmierną utratę naskórka lub nadmierne odkładanie się śluzu. Koniecznie zapobiegać należy zakażeniom wywoływanym przez pasożyta o nazwie mesomycetozoea. Wywołuje on powstawanie na skórze pęcherzy, które nie goją się po pęknięciu! Nawet u aksolotlów! Przeciwko temu pasożytowi nie wynaleziono skutecznego leczenia.

Przy odpowiedniej pielęgnacji aksolotl może dożyć zaskakująco późnego wieku. Średnia długość życia u tych zwierząt wynosi około 15 lat, minimalna to średnio 8-10 lat. Znane są jednak przypadki osobników, które żyły nawet 25 lat

# data[].attributes.body
Aksolotle żyją w zimnej, bogatej w tlen, słodkiej wodzie. Taka właśnie woda, w miarę możliwości, powinna znaleźć się w akwarium przeznaczonym dla tego stworzonka. Idealna temperatura wody to od 12 do 20°C. W temperaturze poniżej 10°C salamandra meksykańska także nie zazna szkody, jednak kiedy temperatura wody podnosi się do 24°C lub więcej, aksolotle wpadają w popłoch. Im wyższe temperatury, tym silniej pobudzana jest przemiana materii tych zwierząt, w efekcie czego mogą zapaść na choroby, prowadzące nierzadko do śmierci. W drugą stronę przeciwnie – przebywanie w wodzie o temperaturze nawet jednego stopnia nie stanowi problemu dla aksolotla.

Podłoże akwarium powinno się wysypać drobnoziarnistym piaskiem, zbyt duże ziarna czy kamienie mogą zostać połknięte przez aksolotla i doprowadzić do śmiertelnego zatkania jelita. Odpowiednia wielkość ziaren do akwariów z płazami to maksymalnie 3 milimetry. Filtr to absolutna konieczność przy hodowaniu aksolotla, gdyż przy pomocy pompy stale zaopatruje on wodę w tlen. Doskonale sprawdzają się filtry zewnętrzne, ponieważ nie rzucają się w oczy i są wyjątkowo skuteczne. Poza tym istotne jest, by nie dopuszczać do zbyt silnego ruchu wody, ponieważ może być on dla aksolotli czynnikiem stresogennym.

Salamandra meksykańska najlepiej czuje się w wodzie twardej o pH powyżej 7. W zbyt miękkiej wodzie może na jakiś czas stracić swoje ubarwienie. Zjawisko to także może wywołać stres, poza tym nie jest zjawiskiem niebezpiecznym. Jeśli masz dostęp wyłącznie do miękkiej wody, możesz wzbogacić ją solami takimi jak sód, potas czy wapń. Optymalna wartość pH waha się między 7 a 7,5. Dopuszcza się jednak wartości od 6,5 do 8. Prawidłowa zawartość azotynów na litr wody to maksymalnie 0,5 g, azotanów – 25 mg.

Aksolotle mogą być hodowane pojedynczo, bądź w parach. Dwóm dorosłym osobnikom należy zapewnić odpowiedniej wielkości akwarium. Z innymi gatunkami aksolotle raczej się nie „dogadują”. Ryby nie nadają się na towarzyszy dla salamander meksykańskich, gdyż są przez nie postrzegane głównie jako pokarm. W porze karmienia zaleca się przyciemnić światło, ponieważ aksolotle są zwierzętami aktywnymi w nocy. Im więcej osobników chcesz trzymać w jednym zbiorniku, tym większa musi być jego pojemność.

Poniższe wytyczne pomogą Ci przy wyborze rozmiaru akwarium:

1 aksolotl: akwarium o pojemności 100 l (np. 80 x 35 x 40 cm)

2-3 aksolotle: 160-200 l (np. 100 x 50 x 40 cm)

Na jednego dorosłego osobnika powinno przypadać od 50 do 80 litrów wody w akwarium, jego wysokość nie ma znaczenia – należy zwrócić uwagę na wystarczające rozmiary.

Wystrój akwarium powinien oferować sporą ilość wolnej przestrzeni na dnie oraz kilka możliwości schronienia (jaskinie, korzenie), a jego oświetlenie powinno być raczej przyciemnione. By utrzymać odpowiednią ilość tlenu zaleca się stosowanie filtrów zewnętrznych, ewentualnie dodatkowych pomp. W akwarium z aksolotlami można hodować także rośliny, jednak należy postawić na bardziej wytrzymałe gatunki, np. mikrozorium oskrzydlone, moczarkę czy mech. Także wśród roślin pływających znajdziesz wiele takich, które idealnie nadadzą się do akwarium z aksolotlami, dodadzą mu uroku i zapewnią więcej tak lubianego przez te zwierzęta cienia.

# data[].attributes.body
By pokryć swoje zapotrzebowanie energetyczne, salamandra meksykańska musi stanąć na czatach. Kiedy tylko dostrzeże przepływającego skorupiaka, natychmiast przystępuje do ataku i w mgnieniu oka pożera swoją ofiarę. Poza tym w jej jadłospisie są także bezkręgowce, np. larwy insektów, oraz ikra innych płazów. Sporadycznie zdarza się, że aksolotl zjada także własne potomstwo. Ponadto w skład bogatej diety aksolotlów wchodzą mniejsze rybki. W domowej hodowli stworzeniom tym podaje się z reguły larwy i insekty. Komary, dżdżownice i muchy są dla nich prawdziwymi rarytasami. Młodsze osobniki powinno się karmić codziennie, dorosłe wystarczy dwa razy w tygodniu.

# data[].attributes.body
Określenie „aksolotl” pochodzi z azteckiego języka nahuatl. „Atl” oznacza tyle co „woda”, „Xolotl” natomiast to imię jednego z azteckich bóstw. Słowo „Aksololt” przetłumaczyć można mniej więcej jako wodne bóstwo lub potwór morski. Ojczyzną tego stworzonka są wody u wybrzeży Meksyku. Przypuszcza się, że salamandry te żyły także w na wpół wyschniętych morzach na terenie tego płaskowyżu. Niewykluczone, że na ich specyficzną charakterystykę wpływ miało wulkaniczne pochodzenie regionu, bądź jego systemy wodne. Aksolotle preferują zimną, bogatą w tlen wodę, dlatego zasiedlają przede wszystkim dna tych wód. W naturalnym środowisku uchodzą za zwierzęta aktywne nocą. Ponieważ nie występują w żadnym innym regionie świata, można odnieść wrażenie, że mają coś wspólnego ze stworzeniami antycznymi. Pewne jest, że aksolotl to zwierzę o naprawdę długiej historii, które już w kulturze mezoamerykańskiej zyskało status świętego. Z czasem zaczęto serwować go także jako danie. Do dziś aksolotle spotkać można czasami na meksykańskich targach rybnych.

# data[].attributes.body
Super material o nieznanym zwierzaku.Mozliwosc odrastania ciała -rewelacja.Szkoda tylko że czasami są kanibalami, cóż przyroda bywa okrutna.Bardzo ładne zwierzątko morskie,warto o nim opowiadać,bo nie dla wszystkich znane.

# data[].attributes.body
Ambystoma meksykańska, czyli meksykański aksolotl, to jedno z najciekawszych stworzonek, które można hodować w domowym akwarium. W przyrodzie występuje naturalnie w Meksyku, a do Europy aksolotl trafił na początku XIX wieku. Dorosłe aksolotle mogą mierzyć ok. 23-28 cm, chociaż czasem można spotkać się z o wiele większymi osobnikami – jednak, zazwyczaj na wolności, ponieważ tam mają najlepsze warunki do rozwijania się. Salamandra meksykańska posiada niewielkie i czarne oczy, bardzo wiotkie kończyny, a także spłaszczoną płetwę ogonową – to właśnie dzięki niej poruszać się może w wodzie. Charakteryzuje się także dość płaską głową i szerokim pyszczkiem sprawiającym, że jaszczurka wodna wygląda na zawsze uśmiechniętą. Samica od samca różni się wybrzuszeniem w okolicy kloaki – w przeciwieństwie do samca, u samic jest ono spłaszczone.

Aksolotle można kupić w różnych odmianach kolorystycznych. Sklep akwarystyczny jest w stanie zaproponować wiele okazów aksolotlów nie tylko w odmiennych barwach, ale i kształtach. Popularny jest zwłaszcza aksolotl czarny i szary – jest to zresztą najczęściej spotykany kolor również w naturze. Za inne barwy odpowiadają zazwyczaj hodowle, które krzyżują zwierzaki ze sobą. A więc, aksolotl meksykański wcale nie musi być tylko czarny. Spotkać się możemy bowiem z następującymi kolorami aksolotlów:

biały (tzw. aksolotle harlequiny),
beżowy,
cętkowany,
złocisty,
jasnoszary z łatkami,
miedziany,
albinosy.
Warto wspomnieć jeszcze o pewnej cesze aksolotlów, mianowicie zdolności do regenerowania swoich członków i organów. Kiedy np. w skutek nieszczęśliwego wypadku kończyna aksolotla zostanie odgryziona albo oderwana zupełnie sama… odrośnie! Tak samo „działają” skrzela aksolotla, które po uszkodzeniu się zregenerują. Lepiej, żeby aksolotl posiadał mimo wszystko oddzielne akwarium i nie pływał z groźnymi rybami takimi, jak np. kolcobrzuch. Wtedy większa szansa, że jego narządy się nie uszkodzą.

Jeżeli chcesz kupić aksolotla, bardzo ważna będzie jego prawidłowa hodowla. Musisz mieć świadomość, w jakich warunkach najchętniej będzie żyć ta ryba akwariowa z nogami. Pomówimy teraz o poszczególnych warunkach, jakie powinieneś zapewnić swojemu aksolotlowi.
WYMAGANIA AKWARIUM AXOLOTLA
1. Wielkość akwarium

Zbiornik wodny powinien być przestronny, a także duży. Postaw go w nieco zacienionym miejscu, które nie będzie narażone na promienie słoneczne. Woda nie może się nagrzewać, bo nie będzie wówczas spełniać wymagań aksolotlów. Dno powinien przykrywać drobnoziarnisty piasek ok. 3 mm (kamienie albo żwirek aksolotl może zjeść, a to doprowadzi do zatkania się jelita – często przynosząc śmierć zwierzątka). Możesz też obsadzić akwarium roślinami. Jakie wymiary powinien mieć zbiornik wodny dla aksolotla? Przyjmuje się, że:

100 l dla jednego aksolotla (ok. 80 x 35 x 40 cm)
200 l dla dwóch / trzech aksolotlów (minimum 100 x 50 x 40 cm)
Jeden aksolotl meksykański powinien mieć zapewnione minimum 50 litrów dla siebie. Pamiętaj o tym, kiedy będziesz wybierał zbiornik wodny. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o zwierzętach akwariowych.

2.Filtrowanie w zbiorniku wodnym

Aksolotle potrzebują odpowiedniej filtracji w akwarium chociażby po to, aby utrzymać wodę w czystości. Filtr może być nie tylko zewnętrzny (nierzucający się w oczy), ale i wewnętrzny. Filtrowanie jest koniecznością w akwarium dla aksolotla meksykańskiego, ponieważ dzięki pompie będzie można zaopatrzyć wodę w tlen. Nie zapominaj również o tym, że nie wolno za mocno wprawiać wody w ruch. Może to zestresować aksolotla.

3. Temperatura wody w akwarium

Pod żadnym pozorem nie powinieneś podgrzewać wody. Aksolotl meksykański preferuje temperaturę wody od 12-20 st. C. W naturalnym środowisku, stworzonka te zamieszkują dobrze natlenione, zimne i słodkie wody meksykańskich jezior. Właśnie taką wodę powinno się więc zapewnić aksolotlowi. Oczywiście, mniejsza temperatura nie powinna zaszkodzić aksolotlowi, jednak już podniesiona powyżej 20 st. C wywoła w nich niepokój. Pobudzisz też w ten sposób materię aksolotlów, przez co mogą chorować lub nawet umrzeć.

4. Jakie oświetlenie do zbiornika wodnego?

Możesz zastosować słabe oświetlenie, jednak wyłącznie w jednej części akwarium. W drugiej połówce zbiornika wodnego musi być półmrok, ponieważ aksolotl meksykański woli zacienione miejsca. Jaszczurka wodna najbardziej aktywna jest w nocy.

5. Parametry wody w akwarium

Oprócz odpowiedniej temperatury, zaleca się również zachowanie prawidłowych parametrów wody. Aksolotle preferują następujące parametry:

Twardość wody: powyżej 7 pH
Zawartość azotynów: 0,5 g / 1 l
Zawartość azotanów: 25 mg / 1 l
Jeżeli w akwarium będzie zbyt miękka woda, aksolotl może nawet się wybarwić! To z kolei przyczyni się do nadmiernego stresu u zwierzątka. Posiadasz wodę tylko miękką? A więc, koniecznie uzupełnij ją w sód, wapń i potas po to, by wyrównać parametry wody

6. Z kim może zamieszkać aksolotl?

W przypadku dobierania towarzystwa aksolotlowi, trzeba szczególnie uważać. To płazy drapieżne, a więc małe rybki mogą stać się ich ofiarami. Nie powinno się też łączyć ich z konfliktowymi rybami, jak kolcobrzuch – może dojść bowiem do konfliktu między zwierzątkami. Zaleca się, aby aksolotl żył w akwarium z osobnikiem swojego gatunku. Zresztą, poleca się mieć w zbiorniku wodnym przynajmniej 2 aksolotle – oczywiście, pamiętając o odpowiednich wymiarach zbiornika wodnego.

Aksolotl meksykański – wszystko, co warto wiedzieć
Zdrowie oraz długość życia aksolotla meksykańskiego
Aksolotle meksykańskie są generalnie bardzo wytrzymałymi stworzeniami. Jak już wspominaliśmy, mogą się bowiem zupełnie same regenerować – nie tylko kończyny, ale nawet mózg czy serce! Chyba jedynym zagrożeniem dla aksolotla są zbyt wysokie temperatury, które narażają zwierzaki na stres. Aby aksolotl mógł długo żyć, należy unikać też:

za silnej cyrkulacji wody,
wysokiego pH wody.
Pamiętaj o tym, że za duża ilość kwasów w zbiorniku wodnym to nadmierne produkowanie amoniaku – a on działa na salamandrę meksykańską toksycznie. Gdy aksolotl będzie żył w takiej wodzie, prędzej czy później umrze. Nie zapominaj również o tym, że meksykańskie aksolotle nie są całkowicie wolne od chorób takich, jak pasożytnicze. Niektóre z nich mogą doprowadzić do bardzo ciężkiego stanu stworzenia i wywołać różne schorzenia (np. zakażenie przez raczki skrzelowe). Jeżeli trafisz na słabszego aksolotla, choroba może wywołać u niego również orzęski. Objawem choroby może być:

osłabiony apetyt u aksolotlów,
brak aktywności fizycznej lub wolniejsze poruszanie się po akwarium.
Kiedy w jelicie grubym pojawią się zaś wiciowce, mało odporne osobniki mogą utracić dużą ilość naskórka. Może też na nich odkładać się zbyt wiele śluzu. Aby aksolotle nie były narażone na obcowanie z pasożytami, trzeba odpowiednio o nie zadbać. Szczególnie groźny może być pasożyt mesomycetozoea. Często doprowadza on do pojawiania się pęcherzy na ciele aksolotla, które nie goją się nawet, kiedy już pękną. Na tę chorobę niestety, ale jeszcze nie ma żadnego lekarstwa.

Jeżeli zadbasz o swojego aksolotl może on dożyć kilku, a nawet kilkunastu lat. Aksolotl meksykański średnio żyje ok. 10 lat, choć wiele z nich dożywa do 15, a nawet 25 lat

Rozmnażanie aksolotlów meksykańskich
Kiedy aksolotl osiągnie dojrzałość płciową (ok. 2-3 lata), będzie mógł się rozmnażać. Samiec złoży spermatofory, a samica pobierze go wargami kloakalnymi. Wówczas dojdzie do zapłodnienia. Dosłownie kilka dni później samica złoży skrzek o galaretowatej konsystencji – przyklei się on do roślin w wodzie.
Jedna samica jest w stanie złożyć nawet ok. 800 jaj. Młode aksolotle meksykańskie będą liczyły ok. 1 cm jako larwy – pojawią się one ok. 3 tygodnie od zapłodnienia. Kiedy miną 4 (maksymalnie 8) miesiące, zaczną wyrastać aksolotlom kończyny.
Czym karmić aksolotla meksykańskiego? Co je aksolotl?
W naturze aksolotl meksykański poluje na małe zwierzątka wodne takie, jak np. owady. Aby zjeść, aksolotl czai się np. na skorupiaki i atakuje je, od razu pożerając. Weź jednak oprawkę na to, że aksolotle wcale nie są szybkie w polowaniu – ich ofiary często wymykają się im. Wiele hodowców karmi swoje aksolotle dżdżownicami, mrożonymi rybkami (ale i świeżymi), skorupiakami albo artemią czy larwami ochotki. Warto również uzupełnić dietę aksolotlów o:

larwy insektów bądź innych bezkręgowców,
ikrę innych płazów,
muchy,
komary,
rureczniki,
mączniki,
świerszcze,
granulowany pokarm dla pstrągów,
kawałki surowego mięsa (wyłącznie od czasu do czasu).
Wystarczy, jak dorosłe aksolotle karmić będziesz dwa razy w tygodniu. Mniejsze osobniki z kolei należy karmić każdego dnia. Odpowiednie żywienie to podstawa w prawidłowym rozwoju aksolotla meksykańskiego. Postaraj się więc zapewnić mu dobrej jakości dietę, będącą podstawą w życiu każdego aksolotla.

Cena aksolotla meksykańskiego
W dzisiejszych czasach aksolotl nie jest już nowością. Niemal każdy porządny sklep akwarystyczny ma przynajmniej jedną sztukę aksolotla na stanie. Aksolotla meksykańskiego można kupić za ok. 40-50 zł. Oczywiście, im większy będzie oraz im rzadszy jego kolor, tym bardziej wzrasta cena. Czasami sięga znacznie więcej niż 50 zł.

Staraj się nie kupować jednego aksolotla, a przynajmniej 2 sztuki – zwierzakom będzie raźniej w akwarium. Licz się również z tym, że wysokie będą koszta nie tylko samego zbiornika wodnego, ale jego wyposażenia – zwłaszcza filtru czy pożywienia, którego nie może zabraknąć aksolotlowi.

Jak hodować ambystomę meksykańską?

Bardzo ważne będzie również zapewnienie odpowiedniej filtracji w zbiorniku wodnym, by utrzymać go w czystości. Dzięki pompie, zaopatrzysz wodę w akwarium w niezbędny tlen. Istotna będzie również temperatura wody, która nie może być zbyt gorąca. Ambystoma meksykańska najlepiej czuje się w wodzie o temperaturze ok. 12-20 st. C. W naturze, aksolotle żyją w dość zimnych i mocno natlenionych wodach, więc właśnie takie warunki powinieneś im zapewnić. Oświetlenie w zbiorniku powinno znajdować się wyłącznie po jednej stronie – druga musi być zacieniona, bo aksolotle preferują cień. Ambystoma meksykańska najbardziej aktywna robi się właśnie wtedy, gdy gaśnie światło. Idealne parametry w wodzie powinny wynosić:

Zawartość azotynów: 0,5 / 1 litr
Zawartość azotanów: 25 mg / 1 litr
Twardość wody: więcej, niż 7 pH
Woda nie może być przesadnie miękka, bo wtedy aksolotl zacznie się ze stresu wybarwiać. Jeżeli jednak masz miękką wodę, należy natychmiast wyrównać parametry wody, uzupełniając ją o potas, sód i wapń

Ile kosztuje ambystoma meksykańska?
Sklep akwarystyczny zazwyczaj cenę ustala nie tylko pod względem koloru, ale i kształtu aksolotla czy jego wielkości. Im większy będzie to okaz oraz im bardziej będzie wybarwiony, tym wyższa będzie cena płaza. Najczęściej jest to cena ok. 50 zł choć zdarza się, że kwota jest o wiele większa.

Mimo wszystko, nie kupuj wyłącznie jednego aksolotla do akwarium. Zdecyduj przynajmniej na dwa aksolotle, by płazom było nieco weselej w zbiorniku wodnym. Nie zapominaj również o tym, że akwarium dla aksolotla powinno zostać uprzednio odpowiednio przygotowane, zanim wpuścisz wodną jaszczurkę do zbiornika. Zarówno filtr, parametry wody, jak i dobrze dobrane pożywienie jest istotne, by wyhodować zdrowe i piękne ambystomy meksykańskie

Od kilku lat ambystoma meksykańska, zwana salamandrą meksykańską lub aksolotlem meksykańskim, stanowi prawdziwy trend pośród akwariowych zwierząt domowych. Jej przyjacielski wygląd i wyraziste kolory sprawiają, że zwraca na siebie uwagę i jest ozdobą akwarium. Pomimo domniemanej egzotyki aksolotle meksykańskie są stosunkowo łatwe w pielęgnacji – tutaj dowiesz się wszystkiego o tym uroczym stworzonku

# data[].attributes.body
forma żyjąca w warunkach naturalnych – ubarwienie grzbietu ciemnoszare, czarne lub brązowe, z licznymi ciemnymi, prawie czarnymi plamkami tworzące marmurkowy deseń

# data[].attributes.body
forma żyjąca w warunkach sztucznych (hodowlanych) – najczęściej występują tu barwy albinotyczne, jasnoróżowe, a nawet białawe, z intensywnie różowymi skrzelami.

Długość ciała dojrzałych płciowo osobników (larw) sięga 30 cm

# data[].attributes.body
Mają jednak zdolność regeneracji utraconych części ciała: kończyn, skrzeli czy nawet fragmentów w obrębie głowy, mózgu i serca. Regeneracja przebiega w wyniku rozprzestrzeniania trzpienia komórki w danym zagrożonym obszarze. Komórki takie mnożą się i są w stanie zastąpić brakującą tkankę, są przy tym w pełni funkcjonalne. Okres regeneracji trwa do kilku miesięcy

# data[].attributes.body
Gatunek drapieżny, ma szczątkowe zęby. Pokarm lokalizuje za pomocą węchu. Odżywia się w porze wieczorowej i nocnej m.in. małymi zwierzętami wodnymi, bywa również kanibalem
Trzymane w grupie mogą sobie obgryzać kończyny i końcówki płetwy ogonowej.

# data[].attributes.body
Przeobrażenie w salamandrę

W wyniku przeobrażenia u aksolotlów następują zmiany w budowie ciała, następuje częściowy zanik skrzeli i płetwy ogonowej. Larwa zaczyna coraz częściej pobierać i oddychać powietrzem atmosferycznym. Po całościowej metamorfozie ogon staje się zaokrąglony. W końcowej fazie przeobrażenia następuje coraz częstsze zrzucanie nabłonka z całej powierzchni ciała

# data[].attributes.body
Występuje u nich neotenia i wyraźny dymorfizm płciowy. Gonady samca ze względu na ich nabrzmiałość są łatwo zauważalne w okresie rozrodczym. Po okresie kilkutygodniowego zimowania samiec składa spermatofor na częściach roślin. W tym czasie samica zbiera go wkładając do kloaki. Kilka tygodni po zapłodnieniu samica składa galaretowaty skrzek w ilości 200–6000 jaj. Okres inkubacji zależny jest od temperatury otoczenia, najczęściej trwa ok. 3 tygodni. Młode, wyklute larwy są wielkości ok. 15-20 milimetrów i są żarłoczne. Wymagane jest częste dokarmianie (kanibalizm). Dojrzałość płciową osiągają po roku życia

# data[].attributes.body
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Ambystoma_meksykańska

https://fajnyzwierzak.pl/porady/aksolotl-meksykanski-opis-wymagania-hodowla-rozmnazanie/

https://www.zooplus.pl/magazyn/akwarystyka/gatunki-ryb/aksolotl-meksykanski

# data[].attributes.body
Niestety axolotle są łapane i nielegalnie sprzedawane a nawet jedzone
Ambystoma meksykańska jest gatunkiem jadalnym, była poławiana do celów spożywczych i sprzedawana na targach. Obecnie handel tym gatunkiem jest prawnie zabroniony.
Gatunek ten jest często spotykany w laboratoriach do badań z zakresu transplantacji, badania wad serca, a także na potrzeby endokrynologii i genetyki

# data[].attributes.body
W warunkach laboratoryjnych ambystoma żyje ok. 12–15 lat. W naturze mniej, 10–12 lat[

# data[].attributes.body
Ciało o masywnej budowie, grzbietobrzusznie spłaszczone. Na szerokiej głowie, w jej tylnej części, znajdują się 3 pary skrzeli zewnętrznych położonych po obu stronach głowy. Kończyny delikatne, krótkie i kruche – przednie zaopatrzone w 4, a tylne w 5 palców. Ciało zakończone jest długim, wysokim i masywnym ogonem. U form neotenicznych występuje wysoka, bocznie spłaszczona płetwa ogonowa. U gatunków albinotycznych kościec jest widoczny poprzez cienką, półprzezroczystą skórę

# data[].attributes.body
Populacja Ambystoma mexicanum w jeziorze Xochimilco i otaczających go kanałach jest poważnie zagrożona ze względu na rozwój miasta Meksyku i ma tendencję spadkową.

Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych klasyfikuje gatunek Ambystoma mexicanum w czerwonej liście krytycznie zagrożonych o najwyższej kategorii ryzyka. Według ostatnich obserwacji dzikiej populacji liczebność aksolotla szacowana jest na 700-1200 osobników, które istnieją w sześciu różnych miejscach podmokłych jeziora Xochimilco

# data[].attributes.body
W warunkach naturalnych gatunek występował na południe od miasta Meksyk, stolicy Meksyku, w dwóch jeziorach Xochimilco i Chalco (2300 m n.p.m.). Obecnie zasięg jego występowania obejmuje jedynie południowe części jeziora Xochimilco wraz z otaczającymi je kanałami i mokradłami.

# data[].attributes.body
Jest gatunkiem prowadzącym nocny tryb życia. Podczas dnia larwy szukają schronienia w zakamarkach zapewniających im kryjówki przed większymi drapieżnikami