# data[].attributes.body
Zo zou de jonge, geliefde oudste zoon Heinrich, een Duitse soldaat eruit gezien kunnen hebben. Hij werd samen met zijn vrienden opgeroepen om in België te gaan vechten.

Zijn moeder Martha en broer Otto gaan na de oorlog op zoek naar zijn graf, omdat hij vermist geraakt is en vermoedelijk gesneuveld. Ze komen van andere Duitsers te weten dat hij in een sanatorium in Berlijn zit. Hij blijkt toch nog in leven te zijn. Heinrich is een trouwe Duitser, op zijn arm heeft hij een tatoeage van een hartje met Berlijn ernaast, hierdoor hebben ze hem herkend.

# data[].attributes.body
In het Talbot House in Poperinge, dat geleid werd door de Engelse eerwaarde Tubby, konden de Engelse soldaten rust en ontspanning vinden als ze vrij waren van het vechten op het slagveld.

Er was een bibliotheek, er werd muziek gemaakt en op de zolder werd er gebeden. Er werd geen onderscheid gemaakt van rang of stand. Het is gerestaureerd en is nu een hotel en museum, waar je op bezoek kan gaan. Alles ziet er vanbinnen nog hetzelfde uit als toen. In het boek wordt het huis leeg gemaakt, omdat de oorspronkelijke eigenaar het terug wil gebruiken.

# data[].attributes.body
Dit lied zongen de Engelse soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het opgewekte lied zorgt voor meer samenhorigheid onderling en geeft hun een momentje van geluk en ontspanning in de duistere dagen.

Ik vind het mooi dat ze uit de kleine dingen nog geluk konden halen. Uit getuigenissen van overlevenden, blijkt dat ze heel hard op elkaar konden rekenen en bijna een hechte familie vormden binnen hun regiment. Ze vertrouwden elkaar ook blindelings hun leven toe.

# data[].attributes.attachment_link.title
'Pack Up Your Troubles in Your Old Kit Bag - British WW1 Song

# data[].attributes.body
Alice is op zoek naar haar broer Samuel. In het boek vindt ze uiteindelijk zijn graf op de begraafplaats Lazy Hook of Lijssenthoek. Deze lag naast het veldhospitaal Corfu Farm.

Ze staart heel lang naar het kruis met zijn naam op. 'Ongelofelijke stomkop!' hoort ze zichzelf schreeuwen. Hij moest niet gaan vechten, maar koos hier zelf voor nadat zijn vriendin stierf doordat Duitsers de boot waarmee ze onderweg was naar Amerika lieten zinken.

# data[].attributes.body
"Ik ben momenteel met verlof achter het front, in een oord dat ze Hops noemen. Inderdaad, midden tussen de bierbrouwers! Het zijn vriendelijke mensen die voor ons doen wat ze kunnen, en we krijgen goed bier en genoeg te eten. Het is een veilige haven in een helse oorlog. Dus jullie hoeven je om mij geen zorgen te maken. Ik beloof dat me niets overkomt en dat ik snel weer thuis kom."

In de Eerste Wereldoorlog konden soldaten ontsnappen van de oorlog die er hard aan toeging tijdens hun verlof. Talbot House was zo een veilige plek waar ze de oorlog even konden vergeten.

Voor de familie waren de brieven die ze ontvingen het enige nieuws dat ze van hun geliefden kregen. In veel gevallen waren de brieven nog het enige wat er van hun dierbaren overbleef.

# data[].attributes.headline
Luitenant Geoffrey Foveaux Trenow - idee

# data[].attributes.subject
Luitenant Geoffrey Foveaux Trenow - idee

# data[].attributes.body
Het boek de verloren soldaten van Liz Trenow is opgedragen aan wijlen luitenant Geoffrey Foveaux Trenow. Hij was lid van de Londen Rifle Brigade en vocht in de Eerste Wereldoorlog. Hij overleed in Vlaanderen, in september 1917. Zijn lichaam is nooit teruggevonden. Hij kreeg het Militaire Kruis voor betoonde moed.

# data[].attributes.body
Wanneer Ruby de begraafplaats Tyne Cot bezoekt, op zoek naar het graf van haar man Bertie, ziet ze Chinezen met spades graven in de grond. Ze markeren het zoekgebied en beginnen voorzichtig te graven op zoek naar stukjes metaal en lichamen. Terwijl ze naar hen staat te kijken komt de stank van zure aarde en rotting naar haar neus.

"Met roestend staal omarmd in slaap,
in modder die hun namen wist.
Geen brieven meer, geen moeders oog,
geen zon die op hun huid nog gist.

En toen, na jaren, groef men zacht,
ontdekte bot en stof en kleren.
Een helm, een ring, een roestig mes
sporen van wat eens was heren."