# data[].attributes.body
บทความนี้ได้แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกของลูกชาย ซึ่งเสียใจที่ไม่ได้ดูแลแม่และเอารายได้ของเขาไปให้แฟน แทนที่จะไปรักษาแม่ ผู้อ่านจะได้เห็นว่า ลูกชายมีความห่วงใยต่อแม่ จึงอยากที่จะได้เงินมากเพื่อไปรักษาขาซ้ายของแม่ และชดเชยความผิดพลาดที่ไม่ได้เอาใจใส่ต่อสิ่งที่สำคัญ

# data[].attributes.body
-28
ข้อความนี้มีความสำคัญเพราะแสดงให้เห็นถึง คนแก่ในต่างจังหวัดไม่อยากไปหาหมอเพราะว่าคิดว่ามันเปลืองเงิน และจะใช้วิธีนวดแทน ทำให้อาการแย่ลงเพราะไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง

# data[].attributes.body
“ใครคิดถึงขาข้างนั้นของแม่บ้าง...” (30)  เป็นจุดที่สำคัญในเรื่องเพราะทำให้ลูกชายเริ่มรู้สึกสำนึกผิดและอยากจะเปลี่ยนแปลงเพื่อช่วยแม่    ลูกชายนึกถึงตอนที่แม่ขยันทำงานทุกวันเพื่อเลี้ยงลูกเเละเปรียบเทียบสิ่งที่แม่ทำให้เขากับสิ่งที่เขาทำให้แม่  ทำให้เห็นว่าเขาไม่ได้ตอบแทนความดีของแม่เลย  ข้อความนี้จึงเป็นจุดที่แสดงถึงการพัฒนาการของตัวละครและช่วยสอนผู้อ่านเรื่องความกตัญญูที่ลูกควรมีต่อพ่อแม่

# data[].attributes.body
เรื่องขาซ้ายของแม่เป็นเรื่องที่เล่าจากมุมมองของลูก เรารู้แต่ความรู้สึกของลูกและไม่รู้ความรู้สึกของแม่แต่ข้อความนี้สำคัญเพราะมันแสดงให้เห็นความรู้สึกของแม่ที่มีอาการเจ็บปวดแต่ไม่อยากให้ลูกรู้ว่าอาการของเขาแย่แค่ไหนเพราะลูกจะเป็นห่วงและเขาไม่อยากเป็นภาระของลูกซึ่งความรู้สึกเหล่านี้ทำให้ผู้อ่านเข้าใจว่าเขาคิดว่าความรู้สึกของลูกสำคัญมากกว่าสุขภาพของตัวเอง

# data[].attributes.body
Quote นี้มีความสำคัญมากที่สุดในเรื่องเพราะมันแสดงให้เห็นถึงสถานะยากจนของเขาที่ทำให้เขาหมดหวังแล้วท้อต่อการทำงานเพราะค่าใช้จ่ายเขาเยอะนอกจากนี้, ความคิดของตัวละครนี้ดึงดูดผู้อ่านด้วยการแสดงความโศกเศร้าของตัวละครและทำให้ผู้อ่านเห็นใจอารมณ์ของตัวละคร, ปลุกความรู้สึกสงสารตัวละครในตัวผู้อ่าน

# data[].attributes.body
หนูคิดว่าข้อความนี้สำคัญเพราะว่าแม้ว่าครอบครัวนี้จะมีเงินไม่มาก แต่ตัวละครหลักก็ยังรักแม่ของเขามากและต้องการดูแลเธออย่างที่ต้องการเพราะเธอมีปัญหาเรื่องขา ตัวละครหลักไม่สามารถหาเงินเลี้ยงแม่ได้ แต่ยังพยายามเพราะเขาสัญญาว่าจะดูแลแม่ของเขา

Comment: ข้อความนี้แสดงถึง "รายจ่าย" มีไม่มากสำหรับ "ผม" ตัวละครหลัก หากเขาจะเก็บเงิน หรือใช้เงินเดือนของเขาทำอะไรอย่างอื่นก็ย่อมทำได้ แต่สิ่งที่ทำให้เขาจะต้องใช้เงินส่วนมากคือ ปรนเปรอให้กับคนรักโดยการซื้อของตามที่คนรักต้องการ แสดงให้เห็นถึง "ผม" เห็น "คนรัก" สำคัญกว่าสิ่งอื่น

# data[].attributes.body
“ผมน่าจะมีเงินสักก้อน” เป็นประโยคที่ผู้แต่งตั้งใจให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกและความเข้าใจถึงความลำบากของตัวละครตัวนี้ ผมคิดว่าประโยคนี้เป็นประโยคที่สำคัญในเรื่องนี้เพราะว่ามันแสดงให้เห็นถึงประเด็นใหญ่ของเรื่องซึ่งคือเงิน เราสามารถเห็นได้ว่าตัวละครต้องการเงินราชสาส์นบ้านมีโอกาสทำสิ่งที่เขาต้องการ

# data[].attributes.body
จากเนื้อเรื่องก่อนหน้านี้ผู้อ่านสามารถรู้ได้ว่าลูกชายมีความกังวลมากเกี่ยวกับเงินและวิธีการใช้จ่ายและตอนนี้เขามีความคิดเกี่ยวกับวิธีการรับเงิน “เหมือนหิ่งห้อยกระพริบเปล่งแสงวาววาม” (31) เป็นแรงบันดาลใจหรือความหวัง เขาต้องทำสิ่งนี้เพื่อไปรักษาแม่  และนี่หมายถึงว่าเขาเห็นคุณค่าในสิ่งสำคัญ เขาทำให้ความต้องการของเขาก่อนและเต็มใจที่จะใช้ทางลัดเพื่อเอา เงินแต่ในที่สุดสิ่งที่เขาต้องการคือการรักษาแม่ของเขา

# data[].attributes.body
"“ขาแม่เป็นอะไร?” ผมมีกังวลขึ้นในใจ “ไม่รู้ บางที่มันชาจนแข็งเป็นท่อนไม้ บางที หัวเข่าล้าอ่อนเหมือนจะพับ” แม่เอามือบีบนวดเบาๆ “นานแล้วยัง ผมไม่เห็นรู้เลย” “เป็นมาเกือบปีแล้ว แรกๆ ก็เป็นเหน็บ นานๆ เข้าค่อยชาจนแทบไม่รู้สึก” แม่ตอบด้วยเสียงเรียบๆ ก่อนจะตัดบทซะล้างความวิตกเสีย" (26) หนูคิดว่าข้อความนี้เป็นข้อความที่สำคัญ ข้อความนี้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูก หนูคิดว่าความหมายแฝงของข้อความนี้คือ แม้ว่าแม่จะเจ็บขาซ้ายมากเพียงใด แม่ก็พยายามไม่แสดงออกเพราะแม่ไม่อยากให้ลูกมีความกังวลและภาระ ทั้งๆ ที่แม่ก็มีความเจ็บปวดมาเนิ่นนาน  แต่ก็พยายามเก็บความรู้สึกนั้น

# data[].attributes.body
“แม่เลี้ยงลูกได้แค่ตอนเป็นเด็ก โตแล้วแม่ไม่มีสิทธิ์”(29)

ข้อความนี้เป็นข้อความสำคัญในเรื่องขาซ้ายของแม่เพราะในเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูกซึ่งมีความห่างกันแต่แม่เป็นห่วงลูกเสมอ ซึ่งได้เห็นถึงความรักที่มีแม่มีต่อลูกและในที่สุดตอนที่ลูกกลับไปคิดเรื่องแม่ลูกเขียนกลับไปในจดหมายว่า “ กราบเท้าคุณแม่ ใช่สิกราบเท้าคุณแม่ แต่เป็นข้างซ้ายนะ โปรดเถิดอย่าให้เป็นอะไรมาก กว่านี้ ถ้าโชคช่วยจะรีบรักษา ผมให้สัญญา”(34) ซึ่งได้ให้เราเห็นว่าในที่สุดลูกก็คิดถึงแม่และจำความสัมพันธ์ที่เขามีต่อกันซึ้งข้อความนี้“แม่เลี้ยงลูกได้แค่ตอนเป็นเด็ก โตแล้วแม่ไม่มีสิทธิ์”(29) ได้บอกให้เราเห็นความสัมพันธ์ที่แม่มีต่อลูกและเมื่อเด็กโตขึ้นเด็กจะเริ่มห่างจากพ่อแม่แต่เราไม่ควรลืมคนที่พาเรามาในโลกและเราควรรักและให้เกียรติเสมอ

Comment: ครูอยากเพิ่มการอธิบายคำพูดของแม่ที่มี "น้ำเสียง" น้อยใจ ปนประชด

# data[].attributes.body
“การเป็นพนักงานแผนกการเงินของบริษัทใหญ่โต ผมมีเงินเดือนกว่าแปดพันบาท เจียดเก็บสักระยะหนึ่งน่าจะพอสำหรับรักษาขาของแม่ได้…แต่ความจริงต้องยอมรับอย่างจำนนคือผมแทบไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้อีก” (31-32) ข้อความนี้สำคัญเพราะแสดงว่าตัวละครผมให้ความสำคัญกับเรื่องอื่นหรือสิ่งของที่อยากได้มากกว่าที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยแม่ของเขาและอยากที่จะรักษาขาซ้ายของแม่จริงๆ สะท้อนให้เห็นว่าการที่คนชนบทเดินทางเข้ามาใช้ชีวิตในสังคมเมืองนั้น ชีวิตของเขาต้องโดนบีบรัดเพราะเงินเดือนน้อยนิดจนแทบจะไม่มีเหลือจนทำให้ลืมนึกถึงความกตัญญูต่อบุพการี

Comment: เห็นด้วยที่ว่าตัวละคร "ผม" ให้ความสำคัญกับสิ่งอื่นมากกว่าการรักษาขาซ้ายของแม่ และเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงการใช้ชีวิตในสังคมเมืองที่เห็นความสำคัญของวัตถุ มากกว่าการทดแทนต่อบุพการี

ส่วนเรื่อง "เงินเดือน" ในสมัยนั้น "กว่าแปดพันบาท" ก็นับว่าไม่น้อยค่ะ

การเลือกใช้คำ "เจียด" ทำให้ตอกย้ำ การเห็นความสำคัญของแม่น้อยกว่า และการพาแม่ไปรักษาต้องใช้เงินจากการ "เจียด" เก็บ

# data[].attributes.attachment_caption
2 ประโยคสำคัญ

# data[].attributes.body
จากคำว่า “ วันนี้รวย วันนี้รวย” คือความหวัง ของชนชั้นชั้นกลาง ด้วยการคิดหวังว่าหากถูกลอตเตอรี่ขึ้นมา “ผมน่าจะมีเงินสักก้อน” ที่จะไปรักษาขาซ้ายข้างแม่ “เหมือนหิ่งห้อยกระพริบเปล่งแสงวาววาม” เป็นอุปลักษณ์เปรียบเทียบว่าถึงจะมีความหวัง เขาก็ต้องยอมทำ เพื่อที่จะให้ได้เงินมาไปรักษาแม่   สะท้อนถึงความอยาก ความต้องการของชนชั้นกลางในสังคมเมืองที่เห็นคุณค่าทางวัตถุนิยม (materialism) มากกว่าคุณค่าทางจิตใจ ด้วยการให้ความสำคัญกับเงินและความต้องการของตนเองก่อน และหาวิธีลัด (shortcut) เพื่อที่จะได้เงินไปรักษาแม่

# data[].attributes.body
ข้อความนี้เป็นหนึ่งในข้อความที่สำคัญที่สุดในเรื่องนี้ เพราะว่าข้อความนี้ให้Context เกี่ยวกับสถานะของครอบครัวนี่ สิ่งนี้สำคัญเพราะว่ามันทำให้เรารู้ว่าครอบครัวนี้เป็นครอบครัวที่ยากลำบากไม่มีตังค์มากนัก และทำให้ผู้ที่เขียนหรือว่าตัวละครหลักไม่สามารถออกบางค่ารักษาให้กับแม่เขาได้ เปล่าว่าเขาก็ต้องกลายเป็นขาซ้ายของแม่ (ต้องเป็นคนดูแลแม่)

Comment: "แม่" ทำงานอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดู ส่งเสียให้ลูกได้ร่ำเรียนหนังสือ จนมีงานทำ มีหน้ามีตา โดยไม่หวั่นกับความลำบาก

มีการใช้คำเช่น "ทำงานสารพัด" "กรำชีวิต" "โภมทุ่มแรง" "จนขาลาก" ซึ่งคำ และข้อความเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า "แม่" ทุ่มเททำงานหนักเพื่อลูก
"ขาซ้าย" ของแม่ คือ "สัญลักษณ์" แสดงถึงการทำงานอย่างหนัก การทุ่มเทเลี้ยงดูลูกค่ะ

# data[].attributes.body
"ชีวิตถูกขังไว้ในกรอบมีรูพอหายใจไม่กว้างพอกระโดดโลดเต้นไปสู่สิ่งจำเป็นอื่นๆอันดับรองลงไป" ข้อความนี้สำคัญเพราะแสดงให้ถึงสถานะทางการเงินและการดำเนินชีวิตของผู้เขียนและช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจว่าเขาไม่มีเงินพอที่จะทำทุกอย่างที่เขาอยากทำเช่นเก็บเงินไว้รักษาแม่เพราะคนรักได้คุมเงินเดือนของเขาไปทำในสิ่งจำเป็นอื่นเช่นการดาวน์บ้านข้อความนี้สะท้อนให้เห็นว่าสังคมให้ความสำคัญกับวัตถุเพื่อเหมาะกับยศ -ซี4- ของคนรัก

Comment: ถูกต้องค่ะ