# data[].attributes.body
Stelling 1:

“Het heeft geen nut om slechts te werken via één invalshoek of op 1 niveau(…) binnen ieder kanaal moeten meerdere elementen gecombineerd worden. “

à Deze stelling maakt duidelijk dat wanneer we een probleem enkel op 1 niveau bekijken en hier specifiek een oplossing voor zoeken zonder rekening te houden met alle andere niveau’s, zal deze oplossing waarschijnlijk niet werken.

# data[].attributes.body
Basisprincipe 4: “Gedrag en emotie; kijk verder dan gedrag, maak contact met de jongere en zijn leefwereld, bekijk de dingen in een breder kader.”

Dit principe spreekt mij het meeste aan omdat hier duidelijk staat dat een bepaald gedrag altijd een reden heeft. Voor mij is het belangrijk dat we verder kijken dan dat we effectief zien. Meestal is er meer aan de hand.

# data[].attributes.body
In de matrix plaats ik mijn school bij “herstellen”. Er is een hoge mate van steun en zorg, maar ook een hoge mate van straffen en controle. De leerlingbegeleiding en leerkrachten zetten heel erg in op zorg. Toch zit er achter die zorg vaak veel controle en straf geschuild (volgkaarten, begeleidingskaarten, klaskaarten, strafstudies, overschrijven van regels…).

# data[].attributes.body
Op mijn school zou de implementatie van herstelgericht werken moeizaam verlopen omdat er toch nog wel een sterke strafcultuur heerst. Wanneer er een conflict is geweest tussen leerlingen, wordt er heel vaak een gesprek gedaan met de leerlingen. Eerst apart, dan samen. We streven dan meestal naar een relatieherstel en het excuseren. Voor de school lijkt een herstelgesprek ‘gewoon een gesprek’. Je kan het niet laten liggen bij ‘gewoon een gesprek’. Er moet ook ‘iets’ gedaan worden. En dat iets is dan meestal een straf. Van ouders, leerkrachten en leerlingen zelf wordt ook verwacht dat er een straf gegeven wordt. Er zou eigenlijk een hele mentaliteitsverandering moeten gebeuren op mijn school voor herstelgericht werken echt geïmplementeerd kan worden.

# data[].attributes.body
Een school zou waarschijnlijk zeggen dat de jongeren geen recht hebben om “iets terug te doen”. Vooral niet wanneer het gaat om fysiek geweld. Meestal zal de persoon dat als eerst fysiek geweld gebruikt gestraft worden en gezien worden als de dader. Eigenlijk zou de school moeten zoeken naar de kern van het probleem en met die informatie op zoek gaan naar een juiste manier van handelen.

# data[].attributes.body
Een tuchtprocedure is zeker terecht in dit soort situaties, want geweld ten opzichte van een ander kunnen we nooit zomaar goed keuren.
Maar het is belangrijk dat de school de leerling niet gewoon aan zijn lot gaat over laten.
De school moet in gesprek gaan met jongere om te kijken waarom dit gedrag zich gesteld heeft, en samen met hem werken om dit volgende keer te kunnen vermijden. Jongere mag niet het gevoel krijgen dat hij niet begrepen wordt.

# data[].attributes.body
Ik zou mijn school zetten bij herstellen, maar ik ben het er niet volledig mee eens dat het volledige schoolteam zich daaronder bevindt.  Er zijn nog leerkrachten die zich bevinden onder het disciplineren/straffen. Maar ik vind dat het ILB/vestigingshoofd zich meer focussen op het herstellen.
Ik heb hen hier gezet omdat ze het toch heel belangrijk vinden dat er samen met de betrokken leerlingen gekeken wordt naar een oplossing voor het conflict. De leerlingen moeten zoveel mogelijk proberen om hun eigen verantwoordelijkheid op te nemen, en dat is niet altijd even gemakkelijk.
Maar langs de andere kant zit straffen er nog zeker bij, en dat is ook belangrijk, maar hierbij heeft de soort van straf een betekenis.
Bij het lezen van het praktijkvoorbeeld denk ik dat het belangrijk is om met elkaar zo veel mogelijk in gesprek te gaan, zowel bij conflicten als hoe deze "op te lossen".

# data[].attributes.body
Basisprincipe 7: "Volg op en deel met anderen".
Opvolgen vind ik heel belangrijk. Het is niet perse om de jongere in de gaten te houden, maar om hem te laten zien "je doet er toe en ik wil samen met jou ervoor zorgen dat dit zich niet meer voordoet". Delen met anderen vind ik ook een belangrijke. Leerkracht of leerlingbegeleider ben je niet alleen, je hebt een heel team rondom je. Met meerdere personen kan je tot betere "oplossingen" komen.

# data[].attributes.body
Stelling 9: "Niemand kan de handen van een ander wassen".
Je kan mensen zo veel mogelijk stimuleren om iets te doen of te leren, maar het is nog steeds de verantwoordelijkheid van die persoon zelf of hij er iets mee gaat doen of niet. En dat is in het onderwijs ook zo. We moeten proberen om leerlingen, leerkrachten,... zo veel mogelijk te stimuleren, maar het effectieve doen ligt in hun handen.

# data[].attributes.body
Leerkrachten zien graag een directe uitkomst/straf/oplossing/... voor een incident, en bij herstelgericht werken gebeurt dat niet altijd. Ze gaan zoeken naar een gepaste oplossing, terwijl nu bij leerkrachten vaak de straffen niet zo nuttig zijn (3x overschrijven cursus, ...).
Wat het misschien nog wat moeilijker zal maken is dat de leerkrachten van mijn school niet altijd aanwezig zijn op de vestiging, omdat ze nog op de andere vestigingen lesgeven. Dat maakt de communicatie niet altijd even gemakkelijk.

# data[].attributes.body
Ik vermoed dat een school dit gedrag in eerste instantie niet zal goedkeuren. Geweld is uiteraard geen oplossing, in geen enkele situatie. Toch is het evenzeer belangrijk om met de jongere, maar ook met de andere betrokkenen, in gesprek te gaan. Waarom vertoont de jongere dit gedrag, wat was de oorzaak en hoe voelt hij/zij zich hier zelf bij? Een school zou niet enkel een tuchtprocedure mogen inschakelen maar moet de jongere in kwestie ook de nodige begeleiding bieden voor zijn/haar gedrag en functioneren in de toekomst. Alle leerlingen verdienen het om gehoord te worden.

# data[].attributes.body
Binnen mijn werkplek zou de implementatie van herstelgericht werken moeizaam verlopen vanwege de strafcultuur die er nog steeds heerst. De interne leerlingenbegeleiding heeft sinds enkele jaren wel actiever ingezet op herstelgericht werken, bijvoorbeeld door herstelgesprekken te voeren met alle betrokken partijen. Toch is het ook zo dat wanneer leerlingen bijvoorbeeld herhaaldelijk storend gedrag vertonen, er meestal ook straffen aan vasthangen (gedragskaart met sanctie, achtste lesuur...). Deze 'straffen' werken vaak niet meer effectief omdat dit 'proces' vaak blijft duren. Komt een leerling niet opdagen of vertoont hij/zij opnieuw storend gedrag, dan volgt er weer een extra straflesuur enzovoort. De meeste leerlingen hechten hier geen belang aan en hierdoor lijken ze vaak geen waarde te hechten aan het "herstel", want in hun ogen worden zij niet begrepen en enkel benadeeld.

# data[].attributes.body
Binnen de matrix plaats ik mijn werkplek in 'herstellen'. Het welbevinden van de leerlingen staat centraal en de leraren zetten hier enorm actief op in. Ook de interne leerlingenbegeleiding biedt de nodige steun en zorg aan zowel klasgroepen als individuele leerlingen. Toch is het ook zo dat de school veel controle eist en bijgevolg regelmatig werkt met straffen.

# data[].attributes.body
Ik kies voor basisprincipe 9: "Heb steeds oog voor het positieve hoe klein ook. Moedig voortdurend aan. Waarderend werken betekent: versterken van kwaliteiten, van mogelijkheden, oog voor wat wel loopt (niet fixeren op tekorten en beperkingen). Als er een straf moet vallen, hou die dan redelijk."

Ik vind dit enorm belangrijk. Iedereen is maar een mens, de leerlingen maar jijzelf als leraar of leerlingenbegeleider ook. Goed en krachtig onderwijs bouwt op een relatie tussen leraar en leerling. Iedereen maakt fouten, maar elkaar graag zien, iedere dag opnieuw, is het belangrijkste. Iedere leerling én leraar verdient het om op deze manier naar school te komen en om positief ondersteunt te worden, ook wanneer dit even heel moeilijk is.

# data[].attributes.body
Ik kies voor stelling 1 "Het heeft geen nut om slechts te werken vanuit één invalshoek of op één niveau; de leerkracht, de leerling..."

Een school bestaat uit verschillende betrokkenen. Goed onderwijs vertrekt volgens mij steeds vanuit een positieve samenwerking tussen alle betrokken partijen. Het is daarom erg belangrijk dat iedereen gehoord en gerespecteerd wordt in iedere situatie. Daarnaast is het ook belangrijk om bepaalde gebeurtenissen te bekijken vanuit meerdere perspectieven (invalshoeken) om zo tot een geschikte en vooral effectieve oplossing te komen voor (opnieuw) alle betrokken partijen. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan een conflictsituatie tussen leerlingen, leraren of een leraar en leerling.

# data[].attributes.body
Het merendeel van de scholen gaan zeker iets in de aard doen van een tuchtprocedure, ik denk ook dat de school zelf de leerling gaat blameren over zijn gedrag ("die zit altijd maar niks te doen, altijd tegenspreken..."). Agressie is nu eenmaal iets wat niet onbesproken mag gebeuren/zijn. Ikzelf ben hier niet een onmiddellijke voorstander voor om direct een tuchtprocedure in te lassen. Ik zou deze pas doen nadat diezelfde leerling al enkele keren een daad van agressie heeft getoond. Als deze persoon voor de eerste keer zoiets doet, zou ik eerder kijken naar de oorsprong (Waarom kiest de leerling voor dit gedrag?), en hoe we dit gedrag kunnen veranderen. Als er ergens schade is toegebracht, moeten we ook kijken voor een herstelgerichte aanpak.

# data[].attributes.body
Binnen mijn werkplek zou deze implementatie moeizaam verlopen. Ik weet dat de directie, het zorgteam en enkele leerkrachten er zeker voor openstaan om deze methode toe te passen (en ze proberen dit ook als er een conflict is tussen leerlingen) maar er is nog steeds een groot deel van de leerkrachten die er zeker niet voor openstaan en eerder straffen willen zien. Nu is het ook wel dat bij mijn werkplek er ook wel straf wordt gegeven. De leerlingen hebben elk een controlemap, hier moeten ze normaal alle toetsen insteken. Ook zit hier een blad voor houding en een blad voor materiaal in. Als leerlingen bijvoorbeeld 5 opmerkingen hebben op het blad voor materiaal dan wordt er naar de ouders gebeld en worden zij ingelicht. Hebben de leerlingen 10 opmerkingen dan krijgen ze ofwel straf om te schrijven of strafstudie.

# data[].attributes.body
Ik zou mijn school in het "herstellen" gedeelte zetten van de matrix. Grensoverschrijdend
gedrag, of het nu gaat over normaal pubergedrag
of een zwaar incident worden meestal herstelgericht benaderen.
Het zorgteam en enkele leerkrachten treden op tegen overtredend gedrag door een
hoge mate van controle, maar ze combineert dat
met een hoge mate van zorg en steun.
Samen met de betrokkenen zoeken ze naar oplossingen voor het conflict. Hier hangt het natuurlijk wel af van de leeftijd van de leerlingen (1ste graad worden verteld wat ze zouden moeten doen, bij de 2de graad wordt dit nog af en toe gedaan, bij de 3de graad wordt dit wel gevraagd aan hun)

# data[].attributes.body
Principe 8: Tijd brengt raad, heb geduld. Verwacht niet teveel in één keer. Denk in stappen. Het voordeel van herhalend probleemgedrag is dat je meerdere kansen krijgt om een goede aanpak of een alternatief te bedenken. Denk niet te snel in “er op of er onder” termen. Denk in (haalbare) stappen. Herhaal. Creëer werkbaarheid

Ik vind deze belangrijk omdat dit aantoont hoe wij in de maatschappij leven. Op vele plaatsen moet men alles van de eerste keer juist doen. Terwijl dit niet haalbaar is. Niet iedereen is even goed in dezelfde zaken en hebben soms meer tijd nodig. Iedereen mag ook fouten maken, het belangrijke is dat men hieruit kan leren en aanpassen. In zorg is er ook meestal niet één perfecte oplossing die je kunt toepassen bij elke leerling. Het is ook vaak kijken wat past of niet past voor jou en voor de leerling.

# data[].attributes.body
Naar mijn mening heeft een school in eerste instantie een vernauwd beeld en kijkt men alleen naar de dader/het geweld dat plaatsvond. Geweld kan namelijk niet goedgekeurd worden, waardoor een tuchtprocedure een redelijk snelle oplossing is. Het is juist belangrijk om gesprekken te voeren met niet alleen de dader, maar ook met andere personen die betrokken zijn om ze een duidelijk beeld te hebben over de situatie. Of hiervoor uitgebreid de tijd genomen wordt in iedere school; daar heb ik helaas mijn twijfels over. Een preek wordt snel gegeven...

# data[].attributes.body
Stelling 1 "Het heeft geen nut om slechts te werken vanuit één invalshoek of op één niveau; de leerkracht, de leerling..."

Het is belangrijk dat iedereen gehoord wordt in iedere situatie. Het is ook belangrijk om bepaalde gebeurtenis te bekijken vanuit meerdere invalshoeken om tot een gerichte oplossing te komen.

# data[].attributes.body
Binnen mijn werkplek is het ook een moeizaam proces, maar geeft het zorgteam wel aan dat zij stappen willen zetten in herstelgericht werken. Het zorgteam is vanaf dit jaar zich aan het verdiepen binnen het thema "herstelgericht werken", maar dit staat zeker nog niet op punt. De reden waarom zij stappen willen ondernemen, is omdat zij op de klasvloer merken dat er vaak straffen worden uitgedeeld zonder met de leerling in gesprek te gaan. In de plaats gebruikt men een luid stemvolume en geeft men een preek. De leerlingbegeleiding doet nu haar best om een waardevolle straf te geven, waarin het kind zelf de vraag wordt gesteld om verantwoordelijkheid op te nemen. Ik ga binnenkort ook een rol innemen binnen "herstelgericht werken", namelijk samen met mijn zorgteam gaan wij kijkwijzers/hulpkaarten aanbieden voor de leerlingen binnen het voeren van een herstelgericht gesprek. Er is binnen het geven van straf nog geen unanieme visie binnen het schoolteam, wat wel voor belemmeringen zorgt.

# data[].attributes.body
Ik zou mijn werkplek op dit moment zeker binnen herstellen plaatsen. Er is absoluut een hoge mate van zorg en steun, maar de controle en het gedeelte "straffen" blijft ook nog aan de hoge kant. Zeker is dit van toepassing wanneer ik naar alle teamleden kijk binnen het schoolteam. Er wordt gepraat over een bepaalde situatie dat zich afspeelt, maar uiteindelijk wordt er vlotjes een straf aan gekoppeld. De herstelgerichte aanpak zit wel in het achterhoofd, maar wordt momenteel onvoldoende ingezet.

# data[].attributes.body
Ik vond het persoonlijk niet eenvoudig om een keuze te maken uit deze belangrijke en leerrijke principes, maar kies ervoor om principe drie verder toe te lichten. Werk preventief.

Nu mijn werkplek ook bezig is met preventief aan de slag te gaan door zich te verdiepen in "herstelgericht werken", werd mijn visie ook bevestigd. Het is niet alleen waardevol om vooraf na te denken wat nu precies de visie is van de school/de leerkrachten/het schoolteam/..., maar ook is het belangrijk om vooraf een duidelijk uitgewerkt plan te hebben indien zich iets voordoet. Een plan is ook niet op één, twee, drie gemaakt, maar heeft tijd, feedback en bijsturing nodig om krachtig te zijn.

Preventief handelen/nadenken kan veel wonderen doen, aangezien zo veel vermeden kan worden.

# data[].attributes.body
Stelling elf leek mij een zeer interessante quote, aangezien het veel stof heeft om over na te denken.

"Het helpt om "stoornissen" te traceren, of zullen we mensen alleen maar dieper in de put brengen?"

Binnen het opleidingsonderdeel "beelden" werd een eerste insteek gegeven over leerstoornissen, maar zelf ben ik er ook veel mee bezig binnen mijn GIP-schoolniveau. Een leerstoornis is een zeer helpend iets wanneer het juist op de klasvloer wordt ingezet en er een positief klasklimaat heerst. Wanneer beide onderdelen naar mijn mening niet van toepassing zijn, kan een "label" van een leerstoornis snel een andere (negatieve) kijk geven op een leerling. Helaas heeft "het kleven van een naam" soms een negatief effect, maar kan het voor een leerling ook een zeer gunstig iets zijn. Uiteraard kunnen leerresultaten verbeteren, maar kan het ook het welbevinden positief aantasten.

Zoals de presentatie aangeeft, moet er nagedacht worden over wat "normaal" is en wat niet. Ik ben zelf geen grote fan van het woord "normaal", want ik weet zelf geen correcte definitie op dit ingewikkeld woord. Waar ligt de grens?

# data[].attributes.body
Binnen mijn werkplek is het ook een moeilijke zaak. De school werkt soms echter wel herstelgericht, maar dit gebeurt nog niet optimaal. Ik vermoed dat het een moeilijke zaak is omdat herstelgericht werken door het hele team gedragen moet zijn. Op de school spelen er soms nog interne conflicten af bij het leerkrachtenteam; dit zorgt ervoor dat herstelgericht werken niet optimaal gehanteerd kan worden. Ook staan sommige leerkrachten echter niet achter vernieuwing, verandering of innovatie.

# data[].attributes.body
Ik plaats mijn school ergens tussen disciplineren/straffen en herstellen. De school treedt heel vaak streng op bij sommige voorvallen. Verder worden er ook heel wat straffen zoals nablijven en strafstudie gegeven.

Ook plaats ik de school in 'herstellen'. Naast de strenge maatregelen die er getroffen worden, zet de school ook in op steun en zorg. De betrokkenen (leerlingen en leerkrachten) zijn hierbij wel altijd aanwezig. Ook wordt de begeleidende orde- en tuchtmaatregelen toegepast.

# data[].attributes.body
Ik vind het moeilijk om maar één principe te kiezen dus ik kies de volgende twee :

- principe 1 : de grond waarop wij zaaien is die van wederzijds respect en verbondenheid. Mijn visie op het onderwijs sluit hierbij in. Ik vind het belangrijk dat er sterk ingezet wordt op warmte, verbondenheid en wederzijds respect. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de leerlingen hierdoor het beste kunnen leren.

- principe 4 : gedrag en emotie : kijk verder dan het gedrag, maak contact met de jongeren en zijn leefwereld. Ik vind het eveneens belangrijk om naar de reden van bepaald gedrag te zoeken. Er speelt vaak heel wat meer achter het gedrag en ik vind het belangrijk dat de leerkrachten en het gehele schoolteam hier oog voor hebben.

# data[].attributes.body
Basisprincipe 4: “Gedrag en emotie; kijk verder dan gedrag, maak contact met de jongere en zijn leefwereld, bekijk de dingen in een breder kader.”

Ikzelf ben al meermaals geconfronteerd met leerkrachten die spreken over "de leerling met het moeilijke gedrag" waar weinig mee aan te vangen is. Wanneer ik me hier dan in verdiep merk ik vaak dat het gedrag dat deze lln stelt zeer logisch is op basis van verleden/achtergrond/... . Door een gesprek met de lln bereik je vaak zoveel meer, zeker wanneer je dit ook nog eens kan koppelen aan de gezinssituatie.

# data[].attributes.body
Een leerling die aangaf dat de oefeningen te eenvoudig waren en hij niets meer op school kon leren. De lkr bood weerstand met te zeggen dat hij zeker nog niet alle oefeningen kon of juist gemaakt had.
Achteraf bleek dat de leerling dit zei doordat hij zeer perfectionistisch is en schrik heeft om te falen. Door het aanbieden van meer/moeilijkere oefeningen werd deze leerling nog meer versterkt in zijn negatief gevoel/zelfbeeld

# data[].attributes.body
Stelling 15
Iedere leerkracht moet naast een didactische scholing ook een heel degelijke scholing krijgen in psychopathologie (beeldvorming en adequate aanpak van problemen).

Ik zou dit ook nog wat ruimer willen zien in die zin dat je als vakspecifieke leerkracht in mijn ogen vaak te weinig kennis hebt van de problematieken die er heersen in het BUSO onderwijs waardoor er heel waardevolle signalen/gedragingen verkeerd geïnterpreteerd worden of mogelijks niet opgemerkt worden. Dit kan erger in de hand werken dus ik pleit wel voor een ruimere opleiding voor mensen die in het BUSO onderwijs aan de slag gaan.

# data[].attributes.body
Ik zou mijn school in de matrix bij "herstellen" plaatsen. De leerlingen staan centraal. Het welbevinden vinden ze zeer belangrijk zeker in de tijden van nu. ze werken ook intensief met CLB. Doordat ze de leerlingen kort houden, is de controle ook zeer hoog.
Met de zorg van een leerlingen proberen ze iedereen zoveel mogelijk betrokken te houden.

# data[].attributes.body
Basisprincipe 9: "Heb steeds oog voor het positieve hoe klein ook. Moedig voortdurend aan."

Met stage begeleid ik een leerlingen die alleen maar nee hoorde en dat ze slecht deed. De leerling ziet het positieve in zichzelf niet meer. De leerling had hierdoor moeilijk om een complement zelfs te accepteren. Daardoor vind ik het belangrijk om dat toch te blijven doen. Iedereen krijgt graag eens een complement en in iedereen zit iets positief. Ik vind het dan ook belangrijk dat je die positieve kant ook kan benadrukken.

# data[].attributes.body
Er is een leerling op school die niet kan stilzitten. Agressief reageert in woorden en het impulssief gedrag niet meer onder controle heeft. Op het moment zelf kan ze het niet bedwingen, achteraf beseft ze wel dat ze in de fout ging.

Momenteel proberen met de leerling een basis cursus gepast reageren en hoe omgaan met je boosheid. Daarnaast zijn we aan het wachten om te testen op ADHD. Ik weet niet of dit wel echt de oplossing is. De leerling heeft emoties, problemen van thuis opgekropt en voor zichzelf gehouden en de manier van reageren kan ook komen van onopgeloste emoties waarbij ze rond loopt.

# data[].attributes.body
Indien er geweld gebruikt wordt zal een school snel in de tuchtprocedures vallen wat op lange termijn weinig oplost.
Echter dient er ook bekeken te worden naar het handelen van de school, de oorzaak van het probleem,.... Zo is er bij ons op school een incident geweest waarbij een leerling niet snel genoeg in time-out kon (wegens structurele problemen), hierdoor heeft deze leerling fysiek gereageerd naar directie toe. Uiteindelijk is er beslist deze leerling geen straf te geven gezien dit deels ook de verantwoordelijkheid was van de school maar zijn ze in gesprek gegaan met hem. Dit lokt natuurlijk heel wat reactie uit bij andere leerkrachten want "hij had maar niet moeten stampen." Afhankelijk van hoe je dit incident bekijkt, ga je dus ook anders reageren.

# data[].attributes.body
Herstelgericht werken zou bij ons in de school moeizaam kunnen verlopen omdat de regels niet door iedereen op dezelfde manier nageleefd worden. Wat betreft communicatie wordt er nog teveel "achter elkaars rug gepraat" waardoor soms verschillende leerkrachten met verschillende visies met hetzelfde conflict bezig zijn. Dit zal dus niet leiden naar een herstelgerichte werking.
Echter de zorg is bij ons op school bezig aan zijn uitbouw en nieuwe autoriteit zou volgend jaar in voege treden. Hopelijk worden zo de visies van de leerkrachten wat gelijkgesteld om het nut van deze methodieken in te zien. Er is ook een deel van het team dat enkel verandering wenst indien ze eerst kunnen merken dat dit ook wel effectief werkt.

# data[].attributes.body
Stelling 15: "Iedere leerkracht moet naast een didactische scholing ook een heel degelijke scholing krijgen in psychopathologie".

Ik heb deze gekozen omdat ik bij deze stelling direct aan de leerkrachten moeten denken van mijn stage school. Hier heb ik een interview gehouden of ze hun voldoende bevoegd voelen hierrond. Daar geven ze aan dat ze het wel zeer moeilijk vinden en vinden dat ze hier te weinig worden informeert, opgeleid om met sommige problemen om te gaan. Voor hun ging het dan ook vooral de mentale problemen die steeds meer komen opduiken in de school.

# data[].attributes.body
De visie van onze school is verbinden/herstellen en dit wordt meestal ook wel toegepast door de zorg. Bij sommige leerkrachten heerst wel nog meer het principe toelaten/gedogen wat het natuurlijk moeilijker maakt om op dezelfde lijn te handelen. Zij zien teveel door de vingers waardoor leerlingen dan automatisch ook bij anderen hun grenzen gaan opzoeken.
Het strafsysteem wordt ook nog toegepast maar voornamelijk bij hele zware incidenten omdat men op dit niveau herstelgericht werken nog niet sterk genoeg durft toe te passen en de drang om een sanctie "schorsing" te geven groter is. Er wordt volgens mijn aanvoelen dan nog te weinig ingezet op voorkomen naar de toekomst toe.

# data[].attributes.body
Ik neem aan dat een school geweld niet zomaar zal goedkeuren. Geweld is uiteraard geen oplossing, in geen enkele situatie. Wel is het belangrijk om een herstelgerichte aanpak uit te voeren. Hierbij is het nodig om in gesprek te gaan met de jongere, maar ook met de andere betrokkenen. Waarom vertoont de jongere dit gedrag, wat was de oorzaak en hoe voelt hij/zij zich hier zelf bij? Een school zou niet enkel een tuchtprocedure mogen inschakelen maar moet de jongere in kwestie ook de nodige begeleiding bieden voor zijn/haar gedrag en functioneren in de toekomst. Alle leerlingen verdienen het om gehoord te worden.

# data[].attributes.body
Binnen mijn werkplek zou de implementatie van herstelgericht werken moeizaam verlopen Omdat er toch nog redelijk vaak straffen worden gegeven. De School en de  leerlingenbegeleiding heeft sinds dit jaar wel actiever ingezet op herstelgericht werken, bijvoorbeeld door herstelgesprekken te voeren met alle betrokken partijen, opvolging van afwezigheden/te laat komen herstelgericht aanpakken, … . Toch zijn er ook een aantal leerkrachten die nog in die strafcultuur hangen. Ze sturen de leerlingen vaker om het minste beetje al naar de directie. De school is daarom al op de goede weg, maar ik denk dat de attitude omtrent een herstelgerichte aanpak toch nog gelijkgetrokken moet worden.

# data[].attributes.body
Ik plaats mijn werkplek op dit moment binnen het niveau herstellen. Er is zeker een toenemende  zorg en steun waarbij de leerlingen centraal staan. De school heeft dus een hele goede weg ingeslagen, maar er zijn toch nog een aantal leerkrachten die bij het straffen zitten. Toch denk ik dat de visie van de school rond de herstelgerichte aanpak steeds meer duidelijk wordt en dat ze hier op moeten blijven inzetten.

# data[].attributes.body
Ik ben LO leerkracht en dit is dan wel een stelling die ik heel belangrijk vindt. De positieve bekrachtigging en het aanmoedigen zijn zeer belangrijk om de leerlingen te blijven motiveren en tevens ook plezier te laten beleven in hetgeen dat ze doen. Iedereen is maar een mens, iedereen maakt fouten en iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten, maar elkaar graag zien, iedere dag opnieuw, is het belangrijkste. Iedere leerling én leraar verdient het om op deze manier naar school te komen en om positief ondersteunt te worden, ook wanneer dit even heel moeilijk is.