# data[].attributes.body
"Oeroeg" is een roman geschreven door Hella S. Haasse die zich afspeelt in Nederlands-Indië tijdens de periode van het Nederlandse kolonialisme. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Johan, een Nederlandse jongen die opgroeit in een koloniaal dorp. Hij vormt een hechte vriendschap met Oeroeg, een Javaanse jongen van dezelfde leeftijd.

Het boek begint met hun kindertijd, waarin ze samen avonturen beleven en een onbezorgde vriendschap opbouwen. Johan is nieuwsgierig naar de Javaanse cultuur en leert veel van Oeroeg, terwijl Oeroeg gefascineerd is door de westerse wereld die Johan vertegenwoordigt. Ze lijken een sterke band te hebben die over culturele grenzen heen reikt.

Naarmate ze ouder worden, worden de verschillen tussen Johan en Oeroeg echter steeds duidelijker. Johan gaat naar Nederland om te studeren, terwijl Oeroeg in Indië blijft. Wanneer Johan terugkeert naar Nederlands-Indië, merkt hij dat de dynamiek tussen hem en Oeroeg is veranderd. Oeroeg heeft zich aangesloten bij de nationalistische beweging die strijdt voor de onafhankelijkheid van Indonesië, terwijl Johan zich bewust wordt van de koloniale onrechtvaardigheden en de privileges die hij als Nederlander heeft.

De vriendschap tussen Johan en Oeroeg komt onder druk te staan door de groeiende kloof tussen hun werelden. Ze begrijpen elkaar steeds minder en hun verschillende ervaringen in de koloniale samenleving leiden tot conflicten en misverstanden. Johan worstelt met zijn eigen identiteit en de morele dilemma's van het koloniale systeem, terwijl Oeroeg strijdt voor vrijheid en erkenning van zijn eigen volk.

# data[].attributes.body
Het verhaal van Sajda en Adinda in "Max Havelaar" draagt bij aan het historisch besef van de impact van koloniale uitbuiting en onderdrukking op de inheemse bevolking in Nederlands-Indië. Het biedt een aangrijpende en persoonlijke kijk op de ervaringen van individuen die rechtstreeks getroffen werden door het koloniale systeem. Het benadrukt de ambiguïteit van macht en de spanningen die voortkwamen uit de koloniale hiërarchie.

Door het verhaal van Sajda en Adinda worden lezers geconfronteerd met de realiteit van de uitbuiting en de menselijke gevolgen ervan. Het verhaal geeft inzicht in de ongelijkheid, onderdrukking en de ontberingen waarmee de inheemse bevolking werd geconfronteerd. Het laat zien hoe hun levens werden getekend door geweld, armoede en het verlies van vrijheid en eigenwaarde. Het brengt de complexiteit en gruwelijkheden van het koloniale systeem naar voren en nodigt lezers uit om de impact ervan te erkennen en te begrijpen.

Door het lezen van dit verhaal ontstaat er een dieper begrip van de historische context waarin de gebeurtenissen plaatsvonden en de gevolgen ervan voor de inheemse bevolking. Het draagt bij aan een bredere maatschappelijke bewustwording van de historische onrechtvaardigheden en stimuleert een kritische reflectie op het koloniale verleden.

Het verhaal van Sajda en Adinda illustreert niet alleen de fysieke uitbuiting van de inheemse bevolking, maar ook de psychologische en emotionele impact van koloniale overheersing. Het laat zien hoe de onderdrukking en discriminatie hun identiteit, eigenwaarde en gevoel van verbondenheid met hun cultuur en land aantastten.

# data[].attributes.body
Max Havelaar probeert gerechtigheid te zoeken voor de inheemse bevolking, maar is tegelijkertijd onderdeel van hetzelfde systeem dat verantwoordelijk is voor hun onderdrukking. Deze ambiguïteit van macht en de spanningen die hieruit voortkomen, weerspiegelen de complexiteit van de koloniale hiërarchie en de dubbelzinnige positie van individuen die ermee te maken hebben.

# data[].attributes.body
Hoewel de spijtbetuiging van Rutte geen specifieke verwijzing maakt naar de gebeurtenissen in de drie boeken, hebben ze wel bijgedragen aan het historisch bewustzijn en de maatschappelijke discussie over het koloniale verleden. Deze boeken hebben geholpen om de donkere kanten van het koloniale systeem bloot te leggen en de lezers bewust te maken van de onrechtvaardigheden, uitbuiting en de impact op zowel individuen als gemeenschappen.

# data[].attributes.body
Het boek "Max Havelaar" heeft je een diepgaand historisch besef gegeven van het koloniale verleden van Nederland in Nederlands-Indië. Het heeft je bewust gemaakt van de onrechtvaardigheden, uitbuiting en misstanden die plaatsvonden onder het mom van koloniale 'beschaving' en het de ontwikkeling van de inheemse bevolking.

Het boek "Max Havelaar" brengt deze hypocrisie aan het licht door de lezers bewust te maken van de werkelijke motieven en de misstanden die schuilgingen achter het koloniale 'beschavingsproject'. Multatuli laat zien dat het idee van beschaving vaak werd gebruikt als een façade om de uitbuiting en onderdrukking van de inheemse bevolking te verhullen. Hier zijn enkele belangrijke historische inzichten die je hebt kunnen opdoen:

1. Koloniale uitbuiting: Het boek laat zien hoe de Nederlandse kolonisten in Nederlands-Indië de lokale bevolking uitbuitten voor economisch gewin. Max Havelaar onthult de corruptie en de manieren waarop de lokale bevolking werd onderdrukt en uitgebuit door de koloniale machthebbers. Dit geeft je inzicht in de ongelijke machtsverhoudingen en de economische exploitatie ->  ''het runnen en verdienen aan een bedrijf of bezit (van een ander)'' die kenmerkend waren voor het koloniale tijdperk.

2. Hypocrisie van het koloniale bestuur: Multatuli legt de hypocrisie van het koloniale bestuur bloot. Het boek toont aan hoe het koloniale systeem werd gerechtvaardigd met het idee van 'beschaving' en 'vooruitgang', terwijl in werkelijkheid er sprake was van onderdrukking, corruptie en uitbuiting. Dit inzicht helpt je om de manipulatie van de koloniale machthebbers te herkennen en te begrijpen hoe ze hun daden rechtvaardigden.

3. Impact op de lokale bevolking: "Max Havelaar" toont de gevolgen van het koloniale beleid voor de lokale bevolking. Het beschrijft de armoede, onderdrukking en de verwoesting van de lokale cultuur en economie als gevolg van de Nederlandse overheersing. Dit inzicht helpt je om de menselijke kosten van het koloniale verleden te begrijpen en de doorwerking ervan in de hedendaagse samenleving te herkennen.

Door het lezen van "Max Havelaar" heb ik geleerd over de historische context van het koloniale tijdperk, de onrechtvaardigheden die plaatsvonden en de gevolgen daarvan. Het boek heeft mij een kritische blik op het verleden geboden en heeft me gestimuleerd om na te denken over de impact van het kolonialisme op de betrokkenen en de relevantie ervan voor het heden. Het historisch besef dat ik heb verkregen, draagt bij aan een dieper begrip van de complexe geschiedenis van Nederland en de voortdurende discussie over het koloniale verleden.

# data[].attributes.body
"In het boek 'Max Havelaar' beschrijft Multatuli op satirische wijze de schijnheilige praktijken van het koloniale bestuur in Nederlands-Indië. Hij verbeeldt dit door middel van een gesprek tussen twee personages, waarbij de ene persoon beweert dat de kolonisten de lokale bevolking 'beschaven' en 'verheffen'. De andere persoon, die de kritische stem vertegenwoordigt, reageert met een ironische opmerking.

'Ja, inderdaad, hoe kunnen we de inheemse bevolking ooit bedanken voor het stelen van hun grond, het uitbuiten van hun arbeid en het onderdrukken van hun cultuur? Wat een nobele beschaving!'"

# data[].attributes.body
1. "Ik heb gezwegen, ik had geen recht te spreken, maar nu spreek ik."
Dit citaat toont het historisch bewustzijn van Max Havelaar en zijn besef van de onrechtvaardigheid en uitbuiting onder het koloniale bewind. Als voormalig assistent-resident in Nederlands-Indië is hij getuige geweest van de corruptie en uitbuiting van de inheemse bevolking. Met deze woorden geeft Havelaar aan dat hij, ondanks zijn positie en verplichting tot zwijgen, niet langer kan zwijgen en zich verantwoordelijk voelt om de waarheid te spreken.

2. "De hoofden der kleinen klapperboomen waren bedekt met een schild van bamboe; dat was het beste middel tegen de apen, die er dol op zijn."
Deze parafrase van een passage uit "Max Havelaar" illustreert de absurditeit en oneerlijkheid van het koloniale bestuurssysteem. Het benadrukt hoe het Nederlandse koloniale gezag zich meer zorgen maakte over het beschermen van klapperbomen tegen apen dan over de rechten en het welzijn van de inheemse bevolking. Deze parafrase laat het historisch besef zien van de ongelijke machtsverhoudingen en prioriteiten die binnen het koloniale systeem heersten.

# data[].attributes.body
Multatuli was een bekende schrijver uit Nederland in de 19e eeuw. Zijn echte naam was Eduard Douwes Dekker. Hij werd beroemd door zijn boek "Max Havelaar". In dat boek vertelde hij op een sterke manier over de slechte dingen die gebeurden in de Nederlandse koloniën in Indonesië. Multatuli schreef met veel kritiek en passie. Hij vond het belangrijk dat iedereen eerlijk behandeld werd en dat mensen gelijke kansen kregen. Behalve schrijven, zette Multatuli zich ook in voor onderwijs en gelijke rechten. Zijn boeken zijn nog steeds belangrijk om de geschiedenis van de Nederlandse koloniën en de strijd voor gelijkheid te begrijpen.

# data[].attributes.body
Het erkennen en weten van de nationale geschiedenis is enorm belangrijk. Zowel de mooie als minder mooie pagina's. Wij denken dat deze kennis kan leiden tot een beter functionerende samenleving omdat het kan helpen om aan te voelen welke gevoelens de Nederlandse "vlag" opbrengt bij de medemens. Mede hierdoor kunnen de leden van de maatschappij vrediger met elkaar omgaan.

# data[].attributes.body
"Max Havelaar" is een meesterwerk van Multatuli, dat zich afspeelt in Nederlands-Indië tijdens de koloniale periode. Het volgt het verhaal van Max Havelaar, een moedige ambtenaar die de lokale bevolking wil beschermen. Andere belangrijke personages zijn Stern, een idealistische koffiehandelaar die kritiek uit op het koloniale systeem, en Droogstoppel, een hebzuchtige koffiemakelaar. Het boek bevat ook het tragische liefdesverhaal van Saïdjah en Adinda, symbolisch voor het onrecht onder het koloniale regime. "Max Havelaar" is een aanklacht tegen het kolonialisme en spoort aan tot strijd voor gerechtigheid en bewustzijn van onrechtvaardigheid.

# data[].attributes.body
Het boek draagt een dubbele titel: Max Havelaar, of De koffijveilingen der Nederlandsche Handelmaatschappij. De ondertitel wordt nu vaak vergeten en de titel wordt afgekort naar Max Havelaar.

Multatulli staat voor ik heb veel gedragen en dit verwijst naar het leiden dat Eduard Douwes Dekker zelf heeft gedaan en naar dat van de “indonesiers”.

‘Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht, No 37.’ Is de eerste zin uit het boek en komt meerdere keren terug. In deze zin word een beeld van het karakter van droogstoppel.

De stichting achter het keurmark fairtrade is stichting Max Havelaar. Het is een ditrecte verwijzing naar het boek en door de ideologisch motivatie achter het boek is dit natuurlijk een prachtige match

# data[].attributes.body
Indische Duinen is een roman geschreven door Adriaan van Dis. Het gaat over een man, van ongeveer 50 jaar, die zijn 'roots' probeert te achterhalen. Iets waar hij in eerste instantie geen interesse in had, maar door het overlijden van zij halfzus Ada mee geconfronteerd wordt.

# data[].attributes.body
Adriaan van Dis (1946) is de auteur van Indische Duinen, maar schreef onder andere ook Nathan Sid en Ik kom terug. Van Dis groeide op in Nederland, in de duinen. Bergen om precies te zijn. Veel over van Dis wordt bekend in Indische Duinen. Zijn moeder kwam uit Breda, en vader uit Indië. Van Dis was de eerste in de familie die geen directe herinneringen aan Nederlands-Indië had.

# data[].attributes.body
Het boek belicht thema's als culturele identiteit, koloniale erfenis, trauma, en de zoektocht naar wortels en verbondenheid.

# data[].attributes.body
Hella Haasse, ook wel Hélène Serafia Haasse, was een bijzondere schrijfster. Ze werd geboren op 2 februari 1918 in Batavia, Nederlands-Indië (nu Jakarta, Indonesie) en overleed op 29 september 2011 in Amsterdam.

Haasse bracht haar jeugd door in Nederlands-Indië en keerde op 14-jarige leeftijd terug naar Nederland voor haar opleiding. Ze studeerde aan de Amsterdamse Toneelschool en werkte enige tijd als actrice voordat ze zich volledig op het schrijven richtte.

Haasse wordt beschouwd als een van de belangrijkste schrijvers van de 20e eeuw, dit heeft verschillende redenen:

1. Literaire veelzijdigheid
2. Historische romans
3. Diepgang en psychologisch inzicht
4. Thematische relevantie

# data[].attributes.body
De verweven geschiedenis tussen Indonesië en Nederland heeft een blijvende invloed gehad op de maatschappij, zowel in Nederland als in Indonesië. In de tijd van Nederlands-Indië vond er op Lombok een opstand plaats tegen het Nederlandse koloniale gezag. In 1894 begon de opstand, geleid door de Sasak-bevolking, de inheemse bevolking van Lombok. De Sasak-bevolking was ontevreden over de Nederlandse overheersing en de zware belastingen die opgelegd werden.

Het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) werd ingezet om de opstand te onderdrukken. Met hun superieure militaire middelen wisten de Nederlandse troepen uiteindelijk de controle over Lombok te herstellen. De strijd ging gepaard met hevige gevechten en er vielen aan beide zijden veel slachtoffers. Hier zijn enkele aspecten van deze gedeelde geschiedenis die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn:

1. Wijk Lombok: De wijk Lombok in Utrecht is een gebied waar de invloed van de Indische cultuur en geschiedenis duidelijk zichtbaar is. Veel Indische Nederlanders, die afkomstig zijn uit voormalig Nederlands-Indië (het huidige Indonesië), vestigden zich in deze wijk na de onafhankelijkheid van Indonesië. Lombok staat bekend om zijn Indische eethuisjes, toko's, een Indische markt.

2. Indonesische restaurantjes: In Nederland zijn er talloze Indonesische restaurants te vinden. Deze restaurants zijn ontstaan doordat veel Indo's (nakomelingen van Indo-Europeanen) na de onafhankelijkheid van Indonesië naar Nederland kwamen. Ze brachten hun culinaire tradities mee en openden restaurants om de Indonesische keuken te introduceren bij de Nederlandse bevolking. Nog steeds zijn Indonesische gerechten zoals nasi goreng, saté en rendang erg populair in Nederland.

3. Molukkers: Na de onafhankelijkheid van Indonesië werden Molukkers, die trouw waren aan het Nederlandse koloniale bewind, naar Nederland gebracht. Ze werden oorspronkelijk gehuisvest in tijdelijke kampen, maar velen van hen vestigden zich later permanent in Nederland. De Molukse gemeenschap heeft een belangrijke culturele en historische aanwezigheid in Nederland. Molukse wijken, zoals bijvoorbeeld in Culemborg, zijn plaatsen waar de Molukse cultuur nog steeds wordt gekoesterd, met activiteiten zoals het vieren van traditionele feesten en het behouden van de Molukse taal en muziek.

# data[].attributes.body
"Oeroeg" werd voor het eerst gepubliceerd in 1948. Het is een opmerkelijk boek omdat het een van de eerste Nederlandse romans was die de koloniale ervaring en de complexe relatie tussen Nederland en Indonesië vanuit een kritisch perspectief benaderde. Het boek wordt beschouwd als een belangrijk werk in de Nederlandse literatuur en heeft een blijvende invloed gehad op het debat over het kolonialisme en de erfenis daarvan. Hella S. Haasse, de auteur van "Oeroeg", wordt beschouwd als een van de belangrijkste Nederlandse schrijvers van de 20e eeuw.

# data[].attributes.body
Na de Tweede Wereldoorlog verlangde de Indonesische bevolking naar vrijheid van Nederland, dat het land eeuwenlang had gekoloniseerd. Onder leiding van nationalistische figuren zoals Soekarno en Hatta riepen de Indonesiërs op tot autonomie en onafhankelijkheid. Nederland weigerde aanvankelijk de onafhankelijkheid te erkennen, wat leidde tot gewelddadige confrontaties tussen Indonesische en Nederlandse troepen.

De Indonesiërs vormden hun eigen revolutionaire legers om zich te verdedigen tegen de Nederlandse troepen. Er waren gevechten en guerrilla-acties in verschillende delen van het land, zoals Java, Sumatra en de Molukken. Belangrijke gebeurtenissen waren onder andere de Slag om Surabaya in 1945, waarin Indonesiërs moedig weerstand boden, en de uitroeping van de onafhankelijkheid op 17 augustus 1945.

In 1946 werd de Linggadjati-overeenkomst gesloten tussen Nederland en de Republik Indonesia, waarbij een staakt-het-vuren en erkenning van de Republik Indonesia als deel van een federatie werden afgesproken. Maar dit leidde niet tot blijvende vrede. In 1947 voerde Nederland de "Politionele Acties" uit, waarbij ze de Indonesische onafhankelijkheidsbeweging onderdrukten. Deze acties werden internationaal veroordeeld.

Na jaren van strijd en internationale druk erkende Nederland uiteindelijk in 1949 de onafhankelijkheid van Indonesië. Dit betekende het einde van de koloniale overheersing, maar bracht ook uitdagingen met zich mee, zoals het opbouwen van een stabiele regering en het omgaan met economische en sociale kwesties.

De onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië markeert een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van het land. Het toont de vastberadenheid en opoffering van de Indonesische bevolking om vrijheid te bereiken. De onafhankelijkheid opende de weg naar een eigen identiteit en de ontwikkeling van een onafhankelijke natie met zijn eigen uitdagingen en kansen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hella S. Haasse, Kritisch lexicon van de moderne Nederlandstalige literatuur, Sander Bax, Hugo Brems, Tom van Deel, Ad Zuiderent - DBNL

# data[].attributes.attachment_link.description
Op deze pagina lees je de tekst ‘Kritisch lexicon van de moderne Nederlandstalige literatuur’ van Sander Bax, Hugo Brems, Tom van Deel, Ad Zuiderent

# data[].attributes.body
''De man die mij tot vent probeerde te slaan droeg een jurk'' - Blz 177
''Mijn vaders verhalen zwellen in mijn hoofd, als ik niet oppas maak ik zelfs van zijn zwijgen nog een boek.'' Blz 183
''Ik zag mijn vader even in een hoek, niet als strenge regisseur, maar vriendelijk, weemoedig.'' ''het had hem juist de kracht gegeven, vond hij. Wat je niet kapot maakt, maakt je sterker, dat was toen al zijn levenshouding en het herinnerde hem eraan mensen nooit te veel te vertrouwen. Hard zijn, hard zijn, anders werd je maar teleurgesteld.'' Blz 184
''Op een morgen zette ik de schaar in mijn krullen.'' Blz 206
''Ik moest fit en sterk zijn voor de vlucht'' Blz 218

# data[].attributes.body
Het hoofdstuk Op herhaling geeft het contrast mooi weer tussen de hoofdpersoon aan het begin van het verhaal, en na de ontwikkeling die hij heeft meegemaakt. Zijn andere zus Jana komt namelijk te overlijden, maar hier gaat de hoofdpersoon heel anders mee om.

# data[].attributes.body
Indische Duinen is een grotendeels autobiografisch verhaal. Adriaan van Dis is dus de hoofdpersoon. Daarnaast is dit af te leiden uit de 'aantekening van de auteur', achterin het boek. Verhaal en hoe dit in de werkelijkheid zich heeft afgespeeld, zullen voor een groot deel overeenkomen.

# data[].attributes.body
Het boek "Max Havelaar" had grote gevolgen voor de Nederlandse samenleving. Het bracht misstanden in de koloniale periode van Nederlands-Indië aan het licht en zorgde voor een groter bewustzijn van sociale rechtvaardigheid. Het boek veroorzaakte opschudding en leidde tot hervormingen in het koloniale beleid. Het legde de basis voor een grotere betrokkenheid van Nederlanders bij de strijd voor gelijke rechten en dekolonisatie. Het werk van Multatuli inspireerde andere schrijvers en intellectuelen om zich uit te spreken tegen onrechtvaardigheid. "Max Havelaar" wordt beschouwd als een belangrijk literair werk dat de Nederlandse maatschappij heeft beïnvloed en het koloniale verleden ter discussie heeft gesteld.

# data[].attributes.body
In 1860 was het leven in Nederland anders dan nu. De meeste mensen woonden op het platteland en werkten in de landbouw of een van de eerste fabrieken. De meeste huizen waren eenvoudig en hadden geen elektriciteit of stromend water. Mensen gebruikten kaarsen en olielampen om 's avonds licht te hebben. Er waren nog geen auto's, dus mensen reisden voornamelijk te voet, per koets of met paard en wagen. De meeste mensen werkten lange dagen, inclusief kinderen. Er was nog geen algemene leerplicht, dus veel kinderen gingen niet naar school. Ook waren er grote verschillen tussen arm en rijk, en de gezondheidszorg was beperkt.

# data[].attributes.body
Adriaan van Dis geeft op een eerlijke maar harde manier de veel voorkomende vervreemding onder de tweede generatie Indische Nederlanders weer. Dit draagt bij aan de bewustwording van wat er nog steeds heerst in onze samenleving, zelfs na de uitbuiting, na de oorlog en de interneringskampen.

# data[].attributes.body
Het boek is derde geworden bij een verkiezing georganiseerd door de NRC waarin het beste Nederlandse boek ooit werd gekozen. Daarnaast is het zowel verfilmt als dat er een theater stuk over is gemaakt.

# data[].attributes.body
1. De twee ikke's die in het fragment zijn te onderscheiden zijn de ikke waar het fragment over gaat. de tweede ikke is de dezelfde persoon alleen dan ouder.
2. De ik persoon mag niets van de Jap aannemen omdat zoals in het fragment te lezen is deze Jap misbruik maken maakte van de meisjes en daarvoor de meisjes "beloonde " met eten. het meisje zag niet dat er misbruik van haar situatie werd gemaakt.
3. De herinneringen die verwijzen naar de herinneringen van de hoofdpersoon over haar periode in het jappen kamp
4. Wij denken dat we relatief veel herinneringen zijn kwijt geraakt. Wij denken niet dat wij deze herinneringen opzettelijk uit ons hoofd hebben verdreven. Het lijkt ons ook niet meer dan logisch dat sommige herinneringen verdwijnen omdat ze gewoon simpel weg niet speciaal genoeg zijn om een prominenten rol in je geheugen te behouden.
5. De moeder geeft een relatief slecht beeld van het kamp. Dit vinden wij omdat de moeder relatief veel aandacht aan de ziekmakende schaarse hoeveelheid voedsel die ze krijgen

# data[].attributes.headline
Actueel, wetenschappelijk artikel: De Tweede generatie Indische Nederlanders

# data[].attributes.subject
Actueel, wetenschappelijk artikel: De Tweede generatie Indische Nederlanders

# data[].attributes.body
Matthieu Sergier schreef het onderzoek 'Drang naar erkenning'. Het is een onderzoek naar de identiteitsproblematiek van de Tweede generatie Indische Nederlanders in Adriaan van Dis’  Indische duinen. Dit artikel is gekozen omdat dit onderzoek het belangrijkste thema uit Indische Duinen beschrijft.  Dit artikel bekijkt Indische Duinen vanuit de schrijver Van Dis, en bekijkt zijn andere geschreven boeken die hetzelfde thema bevatten. De werken worden met elkaar vergeleken en de belangrijkste conclusie is dat de boeken, waaronder Indische Duinen, de kwesties bevat rond identiteit en postkoloniale vervreemding van de Tweede generatie en meer specifiek de manier waarop de Tweede generatie Indische Nederlanders met het pijnlijke verleden van de Eerste generatie omgaat.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vous êtes ici

Accueil " Drang naar erkenning : onderzoek naar de identiteitsproblematiek van de Tweede generatie Indische Nederlanders in Adriaan van Dis' Nathan Sid (1983), Indische duinen (1994) en Ik kom terug (2014)

Référence bibliographique

Goffaux, Pauline. Drang naar erkenning : onderzoek naar de identiteitsproblematiek van de Tweede generatie Indische Nederlanders in Adriaan van Dis' Nathan Sid (1983), Indische duinen (1994) en Ik kom terug (2014). Faculté de philosophie, arts et lettres, Université catholique de Louvain, 2017. Prom. : Sergier, Matthieu.

Permalien

http://hdl.handle.net/2078.1/thesis:10243

# data[].attributes.attachment_link.title
Drang naar erkenning : onderzoek naar de identiteitsproblematiek van de Tweede generatie Indische Nederlanders in Adriaan van Dis' Nathan Sid (1983), Indische duinen (1994) en Ik kom terug (2014)

# data[].attributes.attachment_link.description
Accueil " Drang naar erkenning : onderzoek naar de identiteitsproblematiek van de Tweede generatie Indische Nederlanders in Adriaan van Dis' Nathan Sid (1983), Indische duinen (1994) en Ik kom terug (2014) Référence bibliographique Goffaux, Pauline. Drang naar erkenning : onderzoek naar de identiteitsproblematiek van de Tweede generatie Indische Nederlanders in Adriaan van Dis' Nathan Sid (1983), Indische duinen (1994) en Ik kom terug (2014).

# data[].attributes.body
1994. Er zijn geen gebeurtenissen die in verband staan met de periode van publicatie.

# data[].attributes.body
Indische Duinen won de De Gouden Uil Literatuurprijs en de Trouw Publieksprijs voor het Nederlandse Boek.

# data[].attributes.body
Psychologische roman & coming-of-ageverhaal.

Een psychologische roman betekent dat het verhaal zich richt op de gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon. We krijgen inzicht in wat er in zijn hoofd omgaat en hoe hij zich ontwikkelt als persoon. We zien bijvoorbeeld de ontwikkelingen van de ik-verteller binnen het verhaal. We zien naarmate het verhaal vordert en de politieke situatie in Indonesië escaleert, dat de ik-verteller begint te twijfelen aan zijn vriendschap met Oeroeg. Hij merkte de verschillen op tussen zijn achtergronden, wat leidt tot een groeiend gevoel van ongemak.

Een coming-of-ageverhaal betekent dat we de hoofdpersoon volgen terwijl hij persoonlijk ontwikkelt en volwassen wordt. We zien hoe hij leert omgaan met problemen en uitdagingen en hoe hij verandert als persoon. Een voorbeeld hiervan is wanneer de ik-verteller zich bewust wordt van de sociale en politieke ongelijkheid in koloniaal Indonesië en de gevolgen daarvan voor de inheemse bevolking.

In het begin van het verhaal is de ik-verteller nog een kind en heeft hij een onschuldige kijk op de wereld. Naarmate hij ouder wordt, begint hij echter de realiteit van het koloniale systeem te begrijpen en realiseert hij zich de privileges en macht die hij als Nederlandse kolonist heeft.

# data[].attributes.body
1. De twee ikke's die in het fragment zijn te onderscheiden zijn de ikke waar het fragment over gaat. de tweede ikke is de dezelfde persoon alleen dan ouder.
2. De ik persoon mag niets van de Jap aannemen omdat zoals in het fragment te lezen is deze Jap misbruik maken maakte van de meisjes en daarvoor de meisjes "beloonde " met eten. het meisje zag niet dat er misbruik van haar situatie werd gemaakt.
3. De herinneringen die verwijzen naar de herinneringen van de hoofdpersoon over haar periode in het jappen kamp
4. Wij denken dat we relatief veel herinneringen zijn kwijt geraakt. Wij denken niet dat wij deze herinneringen opzettelijk uit ons hoofd hebben verdreven. Het lijkt ons ook niet meer dan logisch dat sommige herinneringen verdwijnen omdat ze gewoon simpel weg niet speciaal genoeg zijn om een prominenten rol in je geheugen te behouden.
5. De moeder geeft een relatief slecht beeld van het kamp. Dit vinden wij omdat de moeder relatief veel aandacht aan de ziekmakende schaarse hoeveelheid voedsel die ze krijgen