# data[].attributes.attachment_link.readable_text
''France est votre soer. France vous aime''. ''Η Γαλλία είναι αδερφή σας. Η Γαλλία σας αγαπάει''. Με αυτή την φράση επέλεξε η Γαλλίδα Υπουργός Εξωτερικών, Florence Parly, να επαναφέρει στη μνήμη μας τον Ιωάννη Ρίτσο και το "Γράμμα προς την Γαλλία" αλλά και να επισφραγίσει και ρητώς μια πραγματική σχέση συγγενείας μεταξύ δύο Εθνών. Δύο κράτη-πνεύμονες του ευρωπαϊκού πολιτισμού που απροφασίστως αποφάσισαν να βαδίσουν μαζί στο ρου της νεότερης Ιστορίας. Αυτή η πνευματική συγγένεια για την οποία κάνω λόγο, προκύπτει ως το απαύγασμα μιας διαρκούς ώσμωσης ιδεών και μεμονωμένων αιτημάτων που μετουσιώθηκαν σε επιτακτικά κελεύσματα των Γάλλων τα τέλη του 17ου αιώνα μ.Χ.. Εμπνεόμενοι από την αρχαία ελληνική Επιστήμη και Φιλοσοφία, οι Γάλλοι philosophes έθεσαν εκείνα τα θεμέλια που επρόκειτο να ωθήσουν, τον άρτι εξελθόντα από το σκοταδισμό του Μεσαίωνα κόσμο, στην αναζήτηση της αληθινής ουσίας των πάντων. Από τη μήτρα του παγκόσμιου Πολιτισμού, Ελλάδα, προς τη μητέρα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, Γαλλία.

Ο ελληνικός τρόπος σκέψης εγκαταστάθηκε στα μυαλά διανοούμενων της κεντρικής Ευρώπης αναλαμβάνοντας το ρόλο του καθοδηγητικού μίτου στην άφατη εκείνη επιθυμία του Γάλλου σκεπτόμενου να απορρίψει την αυθεντία και να αποστείλει ένα αίτημα οικουμενικό προς την αναζήτηση της γνώσης. Δεν έληξαν, άλλωστε, τα υπερπόντια εξερευνητικά ταξίδια τον 16ο αιώνα. Άλλαξε απλά η φύση τους. Το αίτημα για νέες γαίες εξέλειψε και το αίτημα για νέες ιδέες έγινε πιο απαιτητό από ποτέ. Οι πλόες της Γαλλικής Διανόησης κατέληγαν στα παράλια της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας και στα λιμάνια του ελληνικού πολιτισμού εμπορεύονταν τα πιο πολύτιμα αγαθά: τον προβληματισμό, τη γνώση. Η Γαλλική Επανάσταση έπετο του Διαφωτισμού και το πάγιο αίτημα προηγούμενων γενεών παίρνει επιτέλους σάρκα και οστά. Το "no merci" της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στη Μοναρχία οδήγησε στο "arma tenete" και η κοινωνική επανάσταση για την ανατροπή του καθεστώτος δημιούργησε τέτοιο ωστικό κύμα που έμελλε να αποτελέσει τη θρυαλλίδα σποραδικών αναταραχών ανά την Ευρώπη.
Η Ελλάδα ήρθε η ώρα να συναντήσει το πεπρωμένο της μέσα από μία επανάσταση που ο αυτοσκοπός της την όρισε ως εθνικοαπελευθερωτική και η θέση του ατόμου, κατά τη διάρκεια της αλλά και επαύριον της νίκης, την κατέστησε σαφώς και φιλελεύθερη. Η απαρχή του Αγώνα σαφώς και δεν ήταν εύκολη. Μεμονωμένες αντιδράσεις έπεφταν πάνω στην αδιάσειστη υπεροχή της Υψηλής Πύλης ενώ σε κάθε διπλωματική οδό η απάντηση ήταν μία: το καθεστώς είναι ένα και το αυτό, ne varietur. Παρά την έλλειψη μέσων αλλά και την συνήθη παλιμβουλία των Μεγάλων Δυνάμεων προς την ευεπήκοη ανά τα χρόνια Ελλάδα, ο Έλληνας είχε πάρει την απόφαση του. Η προλείανση του εδάφους για την Εθνική Παλιγγενεσία ήταν πραγματικότητα. Οι οργανώσεις που συνέπηξαν οι Έλληνες μικρέμποροι στο εξωτερικό και τα κομιτάτα που λειτούργησαν ως πομποί των αιτημάτων τους αλλά και ως πνεύμονες οικονομικής ενίσχυσης, έτυχαν θερμής υποστήριξης από Γάλλους της περιόδου. Οι τελευταίοι θαύμασαν το γεγονός πως οι Έλληνες του '21 δεν πέθαιναν για να αποφύγουν οι ίδιοι τη σκλαβιά. Πέθαιναν για να γνωρίσουν άλλοι την Ελευθερία. Εμείς. Και σε αυτόν τον καθόλα άνισο αγώνα σημαντικός αριθμός Γάλλων στάθηκε στο πλευρό τους Έθνους.

Ο Ευγένιος Ντελακρουά υφαίνει τον ύμνο του Έλληνα επαναστάτη μέσα από την εικαστική αναπαράσταση των ηρωικών μαχών. Το ελληνικό έπος μονοπωλεί το καλλιτεχνικό του ενδιαφέρον με τη δημιουργία πινάκων όπως η ''Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου'' αλλά και ''Η Σφαγή της Χίου'' για τη Salon του '24. Προσέτι, χορεία Γάλλων καλλιτεχνών αναπαριστά μέσα από την Τέχνη την πιο οξύμωρη εικόνα. Mία Ελλάδα που πνέει τα λoίσθια και αγκομαχά, μα έναν Έλληνα που πνέει μένεα και αποζητά από τη μοίρα αυτό που του 'χει ορίσει, ως αιώνιο. Ο Οράς Βερνέ, ο Λουί Γκαρνερέ, ο Λουί Ντυπρέ και ο Αρί Σεφέρ τολμούν να αναδείξουν με τρόπο εκκωφαντικό τον σιωπηλό πόνο αλλά και τον διακαή πόθο του εμφωλεύει στις καρδιές των Ελλήνων.

Με ανάλογη ζέση αποτυπώνουν τον Αγώνα οι εραστές της Ποίησης. Στο ''Φανταστικό Ταξίδι'' του ο Βερανζέρος εξομολογείται πως ''την Ελλάδα ονειρευόταν από παιδί, εκεί ήθελε να πεθάνει'', ενώ στα δικά του ''Ψαρά'' φωνάζει ''Έλληνες ενωθείτε''. Ο Βίκτωρ Ουγκώ θα εκφράσει το θαυμασμό του με το έργο ''Τα κεφάλια του Σαραγιού'' ενώ εκδίδει ένα από τα πιο αξιόλογα έργα του, ''Τα Ανατολίτικα''. Ο Αλέξανδρος Δούμας, ο πρεσβύτερος, στο διθύραμβο του για τον Κανάρη, ξεδιπλώνει το έργο της ανατίναξης της τουρκικής ναυαρχίδας όταν και καταστρέφεται η οθωμανική αρμάδα του Καραλή. Ωσαύτως, οι δεσμοί του λογοτέχνη Σατωβριάνδου με την Ελλάδα αποκαλύπτονται στο περίφημο ''Οδοιπορικό από το Παρίσι στην Ιερουσαλήμ' ενώ ο Ντελεβίν αποτίει φόρο τιμής στον ''Έλληνα, γιο των Μαραθονομάχων''.

Η Γαλλία σαφώς και επεδίωξε την ικανοποίηση ιδίων συμφερόντων στο διπλωματικό και πολιτικό πεδίο της εποχής. Εξάλλου, δεν αρνείται κανείς πως κάποια από τα στρατεύματα μου μάχονταν την Ελλάδα εκπαιδεύτηκαν από Γάλλους αξιωματικούς. Ωστόσο, η πολιτικοκοινωνική διείσδυση της Γαλλίας στην Ελλάδα, σαφώς και προσέδωσε μια άλλη ισχύ στα χτυπήματα των εξεγερμένων δυνάμεων μας. Αλήστου μνήμης ο Γάλλος στρατάρχης και διπλωμάτης Νικόλαος Ιωσήφ Μαιζών ο οποίος ηγήθηκε των γαλλικών δυνάμεων της Πελοποννήσου και κατεδίωξε τον Ιμπραήμ Πασά στην εκστρατεία του Μοριά. Ο Κάρολος Φαβιέρος, που θεώρησε τιμή του να φορά την ελληνική φουστανέλα, ο Ιωσήφ Βαλέστ, που έχασε τη ζωή του πολεμώντας ηρωικά στην Κρήτη, ο Ολιβιέ Βουτιέ που εξεδίωξε το τουρκικό ντελίνι αλλά και ο Μαρέν Μπαγί που σχεδίασε τους τρόπους περίθαλψης των Ελλήνων μαχητών, είναι κάποιοι από τους πολλούς Γάλλους που συνεισέφεραν τα μέγιστα στον Αγώνα.

Το αγωνιστικό άρωμα της Ελλάδας διεπότισε ολόκληρη τη χώρα. Από τη Μασσαλία και την Λυών, την Τουλούζη και Ντιζόν, από μικρές πόλεις, λιμάνια και χωριά, η Γαλλία εξέπεμπε το δικό της μήνυμα στους Έλληνες του '21. Οι φιλελληνικές επιτροπές για την οικονομική ενίσχυση του Αγώνα επιβεβαίωσαν με τρόπο απτό την αγνή αγάπη των Γάλλων για τον Ελληνισμό. Την ίδια στιγμή ο γαλλικός τύπος διατηρούσε άσβεστο το ενδιαφέρον για την ελληνική επανάσταση. Δεν ήταν το κουρασμένο από τις μάχες σώμα του Έλληνα, μα η ακόρεστη ψυχή του για Ελευθερία αυτή που έπλασε στους Γάλλους την ιδέα, πως ο αγώνας των Ελλήνων ήταν και δικός τους. Γι' αυτούς δεν μάχονταν μόνο άνθρωποι αλλά και δικές τους αξίες που έκαναν οι ίδιοι λάβαρο στη δική τους επανάσταση. Πάλευαν η Ελευθερία και Ισότητα να ξεφύγουν από ένα καθεστώς που για τέσσερις αιώνες τις δολοφονούσε.

Το τι θέλησε να κάνει εκείνη την περίοδο ο Έλληνας, η Ελληνίδα, το Ελληνόπουλο και η Ελληνική Ψυχή δεν μπόρεσα ποτέ να απαντήσω. Εδώ σιωπώ και αφήνω την πιο γλαφυρή απάντηση από το Ελληνόπουλο που συνάντησε μια μέρα ο Βίκτωρας Ουγκώ στο ομώνυμο του έργο. Στην ερώτηση τι μπορούσε να του δώσει προκειμένου να του φύγει το μαράζι, το παιδί απάντησε: ''Τίποτα δεν θέλω! Μόνο βόλια, μπαρούτι θέλω, να!''. Τότε είχε χρέος το Ελληνόπουλο να μεγαλώσει κι άλλο την Ελλάδα. Σήμερα η Ελλάδα έχει χρέος να μεγαλώσει κι άλλα ελληνόπουλα. Η ιστορία αυτή μας έδειξε πως το παιδί έπρεπε να πεθάνει στα όπλα. Η Ιστορία, αυτή μας δείχνει, πως η Ελλάδα πέπρωται να ζήσει.
Ζήτω το Έθνος.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Parle comme Parly!(Μίλα όπως η Πάρλι!)" - Karfitsa.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει ο Γεώργιος Τόμου, απόφοιτος Κλασικής Φιλολογίας ΑΠΘ, φοιτητής Νομικής ΑΠΘ ''France est votre soer. France vous aime''. ''Η Γαλλία είναι αδερφή σας. Η Γαλλία σας αγαπάει''. Με αυτή την φράση επέλεξε η Γαλλίδα Υπουργός Εξωτερικών, Florence Parly, να επαναφέρει στη μνήμη μας τον Ιωάννη Ρίτσο και το "Γράμμα προς την Γαλλία" αλλά και να [...]

# data[].attributes.headline
Ο ύμνος της Γαλλοφων

# data[].attributes.body
Ο ύμνος της Γαλλοφωνίας.

# data[].attributes.attachment_link.title
ENSEMBLE / HYMNE A LA FRANCOPHONIE  -  Célina Ramsauer, Georges Seba et le Choeur Gospel de Paris

# data[].attributes.attachment_link.title
Παιδαγωγική καρτέλα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Διεθνής Ημέρα Γαλλοφωνίας εορτάζεται στις 20 Μαρτίου, σε ανάμνηση της υπογραφής της Συνθήκης ίδρυσης του Διακυβερνητικού Γραφείου Γαλλοφωνίας, κύριο φορέα του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, στο Νίγηρα το 1970.

Είναι μια ημέρα αφιερωμένη στη γαλλική γλώσσα. Στο πλαίσιο του εορτασμού της διοργανώνονται εκδηλώσεις και στις πέντε ηπείρους. Κάθε χρόνο, με πρωτοβουλία του γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού και Επικοινωνίας, η Γενική Διεύθυνση της Γαλλικής Γλώσσας και των Γλωσσών της Γαλλίας εορτάζει τη γαλλική γλώσσα με βάση δέκα λέξεων που επιλέγονται κάθε έτος. Για το 2012, οι δέκα λέξεις που επιλέχθηκαν ήταν: "ψυχή, αλλιώς, χαρακτήρας, εκεί, εμπιστεύομαι, ιστορία, φυσικό, γυρτό, όνειρο και μεταφορές".

Η Ελλάδα συμμετέχει κάθε χρόνο στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Γαλλοφωνίας, με εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα σε διάφορες πόλεις, κυρίως όμως την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Ο εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας Γαλλοφωνίας για το 2013, θα λάβει χώρα από τις 16 έως τις 24 Μαρτίου 2013.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Διεθνή Ημέρα Γαλλοφωνίας: http://20mars.francophonie.org/

# data[].attributes.attachment_link.title
Διεθνής Ημέρα Γαλλοφωνίας - Η Ελλάδα μέλος της Γαλλοφωνίας (OIF)

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Διεθνής Ημέρα Γαλλοφωνίας εορτάζεται στις 20 Μαρτίου, σε ανάμνηση της υπογραφής της Συνθήκης ίδρυσης του Διακυβερνητικού Γραφείου Γαλλοφωνίας, κύριο φορέα του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, στο Νίγηρα το 1970. Είναι μια ημέρα αφιερωμένη στη γαλλική γλώσσα. Στο πλαίσιο του εορτασμού της διοργανώνονται εκδηλώσεις και στις πέντε ηπείρους.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Γαλλοφωνία γιορτάζει φέτος 50 χρόνια!
05-30.03.2020
Παρούσα στις πέντε ηπείρους, η γαλλική γλώσσα προάγει και τροφοδοτεί τον διάλογο μεταξύ ετερόκλητων ομάδων.

Για μία ακόμη χρονιά, το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος παρουσιάζει ένα ποικιλόμορφο πρόγραμμα και ανοίγει τις πόρτες του στο Βέλγιο, στην Ελβετία και για πρώτη φορά, στην γαλλόφωνη Αφρική.

Μέσα από ένα πρόγραμμα που προσδοκά να αποτελέσει και πρόσκληση σε ταξίδι, αποκαλύπτεται ο πλούτος και η δημιουργικότητα που απορρέουν από την κοινή αυτή γλώσσα.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων
06.03.2020 | Auditorium Theo Angelopoulos - IFG
Τουρνουά Σλαμ "Λέξεις στον αέρα" | Ανοικτή σκηνή

Η ευφράδεια έχει την τιμητική της στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος. Το σλαμ ποίησης είναι μια ανοικτή σκηνή όπου ο δημιουργός μοιράζεται τα συναισθήματά του και αποκαλύπτει στο κοινό το προσωπικό του σύμπαν.

Ραντεβού στις 6 Μαρτίου 2020 για τον τελικό του τουρνουά ενηλίκων σλαμ ποίησης και στις 5 Μαρτίου 2020 για τον τελικό του σχολικού τουρνουά με τη συμμετοχή μαθητών από 18 τάξεις ελληνικών σχολείων, που θα συντονίσει ο Pilote le Hot, σλάμερ από το Παρίσι και εμπνευστής του Τουρνουά σλαμ του Παρισιού και ο François Gordigiani, σλάμερ της παρισινής και αθηναϊκής σκηνής..

Επιλεγμένοι από διαφορετικά σημεία της χώρας, οι ποιητές φιναλίστ θα ερμηνεύσουν τα κείμενά τους στα γαλλικά και στα ελληνικά. Τους νικητές θα επιλέξει το κοινό που συμμετέχει ενεργά στην αναμέτρηση. Και για τον νικητή του τουρνουά ενηλίκων, το έπαθλο είναι ένα ταξίδι στο Παρίσι για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Τουρνουά σλαμ που θα διεξαχθεί εκεί τον Μάϊο του 2020!

05.03.2020 - 10.00' έως 13.00': Σχολικό Τουρνουά - ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ
Είσοδος ελεύθερη κατόπιν εγγραφής: sce@ifa.gr

06.03.2020 - 20.00': Τουρνουά ενηλίκων
Είσοδος ελεύθερη

-
10.03.2020 - 10.00 | Auditorium Theo Angelopoulos - IFG " Parallèles " (Παράλληλοι) | Μουσικοθεατρική παράσταση - ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ
Αναμειγνύοντας αποσπάσματα στα γαλλικά (κυρίως) και στα ελληνικά (επίσης), η Άννα Κώτη και ο Gilles Decorvet συνοδεύουν το κοινό σε μία περιπλάνηση συναισθημάτων. Μέσα από την αφήγηση, το τραγούδι, τα μουσικά όργανα, την κίνηση, τον χορό και τις λέξεις, μνημονεύουν μία Ελβετία όπου πνέει ο ανθρωπισμός.

Parallèles (Παράλληλοι) - ή ένα αφήγημα για την επιμονή, την υπομονή, την προσμονή, την ελπίδα, τις επιθυμίες και το κουράγιο...γεμάτο ποίηση, χιούμορ και φαντασία! Μία ιστορία που ερμηνεύεται με διαφορετικούς τρόπους, σαν μία άσκηση ύφους.

Σκηνοθεσία: Elsa Anzules
Με τους: Gilles Decorvet (κείμενο και ερμηνεία) και Άννα Κώτη (τραγούδι, χορός και ερμηνεία)

Κοινό: από 7 ετών (ενήλικες και παιδιά)
Διάρκεια: 50'
Στα γαλλικά και στα ελληνικά

Είσοδος ελεύθερη κατόπιν εγγραφής: sce@ifa.gr

Σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα

-
07-30.03.2020 "Βρυξέλλες, κλεμμένες ματιές" | Έκθεση ζωγραφικής, σχέδιο & ακουαρέλα
Μία σειρά σχεδίων με σινική μελάνη και ακουαρέλες, αποτέλεσμα των περιπλανήσεων του καλλιτέχνη Πάβλου Χαμπίδη στην βελγική πρωτεύουσα, που σχολιάζουν χαρακτηριστικές αλλά και κρυφές γωνίες της πόλης.

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ο Πάβλος Χαμπίδης σπούδασε Φιλοσοφία και Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Lund, στη Σουηδία. Έζησε και εργάστηκε ως καλλιτέχνης-ζωγράφος στη Σουηδία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και το Βέλγιο. Το 2004 η Louis Vuitton του ανέθεσε τον σχεδιασμό του Carnet de Voyage d'Athènes, μία έκδοση που περιλαμβάνει 116 σχέδιά του. Έχει επίσης φιλοτεχνήσει το ταξιδιωτικό σημειωματάριο για τους Παξούς, A Journey to Paxos (Chris Boicos Fine Arts, 2014) καθώς και το Spring in the Valley (DeAgostini, 2017) αφιερωμένο στην Κοιλάδα των Ναών (Valle dei Templi ) στη Σικελία, έναν από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους της Υφηλίου.

Σε συνεργασία με την Πρεσβεία του Βελγίου στην Ελλάδα

-
Το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος υποδέχεται την γαλλόφωνη Αφρική
Στις 20 Μαρτίου 2020, παγκόσμια ημέρα εορτασμού της Γαλλοφωνίας, το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος ανοίγει τις πόρτες του, από τις 19.00, στις γαλλόφωνες Αφρικανικές κοινότητες.

Στο πρόγραμμα της βραδιάς που διοργανώνεται σε συνεργασία με τα σωματεία των αφρικανικών κοινοτήτων της Ελλάδας:
- Χοροί και κρουστά
- Ποίηση και θέατρο
- Συζήτηση πολιτιστικού και κοινωνικού προβληματισμού
- DJ που θα παρατείνει την εορταστική αυτή βραδιά υπό τους ήχους γαλλόφωνης αφρικανικής μουσικής!
Είσοδος ελεύθερη
Στην υπόλοιπη Ελλάδα
Λάρισα
Πατώντας εδώ, δείτε το πρόγραμμα της γιορτής της Γαλλοφωνίας

-
Πάτρα
Πατώντας εδώ, δείτε το πρόγραμμα της γιορτής της Γαλλοφωνίας

Δημοτικό θέατρο "Κέφαλος" - Λεωφ. Βεργωτή 16 - Αργοστόλι - ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

Σάββατο 21/03/2020 - 11 πμ, Είσοδος ελεύθερη

Διοργάνωση : Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου και Εκπαιδευτικοί Γαλλικής Γλώσσας, Γαλλοελληνικός Σύλλογος Ιονίων Νήσων

Υπό την αιγίδα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων και του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος.

-
Μαραθώνιος ανάγνωσης για τη Γαλλοφωνία 2020 ΖΑΚΥΝΘΟΣ - ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ
Αμφιθέατρο του τμήματος περιβάλλοντος του Ιονίου Πανεπιστημίου - ΖΑΚΥΝΤΗΟΣ

Σάββατο 21/03/2020 - 11 πμ, Είσοδος ελεύθερη

Διοργάνωση : Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου και Εκπαιδευτικοί Γαλλικής Γλώσσας, Γαλλοελληνικός Σύλλογος Ιονίων Νήσων

Υπό την αιγίδα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων και του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η γιορτή της Γαλλοφωνίας 2020 | IFG

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Γαλλοφωνία γιορτάζει φέτος 50 χρόνια! 05-30.03.2020 Παρούσα στις πέντε ηπείρους, η γαλλική γλώσσα προάγει και τροφοδοτεί τον διάλογο μεταξύ ετερόκλητων ομάδων. Για μία ακόμη χρονιά, το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος παρουσιάζει ένα ποικιλόμορφο πρόγραμμα και ανοίγει τις πόρτες του στο Βέλγιο, στην Ελβετία και για πρώτη φορά, στην γαλλόφωνη Αφρική.

# data[].attributes.body
Victor Hugo

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
All Time Classic - Magazine, Ενημέρωση, Πολιτική, Ανάλυση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
" Το πρώτο θαύμα είναι να βλέπουμε το φως ,έτσι όριζαν οι Έλληνες τη ζωή. Και οι ίδιες οι λέξεις περιέχουν κάτι σαν φώτιση". Είχε πει η Ζακλίν Ντε Ρομιγί, η σπουδαία Γαλλίδα ελληνίστρια που έφυγε από τη ζωή το 2010 , αφήνοντας πίσω της ένα πλουσιότατο και πολύ σημαντικό έργο, ιδιαιτέρως τιμητικό για τους 'Ελληνες.

Γεννήθηκε στο Σάρτρ και απέκτησε μεγάλη εμπειρία καθώς έζησε όλες τις αλλαγές που αφορούσαν την εκπαίδευση των γυναικών της εποχής της. 'Ηταν η πρώτη γυναίκα στην έδρα της Επιγραφικής και της Φιλολογίας και η γυναίκα που διαδέχτηκε τη Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας , θαυμάστρια της ελληνικής σκέψης. Οι εργασίες της πλούσιες, περιέχουν ολόκληρη την αρχαία ελληνική γραμματεία,Όμηρο, τραγικούς, σοφιστές, Θουκυδίδη, τον οποίο και μετέφρασε, αποδεικνύοντας την τεράστια σημασία που απέδιδε στα ελληνικά γράμματα.

Η Ζακλίν ντε Ρομιγί θεωρεί ως μεγαλύτερη εμπειρία της ζωής της τον πόλεμο του 1940. Τα χρόνια της δοκιμασίας, όπως η ίδια τα χαρακτηρίζει , τα οποία, όμως, "ήταν γεμάτα ελπίδα, γιατί όλος ο κόσμος ήξερε τι ήθελε." Σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή, που δυστυχώς είναι εποχή αδιαφορίας, ακροτήτων και θρησκευτικού φανατισμού.
Σύμφωνα με τη Ζακλίν ντε Ρομιγί, όλα αυτά θα τα είχαμε αποφύγει "αν είχαμε αφήσει στους ανθρώπους την παιδεία που τους δίναμε και την οποία αρνηθήκαμε. Μια παιδεία που τους έφερνε σε επαφή με τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας, με τις μεγάλες αναμονές, με τους ήρωες. Αν τους είχαμε αφήσει τη σχέση τους με την Αντιγόνη, τον Αχιλλέα, θα υπήρχε μια πνοή πιο δυνατή. Δεν λέω ότι αυτό είναι αγάπη για τη ζωή, ότι δίνει την ίδια ευχαρίστηση με ένα μπάνιο στο Σούνιο είναι όμως, κι αυτό μέρος της ζωής και πηγή θάρρους."
Οι θέσεις αυτές εγείρουν μεγάλες συζητήσεις στη Γαλλία, όπου ο αντίλογος είναι έντονος από τους ανθρώπους που ζουν και πιστεύουν ότι η κλασική παιδεία είναι παρωχημένη για τα νέα παιδιά.

Tο 1992 ίδρυσε την Ένωση για την Υπεράσπιση των Κλασικών Σπουδών και σύμφωνα με τον διδάκτορα και μαθητή της κ. Αναστάσιο Στέφο "Η σοφή ελληνίστρια αποτελεί μια εμβληματική φυσιογνωμία που ενσαρκώνει το ανθρωπιστικό ιδεώδες, τον έρωτα για την αρχαία ελληνική γλώσσα και την αγωνιστικότητα για τη διάδοση της διδασκαλίας της. Είναι γνωστή η φράση της "Αν η Ελλάδα μάς ζητούσε πίσω όλες τις λέξεις της που έχουμε δανειστεί, ο Δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε".

Στο βιβλίο της με τον τίτλο " Τι πιστεύω " κάνει μια εξομολόγηση καρδιάς, ψυχής και πνεύματος. Είναι ένα σπουδαίο βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσει κάθε Έλληνας, κυρίως στην εποχή μας, που ζούμε μια μεγάλη κρίση αξιών. Κάθε Έλληνας διαβάζοντάς το, θ'ανακαλύψει σε βάθος την αξία ενός σπουδαίου πολιτισμού, του ελληνικού , για τον οποίο τα τελευταία χρόνια όλο και λιγότερο ενδιαφέρεται δυστυχώς ο ελληνικός λαός και η εξουσία φροντίζει με κάθε τρόπο, επιεικώς να τον συρρικνώσει.

Λέει λοιπόν η Ρομιγί στο βιβλίο της "Πίστεψα για πολύ καιρό σε πράγματα τα οποία δεν απαρνιέμαι". Ο κόσμος αλλάζει. "Ακόμα και τα μαθηματικά έχουν αλλάξει. Κι όλα αυτά χωρίς να κάνουμε λόγο για την κακοτυχία τού να έχεις υπάρξει νέος όταν μετρούσε η εμπειρία της ηλικίας και να γερνάς όταν μόνο η νεολαία παίζει ρόλο στην κοινωνία". "Αυτό το βιβλιαράκι ίσως είναι ένα φάρμακο για τη δυσφορία. Ένα ερέθισμα για την καρδιά, ένα βοήθημα για τη ζωή". Αυτό το βιβλιαράκι θα μας βοηθήσει να δούμε "πώς η ελληνική εμπειρία μπορεί να μας βοηθήσει να πιστέψουμε σ' έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία".

Το ότι η Ρομιγί δεν είναι Ελληνίδα την κάνει πιο σημαντική γιατί δεν την υποχρέωσε κανείς να μάθει και να σπουδάσει Αρχαία Ελληνικά, να εμβαθύνει τόσο σε όλα τα είδη των κειμένων φτάνοντας στις πιο βαθιές έννοιες του αρχαίου ελληνικού πνεύματος. Η Ρομιγί μέσα από τα αρχαία κείμενα έψαξε να βρει τις ρίζες του ανθρώπου, να εξηγήσει την συμπεριφορά του αλλά και την συμπεριφορά της κοινωνίας,και βέβαια τ ην ανθρώπινη ψυχή.

Είναι ελληνίστρια και ως ελληνίστρια ίσως αγαπά και εκτιμά πολύ περισσότερο από έναν Έλληνα τα ελληνικά γράμματα, καθώς πολύ σπάνια πλέον οι 'Ελληνες και κυρίως η νέα γενιά ενδιαφέρονται για τις αξίες του ελληνικού πνεύματος, αφήνοντας στην " άκρη" τον ένδοξο ελληνικό πολιτισμό. Δεν είναι πλέον πολλοί οι 'Ελληνες που γνωρίζουν μια ραψωδία του Ομήρου ή μια αρχαία τραγωδία ή που έχουν επισκεφτεί το Ηρώδειο ή την Επίδαυρο.

Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου της " βλέποντας το φως " δηλώνει την αγάπη στη ζωή, ουσιαστικά είναι ένας ύμνος στη ζωή, καθώς διαφωνεί με αυτούς που γκρινιάζουν και τους υπενθυμίζει πως "Το να μιλάμε για την ευτυχία εκλαμβάνεται από πολλούς σαν προσβολή σε όσους υποφέρουν".
Κάποιες από τις πολύ σοφές επισημάνσεις της που αξίζει να θυμόμαστε!
-Όλα μια μέρα (η έναστρη νύχτα, οι δυστυχίες και ο πλούτος) ξαφνικά τελειώνουν. Κι έρχεται η σειρά ενός άλλου να ευτυχήσει, προτού τα χάσει όλα κι αυτός. (Σοφοκλέους, Αίας)

-Στον χώρο του τραγικού δεν μπορούμε να προχωρήσουμε περισσότερο από τους Έλληνες του 5ου αιώνα.

-Η ευγένεια δεν ταυτίζεται με τη φιλανθρωπία.

-Ο λόγος είναι το φρούριο κατά της κτηνωδίας.

-Πώς να διδάξει κανείς, αν δεν τρέφει για τους μαθητές του τη συμπάθεια που έτρεφε ο Σωκράτης για τους δικούς του; Με συγκινεί η υπομονή του Σωκράτη, η επιεικής ειρωνεία του για τα ελαττώματα των νέων, η αργή διαδικασία της αφύπνισης, οι φιλοφρονήσεις του, η σοβαρότητά του. Μ' αρέσει που ο Σωκράτης περιπαίζει, με λεπτότητα, τους αλαζόνες. Μ' αρέσει που δείχνει συμπάθεια στον ωραίο Χαρμίδη.

-Η προνομιακή σχέση μεταξύ δασκάλου και νεαρού μαθητή απειλείται σήμερα.

-Δεν είναι πάντα εύκολο να εμπιστεύεσαι τους άλλους αλλά, αν θέλουμε να γεννηθεί ένας σύγχρονος ανθρωπισμός, είναι η πρωταρχική προϋπόθεση.

-Κατανόηση είναι να βλέπεις καθαρά.

-Η τραγωδία ήταν πάντοτε, ακόμα και στις πιο δραματικές και τεταμένες της εκφάνσεις, μια προσπάθεια για κατανόηση.

-Οι Έλληνες, ο πολιτισμός των οποίων ήταν αριστοκρατικός, δεν είχαν το ιδεώδες της εργασίας, όμως τους ενδιέφερε η εργασία του πνεύματος.

-Η κατανόηση δεν προϋποθέτει καθόλου την αναγωγή των πάντων στη λογική. Ο Ηρόδοτος παραδέχεται τη θεϊκή παρέμβαση. Ο Θουκυδίδης ακινητοποιείται μπροστά στον ρόλο της τύχης. Η τραγωδία μάς βοηθά να καταλάβουμε την αδυναμία του ανθρώπου μπροστά στο μυστήριο της μοίρας του.

-Ό,τι είναι ο ήλιος για τα υλικά πράγματα, είναι η ιδέα του Καλού για όσα δεν μπορούμε να κατανοήσουμε.

-Η εκπαίδευση δεν πρέπει να συγχέεται με τις γνώσεις. Ο Πλάτων έλεγε ότι όλες οι κοινωνίες θεωρούσαν πρώτιστο καθήκον τους την καλλιέργεια κάποιων αξιών που χαρακτηρίζουν το ανθρώπινο είδος και που ο καθένας πρέπει να μάθει. Όπως ο σεβασμός για την ανθρώπινη ζωή. Όπως ο σεβασμός για την ελευθερία. Όπως ο σεβασμός για τη δικαιοσύνη.

-Ίσως η παιδεία που μεταδόθηκε σε υπερβολικό αριθμό ανθρώπων, για τους οποίους δεν προοριζόταν, να έφθειρε την ουσία.

-"Ὁ θαυμασμός μου προς τὸνἑλληνικὸ πολιτισμὸ εἶναι ἀπέραντος, μόνο ποὺ μᾶς μπερδεύει ἡ ἀλλαγὴ ποὺ κάνετε στην γλώσσα σας. Τὸ μονοτονικὸ ἀφοῦ ἀναστάτωσε τούς Ἕλληνες, μπερδεύει συγχρόνως καὶ τοὺς ξένους. Πηγὴ κακῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος θαυμαστῶν!"

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ζακλιν ντε ρομιγί

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
«αν η ελλάδα μάς ζητούσε πίσω όλες τις λέξεις της που έχουμε δανειστεί

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ο δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε»

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μαργκερίτ γιουρσενάρ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μέλος γαλλικής ακαδημίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζακλιν Ντε Ρομιγί "Αν η Ελλάδα μας ζητούσε πίσω όλες τις λέξεις της, που έχουμε δανειστεί, ο Δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε". - All Time Classic - Magazine, Ενημέρωση, Πολιτική, Ανάλυση

# data[].attributes.attachment_link.description
Ζακλιν Ντε Ρομιγί "Αν η Ελλάδα μάς ζητούσε πίσω όλες τις λέξεις της που έχουμε δανειστεί, ο Δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε".,Το πρώτο θαύμα είναι να βλέπουμε το φως ,έτσι όριζαν οι Έλληνες τη ζωή. Και οι ίδιες οι λέξεις περιέχουν κάτι σαν φώτιση

# data[].attributes.headline
Marie Henri Daniel Gauthier,comte de Rigny

# data[].attributes.subject
Marie Henri Daniel Gauthier,comte de Rigny

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Ανρί ντε Ρινύ γνωστός στην Ελλάδα ως Δεριγνύ (πλήρες όνομα: Marie Henri Daniel Gauthier, comte de Rigny, ελληνικά: Μαρί Ανρί Ντανιέλ Γκωτιέ, Κόμης του Ρινύ

# data[].attributes.attachment_link.description
6ο ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Pierre Jean de Béranger Πιερ Ζαν ντε Μπερανζέ

# data[].attributes.attachment_link.description
15ο Δ.Σ. ΕΥΟΣΜΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Charles Nicolas Fabvier Σαρλ Νικολά Φαμπβιέ

# data[].attributes.attachment_link.description
Εξελληνισμένο όνομα : Κάρολος Φαβιέρος

# data[].attributes.headline
François Auguste René de Chateaubriand     

# data[].attributes.subject
François Auguste René de Chateaubriand     

# data[].attributes.attachment_link.title
François Auguste René de Chateaubriand Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ ντε Σατωμπριάν

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Φρανσουά Ρενέ γεννήθηκε στο ΣΑΙΝ-ΜΑΛΟ της Βρετάνης στις 4 Σεπτεμβρίου το 1768 και πέθανε στις 4 Ιουλίου το 1848 στο Παρίσι.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ferdinand Victor Eugène Delacroix Φερδινάνδος Βίκτωρ Ευγένιος Ντελακρουά

# data[].attributes.attachment_link.description
Ήταν μεγάλος Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος του 19ου αιώνα.