# data[].attributes.body
ให้ทุกคนหาวิธีคลายเครียดสำหรับตัวเองมา 9 ข้อ

# data[].attributes.headline
มาวิน แต้มครู

# data[].attributes.subject
มาวิน แต้มครู

# data[].attributes.body
1 ฟังเพลง

2 เล่นดนตรี

3 แคมป์ปิ้ง

4 เล่นกับ หมา แมว

5 นอนดูการ์ตูน

6 podcash

7 ทำงาน

8 หลับ

9 สูบ

# data[].attributes.headline
นาย ภัทรธร ศรีวิเศษ

# data[].attributes.subject
นาย ภัทรธร ศรีวิเศษ

# data[].attributes.body
1 นอน

2 ออกไปวิ่ง

3 เล่นเกมมันส์ๆ

4 อ่านนิยาย/อ่านการ์ตูน

5 เล่นดนตรีแบบลืมโลก

6 หาของหวานกินอะไร

7 ฟังเพลง

8 ทำอาหารอร่อยๆ

9 นั่งดูอนิเมะ

# data[].attributes.headline
9วิธีคลายเครียด

# data[].attributes.subject
9วิธีคลายเครียด

# data[].attributes.body
สิงห์หา โพธิ์บุญ

1) เล่นเครื่องดนตรีที่ถนัด

2) อยู่กับธรรมชาติ

3) นั่งอยู่กับตัวเองสัก10นาที

4) ดูหนัง

5) เล่นกับสัตว์เลี้ยง

6) อาบน้ำ

8) นอนหลับ

9) ฟังเพลง

# data[].attributes.headline
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.subject
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.body
1. หาอะไรกิน

2. ฟังเพลง

3. ออกไปหาธรรมชาติบำบัด

4. นอนหลับ

5. หาอะไรที่ชอบดู

6. ฟังพอดแคสต์

7. อ่านหนังสือการ์ตูน

8. เล่นดนตรี

9. อยู่กับตัวเอง

# data[].attributes.headline
นางสาวสุจาริณี ดารารัตน์

# data[].attributes.subject
นางสาวสุจาริณี ดารารัตน์

# data[].attributes.body
1. เปิดอะไรตลกๆดู

2. นั่งร้องคาราโอเกะ

3. ช่วยย่าทำขนม

4. ทำงานบ้าน

5. เล่นกับหลาน

6. ไปตกปลากับแฟน

7. ช็อบปิ้งออนไลน์

8. หาของกินอร่อยๆ

9. เปิดเพลงเต้น

# data[].attributes.headline
สุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.subject
สุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลงศิลปินคนโปรด

2.ออกไปเที่ยวภูเขา

3.หาอะไรกินอร่อยๆ

4.นอนพักผ่อน

5.กลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว

6.ขี่รถเล่นทุ่งนา

7.ช่วยพ่อขายของ

8.ออกไปทุ่งนา ตกปลา

9.เล่นกับหลาน

# data[].attributes.headline
นายจักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.subject
นายจักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.body
1.เล่นดนตรี (กีต้าร์)

2.ออกกำลังกาย

3.ฟังเพลง

4.เล่นเกม

5.เล่นกีฬา (ฟุตบอล)

6.ออกไปวิ่ง

7.ขับรถเล่น

8.วาดรูป

9.หาของกินที่อร่อย

# data[].attributes.headline
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.subject
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.body
1.เล่นเกม

2.เล่นดนตรี

3.ดื่มสังสรรค์

4.เที่ยวธรรมชาติ

5.ออกกำกาย

6.เล่น TikTok

7. ขี่รถเล่น

8.นอน

9.อาบน้ำ

# data[].attributes.headline
นายรัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.subject
นายรัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลง

2.ทำความสะอาดบ้าน

3.หาไรกิน

4.เล่นดนตรี

5.เล่นเกม

6.ออกกำลังกาย

7.เล่นกีตาร์ร้องเพลง

9.นั่งสมาธิ เดินจงกรม

# data[].attributes.headline
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.subject
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลง

2.หาเพื่อนคุย

3.ดูคู่ชิป

4.ดูซีรีส์วาย

5.นอนพักผ่อน

6.ดูสปอยหนัง

7.ฟังเดอะโกสท์

8.อ่านข้อคิดต่างๆตามไอจี

9.ดูTiktok

# data[].attributes.headline
นายพีรวัฒน์ แก้วดก

# data[].attributes.subject
นายพีรวัฒน์ แก้วดก

# data[].attributes.body
1.เล่นดนตรี

2.ร้องเพลง ฟังเพลง

3.เล่นเกม

4.นอนครับ

5.ขับรถเล่นรับลมชมวิว

6.เที่ยวธรรมชาติ

7.เล่นบอลครับ

8.กอดครับ

9.นั่งคุยสังสรรค์กับเพื่อน

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลง

2.ดูหนัง

3.ทำงาน

4.นอน

5.เล่นดนตรี

6.ออกไปขี่รถเล่น

7.ล้างรถ

8.นั่งเล่นกับเพื่อน

9.ทำงาน

# data[].attributes.headline
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.subject
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.body
1. ฟังเพลง

2. ดูtiktok

3. ดูการ์ตูน

4. ดูศิลปินเกาหลี

5. นอนหลับ

6. ดูรายการในยูทูป

7. อ่านนิยาย,การ์ตูน

8. ดูหนัง

# data[].attributes.body
1) เล่นเกมส์

2) เล่นกับหมา

3) ดูคลิปวิดีโอเรื่องตลกๆ

4) เล่นดนตรี

5) ออกไปข้างนอกบ้าน

6) หาของกิน

7) นอนเฉยๆ

8) ร้องเพลง

9) ฟังเพลง

# data[].attributes.headline
นิคิพล ม่วงเปีย

# data[].attributes.subject
นิคิพล ม่วงเปีย

# data[].attributes.body
1พูดคุย กับเหล่าหมู่มาร

2กินโปรรรร

3เที่ยวร้านเหล้า

4ฟังแม่ชนบ่น

5เล่นดนตรี

6ชื่นชมธรรมชาติ

7กินของที่ชอบ

8นอน

9ขอตังแม่

# data[].attributes.headline
ธนดล กลิ่นสน

# data[].attributes.subject
ธนดล กลิ่นสน

# data[].attributes.body
1.เล่นดนตรี

2.ไปหาเพื่อน

3.เล่นเกม

4.เล่นสนุกเกอร์

5.นอน

6.กินขนม

7.ตั้งวง

8.ไปเที่ยว

9.ไปหาเเฟน

# data[].attributes.headline
นายศุภชัย กนกวิไลกุล

# data[].attributes.body
นายศุภชัย กนกวิไลกุล

1.นั่งเฉยๆ

2.เล่นเกม

3.ฟังเพลง

4.สูบ

5.เก็บกวาดห้อง

6.ดูหนัง

7.นอน

# data[].attributes.headline
ธนวัฒน์ เสือสุ่น

# data[].attributes.subject
ธนวัฒน์ เสือสุ่น

# data[].attributes.body
1.เล่นเกมส์

2.เล่นบอล

3.เล่นดนตรี

4.ขับรถ

5.นอน

6.ตั้งแคมป์

7.ฟังเพลง

8.อยู่กับเพื่อน

9.กินเหล้า

# data[].attributes.headline
นายกิตติธร วงศ์วิทยานันท์                                

# data[].attributes.subject
นายกิตติธร วงศ์วิทยานันท์                                

# data[].attributes.body
1.การออกกำลังกาย

2.การฟังเพลง

3.การเล่นดนตรี

4.การดูหนัง

5.การเล่นเกมส์

6.การนอน

7.การตั้งแคมป์

8.อ่านหนังสือการ์ตูน

9.นั่งเล่นกับสัตย์เลี้ยง

# data[].attributes.headline
จักรพรรดิ ทองแจ้ง

# data[].attributes.subject
จักรพรรดิ ทองแจ้ง

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลงที่ชอบ

2.หากิจกรรมทำเพื่อคลายเคลียด

3.เล่นไพ่

4.หาปลา

5.กินเหล้า

6.เเทงหวย

7.ดูTiktok

8.ออกไปพูดคุยกับคนรู้จัก

9.ดูหนัง

# data[].attributes.headline
พัฒนาการช่วงวัยประถมต้น กลุ่ม3

# data[].attributes.subject
พัฒนาการช่วงวัยประถมต้น กลุ่ม3

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเหลือง น่ารัก งานนำเสนอโครงงาน พรีเซนเทชั่น

# data[].attributes.attachment_link.description
Check out this Presentation designed by Sujarinee Dararat.

# data[].attributes.headline
พัฒนาการของนักเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนต้น

# data[].attributes.subject
พัฒนาการของนักเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนต้น

# data[].attributes.attachment_link.title
พัฒนาของนักเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนต้น

# data[].attributes.headline
ณัฐวุฒิ ตะวันหะ

# data[].attributes.subject
ณัฐวุฒิ ตะวันหะ

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลง

2.ทำอาหาร

3.เที่ยว

4.นอนพักผ่อน

5.สวดมนต์

6.ร้องเพลง

7.เล่นดนตรี

8.นั่งแต่งกลอน

9.ทำงานบ้าน

# data[].attributes.headline
พัฒนาช่วง ประถมวัย

# data[].attributes.subject
พัฒนาช่วง ประถมวัย

# data[].attributes.body
https://www.canva.com/design/DAGqqDiUfdc/HqrR4Ppb02pjHnYCpg8ruw/edit?utm_content=DAGqqDiUfdc&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.headline
หลักสูตรแกนกลางฯ ศิลปะ

# data[].attributes.subject
หลักสูตรแกนกลางฯ ศิลปะ

# data[].attributes.attachment_link.title
สาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (ฉบับสมบูรณ์)

# data[].attributes.headline
พัฒนาการของนักเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนปลาย

# data[].attributes.subject
พัฒนาการของนักเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนปลาย

# data[].attributes.headline
พัฒนาการของนักเรียนชั้นประถมปลาย

# data[].attributes.subject
พัฒนาการของนักเรียนชั้นประถมปลาย

# data[].attributes.body
https://www.canva.com/design/DAGr-3d0RsU/Rp7ZFmjb5NKQEgHdF9at4g/edit?utm_content=DAGr-3d0RsU&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเหลือง น่ารัก งานนำเสนอโครงงาน พรีเซนเทชั่น

# data[].attributes.headline
ให้นักศึกษาสรุปพัฒนาการเรียนรู้ในแต่ละช่วงวัย

# data[].attributes.subject
ให้นักศึกษาสรุปพัฒนาการเรียนรู้ในแต่ละช่วงวัย

# data[].attributes.attachment_link.description
Login to access and create your next design.

# data[].attributes.headline
ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.subject
ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.body
1.ฟังเพลงที่ชอบ

2.กินของอร่อยๆ

3.ทำความสะอาดบ้าน

4.นั่งรถเล่น

5.คุยกับบพ่อแม่

6.ดูคลิปช่องที่ชอบ

7.สวดมนกับองค์พระพิคเนศ

8.ระบายสี

9.เขียนสิ่งที่เครียดแล้วแก้ทีละข้อ

# data[].attributes.headline
ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.subject
ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.body
วัยทารก (0–2 ปี)

เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสและการเลียนแบบ

วัยก่อนเรียน (3–5 ปี)

เรียนรู้ผ่านการเล่น พัฒนาภาษาและจินตนาการ

วัยประถม (6–11 ปี)

เริ่มคิดเป็นระบบ สนใจเรียนรู้จากสิ่งรอบตัว

วัยรุ่นต้น (12–14 ปี)

คิดวิเคราะห์มากขึ้น เริ่มตั้งคำถามกับสิ่งต่างๆ

วัยรุ่นปลาย–ผู้ใหญ่ (15 ปีขึ้นไป)

มีเป้าหมาย ชอบเรียนรู้ด้วยตนเอง และใช้เหตุผล

# data[].attributes.headline
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.subject
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.body
การพัฒนาการแต่ละช่วงวัย

1. วัยอนุบาล (3–5 ปี)

เด็กวัยนี้เรียนรู้จากการเล่น ชอบขยับตัว ชอบเสียงเพลงและของเล่นที่มีสีสัน การเรียนควรเน้นความสนุก ใช้เพลงง่ายๆ เครื่องดนตรีเด็กเล่น และกิจกรรมที่ให้เด็กได้ขยับร่างกาย

2.วัยประถมต้น (6-8 ปี)

เด็กในช่วงนี้ยังอยู่ในวัยที่เรียนรู้ผ่านการเล่นและประสบการณ์จริง มีจินตนาการสูง ชอบกิจกรรมที่สนุก ใช้เสียง สี การเคลื่อนไหว และของจริง เด็กยังไม่สามารถจดจ่อได้นานนัก ควรจัดการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมที่สนุกและง่าย เช่น การร้องเพลง เล่นเครื่องดนตรีง่ายๆ และเกมดนตรี ช่วยให้เด็กสนใจและกล้าแสดงออก

3.วัยประถมปลาย (9-11 ปี)

เด็กเริ่มมีความคิดเป็นระบบมากขึ้น มีเหตุผลและเข้าใจเรื่องรอบตัวได้ดีขึ้น สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ดีขึ้น และเริ่มมีความรับผิดชอบ

สามารถเรียนรู้เนื้อหาที่ลึกขึ้นได้ เช่น อ่านโน้ตดนตรี ฝึกเป่าขลุ่ย หรือเล่นดนตรีร่วมกับเพื่อนได้ดีขึ้น

4.วัยมัธยมต้น (12–14 ปี)

วัยนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เด็กจะเริ่มมีความคิดเป็นของตนเอง สนใจกลุ่มเพื่อน และต้องการการยอมรับจากสังคม พวกเขาเริ่มสามารถคิดเชิงนามธรรมและวิพากษ์วิจารณ์ได้ ควรจัดกิจกรรมที่ให้แสดงความคิดเห็น แต่งเพลงเอง หรือเล่นดนตรีแบบสร้างสรรค์ร่วมกับเพื่อน

5.วัยมัธยมปลาย (15–18 ปี)

วัยนี้จะเริ่มคิดถึงอนาคต วางแผนชีวิต และมีความสามารถในการเรียนรู้เนื้อหาที่ซับซ้อนมากขึ้น พวกเขาต้องการพื้นที่ในการตัดสินใจและแสดงออกถึงตัวตนมากขึ้น การเรียนรู้ควรมุ่งเน้นไปที่การเสริมสร้างทักษะเฉพาะทาง การฝึกวิเคราะห์อย่างลึกซึ้ง และการบูรณาการความรู้

เช่น ในวิชาดนตรีอาจให้เรียนรู้ทฤษฎีดนตรีขั้นสูง การเรียบเรียงเพลง หรือฝึกการแสดงบนเวทีอย่างมืออาชีพ เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการเรียนต่อหรือประกอบอาชีพ

# data[].attributes.headline
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.subject
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.body
รู้สึกชอบ ทฤษฎีพหุปัญญา (Multiple Intelligences Theory) ของ Howard Gardner มากที่สุด เพราะเป็นทฤษฎีที่เชื่อว่าคนเราไม่ได้เก่งเหมือนกันทุกคน แต่มีความถนัดที่หลากหลาย เช่น มีความถนัดเรื่องดนตรี ถนัดเรื่องการคิดว่าเคราะห์ หรือถนัดด้านมนุษยสัมพันธ์ และรู้สึกว่าตัวเองถนัดด้านดนตรีและศิลปะ จึงเข้าใจดีว่าเด็กบางคนอาจจะไม่เก่งเลขหรือวิชาการ แต่เก่งดนตรี หรือแสดงออกได้ดีในทางอื่น ดังนั้น เมื่อเป็นครูในอนาคต จึงอยากจะใช้ทฤษฎีนี้ในการออกแบบการเรียนการสอน เช่น เปิดโอกาสให้นักเรียนได้เลือกวิธีเรียนรู้ที่ถนัด มีการใช้ดนตรี เกม การแสดง หรือกิจกรรมสร้างสรรค์ร่วมกับเนื้อหาวิชาต่างๆ

และคิดว่าการใช้ทฤษฎีนี้จะช่วยให้ผู้เรียนทุกคนรู้สึกมีคุณค่า สนุกกับการเรียน และสามารถพัฒนาศักยภาพของตัวเองได้เต็มที่

# data[].attributes.attachment_link.title
ทฤษฎีการสอนดนตรีและจิตวิทยา_

# data[].attributes.headline
จักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.subject
จักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.body
พัฒนาการเรียนรู้ในแต่ละช่วงวัย

1. วัยทารก (0–2 ปี)

เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว

จดจำบุคคลและสิ่งของ

เริ่มเข้าใจความสัมพันธ์ของเหตุและผล

2. วัยเด็กเล็ก (2–6 ปี)

เริ่มพัฒนาภาษา ความคิดสร้างสรรค์ และจินตนาการ

ยังคิดแบบตนเองเป็นศูนย์กลาง

เรียนรู้จากการเล่นและเลียนแบบ

3. วัยเด็กตอนต้น (6–9 ปี)

พัฒนาแนวคิดแบบรูปธรรม (คิดเป็นขั้นตอน)

ชอบเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง

เริ่มมีระเบียบวินัยและเข้าใจกฎเกณฑ์

4. วัยเด็กตอนปลาย (10–12 ปี)

เริ่มคิดอย่างมีเหตุผลและวิเคราะห์ได้ดีขึ้น

เรียนรู้จากการลงมือทำ การทำงานกลุ่ม และการตั้งคำถาม

ให้ความสำคัญกับเพื่อนและการยอมรับทางสังคม

5. วัยรุ่น (13–18 ปี)

พัฒนาการคิดเชิงนามธรรม คิดวิเคราะห์ และตั้งสมมุติฐาน

แสวงหาอัตลักษณ์และความคิดเห็นของตนเอง

เรียนรู้จากการถกเถียง แลกเปลี่ยน และประสบการณ์จริง

# data[].attributes.headline
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.subject
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.body
1.ปฐมวัย 0-6 ปี

พัฒนาการของวัยปฐมวัยเป็นพื้นฐานสำคัญในการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่สมบูรณ์ เด็กจึงควรได้รับการดูแล เอาใจใส่ และส่งเสริมพัฒนาการในทุกด้านอย่างเหมาะสม เพื่อให้เติบโตเป็นคนที่มีคุณภาพในอนาคต กิจกรรมการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยควรมีความสนุกสนาน ปลอดภัย สอดคล้องกับธรรมชาติของเด็ก ส่งเสริมให้เด็กได้เรียนรู้ผ่านการลงมือทำจริง และครอบคลุมพัฒนาการ

2.พัฒนาการของวัยประถมต้น (ช่วงอายุประมาณ 6-9 ปี )

เป็นช่วงที่เด็กเริ่มเข้าสู่ระบบการเรียนรู้อย่างเป็นทางการ เด็กวัยนี้จะมีพัฒนาการเปลี่ยนแปลงทั้งทางร่างกาย อารมณ์ สังคม สติปัญญา และจริยธรรม การจัดการเรียนการสอนสำหรับเด็กวัยประถมต้น (ป.1–ป.3) ควรคำนึงถึงลักษณะพัฒนาการของเด็กวัยนี้ที่ยังเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จริง ความสนุก และการลงมือทำ โดยมีแนวทางที่เหมาะสม เช่น การระดมความคิด กิจกรรมที่หลากหลาย

3.พัฒนาการของวัยประถมปลาย (อายุประมาณ 9–12 ปี หรือ ป.4–ป.6)

วัยประถมปลายเป็นช่วงที่เด็กเริ่มเปลี่ยนจากวัยเด็กเล็กเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น เด็กมีความสามารถในการคิด วิเคราะห์ และเรียนรู้มากขึ้น พร้อมทั้งเริ่มสร้างตัวตนของตนเอง พัฒนาการในช่วงนี้แบ่งออกได้เป็น 5 ด้านหลัก ร่างกาย ปัญญา ภาษา อารมณ์ สังคม การจัดการเรียนรู้สำหรับวัยประถมปลายควรเน้นการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จริง เปิดโอกาสให้เด็กคิด วิเคราะห์ ทำงานร่วมกัน และเชื่อมโยงความรู้กับชีวิตประจำวัน เพื่อพัฒนาเด็กให้เติบโตทั้งด้านความรู้ ทักษะชีวิต และคุณลักษณะอันพึงประสงค์อย่างสมดุล

4.พัฒนาการช่วงมัธยมต้น

เป็นช่วงที่มีความเปลี่ยนแปลงทั้งร่างกายและจิตใจอย่างรวดเร็ว เด็กวัยนี้ต้องการการ เข้าใจ ยอมรับ และแนะนำที่เหมาะสมจากผู้ใหญ่ ครูและพ่อแม่จึงควรให้ความใกล้ชิด สร้างความเข้าใจ และส่งเสริมพฤติกรรมเชิงบวก เพื่อพัฒนาให้เขาเติบโตอย่างมั่นคงทั้งทางความคิด อารมณ์ และสังคม ดังนั้นการจัดการเรียนรู้ควรออกแบบให้ กระตุ้นความคิด พัฒนาทักษะชีวิต และเปิดโอกาสให้แสดงออกอย่างสร้างสรรค์ โดยมีแนวทางสำคัญ เช่น การมีผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง

5.วัยมัธยมปลายเป็นช่วงที่วัยรุ่นมีการเติบโตทางร่างกาย จิตใจ และสังคมอย่างเต็มที่ เป็นช่วงเตรียมความพร้อมเข้าสู่วัยผู้ใหญ่และการศึกษาในระดับสูง พัฒนาการในช่วงนี้มีลักษณะเด่น ๆ ร่างกาย ปัญญา อารมณ์ สังคม เเละค่านิยมจึงควรจัดการเรียนรู้ที่เน้น ความลึกซึ้งของเนื้อหา การคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา และพัฒนาทักษะชีวิต ควบคู่ไปด้วย เช่น การทำโครงงาน เน้นการให้ผู้เรียนคิดเชิงวิพากษ์

# data[].attributes.headline
น.ส.สุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.subject
น.ส.สุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.body
1.วัยอนุบาล (3-5 ปี)

ด้านร่างกาย

-พัฒนากล้ามเนื้อมัดใหญ่ (เดิน วิ่ง กระโดดได้ดีขึ้น)

-เริ่มควบคุมกล้ามเนื้อมัดเล็ก (วาดรูป จับดินสอ ใช้ช้อนส้อม)

ด้านอารมณ์

-แสดงอารมณ์ได้ชัดเจน เช่น ดีใจ โกรธ กลัว

-ต้องการการยอมรับจากผู้ใหญ่

ด้านสังคม

-เริ่มเล่นกับเพื่อนมากขึ้น

-เรียนรู้การแบ่งปันและรอคิว

ด้านสติปัญญา

-ช่างสังเกต ช่างถาม มีจินตนาการสูง

-เริ่มเข้าใจเรื่องเวลา เหตุและผล

2.วัยประถมต้น (6-8 ปี)

ด้านร่างกาย

-ร่างกายเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง

-คล่องแคล่วในการเคลื่อนไหว เล่นกีฬาเบื้องต้นได้

ด้านอารมณ์

-เริ่มควบคุมอารมณ์ได้มากขึ้น

-มีความรู้สึกภูมิใจและละอายใจ

ด้านสังคม

-มีเพื่อนสนิท และให้ความสำคัญกับมิตรภาพ

-เริ่มเข้าใจบทบาทในกลุ่ม

ด้านสติปัญญา

-เรียนรู้การอ่าน เขียน คิดเลข

-พัฒนาทักษะการคิดอย่างมีเหตุผล

3.วัยประถมปลาย (9-11 ปี)

ด้านร่างกาย

-เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงก่อนเข้าสู่วัยรุ่น (บางคนอาจเริ่มโตเร็ว)

-สนใจกิจกรรมที่ต้องใช้แรงและทักษะ

ด้านอารมณ์

-เริ่มมีโลกส่วนตัว

-เรียนรู้การจัดการกับความผิดหวัง

ด้านสังคม

-เริ่มมีความภักดีต่อกลุ่มเพื่อน

-เปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น

ด้านสติปัญญา

-คิดวิเคราะห์ได้ลึกซึ้งขึ้น

-เริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับศีลธรรมและความยุติธรรม

4.วัยมัธยมต้น (12-14 ปี)

ด้านร่างกาย

-เข้าสู่วัยรุ่น มีการเปลี่ยนแปลงทางเพศอย่างชัดเจน

-รู้สึกอึดอัดกับรูปร่างของตนเอง

ด้านอารมณ์

-อารมณ์แปรปรวนง่าย

-เริ่มค้นหาตัวตน ต้องการความเป็นอิสระ

ด้านสังคม

-กลุ่มเพื่อนมีอิทธิพลมาก

-เริ่มห่างจากครอบครัวบางส่วน

ด้านสติปัญญา

-เริ่มมีความสามารถในการคิดนามธรรม

-ตั้งคำถามกับกฎเกณฑ์ต่าง ๆ

5.วัยมัธยมปลาย (15-18 ปี)

ด้านร่างกาย

-ร่างกายเติบโตใกล้เคียงผู้ใหญ่เต็มตัว

-พัฒนาเรื่องรูปลักษณ์และภาพลักษณ์ของตนเอง

ด้านอารมณ์

-เข้าใจตนเองมากขึ้น แต่ยังมีความสับสนในบางช่วง

-เริ่มตัดสินใจด้วยตนเอง

ด้านสังคม

-เริ่มสร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง เช่น ความรัก

-ให้ความสำคัญกับอุดมการณ์และกลุ่มที่ตนรู้สึกมีคุณค่า

ด้านสติปัญญา

-คิดวิเคราะห์เชิงนามธรรมและวิพากษ์วิจารณ์ได้ดี

-เตรียมความพร้อมสำหรับการศึกษาต่อหรือทำงาน

# data[].attributes.body
1. วัยทารก (0–2 ปี)

พัฒนาการทางร่างกายรวดเร็วมาก

เริ่มควบคุมการเคลื่อนไหว, หัดนั่ง คลาน เดิน

การรับรู้และความผูกพันทางอารมณ์กับผู้เลี้ยงดูเป็นสำคัญ

2. วัยเด็กตอนต้น (2–6 ปี)

เรียนรู้ภาษาและทักษะสังคม

มีความคิดจินตนาการสูง

ฝึกช่วยเหลือตนเองได้ เช่น แต่งตัว กินข้าว

3. วัยเด็กตอนปลาย (6–12 ปี)

พัฒนาการร่างกายช้าลง แต่กล้ามเนื้อแข็งแรงขึ้น

เรียนรู้การคิดเชิงเหตุผลขั้นพื้นฐาน

พัฒนาทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น

4. วัยรุ่น (12–18 ปี)

ฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง ร่างกายเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์

ค้นหาตัวตนและอิสระทางความคิด

อารมณ์แปรปรวนง่าย และให้ความสำคัญกับเพื่อน

5. วัยผู้ใหญ่ตอนต้น (18–40 ปี)

เริ่มสร้างอาชีพ ครอบครัว และความมั่นคงในชีวิต

พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้อื่น

มีความรับผิดชอบในสังคม

# data[].attributes.headline
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.subject
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.body
สรุปพัฒนาการของเด็กตั้งแต่ปฐมวัยจนถึงมัธยมปลาย
*ช่วงปฐมวัย (3–5 ปี)*
ร่างกาย: กล้ามเนื้อพัฒนาเร็ว เคลื่อนไหวคล่องขึ้น
อารมณ์: เริ่มแสดงออกทางอารมณ์ได้ชัด เช่น ดีใจ โกรธ กลัว
สังคม: เล่นกับเพื่อนได้บ้างแต่ยังเน้นเล่นคนเดียว
สติปัญญา: เรียนรู้ผ่านการเล่น ใช้ประสาทสัมผัส จินตนาการกว้าง
ภาษา: เรียนรู้คำศัพท์เร็ว พูดเป็นประโยคง่าย ๆ ได้
*ช่วงประถมศึกษา (6–11 ปี)*
ร่างกาย: เติบโตอย่างต่อเนื่อง ควบคุมกล้ามเนื้อได้ดีขึ้น
อารมณ์: เริ่มเข้าใจอารมณ์ตนเองและผู้อื่นมากขึ้น
สังคม: มีเพื่อนสนิท มีการเล่นเป็นกลุ่ม เรียนรู้กติกา
สติปัญญา: เริ่มคิดอย่างมีเหตุผล เข้าใจเรื่องเวลาและจำนวน
ภาษา: ใช้ภาษาซับซ้อนได้ อ่านเขียนได้ดีขึ้น
*ช่วงมัธยมต้น (12–14 ปี)*
ร่างกาย: เริ่มเข้าสู่วัยรุ่น มีการเปลี่ยนแปลงทางเพศ
อารมณ์: อารมณ์แปรปรวน ต้องการความเป็นอิสระ
สังคม: เพื่อนมีอิทธิพลมากขึ้น เริ่มสนใจความรัก
สติปัญญา: คิดวิเคราะห์เป็นระบบมากขึ้น แสดงความคิดได้ดี
ภาษา: ใช้ภาษาเพื่อการถกเถียง อธิบาย และโน้มน้าว
*ช่วงมัธยมปลาย (15–18 ปี)*
ร่างกาย: เจริญเติบโตเต็มที่ เข้าใกล้รูปร่างผู้ใหญ่
อารมณ์: เริ่มควบคุมอารมณ์ได้ดี คิดไตร่ตรองมากขึ้น
สังคม: เริ่มวางแผนชีวิต ค้นหาตัวตน มีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง
สติปัญญา: คิดเชิงนามธรรม วิเคราะห์วิจารณ์ได้ลึก
ภาษา: สื่อสารอย่างมีเหตุผลและซับซ้อนมากขึ้น

# data[].attributes.headline
นายพีรวัฒน์ แก้วดก

# data[].attributes.subject
นายพีรวัฒน์ แก้วดก

# data[].attributes.body
การพัฒนาการของในแต่ละช่วงวัย

1. _ช่วงวัยเด็ก (0-6 ปี)

- การเรียนรู้ผ่านการเล่นและการสำรวจ

- การพัฒนาทักษะพื้นฐาน เช่น การเดิน การพูด การอ่าน

- การสร้างความสัมพันธ์กับครอบครัวและคนใกล้ชิด

2. _ช่วงวัยประถม (6-12 ปี)

- การเรียนรู้พื้นฐาน เช่น การอ่าน การเขียน การคำนวณ

- การพัฒนาทักษะสังคม เช่น การทำงานเป็นทีม การแบ่งปัน

- การสร้างความมั่นใจและความสามารถในการเรียนรู้

3. _ช่วงวัยรุ่น (12-18 ปี)

- การเรียนรู้ที่ซับซ้อนมากขึ้น เช่น การวิเคราะห์ การคิดเชิงวิพากษ์

- การพัฒนาทักษะสังคม เช่น การสื่อสาร การทำงานเป็นทีม

- การสร้างอัตลักษณ์และความมั่นใจในตนเอง

4. _ช่วงวัยผู้ใหญ่ (18-60 ปี)

- การเรียนรู้ผ่านประสบการณ์และการทำงาน

- การพัฒนาทักษะอาชีพและความสามารถในการทำงาน

- การสร้างความสัมพันธ์กับคนอื่นๆ และการมีส่วนร่วมในชุมชน

5. _ช่วงวัยผู้สูงอายุ (60 ปีขึ้นไป)

- การเรียนรู้ผ่านประสบการณ์และการสะท้อน

- การพัฒนาทักษะในการดูแลตนเองและการมีส่วนร่วมในชุมชน

- การสร้างความสุขและความพึงพอใจในชีวิต

การพัฒนาเรียนรู้ของแต่ละช่วงวัยมีความแตกต่างกัน และควรได้รับการสนับสนุนและการส่งเสริมที่เหมาะสมกับช่วงวัยและความต้องการของแต่ละบุคคล

# data[].attributes.headline
น.ส.สุจาริณี ดารารัตน์

# data[].attributes.subject
น.ส.สุจาริณี ดารารัตน์

# data[].attributes.body
ฉัทฤษนรู้สึกชอบทฤษฎีการสร้างความรู้

(Constructivism) ของ Jean Piaget และ Lev Vygotsky เนื่องจากเป็นทฤษฎีที่มองว่าผู้เรียนเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ และการเรียนรู้เกิดจากประสบการณ์จริง ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางที่ฉันเชื่อว่า ผู้เรียนจะเกิดความเข้าใจอย่างแท้จริงเมื่อได้ลงมือปฏิบัติ คิดวิเคราะห์ และเชื่อมโยงความรู้ใหม่กับประสบการณ์เดิมของตนเองในฐานะนักศึกษา ฉันจะนำทฤษฎีนี้มาใช้กับตนเองโดยการเปิดรับประสบการณ์ใหม่ ๆ เรียนรู้จากการลงมือทำ และตั้งคำถามเพื่อให้เกิดการคิดวิเคราะห์เสมอ ไม่ใช่เพียงแค่จดจำข้อมูลเพื่อนำไปสอบ แต่ต้องเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

ในการเรียนการสอน ฉันตั้งใจว่าจะออกแบบกิจกรรมที่ให้นักเรียนได้มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ เช่น การเรียนรู้ผ่านโครงงาน กลุ่ม หรือสถานการณ์จำลองต่าง ๆ เพื่อให้นักเรียนได้พัฒนาทักษะการคิดและสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง

# data[].attributes.headline
นายจักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.subject
นายจักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.body
รู้สึกชอบ ทฤษฎีของโคดาย (Kodaly  Approach) มากที่สุด ซึ่งมีหลักการสอนดนตรีโดยการจัดลำดับเนื้อหาและกิจกรรมดนตรีให้สอดคล้องกับพัฒนาการของเด็ก โดยมีขั้นตอนจากง่ายไปหายาก เน้นการสอนร้องเพลงเป็นหลัก  การร้องเพลงเป็นการใช้เสียงที่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติซึ่งเด็กคุ้นเคยอยู่แล้ว  ฝึกควบคู่กับการอ่านโน้ต  จนสามารถอ่านและเขียนโน้ตดนตรีได้ โคดายมีความคิดว่าดนตรีสำหรับเด็กมีความสำคัญและต้องพัฒนาเช่นเดียวกับภาษา  เด็กควรฟังดนตรีก่อนแสดงออกทางการร้องหรือการเล่น  และเมื่อเขามีประสบการณ์เพียงพอก็สามารถฝึกการอ่านและเขียนภาษาดนตรีได้   โคดายมีวิธีการใช้สัญลักษณ์มือในกิจกรรมการสอน   และใช้การอ่านโน้ตด้วยระบบซอล –ฟา  ซึ่งมีขั้นตอนจากง่ายไปหายาก   ซึ่งสามารถฝึกโสตประสาททางดนตรีผู้เรียนได้ทั้งเรื่องจังหวะ  ระดับเสียง  ทำนอง   และการประสานเสียง   โดยการร้องเพลงตามแบบฝึกหัดของโคดายซึ่งมีการแบ่งเป็นระดับขั้นต่าง ๆ  ให้เหมาะสมกับผู้เรียน

# data[].attributes.headline
น.ส.สุจาริณี ดารารัตน์

# data[].attributes.subject
น.ส.สุจาริณี ดารารัตน์

# data[].attributes.body
1. วัยทารก (แรกเกิด - 1 ปี)

พัฒนาการทางร่างกาย: กล้ามเนื้อมัดใหญ่เริ่มแข็งแรง พลิกคว่ำ คลาน ยืน และเริ่มเดินได้

พัฒนาการทางสติปัญญา: เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว (ตามทฤษฎีพาเจต์: ระยะประสาทสัมผัส-การเคลื่อนไหว)

พัฒนาการทางอารมณ์-สังคม: เริ่มแสดงออกถึงความพึงพอใจ ไม่พอใจ รับรู้บุคคลใกล้ชิด

2. วัยเด็กเล็ก (1 - 3 ปี)

ร่างกาย: เดินคล่อง วิ่งได้เอง เริ่มใช้มือหยิบจับสิ่งของ

สติปัญญา: เริ่มพูดคำศัพท์ง่าย ๆ เรียนรู้ผ่านการเล่น

อารมณ์-สังคม: เริ่มมีพฤติกรรมเลียนแบบ ชอบเล่นคนเดียวหรือเล่นข้าง ๆ เพื่อน (parallel play)

3. วัยเด็กตอนต้น (3 - 6 ปี)

ร่างกาย: กล้ามเนื้อมัดใหญ่และเล็กพัฒนา เล่นกิจกรรมต่าง ๆ ได้มากขึ้น

สติปัญญา: เริ่มคิดเชิงสัญลักษณ์ ใช้ภาษาได้ดีขึ้น

อารมณ์-สังคม: เล่นร่วมกับผู้อื่น รู้จักแบ่งปัน เรียนรู้กฎระเบียบ

4. วัยเด็กตอนปลาย (6 - 12 ปี)

ร่างกาย: เติบโตต่อเนื่อง มีความแข็งแรงมากขึ้น

สติปัญญา: คิดอย่างมีเหตุผลมากขึ้น เข้าใจแนวคิดทางคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์

อารมณ์-สังคม: มีเพื่อนสนิท มีความรู้สึกภาคภูมิใจ/ล้มเหลวจากการเรียนรู้

5. วัยรุ่น (12 - 18 ปี)

ร่างกาย: การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน สู่ความเป็นผู้ใหญ่

สติปัญญา: พัฒนาการคิดเชิงนามธรรม วิเคราะห์ แยกแยะเหตุผลได้ดี

อารมณ์-สังคม: เริ่มค้นหาตัวตน มีความผูกพันกับกลุ่มเพื่อน และต้องการการยอมรับ

6. วัยผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ

วัยผู้ใหญ่ตอนต้น (18 - 40 ปี)

มีเป้าหมายชีวิต การทำงาน การสร้างครอบครัว

วัยกลางคน (40 - 60 ปี)

พัฒนาตนเอง มีความมั่นคงในหน้าที่การงาน

วัยสูงอายุ (60 ปีขึ้นไป)

การเสื่อมถอยของร่างกาย ต้องการความเอาใจใส่ และใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า

# data[].attributes.headline
นาย ศุภชัย กนกวิไลกุล

# data[].attributes.subject
นาย ศุภชัย กนกวิไลกุล

# data[].attributes.body
1.วัยอนุบาล

เรียนรู้ผ่านการจับ สัมผัสกับสิ่งของ เลียนแบบเสียงท่าทางตามพ่อแม่อย่างง่ายๆ

2.วัยปฐมต้น

เรียนรู้ผ่านการเคลื่อนไหวตามจังหวะอย่างง่ายๆ เช่น ปรบมือ หรือ เต้นประกอบจังหวะง่ายๆ

3.วัยปฐมปลาย

เริ่มอยู่เป็นกลุ่ม มีการแบ่งเพศ

เรียนรู้ผ่านการเคลื่อนไหว เริ่มมีการคิดเรียนรู้แบบนามธรรม

4.วัยมัธยมต้น

อยู่เป็นกลุ่ม แบ่งเพศชัดเจน เพศหญิงเริ่มมีประจำเดือน เพศชายเริ่มมีเสียงแตกหนุ่ม

5.วัยมัธยมปลาย

ร่างกายพัฒนาเต็มที่ เริ่มค้นหาตัวตน เริ่มมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น

# data[].attributes.headline
น.ส.สุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.subject
น.ส.สุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.body
คิดว่าตนเองชอบทฤษฎีโคดาย เพราะเป็นแนวทางที่เน้นให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ดนตรีจากสิ่งที่ใกล้ตัว คือ “เสียงร้อง” ซึ่งเป็นเครื่องมือทางดนตรีธรรมชาติที่ทุกคนมีอยู่แล้ว การใช้สื่ออย่าง มือประกอบเสียง (hand signs), ซอลเฟจ (solfege) และ การอ่านโน้ตแบบมองเห็นเสียง (movable do) ทำให้การเรียนดนตรีเป็นเรื่องง่ายและสนุก จึงอยากจะใช้ทฤษฎีนี้ในการออกแบบการเรียนการสอน เช่น การอ่านเขียนโน้ต การฟังเสียงสังเคราะห์ การร้องประสานเสียง รวมถึงการฝึกฝนจังหวะด้วยการเคาะมือหรือใช้ร่างกาย เพื่อให้เข้าใจดนตรีในเชิงลึกมากขึ้น

# data[].attributes.headline
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.subject
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.body
ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม (Social Learning Theory)

ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมเป็นแนวคิดที่เสนอโดย อัลเบิร์ต แบนดูร่า (Albert Bandura) ซึ่งเน้นว่าการเรียนรู้ของมนุษย์ไม่ได้เกิดจากการลงมือทำหรือการทดลองเท่านั้น แต่ยังสามารถเรียนรู้ผ่านการ สังเกต และ เลียนแบบพฤติกรรมของผู้อื่น ได้ โดยเฉพาะจากแบบอย่าง เช่น ครู พ่อแม่ หรือบุคคลที่มีอิทธิพล

การเรียนรู้ตามทฤษฎีนี้มี 4 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ 1) การให้ความสนใจ 2) การจดจำ 3) การเลียนแบบ และ 4) แรงจูงใจ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผู้เรียนต้องมีความพร้อมทั้งด้านจิตใจและแรงจูงใจ จึงจะสามารถเรียนรู้พฤติกรรมใหม่ ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ แบนดูร่ายังเน้นเรื่อง การเสริมแรงทางอ้อม เช่น การเห็นเพื่อนได้รับคำชม แล้วเกิดแรงจูงใจทำตาม และยังให้ความสำคัญกับ ความเชื่อมั่นในตนเอง (Self-efficacy) ว่าเป็นกุญแจสำคัญของการเรียนรู้ที่ยั่งยืน

ในบริบทของการเรียนดนตรี ทฤษฎีนี้สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างดี เช่น นักเรียนดูครูเล่นดนตรีและพยายามเล่นตาม หากได้รับคำชมก็จะยิ่งมีกำลังใจในการฝึกซ้อมต่อไป ทฤษฎีนี้จึงเหมาะอย่างยิ่งกับการสอนที่ใช้แบบอย่าง และการเรียนรู้ร่วมกับผู้อื่น

# data[].attributes.headline
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.subject
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.body
ผมชอบ ทฤษฎีปัญญานิยม (Cognitivism)

เป็นแนวคิดทางการเรียนรู้ที่ให้ความสำคัญกับกระบวนการคิด การรับรู้ และการทำความเข้าใจของมนุษย์ มองว่าการเรียนรู้ไม่ได้เกิดจากการตอบสนองต่อสิ่งเร้าเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการประมวลผลข้อมูลในสมองอย่างมีระบบ การนำทฤษฎีนี้มาปรับใช้ในชีวิตประจำวันสามารถช่วยให้เราจัดการความคิด วางแผน และแก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

ประการแรก เราสามารถใช้ทฤษฎีปัญญานิยมในการ จัดระเบียบความคิดและวางแผนงาน ตัวอย่างเช่น การทำงานหรือการเรียน ควรเริ่มจากการทำความเข้าใจภาพรวมของงาน แล้วจัดลำดับความสำคัญ โดยอาจใช้เทคนิคการจดบันทึกเป็นแผนผังความคิด (Mind Map) หรือทำรายการสิ่งที่ต้องทำ (To-do List) เพื่อช่วยให้สมองประมวลผลข้อมูลได้ง่ายขึ้น

ประการต่อมา ทฤษฎีนี้ช่วยให้เรา เรียนรู้สิ่งใหม่ได้อย่างมีความหมาย ไม่ใช่เพียงการท่องจำ เช่น เมื่ออ่านหนังสือ ควรเชื่อมโยงเนื้อหากับความรู้เดิม หรือยกตัวอย่างจากประสบการณ์ในชีวิตจริง เพื่อให้สมองสามารถเก็บข้อมูลไว้ในความจำระยะยาว อีกทั้งยังสามารถใช้เทคนิคการใช้ภาพ เสียง หรือสัญลักษณ์ เพื่อช่วยจำได้ดีขึ้น

นอกจากนี้ ทฤษฎีปัญญานิยมยังส่งเสริม การคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล ในชีวิตประจำวัน เช่น เมื่อได้รับข้อมูลจากสื่อสังคมออนไลน์ เราควรตรวจสอบแหล่งที่มาและพิจารณาความน่าเชื่อถือก่อนเชื่อหรือแชร์ต่อ วิธีคิดเช่นนี้จะช่วยป้องกันการหลงเชื่อข้อมูลเท็จและทำให้เราตัดสินใจได้อย่างรอบคอบมากขึ้น

สุดท้าย ทฤษฎีนี้ยังเน้น การรู้จักวิธีคิดของตนเอง (Metacognition) ซึ่งหมายถึงการสังเกตและควบคุมกระบวนการคิด เช่น เมื่อแก้โจทย์หรือทำงานยาก ๆ ควรถามตัวเองว่า “ฉันเข้าใจปัญหานี้จริงหรือยัง?” และ “ถ้าไม่เข้าใจ ฉันควรเปลี่ยนวิธีการเรียนรู้แบบไหน?” การฝึกคิดเช่นนี้จะทำให้เราพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง

# data[].attributes.headline
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.subject
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.body
1. วัยทารก (แรกเกิด – 2 ปี)

ร่างกาย: กล้ามเนื้อและระบบประสาทพัฒนาอย่างรวดเร็ว เริ่มคว่ำ นั่ง คลาน ยืน เดิน

สติปัญญา: เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว พัฒนา ความคงอยู่ของวัตถุ

อารมณ์: ตอบสนองตามความต้องการพื้นฐาน ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้

สังคม: เริ่มจดจำคนใกล้ชิด ติดแม่

2. วัยเด็กตอนต้น (2 – 6 ปี)

ร่างกาย: การทรงตัวดีขึ้น วิ่ง กระโดด ใช้มือหยิบจับได้คล่อง

สติปัญญา: เริ่มใช้ภาษา คิดแบบยึดตนเองเป็นศูนย์กลาง ชอบเล่นสมมติ

อารมณ์: แสดงอารมณ์ตรงไปตรงมา หงุดหงิดง่าย

สังคม: เล่นกับเพื่อนมากขึ้น เริ่มเข้าใจกฎกติกาอย่างง่าย

3. วัยเด็กตอนปลาย (6 – 12 ปี)

ร่างกาย: กล้ามเนื้อแข็งแรงขึ้น ควบคุมร่างกายดีขึ้น

สติปัญญา: คิดอย่างมีเหตุผลเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นรูปธรรม เรียนรู้การจัดหมวดหมู่ เข้าใจการอนุรักษ์

อารมณ์: เริ่มควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้น

สังคม: มีเพื่อนสนิท เรียนรู้การทำงานเป็นกลุ่ม ยอมรับกติกาสังคม

4. วัยรุ่น (12 – 18 ปี)

ร่างกาย: มีการเปลี่ยนแปลงทางเพศอย่างชัดเจน ฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง

สติปัญญา: คิดเชิงนามธรรม ใช้เหตุผลสมมติฐาน วางแผนอนาคต

อารมณ์: อารมณ์แปรปรวน ต้องการการยอมรับจากเพื่อน

สังคม: เริ่มแสวงหาตัวตน มีความเป็นอิสระมากขึ้น

5. วัยผู้ใหญ่ (18 ปีขึ้นไป)

ร่างกาย: สมบูรณ์เต็มที่ จากนั้นค่อยๆ เสื่อมถอยตามอายุ

สติปัญญา: ใช้เหตุผลเชิงนามธรรมอย่างสมบูรณ์ มีประสบการณ์มากขึ้น

อารมณ์: มีความมั่นคงมากขึ้น

สังคม: รับผิดชอบต่อครอบครัวและหน้าที่การงาน

# data[].attributes.headline
ธนากร สอนง่ายดี

# data[].attributes.subject
ธนากร สอนง่ายดี

# data[].attributes.body
วัยอนุบาล (3–5 ปี)
เด็กมีพัฒนาการด้านการเคลื่อนไหวและการใช้ภาษาอย่างรวดเร็ว เริ่มพูดเป็นประโยค รู้จักเล่นกับเพื่อน แสดงอารมณ์ได้ชัดเจนแต่ยังควบคุมไม่ค่อยได้ และเรียนรู้สิ่งรอบตัวผ่านการเล่น

ประถมต้น (6–9 ปี)
ร่างกายเติบโตต่อเนื่อง เริ่มอ่าน เขียน คิดเลขได้ดีขึ้น เข้าใจกฎเกณฑ์เบื้องต้น มีความรับผิดชอบเล็กๆ น้อยๆ และเริ่มสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนในแบบมีมารยาท

ประถมปลาย (10–12 ปี)
กล้ามเนื้อแข็งแรง ความคิดเป็นระบบมากขึ้น สนใจเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ มีความภาคภูมิใจในตนเองมากขึ้น เข้าใจอารมณ์ตนเองดีขึ้น และเริ่มเข้าสังคมมากขึ้น

มัธยมต้น (13–15 ปี)
เริ่มเข้าสู่วัยรุ่น ร่างกายและอารมณ์เปลี่ยนแปลงชัดเจน คิดลึกซึ้งมากขึ้น แสวงหาตัวตน ต้องการอิสระ และเริ่มให้ความสำคัญกับกลุ่มเพื่อนมากขึ้น

มัธยมปลาย (16–18 ปี)
พัฒนาการทางความคิดใกล้เคียงผู้ใหญ่ คิดวิเคราะห์และวางแผนอนาคตได้ดีขึ้น ต้องการการยอมรับจากสังคม สนใจความรัก การเลือกอาชีพ และกำลังสร้างตัวตนที่ชัดเจน

# data[].attributes.headline
นายกิตติธร วงศ์วิทยานันท์

# data[].attributes.subject
นายกิตติธร วงศ์วิทยานันท์

# data[].attributes.body
ฉันชื่นชอบและสนใจทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญาของ Jean Piaget เพราะเชื่อว่าการเรียนรู้ของเด็กแต่ละคนมีลำดับขั้นที่แตกต่างกันตามพัฒนาการ ซึ่งไม่สามารถเร่งรัดได้ การเข้าใจพัฒนาการทางความคิดของผู้เรียนจะช่วยให้สามารถออกแบบการเรียนการสอนที่เหมาะสมกับวัยและความสามารถของผู้เรียนได้ดียิ่งขึ้นการนำไปใช้กับตนเองจากแนวคิดของ Piaget ทำให้ตระนักว่าการเรียนรู้ที่แท้จริงเกิดจากการสร้างความเข้าใจใหม่ผ่าประสบการณ์และการลองผิดลองถูก เมื่อฉันเป็นครู ฉันจะพิจารณาช่วงวัยพัฒนาการของผู้เรียน เช่นช่วงวัยเด็ก (7-11 ปี) ซึ่งอยู่ในขั้นการปฏิบัติรูปธรรม (Concrete Operational Stage) ข้าพเจ้าจะจัดกิจกรรมที่ให้ผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติจริง เช่น การทดลอง การสังเกต การจำลองสถานการณ์สำหรับวัยรุ่นที่อยู่ในขั้นปฏิบัติการทางนามธรรม (Formal Operational Stage) จะเน้นกิจกรรมที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ การตั้งสมมติฐาน และการอภิปรายเชิงเหตุผลนอกจากนี้ ข้าพเจ้ายังให้ความสำคัญกับการออกแบบกิจกรรมที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนเกิด ความไม่สมดุลทางความคิด (Cognitive Disequilibrium) เพื่อกระตุ้นให้พวกเขาเกิดการปรับเปลี่ยนความคิด (Accommodation) และเกิดการเรียนรู้อย่างแท้จริง

# data[].attributes.headline
ทฤษฎีการสอนดนตรีของซูซ

# data[].attributes.body
ทฤษฎีการสอนดนตรีของซูซูกิ (Suzuki Method) เน้นว่า ทุกคนเรียนดนตรีได้เหมือนการเรียนรู้ภาษาพูด เด็กจะซึมซับจากการฟังซ้ำ ๆ ก่อนจะเล่นเอง เหมือนเด็กฟังภาษาก่อนพูดออกมา จุดสำคัญคือการเริ่มตั้งแต่อายุน้อย การฝึกด้วยความรัก ความอดทน และการสนับสนุนจากพ่อแม่และครู โดยเชื่อว่าดนตรีช่วยพัฒนาจิตใจและบุคลิกภาพให้ดีขึ้น ไม่ใช่แค่ฝีมือการเล่นดนตรีเท่านั้น.

# data[].attributes.headline
นายพีรวัฒน์ แก้วดก

# data[].attributes.subject
นายพีรวัฒน์ แก้วดก

# data[].attributes.body
ผมรู้สึกชอบทฤษฎีของโคดาย เพราะเป็นแนวทางที่ทำให้การเรียนดนตรีเป็นเรื่องง่ายและสนุก โดยเฉพาะการใช้ “เสียงร้อง” เป็นเครื่องมือหลักในการเรียนรู้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกคนมีติดตัวอยู่แล้ว โคดายเน้นการพัฒนาทักษะการฟัง การร้อง และการอ่านโน้ตอย่างเป็นระบบ เริ่มจากเพลงพื้นบ้านที่ใกล้ตัว ทำให้ผู้เรียนเชื่อมโยงกับดนตรีได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ฉันเชื่อว่าแนวทางของโคดายสามารถปลูกฝังพื้นฐานทางดนตรีให้ผู้เรียนได้อย่างยั่งยืน และเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันอยากเป็นครูดนตรีที่ทำให้ผู้เรียน “รักดนตรี” จากใจจริง

# data[].attributes.headline
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.subject
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.body
ทฤษฎีการสอนดนตรีของซูซูกิ (Suzuki Method) สิ่งแรกคือการเปลี่ยนมุมมองว่าดนตรีไม่ใช่เรื่องของพรสวรรค์แต่เป็นสิ่งที่ฝึกฝนได้ ซึ่งจะฝึกฟังเพลงซ้ำๆ เพื่อให้คุ้นชินกับทำนอง จังหวะ และอารมณ์ของเพลงก่อนฝึกเล่นจริงจะช่วยให้เข้าใจดนตรีมากขึ้นโดยไม่ต้องพึ่งแต่โน้ตเพลง

ในด้านการสอน จะใช้วิธีการสอนแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่เร่งเด็ก ไม่เน้นการแข่งขัน แต่เน้นให้เด็กสนุกกับการฟังและการเล่น จะเริ่มจากเพลงง่ายๆ และใช้การเล่นให้ดูเป็นตัวอย่างซ้ำๆ แทนการสอนทฤษฎีหนักๆ ผู้ปกครองก็มีผลต่อการเรียน ถ้าเราสามารถสร้างบรรยากาศที่ดี เป็นกำลังใจ และทำให้เด็กรู้สึกปลอดภัยในการเรียนรู้ เด็กจะกล้าลอง กล้าฝึก และรักดนตรีมากขึ้น

# data[].attributes.headline
ธนากร สอนง่ายดี

# data[].attributes.subject
ธนากร สอนง่ายดี

# data[].attributes.body
ฉันชอบทฤษฎีการเรียนรู้โดยการค้นพบของบรูเนอร์ (Bruner) เพราะเน้นให้ผู้เรียนได้มีโอกาสทดลองและค้นพบความรู้ด้วยตนเอง การนำทฤษฎีนี้ไปใช้สอนดนตรีจึงควรเปิดโอกาสให้นักเรียนได้เล่นและสำรวจเสียง จังหวะ และโน้ตต่างๆ ด้วยตัวเอง ผ่านกิจกรรมที่กระตุ้นความคิดและการวิเคราะห์ เช่น การตั้งคำถามและการทดลองสร้างสรรค์เพลง เริ่มจากจับต้องเครื่องดนตรีและเล่นจริง จากนั้นใช้ภาพหรือสัญลักษณ์ช่วยเสริม เพื่อเชื่อมโยงความรู้กับประสบการณ์จริง การสอนแบบนี้ช่วยให้เด็กเข้าใจลึกซึ้ง พัฒนาทักษะคิดวิเคราะห์และความคิดสร้างสรรค์ควบคู่กันไปอย่างมีประสิทธิภาพ

# data[].attributes.headline
นายมาวิน แต้มครู

# data[].attributes.subject
นายมาวิน แต้มครู

# data[].attributes.body
ชอบทฤษฎีโคดาย เพราะเป็นแนวทางการสอนดนตรีที่เน้นการเรียนรู้ผ่านการฟัง ร้องเพลง และเคลื่อนไหวอย่างเป็นระบบ ทฤษฎีนี้ใช้เพลงพื้นบ้านและเพลงง่ายๆ เป็นสื่อ เพื่อให้ผู้เรียนเข้าใจจังหวะและทำนองอย่างเป็นธรรมชาติ การสอนเริ่มจากเสียงและโน้ตง่ายๆ แล้วค่อยๆ เพิ่มความซับซ้อน โดยใช้สัญลักษณ์มือ (Hand Signs) ช่วยให้จดจำโน้ตได้ง่ายขึ้น และเน้นการฝึกฟังเพื่อพัฒนาความรู้สึกทางดนตรี การนำทฤษฎีนี้ไปใช้ช่วยให้เด็กสนุกกับการเรียนดนตรี และพัฒนาทักษะพื้นฐานได้อย่างมั่นคงและเป็นขั้นตอน

# data[].attributes.headline
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.subject
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.body
https://www.canva.com/design/DAGwkbw7_a8/0BVrpWnCkDNZyG_9ryXovw/edit?utm_content=DAGwkbw7_a8&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.headline
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.subject
น.ส วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.attachment_link.title
แนวทางการสอนนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.headline
นาย สิงห์หา โพธิ์บุญ

# data[].attributes.subject
นาย สิงห์หา โพธิ์บุญ

# data[].attributes.body
4 ขั้นพัฒนาการของเปียเจต์

เปียเจต์แบ่งพัฒนาการทางความคิดออกเป็น 4 ขั้นตามช่วงอายุ ดังนี้:

1. ขั้นประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว (Sensorimotor Stage)

(ช่วงอายุ: แรกเกิด - 2 ปี)

ในขั้นนี้ การเรียนรู้ของเด็กจะมาจากการใช้ประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหวเป็นหลัก เด็กจะเรียนรู้ผ่านการสำรวจโลกรอบตัวด้วยการดูด, จับ, และสัมผัส

* พัฒนาการที่สำคัญ:

* วัตถุคงสภาพ (Object Permanence): เมื่อเด็กเริ่มเข้าใจว่าวัตถุยังคงมีอยู่ถึงแม้จะมองไม่เห็น เช่น เมื่อซ่อนของเล่น เด็กจะพยายามหาของเล่นนั้น ซึ่งเป็นหลักฐานที่แสดงว่าเด็กเข้าใจว่าของเล่นไม่ได้หายไปไหน

2. ขั้นก่อนปฏิบัติการคิด (Preoperational Stage)

(ช่วงอายุ: 2 - 7 ปี)

ขั้นนี้เป็นช่วงที่เด็กเริ่มใช้ภาษาและสัญลักษณ์ต่างๆ ในการคิด แต่การคิดยังไม่เป็นเหตุเป็นผลนัก

* ลักษณะการคิด:

* ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง (Egocentrism): เด็กจะมองโลกจากมุมมองของตนเองเท่านั้น ไม่สามารถเข้าใจมุมมองของผู้อื่นได้

* การคิดแบบมีชีวิต (Animism): เด็กเชื่อว่าสิ่งไม่มีชีวิต เช่น ตุ๊กตา หรือดวงอาทิตย์ มีชีวิตและมีความรู้สึก

* การรวมศูนย์ (Centration): เด็กจะสนใจคุณสมบัติของสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงอย่างเดียว เช่น เมื่อเทน้ำจากแก้วกว้างไปแก้วสูง เด็กจะคิดว่าแก้วสูงมีน้ำมากกว่า เพราะมองแค่ความสูงของน้ำเท่านั้น

3. ขั้นปฏิบัติการคิดแบบรูปธรรม (Concrete Operational Stage)

(ช่วงอายุ: 7 - 11 ปี)

ในขั้นนี้ เด็กจะเริ่มคิดอย่างมีเหตุผลมากขึ้น แต่ยังคงต้องอาศัยวัตถุที่เป็นรูปธรรมในการคิด

* พัฒนาการที่สำคัญ:

* การอนุรักษ์ (Conservation): เด็กเข้าใจว่าปริมาณของสิ่งของยังคงเดิมถึงแม้จะเปลี่ยนรูปร่างไป เช่น การเทน้ำจากแก้วกว้างไปแก้วสูง เด็กจะเข้าใจว่าปริมาณน้ำเท่าเดิม

* การจำแนก (Classification): เด็กสามารถจัดกลุ่มสิ่งของตามคุณสมบัติที่เหมือนกันได้ เช่น แยกบล็อกสีแดงออกจากบล็อกสีน้ำเงิน

* การจัดลำดับ (Seriation): เด็กสามารถเรียงลำดับสิ่งของจากเล็กไปใหญ่หรือจากใหญ่ไปเล็กได้

4. ขั้นปฏิบัติการคิดแบบนามธรรม (Formal Operational Stage)

(ช่วงอายุ: 11 ปีขึ้นไป)

นี่คือขั้นสุดท้ายของพัฒนาการทางสติปัญญาที่มนุษย์สามารถคิดอย่างเป็นนามธรรมและเป็นระบบได้

* พัฒนาการที่สำคัญ:

* การคิดแบบสมมติฐาน-นิรนัย (Hypothetical-Deductive Reasoning): สามารถตั้งสมมติฐานและทดสอบเพื่อหาคำตอบได้อย่างเป็นระบบ

* การคิดเชิงนามธรรม: สามารถคิดเกี่ยวกับแนวคิดที่ซับซ้อน เช่น ความรัก, ความยุติธรรม, หรือปัญหาทางสังคม โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยวัตถุที่เป็นรูปธรรม

* การคิดแบบอุปนัย (Inductive Reasoning): สามารถสรุปกฎเกณฑ์ทั่วไปจากข้อมูลเฉพาะได้

ทฤษฎีของเปียเจต์ได้วางรากฐานสำคัญให้กับการศึกษาจิตวิทยาพัฒนาการและมีอิทธิพลอย่างมากต่อการออกแบบหลักสูตรการศึกษา

# data[].attributes.headline
นาย สิงห์หา โพธิ์บุญ

# data[].attributes.subject
นาย สิงห์หา โพธิ์บุญ

# data[].attributes.body
ทฤษฎีการสอนดนตรีซูซูกิ (Suzuki Method)

1. เชื่อในศักยภาพของทุกคน

→ ไม่จำเป็นต้องเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ เด็กทุกคนสามารถเรียนรู้และเก่งขึ้นได้ หากอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม

2. สร้างบรรยากาศที่อบอุ่น

→ ผู้ปกครอง ครู และเพื่อนร่วมเรียน ล้วนมีส่วนในการสนับสนุน เด็กจะไม่รู้สึกว่าเรียนเพียงลำพัง แต่เรียนรู้ไปพร้อมกับคนรอบตัว

3. ปลูกฝังนิสัยที่ใช้ได้ตลอดชีวิต

→ วินัย ความพยายาม การฟัง การทำซ้ำ และการทำงานร่วมกับผู้อื่น สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงใช้กับดนตรี แต่ยังติดตัวไปสู่การเรียนรู้ด้านอื่นและชีวิตจริง

4. พัฒนาทั้งทักษะดนตรีและจิตใจ

→ เด็กไม่ได้แค่เล่นเพลงเก่งขึ้น แต่ยังได้คุณค่าในเรื่องความมั่นใจ ความอดทน และความรักในเสียงดนตรี

# data[].attributes.headline
ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.subject
ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.body
ดิฉันรุ้สึกชอบทฤษฎีการสอนดนตรีของ ซูซูกิ (Suzuki Method)

เด็กทุกคน “เรียนรู้ดนตรีได้เหมือนการเรียนรู้ภาษาแม่” เพราะว่าครูคนแรกของลูกนั้นก็คือแม่นั้นเองค่ะ

เริ่มเรียนตั้งแต่อายุยังน้อย ฟังซ้ำๆจนซึมซับจากสิ่งรอบตัวค่ะ

ผู้ปกครองมีบทบาทร่วมเรียนรู้และสนับสนุนทางดนตรีค่ะ เพราะว่าถ้าเราชอบอะไรซักอย่างนึง ถ้าคุณพ่อคุณแม่เห็นด้วยและสนับสนุนจะช่วยเป็นกำลังให้เรามากๆเลยค่ะ

ใช้วิธีการเรียนรู้จากการฟัง เล่น อ่านโน้ต ไม่เริ่มจากโน้ตเหมือนระบบทั่วไปเพราะเด็กส่วนมากจะถนัดการฟังมากกว่าการเขียนค่ะ

เน้นการฝึกอย่างต่อเนื่อง ซ้ำๆ และสร้างบรรยากาศที่สนุก อบอุ่น

เป้าหมายไม่ใช่แค่ “เล่นเก่ง” แต่เพื่อพัฒนา “คนที่มีคุณธรรมและจิตใจงดงาม” ผ่านดนตรี

ซูซูกิมองว่าดนตรีไม่ใช่พรสวรรค์ แต่เป็นทักษะที่ทุกคนพัฒนาได้ หากมีสภาพแวดล้อมและการฝึกที่เหมาะสม เหมือนที่เด็กทุกคนเรียนพูดภาษาของตนเองได้ค่ะ

# data[].attributes.headline
จักรพรรดิ ทองแจ้ง

# data[].attributes.subject
จักรพรรดิ ทองแจ้ง

# data[].attributes.body
พัฒนาการเเต่ละช่วงวัย

การพัฒนาแต่ละช่วงวัยมีลักษณะและเป้าหมายที่แตกต่างกัน ต่อไปนี้คือรายละเอียดของการพัฒนาแต่ละช่วงวัย:

1. *ช่วงวัยทารก (0-1 ปี)*:

- พัฒนาการด้านร่างกาย: การควบคุมศีรษะ, การคลาน, การเดิน

- พัฒนาการด้านภาษา: การส่งเสียง, การพูดคำง่ายๆ

- พัฒนาการด้านอารมณ์: การรู้จักและแสดงอารมณ์พื้นฐาน

2. *ช่วงวัยเด็กเล็ก (1-3 ปี)*:

- พัฒนาการด้านร่างกาย: การเดินได้คล่องแคล่ว, การวิ่ง, การเล่น

- พัฒนาการด้านภาษา: การพูดคำง่ายๆ, การสร้างประโยค

- พัฒนาการด้านอารมณ์: การรู้จักและแสดงอารมณ์ที่หลากหลาย

3. *ช่วงวัยเด็กก่อนเข้าเรียน (4-6 ปี)*:

- พัฒนาการด้านร่างกาย: การพัฒนาทักษะการใช้มือและเท้า

- พัฒนาการด้านภาษา: การพูดและเข้าใจภาษาที่ซับซ้อนขึ้น

- พัฒนาการด้านอารมณ์: การรู้จักและควบคุมอารมณ์ของตนเอง

4. *ช่วงวัยเด็กเข้าเรียน (7-12 ปี)*:

- พัฒนาการด้านร่างกาย: การพัฒนาทักษะการใช้ร่างกายที่ซับซ้อนขึ้น

- พัฒนาการด้านภาษา: การอ่านและการเขียน

- พัฒนาการด้านอารมณ์: การรู้จักและควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ดีขึ้น

5. *ช่วงวัยรุ่น (13-18 ปี)*:

- พัฒนาการด้านร่างกาย: การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายที่ชัดเจน

- พัฒนาการด้านภาษา: การใช้ภาษาที่ซับซ้อนและเหมาะสมกับวัย

- พัฒนาการด้านอารมณ์: การรู้จักและควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ดีขึ้น แต่ก็อาจมีความไม่มั่นคงทางอารมณ์ได้

# data[].attributes.headline
น.ส. ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.subject
น.ส. ณัฐญาดา บัวพาคำผง

# data[].attributes.body
https://www.canva.com/design/DAGwkmW5WHM/w1KwGkc1_AKC9WdWHZp84Q/edit?utm_content=DAGwkmW5WHM&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.attachment_link.title
หัวข้อกิจกรรม

# data[].attributes.headline
นายอนุพงษ์ อู่อรุณ

# data[].attributes.subject
นายอนุพงษ์ อู่อรุณ

# data[].attributes.body
1. วัยทารกและเด็กเล็ก (แรกเกิด – 2 ปี)

ร่างกาย : การเจริญเติบโตเร็วมาก ควบคุมศีรษะ ลำตัว กล้ามเนื้อใหญ่-เล็ก เริ่มคลาน ยืน เดินได้

สติปัญญา/การเรียนรู้ : เริ่มรับรู้สิ่งรอบตัวด้วยประสาทสัมผัส จำเสียงแม่ได้ ตอบสนองต่อสิ่งเร้า พัฒนาภาษาเป็นคำ ๆ

อารมณ์ : แสดงออกด้วยการร้องไห้ ยิ้ม หัวเราะ รู้จักแสดงความพอใจ-ไม่พอใจ

สังคม : ผูกพันกับผู้เลี้ยงดู รู้จักบุคคลใกล้ชิด เริ่มเลียนแบบพฤติกรรม

2. วัยเด็กต้น (3 – 6 ปี)

ร่างกาย : กล้ามเนื้อแข็งแรงขึ้น ควบคุมการเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น เช่น วิ่ง กระโดด ขี่จักรยาน

สติปัญญา/การเรียนรู้ : เริ่มตั้งคำถาม “ทำไม” มีจินตนาการสูง พัฒนาทักษะการคิดเชิงสัญลักษณ์

อารมณ์ : แสดงออกทางอารมณ์ชัดเจน เอาแต่ใจบ้าง ต้องการการยอมรับ

สังคม : ชอบเล่นกับเพื่อน รู้จักการแบ่งปัน เริ่มเรียนรู้กฎเกณฑ์

3. วัยเด็กกลาง (7 – 11 ปี)

ร่างกาย : การเจริญเติบโตต่อเนื่อง คล่องแคล่วในกิจกรรมต่าง ๆ

สติปัญญา/การเรียนรู้ : เริ่มคิดอย่างมีเหตุผล เข้าใจเรื่องเวลา จำนวน ความสัมพันธ์ มีสมาธิมากขึ้น

อารมณ์ : ควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้น แต่ยังไวต่อคำวิจารณ์

สังคม : มีเพื่อนสนิท เริ่มสร้างกลุ่ม เล่นตามกติกา เคารพกฎระเบียบ

4. วัยรุ่น (12 – 18 ปี)

ร่างกาย : การเปลี่ยนแปลงทางเพศชัดเจน ร่างกายโตเต็มวัย ฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง

สติปัญญา/การเรียนรู้ : คิดเชิงนามธรรมได้ คิดวิเคราะห์และวิจารณ์ได้

อารมณ์ : อารมณ์แปรปรวนง่าย แสวงหาตัวตน ต้องการการยอมรับ

สังคม : เพื่อนมีอิทธิพลสูง อยากเป็นอิสระจากครอบครัว สนใจความรัก

5. วัยผู้ใหญ่และสูงอายุ (19 ปีขึ้นไป)

วัยผู้ใหญ่ตอนต้น (19 – 40 ปี)

ร่างกายแข็งแรงที่สุด

เน้นการเรียน การทำงาน การสร้างครอบครัว

อารมณ์เริ่มมั่นคง รับผิดชอบ

วัยผู้ใหญ่ตอนกลาง (40 – 60 ปี)

ร่างกายเริ่มเสื่อมถอยบางส่วน

มุ่งมั่นในหน้าที่การงานและดูแลครอบครัว

เริ่มห่วงสุขภาพและอนาคต

วัยสูงอายุ (60 ปีขึ้นไป)

ร่างกายเสื่อมชัดเจน สุขภาพอ่อนแอ

สติปัญญายังใช้ได้ถ้ามีการกระตุ้น

ต้องการความรัก ความอบอุ่น และการดูแลจากครอบครัว

# data[].attributes.headline
นายอนุพงษ์ อู่อรุณ

# data[].attributes.subject
นายอนุพงษ์ อู่อรุณ

# data[].attributes.body
ทฤษฎีการสอนดนตรีของโคดาย (Kodály Method)

ผู้พัฒนา : โซลตัน โคดาย (Zoltán Kodály) นักประพันธ์และนักการศึกษาดนตรีชาวฮังการี

แนวคิดหลัก

1. ดนตรีเป็นของทุกคน → ทุกคนสามารถเรียนรู้ดนตรีได้ ไม่จำกัดเฉพาะผู้ที่มีพรสวรรค์

2. การร้องเพลงเป็นพื้นฐานของการเรียนดนตรี → เพราะเสียงเป็นเครื่องดนตรีธรรมชาติที่สุด อยู่ติดตัวทุกคน

3. ใช้เพลงพื้นบ้านและเพลงคุณภาพ → เพราะมีความใกล้ชิดกับผู้เรียน เข้าใจง่าย และมีคุณค่าทางวัฒนธรรม

4. การเรียนรู้เป็นขั้นตอน (Sequential Learning) → จากง่ายไปยาก จากใกล้ตัวไปไกลตัว ค่อย ๆ พัฒนา

5. การปลูกฝังความรู้สึกทางดนตรีตั้งแต่วัยเด็ก → เพื่อให้ดนตรีกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

วิธีการสอนสำคัญ

การใช้เสียงร้อง (Singing-based Learning) → ฝึกหูดนตรีและความรู้สึกทางจังหวะ

การใช้สัญลักษณ์มือ (Hand Signs) → แสดงระดับเสียง (do, re, mi, fa, sol, la, ti, do) ตามระบบโซลมิไซชัน (Solmization)

การอ่านและเขียนโน้ต → ฝึกจากสัญลักษณ์ภาพ จังหวะ และโน้ตจริง

การฟัง (Ear Training) → ฝึกแยกแยะเสียงสูงต่ำ จังหวะ และทำนอง

การใช้จังหวะ (Rhythm Syllables) → เช่น “ta, ti-ti” เพื่อเข้าใจรูปจังหวะ

จุดเด่น

ส่งเสริมความเข้าใจดนตรีอย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่เพียงการเล่นตาม

ปลูกฝังทักษะการฟัง ร้อง อ่าน เขียน ไปพร้อมกัน

ใช้สื่อที่ใกล้ชิดผู้เรียน เช่น เพลงพื้นบ้าน

ช่วยพัฒนาเด็กให้รักดนตรีและเห็นคุณค่าทางวัฒนธรรม

# data[].attributes.headline
นาย สิงห์หา โพธิ์บุญ

# data[].attributes.subject
นาย สิงห์หา โพธิ์บุญ

# data[].attributes.headline
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.subject
น.ส.เจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเขียว สีขาว น่ารัก เรียบง่าย สนุกสนาน งานนำเสนอ Presentation

# data[].attributes.headline
นางสาวสุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.subject
นางสาวสุภาพร เถื่อนโต

# data[].attributes.attachment_link.title
สีฟ้า น่ารัก สนุก งานนำเสนอโครงงาน พรีเซนเทชั่น

# data[].attributes.body
https://acrobat.adobe.com/id/urn:aaid:sc:AP:49073222-ebdd-42d6-8f6a-8ef809b96ebd

# data[].attributes.headline
นายศุภชัย กนกวิไลกุล

# data[].attributes.body
นายศุภชัย กนกวิไลกุล

https://gamma.app/docs/-xggwc6m5of8p2np

# data[].attributes.headline
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.subject
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.body
วัยทารก (0–2 ปี

เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว

พัฒนาการสำคัญ: แยกแยะสิ่งรอบตัว, เริ่มพูด, เลียนแบบผู้ใหญ่

ควรส่งเสริมด้วยการพูดคุย สัมผัส และของเล่นที่หลากหลาย

วัยก่อนเรียน (2–6 ปี)

เรียนรู้จากการเล่นและการจินตนาการ

พัฒนาการสำคัญ: ใช้ภาษาได้มากขึ้น, เริ่มคิดเชิงสัญลักษณ์, มีความอยากรู้อยากเห็น

ควรส่งเสริมด้วยนิทาน ศิลปะ การเล่นบทบาทสมมติ

วัยประถม (6–12 ปี)

เรียนรู้จากสิ่งที่จับต้องได้ คิดเชิงรูปธรรม

พัฒนาการสำคัญ: อ่าน–เขียน–คำนวณเก่งขึ้น, รู้จักทำงานร่วมกับผู้อื่น

ควรส่งเสริมด้วยกิจกรรมโครงงาน การทดลอง กีฬา เกมการศึกษา

วัยมัธยม (12–18 ปี)

เริ่มคิดเชิงนามธรรม สนใจคุณค่าและอัตลักษณ์ของตน

พัฒนาการสำคัญ: อารมณ์เปลี่ยนแปลง, ต้องการการยอมรับจากเพื่อน, ค้นหาตัวตน

ควรส่งเสริมด้วยกิจกรรมที่ฝึกคิดวิเคราะห์ อภิปราย และสร้างทักษะชีวิต

วัยผู้ใหญ่ (18 ปีขึ้นไป)

เรียนรู้จากประสบการณ์จริงและการปฏิบัติ

พัฒนาการสำคัญ: ใช้เหตุผลตัดสินใจ, พัฒนาตนเองเพื่อการทำงานและชีวิต

ควรส่งเสริมด้วยการฝึกอบรม ประสบการณ์ตรง และการเรียนรู้ตลอดชีวิต

# data[].attributes.headline
สิรภพ พุฒเพ็ง

# data[].attributes.subject
สิรภพ พุฒเพ็ง

# data[].attributes.body
สรุปการเรียนรู้ตามช่วงวัยแบ่งออกเป็น 6 ช่วงใหญ่ ๆ เพื่อให้เห็นพัฒนาการของการเรียนรู้ที่เปลี่ยนแปลงไปตามอายุ ดังนี้:

🧒 1. วัยทารก (0 – 2 ปี)

การเรียนรู้: เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสทั้ง 5 (มอง ฟัง จับ ชิม ดม) และการเคลื่อนไหว

พฤติกรรมเด่น: เริ่มรู้จักคนใกล้ชิด แยกแยะเสียงแม่กับคนอื่นได้, เริ่มเลียนแบบท่าทางและเสียง

ทักษะสำคัญ: ความผูกพัน (Attachment), ความไว้วางใจ, การสำรวจสิ่งรอบตัว

👧 2. วัยก่อนเรียน (2 – 6 ปี)

การเรียนรู้: เรียนรู้ผ่านการเล่น การเลียนแบบ และการซักถาม (“ทำไม? อะไร?”)

พฤติกรรมเด่น: จินตนาการสูง พูดคุยเก่ง เล่นสมมติ

ทักษะสำคัญ: ภาษา การเคลื่อนไหวร่างกายขั้นพื้นฐาน, การเข้าสังคม, การควบคุมอารมณ์

🧑 3. วัยเรียน (6 – 12 ปี)

การเรียนรู้: เรียนรู้ผ่านโรงเรียน กิจกรรม และการลงมือทำจริง

พฤติกรรมเด่น: มีเหตุผลมากขึ้น, สนใจการแข่งขัน, เริ่มสร้างมิตรภาพยั่งยืน

ทักษะสำคัญ: ทักษะทางวิชาการ (อ่าน เขียน คำนวณ), การทำงานร่วมกัน, วินัยและความรับผิดชอบ

🧑‍🎓 4. วัยรุ่น (12 – 18 ปี)

การเรียนรู้: เรียนรู้ด้วยการค้นหาตัวตน ทดลอง และการคิดวิเคราะห์

พฤติกรรมเด่น: แสวงหาอิสระ สนใจเพื่อนมากกว่าครอบครัว อารมณ์ผันผวน

ทักษะสำคัญ: การคิดเชิงนามธรรม (Abstract thinking), การตัดสินใจ, การวางเป้าหมายชีวิต

🧑‍💼 5. วัยผู้ใหญ่ (18 – 60 ปี)

การเรียนรู้: เรียนรู้จากการทำงาน การรับผิดชอบครอบครัว และการพัฒนาตนเอง

พฤติกรรมเด่น: สร้างอาชีพ ครอบครัว มีบทบาททางสังคม

ทักษะสำคัญ: ความเชี่ยวชาญวิชาชีพ, การแก้ปัญหา, ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล

👵 6. วัยสูงอายุ (60 ปีขึ้นไป)

การเรียนรู้: เรียนรู้เพื่อการดำรงชีวิตที่มีคุณค่า การถ่ายทอดประสบการณ์ และการดูแลสุขภาพ

พฤติกรรมเด่น: หวนคิดถึงอดีต ชอบเล่าเรื่อง ให้คำปรึกษาแก่ลูกหลาน

ทักษะสำคัญ: การปรับตัวต่อความเสื่อมถอยของร่างกาย, การยอมรับ, การสร้างความหมายในชีวิต

📌 สรุปภาพรวม:

เด็กเล็กเรียนรู้ผ่าน การเล่นและประสาทสัมผัส

วัยเรียนเน้น วิชาการและการเข้าสังคม

วัยรุ่นค้นหา ตัวตนและอิสระ

วัยผู้ใหญ่เน้น การทำงานและความรับผิดชอบ

วัยสูงอายุเน้น สุขภาพและการถ่ายทอดประสบการณ์

# data[].attributes.headline
รัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.subject
รัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.body
วัยทารก – ปฐมวัย (0–5 ปี)

• เรียนรู้ผ่าน ประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว(มอง ฟัง จับ สัมผัส)

พัฒนาการด้านภาษาเริ่มต้นจากเสียง → คำ → ประโยค

เรียนรู้ด้วยการเลียนแบบและการเล่น

สมาธิสั้น ต้องใช้กิจกรรมที่สนุกและหลากหลาย

วัยเด็กประถม (6–11 ปี)

คิดเป็นรูปธรรมมากขึ้น รู้จักเหตุและผลจากสิ่งที่เห็นจริง

เรียนรู้จากการลงมือทำ ทดลอง และการทำงานกลุ่ม

เริ่มมีความรับผิดชอบและกติกา

ใช้ภาษาได้ชัดเจน เข้าใจเรื่องเวลา จำนวน และความสัมพันธ์

วัยรุ่น (12–18 ปี)

คิดเชิงนามธรรมได้มากขึ้น (วิเคราะห์ เปรียบเทียบ วางแผน)

สนใจการค้นหาตัวตน ความคิดอิสระ และความสัมพันธ์กับเพื่อน

เรียนรู้ผ่านการอภิปราย การใช้เหตุผล และการแก้ปัญหา

อารมณ์แปรปรวน ต้องการการยอมรับและกำลังใจ

# data[].attributes.headline
นายสิรภพ พุฒเพ็ง

# data[].attributes.subject
นายสิรภพ พุฒเพ็ง

# data[].attributes.body
ฉันชอบทฤษฎีของ โคดาย (Kodály Method) เป็นแนวคิดการสอนดนตรีที่พัฒนาโดย ซอลตัน โคดาย (Zoltán Kodály) นักแต่งเพลงและนักการศึกษาดนตรีชาวฮังการี จุดมุ่งหมายหลักคือให้ ทุกคนเข้าถึงดนตรีได้อย่างมีคุณภาพ ผ่านการร้องเพลงและการฟังดนตรีที่ดี

✨ หลักการสำคัญของทฤษฎีโคดาย

1. ดนตรีเป็นของทุกคน

ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเรียนรู้และเข้าถึงดนตรี ไม่ใช่เฉพาะนักดนตรีมืออาชีพ

2. การเรียนดนตรีควรเริ่มตั้งแต่วัยเด็ก

เด็กเล็กสามารถซึมซับจังหวะและทำนองได้ง่ายตั้งแต่ยังเล็ก

3. การร้องเพลงเป็นพื้นฐาน

ใช้เสียงของตนเองเป็นเครื่องมือแรกในการเรียนรู้

เพลงพื้นบ้านเป็นแหล่งเรียนรู้ที่ดี เพราะใกล้ตัวเด็ก เข้าใจง่าย และมีคุณค่าทางวัฒนธรรม

4. การพัฒนาความรู้สึกทางดนตรี (Musical literacy)

ใช้สัญลักษณ์มือ (Hand signs) ของ Curwen, ระบบโน้ตตัวเลขหรือ Solfege (do–re–mi)

ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจจังหวะ ทำนอง และการอ่านโน้ต

5. การสอนอย่างเป็นขั้นตอน

จากง่ายไปยาก, จากใกล้ตัวไปไกลตัว, และใช้กิจกรรมที่สนุกสนาน เช่น เกม เพลงเล่น

📌 การนำไปใช้

กับตนเอง:
ผู้เรียนสามารถฝึกหูดนตรี (Ear training), ฝึกจดจำทำนอง และเข้าใจโครงสร้างดนตรีผ่านการร้อง

กับการสอน:
ครูสามารถใช้เพลงพื้นบ้าน เกม และสัญลักษณ์มือช่วยให้นักเรียนสนุกและเข้าใจดนตรีง่ายขึ้น

✅ สรุปสั้น ๆ
ทฤษฎีโคดายมุ่งให้ทุกคนเข้าถึงดนตรีผ่านการร้องเพลงและการใช้เพลงพื้นบ้าน โดยเริ่มสอนตั้งแต่เล็ก เน้นการพัฒนาความรู้สึกทางดนตรีทีละขั้นตอน เพื่อสร้างความเข้าใจและความรักในดนตรีอย่างยั่งยืน

# data[].attributes.headline
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.subject
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.body
ชอบทฤษฎีคอนสตรัคติวิสม์ (Constructivism)

ในการสอน คือการให้ผู้เรียนได้ “ลงมือทำ ค้นพบ แลกเปลี่ยน และสร้างความรู้ด้วยตนเอง” โดยครูเป็นผู้อำนวยความสะดวก ใช้กิจกรรมหลากหลายเชื่อมโยงชีวิตจริง และประเมินผลจากกระบวนการเรียนรู้มากกว่าการท่องจำ

# data[].attributes.headline
รัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.subject
รัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.body
ชอบเพราะทฤษฎีการเรียนการสอนของวัตสันเป็นแนวคิดพฤติกรรมนิยมที่อธิบายว่าการเรียนรู้เกิดจากการตอบสนองต่อสิ่งเร้า โดยมนุษย์สามารถเรียนรู้ได้จากการวางเงื่อนไขหรือการเชื่อมโยงสิ่งเร้ากับพฤติกรรมที่เกิดขึ้น วัตสันเชื่อว่าพฤติกรรมทุกอย่างสามารถควบคุมและเปลี่ยนแปลงได้ผ่านการจัดสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสม การเรียนรู้จึงเน้นการฝึกซ้ำ ๆ และการเสริมแรงเพื่อทำให้พฤติกรรมคงอยู่และเกิดการเรียนรู้อย่างถาวร

# data[].attributes.headline
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.subject
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.attachment_link.description
Made with Gamma. A new medium for presenting ideas, powered by AI.

# data[].attributes.headline
นายสิรภพ พุฒเพ็ง

# data[].attributes.subject
นายสิรภพ พุฒเพ็ง

# data[].attributes.body
https://gamma.app/docs/Untitled-ucbvnr891bjnj8w?isFirstMobileDocGeneration=true

# data[].attributes.headline
รัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.subject
รัตนพล น้อยรุ่ง

# data[].attributes.attachment_link.description
Made with Gamma. A new medium for presenting ideas, powered by AI.

# data[].attributes.headline
สรุปพัฒนาการแต่ละช่วงวัย

# data[].attributes.subject
สรุปพัฒนาการแต่ละช่วงวัย

# data[].attributes.body
มาวิน แต้มครู

👶วัยทารก (0-1 ปี)

ร่างกาย: คอแข็ง คลาน ยืน เดิน

อารมณ์: ผูกพันกับผู้ดูแล

สังคม: ยิ้ม ตอบสนองเสียง

สติปัญญา: เรียนรู้ผ่านการมองและสัมผัส

🧒 วัยเด็กเล็ก (1-3 ปี)

ร่างกาย: เดิน วิ่ง ปีน

อารมณ์: เริ่มแสดงความเป็นตัวเอง

สังคม: เล่นกับผู้อื่นบ้าง

สติปัญญา: พูดคำง่ายๆ เข้าใจคำสั่งสั้นๆ

🧑‍🦱 วัยเด็กก่อนวัยเรียน (3-6 ปี)

ร่างกาย: เคลื่อนไหวคล่องขึ้น

อารมณ์: เริ่มเข้าใจอารมณ์ตัวเอง

สังคม: เล่นเป็นกลุ่ม แบ่งปัน

สติปัญญา: พูดได้คล่อง ช่างซักถาม

🧒 วัยประถม (6-12 ปี)

ร่างกาย: พัฒนากล้ามเนื้อใหญ่และเล็ก

อารมณ์: มีความรับผิดชอบมากขึ้น

สังคม: มีเพื่อนสนิท เรียนรู้กฎเกณฑ์

สติปัญญา: ใช้เหตุผล คิดวิเคราะห์ได้

🧑 วัยรุ่น (12-18 ปี)

ร่างกาย: เปลี่ยนแปลงทางเพศ

อารมณ์: อารมณ์แปรปรวน แสวงหาตัวตน

สังคม: กลุ่มเพื่อนสำคัญมาก

สติปัญญา: คิดนามธรรมได้ดีขึ้น

# data[].attributes.headline
จักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.subject
จักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.attachment_link.title
แนวทางการสอนดนตรี สำหรับนักเรียนที่มี ความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.headline
นายภัทรธร ศรีวิเศษ

# data[].attributes.subject
นายภัทรธร ศรีวิเศษ

# data[].attributes.body
พัฒนาการดรียนรู้แต่ละช่วงวัย

ทารก (0–2 ปี)

เรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว สำรวจสิ่งรอบตัว เลียนแบบ เล่น

ก่อนเรียน (2–6 ปี)

ใช้ภาษาและจินตนาการสูง คิดแบบยึดตนเอง การเล่นสมมติ การเลียนแบบ การถามตอบ

ประถม (6–12 ปี)

คิดอย่างมีเหตุผลกับสิ่งรูปธรรม ทำงานร่วมกลุ่ม ทดลอง สำรวจ ทำกิจกรรมจริง

วัยรุ่น (12–18 ปี)

คิดเชิงนามธรรม ตั้งคำถามต่อสังคมและตัวตน อภิปราย แสดงความเห็น ทดลองด้วยตนเอง

ผู้ใหญ่ (18 ปีขึ้นไป)

เรียนรู้เชิงประสบการณ์ ใช้เหตุผลขั้นสูง เรียนรู้จากงานจริง ประสบการณ์ตรง การสะท้อนผล

# data[].attributes.headline
นางสาว วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.subject
นางสาว วิภา ไทยบุญเรือง

# data[].attributes.attachment_link.title
งานฝึก การออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ เป้

# data[].attributes.headline
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.subject
นางสาว ณัฐณิชา นาคแก้ว

# data[].attributes.attachment_link.title
นวทางการจัดการเรียนรู้ เชียร์ - Adobe cloud storage

# data[].attributes.headline
แนวทางการสอนดนตรีสำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.subject
แนวทางการสอนดนตรีสำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.attachment_link.title
แนวทางการสอนดนตรีสำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.headline
นางสาวเจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.subject
นางสาวเจนจิรารักษ์ ทองคำ

# data[].attributes.attachment_link.title
การออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

# data[].attributes.headline
นายจักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.subject
นายจักรพล หล้าเวียง

# data[].attributes.headline
ศิลา มหาโชคลาภ

# data[].attributes.subject
ศิลา มหาโชคลาภ

# data[].attributes.body
1.นอน

2.ฟังเพลง

3.ออกกำลังกาย

4.เล่นเกม

5.ต่อยมวย

6.กินข่าว

7.ไปเที่ยว

8.คุยกับเพื่อน

9.เล่นดนตรี

# data[].attributes.headline
ศิลา มหาโชคลาภ

# data[].attributes.subject
ศิลา มหาโชคลาภ

# data[].attributes.body
1.ฟรอยด์ (Freud) – เพศ/แรงขับ

0–1 ปี: ปาก → ความสุขจากดูด กิน

1–3 ปี: ทวารหนัก → ควบคุมขับถ่าย

3–6 ปี: อวัยวะเพศ → สนใจเพศ

6–12 ปี: แฝง → มุ่งเรียนรู้

12 ปีขึ้นไป: เพศวุฒิ → ความรัก/เพศสัมพันธ์

2.เอริกสัน (Erikson) – จิตสังคม

0–1 ปี: ไว้วางใจ vs ไม่ไว้ใจ

1–3 ปี: อิสระ vs อับอาย

3–6 ปี: ริเริ่ม vs รู้สึกผิด

6–12 ปี: ขยัน vs ด้อยค่า

12–18 ปี: เอกลักษณ์ vs สับสน

18–25 ปี: ใกล้ชิด vs แยกตัว

25–60 ปี: สร้างสรรค์ vs หยุดนิ่ง

60 ปี+: ภาคภูมิใจ vs หมดหวัง

3.เพียเจต์ (Piaget) – สติปัญญา

0–2 ปี: ประสาทสัมผัส–เคลื่อนไหว

2–7 ปี: ก่อนปฏิบัติการ (คิดยังไม่เป็นเหตุผล)

7–11 ปี: ปฏิบัติการรูปธรรม (คิดเหตุผลกับสิ่งจริง)

12 ปี+: ปฏิบัติการนามธรรม (คิดเชิงนามธรรม วิเคราะห์ได้)

# data[].attributes.headline
ศิลา มหาโชคลาภ

# data[].attributes.subject
ศิลา มหาโชคลาภ

# data[].attributes.body
ทฤษฎีพหุปัญญา

ชอบ เพราะมันทำให้เห็นว่าคนเราไม่ได้ถูกวัดแค่ “เก่งเรียน–ไม่เก่งเรียน” แบบที่สังคมชอบใช้เกณฑ์เดียวมาตัดสิน แต่จริง ๆ แล้วแต่ละคนมีความฉลาดที่แตกต่างกันออกไป บางคนอาจจะเก่งดนตรี เก่งกีฬา เก่งพูด หรือเก่งเรื่องเข้าใจคน ซึ่งก็มีคุณค่าเท่ากันกับการเรียนเก่งหรือคำนวณเก่ง

มันช่วยทำให้เรามองตัวเองและคนรอบข้างในมุมบวกมากขึ้น รู้ว่าแต่ละคนมีจุดแข็งไม่เหมือนกัน และสามารถใช้จุดนั้นให้เกิดประโยชน์ได้ เช่น เด็กที่อาจเรียนเลขไม่เก่ง แต่กลับมีความสามารถด้านศิลปะหรือดนตรี เขาก็ยังมีคุณค่าที่ควรถูกยอมรับ ไม่ใช่ถูกมองว่าล้มเหลว

# data[].attributes.headline
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.subject
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.body
1.ดูหนัง

2.ฟังเพลง

3.เล่นฟุตบอล

4.เล่นสนุ๊กเกอร์

5.เล่นวีดิโอเกม

6.เล่นดนตรี

7.ปั่นจักรยาน

8.เดินเล่น

9.นอนพักผ่อน

# data[].attributes.headline
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.subject
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.attachment_link.description
Made with Gamma. A new medium for presenting ideas, powered by AI.

# data[].attributes.headline
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.subject
นาย ปติพัฒน์ หมื่นพระโกฏดี

# data[].attributes.attachment_link.title
แผนการเรียนรู้ ของ น้องเพชร

# data[].attributes.headline
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.subject
นายภาณุพงศ์ รุ่งสองแคว

# data[].attributes.attachment_link.title
การออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ