# data[].attributes.headline
De Balie leert: Terra Nova Minimaatschappij - Burgerschapsonderwijs (2017)

# data[].attributes.subject
De Balie leert: Terra Nova Minimaatschappij - Burgerschapsonderwijs (2017)

# data[].attributes.attachment_link.title
De Balie leert: Terra Nova Minimaatschappij - Burgerschapsonderwijs

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoe vaak ga jij in gesprek met mensen die je niet kent over grote thema’s zoals zorg, werk en ongelijkheid? Ben je overtuigd van je eigen gelijk of sta je open voor ideeën van anders gestemden? Hoe werkt de wereld als je alles mag bepalen?

Tijdens deze speciale bijeenkomst van De Balie Leert gaan we het prijswinnende spel Terra Nova Minimaatschappij spelen en ervaren wat burgerschap in de praktijk is. En dat is voor iedereen relevant, dus ook jonge spelers zijn van harte welkom (vanaf ±9 jaar).

Burgerschap is een van de kerndoelen voor het Nederlandse onderwijs. Dit kerndoel is breed omschreven, een van de redenen waardoor veel scholen in Nederland moeite hebben met het formuleren van een eigen visie op goed burgerschap en eigen ontwikkelde methodes om het te onderwijzen.

Onlangs verscheen het internationale rapport Burgerschap in het voortgezet onderwijs. Nederland in vergelijkend perspectief waaruit blijkt dat Nederlandse jongeren in zijn algemeenheid veel minder weten over democratie en een minder actief democratische houding ontwikkelen dan leeftijdsgenoten in 23 vergelijkbare landen. Het is een laatste in een reeks van signalen dat scholen en beleidsmakers in Nederland meer aandacht dienen te geven aan burgerschapsonderwijs.

Onder leiding van wethouder Simone Kukenheim investeert de gemeente Amsterdam de laatste jaren juist extra in het ontwikkelen van goed burgerschapsonderwijs in directe samenwerking met scholen zelf en zoekt het naar goede instrumenten om de inhoud vorm te geven.

Het burgerschapsspel Terra Nova Minimaatschappij is een voorbeeld van zo'n nieuw en bruikbaar instrument.

Terra Nova is een spel en discussietool om lastige maatschappelijke thema’s naar de belevingswereld van kinderen en jongeren te brengen. Aan de hand van een verhaallijn op een onbewoond eiland discussiëren ze over hun ideale samenleving. Tijdens hun avontuur worden ze uitgedaagd door morele dilemma’s. Ze verkennen wat voor hen ‘juist’ is en wat niet en nemen het heft in eigen handen om hier iets voor te organiseren.

Social designer Lisa Hu heeft de methode 4jaar lang ontwikkeld samen met leerlingen en leraren en lanceert het spel officieel tijdens deze bijeenkomst. De eerste 1000 spellen die zijn gemaakt zijn in no-time uitverkocht en verspreid over 300 scholen en organisaties door heel Nederland en Vlaanderen. Dit enorme succes onderstreept het belang van het thema en de behoefte van scholen aan een concreet instrument.

Deze bijeenkomst gaan we het volgende doen:

Om 18:00 zal Lisa kort iets vertellen over het wat en waarom van Terra Nova en laten we 6 spelers (leerlingen en leraren) het spits afbijten door op een levensgroot eiland midden in de zaal een korte versie ervan live te spelen.

Tussen 18:30 en 19:15 zal u in kleine groepjes aan tafel zelf het spel spelen en ervaren hoe het werkt. De ervaringen halen we plenair weer op om een ieder aanwezig een aantal concrete handvatten mee te geven naar hun eigen leeromgevingen en het gesprek daar voort te zetten.

Ten slotte vindt er een gesprek op het podium plaats met Lisa, een docent en een beleidsmaker over het belang van burgerschapsonderwijs en een aantal kernvragen daaromtrent zoals: Waarom is goed burgerschapsonderwijs belangrijk? Waar zitten de huidige belemmeringen? Wat kunnen scholen doen om een eigen visie te formuleren?


Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door de Gemeente Amsterdam


Livestream 2017-11-30

Deze video staat ook op:
https://vimeo.com/debalie/terranova
https://youtu.be/YGFnjhjnIeg

http://www.debalie.tv
https://www.debalie.nl/agenda/podium/de-balie-leert%3a-terra-nova/e_9783148/p_11770252/


De Balie social media:

https://vimeo.com/debalie
https://youtube.com/debalievideo
https://twitter.com/DeBalie
https://facebook.com/debalie
https://instagram.com/de_balie

Site: https://www.debalie.nl
.

# data[].attributes.attachment_link.description
Met het burgerschapsspel Terra Nova bepalen spelers het lot van eilandbewoners en maken ze samen de wereld waarin ze zelf zouden willen wonen. Want op dit eiland staat niets vast en wordt alles bevraagd. De grote uitdagingen van de samenleving komen tot leven en stellen je moreel kompas op de proef. Kinderen verkennen hun eigen mening en die van de ander. Volwassenen zien sociale vraagstukken en hun eigen basiswaarden in een nieuw licht.
Terra Nova Minimaatschappij is een dialoogspel voor iedereen die van een andere kant durft te kijken.
www.terra-nova.nl

# data[].attributes.headline
PVV'er, een D66'er en een PvdA'er - Brandpunt+ (2017)

# data[].attributes.subject
PVV'er, een D66'er en een PvdA'er - Brandpunt+ (2017)

# data[].attributes.attachment_link.title
PVV'er, een D66'er en een PvdA'er - Brandpunt+ (KRO-NCRV)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'Deze willen we niet. We willen geen mensen met overgewicht op ons eiland.'

'Zo.'

Ik ben te gast bij groep 7 van basisschool De Winde in Nootdorp, die vandaag het spel speelt. De spelleider: 'We wonen in Nederland en heel veel dingen zijn gewoon zo. We wonen in huizen, we gaan naar school en we betalen onze boodschappen met geld. Maar wat zou er gebeuren als we dat allemaal zelf mogen bedenken? Vandaag gaan we een nieuwe wereld maken.'

De klas, vol verwondering: 'Ohhh...'

Waarom ik in Nootdorp ben

Ik ben hier naar aanleiding van een passage die ik las in de bestseller Homo Deus, van de Israëlische historicus Yuval Noah Harari.

De dam zou ook meer dan zeshonderd vierkante kilometer land onder water zetten. Land met dorpen en steden, duizenden monumenten, unieke landschappen en leefgebieden. Meer dan een miljoen mensen zouden moeten verkassen en honderden diersoorten zouden bedreigd raken.

Harari schrijft: 'Het maakt niet uit wat je persoonlijk van de Drieklovendam vindt, maar het is duidelijk dat de aanleg ervan eerder een ethische dan een zuiver wetenschappelijke aangelegenheid was.'

Ik zette een uitroepteken in de kantlijn. Na zes jaar voor de klas als leraar Nederlands in het voortgezet onderwijs is dat mijn belangrijkste kritiek op ons onderwijs: het is onderwijs zonder risico, waarin we leerlingen voortdurend vertellen wat goed en wat fout is, maar ze nooit ethische vragen laten stellen op basis waarvan ze hun eigen moraal kunnen vormen. Daarom levert ons onderwijs geen kritische burgers, maar meewaaikinderen af. Ze rennen even gemakkelijk achter aan als achter omdat ze niet weten waar ze zelf voor staan.

In Nootdorp leer ik dat het ook anders kan.

Zo werkt Terra Nova

Want tijdens een potje Terra Nova stellen leerlingen elkaar voortdurend ethische vragen.

Het spel - dat je niet alleen op de basisschool, maar ook in het voortgezet onderwijs, mbo of hbo kan spelen - werkt als volgt: groepjes krijgen ieder een speelbord met daarop een eiland getekend, tien eilandbewoners (zeven volwassenen en drie kinderen), twee palmbomen, drie kokosnoten, drie meren en drie kampen. Leerlingen krijgen eerst de taak het eiland in te richten. Dat klinkt zo:

'Wij hebben de kampen verspreid, omdat je anders sneller ruzie krijgt.'

'Wij hebben alles bij elkaar gezet. Het is supergezellig met z'n allen.'

'Ik denk dat het handig is als we de kinderen bij elkaar zetten, anders zijn ze zo eenzaam.'

Vervolgens moeten de leerlingen bedenken welke poppetjes het land moeten leiden. Dat wil zeggen: áls ze al vinden dat het land geleid moet worden.

'Deze moet de leider zijn. Deze is 't sterkst.'

'Waarom kan een kind niet de leider zijn?'

'Je moet er wel rekening mee houden dat we op een eiland zitten. Ik zie een klein meisje niet achter een wild beest aan rennen en dat vangen.'

'Waarom moet de leider zelf jagen?'

Als het land eenmaal is ingericht en leerlingen geen, een of meerdere leiders hebben gekozen, worden ze voortdurend geconfronteerd met moeilijke situaties die de spelleider hen voorlegt.

Een van de bewoners heeft twee grote vissen gevangen, moet hij die delen of mag hij die zelf houden? Er is een zieke, krijgt die nog wel eten nu hij niet meer kan werken? En zo ja, hoelang? In hun groepje moeten de leerlingen 'Eilandwetten' bedenken bij de situaties.

Het gaat niet goed met het Nederlandse burgerschapsonderwijs

Bedenker van het spel is Lisa Hu (25), die in 2014 afstudeerde aan de Design Academy in Eindhoven. Daar was ze zoekende, omdat de opleiding een sterke traditie had in esthetiek en productontwerp. 'Ik dacht: misschien hebben we wel genoeg spullen en is het tijd voor iets anders.'

In die tijd zag ze De echte jongens film. Je kan De echte jongens film hier zien. In die documentaire wordt een beeld geschetst van onderwijs als one size fits all, waarin kinderen die niet in die mal passen buiten de boot vallen.

Hu: 'Een beetje het standaardverhaal, maar dat was toen heel prikkelend voor mij. Ik wilde daarna iets maken waarbij je met elkaar kan leren, erachter kan komen dat wat je eerst dacht misschien ook nog anders kan, iets waarbij er niet maar één antwoord is en waarbij niemand je dat antwoord ook geeft.'

Met dat idee stapte ze naar de documentairemaakster, Katinka de Maar, die ook docent was. Ze vroeg: waar heb je iets voor nodig?

De Maar zei: 'Burgerschapsvorming.'

Niet zo gek, want daar is het in het Nederlandse onderwijs slecht mee gesteld. begin 2017 dat scholen maar wat aanmodderen als het op burgerschap aankomt. Na een aanslag weten leraren niet goed

Ook op de school van De Maar worstelden ze met burgerschap. Daar dachten ze: we moeten er iets mee, maar wat? Het kwam neer op wat oefeningen uit de methode Wereldoriëntatie, en daarmee was het klaar. Zonde, vond De Maar.

Burgerschap in een meetcultuur

Dus ging Hu vier jaar lang scholen langs om met leerlingen en docenten te praten en maakte acht prototypes van het spel, tot ze uiteindelijk tevreden was.

In die tijd las ze veel teksten van hoogleraar pedagogiek Gert Biesta. In vaak moeilijk te doorgronden teksten over 'subject-zijn' en 'in de wereld komen' verdedigt Biesta de opvatting dat goed onderwijs altijd een risico met zich meebrengt.

In gewonemensentaal komt dat op het volgende neer: stel, je wilt dat een kind ervan overtuigd raakt dat het belangrijk is dat minderheden gelijke rechten hebben. Dan kan je haar dat honderd keer vertellen en vindt zij dat na verloop van tijd misschien ook. Maar waaróm het belangrijk is dat minderheden gelijke rechten hebben, daar heeft zij nooit over nagedacht. Dat maakt haar makkelijk beïnvloedbaar: vertelt iemand met meer overtuigingskracht het tegenovergestelde, dan gaat het meewaaikind daarin mee.

Het onderwijs moet leerlingen daarom volgens Biesta in situaties brengen waarin zij zélf tot inzicht komen. Zulke leerlingen hebben niet alleen meningen, maar weten ook waaróm ze iets vinden. Omdat je vooraf niet zeker bent dat een leerling tot een bepaald inzicht komt, brengt goed onderwijs altijd een risico met zich mee. 'Het prachtige risico van onderwijs,' noemt hij dat.

Het is volgens Biesta eenvoudig - en veilig - om onderwijs te maken waarin dat risico uitgebannen is. Dat gebeurt in een onderwijscultuur die gericht is op meten. Het onderwijs wordt daarin volgens Biesta teruggebracht tot dat wat eenvoudig meetbaar is en beter onderwijs staat gelijk aan betere resultaten.

Een leerling is excellent als haar cijfers goed zijn, een school presteert als de examenresultaten beter zijn dan op andere scholen, een land heeft een sterk onderwijssysteem als het hoog scoort in internationaal vergelijkend onderzoek. Onderwijs draait in die meetcultuur om vooraf vastgestelde leeropbrengsten die zo effectief mogelijk behaald moeten worden.

dat de 'prestaties' van burgerschapsonderwijs per school in beeld moeten worden gebracht. Het is taal die sterk stuurt op wat de uitkomsten van burgerschapsonderwijs zouden moeten zijn. 'Ontzettend normatief,' burgerschapsonderwijs dan ook.

Hoezeer die meetcultuur het onderwijs regeert, ervaart ook Hu. Soms vraagt een leerling ook haar weleens: 'Maar wat is dan het goede antwoord?'

Burgerschap? Daar is geen winst op te maken

Tijdens een potje Terra Nova bepalen leerlingen zélf wat het goede antwoord is. Een docent kan er acht lessen mee bezig zijn, met zeven lessen een ander thema: solidariteit bijvoorbeeld, en duurzaamheid en anders-zijn.

De achtste les is een 'syntheseles': daarin zoeken leerlingen naar overeenkomsten in elkaars samenlevingen en bedenken ze een project dat ze buiten het spel kunnen uitvoeren om die wereld meer op de door hen ontworpen werelden te laten lijken.

Tijdens een potje Terra Nova bepalen leerlingen zélf wat het goede antwoord is

Je zou dus denken dat educatieve uitgeverijen stonden te springen toen Hu met het spel bij hen aanklopte. Niets is minder waar. Ze sprak ze allemaal, maar allemaal vertelden ze haar dat ze er te weinig winst op konden maken. Als goedkoop kaartspel wilden ze het wel uitbrengen, maar niet als spel met houten figuurtjes in allerlei vormen.

Hulp kwam uit onverwachte hoek. De Rabobank verdubbelde het bedrag dat Hu ophaalde met een crowdfunding. In november 2016 won ze bovendien de ASN Bank Wereldprijs: 10.000 euro.

Genoeg geld om een stichting op te richten om dan maar zonder die uitgeverijen haar spel het klaslokaal in te krijgen. In groep 7 van De Winde werken kinderen vandaag met de versie die in september in een oplage van 1.000 geproduceerd zal worden.

Burgerschap als risico

Hu vertelt de klas in Nootdorp dat door de kokosnotenmachine die de groepjes eerder in het spel zelf gebouwd hebben een ander eiland is overstroomd. De bewoners van dat eiland komen nu op een boot naar hun eiland. Wat te doen?

'Ze mogen blijven, want wíj hebben die machine gebouwd.'

'Er mag een aantal personen komen. Als dat aantal...'

'Dat is niet eerlijk! Waarom mag de ene wel en de andere niet?'

'Ze mogen blijven tot we een oplossing hebben.'

Eén leerling (11) komt met de meest Nederlandse oplossing: 'We gaan een nieuw eiland opspuiten voor ze.'

Uiteindelijk mogen de nieuwelingen op de meeste eilanden blijven, al is dat volgens sommige leerlingen niet ideaal. Ook dat is een les die Hu mee wil geven: er is geen perfecte oplossing, omdat er altijd wel iemand benadeeld wordt.

Dat besef maakt het verschil tussen een consument en een burger, in zijn boek Om de wereld te redden, klik hier. Morozov: 'Waar consumenten gewoon kunnen betalen om hun zin te krijgen, als koningen behandeld te worden en de beste haardroger voor hun geld te krijgen, moeten burgers een bepaalde nederigheid accepteren en bereid zijn om offers te brengen, al is het maar uit solidariteit met anderen.'

Burgers moeten zich dus niet als consumenten gaan gedragen, want dat leidt ertoe dat ze keer op keer teleurgesteld zullen worden. Hoogleraar politicologie Catherine Needham schrijft in haar boek Citizen Customers (2003): 'Het fundamentele gevaar is dat consumentisme geprivatiseerde en wrokkige burgers voedt, burgers met verwachtingen over de overheid waaraan nooit kan worden voldaan en die nooit de zorg voor het publieke goed kunnen ontwikkelen die nodig is voor een democratische betrokkenheid en steun voor de publieke diensten.'

Zoals Pascale (10) aan het eind van het spel zegt: 'Ik begrijp eigenlijk nu pas hoe moeilijk het is een land te besturen.'

Waarom we telkens opnieuw moeten definiëren wat goed is

Dat klinkt hartstikke mooi, maar wat als dat 'prachtige risico' samenlevingen oplevert die lijnrecht tegenover de onze staan? Wat als een groep kinderen naar Gwen (10) luistert en besluit dat mensen met overgewicht niet meer in de samenleving thuishoren?

Soms vindt Hu het lastig om niet te sturen, zoals die ene keer dat vijf leerlingen resoluut oordeelden dat de 'nieuwelingen' niet op hun eiland mochten omdat ze kwade intenties hadden. 'Een jongen zei: 'Ze moeten op een rij gaan staan, we schieten ze allemaal neer en gooien ze in zee.'

Voor Hu vormt dat het vertrekpunt om vragen te stellen. Waarom vertrouw je ze niet? Waarom wil je ze doodmaken? Wat als jij een van hen bent? Het helpt dat het om een spel gaat, omdat de houten poppetjes en huisjes geen andere context hebben dan die het spel geeft. De blauwe poppetjes zijn geen Palestijnen en de groene geen Israëliërs.

Uiteindelijk levert het vaak minisamenlevingen op waarin burgers voor elkaar zorgen, zegt Hu. Belangrijker: het levert leerlingen op die nadenken over waar het heen moet met de wereld. Leerlingen die ethische vragen laten stellen op basis waarvan ze hun eigen moraal vormen.

Hu: 'Er wordt vaak gezegd: 'Je moet ónze normen en waarden kennen!' Maar die veranderen, en gelukkig maar: vijftig jaar geleden werd je nog in de bak gegooid als je in Engeland homoseksueel was en 150 jaar geleden verhandelden we nog slaven. Je mag toch hopen dat we over vijftig jaar weer heel andere ideeën hebben dan nu? Als we niet telkens opnieuw definiëren wat goed is, dan is er geen vooruitgang.'

Lees ook:

Volgens deze hoogleraar moeten we kinderen democratisch indoctrineren De lessen burgerschap die kinderen in Nederland sinds 2006 verplicht worden aangeboden, lijken geen effect te hebben. Volgens hoogleraar pedagogiek Micha de Winter heeft dat te maken met een gebrekkige opvoedambitie bij school en ouders. We moeten ze leren om de democratie en de daarbij horende waarden in stand te houden. Een interview. Hoe efficiëntie het risico uit onderwijs haalt Niet alleen op de universiteit, ook in het voortgezet onderwijs wordt efficiëntie steeds belangrijker. Om zoveel mogelijk leerlingen over te laten gaan wordt juist de leerling die zich verantwoordelijker zou moeten gedragen alle verantwoordelijkheid afgenomen. Drie redenen waarom de participatieverklaring een slecht idee is Binnenkort moeten vluchtelingen superburgers zijn. Ze moeten onze normen en waarden expliciet respecteren en actief een bijdrage leveren aan de maatschappij. Dat is geen goed idee, betoogt politiek filosoof Tamar de Waal.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zo kan het onderwijs kinderen wél tot kritische burgers opleiden

# data[].attributes.attachment_link.description
'Deze willen we niet. We willen geen mensen met overgewicht op ons eiland.' 'Zo.' Ik ben te gast bij groep 7 van basisschool De Winde in Nootdorp, die vandaag het spel speelt. De spelleider: 'We wonen in Nederland en heel veel dingen zijn gewoon zo.

# data[].attributes.attachment_link.title
Challenge your normal  | Lisa Hu | TEDxMaastricht

# data[].attributes.headline
#Eilandleven Amsterdam: VVD, PvdA en GroenLinks (2018)

# data[].attributes.subject
#Eilandleven Amsterdam: VVD, PvdA en GroenLinks (2018)

# data[].attributes.attachment_link.title
#Eilandleven Amsterdam: VVD, PvdA en GroenLinks

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Met New Democracy wordt onderzocht hoe we de huidige democratie kunnen herontwerpen. Waar schiet het huidige bestel tekort? Welke democratische vernieuwing is nodig voor de uitdagingen van de 21ste eeuw? Onderwijs speelt daarbij een essentiële rol. Om deel te nemen aan de democratie moeten burgers kennis en de juiste vaardigheden ontwikkelen. Maar hoe vertalen we democratische vernieuwing naar een lesprogramma? Wat staat daarin en welke competenties hebben leerlingen nodig? Met studenten, onderwijsspecialisten, wetenschappers en andere experts spraken we over het vernieuwen van onze democratie en hoe het onderwijs hieraan kan bijdragen.
25 april 2018

Met trots kijken we terug op wat weer een enerverende avond was. Het programma waarin Stip Studenten de handen inéén sloeg met Pakhuis de Zwijger was eindelijk aangebroken en wat was het een volle zaal! Studenten, docenten, beleidsmakers, onderzoekers of een dochter die haar vader een interessante avond wilde laten beleven; het publiek was super divers! Na de opening van de moderator Natasja van den Berg (tertium.nl) nam Anne-Marie Poorthuis (Directeur Eigentijdse Verbindingen ) het woord om een mini-college te houden over Erfgooiers en andere Commons. Haar boodschap was dat er al veel beweging is op het gebied van lokale democratische vernieuwing en dat de tijdgeest zich goed leent een oud fenomeen enig nieuw leven in te blazen.

Na het leerzaam mini-college werd het direct een stuk actiever en moest het publiek aan de slag. Onder leiding van Lisa Hu ( Terra Nova Mini Maatschappij) werd samen met het publiek een interessante variant van haar zelf ontwikkelde spel gespeeld. Door stellingen op het scherm te projecteren werd het publiek uitgedaagd om links van het podium te staan indien de bezoeker tegen de stelling was, om in het midden te blijven indien men zich wilde laten overhalen en om rechts te staan als hij/zij voor de stelling was. Vervolgens gingen de voors, tegens en de middens met elkaar de discussie aan en probeerden ze elkaar te overtuigen. Al snel werd het publiek geconfronteerd met een 'democratische uitdaging' en moest het alternatieve manieren bedenken om de dialoog eerlijker te laten verlopen en ook de mensen aan het woord te laten die normaal niet zo snel de microfoon ter hand zouden nemen. Het was grappig, interessant, soms fanatiek en de sfeer werd er alleen maar beter op! De Terra Nova flitsrondes leverde al met al goede stof op om de discussie met elkaar aan te gaan over burgerschap en democratische waarden.

Tot slot was het tijd voor de ronde-tafel zitting, gevormd door Bram Eidhof (Oprichter Schoolstrijd en actieonderzoeker bij Instituut voor Publieke Waarden), Joachim Meerkerk (Promovendus Urban Management | HvA Lectoraat Coördinatie Grootstedelijke Vraagstukken) en Amanda Jansen (P2P-implementatie expert en Connector bij OuiShare). Onder leiding van de sterke moderator ging het gezelschap op zoek welke veranderingen in het onderwijs vooraf gaan aan de democratische vernieuwing. Zo vroegen de sprekers zich af wat de rol van het onderwijs is én kan zijn en werd er voorzichtig gezocht welke competenties en vaardigheden nodig zijn bij leerlingen met betrekking tot positief democratisch burgerschap. Omdat democratische participatie een centraal thema van de avond was, werd het publiek nadrukkelijk uitgenodigd om deel te nemen aan het gesprek en bij de interruptiemicrofoon te komen staan. Door de vele goede en sterke bijdragen van het publiek werden de sprekers aan tafel scherp gehouden en werden regelmatig andere perspectieven ingebracht. De avond werd zo prima afgesloten met een passend derde deel. De bezoeker kon naar huis met flink enthousiasme en een mooie boodschap. "Samen herontwerpen we de democratie en dat werkt goed als we daarbij de aanwezige kracht uit de samenleving gebruiken. In de nieuwe democratie die we samen vormgeven krijgen ideeën, kennis en initiatieven uit de samenleving de ruimte, denken we in oplossingen en proberen we die uit."

Met deze boodschap gaf het Stip bestuur aan dat het programma de kick-off was van een reeks bijeenkomsten waarmee ze samen met de bezoekers en geïnteresseerden tot een concreet onderwijsproduct willen komen. In deze vervolgbijeenkomsten zal concreet verdere vorm gegeven worden aan de ideeën en plannen die naar voren zijn gekomen tijdens deze avond.

Ben jij ook geïnteresseerd en wil jij ook een bijdrage leveren aan dit initiatief? Mail ons via info@stipstudenten.nl. Schrijf je ook in voor onze nieuwsbrief, blijf up-to-date en doe met ons mee!

# data[].attributes.attachment_link.title
New Democracy: Democratie kun je leren - Stip Studenten

# data[].attributes.attachment_link.description
Met New Democracy wordt onderzocht hoe we de huidige democratie kunnen herontwerpen. Waar schiet het huidige bestel tekort? Welke democratische vernieuwing is nodig voor de uitdagingen van de 21ste eeuw? Onderwijs speelt daarbij een essentiële rol. Om deel te nemen aan de democratie moeten burgers kennis en de juiste vaardigheden ontwikkelen.

# data[].attributes.attachment_link.title
TEDxAmsterdam 2018 - Lisa Hu: Terra Nova