# data[].attributes.body
Gövdesi son derece düzdür. Ayrıca kocaman bir kafası var ve ağzı çok büyük. Arkasından sarkan dikenlerin yanı sıra iki yüzgeç vardır. Dikenlerden biri diğerlerinden daha uzundur ve ağzın önüne doğru uzanır. Bu omurganın üst kısmında bulunan ve simbiyoz halinde yaşayan bakteriler ışık üretir. Fener balığı bu “fener” i olta olarak kullanır. Işığa ilgi duyan ve ağzına gelecek balıklarla beslenir. 300 ila 350 metre derinliklerde bulunurlar.

Fener son derece lezzetli bir balıktır. Eti piştikten sonra sert ve beyaz kalır. İspanya genelinde İtalya‘da “Rana Pescatrice‘in kodaları ve ayrıca coda di Rospo” adını taşıyan restoranların kartlarında bulunabilir. Boyları 40 ila 60 cm arasında değişir. Alınan en uzun uzunluk 150 cm’dir. Üreme zamanı Mart-Ağustos arasıdır.

Birkaç tür, dişi bulamayınca dişi olurlar ve sonra büyük sayılara ulaşırlar.

Metin kaynakça:https://www.yelkenci.org/fener-baligi/

Resim kaynakça:https://www.yelkenci.org/wp-content/uploads/2022/06/fener-nasil-bir-baliktir-10583-1200x900-1.jpg

# data[].attributes.body
Damla balığı (Psychrolutes marcidus), dünya üzerindeki en ilginç canlılardan biridir. Yapılan bir oylama sonucunda dünyanın en çirkin balığı ilan edilmiştir. Bu yazıda, damla balığı özellikleri, yaşadığı yer, beslenme ve üreme alışkanlıkları hakkında bilgi vereceğiz.

Damla balığı, yumuşak bir dokuda şekilsiz bir görünüme sahiptir. Damla balığı boyu 30 cm ve daha büyük boyutlarda olabilir. Ağırlığı yaklaşık 6 kilogram civarındadır. Gözleri küçük ve ağızı geniştir ancak sert kemik yapıları yoktur. Görünüşü nedeniyle üzgün balık, insan yüzlü balık gibi isimler verilmiştir. Damla balığı eti yenmeyen bir balıktır.

Damla balığı Avustralya, Yeni Zelanda ve Tazmanya civarında okyanusun derinliklerinde yaşamaktadır. Genellikle 600 ila 1.200 metre derinliklerde bulunan bu balıklar, 2.800 metreye kadar olan derinliklerde de yaşayabilmektedir. Oşinografi ve diğer deniz bilimleri dalında yapılan araştırmalar, bu türün yaşam alanını daha iyi anlamamıza yardımcı olmaktadır.

Metin kaynakça:https://www.oltadeniz.com/damla-baligi

Resim kaynakça: https://static.wixstatic.com/media/1109ca_89bf975ed2d34688b3ea9a6c5e747dcc~mv2.jpg/v1/fill/w_624,h_504,al_c,lg_1,q_80,enc_auto/1109ca_89bf975ed2d34688b3ea9a6c5e747dcc~mv2.jpg

# data[].attributes.body
(Vampyroteuthis infernalis, anlamı "Cehennemden gelen vampir kalamar") ekstrem derin deniz koşullarındaki ılıman ve tropik okyanuslarda bulunan küçük bir kafadan bacaklıdır.[1] Kendilerine has retraktil duyusal filamentleri sayesinde vampir kalamarlar, kendi takımlarını (Vampyromorphida) oluştururlar. Hem ahtapot, hem de kalamar ile benzerlikleri vardır. Filogenetik ve relikt bir tür olarak, kendi takımının hayatta kalan tek üyesidir. Türün ilk örnekleri Seferi'nde toplanmıştır ve 1903 yılında Alman deniz biyoloğu Carl Chun tarafından ahtapot olarak tanımlanmıştır. Daha sonra yapılan araştırmalarla birkaç nesli tükenmiş türle beraber ayrı bir takımın üyesi olduğu tespit edilmiştir.

Metin kaynakça:https://tr.wikipedia.org/wiki/Vampyroteuthis

Resim kaynakça: https://img3.aksam.com.tr/imgsdisk/2021/02/22/t25_milyonlarca-yildir-okyanu-745.jpg

# data[].attributes.body
İskorpitgiller takımında yer alan uçan kırlangıç balığı dünyada tuzlu, sıcak ve ılıman denizlerde yaşar. Türkiye’de ise Marmara, Akdeniz ve Ege sularında görülür.

Diğer balıklardan farklı olarak bu balıkların yan yüzgeçleri kuş kanadına benzer. Normalde hayli yavaştırlar. Fakat tehlike anında yüzgeçlerini geniş bir biçimde açarak çok hızlı hareket edebilirler. Bulundukları ortama uyum sağlama amaçlı renk değiştirme özellikleri düşmanlarından saklanmalarını, korunmalarını ve avlarını kolayca yakalayabilmelerini sağlar. Bu türün genç bireyleri koyu kahverengi tonlarında olurken ergin bireylerin rengi daha açık kahverengidir. Ergin bireylerin sırt kısımlarında açık mavi ve koyu kahverengi benekler bulunur. Kanada benzeyen yüzgeçlerinin ucundaysa mavi bir şerit vardır. Mavi şeritleri ancak kanatları açıldığında görülebilir.

Metin kaynakça:https://bilimgenc.tubitak.gov.tr/yerbilim-gokbilim/turkiyenin-ucan-kirlangic-baligi#:~:text=%C4%B0skorpitgiller%20tak%C4%B1m%C4%B1nda%20yer%20alan%20u%C3%A7an,Normalde%20hayli%20yava%C5%9Ft%C4%B1rlar.

Resim kaynakça: https://i.pinimg.com/originals/88/27/c1/8827c147c25d6ed2d6ab3370b000aac7.jpg

# data[].attributes.body
Hidrotermal bacalarda yaşayan derin deniz halkalı solucanı, ısıya en dayanıklı kompleks hayvanlardan biridir. Pompeii solucanı olan Alvinella pompejana, derin deniz polikete solucanının (genellikle "kıl kurtları" olarak anılır) bir türüdür. 1980'li yılların başlarında Fransız deniz biyologları tarafından Galápagos Adaları'nda keşfedilen solucan, yalnızca Pasifik Okyanusu'ndaki hidrotermal bacalarad bulunan bir ekstremofildir.

13 cm'lik uzunluğa ulaşan Pompeii solucanlarının sırt ve vücut yapıları tüylü bir görünüm arzeder. Pompeii solucanı aynı zamanda deniz yıldızına benzeyen tüylü bir kafa yapısına sahiptir. Üzerindeki dokunaç benzeri yapılar aslında solungaçtır. Yapılarında bulunan hemoglobinden dolayı bu yapılar kırmızı renktedir.

Dünya üzerindeki sıcak toleransı en yüksek hayvanlardan biri olan Alvinella pompejana 1980 yılında Daniel Desbruyères ve Lucien Laubier tarafından tanımlanmıştır. Deniz tabanı boyunca, hidrotermal deliklere yakın bacalarda bulunan bir derin deniz polikosu olarak tanımlanmıştır. 1997'de deniz biyoloğu olan Craig Cary ve meslektaşları, aynı solucanları Kosta Rika yakınlarındaki Pasifik Okyanusu'nun yeni bir bölümünde hidrotermal hava deliklerine de tespit etmiş, bu yeni keşif ve sonrasındaki çalışmalar bu özel solucanların bilimsel özellikleri hakkında önemli ilerlemelere yol açmıştır.

Solucanın uzunluğu 13 cm'ye  kadar ulaşabilmektedir ve vücutları açık gri renklidir. Kafalarında kırmızı tüle benzer solungaçları mevcuttur. Belki de en büyüleyici yanları fırça benzeri bir yapıya sahip olan kuyruk uçlarıdır. Çoğu zaman 176 °F (80 °C) kadar yüksek sıcaklıklara karşı teloraslıdırlar.

Solucanların kısa bir sürede  45 ila 60 °C (113 ila 140 ° F) ve hatta 105 °C (221 ° F) sıcaklıklarda geliştikleri belirlenmiştir. Pompeii, 150 °C'nin üzerindeki sıcaklıklarda yaşayabilen tardiyodlardan sonra sıcaklık toleranslı en yüksek kompleks canlılardır.

Pompeii solucanlarının kuyrukları sıcak suya maruz kaldığı anda canlı kafasını tüplerden dışarı çıkararak (solungaçlar dahil) çok daha soğuk suda tutar. İç sıcaklıkları henüz ölçülmediği için Pompeii solucanlarının başından ısıyı dağıtarak sıcak suya çok fazla maruz kalmadan vücut ısılarını dengeledikleri ve hayatta kalabildikleri düşünülmektedir.

Metin kaynakça:https://www.biyologlar.com/pompeii-solucani-alvinella-pompejana

Resim kaynakça:https://i.ytimg.com/vi/C-y4v1iJSUk/maxresdefault.jpg

# data[].attributes.body
Kalkan balığı (Scophthalmus maximus), Scophthalmidae familyasına ait, gözleri vücudunun sol tarafında bulunan ve sağ tarafı ile denizin tabanında yatan bir yassı balık türü.

Atlas Okyanusu'nun doğusunda kıyı yakınlarında, Akdenizde, Ege denizi'nde, Marmara denizi'nde ve Karadeniz'de, 20 ila 70 metre derinlikte yaşar. Denizin dibinde yaşayan küçük balıklar, yengeçler ve diğer küçük deniz hayvanları ile beslenir. Neredeyse tamamen yusyuvarlak olan bu pulsuz ve tüketicilerin sevdiği balık türü ortalama 50 ila 70 cm boyuna ulaşır. Boyu bir metreye ve ağırlığı 20 kiloya varmış olanları çok nadir tutulur.

Dişileri ilkbahar ve yaz boyunca, denizin 10-40 metre derinliğinde, kendi büyüklüğüne göre 10 milyon ila 15 milyon yumurta döker. Erkek balık bunları dölledikten 7-9 gün sonra bu yumurtalardan mekik şeklinde vücutları olan yavrular çıkar. Bu yavrular 8–10 cm boya ulaşana kadar ve metamorfozları başlayana kadar sığ sularda plankton ile beslenerek yaşarlar. Ancak sağ gözleri kafalarının sol tarafına doğru kaymaya başlayınca ve yassılaşmaya başladıkları zaman derin sulara göç ederler. 5 yıl sonra kendileri de çiftleşip üreyebilirler.

Metin kaynakça: https://tr.wikipedia.org/wiki/Kalkan_bal%C4%B1%C4%9F%C4%B1

Resim kaynakça: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Scophthalmus_maximus_3.jpg/1200px-Scophthalmus_maximus_3.jpg

# data[].attributes.body
Kılıç balığı, kılıçgiller ailesine ait bir balık türüdür ve özellikle büyük, düz ve kılıç şeklindeki üst çenesiyle tanınır. Bu çene, avını yakalamak ve öldürmek için kullanılır. Kılıç balığı sürü halindeki diğer balıkları yiyerek beslenen etçil bir balık türüdür. Kılıç balığı, güçlü ve hızlı yüzme yeteneği ile bilinir ve dünya genelinde spor balıkçılığı için popülerdir. Kılıç balığı, 4.5 metre uzunluğa ve 650 kg ağırlığa kadar ulaşabilen büyük bir balıktır. Genellikle gümüş-mavi renkte olan kılıç balığının sırt kısmında daha koyu tonlar bulunur. Hızlı ve güçlü bir yüzücü olan kılıç balığı, avını kovalarken saatte 90 km'ye kadar hıza ulaşabilir. Kılıç balığının en temel özelliği vücut kasları tarafından üretilen ısı sayesinde görüş mesafesini ve bunun yanında görüş değerlerini arttırabilmesidir. Kılıç balığı bu yetenek sayesinde denizin metrelerce dibindeki avlarını kolaylıkla görebilmektedir. Kılıç balığının tek silahı kılıç şeklindeki çene yapısı 30 santim kalınlığındaki tahtayı bile kolayca delebilmektedir.

Metin kaynakça:https://www.haberturk.com/kilic-baligi-nedir-nasil-bir-baliktir-kilic-baligi-nerelerde-yasar-ozellikleri-nelerdir-htka-3586378

Resim kaynakça:https://static.wixstatic.com/media/1109ca_fa5fc685657645d8b941532a3ef365ac~mv2.jpg/v1/fill/w_960,h_502,al_c,lg_1,q_85/1109ca_fa5fc685657645d8b941532a3ef365ac~mv2.jpg

# data[].attributes.body
Kürek balığı, Regalecidae familyasını oluşturan kemikli balık türlerinin en büyüğü olan balıktır. Görüntü olarak yılan balığını andıran kürek balıkları, eski zamanlardan bu yana deniz canavarı masallarının da ilham kaynağı olmuşlardır.Boyları 6 ila 7 metre arasında değişmektedir.Ağ veya oltaya hemen hemen hiç yakalanmayan kürek balıklarının karaya vurmuş en uzun örneği 11 metre boyunda ve 272 kg. ağırlığındadır.[1] 17 metre olan bir bireyin de görüldüğü söylenmiştir ancak bu hiç kanıtlanamamıştır.

Çok eski bir Japon efsanesi de kıyıya vuran kürek balıklarının deprem habercisi olduğundan bahsetmektedir. Okyanusun derinliklerinde dikey olarak yüzen kürek balıkları etraflarındaki proteinler ile beslenmektedir. Dünya çapındaki okyanusların sıcak ve ılıman sularında, özellikle de Batı Pasifik'te, 300 ile 1000 metre derinlikte yaşayan Kürek balıkları nadiren su yüzeyine çıktıkları için insanların bu balıkları canlıyken görmesi sıkça rastlanan bir durum değildir. Genel olarak ölmüş bir biçimde sahile vurmaları sayesinde insanlar tarafından görülmektedirler.

Metin kaynakça: https://tr.wikipedia.org/wiki/K%C3%BCrek_bal%C4%B1%C4%9F%C4%B1

Resim kaynakça:https://royalgreen.com.tr/wp-content/uploads/2021/01/diver-with-oarfish.jpg

# data[].attributes.body
Dev Japon örümcek yengeçleri (Macrocheira kaempferi), Büyük Okyanus'ta yaklaşık olarak 600-700 metre derinlikte yaşayan yengeç türü. 10 bacağı olup, her bir bacağı 3-4 metreyi bulabilmektedir. Japon örümcek yengeci, yengeç türlerinin en büyük canlılarıdır.

Metin kaynakça: https://tr.wikipedia.org/wiki/Japon_%C3%B6r%C3%BCmcek_yengeci

Resim kaynakça: https://iasbh.tmgrup.com.tr/fb4f63/0/0/0/0/0/0?u=http://i.sabah.com.tr/sb/galeri/yasam/dunya-uzerindeki-en-ilginc-canlilar/8.jpg&mw=600

# data[].attributes.body
Uzun burnu ile oldukça korkutucu bir izlenim yaratan Goblin köpekbalığı, okyanusun 4000 fit derinliklerinde yaşar. Nadir görülen bu canlı nesli tükenmekte olan hayvanlar arasında yer almaktadır. Şimdiye kadar görülmüş ve ölçülmüş en büyük Goblin köpek balığının boyu 5.5 metredir.

Metin kaynakça:https://onedio.com/haber/denizin-icinden-babasi-ciksa-yiyecek-olanlar-buraya-hepsi-birbirinden-ilginc-13-deniz-canlisi-977792

Resim kaynakça: https://www.biyologlar.com/images/articles/large/gob.jpg

# data[].attributes.body
Balinalar açık denizlerin yaratıklarıdır; denizde beslenirler, çiftleşirler, doğururlar, yavrularını denizde emzirir ve büyütürler. Yaşamları denizde yaşamaya öyle çok uyum sağlamıştır ki karada hayatta kalamazlar. Boyutları 2,6 m'lik boya ve 135 kg'lık ağırlığa sahip cüce ispermeçet balinasından 29,9 m'lik boya ve 190 ton ağırlığa sahip olan ve dünyanın yaşamış en büyük hayvanı olan mavi balinaya kadar değişir. İspermeçet balinası dünya üzerindeki en büyük dişli avcıdır. Balina türlerinin bazılarında eşeysel dimorfizm görülür ve bunların dişileri erkeklerinden daha büyüktür. Dişsiz balinaların adı üstünde dişleri yoktur bunun yerine beslenirken ağızlarında kril ve planktonları tutup suyu dışarıya atmaya yarayan balina çubuğu denen yapılar vardır. Boğazlarında bulunan kıvrımlardan faydalanarak ağızlarını çok büyük şekilde açarak deniz suyunu ağızlarına alırlar. Gerçek balinaların kafaları gövdelerinin %40 kütlesine sahiptir. Dişli balinaların ise balık ve kalamar yakalamak üzere özelleşmiş konik dişleri vardır. Dişsiz balinaların koku alma duyuları çok gelişmiş iken dişli balinaları işitme duyuları çok gelişmiştir. Hem hava hem de suda çok iyi duyabilen dişli balinaların işitme duyuları o kadar iyi gelişmiştir ki kör olsalar bile yaşamlarını sürdürebilmektedirler. İspermeçet balinası gibi bazı türler çok derin sulara dalıp kalamar ya da diğer favori avları yakalamak için uyum sağlamışlardır.

Metin kaynakça:https://tr.wikipedia.org/wiki/Balina

Resim kaynakça:https://wordart.com/edit/n7qrzxhi4tqf